MALIGAYANG PAGDATING SA BAYAN NG MARGRAVE, GEORGIA
ITINATAG NOONG 1794 NG KLINER FOUNDATION
- Hindi ako magaling sa math. - 40% na tip iyon.
Mali ako.
Paano ako mangunguna kung sinasayang mo ang pera ko?
Sumakay ka na sa van.
Anong kailangan mo, siraulo?
Ikaw ang kinakausap ko, tanga.
Hindi lang maganda ang araw ko.
Hindi na iyon mangyayari ulit.
Kapeng barako at peach pie.
Pinakamasarap na matitikman mo sa Georgia.
Pulis!
Pulis! 'Wag kang gagalaw!
Huwag kang gagalaw!
Ngayon, lalabas ka nang dahan-dahan diyan sa kinauupuan mo.
Gawin mo na!
Dahan-dahan!
Ang mga kamay mo.
Sa likod ng ulo mo ang mga kamay mo!
I-interlock mo ang mga daliri mo!
Tumalikod ka.
Harap sa bintana!
Mamaya na ang panghimagas.
Inaaresto ka namin sa salang pagpatay.
Ano ba? Puwede mo namang bilisan.
Lumapit ka rito, ipo-proseso na kita.
Hindi ko tinatanong, inuutos ko.
Hindi kita bubugbugin, maliban kung pilitin mo ako.
Salamat.
Sige, kukunin ko ang detalye mo. Anong pangalan mo?
Hindi nagsasalita ang bakulaw.
Pero dala niya ang passport niya.
Jack Reacher. Walang gitnang pangalan.
- Zip ties? - Hindi kasya ang posas sa kanya.
Walang tatak na mas bago sa Enero 1.
Plano mong umalis ng bansa?
Ano pang ibang dala niya?
Ano iyon, $200?
Mukhang sa ibang bansa galing ito.
Medalya ng World War II. Pranses.
Walang naglalakbay na ito lang ang dala.
Nasaan ang ibang gamit mo?
May kaibigan ka ba rito? Babae?
Ano'ng ginagawa mo sa bayan ko?
Ayaw mong magsalita?
Siguro ikukulong ka namin para magbago ang isip mo.
At paano mo gagawin iyon?
Ipaliwanag ang mga karapatan niya sa Ikalima at Ika-14 na mga Amendment,
at sana, kusa niya itong tatanggihan?
Oo.
Hindi na kailangan. Ako nang bahala.
Dalhin siya sa conference room. Susunod ako.
Buwisit na taga-Beantown.
G. Reacher,
Ako si Chief Detective Oscar Finlay.
May ilang katanungan ako sa'yo.
Alam kong binasa na sa'yo ang mga karapatan mo, 'di mo kailangang sumagot.
Nakita ang katawan sa pader ng highway, malapit sa overpass,
bahagyang natatabunan ng mga nakasalansan na karton.
Dalawang 9 mm, 95 grain, ang malapitang ipinutok sa likod ng ulo.
Walang nahanap na basyo.
Ang biktima ay lalaki, nasa 30, malaking lalaki.
Binugbog pa siya kahit patay na.
Hindi pa nakikilala.
Nahihirapang kumuha ng print sa namamagang daliri niya.
Kilala mo ba siya?
Bakit siya pinatay?
May gusto kang ibahagi bukod sa interesanteng presensya mo?
Okey, kung ganoon.
Hindi ko sasayangin ang maghapon ko.
Siguro mapagsasalita ka ng abogado mo.
Hindi ko kailangan ng abogado.
Nagsasalita siya.
Kapag gusto niya.
At bakit hindi mo kailangan ng abogado?
Dahil wala akong pinatay.
Dati, oo, pero matagal na 'yon.
At hindi sa bayang ito.
Parang imposible ito.
Ano iyan?
Itong Reacher na ito.
Wala akong nakita sa prints niya, pero maaaring may lumabas.
Pero walang Facebook, Snapchat, Instagram.
Walang driver's license, mortgage, o insurance.
Wala talagang online profile.
Ang patunay lang na buhay si Jack Reacher ay dahil nakaupo siya roon.
Jack Reacher. Patay na ang mga magulang.
Isang kuya, si Joe, matanda nang dalawang taon. Retiradong army.
Pinamunuan ang One-Tenth Special Investigations Unit ng Miltary Police.
Pumatay ng ilang tao habang nasa serbisyo.
Lahat ay makatwirang pagpaslang.
Paano kung iniisip kong nasa harap ako ng isang lalaking balewala ang pagpatay
at may kaalaman at kasanayan sa pagpatay ng tao at pagtatakip noon?
Tama ka.
Pero hindi ang pagpatay na ito.
Tatlong lalaki ang pumatay.
Ipaliwanag mo sa'kin.
