1
00:00:30,697 --> 00:00:32,949
‎ท่านผู้อ่านที่รัก

2
00:00:33,575 --> 00:00:36,828
‎เฉกเช่นเดียวกับนกฟีนิกซ์ที่โผขึ้นจากเถ้า

3
00:00:36,828 --> 00:00:41,541
‎พระราชินีของเราก็ทรงผงาดจากหายนะ

4
00:00:41,541 --> 00:00:45,962
‎กองทัพกุลสตรีผู้เพียบพร้อม
‎ตบเท้ามาเยือนถึงหน้าวัง

5
00:00:45,962 --> 00:00:49,924
‎วาดหวังว่าจะได้หมั้นหมายกับเหล่าราชบุตร

6
00:00:49,924 --> 00:00:54,137
‎ในไม่ช้าย่อมจะมีพิธีอภิเษกสมรสและรัชทายาท

7
00:01:04,147 --> 00:01:07,150
‎แต่ทว่า หากเสียงลือเสียงเล่าอ้างจากเบื้องสูง

8
00:01:07,150 --> 00:01:08,693
‎เป็นข่าวจริงเชื่อถือได้

9
00:01:08,693 --> 00:01:13,156
‎สีพระพักตร์สมเด็จพระราชินี
‎ช่วงหลังนี้แทบไร้ความยินดีปรีดา

10
00:01:15,325 --> 00:01:18,953
‎อดสงสัยไม่ได้ว่าชีวิตคู่เปี่ยมสุขซึ่งใกล้จะบังเกิด

11
00:01:18,953 --> 00:01:23,374
‎ชะรอยคงส่องฉายให้เห็น
‎ความเปล่าเปลี่ยวเอกาของพระองค์เอง

12
00:01:25,502 --> 00:01:29,297
‎บางครั้งฉันก็คิดว่าพระราชินีของเรา
‎เป็นสตรีที่เดียวดายที่สุดในอังกฤษแน่ๆ

13
00:01:53,738 --> 00:01:54,989
‎คุณว่าทรงคิดถึงเรื่องนั้นไหม

14
00:01:56,908 --> 00:01:58,993
‎- เรื่องอะไรนะ
‎- การมีมิตรคู่ใจ

15
00:01:58,993 --> 00:02:03,581
‎แน่ละ พระราชินีทรงมีนางข้าหลวง
‎ห้อมล้อมอยู่ตลอดเวลา

16
00:02:03,581 --> 00:02:07,585
‎มีมหาดเล็ก อัศวรักษ์ องครักษ์
‎แต่กลับไม่มีชายใด

17
00:02:08,795 --> 00:02:10,004
‎ไร้สุภาพบุรุษรู้ใจ

18
00:02:11,297 --> 00:02:12,674
‎คุณว่าทรงคิดถึงมันบ้างไหม

19
00:02:12,674 --> 00:02:14,551
‎ทรงมีพระสวามี

20
00:02:15,969 --> 00:02:17,679
‎แต่ในความเป็นจริงนั้น

21
00:02:18,263 --> 00:02:21,641
‎ทรงเป็นม่ายไม่ต่างจากเราสองคน

22
00:02:22,725 --> 00:02:24,602
‎คุณว่าพระราชินีเคยโหยหา...

23
00:02:26,479 --> 00:02:28,148
‎ไวโอเล็ต บริดเจอร์ตัน

24
00:02:28,940 --> 00:02:33,111
‎คุณจะถามว่าพระราชินี
‎เคยร่วมเตียงกับใครอื่นหรือไม่งั้นรึ

25
00:02:33,111 --> 00:02:34,529
‎ไม่ ฉันไม่กล้าถามหรอกค่ะ

26
00:02:35,738 --> 00:02:38,783
‎คิดอะไรอย่างนั้น สนใจเพลงอุปรากรเถอะ

27
00:04:08,456 --> 00:04:09,666
‎- สมเด็จฯ
‎- สิ้นหรือยัง

28
00:04:10,291 --> 00:04:13,211
‎ไม่ได้ข่าวอะไรเลยพ่ะย่ะค่ะ

29
00:04:13,211 --> 00:04:16,756
‎ดังนั้นกระหม่อมคิดว่า
‎ในหลวงน่าจะยังมีพระชนม์ชีพอยู่

30
00:04:17,257 --> 00:04:19,259
‎และขอจงทรงพระเจริญ

31
00:04:19,259 --> 00:04:20,301
‎แต่ไปสืบเสีย

32
00:04:21,511 --> 00:04:22,679
‎เราอยากให้แน่ใจ

33
00:04:23,846 --> 00:04:25,515
‎พ่ะย่ะค่ะ สมเด็จฯ

34
00:04:27,976 --> 00:04:31,646
‎ทั้งโลกพร้อมรับบัญชาองค์ราชินี

35
00:04:32,230 --> 00:04:34,774
‎ชายหญิงทุกผู้ในจักรวรรดิอังกฤษ

36
00:04:34,774 --> 00:04:36,985
‎น้อมนําทําตามพระราชประสงค์

37
00:04:37,819 --> 00:04:40,071
‎พวกเรายอมออกรบเพื่อกอบกู้พระองค์

38
00:04:41,114 --> 00:04:42,573
‎แต่มีประโยชน์อันใด

39
00:04:42,573 --> 00:04:45,493
‎ในเมื่อสิ่งเดียวที่พระราชินีทรงใคร่ปรารถนาที่สุด

40
00:04:45,493 --> 00:04:48,454
‎มิอาจพิชิตมาได้ด้วยกองทัพใด

41
00:04:54,627 --> 00:04:59,882
‎ความเปล่าเปลี่ยวเป็นศึกที่
‎กระทั่งราชินีก็ต้องต่อสู้ด้วยตนเอง

42
00:05:07,390 --> 00:05:10,518
‎หมอ!

43
00:05:24,741 --> 00:05:30,663
‎(ควีนชาร์ล็อตต์: เรื่องเล่าราชินีบริดเจอร์ตัน)

44
00:05:44,594 --> 00:05:48,806
{\an8}‎"เขาผุดโผล่และถูกหั่นสะบั้นราวดอกไม้

45
00:05:48,806 --> 00:05:53,144
‎เขาเผ่นหนีราวเงื้อมเงา
‎และไม่เคยดํารงนาน ณ ที่ใด

46
00:05:54,645 --> 00:05:57,690
‎แม้ยามมีชีวิต เราสถิตกับมรณะ"

47
00:05:59,317 --> 00:06:00,276
‎ภาวนากัน

48
00:06:01,569 --> 00:06:04,030
{\an8}‎ข้าแต่พระบิดาผู้ทรงสถิตในสวรรค์

49
00:06:04,655 --> 00:06:06,074
{\an8}‎พระนามพระองค์จงเป็นที่สักการะ

50
00:06:06,616 --> 00:06:08,284
‎พระอาณาจักรจงมาถึง

51
00:06:08,284 --> 00:06:09,660
‎พระประสงค์จงสําเร็จ

52
00:06:10,203 --> 00:06:12,455
‎ในแผ่นดินเหมือนในสวรรค์

53
00:06:13,581 --> 00:06:14,499
‎อาเมน

54
00:06:42,568 --> 00:06:43,569
‎เลดี้แดนเบอรี่

55
00:06:45,530 --> 00:06:46,989
‎มีอะไรให้ดิฉันช่วยไหมคะ

56
00:06:48,199 --> 00:06:51,035
‎พี่เลี้ยงบอกว่าลูกๆ ตรงเข้านอนกันทันทีเลย

57
00:06:51,035 --> 00:06:52,245
‎ใช่แล้วค่ะ

58
00:06:53,204 --> 00:06:56,374
‎นายหญิง หิวหรือหนาวรึเปล่าคะ

59
00:06:56,374 --> 00:06:59,919
‎เหมือนพวกลูกไม่ได้รู้สึกเสียใจกับการตายของพ่อ

60
00:07:00,420 --> 00:07:01,921
‎ซึ่งก็ไม่น่าแปลกใจ

61
00:07:02,630 --> 00:07:04,882
‎ลอร์ดแดนเบอรี่เป็นเหมือนคนแปลกหน้าของลูกๆ

62
00:07:05,716 --> 00:07:08,094
‎เขาเจอลูกแค่เดือนละไม่กี่ครั้ง

63
00:07:08,094 --> 00:07:11,431
‎ดิฉันไปปลุกชาร์ลีให้มาก่อไฟในเตาผิงได้นะคะ

64
00:07:12,056 --> 00:07:16,060
‎พ่อครัวก็น่าจะจัดอาหารจานเย็น
‎หรือทําอาหารเช้าไวหน่อยได้

65
00:07:16,936 --> 00:07:17,770
‎อาหารเช้ารึ

66
00:07:17,770 --> 00:07:19,939
‎ตอนนี้ตีสี่แล้วค่ะ นายหญิง

67
00:07:21,065 --> 00:07:22,400
‎ฉันไม่รู้ตัวเลย

68
00:07:22,400 --> 00:07:25,736
‎ขอโทษนะ คอรัล กลับไปนอนเถอะ

69
00:07:25,736 --> 00:07:27,405
‎ดิฉันไม่ทิ้งนายหญิงหรอกค่ะ

70
00:07:27,405 --> 00:07:31,033
‎คุณจะอาลัยเขาก็ไม่แปลก เขาเป็นสามีคุณ

71
00:07:32,243 --> 00:07:35,288
‎หรือเปลี่ยนเป็นชาแทนที่จะดื่ม...

72
00:07:35,872 --> 00:07:36,914
‎นั่นอะไรคะ

73
00:07:38,082 --> 00:07:41,836
‎ไวน์พอร์ท รสชาติไม่เอาอ่าว

74
00:07:41,836 --> 00:07:44,046
‎แต่เป็นเครื่องดื่มที่ลอร์ดแดนเบอรี่โปรดปราน

75
00:07:46,048 --> 00:07:46,883
‎เคยเป็น

76
00:07:48,676 --> 00:07:49,969
‎เคยเป็นของโปรดเขา

77
00:07:56,726 --> 00:07:57,560
‎นายหญิง

78
00:07:57,560 --> 00:08:01,856
‎ฉันอายุแค่สามขวบ ตอนพ่อแม่ให้หมั้นหมาย

79
00:08:03,107 --> 00:08:06,319
‎ตอนที่ตกลงสัญญากัน แค่สามขวบ

80
00:08:06,944 --> 00:08:09,155
‎ฉันจึงโดนเลี้ยงมาให้เป็นเมียเขา

81
00:08:09,947 --> 00:08:14,410
‎ถูกสอนมาว่าสีที่ชอบคือสีทอง
‎เพราะเขาชอบสีทอง

82
00:08:15,244 --> 00:08:19,499
‎ถูกสอนมาว่าอาหารจานโปรดของฉัน
‎คืออาหารจานโปรดของเขา

83
00:08:20,374 --> 00:08:22,585
‎ฉันอ่านแต่หนังสือที่เขาชอบ

84
00:08:23,419 --> 00:08:25,630
‎เล่นเปียโนฟอร์เต้เฉพาะเพลงที่เขาโปรดปราน

85
00:08:25,630 --> 00:08:29,800
‎ฉันดื่มไวน์พอร์ทแก้วนี้
‎เพราะมันเป็นของชอบของเขา

86
00:08:29,800 --> 00:08:33,262
‎ดังนั้นฉันจึงต้องชอบด้วย ไม่เคยมีสักครั้งที่...

87
00:08:37,058 --> 00:08:39,519
‎แม้จะมีหลายต่อหลายครั้งที่ฉันฝัน

88
00:08:39,519 --> 00:08:44,732
‎จินตนาการ วาดหวัง วางแผน...

89
00:08:46,692 --> 00:08:49,403
‎แต่ไม่เคยคิดเลยว่าแท้จริงจะเป็นอย่างไร

90
00:08:49,403 --> 00:08:52,073
‎เมื่อเขา... ไม่อยู่แล้ว

91
00:08:53,074 --> 00:08:54,742
‎หายไปจากโลกนี้

92
00:08:56,077 --> 00:08:58,204
‎ฉันถูกเลี้ยงมาให้เป็นของเขา และตอนนี้ฉัน...

93
00:08:59,914 --> 00:09:00,790
‎เป็นคนใหม่

94
00:09:03,751 --> 00:09:05,378
‎ใหม่เอี่ยมอ่อง

95
00:09:06,671 --> 00:09:10,216
‎ฉันไม่รู้ด้วยซ้ําว่าจะหายใจอย่างไร
‎ในที่ซึ่งเขาไม่หายใจ

96
00:09:20,685 --> 00:09:22,562
‎โลกเปลี่ยนเวียนไปไม่หยุด

97
00:09:40,705 --> 00:09:42,832
‎สั่งเก็บเกี่ยวแล้วเอาไปแจกจ่ายให้คนยากไร้

98
00:09:42,832 --> 00:09:44,166
‎พ่ะย่ะค่ะ สมเด็จฯ

99
00:09:48,296 --> 00:09:49,297
‎เขาเขียนสาส์นมาไหม

100
00:09:49,297 --> 00:09:50,756
‎เกรงว่าไม่มีเลยพ่ะย่ะค่ะ

101
00:09:50,756 --> 00:09:52,758
‎- พระราชชนนี...
‎- ต้องการอะไรอีก

102
00:09:52,758 --> 00:09:54,594
‎พระราชชนนีเสด็จมาที่นี่กับลอร์ดบิวต์

103
00:09:54,594 --> 00:09:56,262
‎เราไม่ต้อนรับแขก

104
00:09:58,431 --> 00:10:01,517
‎ทั้งสองพาแพทย์หลวงมาด้วย

105
00:10:02,226 --> 00:10:04,895
‎เราขอปฏิเสธไม่พบแพทย์อย่างเด็ดขาด

106
00:10:10,818 --> 00:10:12,445
‎ใช้เวลานานจัง

107
00:10:12,445 --> 00:10:14,280
‎นานมาก

108
00:10:14,280 --> 00:10:16,574
‎กระหม่อมตรวจละเอียด

109
00:10:21,662 --> 00:10:23,039
‎ทรงพระครรภ์แล้ว

110
00:10:23,706 --> 00:10:25,625
‎- เรียบร้อย
‎- แน่ใจนะ

111
00:10:25,625 --> 00:10:26,834
‎ไม่มีความสงสัยใดๆ

112
00:10:26,834 --> 00:10:30,254
‎ความสงสัยเป็นส่วนที่อยู่ภายในร่างกายสตรี

113
00:10:30,254 --> 00:10:31,922
‎แต่คุณแน่ใจที่สุดแล้วใช่ไหม

114
00:10:31,922 --> 00:10:33,132
‎ค่อนข้างแน่ใจ

115
00:10:33,132 --> 00:10:35,301
‎อันที่จริง พระราชินีทรงครรภ์ได้ระยะหนึ่งแล้ว

116
00:10:35,301 --> 00:10:37,386
‎ทารกเติบโตได้ดีทีเดียว

117
00:10:37,386 --> 00:10:38,846
‎ขอบคุณพระเจ้า

118
00:10:38,846 --> 00:10:41,724
‎- ประกาศได้หรือยัง
‎- ห้ามประกาศจนกว่าทารกจะดิ้น

119
00:10:41,724 --> 00:10:42,892
‎แล้วเมื่อไหร่จะดิ้น

120
00:10:42,892 --> 00:10:45,394
‎ภายในเดือนนี้แหละ กระหม่อมว่า

121
00:10:45,394 --> 00:10:47,813
‎ยินดีด้วย พระราชชนนี

122
00:10:47,813 --> 00:10:51,275
‎เราว่าต้องแสดงความยินดี
‎กับคุณมากกว่านะ ลอร์ดบิวต์

123
00:10:51,901 --> 00:10:55,738
‎เราจะขนของเข้ามาอยู่ในตําหนักบัคกิ้งแฮมทันที

124
00:10:56,739 --> 00:10:58,741
‎- อะไรนะ
‎- เธอกําลังอุ้มท้องรัชทายาท

125
00:10:58,741 --> 00:11:01,118
‎ความปลอดภัยของเธอสําคัญที่สุด

126
00:11:01,118 --> 00:11:04,372
‎เราจะไม่ปล่อยให้เธออยู่ตามลําพังแม้แต่ชั่ววินาที

127
00:11:04,372 --> 00:11:07,333
‎พวกเราจะเฝ้ารอการมาของว่าที่กษัตริย์ด้วยกัน

128
00:11:22,264 --> 00:11:24,141
{\an8}‎(ชาร์ล็อตต์ ร.)

