Dzień dobry.
Dziś będzie skromnie. Mam jajka, kiełbaski, ziemniaki
i naleśniki.
Pastaok?
W kiblu jest niezłe bagno. Twoja kolej.
Witamy z powrotem w świecie żywych, Bear.
- Co przegapiłem? - Całą lekcję.
Gadałeś przez sen o swoim hammerze.
Praca mnie wykańcza.
Niedługo koniec szkoły.
Być może pamiętacie mały eksperyment z pierwszej klasy.
Poprosiliśmy was o napisanie sobie listu, mówiącego o waszych celach,
- marzeniach... - Pamiętasz?
To list od was do was. Przeczytajcie je.
Zajebiście. Nadal rządzę.
- Pokaż mi swój. - Nie.
- Możesz go zatrzymać. - Spoko.
„Kiedy dorosnę, chcę być sławnym raperem.
„Jak mój tatuś”.
Ty możesz gadać.
„Jak dorosnę, chcę być czarodziejką”.
Wal się, nadal chcę nią być.
Zmywamy się.
Willie Jack. Na sekundkę.
- Szlag! - Masz kłopoty?
Kiepska sprawa.
Przykro mi.
Ten jest Daniela.
Jesteś jego kuzynką, więc dam go tobie.
Dobrze.
Dziękuję.
RDZENNI I WŚCIEKLI
- Co tam? - Hej.
Jesteś jakaś osowiała.
Taki mam dzień.
Czyli jaki?
Ten sam w koło i bez końca.
Zbiórka!
Nieźle.
Kurwa.
Myślałam, że już nie wrócisz.
Gdzie byłaś?
Ktoś tu nie ulecza.
Wiesz, że ignorowanie swoich obowiązków oznacza ignorowanie swoich przodków?
A nikt nie lubi być ignorowany.
Poza tym, jeśli musisz wiedzieć, to przygruchałam sobie ducha.
Zmarł pod Little Bighorn.
Seks duchów jest o wiele lepszy.
Trwa o wiele dłużej.
- Fuj. - To naturalna rzecz.
Możesz wracać do dymanka. Nie potrzebuję cię.
Dziś jest wielki dzień.
Dzień jak co dzień.
Nie sądzę.
Czułaś to. Czemu bym tu była?
- Wezwałaś mnie. - Nie chcący.
Mogę się wycofać?
Nie.
Obserwuje nas wiele oczu.
Duchy.
Lubią podglądać.
Szlag.
Duchy.
Zboki.
Hokti.
Masz widzenie. Nie było go na liście.
Kto to taki?
Imię: Wilhelmina
Wygląda w porządku.
Jesteś przestępczynią?
Nie.
Jesteś obecnie osadzona?
Nie?
Hej.
Raz nażarłem się grzybków. Nieźle zryło mi beret.
Spędziłem golusieńki nockę w areszcie.
Chyba zobaczyłem Boga.
Fajnie.
Wcale nie fajnie. To było takie miejsce jak to.
Wiesz, czemu zbudowaliśmy więzienia?
Kto?
Biali ludzie, oczywiście. Indianie nie mieli więzień.
Czad. Nie wiedziałam.
Serio. Ludzie, którzy to zbudowali, zbłądzili.
Pamiętaj o tym.
Dobrze.
Odseparowanie od rodziny jest do dupy.
To nie jest naturalne.
Przyszedłem zobaczyć się z córką.
To samo. Jestem tu, żeby odwiedzić kogoś z rodziny.
Mogą tego nie wiedzieć, mogą tego nie chcieć,
ale przyjście tutaj to najlepsze, co możesz zrobić dla kogoś,
kogo zapuszkowali w takim miejscu.
Nie wiem, co tu robię. Niespecjalnie się z nią dogaduję.
Ale czuję, że muszę coś zrobić.
To ryzyko. Ale słuchasz swojego serca.
To dobrze.
Jesteś guru, filozofem czy kimś takim?
Nie jestem filozofem,
tylko starym hipisem, co nie żałował sobie kwasów.
Człowiek się zastanawia.
W moim wieku ma się sporo przemyśleń.
Żyję według kilku zasad.
Bądź miły dla najbliższych.
Noś dobry kapelusz i wygodne buty.
Dobry kapelusz pomaga ukryć przed Panem to, co robisz,
a wygodne buty pomagają ci uciec przed diabłem.
Mogą być klapki?
- Jasne. - Ekstra.
Wilhelmina Jacqueline?
Palce za żółtą linią. Ramiona do góry.
- W porządku, znasz zasady? - Nie.
Masz prawo do dwóch chwil kontaktu bezpośredniego:
pocałunku, przytulenia lub jednego i drugiego.
Jedynie na początku i końcu wizyty.
Tylko dwa razy, zrozumiano?
Mogłabyś powtórzyć?
Żartuję.
Czemu wszyscy są tacy spięci?
Nie chciałem o tym wspominać. To już przeszłość.
Nie mówmy już o tym ciężarze.
Dla ciebie poszedłem na terapię dla par.
- Kocham cię. - Kocham cię.
Ręce.
Możemy dotknąć się tylko dwa razy?
Prawdę mówiąc, jest mi trochę przykro.
Ale staram się o tym nie myśleć. Kontrolować mój ból.
Nie jesteś swoim bólem.
Skąd mam wiedzieć, że mnie tu nie zdradzasz?
Więc?
Co tam u ciebie?
Jaja sobie robisz?
W domu wszystko dobrze.
Rodzice cię pozdrawiają.
Żartuję. Nie pozdrowili cię.
Tata próbował przekonać mnie, żebym tu nie przyjeżdżała.
Nie mają pojęcia, że tu jestem.
Ja i Bear kończymy w tym roku szkołę.
Daniel kończyłby ją z nami.
Ale to już wiesz.
Cheese mieszka u staruszki.
Mogę prosić o kartkę?
- Tylko kartkę? - Tak.
Będziesz robić notatki?
Tu się nie pali.
ZAKAZ PALENIA
Wystarcza samo udawanie.
Pomaga mi w stresie.
Cheese umawia się ze staruszką?
Co ty pieprzysz? Nie mówiłam, że się z nią umawia.
Jest tak,
że myślała, że jest jego babcią, ale się okazało, że jednak nie jest.
I teraz jest dla niego jak babcia.
Słyszałam dziwniejsze rzeczy.
Umarła babcia Elory, Mabel.
- ...jedzie chujem jakiegoś gościa! - To już wiem.
Jeśli moja prawda cuchnie jak fiut, twoja jedzie kurwiszonem.
Że czym?
To zdzira do kwadratu.
Może użyję tego w zdaniu? „Twoja matka to kurwiszon”.
Ręce na stół, ludzie. Pokażcie dłonie.
Zaraz to załatwimy. Idziemy.
Obyś nie ukrywał przede mną więcej dzieci!
- Jesteś moją żoną, więc są też twoje! - Jakim cudem?
- Muszą być przy mamie! - Dupek!
Banda kurwiszonów!
- Jest zajebista. - Pierdol się!
Możecie kontynuować rozmowy.
Czemu tu przyjechałaś?
Daniel napisał ten list do siebie w pierwszej klasie.
Zrobiliśmy kapsułę czasu.
Spisał swoje marzenia.
Powinnaś go mieć.
Nie chcę go.
Może ci go przeczytam?
Jeszcze tego nie zrobiłam.
Może będzie nam lżej.
- Uzdrowi nas. - Powiedziałam, że nie.
Właśnie przez takie numery nie mam was na liście odwiedzających.
Widzę go, gdy na ciebie patrzę, rozumiesz?
Tak.
Ale nie to dotknęło nie tylko ciebie.
Każdy przechodzi to inaczej.
Tęsknię za moimi przyjaciółmi
i za tobą też.
Taką, jaka byłaś, jak byłam mała.
Pamiętasz, jak zawsze do ciebie szłam, gdy stała mi się krzywda?
Co było rzadkością.
Zawsze sprawiałaś, że czułam się lepiej.
Tak samo było z Danielem.
Myślałam, że jesteś wszechmocna. Jak czarodziejka.
A teraz...
wolisz się użalać.
Wszyscy starsi nie chcą ze mną pogadać,
wciąż tylko unikają tematów.
Nic dziwnego, że rodzice nie chcieli, żebym tu przyjeżdżała.
Ja pierdolę. Dobra.
Powinnaś mieć podarunek dla osoby, którą prosisz o radę.
Tytoń, turówkę, cedr, cokolwiek.
Najlepiej żarcie.
Jedzenie sprawia, że ludzie łatwiej się otwierają.
Nie pozwalają tu wnosić żarcia. Kurwa.
- Myślą, że coś w nim przemycam. - Ile masz gotówki?
Mam dychę w skarpecie.
No...
Jestem uzależniona od chrupek serowych.
Ja też.
No to w drogę.
Będziesz tak cały czas patrzyła mi przez ramię?
Zgrywasz zadowoloną z tym obleśnym uśmieszkiem.
Biblia jest do kitu.
Byłam weselsza od ciebie, gdy szłam Szlakiem Łez.
No to słucham. Powiedz, co jest nie tak.
Przyniosłaś mi dary. Nawijaj.
Bear i Elora już ze sobą nie gadają.
Bujamy się razem,
ale tylko starają się być mili na siłę.
Cheese cały czas spędza z nową babcią. W sumie fajnie.
Sama nie wiem.
Czuję się tak... jakby coś się między nami skończyło.
Bo przecież
mieliśmy być zgraną ekipą.
Jebani Rez Dogs.
Przyjaciele się oddalają.
To nie tak.
Wszyscy zdają się chodzić w pełnym słońcu,
kiedy my pozostajemy w ciemności.
Zwłaszcza Bear i Elora.
Chodź.
Połóż ręce na stole, jak właśnie to zrobiliśmy.
Zamknij oczy.
Pomodlimy się.
Potrzebuję pomocy.
- Co? - Nie od ciebie. Nie otwieraj oczu.
Trzymaj je zamknięte, choćby nie wiem co.
Skupmy się na ciemności.
Nabieraj długie, powolne oddechy.
Dobrze.
Wsłuchuj się w nie przez chwilę.
Pamiętasz historie, które ci opowiadałam, gdy dorastałaś?
O naszych przodkach.
Całych pokoleniach szamanów.
Opiekunów.
To oni wspierali nas,
gdy przybyliśmy tu z naszych terenów.
Uzdrowiciele, którzy podczas wędrówki nieśli nas i grzebali.
Mężczyźni i kobiety, których pieśni prowadziły nas przez ciemność.
Obserwują cię.
Nie jestem ci potrzebna. Masz ich.
W tym tkwi nasza moc.
Kiedy mocno się modlisz, oni są wokół ciebie.
Cały czas.
O cholera.
Ale nie rozpraszaj się.
Skup się.
Otwórz oczy.
Ja pierdolę.
Jasna cholera.
Kurwa.
Próby pomocy Danny'emu były bardzo wyczerpujące.
Zamiast tego przyjęłam jego ból.
Dzieliliśmy go.
Ale miłość nie wystarczy, by uchronić kogoś przed samym sobą.
Byłam tak skupiona na Dannym
i na sobie, że tego nie widziałam.
Nie da się pomóc komuś, kto tej pomocy nie chce.
Nauczyłam się tego na własnej skórze.
Kiedy znajdujesz dla przyjaciół czas,
robisz to świadomie.
Albo jest to pisane, albo nie.
Wiem, że chcą, by im pomóc.
Nie wiem, jak ich połączyć.
Chryste, dziewczyno.
Czy ty mnie w ogóle słuchasz?
Odpowiedź masz pod nosem.
Hej...
Chodź no.
Dosyć tego.
Jestem gotowa.
Weź ten list ze sobą.
Znalazł drogę do ciebie, nie do mnie.
Miło było cię widzieć, wnuczko.
Siostrzenico, kuzynko.
Zaprosiłaś też Beara i Elorę?
Tak. Ja jebię, te dzikie cebule nie mogą się zmarnować.
Skąd je masz?
Mama i tata zebrali je na początku roku.
Zamroź je.
Capi jak w szatni.
Ale takiej porządnej, w której chciałbym jadać.
- To znaczy... - Trzeba je wykorzystać.
Przyszłam za wcześnie?
Gdzie tam. W samą porę.
Co to?
Sałatka ziemniaczana.
Jak tam, Bear?
Co ugotowałeś?
Czipsy.
Mamy w chuj różnych ziemniaków.
Siadaj. Prawie gotowe.
Co tam, Bear?
Cześć, Elora.
Po co tu przyszliśmy?
Ale mamy ubaw.
Byłam u Hokti.
W więzieniu?
No.
Co u niej?
W porządku. Dobrze wygląda i te de.
Jara papierowe szlugi.
Pojechałam poprosić ją o radę
w sprawie nas wszystkich.
A co jest z nami?
Wiesz, o czym mówię. Jest dziwnie.
Prawie już ze sobą nie gadamy ani się nie widujemy.
Wszystko gra.
No.
Wszystko jest w porządku.
Tak.
Przekonaliście mnie.
Poczekajcie. Spróbuję czegoś.
Podajcie mi dłonie spodem do góry.
Hokti mnie tego nauczyła.
Co ty odpierdalasz?
„Głowa do góry”.
Dłonie.
Dzięki mocy powierzonej mi
przez pierdyliard pokoleń duchów,
co mnie wspierają.
Jak Rey w Gwiezdnych wojnach.
- Cheese. - Przepraszam.
Czujecie coś?
A mieliśmy?
Boli mnie żołądek.
Wciąż atakuje mnie mucha.
Czuję lekki powiew.
Kurwa.
Fajnie, że to robisz, ale nie ma takiej potrzeby.
Dokładnie.
Nie masz się co o nas martwić. Jest luz.
Daniel to napisał.
Co to?
W pierwszej klasie.
Zrobiliśmy kapsułę czasu.
Nauczycielka oddała mi jego list.
Są w nim jego marzenia i ambicje.
Jeszcze go nie czytałam. Czekałam z tym na was.
Powinniśmy to zrobić.
Mówisz poważnie?
Za Daniela, bo on nie może.
Jeśli potem dalej będzie kwas,
to Rez Dogs mogą się rozpaść. Luz.
Zbastuję z tematu.
Piszecie się?
Tak. Dla Daniela.
Ale muszę powiedzieć babci.
LISTA ODWIEDZAJĄCYCH - HOKTI JACKSON Wilhelmina
Co się tak uśmiechasz?
Dobrze się spisałaś.
Masz tę zaktualizowaną listę?
Tak. Tutaj.
W porządku.
Dedykowane Robertowi Marshallowi Kalinichowi
Napisy: Marcin Chojnowski