May alam siya sa mga armas.
Maliliit na kalibre ang bala, nine-millimeter 95 grain, subsonic iyon.
Ginamitan din ng silencer. Alam din niyang pulutin ang mga basyo.
Hindi ito ang unang beses niya.
Alam nila kung paano pumatay nang tahimik at epektibo.
Okey, ituloy mo.
Ang hinahanap mo ay psycho na bumubugbog ng bangkay.
Isang siraulo.
Ibang-iba mula sa propesyunal na mamamaril.
May problema ba?
Wala.
Sinabi mong may tatlo.
Hindi nag-iisip ang psycho na itago iyon
at 'di basta tatakpan ng karton ng metikulosong shooter ang katawan.
Nag-aalala ang ikatlong lalaki sa pag-alis,
kumuha ng pira-pirasong kalat at inilagay sa bangkay.
Sinabi mong malaki ang biktima, nakita siya dahil nakalabas ang paa niya.
Laging lagpas ang paa ng mga matatangkad.
Magandang teorya.
Pero tugma ka pa rin sa inilarawan na nakitang naglalakad sa highway
kung saan nakita ang bangkay.
Ako kasi iyon.
Bumaba ako sa bus mula Tampa at naglakad.
Hindi humihinto ang Greyhound sa Margrave.
- 'Di ko sinabi iyan. - Kakasabi mo lang.
- Nakiusap ako sa driver. - Bakit?
Dahil kay Blind Blake.
- Sino 'yun? - Isang Blues singer.
Sabi ay namatay siya sa Margrave noon.
Naisip kong kilalanin siya.
Mahilig ako sa musika.
Wala kang bahay, walang telepono.
Sumakay sa bus sa Tampa na may $212,
toothbrush at isang French war medal,
at naglakbay nang 500 milya para kilalanin ang isang patay na blues musician?
Iyon ang nangyari sa huling 24 oras mo?
Hindi. Pumunta rin ako sa isang kainan, bumili ng peach pie
at hindi nakain iyon dahil inaresto ako sa salang pagpatay.
Ang sabi ng medical examiner ay mga bandang hatinggabi siya namatay.
Ngayong umaga.
Kagabi dahil 11:59 at 59 segundo,
pagkatapos ay naging ngayong umaga. Mahalaga ang detalye sa imbestigasyon
12:00 ng madaling araw, ngayong umaga
ang oras ng kamatayan.
Kung masiguro kong naroon ka sa Greyhound bus sa oras na iyon,
makakalaya ka na.
Pero bago iyon, makukulong ka muna.
Hinahanap namin ang numero na nakita sa sapatos ng namatay.
Nakasulat iyon sa kapirasong papel na may nakasulat na "pluribus."
Gusto mong linawin iyon bago ka namin pakawalan? May alam ka?
Ibig sabihin, magtatagal ako rito.
Mabagal sumagot ang mga kumpanya ng telepono sa warrant.
Sayang. Ang sabi sa batas ay kailangan natin ng warrant.
Halika na, makukulong ka na.
Reacher, bakit parang sinusundan ka ng gulo?
Diyos ko, Reacher.
Maaaring masunog ang tumatakbong truck.
Ano'ng iniisip mo? Hindi mo maisusupot ang paputok.
Pero mula sila sa Fourth of July. Magaganda sila.
Ito na ang huli.
Okey, sa susunod, gusto ko ay kalahati ng mga kahon.
'Di ko alam paanong naipon ng apat na tao ito.
- Oo, ma'am. - Ilalabas na namin ang mga gamit,
puntahan na ninyo ang mga bata sa base.
Ito na ang tahanan natin, sana magtagal.
Makipagkaibigan ka.
Magugustuhan kaya natin dito?
Pareho pa rin ang pag-aaralan. Ganoon din ang kasangkapan na bigay ng Army.
Parang Cameroon, Belgium, at Spain din.
- Kayo iyong kakalipat lang? - Oo.
Ito 'yung papunta sa beach?
Oo. Perong limang piso.
Anong limang piso?
Pwede na rin ang jacket mo.
Oo, malaki ako para sa edad ko.
Kagaya ng panget ka para sa edad mo.
Umuwi na tayo.
Okey.
Hindi mo na kailangang gawin ito. Laban ko ito.
Ang laban mo, laban ko rin.
Alam mo, tama si Mama.
Mukhang nakabuntot sa'yo ang gulo.
Salamat.
Matagal na ako rito.
- Naisip kong kailangan mo ng kape. - Hindi.
Parang nakabuntot lagi sa'kin ang gulo.
Ang kailangan ko ay maalis itong gapos ko.
Wag daw aalisin ani Chief Morisson.
Naisip kong gusto mong walang gatas.
- Paano mo nalaman? - Mukhang prangka kang lalaki.