129
00:12:03,681 --> 00:12:05,850
‎บริมสลี่ย์ ขอร้อง

130
00:12:06,350 --> 00:12:07,184
‎อะไรล่ะ

131
00:12:08,310 --> 00:12:09,687
‎- แค่ว่า...
‎- อะไร

132
00:12:10,896 --> 00:12:12,022
‎นายรู้ว่าฉันไม่สามารถ...

133
00:12:12,022 --> 00:12:15,818
‎นายรู้ว่าด้วยหน้าที่ ฉันไม่สามารถจะ...

134
00:12:15,818 --> 00:12:17,903
‎ถึงจะอยากอยู่ช่วยหาคําพูดให้นาย

135
00:12:17,903 --> 00:12:19,530
‎ฉันก็มีหน้าที่ต้องไปทํา

136
00:12:20,197 --> 00:12:21,782
‎เอาสาส์นนั่นไปส่งให้ในหลวงด้วย

137
00:12:29,081 --> 00:12:31,542
‎หมอ!

138
00:12:31,542 --> 00:12:32,793
‎จับนอนหงาย

139
00:12:46,223 --> 00:12:49,477
‎คุณได้คําสั่งห้ามรบกวนหมอมอนโร
‎ขณะทําการรักษา

140
00:12:49,477 --> 00:12:51,854
‎ผมมีสาส์นถึงพระเจ้าอยู่หัวจากพระราชินี

141
00:12:53,022 --> 00:12:55,608
‎ผมต้องส่งราชสาส์นนี้กับมือ

142
00:13:05,618 --> 00:13:07,453
‎ใต้ฝ่าพระบาท กระหม่อมมีสาส์น

143
00:13:08,162 --> 00:13:09,330
‎จากชาร์ล็อตต์รึ

144
00:13:11,749 --> 00:13:14,251
‎ไม่ได้ แกยังไม่พร้อม

145
00:13:18,631 --> 00:13:20,007
‎เอาไปรวมกับฉบับอื่นๆ

146
00:13:20,007 --> 00:13:21,050
‎พระองค์...

147
00:13:22,009 --> 00:13:23,969
‎ต้องการให้ช่วยไหม

148
00:13:24,929 --> 00:13:25,971
‎เอาไปไว้กับฉบับอื่นๆ

149
00:14:08,931 --> 00:14:10,724
‎มีคนมาเยี่ยมค่ะ

150
00:14:10,724 --> 00:14:12,852
‎ฉันกําลังไว้ทุกข์ บอกให้เขากลับไปก่อน

151
00:14:12,852 --> 00:14:16,355
‎ค่ะนายหญิง เพียงแต่คนที่มาคือ
‎ลอร์ดกับเลดี้สไมธ์-สมิธ

152
00:14:18,399 --> 00:14:20,818
‎พวกสไมธ์-สมิธ มาที่นี่น่ะนะ

153
00:14:20,818 --> 00:14:24,446
‎พร้อมกับดยุกแห่งเฮสติ้งส์
‎และอีกหลายตระกูลทางฝั่งเรา

154
00:14:24,446 --> 00:14:26,407
‎ทุกคนบอกว่ามีเรื่องกังวล

155
00:14:32,955 --> 00:14:33,873
‎เอ่อ

156
00:14:34,874 --> 00:14:36,917
‎อากาธ่า ที่รัก

157
00:14:36,917 --> 00:14:40,629
‎พวกเราใจสลายที่คุณสูญเสีย

158
00:14:41,213 --> 00:14:42,923
‎- แสนอาลัย
‎- เขาเป็นคนยิ่งใหญ่

159
00:14:42,923 --> 00:14:44,174
‎เขาเป็นผู้แทนของเรา

160
00:14:44,174 --> 00:14:46,510
‎- พวกเราอาลัยจริงๆ
‎- แต่ว่า

161
00:14:47,678 --> 00:14:49,597
‎มี "แต่ว่า" ใช่ไหมคะ

162
00:14:49,597 --> 00:14:51,432
‎มี "แต่ว่า" จริงๆ

163
00:14:52,016 --> 00:14:54,268
‎เราจําต้องรู้ จากนี้จะเป็นอย่างไร

164
00:14:54,268 --> 00:14:55,644
‎จากนี้จะเป็นอย่างไร

165
00:14:55,644 --> 00:14:57,438
‎- คุณรู้อะไรมา
‎- คุณจะกลายเป็นอะไร

166
00:14:57,438 --> 00:15:00,107
‎- พวกเราจะกลายเป็นอะไร
‎- ขออภัย นี่ช่าง...

167
00:15:00,858 --> 00:15:03,527
‎ฉันไม่รู้สักนิดว่าพวกคุณพูดถึงอะไรกัน

168
00:15:03,527 --> 00:15:07,406
‎- คุณคือนางข้าหลวงที่ได้รับความไว้วางใจ
‎- คุณเป็นคนโปรดของพระราชินี

169
00:15:07,406 --> 00:15:10,117
‎วังหลวงต้องแจ้งคุณมาแล้วแน่

170
00:15:10,117 --> 00:15:12,995
‎เรื่องขนบธรรมเนียม ต่อจากนี้จะเป็นอย่างไร

171
00:15:12,995 --> 00:15:16,665
‎ลอร์ดแดนเบอรี่เป็นคนแรกในหมู่เราที่จากไป

172
00:15:16,665 --> 00:15:19,543
‎เขาเป็นสุภาพบุรุษที่ได้ยศศักดิ์คนแรกจากฝั่งเรา

173
00:15:19,543 --> 00:15:22,046
‎แล้วคุณก็มีลูกชาย

174
00:15:22,046 --> 00:15:25,382
‎คุณกําลังจะถามว่าลูกชายสี่ขวบของฉัน

175
00:15:25,966 --> 00:15:27,468
‎เป็นลอร์ดแดนเบอรี่แล้วหรือไม่

176
00:15:27,468 --> 00:15:28,510
‎เราจําเป็นต้องรู้

177
00:15:28,510 --> 00:15:32,556
‎กฎการสืบบรรดาศักดิ์ของฝั่งเขา
‎ใช้กับฝั่งเราด้วยหรือไม่

178
00:15:33,807 --> 00:15:35,643
‎ลูกชายได้รับสืบทอดตําแหน่งหรือเปล่า

179
00:15:38,562 --> 00:15:39,772
‎ฉันไม่เคยคิดเลยว่า...

180
00:15:42,107 --> 00:15:44,026
‎เราอาจเสียทุกอย่างไปภายในหนึ่งชั่วอายุคน

181
00:15:44,026 --> 00:15:44,944
‎ใช่

182
00:15:45,527 --> 00:15:47,613
‎ถ้าคุณเสีย เราก็เสีย

183
00:15:47,613 --> 00:15:49,490
‎คุณเป็นต้นแบบกรุยทางให้เราทุกคน

184
00:15:49,490 --> 00:15:54,995
‎คุณจะยังเป็นเลดี้แดนเบอรี่ต่อไหม
‎หรือเป็นแค่... มิสซิสแดนเบอรี่

185
00:16:10,970 --> 00:16:13,847
‎ต้นห้องของเขาไม่รู้ค่ะ พ่อบ้านก็ไม่รู้เหมือนกัน

186
00:16:13,847 --> 00:16:15,933
‎ลอร์ดแดนเบอรี่อาจไม่มี

187
00:16:15,933 --> 00:16:18,435
‎สามีฉันเคยมีทนายประจําตระกูลแน่

188
00:16:19,520 --> 00:16:23,232
‎พวกเขาเจอกันตั้งหลายครั้งเพราะ... เรื่องต่างๆ

189
00:16:23,232 --> 00:16:24,817
‎ฉันแค่ต้องหาชื่อให้เจอ

190
00:16:24,817 --> 00:16:28,153
‎มันแย่นักเหรอคะนายหญิง
‎ไอ้การเสียยศถาบรรดาศักดิ์นี่

191
00:16:28,153 --> 00:16:29,905
‎แย่สิ คอรัล

192
00:16:29,905 --> 00:16:32,950
‎ทุกคนมาที่นี่เพราะอยากได้คําตอบ

193
00:16:32,950 --> 00:16:35,577
‎มาพึ่งฉัน เราได้มอบความหวังให้พวกเขา

194
00:16:35,577 --> 00:16:38,789
‎มอบโอกาสให้ลองหายใจ ได้เสมอภาค

195
00:16:38,789 --> 00:16:39,999
‎งานราตรีสโมสรแดนเบอรี่

196
00:16:40,958 --> 00:16:44,169
‎ทุกคนปล่อยวางไปไม่ได้ง่ายๆ หรอก

197
00:16:44,169 --> 00:16:45,504
‎จะต้องเป็นแผลใจ

198
00:16:48,590 --> 00:16:49,425
‎อยู่นี่ไง

199
00:16:50,009 --> 00:16:51,135
‎ชื่อทนายน่ะเหรอคะ

200
00:16:51,135 --> 00:16:54,555
‎ทนายจะจัดการเรื่องนี้
‎ฉันจะเขียนจดหมายถึงเขา เขาจะมาหา

201
00:16:54,555 --> 00:16:57,516
‎คุณคิดว่าทนายจะยอมมาพบผู้หญิงเหรอ

202
00:17:01,770 --> 00:17:04,773
‎ฉันจะเซ็นจดหมายไปแค่ "แดนเบอรี่"

203
00:17:04,773 --> 00:17:07,985
‎ขอให้เขาคิดว่าฉันเป็นผู้ชายมารยาทแย่ก็แล้วกัน

204
00:17:09,153 --> 00:17:11,530
‎- มีข่าวบ้างไหม
‎- เกรงว่าไม่มีเลยพ่ะย่ะค่ะ

205
00:17:12,114 --> 00:17:14,533
‎แน่ใจนะว่าเขาได้รับจดหมายเรา

206
00:17:14,533 --> 00:17:16,243
‎กระหม่อมนําไปส่งพ่ะย่ะค่ะ

207
00:17:17,369 --> 00:17:19,246
‎นางยังอยู่ที่นี่ไหม

208
00:17:19,955 --> 00:17:23,667
‎ไม่ได้ตกบันไดหรือเนื้อติดคอตายไปแล้ว

209
00:17:23,667 --> 00:17:27,171
‎ขอพระราชทานอภัยที่ต้องทูลว่า
‎ยังทรงมีพระชนม์ชีพพ่ะย่ะค่ะ

210
00:17:38,432 --> 00:17:40,559
‎นานแล้วนะ

211
00:17:41,643 --> 00:17:42,603
‎ใต้ฝ่าพระบาท

212
00:17:42,603 --> 00:17:45,272
‎เราตั้งใจจะถามว่าใกล้เสร็จหรือยัง

213
00:17:45,272 --> 00:17:48,233
‎กระหม่อมเกรงจะยังวาดได้ไม่ถึงครึ่ง

214
00:17:48,233 --> 00:17:52,071
‎- แรมซีย์ เราไม่ได้ตัวใหญ่ขนาดนั้น
‎- ไม่เลยพ่ะย่ะค่ะ แต่...

215
00:17:59,620 --> 00:18:00,871
‎เรายังต้องรอพระมหากษัตริย์

216
00:18:00,871 --> 00:18:04,458
‎นี่เป็นภาพบรมสาทิสลักษณ์
‎ฉลองพิธีอภิเษกสมรสที่ในหลวงทรงมีรับสั่ง

217
00:18:04,458 --> 00:18:05,375
‎ใช่

218
00:18:05,375 --> 00:18:09,797
‎ในหลวงสั่งให้วาดภาพวันแต่งงาน

219
00:18:09,797 --> 00:18:12,091
‎พระเจ้าอยู่หัวทรงใส่พระทัยมากทีเดียว

220
00:18:21,016 --> 00:18:22,267
‎สีผิวเราอ่อนไป

221
00:18:23,894 --> 00:18:26,480
‎ระบายสีผิวเราเข้มกว่านี้ วาดให้สมจริง

222
00:18:26,480 --> 00:18:27,523
‎สมเด็จฯ

223
00:18:27,523 --> 00:18:28,857
‎ขอดูหน่อยซิ

224
00:18:33,695 --> 00:18:36,365
‎ไม่ได้ ลงสีให้อ่อนกว่านี้อีก

225
00:18:37,116 --> 00:18:38,200
‎ขาวเผือด

226
00:18:38,200 --> 00:18:40,369
‎พระเจ้าอยู่หัวประสงค์ให้ผิวพระนางเปล่งปลั่ง

227
00:18:59,805 --> 00:19:01,014
‎(ชาร์ล็อตต์ ร.)

