UNHA SERIE DE NETFLIX
Os científicos dixeron que o mundo ía acabar en 2036.
Cambio climático, polución.
Os océanos ferverían.
O aire volveríase irrespirable.
Miles de millóns de persoas morrerían.
Pero equivocáronse.
O mundo rematou fai moito tempo.
LONDRES, 2036
CATORCE ANOS TRALO FIN
Tres, dous, un.
- Feliz aniversario! - Feliz aniversario!
Estalo a pasar ben?
Papá intentou facer gofres.
- Intentou? - Houbo un pequeno incidente.
- Houbo un incendio. - Pequeniño.
Grande.
Cando fixen nove anos, miña irmá e mais eu…
- fomos a Disneyland. - Que é iso?
Ah, é un…
- Era un lugar moi divertido. - Podo ir?
Bea, vai polo regalo e ensínallo a mamá.
Caramba, regalos.
- É un libro. - Moi ben.
- Agora volvo! - Que libro?
Shakespeare.
- As obras completas. - Como…?
Cando me fun aínda estaba lendo Wrinkle in Time.
Fai seis meses diso. As cousas cambian.
- Oe, non me refería… - Non pasa nada.
Sei que levo moito tempo fóra. Bótovos moito de menos.
Jade…
ten coidado.
RABAÑO 421
METRO
Veña. Ensinádeme algo.
Día 167 de observación.
O rabaño 2426 segue sen mostrar estrutura de liderado
ou altas capacidades mentais.
Non.
Merda.
Seis meses.
Es unha estúpida!
NEW RACCOON CITY, 2022 TRES MESES ANTES DO FIN
JADE: MÁTAME
BILLIE: NON ESTÁ TAN MAL
Merda. Para.
Vaivos encantar isto.
Na escola teñen un programa STEM fabuloso.
O seu equipo gañou o Codefest o ano pasado e…
teñen kombucha en billa.
Coidado.
Último tiro.
Oe, viches eses rariños do parque?
Refíreste á xente normal dando un paseo? Si, vinos. Parecían estar ben.
- Demasiado. - Demasiado?
Estamos en Sudáfrica e case non hai persoas negras?
Este sitio é raro de carallo.
- Polo menos a casa é bonita. - Si.
Se a queimo, podemos volver á nosa?
Albert.
- Xa chegaches. - Carol, alégrome de volverte ver.
Jade, Billie, é un a pracer coñecervos.
- Raro. - Igualmente.
Isto vaivos encantar.
En canto vos acomodedes, podo ensinarvos o centro.
Espero que vos gusten os cupcakes. Temos cinco tendas e dúas veganas.
- Xenial. - Xenial.
Sei que isto é un pouco pequeno para vós,
pero Cidade do Cabo está preto.
O ano pasado votáronnos como a mellor cidade para vivir.
Quen votou?
As escravas de Lululemon?
Os tíos que lla pon dura o Crossfit?
Elon Musk?
- Non… - Está de broma.
Jade crese moi… graciosa.
Veña.
- Podes parar? - Non.
Ben.
En nome da Corporación Umbrella, douvos a benvida.
- Vaia, que tristura. - Xenial, é xenial.
New Raccoon City era unha cidade obreira.
Estaba case deserta cando a mercaron,
pero cun chisco de inspiración e moito traballo…
fixemos algo especial.
O sol reloce un pouco máis, o aire é máis limpo…
Tedes unha casa con tódolos extras
e moito espazo para correr e xogar.
Xa.
Eu só leo porno sobre Zootopia, así que…
Desculpade.
Sempre tan importante.
Wesker.
Intentei traballar.
Normalmente os caprichos doumos os sábados, pero…
Que máis ten? Hoxe estamos de celebración, non?
Xesús. Tijuana? Que pasou?
Quen quere un anaco de…?
Xa podes parar.
- De actuar como unha pécora. - Non estou actuando.
Non quero estar aquí.
Ai, non?
Non che impor mudarte.
Non quedaba doutra.
E que querías que fixera?
Berrar, chorar, e romper algo?
- A min funcionoume. - Que va.
Polo menos intenteino. Ti…
Que foi da moza que roubou unha cervexa?
Que liberou as ras da escola?