Kalokohan ang gatas at asukal.
- Alam mong inosente ako. - Paano mo nalaman?
Duda akong madadalhan mo ng kape ang may-sala.
Kung may sala ka man, maliit na bagay lang siguro.
Wala kaming nahanap mula sa mga print mo.
Palaging may lumalabas sa masasamang tao.
Roscoe, bibiyahe tayo.
May resulta sa numero ng telepono.
Pasensiya na, ceramic.
Salamat.
Pasensiya na, Baker.
Nung tumawag ako, Paul, pinaalam ko sa'yo na
nakita ang numero ng telepono mo sa pinangyarihan ng krimen.
Inimbitahan mo ako, pero hindi ka nagtanong kung anong krimen.
Kakatwa iyon.
Natakot ako sa'yo.
Hindi ko naisip 'yon.
Gusto lang kitang papuntahin para makapag-usap tayo.
Tungkol saan?
Sabihin mo sa akin.
Pagpatay.
May alam ka roon?
Binaril ang isang 'di pa nakikilalang lalaki.
Natagpuan siyang may papel sa loob ng sapatos at nakasulat ang numero mo.
Ako ang gumawa.
Pinatay ko ang lalaki.
Ako iyon.
Para sa proteksiyon natin pareho, ire-record ko ang pagbasa ng karapatan mo.
Alam ko ang mga karapatan ko.
Hindi ko kailangang magsalita at may abogado ako,
pero ako ang gumawa, okay?
Pinatay ko ang lalaki sa highway.
Ako iyon.
Okey, itong pinatay mo,
ano'ng pangalan niya?
- Ewan ko. - Pumatay ka ng hindi mo kilala?
Oo.
Pinagtanggol ko ang sarili ko.
Sinabi mong nangyari iyon sa highway. Saan mismo sa highway?
Sinabi ko nang ginawa ko, okey?
Hindi ko kailangang ibigay lahat ng detalye.
Ikaw ang ikalawang nakakairitang tinanong ko ngayong araw.
Inaasahan mong maniniwala akong ikaw, isang taong walang record ng krimen,
ay basta na lang binaril ang isang lalaki?
Binaril nang malapitan ng shotgun sa mukha...
At tapos ay sinunog ang katawan?
Oo, ginawa ko.
At iyan lang ang sasabihin ko tungkol dito.
Magiging napakakumplikado ng buhay mo, Mr. Hubble.
Pumasok ka.
Reacher, sumama ka sa akin.
Hindi.
Ano?
Hindi, hangga't hindi mo inaalis itong mga zip tie.
Alam natin pareho na wala akong pinatay at nakakairita sila.
Kunin mo ang cutter.
Sige lang. Ako na.
Nagre-recycle ba kayo?
Sa labas, walang posas.
Tinatrato ako bilang tao imbes na kriminal.
Ganoon din ang ginagawa ko kung gusto ko na pagkatiwalaan ako ng kriminal.
Wala akong motibo. Impormasyon lang.
Iyong isa, si Paul Hubble, banker, taga-Margrave, nagtatrabaho sa Atlanta.
Umamin siya sa pagpatay.
Mabuti naman. Salamat sa magandang pagtanggap
Teka lang.
Gusto mong tumakas, sige, pero duda akong ganoon ka kabilis o 'di tinatablan ng bala
Na-clear na ako.
Hindi ka na-clear dahil lang may nagsinungaling.
Magandang bayan para pumatay. Kahit na umamin ka, walang nangyayari.
Nakita mo si Hubble. Inosente siya. 'Di siya marunong bumaril, lalo ng tao.
Umamin siya sa mga bagay na hindi nangyari.
Nais niyang isipin kong siya gumawa, at 'di imbestigahan.
Iniisip mong kasabwat ko siya?
Nag-aalala akong ikanta niya ako.
Baka makipag-deal ako.
Inisip ko ang lalaking nakitang malapit sa pinangyarihan, guilty o hindi,
- ay may maibibigay na impormasyon. - Ako, wala,
pero si Stevenson, meron. Nagtinginan silang dalawa ni Hubble.
- Nagtinginan sila? - Dalawang segundo silang nagtitigan.
Mag-asawa ang mga pinsan nina Stevenson at Hubble.
Nag-aalala siya sa pamilya.
- Higit pa roon. - Bilib ka masyado sa mga teorya mo.
Sigurado akong nag-aral ka sa Harvard, kailan lang diniborsiyo
at kakatigil lang sa paninigarilyo.
Paano mo naisip iyan?
Si Baker, tinawag ka niyang buwisit na taga-Beantown,
mukha kang edukado,
pero kumuha ka ng trabaho kasama ang mga taong hindi mo kauri.
Matigas ang ulo mo, walang pakialam kung hindi ka nila gusto.
Hindi nagmula sa BU ang ganoong lalaki, taga-Harvard siya
para ipakita sa walanghiyang mayayaman ang kakayahan niya.
Tungkol sa pagpasok sa Harvard? Oo.
40 ka, 20 taon ka sa Boston PD para makuha ang pensiyon,
para makabili ng Southern suit. Mukha kang Sherlock Holmes.
Ibig sabihin, walang babae na pumipili ng damit mo.
Namatay o diborsiyado.
Mas malamang na diborsiyado pero suot mo ang singsing.
Sa pagkakasuot mo, pinaglalaruan mo, nahuhumaling ka.
Sabi ko nga, matigas ang ulo mo.
Umaasang magkakaayos pa rin kayo.
Sharon ang pangalan niya.
Ang paninigarilyo, noong pinag-aralan ko ang kaso,
iniisip mong maling tao ang hawak mo.
Nairita ka. Medyo gumalaw ang tubig sa baso mo.
Hindi tayo malapit sa major fault lines. Ibig sabihin, kumukuyakoy ka.
Isama sa bahagyang amoy ng sigarilyo
dahil mahirap 'yon tanggalin sa tweed,
at tingin ko ay nicotine withdrawal.
Sabi ay inaabot ng apat hanggang anim na buwan bago mawala ang bisyo.
Ituloy mo lang iyan, dahil nakakamatay ang mga iyon.
Balik sa loob
Sumunod ka sa akin.
Stevenson, sa opisina ko.
Iniisip nito na may alam ka tungkol kay Hubble na hindi mo sinasabi.
Totoo ba?
Wala sa sapatos mo ang sagot.
Sir, may pagtitipon ng pamilya kagabi.
- Anibersaryo ng lolo't lola ko... - Wala akong pakialam.
Tama.
- Nandun sina Hubble at Charlie. - Sinong Charlie?
Charlene. Asawa niya.
Isinayaw namin ang mga asawa namin hanggang alas-dos. Hinatid ko siya.
Hindi ko alam kung bakit naroon ang numero niya o bakit siya umamin.
Hindi siya malapit sa highway noong hatinggabi.
- Adik si Hubble? - Hindi.
- Nambababae? - Hindi.
- Mabait sya. - 'Wag mo sagutin.
- 'Di siya ang boss mo. - Tama.
- Pasensiya na. - May problema sa pera?
- Hindi ko alam ang gagawin. - Sumagot ka lang.
- Hindi, mayaman siya. - Okay, alis na.
Droga, pera, pagtataksil.
Tama si Stevenson, wala na iyong pangunahing tatlo,
malalaman na lang natin kung sasabihin niya.
Siguro magsasalita siya 'pag nakulong nang isang linggo.
Ipaalam mo ang sasabihin niya.
Ano'ng ibig sabihin niyan?
Nalaman mong tumigil ako sa paninigarilyo, pero hindi maisip ang nangyayari.
Kalokohan ito.
Umamin na siya.
- Tumulong ako sa imbestigasyon. - Tinulungan mo ako?
Parang nalilito ka sa papel mo sa sitwasyon na ito.
Preso kita at suspect, hindi partner o kapantay.
Hinding-hindi ka rin pulis,
sa trabaho, tikas o sa pagpili nang pamumuhay.
Gusto ni Chief Morrison na narito ka hanggang malaman
na nasa bus na 'yon ang buong katawan mo.
Six-foot-five. Mahalaga ang mga detalye sa imbestigasyon.
Ito ang detalye,
meron kaming napakalaking posas sa lagayan namin.
Kumpiskahin ang relo at singsing niya.
Iyon ang unang nanakawin sa limang minuto pagpasok niya.
Masaya akong makausap ka.
Salamat...
sa relo.
Tumahimik ka.
Sinira mo ang biyahe ko rito.
Diyos ko.
Ako si Officer Spivey.
Oras na para sundan ang dilaw na linya, mga preso.
Titira kayo malayo sa pabrika ng mga hayop
hanggang sa masakdal kayo.
Lahat ng damit ninyo.
Walang jumper na magkakasya sa'yo, big boy.
Pero may Samoan na nakulong dito noong nakaraang taon.
Dealer ng meth. Nagpasadya kami ng damit.
Baka medyo masikip sa balikat.
Teka lang.
Hubarin mo ang panloob. Tumuwad at unatin mo.
Hindi.
Labag sa konstitusyon ang pagpapahubad,
maliban kung malinaw na may potensyal na krimen.
Ang biktimang sinasabing pinatay ko, binaril ng handgun na may apat na pulgada.
Hindi magkakasya sa loob ko o kahit sinong tao ang armas na iyon.
Dahil iyon lang ang bagay na may kinalaman sa krimen, 'di tama ang pinapagawa mo.
Hindi sa gusto kong gawin ito. Sinasabi ng regulasyon...
Ikaw lang ang pinoproblema ko ngayon.
Kaya kung tingin mo, magagawa mong mag-inspeksiyon nang hindi nasusugatan,
gawin mo lang.
Kung hindi, lagyan mo ng check ang clipboard mo.
Sige na.
Pasensiya na talaga at nadamay ka.
- Hindi ko intensiyon. - Naalala mo noong sinabi kong "tahimik"?
Ganoon din sa kulungan.
Hindi iyan maganda.
Ano'ng nangyayari?
'Di tayo naghihintay ng pagsasakdal. Mga lifer sila.
- Ano'ng ibig mong sabihin? - Mga taong habambuhay ang sentensiya.
'Di ko masyadong aalalahanin ang sentensya nila
- at mas mag-alala ako sa mga swap. - Swap?
Mga nagpapalit ng sigarilyo, dessert, oras sa tv, para makauna sa'yo.
Hindi ka tao rito, premyo ka.
Tumigil ka sa pag-iisip at mag-ipon ng lakas.
Kakailanganin mo iyon.
Hayan na siya
Ang ganda niya.
Maganda ang suot niyang sapatos.
Ibigay mo ang sapatos, baby.
Dali na, narinig mo ako. Ibigay mo na sa'kin ang sapatos ko.
Ang sabi ko, ibigay mo sa'kin.
Mabait na bata.
Gusto ko rin ang salamin. Ibigay mo ang salamin ko.
Ngayon, isa na lang ang kailangan ko sa'yo.
Tingnan mo ang Redwood na ito. Ano'ng kailangan mo?
Bibigyan ka ng pagpipilian.
Nasa pamamahay kita, taba, at hindi ka humingi ng permiso.
Kaya makakaalis na kayo ng mga kaibigan mo
o bubuhatin ka nilang bangkay.
Bibilang ako hanggang tatlo.
- Hoy, alam mo ba kung sino'ng kausap mo? - Isa...
Dalawa...
May utang ka sa'ming salamin.
Lumabas kayo sa kulungan ko.
Hindi ako ventriloquist, umalis ka sa kandungan ko.
Hindi ko hahayaang may manakit sa'yo.
Salamat.
Ikaw lang ang dahilan kaya buhay ako.
Malaki ang problema ko.
- Hindi nga. - Hindi ako kriminal.
Currency manager ako.
'Di nila ako binigyan ng pagpipilian.
Pinilit ako ng mga lalaking iyon para tulungan sila sa financial scheme.
Alam kong lahat ng nahuhuli ay nagsasabi na pinilit lang sila, pero totoo iyon.
Nilinaw ng mga taong pinagtrabahuhan ko na 'pag nadamay sila...
Papatayin ka nila.
Sana nga ay iyon lang.
Sinabi ng mga boss ko na kapag sinira ko ang operasyon nila...
Ipapako nila ako sa pader,
sa harapan ng pamilya ko.
Puputulin nila ang ari ko at ipapakain sa'kin.
Dahan-dahan kaming papataying mag-asawa para alam na ang mga anak namin ay maiiwan
kasama ang mga baliw na iyon, hindi alam kung anong gagawin sa kanila.
Iihi ako.
Tingin ko, sasama ako sa'yo.
Sabi na nga.
Siya.
Kung alam lang ninyo ang mangyayari, aalis na kayo ngayon.
Bibilangan ko kayo hanggang tatlo.
Isa...
Security team sa gym block shower four.
Pasok. Bilis!
Anong ginagawa n'yo rito?
Halika na bago makita ng warden. Dali na.
Ang sabi sa report ay inilagay kayo sa taas.
Bakit kasama n'yo ang ibang preso?
Dito kami inilagay.
Kapag may nagtanong, nandito kayo sa simula pa lang. Naintindihan n'yo?
TINATAWAGAN... SHARON MOBILE
Hi, ito ay Sharon Finlay. Mag-iwan ka ng mensahe at tatawagan kita.
Uy.
Ako ito.
Ano lang...
Humaharap ako sa mahirap na kaso
nang mag-isa sa gitna ng Georgia, at ano...
Sana lang ay tawagan mo ako.
Pumasok ka.
Boss, nakuha ang military record ni Reacher mula sa DC.
- Gusto mong marinig? - Sige ko.
Nagtapos sa West Point. Silver Star.
Pangalawang Silver Star, at isang Purple Heart
para sa mga sugat na natamo sa pambobomba ng Marines barracks sa Kandahar.
"Nagligtas sa sunog si Major Reacher, bitbit ang mga sundalo, dala-dalawa.
"Ayon sa mga saksi na anim na beses siyang bumalik, 12 ang kumpirmadong ligtas.
"Nagtamo si Major Reacher ng matinding paglanghap sa usok, pero bumalik sa duty
"32 oras ang nakakalipas sa kabila ng
"pagkakaroon ng shrapnel na inalis mula sa tiyan niya.
- Gusto mong marinig ang MP niya? - Hindi.
Lagpas 150 ang nasarang kaso.
Lahat ay matagumpay na naipakulong. Higit 20 na tulisan ang nahuli.
Ano'ng ginagawa ng ganoong lalaki sa Margrave?
Ano'ng ginagawa ng tulad niya sa kulungan?
Ayoko na ako ang naglagay sa kanya roon.
Lumabas ka sa opisina ko.
HUWAG MONG GAWIN ITO
Akala ko may patutugtugin na kanta ng Beatles.
Pinapakalma ako ng mga 'yon
Noon pa ay kinakantahan ako ni Mama ng "Rocky Raccoon" kapag may sakit ako.
- Pasensiya na kung nagising ka. - Ayos lang.
Kanina pa nandiyan. Kainin mo na ang akin. Wala akong gana.
Kailangan mong kumain. Mukha ka nang ewan.
Dahil nakita kitang dinukot ang mata ng isang lalaki.
Siya ang nagsimula.
Baka subukan nila akong patayin oras na lumaya ako.
Mahalaga ka sa kanilang operasyon?
Sobrang halaga.
Kung gayon, magiging okay ka.
Pero may mga namamatay, ibig sabihin, may kinakabahan.
Kapag nangyari iyon, mabilis magbabago ang lahat.
Iniisip ko kung bakit gusto akong patayin ng mga amo mo.
- Anong ibig mong sabihin? - Iyong guwardiya kagabi, si Spivey,
inilagay tayo sa gen pop.
Magkukunwaring nagkamali lang siya, pero sinadya iyon.
Kinilala ako ng mga lalaki sa shower na dapat patayin.
'Pag nakalabas ako rito, wala na ako.
May masamang nangyayari sa Margrave, at ayokong masangkot.
Malapit na siguro ang asawa ko.
Wala akong pakialam.
Naisip ko na ang lalaking walang pera, ID, o kotse ay kailangan ng sundo.
Ako iyon.
Kinumpirma ng Greyhound, dalawang gabi ang nakararaan.
Wala kang oras na pumatay.
Mahirap kausap mga nasa pampublikong sasakyan.
Lalo na kung walang warrant. Paano n'yo sila napatulong?
Nagsinungaling.
Sinabi naming may duda na ginagamit ang bus nila sa pag-transport ng cocaine.
Kung 'di sila makipagtulungan, ipapasara sila
hanggang sa matapos ang imbestigasyon namin.
Nakuha ang video sa isang oras lang.
Na-clear mo ako, pero paanong nakalabas ang taong umamin?
Alam ng lahat na nagsisinungaling si Hubble, kaya...
Wala kaming isinampang kaso, umaasang ang nerbiyosong gaya niya
ay gagawa ng katangahan na magdadala sa'min sa katotohanan o...
basta na lang umamin kung ano talagang nangyari.
Magaling, Officer Roscoe.
Roscoe ang unang pangalan ko.
Ikaw lang yata ang babae na Roscoe.
Oo naman. Noong isang araw.
Anong apelyido mo?
May nakaaway ka sa loob?
Na-set up ako.
Nino?
Ng isang guwardiya. Utusan lang.
Gusto akong mawala ng nag-utos sa kanya, at iyon ang makukuha nila.
Sasakay na ako sa susunod na bus paalis dito.
Sayang naman.
Sayang at hindi ka na-welcome nang maayos ng Margrave.
Hihingi ako ng tawad sa hapunan pero kung aalis ka na...
Okey.
Buti naman.
Pero kailangan ko muna ng bagong damit.
Namaho ako habang nakakulong.
Meron ditong Merl's Men Shop.
Hindi ko kailangan ng ganoon kaganda. T-shirt at pantalon lang.
Kaunti lang ang dala ko.
Siguradong ayaw mo ng bagong damit?
Bago iyon sa'kin.
Hindi ko maintindihan. Ayaw mo ba ng home base o kung ano?
Buong buhay ko, may home base ako.
Lumaki at nagtrabaho sa militar.
Laging sinasabi kung saan pupunta, kailan. Ngayon, ako na ang nagdedesisyon
Paano naman ang pera?
Buwan-buwang pinapadala sa Western Union ang pension.
'Di mo nami-miss ang pamilya mo?
Siguro. Patay na silang lahat.
Maliban sa kapatid ko, si Joe. Mabuting tao siya.
Nasaan siya?
Ewan.
Ano talagang nagdala sa'yo sa Margrave? Hindi puwedeng singer lang.
Hindi ako nagsisinungaling sa tao na nagpalaya sa'kin.
Nandito ako dahil kay Blind Blake, pero para iyon kay Chauncey.
Sino si Chauncey?
Pumunta ako sa Chauncey's Bar and Grill sa Tampa.
May tumutugtog ng "Police Dog Blues" ni Blind Blake.
Naalala ko ang pag-uusap namin ni Joe noon.
May nabasa siya tungkol kay Blake,
sinabing huli siyang tumugtog sa Margrave at doon siya namatay.
Kaya sumakay ako sa bus.
Pumupunta ka kahit saan, kahit kailan mo gusto?
Naiinggit palagi ang iba.
Oo, iyon ay...
Interesanteng pamumuhay.
Ayos para sa'kin.
- Mag-iikot ako sa bayan, kita tayo mamaya. - Sige.
'Wag ka nang magpapaaresto ulit sa salang pagpatay.
CASPER TEALE Nawa'y magbigay ang kanyang anino
ng lilim at kanlungan sa mga mamamayan ng Margrave.
Kung gusto mong magpagupit, kailangan mong maghintay.
Kumain si Mosley.
Iniisip kong magpaahit, Mr. Mosley.
Puwedeng mag-ahit ang kahit sino.
Narinig kong galing sa shop mo si Mississippi Fred McDowell.
Naisip ko na alam ng isang blues fan na tumira si Blind Blake sa Margrave.
Nakakagulat na ang puting lalaki na nasa edad mo ay kilala si Fred McDowell.
Mas nakakagulat na kilala mo si Blind Blake, Mr. Reacher.
Maliit na bayan.
Kumakalat agad kapag ang bigating estranghero ay hinuli sa salang pagpatay.
Siyempre, nilabas ka ni Ms. Roscoe, kaya hindi na ako takot sa'yo.
Sa edad ko, wala na akong gaanong kinatatakutan.
Ako rin.
Lahat ay tinatawag akong Reacher.
Kahit ang mama ko.
Sige, humiga ka
Ilang beses kumanta ang kapatid ko kasama si Blake noon.
Kada taon ay pumupunta siya rito,
tumutugtog sa simbahan o mga kamalig sa probinsiya.
Dito siya namatay.
Iyan ang usap-usapan.
Dumarayo ang mga tao para marinig siya, kahit pa ang mga puti.
Kakaiba talagang bayan ito.
Bagong pinturang gazebo, maayos na taniman ng bulaklak,
kailan lang pinakintab ang rebulto. Mukhang 'di lang dahil sa civic pride.
Oo.
Pinangangalagaan ng Kliner Foundation ang Margrave.
Mula nang dumating dito si Mr. Kliner, limang taon ang nakararaan mula St. Louis
para itatag ang kompanya niya rito.
Anong uri ng kumpanya?
Lahat, ginagawa ni Kliner.
Real estate, trucking, mga kemikal, mga bahagi ng makina.
Iyong rebulto roon? Si Casper Teale?
Mayor namin ang apo niya.
Binigyan niya ng magandang deal si Kliner para sa pabrika niya.
Bilang kapalit, binubuhos ni Kliner ang pera sa bayan.
Panalo.
Iyon si Kliner Junior at ang baliw niyang pinsan, si Dawson.
Tinatawag ng lahat na Junior KJ.
Tinatawag ko siyang problema.
Bantayan mo ang upuan ko, puwede?
Naghahanap ka ng makakasayaw?
Ang huling tao na tumitig sa'kin ay isang babae sa Panama
noong nasa Fort Sherman ako at gusto niyang sumayaw ng tamborito.
Gusto mo bang sumayaw ng tamborito?
- Sasayaw ako. - Hindi ikaw ang kausap ko, pandak.
Nakikipag-usap ako sa lalaking mas mayaman,
maganda ang gupit at mahal na truck kung nasaan ang shotgun mo.
Bweno...
Gusto mong mauna ako o...
Hindi ako mahilig sumayaw.
Mas mahilig akong magbasa.
Ang totoo, may nabasa ako kaninang umaga sa kaso ng isang Major Jack Reacher
sa maliit na baryo sa labas ng Baghdad.
Seryosong mga kaso, pero sa kung anong dahilan ay nawala,
gaya ng buhangin sa walang-awang disyerto.
Pero sa huli ay nagpatawad ang disyerto, hindi ba?
Hindi kami ganoon kadali magpatawad dito sa Margrave.
Mag-ingat ka, Mr. Reacher.
Uy. Pasensiya na, hindi tayo makakapaghapunan.
Anong nangyayari?
May nakita pang katawan, 40 yarda mula sa una. Pareho ng kalibre ng baril.
Kailangang pumunta sa morge.
'Di ko masasabing hindi ako bigo.
Nasasabik pa naman akong makasama ka.
Hindi ko pa alam kung aalis na kami.
Reacher. Nagsalita ba si Hubble noong nakakulong kayo?
- Hindi. - Kalokohan.
Mag-ingat ka sa pagsasalita.
Tingin mo, nakakatawa ito? May bayan ako na may 1,700 tao at dalawang pagpatay.
- Hindi niya ako kinausap. - Hindi ako naniniwala sa'yo.
Wala akong pakialam. Maganda sana ang hapunan.
- Hindi ka aalis. - Clear na ang alibi ko.
Hindi porke't wala ka rito, wala ka nang kinalaman doon.
Iniisip ko kung iba kayang six-foot-five na gorilla ang nasa malabong tape.
Siguro kailangan kong dalhin sa forensic para kumpirmahin iyon.
At siguro ay kailangan mong bumalik sa Warburton habang inaayos namin iyon.
O sasakay ka sa kotse, pupunta tayo sa morge.
Baka may sabihin ang examiner na magpapaalala kay Hubble at aamin ka.
Nilinaw mong hindi na ako pulis. Ngayon, kailangan mo ng tulong ko.
Gusto kong gawin mo ang sinasabi ko. Ngayon.
Minsan, patay ka na at hindi mo man lang alam.
Binaril itong pangalawang lalaki sa ulo habang tumatakbo
pero tumakbo pa rin ang binti niya bago sabihin ng utak na, "Pare, patay ka na."
Kaya bumagsak siya sa damuhan. O iyon ang sinasabi ng mga patak ng dugo.
Binaril siya mula sa malayo, sobrang dilim, kaya hindi siya mahanap.
Iniwan na lang siya ng pumatay. Walang ID.
Mga pumapatay. Mahalaga ang detalye, sa isang imbestigasyon.
Malamang na higit sa isa ang gumawa.
Ito ang mga una kong biktima, kaya sabihin mong kilala mo ang gumawa nito.
- Paano iyong unang John Doe? Kilala na? - Hindi.
Napakahirap niyang kilalanin.
'Di pare-pareho ang pinagawan ng ngipin. Ang iba ay sa US, ang iba, ibang bansa.
At ang dulo ng mga daliri niya ay sinira ng reaksiyon ng pangangati ng balat.
Sobrang maga kaya ayaw lumabas ng prints hanggang 'di naaalis ang tubig.
Hinihintay natin ang mga resulta. Ano? Hindi, huwag...
- Bago ba siya sa puwersa o... - Hindi.
Parang.
Allergic sa latex ang unang biktima.
Gumamit ng polyvinyl protective suit ang mga pumatay para 'di matalsikan ng dugo.
Hinawakan iyon ng biktima na naging sanhi ng pamamaga.
Pinaayos niya ang ngipin niya sa kung saan siya nakatira dati.
Nabali ang kanang braso noong walong taon, ipinaayos sa Berlin.
Pinatanggal ang tonsils noong sampu siya sa Seoul.
Nag-wrestling kami.
Diniin ko siya sa kalan.
'Di ko alam na kapapatay lang ng mama namin.
Doon nakuha ng kapatid ko ang peklat na ito.
Sabihin mo nga, anong nangyayari?
Anong ginagawa ng kapatid mo sa Margrave?
Hindi ko alam.
Nagkataon lang bang pareho kayong napadaan sa iisang bayan sa parehong oras.
- Hindi ko alam. - Kailan kayo huling nagkita?
Kanina lang.
- Niloloko mo ba ako? - Dinidiretso kita.
Kaya pala iniwan ka ni Sharon.
'Wag mong babanggitin ang pangalan ng asawa ko.
Tama na. Reacher, sumobra ka na.
Finlay, hayaan mo na. Kamamatay lang ng kapatid niya.
Isang tanong, at gusto ko ang totoo.
Ano ang ginagawa mo sa Margrave?
Dahil kay Blind Blake.
Mali ka ng kinakalaban, sinasabi ko na ngayon.
Sinasabi kong hahanap ako ng dahilan para maipakulong ka ulit.
Hindi mo ako mapoposasan.
Reacher, umupo ka sa likod.
Alam kong hindi mo gugulpihin ang lalaki na mas maliit sa'yo.
Binigyan niya ako ng dahilan.
Mahusay akong humusga.
At mabait ang mga mata mo.
Gawin mo ang sinasabi ko, Reacher.
Pakiusap.
Ayos ka lang, Reacher?
Baka may dahilan kaya binanggit ng kapatid ko si Blind Blake.
Iniisip kong nakahiga siya sa morgeng iyon.
Iniisip ko na may dapat akong gawin.
Tulad ng ano?
Hahanapin ko lahat ng may kagagawan,
papatayin ko silang lahat.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Reyselle Revita
Mapanlikhang Superbisor: Maribeth Pierce