228
00:19:19,074 --> 00:19:21,493
‎จะยืนเฝ้าดูเรานอนด้วยรึ บริมสลี่ย์

229
00:19:21,493 --> 00:19:23,036
‎ขอพระราชทานอภัยพ่ะย่ะค่ะ

230
00:20:07,414 --> 00:20:09,958
‎- ตกลงจะเอาจดหมายให้ฉันไหม
‎- ไม่มีจดหมาย

231
00:20:09,958 --> 00:20:11,293
‎- ต้องมีสิ
‎- ไม่มี

232
00:20:11,293 --> 00:20:12,461
‎ฉันเห็นถืออยู่ในมือ

233
00:20:12,461 --> 00:20:13,587
‎มีจดหมาย

234
00:20:13,587 --> 00:20:16,089
‎- ฉันก็ว่า
‎- มีจดหมาย แต่ไม่ได้ส่งถึงในหลวง

235
00:20:16,882 --> 00:20:18,842
‎ท่านเขียนถึงดยุกอะดอลฟัส

236
00:20:18,842 --> 00:20:21,345
‎อะไรนะ พี่ชายที่อยู่เยอรมนีน่ะนะ

237
00:20:22,346 --> 00:20:23,180
‎เขียนทําไม

238
00:20:23,180 --> 00:20:25,766
‎เพราะท่านไปไม่ได้
‎หากไม่มีประเทศใดยอมให้พักพิง

239
00:20:25,766 --> 00:20:27,100
‎พร้อมกับบุรุษผู้คุ้มครอง

240
00:20:29,436 --> 00:20:30,646
‎เรย์โนลส์

241
00:20:32,481 --> 00:20:34,608
‎ฉันไม่ควรส่งไปสินะ

242
00:20:35,734 --> 00:20:36,860
‎ถามฉันเหรอ

243
00:20:36,860 --> 00:20:38,737
‎ใช่สิ ถามนาย นี่มัน...

244
00:20:39,571 --> 00:20:40,906
‎ท่านอยากไปจากที่นี่

245
00:20:43,492 --> 00:20:44,952
‎แกล้งทําเป็นส่งไม่ถึงก็ได้

246
00:20:46,203 --> 00:20:47,621
‎ฉันควรส่งให้ไม่ถึงไหม

247
00:20:48,622 --> 00:20:50,082
‎นั่นอยู่ที่ดุลยพินิจของนาย

248
00:20:50,082 --> 00:20:51,416
‎ไม่สิ เราต้อง...

249
00:20:52,709 --> 00:20:54,044
‎นายไปบอกในหลวงสิ

250
00:20:54,544 --> 00:20:57,047
‎จะได้ทรงทําอะไรสักอย่าง
‎กลับมาหาท่าน ทุกอย่างจะได้จบ

251
00:20:57,631 --> 00:20:58,465
‎ยังไงดี

252
00:20:59,424 --> 00:21:00,926
‎ฉันควรส่งให้ไม่ถึงไหม

253
00:21:03,428 --> 00:21:05,055
‎เราทําอะไรไม่ได้

254
00:21:07,057 --> 00:21:08,225
‎ส่งไปเถอะ

255
00:21:11,895 --> 00:21:14,773
‎ทุกอย่างกําลังมีภัย

256
00:21:16,775 --> 00:21:18,110
‎แต่นายยังจะเก็บความลับอยู่อีก

257
00:21:26,660 --> 00:21:28,620
‎เดินเล่นเหรอคะนายหญิง แต่เดินไปไหน

258
00:21:28,620 --> 00:21:29,955
‎แค่เดินเล่นเฉยๆ

259
00:21:29,955 --> 00:21:33,083
‎อะไร เดินเหมือนยาจกหรือกวีเหรอ

260
00:21:33,083 --> 00:21:35,294
‎ไม่ได้ ดิฉันรับไม่ได้จริงๆ ต้องขอติดตามไปด้วย

261
00:21:35,294 --> 00:21:37,504
‎ไม่ต้อง คอรัล ขอบคุณ ฉันอยากไปเดินปลีกวิเวก

262
00:21:37,504 --> 00:21:39,381
‎ดิฉันจะเดินตามห่างๆ

263
00:21:39,381 --> 00:21:40,590
‎ปลีกวิเวก

264
00:22:25,761 --> 00:22:28,680
‎ผมว่ารองเท้านั่นไม่ค่อยเหมาะกับการเดินลุยทุ่ง

265
00:22:28,680 --> 00:22:30,098
‎ลอร์ดเลดเจอร์

266
00:22:32,225 --> 00:22:33,935
‎คุณมาทําอะไรที่นี่คะ

267
00:22:33,935 --> 00:22:35,270
‎ตรงนี้เขตของผม

268
00:22:35,771 --> 00:22:37,230
‎ฉันนึกว่านี่ยังเป็นเขตของฉัน

269
00:22:38,273 --> 00:22:40,901
‎ตรงนั้นคือเขตที่ของคุณ ตรงนี้เขตของผม

270
00:22:41,485 --> 00:22:42,527
‎ที่เราติดกัน

271
00:22:43,070 --> 00:22:44,154
‎ที่เราติดกัน

272
00:22:45,197 --> 00:22:46,448
‎ฉันบุกรุกที่ของคุณรึ

273
00:22:47,574 --> 00:22:49,117
‎ผมไม่ปล่อยหมามาไล่คุณหรอก

274
00:22:50,077 --> 00:22:51,411
‎คุณแค่มาทอดน่อง

275
00:22:51,411 --> 00:22:52,662
‎ทอดน่องรึ

276
00:22:52,662 --> 00:22:54,206
‎ฉันว่าฉันมาเดินเฉยๆ

277
00:22:54,956 --> 00:22:56,208
‎สองอย่างนั้นต่างกันอย่างไร

278
00:22:57,584 --> 00:22:58,585
‎ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน

279
00:22:59,294 --> 00:23:01,922
‎ผมออกมาบ่อยๆ จนติดเรียกว่ามาเดินทอดน่อง

280
00:23:01,922 --> 00:23:04,633
‎จะได้ฟังดูเหมือนกินลมชมทิวทัศน์
‎มากกว่าแค่เดินแก้บ้า

281
00:23:04,633 --> 00:23:07,552
‎แล้วเลดี้เลดเจอร์ก็จะไม่วุ่นวายใจเท่า

282
00:23:08,220 --> 00:23:09,846
‎ตอนนี้ผมจึงออกมาทอดน่องได้ทุกวัน

283
00:23:10,389 --> 00:23:11,223
‎คุณล่ะ

284
00:23:11,848 --> 00:23:12,766
‎ครั้งแรกค่ะ

285
00:23:13,475 --> 00:23:16,436
‎แต่ของฉันขอเรียกว่าออกมาเดินเฉยๆ

286
00:23:16,436 --> 00:23:17,521
‎ทําไม

287
00:23:18,063 --> 00:23:19,773
‎เพราะฉันรู้สึกใกล้บ้า

288
00:23:22,692 --> 00:23:24,361
‎เสียใจด้วยนะ

289
00:23:25,195 --> 00:23:28,865
‎ฉันนอนต่อไม่ไหวแล้ว ฉันจึงมาตรงนี้

290
00:23:29,491 --> 00:23:30,617
‎ในเขตของคุณ

291
00:23:31,243 --> 00:23:32,994
‎ไม่ว่าจะเดินเฉยๆ หรือเดินทอดน่อง

292
00:23:34,454 --> 00:23:36,039
‎มันช่วยให้คุณรู้สึกดีขึ้นแน่

293
00:23:36,039 --> 00:23:38,500
‎แต่ถ้าใส่รองเท้าแบบนั้น
‎คงเดินหรือทอดน่องได้ไม่ไกล

294
00:23:38,500 --> 00:23:40,210
‎ฉันไม่ทันคิด

295
00:23:40,210 --> 00:23:42,337
‎พรุ่งนี้คุณจะเตรียมตัวมาดีกว่านี้

296
00:23:42,337 --> 00:23:43,505
‎พรุ่งนี้รึ

297
00:23:44,089 --> 00:23:46,508
‎ผมจะมาเจอคุณพรุ่งนี้ เวลาเดิม

298
00:23:46,508 --> 00:23:48,343
‎คุณจะใส่รองเท้าคู่ที่เหมาะกว่านี้

299
00:23:49,177 --> 00:23:50,429
‎เราจะไปเดินทอดน่องด้วยกัน

300
00:24:20,041 --> 00:24:21,001
‎มาเสียที

301
00:24:21,543 --> 00:24:24,921
‎วิลเลียม นี่เจ้าหญิงอาเดอเลด

302
00:24:25,589 --> 00:24:29,384
‎- ยินดีที่ได้พบเพคะ พระองค์ชาย
‎- เอ็ดเวิร์ด นี่เจ้าหญิงวิคตอเรีย

303
00:24:29,384 --> 00:24:31,344
‎ยินดีที่ได้พบเพคะ พระองค์ชาย

304
00:24:31,344 --> 00:24:33,513
‎- ยินดีที่ได้พบเช่นกัน
‎- สวัสดี

305
00:24:33,513 --> 00:24:36,475
‎ลูกชายฉันอยากพบเธอสองคนจนเนื้อเต้น

306
00:24:45,775 --> 00:24:49,613
‎เอาละ เราจะเรียกเธอทั้งคู่มาอีกในเร็ววัน

307
00:24:50,363 --> 00:24:51,823
‎- สมเด็จฯ
‎- สมเด็จฯ

308
00:24:51,823 --> 00:24:54,034
‎- พระองค์ชาย
‎- พระองค์ชาย

309
00:25:02,083 --> 00:25:03,001
‎นั่นใครน่ะ

310
00:25:04,377 --> 00:25:05,337
‎คู่หมั้นของพวกลูก

311
00:25:06,588 --> 00:25:07,422
‎คู่หมั้นเหรอ

312
00:25:09,508 --> 00:25:11,760
‎- นั่นคนแปลกหน้าชัดๆ
‎- แล้วยังไง

313
00:25:12,344 --> 00:25:14,304
‎เป็นกุลสตรีมียศ มีเงินร่ํารวย

314
00:25:14,304 --> 00:25:16,848
‎มีเส้นสาย สองคนนี้เหมาะมาก

315
00:25:16,848 --> 00:25:19,643
‎สัปดาห์หน้า หล่อนจะเป็นภริยาของลูก

316
00:25:19,643 --> 00:25:22,521
‎- ท่านแม่พูดว่าสัปดาห์หน้ารึ
‎- ท่านแม่ ไม่จริงใช่ไหม

317
00:25:22,521 --> 00:25:24,314
‎พวกเราไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจเลยรึ

318
00:25:24,314 --> 00:25:26,233
‎ขอกําหนดทิศทางชีวิตของเราเองได้ไหม

319
00:25:26,233 --> 00:25:30,070
‎โดยเฉพาะเมื่อท่านแม่
‎จะผูกชีวิตเราเข้ากับคนแปลกหน้า

320
00:25:54,636 --> 00:25:57,597
‎นี่เป็นงานศิลป์ชั้นเลิศเลยใช่ไหมล่ะ

321
00:25:57,597 --> 00:25:59,057
‎แถมใหญ่โตมโหระทึก

322
00:25:59,057 --> 00:26:02,102
‎ขนาดเท่าตัวจริง แทบจะเหมือนเรานั่งอยู่ข้างๆ

323
00:26:02,102 --> 00:26:03,436
‎เร้าใจไม่ใช่น้อย

324
00:26:03,436 --> 00:26:05,105
‎ใช่ค่ะ ไม่ใช่น้อย

325
00:26:06,147 --> 00:26:08,942
‎ไวโอเล็ต สบายดีไม่มีเรื่องอะไรใช่ไหม

326
00:26:08,942 --> 00:26:10,569
‎แน่สิคะ ทําไมถึงถาม

327
00:26:10,569 --> 00:26:13,113
‎ฉันน่าจะพูดได้ว่ารู้จักคุณดี

328
00:26:13,113 --> 00:26:15,574
‎แต่หลังๆ มานี้ กิริยาของคุณผิดแปลกไป

329
00:26:15,574 --> 00:26:17,701
‎ในแบบที่ไม่ค่อยสมกับเป็นคุณ

330
00:26:17,701 --> 00:26:19,953
‎ฉันสบายดีค่ะ

331
00:26:19,953 --> 00:26:24,040
‎- ไวโอเล็ต บริดเจอร์ตัน
‎- ค่ะ ฉันแปลกไปนิดหน่อย ครอบครัวฉัน...

332
00:26:27,252 --> 00:26:29,212
‎แอนโทนี่อยู่ในช่วงดื่มน้ําผึ้งพระจันทร์

333
00:26:30,255 --> 00:26:34,092
‎เกรกอรี่ก็เติบโต
‎ราวกับสูงขึ้นสองเท่าในเดือนเดียว

334
00:26:34,092 --> 00:26:36,428
‎เอโลอีสผิดใจอะไรกับเพเนโลปี้ก็ไม่รู้

335
00:26:36,428 --> 00:26:38,430
‎คุณก็รู้ว่าเด็กสองคนนั้นสนิทกันมาก

336
00:26:38,430 --> 00:26:41,641
‎ลูกฉันเลยเดินลงส้นไปทั่วบ้าน
‎อารมณ์หม่นมัวเหมือนเมฆดํานําพายุ

337
00:26:41,641 --> 00:26:44,185
‎ฉันพูดต่อได้ไม่จบ...

338
00:26:44,185 --> 00:26:45,729
‎- คุณเข้าใจใช่ไหม
‎- ไวโอเล็ต

339
00:26:45,729 --> 00:26:47,856
‎- อกาธ่า
‎- เราเป็นเพื่อนกัน

340
00:26:47,856 --> 00:26:50,609
‎คุณเล่าให้ฉันฟังได้ทุกเรื่อง

341
00:26:50,609 --> 00:26:52,611
‎ไม่เข้าใจค่ะว่าพูดเรื่องอะไร

342
00:26:52,611 --> 00:26:56,239
‎ฉันก็ไม่รู้ว่าตัวเองพูดเรื่องอะไร ยังไม่รู้

343
00:26:56,239 --> 00:26:57,866
‎แค่สังหรณ์ใจว่ามีอะไรมากกว่านี้

344
00:26:57,866 --> 00:27:01,369
‎และฉันกําลังรอให้คุณเล่า

345
00:27:02,120 --> 00:27:03,580
‎ฉันไม่เล่าหรอก

346
00:27:03,580 --> 00:27:04,831
‎แสดงว่ามีเรื่องจริงๆ

347
00:27:04,831 --> 00:27:06,374
‎เล่าไม่ได้ค่ะ

348
00:27:06,374 --> 00:27:07,584
‎เล่าได้สิ

349
00:27:08,126 --> 00:27:09,210
‎ฉัน...

350
00:27:15,050 --> 00:27:18,094
‎มัน... รู้สึกว่า...

351
00:27:20,972 --> 00:27:23,350
‎สวนของฉันกําลังบานสะพรั่ง

352
00:27:23,350 --> 00:27:25,185
‎ตอนนี้กลางฤดูหนาว ดินแข็งโป๊ก

353
00:27:25,185 --> 00:27:28,563
‎ฉันกับสามีเคยมีสวน

354
00:27:29,397 --> 00:27:32,734
‎สวนที่อุดมชุ่มฉ่ํา ดอกไม้งอกงามหลากหลาย

355
00:27:32,734 --> 00:27:35,445
‎เมื่อสามีเสียไป สวนนั้นก็แห้งเฉา

356
00:27:36,071 --> 00:27:39,157
‎ฉันไม่ได้คิดถึงสวนนั้นด้วยซ้ํา
‎ฉันไม่ต้องการสวน

357
00:27:39,157 --> 00:27:41,284
‎แต่ช่วงหลังนี้ เหมือนไม่ทันให้สุ้มให้เสียง

358
00:27:41,284 --> 00:27:44,871
‎จู่ๆ สวนก็เริ่มบานสะพรั่งอีก

359
00:27:45,372 --> 00:27:46,706
‎สวนรึ

360
00:27:46,706 --> 00:27:48,625
‎ฉันรู้ว่ามันมีความต้องการ

361
00:27:50,085 --> 00:27:51,127
‎แสงแดด

362
00:27:52,128 --> 00:27:53,004
‎อากาศ

363
00:27:53,797 --> 00:27:54,881
‎สัมผัส

364
00:27:56,216 --> 00:28:00,970
‎สวนของคุณ... บานสะพรั่ง

365
00:28:01,554 --> 00:28:03,682
‎บานจนคุมไม่อยู่แล้วค่ะ

366
00:28:03,682 --> 00:28:04,641
‎โอ้โฮ ไวโอเล็ต

367
00:28:04,641 --> 00:28:07,602
‎ฉันกําลังกลายเป็นตัวอันตรายค่ะ อกาธ่า

368
00:28:07,602 --> 00:28:08,603
‎แน่สินะ

369
00:28:08,603 --> 00:28:11,648
‎วันนี้ฉันเกือบขอให้หนุ่มรับใช้นอนทาบบนตัวฉัน

370
00:28:11,648 --> 00:28:13,525
‎ไวเคาน์เตสบริดเจอร์ตัน

371
00:28:14,317 --> 00:28:16,111
‎- ไวโอเล็ต
‎- ฉันต้องกลับแล้วค่ะ

372
00:28:16,111 --> 00:28:17,862
‎- ดีจริงที่ได้เจอกัน
‎- ไวโอเล็ต...

373
00:28:17,862 --> 00:28:21,825
‎ฉันมาดูนิทรรศการนี้นานเกินกว่าที่ตั้งใจแล้ว

374
00:28:22,325 --> 00:28:23,326
‎สวัสดีนะคะ

375
00:28:40,218 --> 00:28:41,052
‎ไหน

376
00:28:43,138 --> 00:28:44,305
‎รองเท้าขี่ม้าค่ะ

377
00:28:44,806 --> 00:28:45,890
‎ดีขึ้นเยอะ

378
00:28:47,475 --> 00:28:49,477
‎สรุปแล้วมีเท่านี้รึ

379
00:28:50,019 --> 00:28:51,479
‎ใช่ ส่วนใหญ่ก็แค่นี้

380
00:28:52,230 --> 00:28:57,402
‎แค่ก้าวเท้าไปข้างหน้า ครั้งแล้วครั้งเล่า

381
00:28:57,402 --> 00:29:00,530
‎ไม่ใช่แค่นั้นหรอก ผมมองไปทั่วๆ ด้วย

382
00:29:01,114 --> 00:29:02,115
‎ผมเฝ้าสังเกต

383
00:29:02,115 --> 00:29:03,116
‎สังเกตอะไรคะ

384
00:29:03,742 --> 00:29:04,784
‎สิ่งที่อยู่ตรงหน้า

385
00:29:05,452 --> 00:29:06,578
‎เจ้ากระต่ายขาว

386
00:29:07,328 --> 00:29:09,414
‎กวางโรขนเทาดุจเหมันต์

387
00:29:10,081 --> 00:29:11,791
‎หย่อมดอกหยาดหิมะผลิบาน

388
00:29:11,791 --> 00:29:15,086
‎เสียงคูของนกกิ้งโครงทํารัง
‎นั่นคือสิ่งที่อยู่ตรงหน้า

389
00:29:15,670 --> 00:29:18,298
‎แต่แม้จะไม่อยู่ตรงหน้า ผมก็เห็นชัดแจ้ง

390
00:29:19,215 --> 00:29:21,217
‎ฉันไม่เข้าใจคุณค่ะ

391
00:29:21,217 --> 00:29:23,261
‎พุ่มกุหลาบแห้งติดไฟ

392
00:29:23,261 --> 00:29:25,764
‎ดอกบัตเตอร์คัพเหลืองทอง เสียงหึ่งของเหล่าผึ้ง

393
00:29:26,765 --> 00:29:28,683
‎เสียงนกนางแอ่นคิมหันต์ขับขาน

394
00:29:30,018 --> 00:29:31,311
‎ถ้าเดินเล่นในทุ่งนี้มานานพอ

395
00:29:31,311 --> 00:29:33,438
‎กวาดตาครั้งเดียวก็จะเห็นทุกอย่าง

396
00:29:33,438 --> 00:29:36,274
‎สิ่งใดที่อยู่ตรงหน้า แต่ไม่ได้อยู่ในคราวเดียวกัน

397
00:29:37,400 --> 00:29:40,653
‎สิ่งใดที่หาย... แต่ไม่ได้จากไปไหนเลย

398
00:29:48,244 --> 00:29:49,662
‎แต่กองขี้ม้า

399
00:29:49,662 --> 00:29:52,832
‎นั่นไม่ต้องใช้วิสัยทัศน์ ไปที่ไหนก็เจอ

400
00:29:56,961 --> 00:29:57,962
‎นายหญิง

401
00:29:57,962 --> 00:29:59,923
‎ฉันอยากไปปลีกวิเวกอีก คอรัล

402
00:29:59,923 --> 00:30:03,718
‎เจ้าค่ะนายหญิง แต่ทางครัวถามมา
‎เมื่อวานนี้อาหารค่ําบูดหมด

403
00:30:03,718 --> 00:30:05,303
‎บอกเขาว่าไม่ต้องทํามื้อค่ําให้ฉัน

404
00:30:10,725 --> 00:30:12,644
‎ตัวไหนคือนกกิ้งโครงนะคะ

405
00:30:15,313 --> 00:30:16,898
‎ปลีกวิเวกอีกเหรอคะ

406
00:30:17,482 --> 00:30:19,275
‎ปลีกวิเวก คอรัล

407
00:30:20,693 --> 00:30:21,903
‎เห็นรึเปล่าคะ

408
00:30:22,904 --> 00:30:24,322
‎เห็นอะไรครับ เลดี้แดนเบอรี่

409
00:30:24,864 --> 00:30:28,117
‎เจ้านกฮูกผอมโซคาบกิ่งลอเรลไว้

410
00:30:29,077 --> 00:30:30,203
‎ขอสารภาพว่าผมไม่เห็น

411
00:30:31,204 --> 00:30:32,372
‎แต่ลอร์ดเลดเจอร์คะ

412
00:30:32,372 --> 00:30:35,708
‎ยิ่งมันไม่ได้อยู่ตรงนั้น
‎คุณยิ่งควรจับตาดูเป็นพิเศษ

413
00:30:37,460 --> 00:30:39,838
‎ศิษย์ก้าวหน้าล้ําครูไปเสียแล้ว

414
00:30:46,928 --> 00:30:47,762
‎ดี

415
00:30:47,762 --> 00:30:49,180
‎มากันทั้งสองคน

416
00:30:49,180 --> 00:30:52,058
‎เราต้องคุยเรื่องดอกไม้ประทับงานแต่ง

417
00:30:52,058 --> 00:30:55,061
‎ไม่จําเป็นหรอกท่านแม่ เพราะจะไม่มีงานแต่ง

418
00:30:55,061 --> 00:30:56,646
‎วันก่อนท่านแม่ลืมไปเรื่องหนึ่ง

419
00:30:56,646 --> 00:30:58,731
‎จอร์จ พี่คนโตของเรา

420
00:30:59,315 --> 00:31:00,567
‎เจ้าชายแห่งเวลส์

421
00:31:00,567 --> 00:31:02,443
‎เจ้าชายผู้สําเร็จราชการแห่งอังกฤษ

422
00:31:02,443 --> 00:31:04,904
‎หัวหน้าครอบครัว
‎ตั้งแต่ท่านพ่อไม่อาจปฏิบัติหน้าที่

423
00:31:04,904 --> 00:31:07,949
‎บุรุษผู้ซึ่งตามพระราชบัญญัติ
‎อภิเษกสมรสของรัฐสภา

424
00:31:07,949 --> 00:31:10,702
‎มีอํานาจสิทธิ์ขาดในการอนุมัติการสมรสของทุกคน

425
00:31:10,702 --> 00:31:11,870
‎ในพระบรมวงศานุวงศ์

426
00:31:11,870 --> 00:31:13,162
‎รวมทั้งเราสองคนด้วย

427
00:31:13,162 --> 00:31:15,081
‎ผิดแต่เขายังไม่ได้อนุมัติ

428
00:31:15,081 --> 00:31:16,541
‎และจะไม่อนุมัติ

429
00:31:16,541 --> 00:31:20,044
‎เขาค่อนข้างขัดใจเมื่อทราบว่า
‎ท่านแม่ไม่ปรึกษาเขาก่อน

430
00:31:23,590 --> 00:31:24,507
‎พูดถูก

431
00:31:25,967 --> 00:31:28,511
‎- ถูกเหรอ
‎- แม่ลืมตัว ล้ําเส้นไป

432
00:31:28,511 --> 00:31:30,388
‎ในฐานะผู้สําเร็จราชการ

433
00:31:30,388 --> 00:31:33,516
‎เรื่องนี้เป็นอํานาจของเจ้าชายแห่งเวลส์
‎แต่เพียงผู้เดียว

434
00:31:33,516 --> 00:31:36,769
‎เขารักษาการแทนพระองค์และมีอํานาจสิทธิ์ขาด

435
00:31:36,769 --> 00:31:37,687
‎ถูกต้อง

436
00:31:37,687 --> 00:31:39,981
‎จอร์จี้ เด็กดีของแม่ อนุมัติงานแต่งของน้องซะ

437
00:31:45,486 --> 00:31:46,779
‎อนุมัติครับ

438
00:32:30,073 --> 00:32:31,366
‎เดินทางสะดวกสบายไหมขอรับ

439
00:32:31,950 --> 00:32:32,784
‎เลวร้ายมาก

440
00:32:38,873 --> 00:32:39,749
‎สมเด็จฯ

441
00:32:40,500 --> 00:32:43,836
‎ดยุกอะดอลฟัส เฟเดอริคที่สี่
‎แห่งเมคเคลนเบิร์ก-สเตรลิตซ์

442
00:32:43,836 --> 00:32:46,506
‎แล้ว... นางล่ะ

443
00:32:47,090 --> 00:32:49,175
‎กระหม่อมคิดว่าทรงอยู่กับช่างอาภรณ์พ่ะย่ะค่ะ

444
00:32:49,759 --> 00:32:51,219
‎ไปรอข้างนอก บริมสลี่ย์

445
00:32:57,433 --> 00:32:59,060
‎- สมเด็จฯ
‎- ไม่ต้องโค้ง

446
00:32:59,060 --> 00:33:00,770
‎พี่ดูตลกมาก

447
00:33:01,354 --> 00:33:04,357
‎- ดีใจที่ได้เจอเธอเช่นกัน
‎- มาเร็วกว่านี้ไม่ได้รึ

448
00:33:04,357 --> 00:33:05,608
‎พระเจ้า

449
00:33:05,608 --> 00:33:07,402
‎น้องเราเหมาะกับตําแหน่งราชินีจริงๆ

450
00:33:14,826 --> 00:33:19,622
‎พี่ก็อยากมาให้เร็วกว่านี้
‎แต่เรือข้ามแดนเจอมรสุมหนัก

451
00:33:19,622 --> 00:33:21,582
‎ตอนนี้กินอะไรยังคลื่นไส้อยู่เลย

452
00:33:22,166 --> 00:33:23,543
‎เรื่องนั้นพี่น้องเป็นเหมือนกัน

453
00:33:25,420 --> 00:33:26,379
‎สมเด็จฯ

454
00:33:27,630 --> 00:33:31,009
‎- นี่ข่าวน่ายินดีจริงๆ
‎- ผิดแต่น้องไม่มีความสุขเลย

455
00:33:32,510 --> 00:33:34,095
‎น้องอยากกลับบ้านเรา อะดอลฟัส

456
00:33:34,679 --> 00:33:35,513
‎บ้านเหรอ

457
00:33:36,347 --> 00:33:37,515
‎ไร้สาระ

458
00:33:38,725 --> 00:33:43,062
‎ไร้สาระอะไร พี่ต้องพาน้องกลับบ้าน
‎ไปเดี๋ยวนี้ ปฏิเสธไม่ได้ด้วย

459
00:33:43,062 --> 00:33:44,522
‎ตอนเพิ่งมาที่นี่ พี่บอกน้องว่า

460
00:33:44,522 --> 00:33:47,275
‎ปฏิเสธจักรวรรดิอังกฤษไม่ได้
‎แต่ตอนนี้น้องเป็นราชินีของพวกนั้น

461
00:33:47,275 --> 00:33:48,359
‎เธอกําลังใช้อารมณ์

462
00:33:48,359 --> 00:33:51,070
‎ลองพูดอีกครั้งสิ น้องส่งพี่ไปตัดหัวแน่

463
00:33:51,070 --> 00:33:52,030
‎ชาร์ล็อตต์

464
00:33:54,449 --> 00:33:57,827
‎ในตัวเธอมีดอกผลแห่งอังกฤษที่ใกล้สุกงอม

465
00:33:57,827 --> 00:34:02,457
‎จนกว่าผลนั้นจะสุก ร่างกายเธอเป็นเพียงต้นไม้

466
00:34:02,457 --> 00:34:05,752
‎ต้นไม้ในสวนแห่งวงศ์กษัตริย์
‎และในเวลาเช่นนี้ก็จะ...

467
00:34:05,752 --> 00:34:06,711
‎เป็นต้นไม้เนี่ยนะ

468
00:34:06,711 --> 00:34:10,298
‎พี่ตั้งใจจะบอกว่าเด็กในครรภ์ไม่ใช่ของเธอ

469
00:34:10,298 --> 00:34:11,924
‎- แต่ร่างนี้หล่อเลี้ยงมันอยู่
‎- แล้วไง

470
00:34:11,924 --> 00:34:14,677
‎แล้วไงน่ะรึ พี่ลองมาอุ้มท้องบ้างไหมล่ะ

471
00:34:14,677 --> 00:34:16,387
‎ร่างกายเธอไม่ใช่ของเธอ

472
00:34:17,430 --> 00:34:19,932
‎ไปจากราชอาณาจักรตอนนี้จะเท่ากับก่อการกบฏ

473
00:34:20,683 --> 00:34:21,809
‎ลักพาตัวกษัตริย์

474
00:34:21,809 --> 00:34:24,896
‎- อาจเป็นการประกาศสงคราม
‎- น้องแค่อยากกลับไปอยู่บ้าน

475
00:34:24,896 --> 00:34:26,981
‎อยู่กับคนในครอบครัวตัวเอง อยู่กับพี่

476
00:34:26,981 --> 00:34:30,735
‎พี่ไม่ใช่ครอบครัวของน้องแล้ว
‎พระเจ้าจอร์จต่างหากคือครอบครัวเธอ

477
00:34:32,320 --> 00:34:33,154
‎เว้นแต่...

478
00:34:34,906 --> 00:34:36,657
‎เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า ชาร์ล็อตต์

479
00:34:39,243 --> 00:34:41,579
‎- ไม่ ไม่มีอยู่แล้ว
‎- เขาไม่ได้ทําร้ายน้องใช่ไหม

480
00:34:41,579 --> 00:34:42,914
‎ทุกอย่างเรียบร้อยดี

481
00:34:45,792 --> 00:34:47,043
‎ได้ยินแล้วค่อยโล่งใจหน่อย

482
00:34:47,960 --> 00:34:51,798
‎ไม่อย่างนั้นคงยากที่จะ... ยืนหยัดต่อต้าน

483
00:34:52,715 --> 00:34:53,716
‎ทําไม

484
00:34:55,551 --> 00:34:57,470
‎อะดอลฟัส ทําไม

485
00:34:58,054 --> 00:35:00,056
‎พี่เจรจาสัญญาหมั้นหมายของเธออย่างชาญฉลาด

486
00:35:00,056 --> 00:35:03,101
‎สามารถผูกพันธมิตรระหว่างแคว้นของเรากับที่นี่

487
00:35:03,101 --> 00:35:06,312
‎พันธมิตรงั้นรึ
‎มิน่าพี่ถึงได้จับน้องแต่งงานกับคนพวกนี้

488
00:35:06,312 --> 00:35:08,439
‎มันดีต่อทุกคน

489
00:35:08,439 --> 00:35:10,566
‎สิงโตมารอขย้ําอยู่แล้ว

490
00:35:11,317 --> 00:35:12,401
‎พันธมิตรนี้

491
00:35:13,236 --> 00:35:17,573
‎แปลว่าเมคเคลนเบิร์ก-สเตรลิตซ์
‎จะได้รับการคุ้มครองจากบริเตนใหญ่

492
00:35:17,573 --> 00:35:21,369
‎ชาร์ล็อตต์ ชะตาของเราผูกอยู่ด้วยกัน

493
00:35:22,787 --> 00:35:25,081
‎นั่นก็แปลว่าดีแล้วที่น้องอยู่สุขสบาย

494
00:35:25,081 --> 00:35:26,499
‎แต่นั่นสําคัญตรงไหน

495
00:35:27,166 --> 00:35:28,876
‎ร่างของน้องเป็นของเขาไม่ใช่รึ

496
00:35:41,556 --> 00:35:43,474
‎ที่นี่มีไก่ฟ้าทาร์ทารีด้วยนะ

497
00:35:44,976 --> 00:35:46,435
‎พี่อยากเห็นไหมล่ะ

498
00:36:02,869 --> 00:36:04,579
‎เมื่อวานนี้โดนไปสามชั่วโมง

499
00:36:07,206 --> 00:36:09,375
‎- มีเรื่องอะไรหรือ
‎- ไม่มีขอรับ

500
00:36:09,375 --> 00:36:11,502
‎งั้นก็เลิกซุบซิบกันได้แล้ว

501
00:36:15,381 --> 00:36:16,215
‎เอาอีก!

502
00:36:19,594 --> 00:36:20,553
‎สิ่งที่มีอยู่หรือคะ

503
00:36:21,470 --> 00:36:23,139
‎ลูกๆ ของฉัน

504
00:36:24,140 --> 00:36:25,725
‎คอรัล ต้นห้องของฉัน

505
00:36:26,434 --> 00:36:27,518
‎สิ่งที่ไม่มีอยู่ล่ะ

506
00:36:29,020 --> 00:36:30,062
‎ครอบครัวฉัน

507
00:36:32,106 --> 00:36:34,650
‎อาจรวมถึงยศถาศักดินา

508
00:36:34,650 --> 00:36:36,819
‎วังหลวงอาจเรียกคืนทั้งหมด

509
00:36:38,821 --> 00:36:40,823
‎โอกาสจะมีความสุขในอนาคต

510
00:36:42,533 --> 00:36:43,492
‎สามีคุณล่ะ

511
00:36:45,244 --> 00:36:48,873
‎ฉันไม่จัดเขาอยู่ในหมวดสิ่งที่ขาดหายไปในชีวิต

512
00:36:50,666 --> 00:36:52,418
‎พูดอย่างนั้นคุณจะมองฉันเป็นนางมารไหม

513
00:36:52,418 --> 00:36:53,336
‎ไม่

514
00:36:55,421 --> 00:36:57,089
‎เพราะนั่นจะทําให้เราเป็นมารกันทั้งคู่

515
00:36:58,257 --> 00:36:59,300
‎หมายความว่าอย่างไร

516
00:37:01,636 --> 00:37:02,678
‎ก็แค่...

517
00:37:04,805 --> 00:37:05,848
‎ผมเข้าใจ

518
00:37:08,517 --> 00:37:10,770
‎แม่ม่ายหลายคนก็คงพูดแบบเดียวกัน

519
00:37:12,063 --> 00:37:15,149
‎พ่อม่ายด้วย หากเขามีอิสระเหมือนกับคุณ

520
00:37:16,108 --> 00:37:17,652
‎คุณคิดว่าฉันมีอิสระเหรอ

521
00:37:19,278 --> 00:37:20,529
‎ฉันก็คิดว่าจะเป็นอิสระ

522
00:37:22,406 --> 00:37:24,992
‎แต่เมื่อตอนนี้เขาตายไปแล้ว

523
00:37:24,992 --> 00:37:27,662
‎ฉันกลับต้องรับภาระ

524
00:37:27,662 --> 00:37:30,373
‎สารัตถะของการเป็นสตรี
‎ที่ไม่ถูกผูกพันไว้กับบุรุษใด

525
00:37:31,999 --> 00:37:35,628
‎ฉันอยู่ด้วยตัวเองจริง
‎แต่ชีวิตกลายเป็นสิ่งเกินเอื้อม

526
00:37:36,295 --> 00:37:39,799
‎สัปดาห์หน้าเป็นวันเกิดฉัน แต่แล้วอย่างไรเล่า

527
00:37:40,633 --> 00:37:42,510
‎แค่อีกวันที่ต้องไว้ทุกข์

528
00:37:44,595 --> 00:37:46,222
‎ฉันมั่นใจได้ว่าจะมีเพียง

529
00:37:46,973 --> 00:37:49,267
‎การไว้ทุกข์ งานปักผ้า

530
00:37:49,976 --> 00:37:53,854
‎และนั่งจิบชากับแม่ม่ายคนอื่นๆ ไปตลอดกาล

531
00:37:56,899 --> 00:37:57,984
‎ยังมีเดินทอดน่อง

532
00:38:00,278 --> 00:38:01,445
‎ยังมีเดินทอดน่อง

533
00:38:03,823 --> 00:38:04,782
‎มีผมอยู่

534
00:38:06,242 --> 00:38:07,201
‎อยู่รึ

535
00:38:17,837 --> 00:38:20,006
‎วันนี้ช่างดีงาม ขอบคุณครับ

536
00:38:21,841 --> 00:38:24,260
‎ดีจริงๆ

537
00:38:25,928 --> 00:38:27,596
‎- ขอบคุณ
‎- ผมต้อง... ผมมี...

538
00:38:32,143 --> 00:38:33,477
‎ลาก่อน อกาธ่า

539
00:39:16,020 --> 00:39:17,730
‎คอรัล ฉันไม่หิว

540
00:39:17,730 --> 00:39:19,482
‎มีสุภาพบุรุษมาหาคุณ

541
00:39:21,192 --> 00:39:22,443
‎สุภาพบุรุษรึ

542
00:39:22,443 --> 00:39:24,236
‎เขาบอกว่าเป็นทนายความ

543
00:39:24,236 --> 00:39:27,156
‎มาหากุลสตรีคนที่ไม่ลงชื่อเต็ม

544
00:39:33,996 --> 00:39:37,875
‎เกรงว่าไม่เคยมีกรณีเช่นนี้มาก่อน

545
00:39:37,875 --> 00:39:40,503
‎เขาถึงได้เรียกเรื่องนี้ว่าเป็น "การทดลอง"

546
00:39:40,503 --> 00:39:42,755
‎และสามีฉันเป็นคนแรกที่ตาย

547
00:39:44,924 --> 00:39:47,343
‎ปัญหาอยู่ที่ยศกับศักดินา

548
00:39:47,343 --> 00:39:50,846
‎เป็นการเจาะจงพระราชทาน
‎แก่ท่านลอร์ดแดนเบอรี่ที่เสียไป

549
00:39:50,846 --> 00:39:53,182
‎ขอให้ท่านไปสบาย แต่เขาไม่ได้ให้คุณ

550
00:39:53,766 --> 00:39:56,936
‎ปกติแล้วเรื่องพรรค์นี้จะถูกส่งต่อ
‎ให้กับลอร์ดแดนเบอรี่คนต่อไป

551
00:39:56,936 --> 00:39:58,687
‎ฉันก็มีลูกชายนะ

552
00:39:59,313 --> 00:40:03,275
‎แต่ไม่มีตรงไหนระบุไว้ว่า
‎ยศถาบรรดาศักดิ์แบบใหม่นี้ส่งต่อกันได้

553
00:40:03,859 --> 00:40:06,153
‎อย่างเป็นไปได้ที่สุดคือทุกอย่างกลับคืนสู่สถาบัน

554
00:40:06,153 --> 00:40:08,072
‎ทําให้ฉันกลายเป็นเลดี้ว่าง

555
00:40:08,697 --> 00:40:12,034
‎ไม่เหลืออะไรนอกจากบ้านและสมบัติเก่าของสามี

556
00:40:14,495 --> 00:40:15,496
‎โอ๊ะ ไม่นะ

557
00:40:16,038 --> 00:40:16,997
‎ผิดแต่ว่า...

558
00:40:18,541 --> 00:40:21,085
‎เมื่อสามีคุณรับศักดินาและคฤหาสน์ใหม่

559
00:40:21,085 --> 00:40:23,963
‎เขาใช้สมบัติเดิมไปจํานวนไม่น้อย

560
00:40:23,963 --> 00:40:26,215
‎กับวิถีชีวิตใหม่นั้น

561
00:40:27,174 --> 00:40:30,553
‎ค่าช่างตัดเสื้อ ค่าสมาชิกสโมสร
‎เลี้ยงม้า จ้างคนรับใช้เพิ่ม

562
00:40:30,553 --> 00:40:34,515
‎สามีฉันมีทรัพย์สมบัติมากที่สุดในทวีป

563
00:40:34,515 --> 00:40:38,310
‎เกรงว่าสามีคุณจะพูดเกินจริง
‎เรื่องความร่ํารวยของเขา

564
00:40:38,894 --> 00:40:42,898
‎เขาใช้เงินไปไม่น้อยเพื่อใช้วิถีชีวิตเจ้าขุนมูลนาย

565
00:40:44,984 --> 00:40:47,695
‎ดังนั้น เพราะยศถาบรรดาศักดิ์ที่ได้มา

566
00:40:47,695 --> 00:40:49,780
‎ซึ่งเราอาจเก็บไว้ไม่ได้

567
00:40:49,780 --> 00:40:51,991
‎ฉันจะเหลืออะไร

568
00:40:52,491 --> 00:40:53,576
‎สิ้นไร้ไม้ตอก

569
00:40:55,035 --> 00:40:55,953
‎เร่ร่อนไร้บ้าน

570
00:40:57,788 --> 00:40:58,998
‎ฉันต้องทํายังไง

571
00:40:58,998 --> 00:41:01,417
‎ก็ทําอย่างที่แม่ม่ายตกอับทุกคนต้องทํา

572
00:41:02,001 --> 00:41:03,961
‎ขออาศัยน้ําใจของญาติผู้ชาย

573
00:41:04,920 --> 00:41:06,172
‎หรือแต่งงานใหม่

574
00:42:11,612 --> 00:42:15,407
‎ช่างน่ารักจริงที่คุณมาเยี่ยมน้อง

575
00:42:16,116 --> 00:42:18,786
‎ตอนเราแต่งงาน
‎เราแทบไม่ได้เจอครอบครัวอีกเลย

576
00:42:21,330 --> 00:42:22,373
‎ชาร์ล็อตต์

577
00:42:22,373 --> 00:42:24,208
‎เธอโชคดีมากนะ

578
00:42:29,797 --> 00:42:32,800
‎ท่านเหนื่อยล้าน่ะ ไปไหนมาไหนไม่ได้

579
00:42:33,384 --> 00:42:34,718
‎เราจําช่วงนั้นได้ดี

580
00:42:36,720 --> 00:42:39,640
‎การอุ้มท้องว่าที่กษัตริย์ไม่ใช่เรื่องง่าย

581
00:42:43,394 --> 00:42:45,271
‎แล้วกษัตริย์องค์ปัจจุบันอยู่ที่ไหน

582
00:42:45,271 --> 00:42:47,356
‎พระเจ้าอยู่หัวจะทรงร่วมโต๊ะกับเราด้วยไหม

583
00:42:47,356 --> 00:42:49,316
‎พระเจ้าอยู่หัวทรงมีกรณียกิจ

584
00:42:51,777 --> 00:42:54,488
‎ชาร์ล็อตต์เป็นกําลังใจสําคัญของพระองค์ท่าน

585
00:42:57,157 --> 00:42:58,242
‎สมเด็จฯ

586
00:43:05,332 --> 00:43:06,625
‎น้องเขียนจดหมายถึงเขา

587
00:43:36,864 --> 00:43:37,906
‎คนดี

588
00:43:38,782 --> 00:43:40,618
‎งานยากที่สุดผ่านพ้นไปแล้ว

589
00:43:40,618 --> 00:43:44,121
‎เธอได้ทําหน้าที่แล้ว เธอตั้งครรภ์รัชทายาท

590
00:43:44,747 --> 00:43:45,831
‎ตอนนี้เธอเป็นอิสระ

591
00:43:47,249 --> 00:43:48,542
‎ส่วนเรื่องลูกชายเรา

592
00:43:49,543 --> 00:43:52,212
‎ถ้าไม่อยากเห็นหน้า
‎เธอไม่ต้องเจอเขาอีกเลยก็ได้

593
00:43:53,213 --> 00:43:55,507
‎อย่างน้อยก็จนกว่าจะต้องมีทายาทเพิ่ม

594
00:45:56,503 --> 00:45:58,630
‎ตกลงมีเรื่องอะไร เรียกฉันมาทําไม

595
00:45:58,630 --> 00:46:01,008
‎ฉันว่านายคงอยากเห็นผนัง

596
00:46:01,008 --> 00:46:02,634
‎ดูสิ เช็ดจนเกลี้ยง

597
00:46:02,634 --> 00:46:04,428
‎- ไม่เหลือร่องรอยของ...
‎- ผนัง

598
00:46:05,220 --> 00:46:07,723
‎ฉันมีแผนจะปิดทางเข้าสวนด้วย

599
00:46:07,723 --> 00:46:09,850
‎หากในหลวงอยากได้เวลาที่จะ...

600
00:46:10,434 --> 00:46:12,561
‎ออกไปอาบแสงจันทร์โดยไม่สวมอาภรณ์

601
00:46:12,561 --> 00:46:15,272
‎เรา... สร้างฉากบังไว้ได้

602
00:46:15,272 --> 00:46:19,067
‎ให้ฉันขี่ม้ามาถึงนี่
‎เพื่อฉากกั้นสวนกับผนังเกลี้ยงน่ะนะ

603
00:46:19,067 --> 00:46:21,153
‎ไม่ใช่ มีเรื่องอื่นด้วย

604
00:46:21,987 --> 00:46:23,238
‎สมเด็จฯ

605
00:46:24,740 --> 00:46:26,909
‎ท่านอยู่ในสภาวะที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน

606
00:46:28,035 --> 00:46:31,455
‎ฉันเป็นห่วง เรย์โนลส์
‎กลัวว่าท่านหมิ่นเหม่จะตกเหวหายนะ

607
00:46:33,081 --> 00:46:36,543
‎ไม่รู้ว่าจะดีไหมหากสมเด็จฯ ได้พบกับเขาอีกครั้ง

608
00:46:36,543 --> 00:46:38,962
‎หมอของในหลวงน่ะ รอบนี้ให้รักษาสุขภาพใจ

609
00:46:38,962 --> 00:46:40,422
‎- ไม่ได้
‎- เรย์โนลส์ ฟังก่อน...

610
00:46:40,422 --> 00:46:41,632
‎บอกว่าไม่ได้

611
00:46:44,051 --> 00:46:45,260
‎นายไม่บอกอะไรฉันเลย

612
00:46:45,928 --> 00:46:47,888
‎นายไม่ยอมปริปาก ขนาดฉันขอให้ช่วย

613
00:46:47,888 --> 00:46:50,057
‎นายยังปฏิเสธจะทํากับฉันให้เหมือนเป็นคู่คิด...

614
00:46:50,057 --> 00:46:51,683
‎ฉันช่วยนายไม่ได้

615
00:46:58,565 --> 00:46:59,608
‎ฉันต้องกลับแล้ว

616
00:47:14,581 --> 00:47:15,499
‎เอาอีก

617
00:47:21,046 --> 00:47:21,880
‎เอาอีก

618
00:47:24,716 --> 00:47:25,592
‎เอาอีก

619
00:47:30,764 --> 00:47:31,598
‎เอาอีก

620
00:47:34,101 --> 00:47:34,977
‎เอาอีก

621
00:47:35,644 --> 00:47:37,604
‎ผมเป็นคนของพระราชา ผมจะเข้าเฝ้า

622
00:47:37,604 --> 00:47:39,940
‎คุณรู้ดีว่าไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาในนี้

623
00:47:39,940 --> 00:47:42,776
‎ผมเป็นคนของพระราชา! ผมจะเข้าเฝ้า!

624
00:47:42,776 --> 00:47:44,236
‎กลับห้องตัวเองไป!

625
00:47:46,488 --> 00:47:48,782
‎คุณทําอะไรกับท่านกันแน่

626
00:47:48,782 --> 00:47:49,741
‎รักษาเขา

627
00:47:50,409 --> 00:47:51,243
‎เอาอีก

628
00:47:56,123 --> 00:47:57,499
‎เอาอีก!

629
00:47:59,418 --> 00:48:00,919
‎หยุดเรื่องบ้าคลั่งนี้เดี๋ยวนี้

630
00:48:00,919 --> 00:48:03,005
‎เอาตัวออกไป ให้ไว!

631
00:48:10,554 --> 00:48:11,471
‎เอาอีก

632
00:48:14,766 --> 00:48:15,601
‎เอาอีก

633
00:48:29,364 --> 00:48:31,617
‎เก่งมากค่ะ

634
00:48:54,097 --> 00:48:56,475
‎ขอบคุณมากที่มาพบฉัน

635
00:48:56,475 --> 00:49:00,270
‎คุณน่าจะชื่นชมนิทรรศการได้มากขึ้นเมื่อไม่มีผู้คน

636
00:49:00,270 --> 00:49:01,980
‎เขาเปิดให้เราดูกันสองคน

637
00:49:01,980 --> 00:49:04,566
‎อกาธ่า ฉันอยากขอโทษค่ะ

638
00:49:04,566 --> 00:49:06,735
‎เรื่องเมื่อวานนี้ที่ฉันระเบิดอารมณ์ออกไป

639
00:49:06,735 --> 00:49:10,238
‎หวังว่าคุณจะยกโทษให้
‎และลืมเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไปเสีย

640
00:49:10,238 --> 00:49:11,698
‎มันไร้สาระแท้ๆ

641
00:49:11,698 --> 00:49:14,493
‎ไม่ไร้สาระเลยแม้แต่นิด ฉันไม่ยอมลืมหรอก

642
00:49:14,493 --> 00:49:18,080
‎- อกาธ่า
‎- เรารู้เรื่องอะไรของเรากันบ้าง

643
00:49:18,080 --> 00:49:22,084
‎เรื่องราวจริงๆ นอกจากประวัติชาติตระกูล
‎และความเป็นม่าย

644
00:49:22,084 --> 00:49:26,004
‎เหล่ากุลสตรีในสังคมชั้นสูง
‎รู้จักมิตรภาพที่แท้จริงกันบ้างไหม

645
00:49:26,505 --> 00:49:31,093
‎วันๆ มีแต่คุยเบ็ดเตล็ด
‎วางแผนงานวิวาห์และนินทากัน

646
00:49:32,719 --> 00:49:36,098
‎คุณเปิดใจให้ฉันเห็นตัวจริงของคุณ

647
00:49:36,932 --> 00:49:38,308
‎นั่นคือความกล้าหาญ

648
00:49:39,643 --> 00:49:43,438
‎พวกเราแม่ๆ ป้าๆ ผู้นําวงสังคมชั้นสูง

649
00:49:44,147 --> 00:49:47,693
‎เรามัวแต่คอยจับคู่ให้หนุ่มสาวไม่รู้จบ

650
00:49:47,693 --> 00:49:51,321
‎พูดเรื่องเกี้ยวพาราสี รักๆ ใคร่ๆ

651
00:49:51,321 --> 00:49:53,615
‎แต่ไม่มีใครมีวุฒิภาวะ

652
00:49:53,615 --> 00:49:56,451
‎พอจะเข้าใจความหมายของเรื่องเหล่านั้นจริงๆ

653
00:49:57,452 --> 00:49:59,162
‎เข้าใจชีวิตที่ไม่มีมัน

654
00:50:00,122 --> 00:50:01,999
‎เข้าใจความรู้สึกเมื่อเสียมันไป

655
00:50:02,624 --> 00:50:06,670
‎พวกเราเอาแต่ซุบซิบนินทาต่างๆ นานา

656
00:50:06,670 --> 00:50:10,257
‎แต่ผู้หญิงอย่างเรากลับไม่เคยเป็นหัวข้อสนทนา

657
00:50:10,257 --> 00:50:13,218
‎เลดี้วิสเซิลดาวน์ไม่เคยเขียนถึงหัวอกหัวใจเรา

658
00:50:13,218 --> 00:50:15,387
‎เราคือเรื่องราวที่ไร้คนเล่าขาน

659
00:50:17,139 --> 00:50:18,223
‎เมื่อวานนี้

660
00:50:18,807 --> 00:50:21,560
‎คุณเล่าเรื่องราวของคุณบางส่วน

661
00:50:22,769 --> 00:50:25,814
‎และฉัน... ขอบคุณมาก

662
00:50:25,814 --> 00:50:26,815
‎ฉัน...

663
00:50:29,026 --> 00:50:30,819
‎ฉันยินดีอย่างยิ่งค่ะ

664
00:50:31,903 --> 00:50:34,031
‎มาเถอะ มาทางนี้

665
00:50:34,031 --> 00:50:37,659
‎ฉันอยากให้คุณได้ดูงานเก่า

666
00:50:38,326 --> 00:50:41,079
‎หนึ่งในงานศิลป์ชิ้นโปรดของฉัน

667
00:50:44,374 --> 00:50:47,669
‎สวนของทั้งสองบานสะพรั่งมิเสื่อมคลาย

668
00:50:47,669 --> 00:50:50,964
‎จนถึงตอนนี้หรือคะ ก็ในหลวงทรง...

669
00:50:51,506 --> 00:50:54,676
‎วิปลาสแล้วอย่างไรล่ะ ในเมื่อรักแท้งอกงาม

670
00:50:55,177 --> 00:50:58,221
‎สําหรับทั้งสอง วัชพืชล้วนเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต

671
00:50:59,514 --> 00:51:02,434
‎เราทุกคนมีสวนของเรา ไวโอเล็ต

672
00:51:05,312 --> 00:51:09,441
‎สวนของฉันก็ไม่ได้ตายไปพร้อมสามี

673
00:51:10,233 --> 00:51:13,445
‎เพราะไม่เคยได้ปลูกเลยตั้งแต่ต้น

674
00:51:15,113 --> 00:51:19,117
‎ฉันเคยไม่รู้ด้วยซ้ําว่าฉันมีสวนได้

675
00:51:19,951 --> 00:51:23,163
‎ไม่เคยได้ผลิบานจนกระทั่งเขาตายไป

676
00:51:24,748 --> 00:51:25,957
‎แต่เมื่อมันบานสะพรั่ง

677
00:51:27,000 --> 00:51:29,795
‎ฉันเฝ้าถนอมมันอย่างหวงแหน

678
00:51:29,795 --> 00:51:32,005
‎ฉันไม่เคย

679
00:51:32,005 --> 00:51:35,175
‎ตลอดชีวิตนี้ไม่เคยคิดถึงชายอื่น

680
00:51:36,802 --> 00:51:37,844
‎แต่ตอนนี้...

681
00:51:38,553 --> 00:51:42,057
‎เรามีความปรารถนาได้ ไม่ผิดอะไรเลย

682
00:51:44,101 --> 00:51:45,018
‎พูดออกมาสิ

683
00:51:49,106 --> 00:51:51,316
‎ฉันอยากได้คนมาไถพรวนค่ะ

684
00:51:51,316 --> 00:51:55,654
‎อยากได้คนมาทําสวนให้มากที่สุด

685
00:52:07,874 --> 00:52:08,959
‎ปลูกใหม่ดีไหมพ่ะย่ะค่ะ

686
00:52:13,255 --> 00:52:14,131
‎ไม่ต้อง

687
00:52:15,006 --> 00:52:15,924
‎ปล่อยให้เหี่ยวตายไป

688
00:52:20,053 --> 00:52:21,012
‎สมเด็จฯ

689
00:52:24,558 --> 00:52:25,392
‎ทรงออกไปไม่ได้

690
00:52:25,392 --> 00:52:27,102
‎- เรารู้
‎- จากอังกฤษ

691
00:52:27,978 --> 00:52:29,479
‎ทรงไปจากอังกฤษไม่ได้

692
00:52:39,990 --> 00:52:41,366
‎คุณจะต้องอยู่ที่นี่

693
00:52:41,366 --> 00:52:43,410
‎- กระหม่อมไม่อาจ
‎- คุณต้องรับความผิด

694
00:52:44,161 --> 00:52:45,495
‎คุณจะต้องอยู่ที่นี่

695
00:52:49,833 --> 00:52:50,709
‎นางอยู่ไหน

696
00:52:52,127 --> 00:52:55,547
‎ทรงอยู่ที่ตําหนักเซนต์เจมส์
‎รับผู้มาเข้าเฝ้าแทนในหลวงพ่ะย่ะค่ะ

697
00:52:58,258 --> 00:53:00,594
‎ไม่เอาน่าคุณหนู นี่แค่ผ้าพันคอ

698
00:53:00,594 --> 00:53:01,970
‎งั้นแม่นมก็ใส่สิ

699
00:53:01,970 --> 00:53:04,806
‎โอ้โฮ! ก้าวร้าวเหลือแสน

700
00:53:04,806 --> 00:53:06,641
‎โดมินิค หยุดเดี๋ยวนี้นะ

701
00:53:07,350 --> 00:53:10,145
‎วันนี้เป็นวันสําคัญ ลูกต้องทําตัวดีๆ

702
00:53:12,105 --> 00:53:14,316
‎เป็นเด็กดีและฟังคุณแม่นะคะ โดมินิค

703
00:53:19,154 --> 00:53:21,323
‎เมื่อไหร่ถึงจะได้กลับไปหาแม่นม

704
00:53:27,370 --> 00:53:30,123
‎โดมินิค แม่ขอโทษที่ลูกไม่คุ้นกับแม่

705
00:53:31,041 --> 00:53:33,001
‎แม่ก็ไม่คุ้นกับพ่อแม่ตัวเองเหมือนกัน

706
00:53:33,710 --> 00:53:36,796
‎และรู้ว่าการต้องจากแม่นมมาแบบนี้ช่างน่ากลัวนัก

707
00:53:37,422 --> 00:53:38,757
‎แต่แม่คือแม่ของลูก

708
00:53:39,424 --> 00:53:42,177
‎และพ่อไปสวรรค์แล้ว

709
00:53:42,177 --> 00:53:44,888
‎ตอนนี้ลูกเป็นหัวหน้าครอบครัว

710
00:53:46,097 --> 00:53:48,058
‎หัวหน้าครอบครัวเหรอ

711
00:53:48,058 --> 00:53:49,267
‎ใช่

712
00:53:50,101 --> 00:53:52,938
‎และครอบครัวเราต้องขอให้ลูกทําหน้าที่

713
00:53:55,690 --> 00:53:57,025
‎ก็ได้ครับ

714
00:54:07,535 --> 00:54:10,622
‎หม่อมฉันคิดว่าเป็นฤกษ์งามยามดี
‎ที่ลูกชายหม่อมฉันจะเข้าเฝ้า

715
00:54:11,915 --> 00:54:13,708
‎ลอร์ดแดนเบอรี่

716
00:54:13,708 --> 00:54:16,795
‎ยินดีที่ได้พบครับ พระองค์หญิง

717
00:54:18,630 --> 00:54:20,799
‎ยินดีที่ได้พบนะ ท่านลอร์ด

718
00:54:23,426 --> 00:54:25,220
‎ปัญหาเรื่องมรดก

719
00:54:25,220 --> 00:54:26,388
‎ยังไม่มีการตัดสินใจ

720
00:54:26,388 --> 00:54:28,348
‎ยังมีข้อกังขาอีกมาก

721
00:54:28,348 --> 00:54:30,183
‎ทรงเข้าพระทัยไหมว่าหมายถึงอะไร

722
00:54:35,230 --> 00:54:36,898
‎เป็นพ่อหนุ่มที่หล่อเหลาเอาการ

723
00:54:37,774 --> 00:54:40,235
‎ขอให้ทั้งสองกลับมาเยี่ยมเราอีกเร็วๆ นี้นะ

724
00:54:42,320 --> 00:54:43,446
‎ต่อไปเป็นใคร

725
00:54:45,699 --> 00:54:47,325
‎ข้าหลวงใหญ่ประจํากรุงปุฑุเจรีคนใหม่

726
00:54:48,118 --> 00:54:50,620
‎ผมทําหน้าที่แล้วยังฮะแม่

727
00:54:50,620 --> 00:54:52,372
‎ลูกแสดงตัวให้เขาเห็นแล้วจ้ะ

728
00:54:52,998 --> 00:54:56,918
‎โดมินิค แดนเบอรี่
‎ลูกชายเฮอร์มัน แดนเบอรี่

729
00:54:58,503 --> 00:54:59,337
‎ใช่จ้ะ

730
00:55:00,255 --> 00:55:01,131
‎ลูกเป็นลูกพ่อ

731
00:55:01,840 --> 00:55:04,134
‎และลูกคือลอร์ดแดนเบอรี่

732
00:55:05,051 --> 00:55:09,180
‎ลูกจะครองตําแหน่งโดยชอบธรรม
‎เพราะลูกมีสิทธิ์นั้น

733
00:55:10,557 --> 00:55:12,642
‎และเพราะลูกเป็นลูกของแม่

734
00:55:13,268 --> 00:55:16,604
‎ลูกคือบุตรของอกาธ่า แดนเบอรี่

735
00:55:17,230 --> 00:55:19,107
‎สกุลเดิมโซม่า

736
00:55:19,107 --> 00:55:22,694
‎เชื้อพระวงศ์เผ่าคปา-เมนเดโบในเซียร์ราลีโอน

737
00:55:24,112 --> 00:55:26,448
‎ลูกสืบเชื้อสายจากนักรบ

738
00:55:27,782 --> 00:55:28,658
‎เราชนะ

739
00:55:29,909 --> 00:55:30,994
‎อย่าได้ลืม

740
00:55:48,011 --> 00:55:49,304
‎สวยจังค่ะพ่อ

741
00:55:50,138 --> 00:55:51,681
‎แต่พ่อต้องทําใหม่

742
00:55:52,307 --> 00:55:53,308
‎ทําไมล่ะ คนสวย

743
00:55:53,308 --> 00:55:55,310
‎มันใหญ่เกินหัวลูก

744
00:55:55,310 --> 00:55:57,395
‎วันเกิดลูกเพิ่งผ่านไปนะ คนเก่ง

745
00:55:58,229 --> 00:55:59,939
‎วงนี้พ่อทําให้เพื่อน

746
00:56:00,523 --> 00:56:02,233
‎พ่อไม่เห็นเคยทําให้เพื่อนคนไหน

747
00:56:02,942 --> 00:56:06,279
‎ไม่เคย แต่เพื่อนคนนี้กําลังโศกเศร้าเป็นพิเศษ

748
00:56:08,615 --> 00:56:10,033
‎แต่ลูกอาจพูดถูก

749
00:56:11,201 --> 00:56:12,911
‎นี่อาจไม่เหมาะกับเพื่อนของพ่อ

750
00:56:12,911 --> 00:56:14,746
‎ไม่นะ พ่อต้องเอาไปให้เขา

751
00:56:14,746 --> 00:56:16,206
‎มงกุฎของพ่อช่วยให้สดใส

752
00:56:16,748 --> 00:56:18,875
‎ไม่ควรมีใครต้องเศร้าในวันเกิด

753
00:56:20,168 --> 00:56:21,294
‎ให้หนูช่วยไหมคะ

754
00:56:22,962 --> 00:56:24,923
‎วงนี้พ่อต้องทําคนเดียว

755
00:56:27,634 --> 00:56:30,303
‎ใส่ดอกไม้ประดิษฐ์ด้วยสิคะ ใครๆ ก็ชอบ

756
00:56:52,492 --> 00:56:54,869
‎ทรงเจิดจ้ามาก

757
00:56:54,869 --> 00:56:56,079
‎เหมือนเรืองแสงได้

758
00:56:56,079 --> 00:56:58,540
‎เกิดมาไม่เคยเห็นใครรวยขนาดนี้

759
00:56:58,540 --> 00:57:01,000
‎- มือดิฉันปัดโดนเสื้อคลุมท่านด้วย
‎- หายใจลึกๆ คอรัล

760
00:57:01,000 --> 00:57:02,544
‎ท่านได้บอกไหมว่ามาทําไม

761
00:57:02,544 --> 00:57:05,088
‎พระราชินีไม่ต้องบอกเหตุผลหรอกค่ะ

762
00:57:05,088 --> 00:57:06,005
‎ก็จริง

763
00:57:06,714 --> 00:57:08,049
‎พาลูกกลับไปหาแม่นม

764
00:57:22,480 --> 00:57:23,565
‎สมเด็จฯ เพคะ

765
00:57:24,983 --> 00:57:26,443
‎ทรงมีอะไรให้หม่อมฉันรับใช้เพคะ

766
00:57:26,443 --> 00:57:29,654
‎เรามาเพื่อแสดงความเสียใจ
‎อย่างเป็นทางการน่ะ

767
00:57:30,572 --> 00:57:33,199
‎โศกเศร้า ภาวนา

768
00:57:33,199 --> 00:57:34,409
‎เป็นพระมหากรุณาธิคุณยิ่ง

769
00:57:35,118 --> 00:57:38,371
‎แต่พระองค์ควรนอนกับที่ พักอยู่บ้าน

770
00:57:40,165 --> 00:57:41,040
‎บ้าน

771
00:57:53,303 --> 00:57:54,804
‎ที่นั่นไม่ใช่บ้านของเรา

772
00:57:56,389 --> 00:57:57,849
‎เราออกมาจากที่นั่นแล้ว

773
00:57:57,849 --> 00:57:59,225
‎และจะไม่มีวัน...

774
00:58:01,102 --> 00:58:02,896
‎ไม่มีวันกลับไปอีก

775
00:58:05,773 --> 00:58:07,984
‎แต่แล้วจะเสด็จไปไหนเพคะ

776
00:58:09,694 --> 00:58:12,739
‎อะไร... เราก็มาที่นี่ไง

777
00:58:27,712 --> 00:58:29,297
‎จะทรงพักที่นี่

778
00:58:29,297 --> 00:58:30,673
‎พักเหรอ ถือเป็นเกียรติ

779
00:58:30,673 --> 00:58:32,967
‎ไม่ใช่เกียรติ น่ากลัวจะตาย

780
00:58:32,967 --> 00:58:36,179
‎ทรงมีครรภ์ ราชบุตร

781
00:58:36,179 --> 00:58:39,057
‎เรียกได้ว่าอนาคตจักรวรรดิอังกฤษ
‎ขึ้นอยู่กับพระองค์ท่าน

782
00:58:39,682 --> 00:58:43,394
‎ฉันรับผิดชอบชีวิตท่านไม่ได้หรอก
‎ท่านต้องบริสุทธิ์ผุดผ่องไร้ที่ติ

783
00:58:43,394 --> 00:58:44,896
‎แถมนั่นเท่ากับฉันให้ที่พักพิงกับ...

784
00:58:45,438 --> 00:58:48,983
‎ราชินีอังกฤษเพิ่งขอให้ฉันกบฏต่อชาติ คอรัล

785
00:58:49,984 --> 00:58:51,277
‎ต๊าย ดิฉัน...

786
00:58:52,153 --> 00:58:53,196
‎ให้ดิฉันทํายังไงคะ

787
00:58:54,405 --> 00:58:56,824
‎ส่งคนรถไปที่ตําหนักบัคกิ้งแฮม เดี๋ยวนี้

788
00:59:10,838 --> 00:59:14,050
‎โลกเลื่องลือถึงทหารแกร่งโค้ตแดงของอังกฤษ

789
00:59:14,050 --> 00:59:16,094
‎แต่มีประโยชน์อะไรถ้าปกป้องประมุขไม่ได้

790
00:59:16,094 --> 00:59:17,554
‎เพราะข้ารับใช้เลินเล่อ

791
00:59:17,554 --> 00:59:19,764
‎พวกเราทําหน้าที่ด้วยความระมัดระวังขั้นสุดขอรับ

792
00:59:19,764 --> 00:59:23,226
‎นึกว่าเหนืออื่นใดต้องไม่ทําพระราชินีหาย

793
00:59:23,226 --> 00:59:26,020
‎ผมรับใช้สมเด็จพระราชินี ไม่ได้รับใช้คุณ

794
00:59:29,899 --> 00:59:31,484
‎และสมเด็จฯ ไม่ได้หายไปไหน

795
00:59:31,484 --> 00:59:34,153
‎ผมรู้สถานการณ์ทุกอย่างของสมเด็จฯ เป็นอย่างดี

796
00:59:34,153 --> 00:59:36,656
‎และสามารถจัดการได้อย่างไร้ที่ติ

797
00:59:36,656 --> 00:59:39,867
‎ขอเพียงชาวต่างชาติช่างจู้จี้ไม่มาขวางทาง

798
00:59:40,577 --> 00:59:44,330
‎และเข้าใจว่าการหายตัวไป
‎ของพระนางเจ้าชาร์ล็อตต์มีความสําคัญยิ่ง

799
00:59:44,330 --> 00:59:46,416
‎ซึ่งต้องรับมืออย่างเงียบเชียบที่สุด

800
00:59:49,794 --> 00:59:51,087
‎ขออภัย

801
00:59:52,839 --> 00:59:54,132
‎เอารถม้าออกทันที

802
00:59:54,132 --> 00:59:55,049
‎ครับผม

803
01:00:01,889 --> 01:00:03,141
‎แม่รู้

804
01:00:03,725 --> 01:00:05,393
‎แม่ก็เหมือนกันนะลูก แต่...

805
01:00:06,519 --> 01:00:08,146
‎ขออภัยเพคะ สมเด็จฯ

806
01:00:08,938 --> 01:00:10,690
‎บริมสลี่ย์ มหาดเล็กของพระองค์มาหา

807
01:00:10,690 --> 01:00:13,568
‎- ทํางานเก่งเสียจริง
‎- พระเชษฐาก็มาด้วย

808
01:00:13,568 --> 01:00:14,861
‎เราไม่อยากเจอทั้งสองคน

809
01:00:15,445 --> 01:00:16,362
‎สมเด็จฯ เพคะ

810
01:00:16,362 --> 01:00:19,574
‎หม่อมฉันคงไม่บังอาจสู่รู้ว่า
‎มีปัญหาอะไรรออยู่นอกห้องนี้

811
01:00:19,574 --> 01:00:22,493
‎แต่หม่อมฉันรู้แน่ว่าอยู่ในห้องนี้จะไม่แก้ปัญหา

812
01:00:22,493 --> 01:00:24,495
‎อยู่ที่ไหนก็แก้ปัญหาไม่ได้ทั้งนั้น

813
01:00:25,079 --> 01:00:27,332
‎อยากเล่าให้หม่อมฉันฟังไหมว่าสิ่งใดกวนพระทัย

814
01:00:28,791 --> 01:00:29,751
‎อยากมาก

815
01:00:31,753 --> 01:00:32,712
‎แต่เล่าไม่ได้

816
01:00:34,339 --> 01:00:38,301
‎เราพูดได้แค่ว่าเราถูกหลอก

817
01:00:38,301 --> 01:00:41,638
‎และถูกทุกคนในประเทศนี้หักหลัง
‎เว้นแต่คุณคนเดียว

818
01:00:44,474 --> 01:00:45,892
‎คุณเป็นเพื่อนคนเดียวของเรา

819
01:00:49,812 --> 01:00:50,938
‎สมเด็จฯ เพคะ

820
01:00:52,023 --> 01:00:53,274
‎หม่อมฉันไม่ใช่พระสหาย

821
01:00:54,400 --> 01:00:55,526
‎หม่อมฉันอยากเป็น

822
01:00:56,110 --> 01:00:58,237
‎แต่ทว่า ในจังหวะนี้

823
01:00:58,237 --> 01:01:00,865
‎หม่อมฉันเป็นแค่พสกนิกรคนหนึ่ง

824
01:01:01,574 --> 01:01:03,701
‎และที่ผ่านมาหม่อมฉันก็ทําตัวเป็นพสกนิกร

825
01:01:04,952 --> 01:01:08,247
‎ไม่ได้คํานึงถึงความรู้สึกของพระองค์

826
01:01:09,207 --> 01:01:11,084
‎บอกให้พระองค์เป็นราชินี

827
01:01:11,084 --> 01:01:13,670
‎แทนที่จะยอมให้พระองค์เป็นมนุษย์

828
01:01:14,504 --> 01:01:15,338
‎ดังนั้น

829
01:01:16,214 --> 01:01:17,757
‎หากจะเป็นเพื่อนกัน

830
01:01:18,508 --> 01:01:19,884
‎เราต้องเริ่มต้นกันใหม่

831
01:01:21,177 --> 01:01:23,429
‎เพราะหม่อมฉันก็อยากได้เพื่อนเหมือนกัน

832
01:01:26,641 --> 01:01:28,142
‎คุณจะเป็นเพื่อนของเรา

833
01:01:30,603 --> 01:01:31,979
‎หม่อมฉันจะเป็นพระสหาย

834
01:01:44,784 --> 01:01:46,786
‎นี่ไม่ใช่ชีวิตที่เราปรารถนา

835
01:01:49,789 --> 01:01:51,582
‎พวกเราเป็นสตรี

836
01:01:53,084 --> 01:01:57,839
‎และบุรุษผู้กุมชะตาชีวิตเรา
‎แทบไม่เคยคิดว่าเราก็มีความปรารถนา

837
01:01:57,839 --> 01:01:59,549
‎หรือมีฝันของตัวเอง

838
01:01:59,549 --> 01:02:02,385
‎หากเราอยากจะใช้ชีวิตอย่างใจหวัง

839
01:02:03,052 --> 01:02:05,012
‎เราต้องทําให้พวกเขาหัดคิด

840
01:02:06,097 --> 01:02:07,348
‎ความกล้าหาญของพวกเรา

841
01:02:08,224 --> 01:02:11,269
‎ความตั้งใจมั่นของพวกเราจะเป็นเครื่องพิสูจน์

842
01:02:18,776 --> 01:02:21,654
‎ฝากขอบคุณทั้งบ้าน
‎ที่ต้อนรับเราอย่างดี เลดี้แดนเบอรี่

843
01:02:21,654 --> 01:02:22,989
‎เพคะ สมเด็จฯ

844
01:02:24,782 --> 01:02:29,245
‎ผมขอขอบคุณเช่นกันครับ เลดี้แดนเบอรี่
‎คุณช่างมีน้ําใจงามและไม่ทําเอิกเกริก

845
01:02:29,245 --> 01:02:30,830
‎พร้อมรับสนององค์ราชินีค่ะ

846
01:03:20,338 --> 01:03:21,214
‎ท่านแม่

847
01:03:21,214 --> 01:03:22,173
‎ไม่ต้อง

848
01:03:22,840 --> 01:03:26,135
‎ไม่ว่าจะคิดพยศหรือเลี่ยงยังไง ดับมันเสียให้สิ้น

849
01:03:26,135 --> 01:03:28,095
‎วัยเด็กอันยาวนานของลูกหมดลงแล้ว

850
01:03:28,095 --> 01:03:30,890
‎ในอีกหนึ่งชั่วโมง ลูกจะไปเป็นสามี

851
01:03:30,890 --> 01:03:31,849
‎ลูกรู้

852
01:03:31,849 --> 01:03:33,017
‎แต่ท่านแม่...

853
01:03:35,228 --> 01:03:36,229
‎ลูกกลัว

854
01:03:37,396 --> 01:03:38,564
‎กลัวอะไร

855
01:03:39,649 --> 01:03:41,484
‎กลัวว่าจะไม่สามารถรักหล่อนได้

856
01:03:45,112 --> 01:03:49,700
‎รักไม่ใช่สิ่งที่ทําได้หรือไม่ได้ดั่งต้องใช้มนตร์คาถา

857
01:03:50,451 --> 01:03:51,619
‎หรือต้องมีเคมีต่อกัน

858
01:03:52,578 --> 01:03:53,663
‎นั่นมันในละคร

859
01:03:55,122 --> 01:03:57,625
‎รักคือความตั้งใจมั่น

860
01:03:58,417 --> 01:04:00,294
‎รักคือสิ่งที่เราเลือก

861
01:04:00,920 --> 01:04:04,423
‎เรารับเขาเป็นคู่สมรส และเราเลือกที่จะรักเขา

862
01:04:05,091 --> 01:04:07,260
‎เราไม่เปิดทางเลือกอื่นให้ตัวเอง

863
01:04:08,469 --> 01:04:10,263
‎เพราะชีวิตคู่นั้นยากลําบาก

864
01:04:11,013 --> 01:04:12,181
‎เต็มไปด้วยความเจ็บปวด

865
01:04:13,850 --> 01:04:17,937
‎และชีวิตของผู้เป็นเชื้อพระวงศ์นั้นเดียวดาย

866
01:04:19,647 --> 01:04:23,359
‎เราจึงต้องยึดใครสักคนไว้ และไม่ปล่อยไป

867
01:04:24,110 --> 01:04:27,905
‎เรารักและต้องรักให้มั่น เพราะหาไม่แล้ว...

868
01:04:31,284 --> 01:04:32,535
‎เราจะหลงทาง

869
01:05:09,780 --> 01:05:13,951
‎ภาระแรกของพระราชินี
‎ไม่ใช่ทําตามใจตัว แต่ทําเพื่อประชาชน

870
01:05:13,951 --> 01:05:16,203
‎ราชินีองค์ก่อนเก่าล้วนรับภาระนั้นมาก่อนเธอ

871
01:05:16,203 --> 01:05:17,788
‎เธอก็ไม่ได้เจอหนักไปกว่าใคร

872
01:05:18,372 --> 01:05:21,417
‎เมื่อเวลาผ่านไป เธอจะรักภาระหน้าที่อันสูงส่ง

873
01:05:21,417 --> 01:05:23,669
‎และผลของสถานะอันทรงเกียรตินี้ไปเอง

874
01:05:23,669 --> 01:05:27,423
‎แล้วความรุ่มร้อนวัยเยาว์นี้
‎จะกลายเป็นเพียงความทรงจําน่าอับอาย

875
01:05:28,174 --> 01:05:29,258
‎ชาร์ล็อตต์

876
01:05:31,302 --> 01:05:32,511
‎บริมสลี่ย์

877
01:05:35,848 --> 01:05:37,350
‎อย่าเพิ่งเก็บรถม้า

878
01:05:37,350 --> 01:05:40,186
‎เราเพิ่งกลับมาถึง ห้าม...

879
01:05:40,186 --> 01:05:41,520
‎อย่าเก็บรถม้า

880
01:05:41,520 --> 01:05:43,189
‎จะออกไปไหนอีก

881
01:05:43,189 --> 01:05:46,067
‎พี่ขายเราให้มาเป็นพระราชินีอังกฤษ

882
01:05:46,984 --> 01:05:49,153
‎เราก็จะไปเป็นพระราชินีอังกฤษ

883
01:06:16,597 --> 01:06:17,556
‎เลดเจอร์

884
01:06:18,140 --> 01:06:19,016
‎คุณหญิง

885
01:06:22,770 --> 01:06:23,688
‎นั่นอะไรคะ

886
01:06:23,688 --> 01:06:25,064
‎มงกุฎวันเกิด

887
01:06:26,857 --> 01:06:27,775
‎ผมทําเอง

888
01:06:29,276 --> 01:06:30,778
‎ผมทําวงนี้มาให้คุณ

889
01:06:34,615 --> 01:06:36,367
‎ผมไม่แน่ใจว่าวันเกิดคุณวันไหนแน่

890
01:06:36,367 --> 01:06:39,203
‎แต่ผมไม่อยากให้วันผ่านไปโดยไม่มีการฉลอง

891
01:06:43,624 --> 01:06:44,834
‎คุณมาอยู่ตรงนี้ไม่ได้

892
01:06:45,334 --> 01:06:46,460
‎แต่ผมไม่ได้อยู่ที่นี่

893
01:06:49,505 --> 01:06:50,798
‎คุณเข้ามาไม่ได้

894
01:06:54,802 --> 01:06:56,762
‎ผมไม่ได้คิดจะเข้าไป

895
01:07:01,392 --> 01:07:02,685
‎คุณต้องเงียบนะ

896
01:07:03,185 --> 01:07:04,729
‎ผมจะไม่ส่งเสียงแม้แต่น้อย

897
01:07:06,063 --> 01:07:07,648
‎เพราะผมไม่ได้อยู่ตรงนี้

898
01:07:08,232 --> 01:07:09,233
‎อย่างที่คุณเห็น

899
01:07:10,818 --> 01:07:13,696
‎และผมจะไม่เข้าไป

900
01:08:13,130 --> 01:08:14,298
‎ในหลวงอยู่ไหน

901
01:08:14,298 --> 01:08:16,759
‎ขอพระราชทานอภัยพ่ะย่ะค่ะ
‎แต่ในหลวงไม่อาจให้พบได้

902
01:08:16,759 --> 01:08:17,843
‎ไร้สาระ

903
01:08:18,385 --> 01:08:19,929
‎- พาเราไปหาพระองค์
‎- สมเด็จฯ

904
01:08:19,929 --> 01:08:21,514
‎เกรงว่าจะเป็นไปไม่ได้

905
01:08:21,514 --> 01:08:24,642
‎เป็นไปได้สิ เราอยากเจอ พระองค์อยู่ไหน

906
01:08:24,642 --> 01:08:26,894
‎ไม่ได้ ทรงไม่อยากพบในหลวงหรอก

907
01:08:27,853 --> 01:08:30,564
‎อย่ามาทําอวดรู้ว่าเราต้องการอะไร หมอ

908
01:08:30,564 --> 01:08:31,649
‎พาเราไปหาพระองค์

909
01:08:31,649 --> 01:08:33,943
‎ไม่อย่างนั้นเราจะสั่งคนของเราค้นให้ทั่วตําหนัก

910
01:08:39,198 --> 01:08:41,408
‎ทางนั้นพ่ะย่ะค่ะ

911
01:09:29,248 --> 01:09:30,499
‎แก้มัด!

912
01:09:31,834 --> 01:09:33,460
‎แก้มัดกษัตริย์!

913
01:09:44,972 --> 01:09:46,974
‎ทุกคนออกไปเดี๋ยวนี้

914
01:09:54,023 --> 01:09:56,817
‎จอร์จ นี่เราเอง

915
01:09:58,194 --> 01:10:01,572
‎หรือวีนัส วีนัสมาแล้ว จอร์จ

916
01:10:03,657 --> 01:10:05,826
‎ช่างวีนัส เราคือชาร์ล็อตต์

917
01:10:06,827 --> 01:10:09,580
‎เราคือชาร์ล็อตต์
‎และเราต้องขอให้ท่านกลับเป็นจอร์จ

918
01:10:09,580 --> 01:10:10,789
‎ท่านต้องพยายามเพื่อเรา

919
01:10:15,836 --> 01:10:17,129
‎กลับมาหาเราสิ

920
01:10:18,088 --> 01:10:20,132
‎ขอร้อง จอร์จ กลับมาเถอะ

921
01:10:21,884 --> 01:10:23,260
‎จอร์จ กลับมา

922
01:10:29,516 --> 01:10:31,310
‎สัมผัสได้ไหม จอร์จ

923
01:10:32,895 --> 01:10:34,021
‎ลูกดิ้น

924
01:10:36,815 --> 01:10:39,235
‎เราคือชาร์ล็อตต์ นี่คือลูกของเรา

925
01:10:40,110 --> 01:10:43,447
‎เรากับลูกต้องขอให้ท่านกลับเป็นจอร์จ
‎มิฉะนั้นพวกเราก็ไร้ตัวตน

926
01:10:48,994 --> 01:10:51,080
‎ชาร์ล็อตต์

927
01:11:00,256 --> 01:11:01,840
‎สมเด็จฯ ต้องเข้าพระทัยก่อน

928
01:11:01,840 --> 01:11:04,051
‎แม้ว่าวิธีของกระหม่อมจะชวนอกสั่นขวัญแขวน

929
01:11:04,051 --> 01:11:06,345
‎กระหม่อมอยากให้กษัตริย์สติสมบูรณ์
‎ไม่ต่างจากพระองค์

930
01:11:06,345 --> 01:11:08,430
‎เราไม่สนใจสติของเขา

931
01:11:08,430 --> 01:11:10,849
‎เราห่วงความสุขของเขา ห่วงจิตวิญญาณเขา

932
01:11:11,475 --> 01:11:13,644
‎บ้าก็บ้าไป ถ้าจําเป็นจะต้องบ้า

933
01:11:13,644 --> 01:11:14,979
‎คุณหมดหน้าที่แล้ว

934
01:11:14,979 --> 01:11:16,397
‎เอาตัวออกไปจากวัง

935
01:11:16,939 --> 01:11:19,525
‎นี่มันพลาดมหันต์ แบบนี้จะทําลายเขา

936
01:11:19,525 --> 01:11:22,027
‎จงสํานึกเถอะที่เราไม่ได้สั่งทําลายชีวิตคุณ

937
01:11:30,869 --> 01:11:33,372
‎ทรงต้องการอาหาร น้ําอาบอุ่นๆ และเสื้อผ้า

938
01:11:33,372 --> 01:11:36,125
‎ไปเก็บข้าวของของเรา
‎พวกเราจะย้ายมาอยู่ที่วังคิว

939
01:12:18,709 --> 01:12:19,543
‎เดี๋ยวค่ะ

940
01:12:27,676 --> 01:12:28,510
‎แบบนี้เหรอ

941
01:12:29,261 --> 01:12:30,095
‎แบบนี้

942
01:14:20,664 --> 01:14:25,085
‎คําบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม