MARGRAVE, STAN GEORGIA
WITAMY W MIEŚCIE MARGRAVE W STANIE GEORGIA
ROK ZAŁOŻENIA: 1794 SPONSOR: FUNDACJA KLINERÓW
BAR MARGRAVE
- Nie jestem dobra z matmy. - Dałaś 40% napiwku.
Pomyliłam się.
Jak mam się dorobić, skoro marnujesz moją forsę?
Wsiadaj do auta.
Czego chcesz, dupku?
Mówię do ciebie.
Słuchaj stary, mam zły dzień.
To się już nie powtórzy.
Czarna kawa i placek brzoskwiniowy.
Najlepszy w całej Georgii.
STRAŻ PRZYBRZEŻNA ROZWAŻA MNIEJ KONTROLI
Policja!
Nie ruszaj się!
Powoli i spokojnie wstań od stolika.
Ale już!
Powoli!
Ręce.
Ręce za głowę!
Spleć palce!
Odwróć się.
Twarzą do okna!
Deser będzie musiał poczekać.
Jesteś aresztowany za morderstwo.
No, dalej. Rusz tyłek.
Proszę pana.
Proszę podejść, zarejestruję pana.
To nie jest prośba. To polecenie.
Nie gryzę, chyba że nie mam wyjścia.
Dziękuję.
Proszę odpowiadać na pytania. Jak się pan nazywa?
Wielka stopa milczy.
Ale przynajmniej ma paszport.
Jack Reacher, brak drugiego imienia.
- Opaska? - Kajdanki były za małe.
Żadnych pieczątek po 1 stycznia.
Planuje pan wyjechać z kraju?
Tyle miał przy sobie.
Co to, 200 dolarów?
212.
To wygląda na jakąś odznakę.
Order wojenny. Francuski.
Nikt nie podróżuje z takim bagażem.
A gdzie reszta twoich gratów?
Masz tutaj znajomych? Dziewczynę?
Co u diabła robisz w moim mieście?
Nie chcesz gadać?
Jak posiedzisz trochę na dołku, to może zmienisz zdanie.
I jak zamierzasz to zrobić?
Wyjaśnisz, że zatrzymany może powołać się na piątą i czternastą poprawkę
w nadziei, że sam zrzeknie się tego prawa?
Tak.
Nie trzeba. Sam się tym zajmę.
Zabierzcie go do konferencyjnej. Zaraz przyjdę.
Bostońska menda.
Panie Reacher,
jestem detektyw Oscar Finlay.
Zadam panu kilka pytań.
Zna pan swoje prawa, nie musi pan odpowiadać.
Znaleziono ciało niedaleko kładki przy nasypie obok autostrady.
Było przykryte kawałkami kartonu.
Oddano dwa strzały, kaliber 9 mm, z bliskiej odległości w tył głowy.
Łusek nie znaleziono.
Ofiarą był rosły mężczyzna, 30 lat.
Po śmierci został ciężko pobity.
Tożsamość nieznana.
Nie mogliśmy zdjąć odcisków, miał opuchnięte palce.
Wie pan, kim był?
Jak zginął?
Da mi pan coś więcej niż pańskie towarzystwo?
W porządku.
Nie zamierzam marnować reszty popołudnia.
Może adwokat coś z pana wyciągnie.
Nie potrzebuję adwokata.
Potrafi pan mówić.
Kiedy chcę.
Skąd pewność, że nie potrzebuje pan adwokata?
Bo nikogo nie zabiłem.
Przynajmniej nie ostatnio.
I nie w tym mieście.
To niemożliwe.
Co jest?
Ten Reacher.
W bazie nie ma jego odcisków, ale coś tu nie gra.
Nie ma konta na Facebooku, Snapchacie ani na Instagramie.
Nie ma prawa jazdy, hipoteki, ubezpieczenia.
Nie ma go w sieci.
Jedyny dowód na jego istnienie to fakt, że siedzi w pokoju obok.
Jack Reacher. Rodzice nie żyją.
Żyje starszy brat, Joe. Żołnierz w stanie spoczynku.
Dowodził sto dziesiątym oddziałem śledczym Żandarmerii Wojskowej.
Załatwił kilku ludzi w trakcie służby.
Koronkowa robota.
Czyżbym siedział obok człowieka, który zabija bez skrupułów,
jest świetnie wyszkolony i umie zacierać ślady?
Zgadza się.
Ale nie tym razem.
Było trzech sprawców.
Słucham.
Zabójca zna się na broni palnej.
Pociski były małego kalibru, poddźwiękowe.
Użył tłumika i pamiętał o zabraniu łusek.
To nie był żółtodziób.
Ci ludzie wiedzieli, jak zabić cicho i skutecznie.
Wciąż słucham.
Szuka pan też psychopaty, który pobił trupa.
Kogoś nieprzewidywalnego.
Kogoś, kto całkowicie nie pasuje od profilu profesjonalnego snajpera.
Coś panu dolega?
Nie.
Wspominał pan o trzech.
Psychopata nie wpadłby na to, by ukryć ciało,
a snajper nie brudziłby sobie rąk przydrożną tekturą.
Trzeci facet myślał o ucieczce,
zebrał katony, by przykryć nimi zwłoki.
Zamordowany był duży, stopy mu wystawały i tak go zauważono.
Wysokim zawsze brakuje miejsca na stopy.
Ciekawa teoria.
Pasuje pan do opisu osoby, którą dziś widziano na autostradzie
w pobliżu miejsca zbrodni.
To byłem ja.
Wysiadłem z autobusu z Tampy.
W Margrave nie ma przystanku.
- Nie przeczę. - Ale wysiadł pan z autobusu.
- Na żądanie. - Dlaczego?
Dla Blind Blake'a.
- Kto to jest? - Wokalista bluesowy.
Podobno zmarł w Margrave dawno temu.
Chciałem dowiedzieć się więcej.
Lubię muzykę.
Nie ma pan domu ani telefonu.
Wsiada w autobus w Tampie z odrobiną gotówki,
szczoteczką do zębów i orderem,
i jedzie 800 km, żeby poczytać o nieżyjącym muzyku bluesowym?
To pan robił ostatniej doby?
Nie. Poszedłem też do knajpy i zamówiłem placek,
którego nie zjadłem, ponieważ mnie aresztowano.
Według lekarza sądowego zgon nastąpił wczoraj około północy.
Dziś rano.
Noc trwa do 23:59 i 59 sekund,
a potem przechodzi w ranek. W śledztwie szczegóły mają znaczenie.
Godzina 12:00 dziś rano
to czas zgonu.
Jeśli potwierdzę, że wtedy był pan w autobusie,
będzie pan wolny.
Do tego czasu posiedzi pan w celi.
Sprawdzamy numer telefonu znaleziony w bucie zmarłego.
Zapisano go na skrawku papieru wraz ze słowem „pluribus”.
Powie mi pan, co to znaczy, zanim pana wypuścimy?
To znaczy, że trochę tu zabawię.
Nakazy nie robią wrażenia na operatorach.
Szkoda. Prawo stanowi, że potrzebujemy nakazu.
Zapraszam na dołek.
Reacher, jakim cudem kłopoty zawsze się ciebie trzymają?
Mon Dieu, Reacher.
Ciężarówka mogła spłonąć.
Coś ty sobie myślał? Nie pakuje się fajerwerków.
To z Dnia Niepodległości. Są wciąż dobre.
To już wszystko.
Następnym razem ma być o połowę mniej.
Nie wiem, po co nam tyle rzeczy.
- Tak jest. - Ojciec i ja się rozpakujemy,
chłopaki, poznajcie dzieci z bazy.
To jest nasz dom, oby na dłużej.
Poszukajcie przyjaciół.
Spodoba nam się tutaj?
Szkoła będzie taka sama. Meble z wojska też.
Jak w Kamerunie, Belgii, Hiszpanii.
- To wy jesteście nowi? - Tak.
Tędy na plażę?
Tak. Będzie pięć dolców.
Za co?
Wygląda na to, że za twoją kurtkę.
Jestem duży jak na swój wiek.
A ty brzydki jak na swój.
Chodźmy do domu.
Dobrze.
Nie musisz tego robić. To moja walka.
Nigdy nie jest tylko twoja.
Wiesz, mama miała rację.
Kłopoty się ciebie trzymają.
Dzięki.
Siedzi pan tu już jakiś czas.