- Que case a expulsan. - Volveuse unha puta aburrida.
Ás veces ó mellor é… levarse ben con todo o mundo.
Con Carol tamén?
Ti inténtao.
Ao menos temos boas vistas.
- Imos saudar. - Non podo. Son unha aburrida.
- Billie, síntoo. Vale? Veña. - É igual. Vou pola maleta.
Vale. Como queiras.
Ola.
- Ola. - Acabo de mudarme aquí.
- Só quería saudar. - Ben.
- Chámome Jade. - Simon.
Ola, un pracer coñecerte.
Xesús.
- Vaia bicho máis grande. - Revisa o campamento. A moza.
Hai uns 40 zeros polo menos.
Fritiron a eses cabróns,
pero ó activarse tamén espertaron ó bicho ese.
- Como está? - Aínda respira.
Parece unha hemorraxia interna.
Unha contusión.
Non me fodas.
NRC002
É unha supervivente.
A CARNE É ASASINATO
Ódiame moito?
Ninguén te odia, papá.
Sei que o traslado foi un golpe, pero…
Non tiven elección.
Se Umbrella quere algo, conségueo.
Perdoa.
Listo.
Que tal estás?
- Non fai falta que conteste. - Vaste agoniar.
Wesker.
Déixate de escusas. Temos protocolos.
- Esqueciches a miña mostra. - Agarda.
- Collíchela ti? - Sei usar unha agulla.
Xa verás que ben me meto heroína.
Papá está preocupado.
Preocúpase por todo.
Nunca estivemos enfermas, nin unha vez,
e aínda así, cada dúas semanas…
- analítica. - El só…
- faino polo noso ben. - En serio?
Ou é un vampiro.
Seguro que é un vampiro.
Oxalá viñeras hoxe.
Os rapaces eran moi guapos.
- Parvos, pero guapos. - Xa.
- Ben. - Son unha imbécil, vale?
Xa o sei.
Nerviosa polo de mañá?
- Escola nova. - Todo novo.
E que? Novas nós.
Xa verás, os rapaciños desta cidade de merda van saber o que é bo.
Non. Eu… só quero ser invisible.
- Por que? - Se xa o sabes.
Estás así polo da ra?
Non. Polo outro.
Primeiro: tiñas dez anos.
Segundo: Alex Ingles pegoulle a un de primeiro e ti rompícheslle a perna.
- Fixeches ben. - Fun a terapia.
Todo o mundo pensou que era unha psicópata.
E eu tamén.
Non podo seguir facendo parvadas cada vez que me cabreo.
Oe.
Mírame.
Non es estúpida.
Es a puta Billie Wesker.
Es simpática, boa.
Tes un cu tremendo, un dez de media.
E… tes a mellor irmá posible.
Ti recorda iso. E que lle fodan a todo o demais, vale?
Ven aquí.
JADE. BILLIE
JADE - J BILLIE - B
A BASE DE PLANTAS
Ei, rapaces!
Perdoa.
- Ola. - Ola.
INSTITUTO RACCOON
- Que hai. - Que hai.
- Chámome… - Billie!
Quen é esa?
Miña irmá. Irmá xemelga.
Sodes xemelgas?
A ver, mesmo pai, diferentes nais. Tivemos dúas doadoras de óvulos,
pero nacemos á vez.
Así que… tecnicamente, si.
Viva a ciencia.
Entón, es un bicho raro?
Non.
E esa camiseta?
- Son vegana. - Vaia parvada.
Non como animais.
O outono pasado fun cazar con meu pai. Foi incrible.
Voeille os miolos a Bambi.
Cando chegue a fin do mundo, primeiro comeremos ós veganos.
Pois come isto.
Quita de enriba!
Parade!
- Pelexa! - Pelexa!
- Eh! Aparta! - Levanta! Ven comigo!
- Fóra! Largo! - Veña, largo! Atrás todos!
- Ou tírovos algo! - Atrás.
Billie, estás ben?
Tranquila, estou aquí.
Sentíame aletargada, infeliz, apática,
ata que atopei Ledicia.
PODE CAUSAR EFECTOS SECUNDARIOS NON DESEXADOS
SIGA AS INSTRUCIÓNS DO SEU MÉDICO.
Un novo produto de Umbrella: o noso negocio é a vida.
LEDICIA
O certo é…
que o odio.
Ledicia axuda a xente con problemas graves: depresión crónica, TOC.
Por iso o fabriquei.
Pero isto…
Ten unha casa bonita, familia…
- e toma pílulas? - Non son médico.
Non nos pagan por preguntar iso.
Nós só lles axudamos a ser felices.
- Hai que parar. - Non.
Co que pasou en Tijuana…
Temos a publicidade, lanzamos en seis semanas.
Eli Lilly gañou tres mil millóns ó ano co Prozac.
Nós poderiamos gañar o dobre nun mes.
Billie, para!
- Onde carallo estabas? - Aquí.
E por que non contestabas?
Estaba reunido.
- Que che dean! - Jade!
Billie!
Veña, Billie.
MIRADE ISTO!
Déixame!
Billie, déixame entrar. Por favor.
Jade, cóntame que pasa.
Volve ó traballo.
Por que non sentaches comigo?
Estabas cos teus amigos.
Sendo a raíña.
- Oe. - Non quería estragalo.
Eh.
Impórtanme unha merda eses imbéciles.
Ti es a única que me importa.
Sabes o que tes que facer.
- Desculparme. - Que?
- A pelexa foi culpa miña. - Non.
Tes que ir a por ela.
Para que volvan pensar que son unha psicópata?
- Xa pensan… - Estanse rindo de ti.
Toda a escola.
E tes que calarlles a puta boca.
Os Estados Pontificios amurallan Sicilia.
Cae o último dominio de Alasca.
…e a nosa bionanotecnoloxía patentada
elimina o 99,99 por cento dos cancros coñecidos de raíz.
Xa dispoñible en Umbrella, onde o noso negocio é a vida…
Mapa.
LA FE
UMBRELLA, AMAZONIA, LA FE, SIHAI
FORTALEZA ESCANDINAVA
- Onde estou? - En Brighton.
Estás no estado de Brighton.
- Son Tate, por certo. - Teño que volver.
- Preciso o meu equipo. - Claro.
Podemos devolvercho… mañá.
Agora.
Agarda.
- Sodes chatarreiros. - Algo así.
Queda moita tecnoloxía en Londres
e os ricachóns de Auckland e Oslo quérena.
Só collemos o que se vende.
- Como cheguei aquí? - En helicóptero.
- Onde está? - Noutra misión.
E podo coller un coche?
Non, non se pode.
Como che dixen…
Non se pode.
Unha puñada. Xusto nas tetas.
Ola.
Síntoo.
Non sei por que non o deixei estar.
Facemos as paces?
Espera.
Es unha filla de puta!
Billie.
Aquí tes as últimas imaxes de Tijuana.
CÁMARA CORPORAL 1
Por que non morren? Por que?
Seis feridos, tres mortos.
- Fíxose público algo disto? - Nada grave.
Albert, se se está repetindo…
Billie.
Este é o teu armario?
Eu, non…
- Que pasou? - Ábreo.
- É unha psicópata. - Sr. Isaacs…
- Pegou á miña filla. - Non.
Hoxe en día todos teñen premio, todos son especiais…
Non sei que che pasa.
Quizais obrigáronte as voces…
Eu que sei, da igual. Imos denunciar.
Vas pasar os próximos dez anos nunha cela!
Señor Wesker. Grazas por vir.
Perdón por chegar tarde. Enredáronme no traballo.
Wesker. Merda.
Estás ben?
- O señor Isaacs dicía… - Xa oín.
Paredes de papel.
Coñezo o historial de Billie, pero todos formamos parte da familia Umbrella.
- Seguro que o solucionamos. - Ti… Ameazaches a miña filla.
- Tampouco… - Como te chamas?
Dave.
Que fas para Umbrella, Dave?
- Administro os servidores. - E…
Canta xente pode facer o teu traballo?
Mil? Dez mil?
Supoño?
Tamén traballo para Umbrella.
E cantos poden facer o meu traballo?
Un. Eu.
- Mira. Xa está, vale? - Non está.
Significa que traballo moito. Significa…
que non exerzo moito de pai. Inténtoo, pero…
Non.
Pero a onde queres…
E significa que Umbrella necesítame. Entón…
que pasaría se chamo os donos desta cidade?
A mesma xente que nos paga a todos nós.
Que pasa se chamo e lles digo que vou dimitir a non ser…
que te boten.
Non, perdoa…
Non quero que te boten.
Quero que te veten.
Que non te contraten en ningunha tecnolóxica.
Nin Apple, nin Google.
Quero que PornHub rompa o teu currículo.
Ben, se digo iso…
Que cres que van facer, Dave?
Dave.
Oe, veña…
Mira, home…
Non pretendía…
Non vou chamar a policía, vale? E todo isto…
Nunca pasou… Nada disto.
Nunca ocorreu.
- Que? - Señor Wesker, atacaron a esta moza.
Fuches ti?
Non.
Eu créoa.
- Entón quen foi? - Dáme igual.
- Papá, isto é unha par… - Tammy, cala a boca.
Pero…
ti atacaches dúas veces a miña filla.
Así que… penso que lle debes unha desculpa.
Veña… Faino.
Perdoa.
Non.
Outra vez.
Mellor.
Síntoo moito.
Non… Non o volverei facer.
Xamais.
Grazas.
Creo que Billie non vai vir mañá a clase, por motivos de saúde mental.
Faltaría máis.
Ben… Todos contentos?
Si. Claro.
Que tal se vés ó laboratorio e comemos xuntos?
Vale.
Vou polo coche.
Ei, que pasou?
Sei o que fixeches.
- Cantos zeros hai alí fóra? - Depende.
Uns centos, polo menos.
O verán pasado pasamos dos mil. Non sei moi ben por que.
Poden cheirarte.
Primeiro perden a vista.
Tras dous ou tres anos, teñen a córnea desfeita.
Despois perden o oído,
pero o olfacto só vai a mellor.
E a xente apesta en verán.
- Moi lista. Putos mortos viventes, eh? - Non están mortos.
O Virus-T non mata, só reconfigura os cerebros da xente.
Os teus seguidores?
Teñen a cepa zero. Son portadores.
O único que queren é comer e esparexer o virus.
E cando pasa dunha especie a outra, fai que as células medren sen control,
creando animais enormes, salvaxes e…
Xigantescos e con moi mala hostia.
- Que facías alí fóra? - O meu traballo.
Estudo os zeros. Observo como cambian, como evolucionan.
Eses non cambian.
Farano, porque o virus tamén cambiará.
Se temos sorte, debilitarase, os zeros gañarán intelixencia
e volveranse máis humanos.
Temos que entender o virus. E a eles.
Sei como matalos. Non necesito máis.
Equivócaste.
Cantos humanos quedan? 300 millóns?
Eles son seis mil millóns.
Non vas poder matalos a todos.
Temos que aprender a convivir.
Como fixemos co sida,
o ébola ou calquera cousa que intentase eliminar a raza humana.
Creámolos nós, así que…
Eu non creei os putos zeros
nin mandei o mundo ó carallo.
Pero supoño que ti sabes algo diso. Es unha supervivente.
Primeira onda, non?
A túa tatuaxe.
Estabas en New Raccoon durante o primeiro brote.
Iso si que tivo que ser.
Cando chegou a peste a Glasgow, mandáronme con miña irmá
ás illas Feroe e estivemos alí dez anos mentres o mundo se ía á merda.
Pero ti? Ti estabas na cerna.
Perdoa.
Non che será sinxelo falar disto.
Tate…
- Están a 30 minutos. - Quen?
- Umbrella? - Van vir aquí? Por que?
Ofrecen unha recompensa polos superviventes.
E resulta que ti es a primeira da lista.
Diga o seu nome, por favor.
Billie Wesker.
Ola, Billie.
Dispós dun pase de visitante de tres horas.
Presentamos Ledicia… para nenos!
Ola, Billie.
Podes sentar aquí mentres agardas.
Xa vén agora.
Carl.
- Ei. - Ola.
Vas ir esta fin de semana?
- Si, será divertido. - Ben.
Supoño que ti tamén estarás, claro.
A que hora pensas ir?
- Sobre as sete? - Eu tamén.
- En realidade, poderías levarme? - Claro.
Grazas. Xa teño o teu número, así que…
- Vale, claro. - Xa te chamo.
- Ola. - Ola.
Imos á cafetería.
Billie.
Perdóame.
No instituto xa non se rin de ti.
E non creo que sexas unha psicópata.
Agora…
Agora quérente.
Pero non me odies, por favor.
Non te odio.
- Pero débesme unha. - Si.
Vale, o que queiras. O que sexa.
Ti sabías que en Umbrella experimentan con animais?
Non.
É que non o sabe ninguén.
Eles din que non, pero si. PETA ata lles deu un premio.
E?
Hoxe vin uns coellos na oficina de papá.
- E? - Que é noxento e está mal.
Xa che dixen que este lugar daba noxo.
Pero… Non é o noso problema.
Dixeches que o que fora.
E tamén dixeches que querías de volta a Billie tola que roubaba ras.
- Queres roubar os coellos. - Intentalo.
Pero só preciso quitar unhas fotos e subilas á rede
para que a xente vexa o que pasa.
Cres que lle parecerá ben a papá?
Non me importa.
Que foi do de levarse ben con todos e non facer parvadas?
Que lle fodan.
Que lle fodan?
Non hai gardas…
todo está automatizado, pero a porta principal actívase por voz
- e tamén hai cámaras. - Non hai problema.
Sabes librarte das cámaras?
Non, pero Internet sábeo todo.
- Estaba a piques de chorar. - En serio que papá fixo iso?
¿O mesmo que vai á praia en calcetíns,
que fala seguido de salas de escape
e cuxo contrasinal para todo é Spock21?
Daba medo.
Diga o seu nome, por favor.
Ola, son Albert Wesker.
Boas noites, doutor Wesker.
A partir de agora, ten un pase dunha hora de traballo extra.
Non o fagas. Non xogues con Umbrella, sempre gaña.
Sempre.
Non xogo, teño algo que necesitan.
- É polos cartos? - Nada diso.
Entón que carallo queres?
Unha vida.
Se te entrego, déixanme entrar no seu territorio.
Iso non vai pasar.
Es mercancía defectuosa.
Vixiádea.
Señor Tate.
Señor Baxter.
Alí ten a súa moza.
Ben.
Adiante.
Tío.
Que mal.
Vendo isto, que máis terán agochado?
Non hai sinal.
O ordenador, está conectado?
Vale.
NOME: ALBERT WESKER. CONTRASINAL: SPOCK21
CORPORACIÓN UMBRELLA
EN LIÑA. 1 ARQUIVO
INCIDENTE EN TIJUANA
Meu Deus.
LEDICIAXPROBA998
LEDICIAXPROBA998. NIVEL DE SEGURIDADE 5
COMPROBANDO… VERIFICADA. PORTA ABERTA
Billie…
Veña… Rápido.
Ven.
Non.
Non pasa nada.
Tranquilo.
Papá!
- Que collóns? - Non sei.
- Veña. - Vamos!
- Aquí. - Veña, rápido.
Presentamos Ledicia… para nenos!
Teño ledicia no meu corazón.
No meu corazón, no meu corazón.
Teño ledicia no meu corazón, no meu corazón,
no meu corazón e non vai marchar.
Sinto unha paz que non alcanzo a comprender
no meu corazón,
no meu corazón, no meu corazón.
Sinto unha paz que non comprendo
no meu corazón, no meu corazón e non vai marchar.
Teño ledicia no meu corazón, no meu corazón,
no meu corazón, no meu corazón.
Vamos!
Está pechada.
- Axuda! - Veña.
Só teño que… Vale.
- Ola, son Albert Wesker. - Pono outra vez.
- Vai.
- Veña, outra vez. - Vai.
- Xa o tes. - Ola, son Albert…
- Axuda! - Non, por Deus!
Espera!
- Xa vou! - Rápido!
Vou!
Billie.
Billie, veña.
Billie.
Billie, esperta, por favor.
Billie tes que abrir os ollos.
Esperta, por favor.
Por favor, abre os ollos. Por favor.
Ábreos.
Veña.
Vaia, ola, Jade.
A túa irmá estívote buscando.
Non se che ocorra acercarte.
BASEADO NO VIDEOXOGO DE CAPCOM RESIDENT EVIL
Subtítulos: Laura Feijóo Sánchez