- Kawa dobrze panu zrobi. - Nie moja wina.
Kłopoty same się mnie trzymają.
Dobrze byłoby zdjąć ten zacisk.
Komendant wydał inny rozkaz.
Zakładam, że lubi pan czarną.
- Skąd ten pomysł? - Wygląda pan na rzeczowego faceta.
Tacy nie biorą dodatków.
- Wie pani, że jestem niewinny. - Skąd ta myśl?
Nie przyniosłaby pani kawy winnemu.
Jeśli ma pan coś na sumieniu, to niewiele.
W naszej bazie nie ma pana odcisków.
Przestępców czuć na kilometr.
Roscoe, zbieraj się.
Mam cynk w sprawie tego numeru.
Przykro mi, ceramika.
Dzięki.
Wybacz, Baker.
Paul, kiedy zadzwoniłem, powiedziałem ci,
że na miejscu zbrodni był numer twojej komórki.
Zgodziłeś się pomówić, ale nie spytałeś, co się stało.
Zdziwiło mnie to.
Cóż, przestraszyłeś mnie.
Nie myślałem logicznie.
Chciałem się spotkać, żebyśmy mogli pogadać.
O czym?
Ty mi powiedz.
Morderstwo.
Wiesz coś o tym?
Zginął mężczyzna, tożsamość nieznana.
W jego bucie znaleziono twój numer zapisany na skrawku papieru.
Ja to zrobiłem.
Zabiłem go.
To byłem ja.
Dla naszego wspólnego dobra przedstawię panu jego prawa.
Znam swoje prawa.
Wiem, że nie muszę mówić i mam prawo do adwokata,
ale przyznaję się.
Zabiłem gościa przy autostradzie.
To byłem ja.
Tan facet, którego zabiłeś,
jak się nazywał?
- Nie wiem. - Nie wiesz, kogo zabiłeś?
Zgadza się.
W samoobronie.
Mówiłeś, że to się stało przy drodze. A gdzie konkretnie?
Zrobiłem to. Nie wystarczy?
Nie będę rozgrzebywać szczegółów.
To dziś moje drugie irytujące przesłuchanie.
Mam uwierzyć, że człowiek bez kryminalnej przeszłości
właśnie kogoś załatwił?
Oddał strzał z dubeltówki prosto w twarz,
a potem spalił ciało?
Tak było.
To wszystko, co mam do powiedzenia.
Komplikuje pan sobie życie, panie Hubble.
Wejdź.
Reacher, proszę ze mną.
Nie.
Słucham?
Nie, dopóki nie pozwoli pan zdjąć opaski.
Obaj wiemy, że nikogo nie zabiłem, a zacisk jest niewygodny.
Dajcie przecinak.
Nie trzeba. Zajmę się tym.
Gdzie to wyrzucić?
Jestem wolny, bez kajdanek.
Traktowany jak człowiek, a nie sprawca.
Robię to samo, gdy chcę, by podejrzany mi ufał, choć nie powinien.
Nie mam ukrytych motywów. Mam wieści.
Ten facet, Paul Hubble, niekarany bankier, mieszka w Margrave, pracuje w Atlancie.
Właśnie przyznał się do morderstwa.
Jak miło. Dzięki za gościnę.
Nie tak szybko.
Chce pan odejść, droga wolna. Za daleko pan nie ucieknie.
Zostałem zwolniony.
Typ kłamie w tej sprawie. To jeszcze nie koniec.
Jak mordować, to tylko tutaj. Można się przyznać i nic.
Widział go pan, to porządny facet. Wątpliwe, by zabił.
Przyznał się do zmyślonych czynów.
Chce, żebym mu wierzył i nie drążył dalej.
Myśli pan, że z nim pracuję?
I boję się, że mógł mnie wsypać.
Może więc zacznę gadać.
Sądzę, że osoba widziana niedaleko miejsca zbrodni
- może coś wiedzieć. - Ja nic nie wiem,
ale Stevenson wie. On i Hubble patrzyli na siebie.
- Naprawdę? - Wymienili się spojrzeniami.
Stevenson i Hubble są niemal krewnymi.
Martwi się o rodzinę.
- To coś więcej. - Sporo pan wie.
Wiem też, że był pan na Harvardzie, jest rozwodnikiem
i niedawno rzucił palenie.
Jak pan na to wpadł?
Baker nazwał pana bostońską mendą.
Wygląda pan na wykształconego,
ale pracuje z ludźmi, którzy pana nie przypominają.
Jest pan uparty, niekoniecznie lubiany.
Czyli skończył pan Harvard, nie uniwersytet bostoński,
żeby pokazać innym, do czego są zdolni.
Co do uczelni, zgadza się.
Mam pan 40 lat i prawo do policyjnej emerytury.
Kupił pan gajer i wygląda jak czarny Sherlock Holmes.
Czyli kobieta nie dba o pana garderobę.
Śmierć lub rozwód.
Stawiam na rozwód, choć nosi pan obrączkę.
Bawi się nią pan, jakby miał obsesję.
Jak mówiłem, jest pan uparty.
Wciąż ma pan nadzieję na pojednanie.
Nazywa się Sharon.
Kiedy wspomniałem o trzech mordercach,
wiedział pan, że nie jestem sprawcą.
To pana stresowało. Woda w szklance drgnęła.
To nie jest rejon sejsmiczny, po prostu trzęsły się panu nogi.
Subtelny zapach papierosów,
który wciąż czuć na marynarce,
zdradza objawy odstawienne.
Badania pokazują, że zmiana nawyków wymaga kilku miesięcy.
Proszę się nie poddawać, palenie zabija.
Wracamy na komisariat.
Za mną.
Stevenson, do gabinetu.
Ten człowiek twierdzi, że wiesz coś, o czym nie chcesz mówić.
To prawda?
Tam nie znajdziesz odpowiedzi.
Wczoraj wieczorem było przyjęcie rodzinne.
- Dziadkowie mieli rocznicę. - Mam to gdzieś.
No tak.
- Hubble i Charlie tam byli. - Kto to?
Charlene. Jego żona.
Zasiedzieliśmy się, wyszliśmy po drugiej. Odwiozłem go do domu.
Nie wiem, dlaczego się przyznał ani skąd jego numer wziął się w bucie.
O północy nie było go przy autostradzie.
- Zażywa coś? - Nie.
- Zdradza? - Nie.
Nie odpowiadaj.
- To nie twój szef. - Jasne.
- Przepraszam. - Jest zadłużony?
- Nie wiem, co robić. - Odpowiedz.
- Nie, jest bogaty. - Możesz odejść.
Narkotyki, forsa, niewierność.
Stevenson ma rację, wielka trójka odpada.
Sam musi powiedzieć, dlaczego to zrobił.
Może tydzień w areszcie rozwiąże mu język.
Proszę raportować, co mówi.
Co to do cholery znaczy?
Zgadł pan, że rzuciłem palenie, a nie wie, co się tu dzieje.
Pieprzenie.
Facet się przyznał.
- Pomogłem w śledztwie. - Pan pomógł mnie?
Jednak ma pan kiepskie pojęcie o swojej roli w tej sytuacji.
Jest pan zatrzymanym i podejrzanym, a nie moim partnerem.
Nikt pana nie zatrudnił,
poza tym nie zachowuje się pan jak gliniarz.
Komendant zatrzyma pana, póki nie sprawdzimy,
czy pańskie 1,93 m było w tym autobusie.
1,95 m. Podczas śledztwa szczegóły mają znaczenie.
Oto szczegół:
mamy na zapleczu duże kajdanki.
Przechowajcie zegarek i obrączkę.
Okradną go, zanim się obejrzy.
Miło się rozmawiało.
Dzięki...
za to z zegarkiem.
Zamknij się.
Popsułeś mi wycieczkę.
Jezu.
Jestem oficer Spivey.
Idźcie drogą przeznaczenia, więźniowie.
Zakwateruję was z dala od gniazda os,
dopóki nie postawią was w stan oskarżenia.
Zdajcie całą odzież.
Na ciebie, olbrzymie, nic nie wejdzie.
W zeszłym roku przywieźli gościa z Samoa.
Sprzedawał metę. Dali mu specjalny kombinezon.
Może być trochę ciasny na ramionach.
Nie tak szybko.
Zdejmijcie gacie i pochylcie się.
Nie.
Taka rewizja osobista jest niezgodna z prawem,
chyba że podejrzenie przestępstwa jest uzasadnione.
Ofiara, którą rzekomo zabiłem, zginęła od strzału z broni krótkiej.
Takiej broni nie można ukryć ani w moim, ani w żadnym ciele.
W tym przypadku to jedyna kontrabanda, więc polecenie jest niezgodne z prawem.
Nie robię tego dla przyjemności.
Jedyne, co mam w dupie, to pan.
Jeśli potrafi pan dokończyć rewizję, nie odnosząc poważnych obrażeń,
droga wolna.
Jeśli nie, proszę wypełnić formularz.
No, idź.
Wybacz, że cię w to wciągnąłem.
- Nie miałem takiego zamiaru. - Prosiłem, żebyś się zamknął.
Więzienia też to dotyczy.
Niedobrze.
Co się dzieje?
Jesteśmy w złym miejscu. Z dożywotniakami.
- Kogo masz na myśli? - Skazanych na dożywocie.
Mniej bym się martwił o ich wyroki,
- a bardziej o handlarzy. - Handlarzy?
Gości wymieniających papierosy, przekąski, by się do ciebie dobrać.
Tutaj nie jesteś człowiekiem. Jesteś walutą.
Ogarnij się i oszczędzaj siły.
Będziesz ich potrzebować.
Tu jest nasza panna.
Ładna jest.
Jakie ma śliczne pantofelki.
Oddaj mi je, skarbie.
Przecież słyszysz, co mówię. Oddaj buty jak grzeczna suka.
Mówię do ciebie.
Grzeczna dziewczynka.
Okulary też mi się podobają. Oddaj mi je.
A teraz zrobisz dla mnie coś jeszcze.
Spójrzcie na tę brzozę. Czego chcesz?
Chcę dać ci wybór.
Jesteś w mojej celi, grubasie, a ja cię nie zapraszałem.
Ty i twoi kumple możecie wyjść
albo wyniosą twój tłusty tyłek w wiadrze.
Teraz policzę do trzech.
- Wiesz, z kim masz do czynienia? - Jeden...
Dwa...
Wisicie nam okulary.
Wynoście się z mojej celi.
Nie jestem brzuchomówcą, odsuń się.
Nie pozwolę cię skrzywdzić.
Dziękuję.
Żyję tylko dzięki tobie.
Mam poważne kłopoty.
- Coś podobnego. - Nie jestem przestępcą.
Handluję walutą.
Nie dali mi wyboru.
Zmusili mnie, żebym im pomógł w nadużyciach finansowych.
Wiem, że wszyscy tak mówią, ale naprawdę mnie zmusili.
Moi mocodawcy powiedzieli, że jeśli im nie pomogę...
Zabiją cię.
Żeby tylko.
Grozili mi, że jeśli im przeszkodzę...
Przybiją mnie do ściany
na oczach mojej rodziny.
Obetną mi jaja i każą je zjeść.
Ja i moja żona powoli wykrwawimy się na śmierć i zostawimy dzieci
na pastwę tych psychopatów, a kto wie, co by z nimi zrobili.
Idę się odlać.
Pójdę z tobą.
Domyśliłem się.
Ten.
Gdyście wiedzieli, co się z wami stanie, już teraz byście wyszli.
Policzę do trzech.
Jeden...
Ochrona na siłownię, pod czwórkę.
Do środka. Już!
Co wy tu do diabła robicie?
Chodźcie, zanim naczelnik zobaczy.
Według raportu ulokowano was na górze.
Co robicie na bloku ogólnym?
Strażnik nas tam zaprowadził.
Gdyby ktokolwiek pytał, cały czas byliście tutaj. Jasne?
DZWONI... SHARON KOMÓRKA
Mówi Sharon Finlay. Zostaw wiadomość, oddzwonię.
Cześć.
To ja.
Ja tylko...
Prowadzę trudną sprawę
sam, w środku Georgii, i...
Oddzwoń, proszę.
Wejść.
Szefie, mam akta Reachera z bazy w Waszyngtonie.
- Chce pan posłuchać? - Tak.
Absolwent West Point. Srebrna Gwiazda.
Medal za Wzorową Służbę.
I Żołnierza. Legia Zasługi.
Medal Pochwalny. Brązowa Gwiazda.
Druga Srebra Gwiazda i Purpurowe Serce
za rany odniesione podczas zamachu na bazę w Kandaharze.
„Major Reacher wbiegł w ogień, wynosząc dwóch żołnierzy naraz.
Według świadków zrobił to sześć razy, ratując 12 osób.
Major Reacher poważnie zatruł się dymem, ale powrócił do czynnej służby
32 godziny później
pomimo operacji usunięcia odłamków żuchwy z jamy brzusznej”.
- Chce pan posłuchać o Żandarmerii? - Nie.
Ponad 150 zamkniętych spraw.
Wszystkie zakończone skazaniem. Ponad 20 schwytanych uciekinierów.
Co taki facet robi w Margrave?
Co taki facet robi w więzieniu?
Ja bym go tam nie wsadziła.
Wyjdź z mojego gabinetu.
NIE RÓB TEGO
Miałem nadzieję, że puszczą coś Beatlesów.
Uspokajają mnie.
Mama śpiewała mi Rocky Racoon, gdy byłem chory.
- Wybacz, jeśli cię obudziłem. - W porządku.
Przynieśli jakiś czas temu. Częstuj się. Ja nie mam apetytu.
Powinieneś jeść. Kiepsko wyglądasz.
Dlatego, że widziałem, jak wyłupiłeś komuś oczy.
On zaczął.
Mogą próbować mnie zabić, jak tylko stąd wyjdę.
Jesteś dla nich ważny?
Nawet bardzo.
Więc nic ci się nie stanie.
Ale trup ściele się gęsto, ktoś się denerwuje.
To znaczy, że wszystko może się zmienić.
Mnie ciekawi, czemu ci ludzie chcą mojej śmierci.
- Co masz na myśli? - Ten strażnik, Spivey,
wysłał nas na blok ogólny.
Powie, że to była pomyłka, ale to nieprawda.
Goście w łazience chcieli mnie sprzątnąć.
Kiedy stąd wyjdę, zniknę.
W Margrave wydarzy się coś złego, nie chcę być w to wplątany.
Moja żona niedługo tu będzie.
Mam to gdzieś.
Facet bez kasy, dowodu i auta potrzebuje podwózki.
To ja.
Potwierdzili, że dwa dni temu byłeś w Tampie.
Nie zdążyłbyś nikogo zabić.
Przewoźnicy niechętnie pomagają.
Bez nakazu niczego nie załatwisz. Co ich przekonało?
Kłamstwo.
Powiedziałam, że ich autobusy rzekomo służą do transportu kokainy.
A jeśli nie będą współpracować, skonfiskujemy
wszystkie pojazdy do zakończenia śledztwa
Po godzinie dostałam nagranie.
Ja jestem czysty, ale jakim cudem jemu się upiecze?
Wszyscy wiedzą, że Hubble kłamie, więc...
Nie postawimy mu zarzutów w nadziei, że taki gość jak on
zrobi coś głupiego i da nam wskazówkę albo...
pęknie i sam wszystko wyśpiewa.
Sprytnie, oficer Roscoe.
Roscoe to moje imię.
Nie znam kobiety o takim imieniu.
Znasz, od wczoraj.
Jak masz na nazwisko?
Conklin.
Spuścili ci manto w pierdlu?
Ktoś się na mnie uwziął.
Kto?
Strażnik. Chłopiec na posyłki.
Ktoś nad nim chce, bym zniknął. Tak zrobię.
Wyjadę stąd następnym autobusem.
Szkoda.
Przykro mi z powodu tego, co cię tu spotkało.
Chciałam postawić ci kolację, ale skoro wyjeżdżasz...
Niech będzie.
Świetnie.
Potrzebuję nowych ubrań.
Więzienie cuchnie.
Mamy tu Merl's Men Shop.
Nie potrzebuję modnych ciuchów. Tylko koszulkę i spodnie.
Podróżuję bez bagażu.
ODZIEŻ UŻYWANA
Na pewno nie chcesz nowych ubrań?
Dla mnie będą nowe.
Nie rozumiem tego. Nie chcesz mieć stałej bazy?
Miałem taką bazę całe życie.
Dorastałem i pracowałem w wojsku.
Zawsze mówiono mi, co mam robić. Teraz zwiedzam kraj na swoich warunkach.
A pieniądze?
Co miesiąc dostaję emeryturę.
Nie brakuje ci rodziny?
Brakuje. Wszyscy nie żyją.
Z wyjątkiem mojego brata, Joego. To dobry facet.
Gdzie jest?
Nie mam pojęcia.
Dlaczego tu przyjechałeś? Na pewno nie z powodu bluesa.
Nie okłamuję tych, którzy mi pomagają.
Jestem tutaj z powodu Blind Blake'a, ale zaczęło się od Chauncey.
Co to jest?
Knajpa w Tampie. Byłem tam kilka dni temu.
Facet grał Police Dog Blues Blake'a.
Przypomniała mi się rozmowa z bratem.
Czytał artykuł o Blake'u,
podobno zagrał w Margrave ostatni koncert i tutaj zmarł.
No więc przyjechałem.
Jedziesz, gdzie chcesz i kiedy chcesz?
Ludzie mi zazdroszczą.
No cóż...
Ciekawe podejście.
U mnie się sprawdza.
- Rozejrzę się trochę, do zobaczenia. - Dobrze.
Nie daj się znów zaaresztować.
CASPER TEALE – NIECH ZAPEWNI
MIESZKAŃCOM SCHRONIENIE.
Na strzyżenie trzeba poczekać.
Mosley ma przerwę.
Chciałbym się ogolić, panie Mosley.
Potrafię jeść i golić naraz.
Słucha pan Freda McDowella.
Może fan bluesa opowie mi o Blind Blake'u w Margrave.
Biali mężczyźni w pana wieku rzadko słuchają Freda McDowella.
Jeszcze rzadziej słuchają Blind Blake'a, panie Reacher.
Wieści szybko się rozchodzą.
Obcy aresztowany za morderstwo. Takie wieści szczególnie szybko.
Roscoe oczyściła pana z zarzutów, więc ja tam się nie boję.
W tym wieku trudno mnie przestraszyć.
Mnie też.
Wszyscy mówią mi Reacher.
Nawet moja matka.
Proszę się oprzeć.
Moja siostra kiedyś śpiewała z Blakiem.
Przyjeżdżał do miasta co roku,
grał w kościołach i stodołach w tej zapadłej dziurze.
Podobno tutaj zmarł.
Tak mówią.
Nawet biali przyjeżdżali, żeby go posłuchać.
Niezłe to wasze miasto.
Świeżo pomalowana altana, wypielęgnowane klomby,
wypolerowane pomniki. To coś więcej niż przejaw lokalnej dumy.
Tak jest.
Fundacja Klinerów opiekuje się miastem.
Odkąd pan Kliner przyjechał tu parę lat temu z St. Louis,
by założyć w mieście firmę.
Czym się zajmuje?
Działają w wielu branżach.
Nieruchomości, transport, chemikalia, części maszyn.
Widzi pan ten pomnik? To Casper Teale.
Jego wnuk to nasz burmistrz.
Oddał Klinerowi najlepszą działkę pod inwestycję.
W zamian Kliner sypie forsą.
Wszyscy zadowoleni.
Ci dwaj tam to młody Kliner i jego stuknięty kuzyn, Dawson.
Nazywają go młody KJ.
Ja nazywam go rozrabiaką.
Zaraz wracam.
Szukasz partnerki do tańca?
Patrzysz na mnie jak pewna kobieta w Panamie,
kiedy byłem w Fort Sherman. Chciała zatańczyć tamborito.
Chcesz ze mną zatańczyć?
- Ja chętnie. - Nie mówię do ciebie, krasnalu.
Mówię do gościa w droższych butach,
z lepszym fryzem i w drogim wozie, gdzie pijesz piwo.
Więc...
Mam prowadzić czy...
Kiepsko tańczę.
Zdecydowanie wolę czytać.
Dziś rano czytałem o zarzutach przeciwko majorowi Jackowi Reacherowi
w małej wiosce pod Bagdadem.
Zarzuty były poważne, ale dziwnym trafem zniknęły.
Jak ziarnka piasku na bezlitosnej pustyni.
Pustynia panu wybaczyła, prawda?
W Margrave nie jesteśmy tacy wyrozumiali.
Radzę na siebie uważać, Reacher.
Cześć. Przykro mi, z kolacji nici.
Co się stało?
Znaleziono kolejne ciało. Niemal to samo miejsce, tan sam kaliber.
Jadę do kostnicy.
Jestem zawiedziony.
Liczyłem na miły wieczór przed wyjazdem.
Jeszcze nie wiem, co z tego wyjdzie.
Czy Hubble coś powiedział, gdy byliście w więzieniu?
- Nie. - Brednie.
Proszę uważać na słowa.
Pana to bawi? To małe miasto, a mamy dwa zabójstwa.
- Nic mi nie powiedział. - Nie wierzę.
Szkoda, że nie zjemy kolacji.
- Nigdzie pan nie jedzie. - Mam mocne alibi.
To jeszcze nie znaczy, że nic pana nie łączy ze sprawą.
Może na nagraniu jest inny dwumetrowy facet.
Może trzeba sprowadzić biegłego, by to potwierdził.
Może ochłonie pan w areszcie, zanim skończymy.
Albo wsiądzie pan do wozu i pojedzie z nami.
Może lekarz sądowy powie coś, co odświeży panu pamięć.
Przecież nie jestem gliną. Chce pan mojej pomocy?
Chcę, by robił pan to, co mówię.
HRABSTWO LAWTON – KORONER
Czasem nawet nie wiesz, że jesteś martwy.
Ten facet dostał w głowę, kiedy biegł.
Jeszcze przebierał nogami, zanim zorientował się, że nie żyje.
Wpadł w zarośla. Świadczą o tym ślady krwi.
Zastrzelony z dużej odległości, po ciemku trudno było go znaleźć.
Zabójca go zostawił. Dokumentów brak.
Kilku zabójców. W śledztwie szczegóły mają znaczenie.
Zapewne było kilku sprawców.
To moje pierwsze morderstwa, więc mam nadzieję, że wiecie, kto to zrobił.
- Wiadomo coś w sprawie pierwszej ofiary? - Nie.
To znacznie trudniejszy przypadek.
Miał różne zabiegi dentystyczne. Leczony w USA i za granicą.
Opuszki palców zdeformowane wskutek reakcji alergicznej.
Musiałem spuścić płyn, żeby pobrać odciski.
Czekamy na wyniki. Proszę tego nie...
- To nowy pracownik czy... - Nie.
Tak jakby.
Zamordowany był uczulony na lateks.
Zabójcy mieli syntetyczne kombinezony, by nie pobrudzić się krwią.
Ofiara go chwyciła, obrzęk jest rezultatem reakcji alergicznej.
Zęby leczył tam, gdzie akurat mieszkał.
Jako dziecko złamał rękę, nastawili ją w Berlinie.
W Seulu wycięli mu migdałki.
Szarpaliśmy się.
Przycisnąłem go do palnika.
Nie wiedziałem, że wciąż był gorący.
Tak mój brat dorobił się tej blizny.
Powie mi pan, co tu się wyprawia?
Co pana brat robił w Margrave?
Nie wiem.
Czyli przypadkiem w tym samym czasie obaj przyjeżdżacie do zapadłej dziury?
- Nie wiem. - Kiedy go pan widział?
Minutę temu.
- Pogrywa pan sobie? - Jestem z panem szczery.
Nic dziwnego, że odeszła.
Nie wspominaj o mojej żonie.
Wystarczy. Reacher, przesadziłeś.
Niech pan da spokój. Właśnie stracił brata.
Odpowiedz na jedno pytanie.
Co cię sprowadziło do Margrave?
Blind Blake.
Zadzierasz z niewłaściwym gościem.
Przysięgam, że znajdę powód, by cię znów zamknąć.
Nie zakujesz mnie.
Reacher, siedzisz z tyłu.
Wiem, że nie pobijesz kogoś słabszego od siebie bez powodu.
Dał mi powód.
Znam ludzi.
Dobrze ci z oczu patrzy.
Rób, co mówię.
Proszę.
Wszystko w porządku?
Mój brat nie powiedział mi o Blind Blake'u bez powodu.
A teraz leży w kostnicy.
Chyba powinienem coś z tym zrobić.
Na przykład?
Znaleźć tych, którzy za tym stoją.
I zabić każdego z nich.
Napisy: Katarzyna Bąkowska
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski