Minamahal na magiliw na mambabasa.
Tulad ng isang phoenix na bumangon mula sa abo,
gayundin ang ating reyna na bumangon mula sa kasawian.
Isang hukbo ng napiling kababaihan ang humarap sa Mahal na Reyna,
umaasa na mapakasalan ng mga anak na lalaki ng monarko.
Ang mga maharlikang kasalan at mga supling ay hindi na nalalayo.
Ngunit kung ang mga ulat mula sa itaas ng mga galeriya ay dapat paniwalaan,
mababakas sa mukha ng Mahal na Reyna ang kaunting kasiyahan.
Mapapaisip ka kung ang nalalapit na pagdiriwang ng kasal
ang naglantad sa pag-iisa ng Mahal na Reyna.
Iniisip ko minsan na ang ating reyna ang pinakamalungkot na babae sa Inglatera.
Hinahanap kaya niya ito?
- Pakiulit? - Ang may makasama.
Laging napaliligiran ang reyna ng kanyang mga dama, totoo,
may mga kawal, mga kutsero, mga bantay, ngunit walang lalaki.
Walang ginoo.
Hinahanap kaya niya ito?
Mayroon siyang asawa.
Ngunit ang katotohanan,
para na rin siyang balo gaya natin.
Sa palagay mo naghahanap ang reyna?
Violet Bridgerton.
Tinatanong mo ba kung nasisipingan ang ating reyna?
Hindi, hinding-hindi.
'Wag kang mag-isip ng ganiyan. Makinig ka na lamang sa ariya.
- Kamahalan? - Patay na ba siya?
Wala po akong balita, Kamahalan,
kaya sa palagay ko ay buhay pa rin ang Mahal na Hari,
at nawa'y mamuhay pa siya nang matagal.
Alamin mo.
Gusto kong makasiguro.
Opo, Kamahalan.
Bumubukas ang pinto ng mundo sa utos ng reyna.
Lahat ng kalalakihan at kababaihan sa Imperyo ng Britanya
ay sinusunod ang ibig ng reyna.
Tutungo tayo sa labanan para iligtas siya.
Ngunit ang problema?
Ang isang bagay na higit niyang kailangan
ay hindi kayang makamtan ng sinumang hukbo.
Ang kalungkutan ay isang laban na dapat labanan maging ng mga reyna.
Ang sakit!
"Siya ay umusbong at nalagas na gaya ng isang bulaklak.
Siya ay naglaho na parang anino at hindi namamalagi sa isang lugar.
Sa gitna ng buhay, tayo ay nasa kamatayan."
Magdasal tayo.
Ama namin, sumasalangit Ka,
sambahin ang ngalan Mo.
Mapasaamin ang kaharian Mo.
Sundin ang loob Mo,
dito sa lupa para nang sa langit.
Amen.
Ginang Danbury.
May maipaglilingkod ako?
Sabi ng bantay, natulog agad ang mga bata.
Totoo po iyon.
Binibini, nagugutom po ba kayo o giniginaw?
Tila hindi sila malungkot sa pagpanaw ng kanilang ama.
Na hindi naman nakakagulat.
Estranghero sa kanila si Ginoong Danbury.
Ilang beses lang silang nagkikita kada buwan.
Maaari kong gisingin si Charlie at pagsindihin ng apoy.
At tiyak na may maihahaing pagkain ang kusinero o maagang almusal.
Almusal?
Alas-kuwatro na po ng umaga.
Hindi ko namalayan.
Patawad, Coral. Bumalik ka na sa pagtulog.
Hindi kita iiwan.
Hindi nakakagulat na ipinagluluksa mo siya. Asawa mo siya.
Marahil tsaa sa halip na...
Ano iyan?
Alak. Ang sama ng lasa.
Ngunit paborito ito ni Ginoong Danbury.
Noon.
Paborito niya noon.
Binibini.
Tatlong taong gulang ako noong ipinagkasundo ako ng aking mga magulang.
Nang magkaroon ng kasunduan. Tatlong taong gulang.
Pinalaki ako para maging asawa niya.
Itinuro sa 'kin na ginto ang paborito kong kulay
dahil ginto ang paborito niyang kulay.
Sinabi sa akin na ang mga paborito kong pagkain ay ang mga paborito niya.
Mga hilig niyang aklat lang ang binasa ko.
At mga paborito niyang awit sa piyano.
Iniinom ko ang alak na ito dahil ito ang paborito niya,
kaya dapat paborito ko ito. Hindi ko kailanman...
At sa tagal kong pinangarap
at inisip at inasam at binalak...
di ko naisip kung ano talaga ang magiging buhay
kapag nawala siya.
Nawala sa mundong ito.
Pinalaki ako para sa kanya, at ngayon, ako ay
bago.
Bagong-bago ako.
At di ko alam kung paano huminga ng hangin na di galing sa kanya.
Patuloy na nagbabago itong mundo.
Anihin na ito. Ibigay sa mahihirap.
Ngayon din po, Kamahalan.
Lumiham na siya?
Hindi pa po, Kamahalan.
- Ang Prinsesa Dowager... - Ano ang nais niya?
Kasama niya si Ginoong Bute.
Ayaw ko ng mga bisita.
Kasama po nila ang manggagamot.
Ayaw kong magpatingin sa manggagamot.
Nagtatagal ka.
Napakatagal.
Nakatitiyak ako.
Nagdadalang-tao siya.
- Naganap na. - Nakatitiyak ka ba?
Walang duda.
Ang mga duda ang malaking bahagi ng kalooban ng babae,
ngunit nakatitiyak ka ba?
Sigurado. Sa katunayan, medyo malayo na ang Kamahalan.
Maayos ang kanyang pagbubuntis.
Salamat sa Diyos.
- Maaari nang ihayag? - Kapag gumalaw na lamang.
Kailan iyon?
Bago matapos ang buwan, sa aking palagay.
Maligayang pagbati, Kamahalan.
Nararapat din ang pagbati sa iyo, Ginoong Bute.
Ipalilipat ko agad ang aking mga gamit sa Tahanan ng Buckingham.
- Ano? - Dinadala mo ang Korona.
Ang kaligtasan mo ang pinakamahalaga.
Hindi kita iiwang mag-isa kahit isang saglit.
Sabay nating hihintayin ang pagdating ng bagong hari.
Brimsley. Brimsley, pakiusap.
Ano?
- Lamang... - Ano?
Alam mong hindi ko...
Alam mong tungkulin ko... Hindi ko maaaring...
Nais ko mang tulungan ka sa iyong mga salita, may mga gawain pa ako.
Pakibigay ang liham sa hari.
Doktor!
Sa likod niya!
Sinabihan kang 'wag abalahin si Dr. Monro kapag nagtatrabaho siya.
May liham para sa hari mula sa reyna.
Ibibigay ko ang liham nang personal.
Kamahalan, may liham ako.
Kay Charlotte?
Hindi. Hindi ka pa handa.
Isama mo sa iba pa.
Kamahalan, kayo po ba...
Kailangan n'yo po ba ng tulong?
Isama mo sa iba pa.
May mga bisita kayo sa baba.
Nagluluksa ako. Paalisin mo sila.
Opo, kaya lang sila ay sina Ginoo at Ginang Smythe-Smith.
Ang mga Smythe-Smith? Narito?
Pati ang Duke ng Hastings at ilan pang pamilya sa ating panig.
May mga alalahanin daw po sila.
Buweno?
Agatha. Giliw.
Lubos kaming nagdadalamhati. Nakikiramay kami.
- Nalulungkot kami. - Mabuti siyang tao.
Isa siyang kampeon.
- Tunay kaming nalulungkot. - Subalit.
May "subalit," hindi ba?
Mayroon ngang "subalit."
Kailangan naming malaman. Ano na ang mangyayari?
Ano na'ng mangyayari?
- Ano'ng nabalitaan mo? - Ano ka na?
- Magiging ano na tayo? - Patawad. Lamang...
Wala akong ideya sa mga sinasabi n'yo.
- Isa kang matapat na miyembro ng korte. - Paborito ka ng reyna.
Tiyak na nagpabatid na sa iyo ang Palasyo.
Sa tuntunin. Sa susunod na mangyayari.
Si Ginoong Danbury ang unang pumanaw sa atin.
Ang unang tituladong ginoo sa ating panig.
At mayroon kang anak.
Tinatanong mo kung ang aking apat na taong gulang na anak
ay siya nang si Ginoong Danbury?
Nais naming malaman
kung ang mga batas nila sa paghalili ay ipatutupad din sa atin.
Mamanahin niya ba ang titulo?
Hindi ko naisip...
Mawawala ang lahat sa isang henerasyon.
Oo.
Ang mawawala sa iyo, mawawala sa amin.
Ikaw ang pamamarisan namin.
Mananatili ka bang si Ginang Danbury, o isa na lamang ordinaryong Misis Danbury?
Hindi alam ng kamarero niya. Pati ng mayordomo.
Baka wala noon si Ginoong Danbury.
May abogado ang aking asawa.
Ilang beses silang nagkita tungkol sa mga bagay-bagay.
Kailangan lang ang pangalan niya.
Makakasama ba, binibini, kung mawawala ang titulo?
Oo, Coral.
Naparito silang lahat, naghahanap ng mga kasagutan.
Depende sa akin. Binigyan natin sila ng pag-asa.
Isang tikim ng bihirang hangin. Pagkakapantay-pantay.
Ang sayawan sa Danbury.
Hindi nila ito basta-basta bibitawan.
May mga masasaktan.
Heto na.
Ang abogado?
Ang abogado na ang bahala rito. Liliham ako, at darating siya.
Iniisip mo na pupunta ang isang abogado para makita ang isang babae?
Pipirmahan ko na lang ang liham na "Danbury."
Sana akalain niya na isa akong lalaking walang magandang asal.
- May balita na ba? - Wala po, Kamahalan.
Sigurado ka bang natatanggap niya ang mga liham.
Inihahatid ko po, Kamahalan.
Narito pa ba siya?
Hindi pa siya nahulog sa hagdan o nabulunan ng karne?
Ikinalulungkot kong iulat na malakas pa siya, Kamahalan.
Kanina pa tayo.
Kamahalan?
Ibig kong sabihin, malapit ka na bang matapos?
Ikinalulungkot ko po na wala pa ako sa kalahati.
- Ramsey, hindi ako ganoon kalaki. - Hindi po, Kamahalan. Ngunit...
Kailangan pa natin ang hari.
Ito ay larawan ng kasal sa kahilingan ng Mahal na Hari.
Oo.
Ang Mahal na Hari ay humiling ng larawan ng kasal.
Napakamaalalahanin ng Mahal na Hari.
Maputi ako diyan.
Diliman mo ang aking balat. Kung ano talaga ito.
Kamahalan...
Patingin.
Hindi. Liwanagan mo ang kulay ng balat niya.
Mapusyaw.
Nais ng Mahal na Hari na kuminang siya.
Panonoorin mo ba 'kong matulog, Brimsley?
Paumanhin po, Kamahalan.
- Ibibigay mo ba ang liham? - Walang liham.
- Mayroon. - Wala.
Nakikita ko.
May liham.
- Gaya ng sinabi ko. - May liham, pero hindi para sa hari.
Lumiliham siya kay Duke Adolphus.
Ano? Ang kapatid ng reyna sa Alemanya?
Para saan?
Dahil di siya makakaalis nang walang bansang magkakanlong
at lalaking magtatanggol.
Reynolds!
Hindi ko ito dapat ihatid, hindi ba?
Tinatanong mo 'ko?
Oo, tinatanong kita. Ito ay...
Gusto niyang umalis.
Maaari ko itong hindi ihatid.
Hindi ko ba ihahatid?
Ikaw ang magpapasya.
Hindi, tayo ang...
Sabihin mo sa Mahal na Hari.
Kikilos siya. Babalik sa reyna. Malulutas ang lahat.
Ano?
Hindi ko ba ihahatid?
Wala nang magagawa.
Ihatid mo na.
Nasa panganib ang lahat.
At naglilihim ka.
Maglalakad, binibini? Pero saan?
Maglalakad lang.
Ano, tila isang palaboy o makata?
Hindi ko hahayaan. Sasamahan kita.
Hindi, Coral. Salamat. Gusto kong mapag-isa.
Lalayo ako.
Pag-iisa.
Hindi iyan ang angkop na sapatos para sa parang.
Ginoong Ledger.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Ari-arian ko ito.
Akala ko akin ito.
Doon ang ari-arian mo. Dito ang ari-arian ko.
Magkatabi tayo.
Nanghihimasok ba 'ko?
Di kita ipapahabol sa mga aso.
Namamasyal ka lang.
Namamasyal?
Akala ko naglalakad ako.
Ano ang pagkakaiba?
Hindi ko alam.
Ginagawa ko ito nang madalas, tinawag ko nang pamamasyal,
para maganda pakinggan sa halip na nakakahibang,
at hindi na mag-uusisa si Ginang Ledger.
Namamasyal ako araw-araw.
Ikaw?
Unang beses.
Ngunit sa akin, isa lamang itong paglalakad.
Bakit?
Dahil para akong nahihibang.
Nakikiramay ako.
Ayoko nang humiga na lamang sa kama. Kaya heto ako.
Nasa iyong ari-arian.
Paglalakad man o pamamasyal,
pagagaangin nito ang pakiramdam mo.
Ngunit di mo magagawa ang alinman suot ang mga iyan.
Hindi ako nag-iisip.
Alam mo na ang isusuot bukas.
Bukas?
Makikita kita rito bukas. Parehong oras.
Magsusuot ka ng mas angkop na sapatos.
Mamamasyal tayo.
Nariyan na kayo.
William. Siya si Prinsesa Adelaide.
- Masaya akong makilala kayo, Kamahalan. - At, Edward, siya si Prinsesa Victoria.
Ikinagagalak kitang makilala, Kamahalan.
- Natutuwa rin ako. - Kumusta?
Ang aking mga anak ay nasasabik nang makilala kayong dalawa.
Tama. Buweno. Tatawagin namin ulit kayong dalawa.
- Kamahalan. - Kamahalan.
- Mga Kamahalan. - Mga Kamahalan.
Sino sila?
Inyong katipan.
Katipan?
- Mga estranghera sila. - Ano naman?
Mga maharlika sila. Mayayaman.
Maimpluwensiya. Tamang-tama.
At sa susunod na linggo, esposa n'yo na sila.
- Sa susunod na linggo? - Ina, nagbibiro ka.
Wala ba kaming karapatan?
Karapatan sa direksiyon ng aming buhay?
Lalo na kung ipakakasal mo sila sa mga estranghero.
Isang obra maestra, hindi ba?
At napakalaki.
Kasinglaki ng totoong tao. Parang nakatayo tayo sa tabi nila.
Mapanukso.
Oo, tama.
Violet. Ayos ka lamang ba?
Oo. Bakit mo naitanong?
Masasabi kong kilala na kita,
at sa ating mga pagkikita, balisa ka sa paraang hindi ikaw.
Ayos lamang ako.
- Violet Bridgerton. - Oo, balisa ako. Ang aking tahanan ay...
Nasa pulot-gata si Anthony.
Tumangkad si Gregory ng halos doble sa loob ng isang buwan.
May alitan sina Eloise at Penelope.
At alam mo kung gaano sila kalapit sa isa't isa.
Nagdadabog siya sa bahay, parang ulap na may kulog.
Marami pa...
- Nauunawaan mo? - Violet.
- Agatha. - Magkaibigan tayo.
Maaari mong sabihin sa akin ang lahat.
Hindi ko alam ang ibig mong sabihin.
Hindi ko rin alam ang ibig kong sabihin. Hindi pa.
Nararamdaman ko lang na may iba pa, at hinihintay kong sabihin mo sa 'kin.
Hindi dapat.
May iba pa nga.
Hindi ko kaya.
Kaya mo.
Ako'y...
Tila ang aking...
hardin ay namumulaklak.
Taglamig. Nagyeyelo ang lupa.
May hardin kami ng aking asawa.
Isang nakakaakit na hardin na maraming uri ng bulaklak.
At nang mamatay siya, namatay ang hardin.
At hindi ko na naisip ang hardin. Ayaw ko na ng hardin.
Ngunit kamakailan, biglaan,
ang hardin ay nagsimulang mamulaklak.
Ang hardin?
At alam kong may mga gusto ito.
Sikat ng araw.
Hangin.
Haplos.
Ang iyong hardin ay namumulaklak.
Hindi mapigilan ang pamumulaklak.
Naku, Violet.
Nagiging mapanganib ako, Agatha.
Sigurado ako.
Muntik ko nang hilingin sa utusan na patungan ako.
Biskondesa Bridgerton.
- Violet. - Aalis na ako.
- Natutuwa akong makita ka. - Violet...
Masyado na akong nagtagal sa eksibisyon.
Magandang araw.
Buweno?
Sapatos pangabayo.
Mas angkop na.
Ganito lamang ba 'yon?
Oo, kadalasan.
Ihahakbang lang ang isang paa sa harap ng isa pang paa nang paulit-ulit.
Hindi lamang ganoon. Tumitingin-tingin din ako.
Napapansin ko.
Ang ano?
Kung ano'ng naroon.
Mga puting liyebre.
Ang kulay-abong usa.
Namumulaklak na patak ng mga niyebe.
Mga kawan ng mga starling. Iyon ang naroon.
Pero malinaw ko ring nakikita ang wala roon.
Hindi kita naiintindihan.
Matitingkad na mga rosas,
mga dilaw na buttercup, at huni ng mga bubuyog.
Ang awit ng mga langay-langayan.
Sa madalas na paglalakad dito, makikita mo ang lahat nang sabay-sabay.
Ano ang naroon at wala roon nang magkasama.
Ang nawala ay hindi talaga nawala.
Ngunit ang mga dumi ng kabayo, hindi nangangailangan ng pansin.
Laging itong naroon.
Binibini.
Kailangan ko pang mapag-isa.
Opo, ngunit ang kusina. Kahapon, napanis ang inyong hapunan.
Hindi ko kailangan ng hapunan.
Alin ulit ang mga starling?
Pag-iisa, binibini?
Pag-iisa, Coral.
Nakikita mo ba 'yon?
Ang ano, Ginang Danbury?
Isang kayumangging kuwago na may sanga ng laurel sa tuka.
Hindi ko nakikita.
Ngunit, Ginoong Ledger.
Dahil wala naman ito, dapat nakikita mo ito nang malinaw.
Nahigitan na ng mag-aaral ang kanyang guro.
Magaling.
Pareho kayong narito.
Kailangan nating pag-usapan ang mga bulaklak para sa kasal.
Hindi na kailangan, Ina, dahil walang kasalan.
May nalimot kayo noong isang araw.
Ang aming panganay na kapatid, si George,
ang Prinsipe ng Wales.
Prinsipe Rehente ng Inglatera.
Ang namamahala mula nang mawalan ng kakayahan si ama.
Ang lalaki, na ayon sa Maharlikang Batas ng Kasal ng Parlamento,
ang may tanging awtoridad na pahintulutan ang anumang kasal
sa maharlikang tahanan.
Kasama ang amin.
Lamang, hindi siya pumayag.
At hindi siya papayag.
Medyo sumama ang loob niya na hindi n'yo muna siya kinonsulta.
Tama kayo.
- Tama kami? - Nakalimot ako. Lumampas ako.
Bilang Prinsipe Rehente,
ang usaping ito ay nasa kamay ng Prinsipe ng Wales.
Siya ang kinatawan na may pinakamataas na kapangyarihan.
Tama.
Georgie, maging mabait ka at aprubahan ang kasal.
Sumasang-ayon ako.
Magandang paglalakbay?
Napakasama.
Kamahalan.
Si Duke Adolphus Frederick IV ng Mecklenburg-Strelitz.
Nasaan siya?
Kasama po niya ang kanyang modista.
Sa labas, Brimsley.
- Kamahalan. - Tumayo ka.
Katawa-tawa ka.
- Masaya rin akong makita ka, Kapatid. - Hindi mo kayang magmadali?
Mein Gott.
Bagay sa iyo ang pagiging reyna.
Mas maaga sana ako, ngunit naging mahirap ang paglalakbay.
Umaangat pa rin ang kinain ko.
Pareho tayo.
Kamahalan.
- Napakasayang balita! - Hindi nga lang ako masaya.
Nais ko nang umuwi.
Umuwi?
Kalokohan.
Kalokohan? Iuuwi mo ako. Ngayon na. At hindi mo ako matatanggihan.
Noong pumunta tayo rito, hindi ka makatanggi sa Imperyo ng Britanya.
- Ako na ang reyna. - Emosyonal ka.
Sabihin mo ulit iyan. Papupugutan kita.
Charlotte.
Nahihinog sa sinapupunan mo ang bunga ng Inglatera,
at hangga't di pa hinog ang bungang iyan, ang katawan mo ay isa lamang puno,
isang puno sa hardin ng Hari at sa oras na...
Isa akong puno?
Ang ibig kong sabihin ay hindi sa iyo ang bata sa loob mo.
- Sa akin siya lumalaki. - Ano naman?
Ano naman? Subukan mo kayang palakihin ito.
Di sa iyo ang katawan mo.
Ang pag-alis ngayon sa kaharian ay kataksilan.
King-napping.
- Paghahamon ng dimaan. - Nais ko lamang umuwi.
Makasama ang pamilya. Makasama ka.
Hindi na ako ang pamilya mo. Si Haring George ang iyong pamilya.
Maliban kung...
May problema ba, Charlotte?
- Wala. - Sinasaktan ka ba niya?
Maayos ang lahat.
Napanatag ako.
Dahil magiging mahirap ang manindigan.
Bakit?
Adolphus, bakit?
Napakaganda ng kasunduan ng iyong kasal.
Nakabuo ako ng alyansa sa pagitan ng ating lalawigan at dito.
Isang alyansa? Kaya mo ako ipinakasal sa mga taong ito.
Mabuti ito para sa lahat.
Nasa tarangkahan na ang mga leon.
Ang alyansang ito,
ibig sabihin, ang Mecklenburg-Strelitz ay ipinagtanggol ng Britanya.
Charlotte, nakabigkis ang ating tadhana.
Kaya mabuti na maayos ka rito.
Pero ano ang halaga nito?
Sa kanya ang katawan ko, hindi ba?
May mga Tartarian pheasant na kami.
Nais mo bang makita?
Tatlong oras kahapon.
- May problema ba? - Wala po.
Tumigil kayo sa pagbubulungan!
Ulit!
Ano'ng naroon?
Mga anak ko.
Kasambahay kong si Coral.
Ano ang wala roon?
Ang pamilya ko.
Marahil ang titulo at ari-arian ko.
Baka bawiin na sila ng Mahal na Hari.
Inaasam kong kaligayahan sa hinaharap.
Ang iyong asawa?
Hindi ko siya ilalagay sa kategorya ng mga bagay na kulang sa buhay ko.
Halimaw ba ako para sabihin 'yon?
Hindi.
Pareho tayong halimaw kung ganoon.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Lamang...
Nauunawaan ko.
Maraming balo ang ganoon din ang sasabihin.
Gayundin ang mga biyudo, kung malaya silang gaya mo.
Sa palagay mo malaya ako?
Iyon ang inakala ko.
Ngunit ngayong patay na siya
at nagkaroon ako ng pasanin
kung paano maging babaeng hindi nakatali sa lalaki.
Mag-isa lang ako, ngunit ang layo ng buhay.
Kaarawan ko na sa susunod na linggo, ngunit ano'ng mangyayari?
Panibagong araw lang ng pagluluksa.
Ang tanging natitiyak ko ay
pagluluksa, pagbuburda,
at tahimik na meryenda kasama ang ibang mga balo habambuhay.
Naroon ang pamamasyal.
Naroon ako.
Totoo?
Napakagandang araw nito. Salamat.
Oo, napakaganda nga.
- Salamat. - Kailangan kong... Ako'y...
Magandang araw, Agatha.
Coral, hindi ako gutom.
May bisita kang isang ginoo.
Isang ginoo?
Sabi niya, siya ang abogado
na naghahanap sa babaeng hindi pumipirma ng buong pangalan.
Hindi pa nangyari ang isang kasong tulad nito.
Hindi nila ito tinawag na "eksperimento" para sa wala.
At ang aking asawa ang unang namatay.
Ang problema ay ang titulo at ari-arian
ay partikular na ipinagkaloob sa yumaong Ginoong Danbury.
Sumalangit nawa ang kaluluwa niya. Hindi sa iyo.
Karaniwan, mapupunta ito sa susunod na Ginoong Danbury.
May anak ako, alam mo.
Ngunit hindi nilinaw kung maipapasa ang mga bagong titulong ito.
Malamang na bumalik ito sa Hari.
At iiwan akong si Ginang Dukha,
na mayroon lang lumang bahay at natitirang pera ng aking asawa.
Naku po.
Lamang...
Noong tinanggap ng iyong asawa ang bagong ari-arian,
gumastos siya ng malaking halaga mula sa kanyang pag-aari
upang matustusan ang bago n'yong buhay.
Mga mananahi, bayad sa aliwan, kabayo, dagdag na tauhan.
Ang aking asawa ang isa sa pinakamayaman sa kontinente.
Ginugol nang labis ng iyong asawa ang kanyang yaman sa iyo.
Malaki-laki ang ginastos niya upang mamuhay na isang ginoo.
Kung gayon, dahil sa titulong 'to,
na maaaring hindi namin mapanatili,
ano na ang mangyayari sa akin?
Walang pera?
Walang tirahan?
Ano ang gagawin ko?
Kung ano ang ginagawa ng mga naghirap na balo.
Humingi ng tulong sa lalaking kamag-anak.
O mag-asawang muli.
Nakatutuwa na binisita mo ang iyong kapatid.
Noong ikinasal ako, hindi ko na ulit nakita ang aking pamilya.
Charlotte,
mapalad ka.
Pagod na pagod na siya. Pagkapiit.
Naaalala ko ito.
Hindi madali ang ipagbuntis ang susunod na hari.
Nasaan po ang kasalukuyang hari?
Sasaluhan ba tayo ng Kamahalan?
May ginagawa ang Mahal na Hari.
Suportado siya ni Charlotte.
Mahal na Reyna?
Lumiliham ako sa kanya.
Giliw.
Tapos na ang mahirap na bahagi.
Nagawa mo na ang iyong tungkulin. Ipinagbubuntis mo na ang tagapagmana.
Malaya ka na.
Para naman sa aking anak,
hindi mo na siya kailangan makita kung ayaw mo.
Hanggang sa kailanganin ulit ng isa pang tagapagmana.
Ano na, bakit ako narito?
Naisip kong baka nais mong makita ang mga pader.
Tingnan mo, malinis na.
- Walang bakas ng... - Ang pader.
At may plano na ako upang matakpan ang hardin.
Kung mangailangan ang hari ng oras para
maligo sa liwanag ng buwan nang walang saplot,
maaari tayong gumawa ng tabing.
Bumiyahe ako rito para lamang sa tabing ng hardin at malinis na pader?
Hindi. May iba pa.
Ang Mahal na Reyna...
Nasa kalagayang hindi ko pa nakita.
Nag-aalala ako. Natatakot ako na mapahamak ang reyna.
Iniisip ko kung mabuting masuri ang reyna ng lalaking 'yon,
ang doktor ng hari, para sa isip niya.
- Hindi. - Makinig ka...
Sinabi ko nang hindi.
Wala kang ibinibigay.
Wala kang sinasabi. Humihingi ako ng tulong,
at tumatanggi kang tratuhin akong katipan...
Hindi kita matutulungan!
Babalik na ako.
Ulit.
Ulit!
Ulit.
Bantay ako ng hari. Titingnan ko siya.
Alam na alam mong bawal ka rito.
Ako ang bantay ng hari! Titingnan ko siya!
Bumalik ka sa silid mo!
Ano ang ginagawa n'yo sa kanya?
Ginagamot siya.
Ulit.
Ulit!
Itigil n'yo ang kabaliwang ito!
Ilabas siya rito! Ngayon din!
Ulit.
Magaling!
Salamat sa pakikipagkita sa akin.
Naisip kong mas magugustuhan mo ang eksibisyon kung walang mga tao.
Binuksan ito para lang sa atin.
Agatha, nais kong humingi ng paumanhin
sa ginawa ko kahapon.
Sana mapatawad mo ako at kalimutan na ang lahat.
Kalokohan iyon.
Malayo 'yon sa kalokohan, at hindi ko kakalimutan.
- Agatha. - Ano ang nalalaman natin sa isa't isa?
Tunay na nalalaman bukod sa pamilya at pagkabalo?
Ano ba ang alam ng mga kababaihan ng ton ukol sa tunay na pagkakaibigan?
Puro daldalan, pagpaplano sa pag-aasawa, at satsatan.
Binuksan mo ang sarili mo para ipakita sa akin kung sino ka.
Katapangan 'yon.
Tayong mga ina, tiyahin, at pinuno ng ton,
ginugugol natin ang oras sa walang katapusang pagpapareha,
pinag-uusapan ang ligawan, pag-ibig, lambingan.
Ngunit hindi para sa sinumang nasa hustong gulang
para maunawaan ang tunay na ibig sabihin ng mga ito.
Ano ang pakiramdam na wala ito.
Ano'ng pakiramdam na mawala ito.
Punong-puno tayo ng satsat at kuwento,
ngunit bilang mga babae, hindi tayo ang pinag-uusapan.
Di isinusulat ni Ginang Whistledown ang laman ng ating mga puso.
Tayo ay mga istorya na hindi naikukuwento.
Kahapon,
may ikinuwento ka sa akin na istorya mo.
At pinasasalamatan kita.
Ikaw...
Walang anuman.
Halika. Dito.
Gusto kong makita mo ang isang lumang obra.
Isa sa mga paborito ko.
Ito ay isang hardin na laging namumulaklak.
Kahit ngayon? Ito ay... Ang Mahal na Hari ay...
Ano ang kabaliwan kung may tunay na pag-iibigan?
Para sa kanila, ang mga damo ay bahagi ng proseso.
Lahat tayo ay may mga hardin, Violet.
Hindi namatay ang hardin ko kasama ng aking asawa
dahil hindi naman ito nataniman.
Ni hindi ko alam na maaari akong magkahardin.
Hindi ito namulaklak hanggang sa pagkatapos niyang mamatay.
At nang mangyari iyon,
inalagaan ko ito. Matindi.
Ni minsan, hindi ko
naisip magkaroon ng ibang lalaki sa buong buhay ko.
Pero ngayon...
Ayos lang na naisin ito.
Sabihin mo.
Nais kong madiligan.
Nais kong madiligan nang madiligan.
Magtatanim po ulit tayo?
Hindi.
Hayaan na 'yan mamatay.
Kamahalan.
'Wag kayong umalis.
- Alam ko. - Sa Inglatera.
'Wag n'yong lisanin ang Inglatera.
Mananatili ka rito.
- Hindi po maaari. - Sisisihin ka.
Mananatili ka rito.
Nasaan siya?
Nasa Palasyo ni San Jaime po, sa Sala ng Mahal na Hari.
Halika, pilyo. Panyuwelo lang ito.
Ikaw ang magsuot.
Naku! Kalapastanganan!
Dominic, itigil mo 'yan.
Mahalaga ang araw na ito, at magpakabait ka.
Magpakabait ka at makinig sa iyong ina, Dominic.
Kailan po tayo babalik kay Inang?
Dominic, pasensiya na hindi mo ako kilala.
Di ko rin lubos na kilala ang mga magulang ko.
At alam kong nakakatakot na iwan si Inang nang ganito,
ngunit ako ang iyong ina.
At ang iyong ama ay sumama na sa mga anghel.
At ngayon, ikaw na ang padre de pamilya.
Ang padre de pamilya po?
Oo.
At kailangan ng pamilya na gawin mo ang iyong tungkulin.
Sige po.
Naisip kong panahon na, Kamahalan, na makilala n'yo ang aking anak.
Si Ginoong Danbury.
Ikinagagalak ko po kayong makilala, Kamahalan.
Isang karangalan na makilala ka, Ginoo.
Ang usapin sa mana.
Hindi pa napagpapasyahan.
Ang mga kalakip na katanungan.
Nauunawaan n'yo po ang kahihinatnan?
Napakaguwapong bata.
Nawa'y bisitahin n'yo uli kami sa susunod.
Sino ang susunod?
Bagong gobernador ng Pondicherry.
Nagawa ko po ba ang aking tungkulin, Ina?
Naipakita mo sa kanila kung sino ka.
Dominic Danbury. Anak ni Herman Danbury.
Oo.
Ikaw nga.
At ikaw si Ginoong Danbury.
At kukunin mo ang nararapat sa iyo dahil may karapatan ka roon.
At dahil ikaw ay anak ko.
Ikaw ang anak ni Agatha Danbury,
ipinanganak na may apelyidong Soma,
Dugong Maharlika ng angkan ng Kpa-Mende Bo sa Sierra Leone.
Mula ka sa mga mandirigma.
Mananalo tayo.
'Wag mong kalimutan 'yan.
Ang ganda po, Ama.
Ngunit uulitin n'yo po.
Bakit, ganda?
Napakalaki niyan para sa ulo ko.
Katatapos lang ng kaarawan mo.
Para ito sa isang kaibigan.
Di n'yo ginagawan ang mga kaibigan.
Hindi, ngunit malungkot ang kaibigang ito.
Ngunit maaaring tama ka.
Baka di ito angkop sa aking kaibigan.
Hindi. Ibigay n'yo po.
Nagbibigay-saya ang mga sombrero n'yo.
At walang dapat malungkot sa kanilang kaarawan.
Maaari pong tumulong?
Kailangan kong gawing mag-isa ang isang ito.
Dagdagan n'yo po ng mga bulaklak na papel. Gusto 'yan ng lahat.
Siya ay nagniningning.
Kumikinang siya.
Wala pa akong nakitang ganoon kayaman.
- Hinaplos ko ang kanyang damit. - Hinga, Coral.
Sinabi ba kung bakit siya narito?
Hindi kailangang magpaliwanag ng Mahal na Reyna.
Tama.
Dalhin mo siya sa bantay niya.
Kamahalan.
Ano po ang sadya ninyo?
Narito ako upang personal na makiramay.
Mga kalungkutan. Mga panalangin.
Napakabait n'yo po.
Nasa palasyo dapat ang Kamahalan. Nagpapahinga sa tahanan.
Tahanan.
Hindi tahanan ang lugar na iyon.
Umalis na ako roon,
at hindi na ako
babalik pa.
Ngunit saan tutungo ang Kamahalan?
Nagtungo ako rito.
Nais niyang manatili.
Manatili? Isang karangalan.
Hindi, hindi karangalan. Nakakatakot.
Nagdadalang-tao siya. Kasama ang maharlikang sanggol.
Dala niya ang kinabukasan ng Imperyo ng Britanya.
Ayokong maging responsable sa kanya. Dapat manatili siyang perpekto.
At magkukubli ako ng...
Hinihiling ng Reyna ng Inglatera na magtaksil ako, Coral.
Naku po. Ako'y...
Ano'ng gagawin ko?
Magpadala ng utusan sa Tahanan ng Buckingham. Ngayon na.
Alam ng buong mundo ang tungkol sa husay ng mga kawal ng Britanya.
Ano'ng silbi nila kung ang reyna ay hindi maprotektahan mula sa kapabayaan?
Maingat naming ginagampanan ang aming tungkulin.
Umasa ako na ang pinakamahalagang tungkulin ay hindi mawala ang reyna!
Ang aking mga tungkulin ay sa Mahal na Reyna, hindi sa iyo!
At hindi siya nawawala.
Alam na alam ko ang kalagayan ng Kamahalan,
at kaya kong pangasiwaan ang mga ito.
Kung hindi makakaabala ang mga mareklamong dayuhan
at mauunawaan nila kung gaano kahalaga na ang pagkawala ni Reyna Charlotte
ay mapangasiwaan nang may pag-iingat.
Patawad.
Ihanda ang karwahe.
Opo.
Alam ko.
Ako rin, anak, ngunit...
Paumanhin, Kamahalan.
Narito po si Brimsley.
- Napakahusay niya sa tungkulin niya. - Pati ang inyong kapatid.
Di ko sila haharapin.
Kamahalan,
hindi ko po alam ang mga problema na naghihintay sa inyo sa labas.
Ngunit alam ko pong hindi sila malulutas dito.
Hindi sila malulutas kahit saan.
Gusto n'yo bang sabihin ang inyong problema?
Gustong-gusto.
Ngunit hindi maaari.
Ang masasabi ko lamang ay pinagsinungalingan ako
at pinagtaksilan ng lahat ng tao sa bansang ito maliban sa iyo.
Ikaw lang ang kaibigan ko.
Kamahalan,
hindi n'yo po ako kaibigan.
Gusto ko po.
Ngunit, sa sandaling ito,
ako po ay inyong nasasakupan.
At ako ay kumikilos bilang inyong nasasakupan.
Hindi iniisip ang inyong nararamdaman.
Tinuturing kang isang korona
sa halip na hayaan kang magkaroon ng pagkatao.
Kaya
kung magiging magkaibigan tayo,
magsisimula tayong muli.
Dahil kailangan ko rin ng kaibigan.
Magiging kaibigan kita.
Magiging kaibigan mo ako.
Hindi ito ang pinangarap kong buhay.
Tayo ay mga babae.
At ang mga lalaking may hawak sa atin ay hindi alam na may sarili tayong hangarin,
mga sarili nating pangarap.
Kung mamumuhay tayo ng naaayon sa gusto natin,
kailangan nating ipaalam sa kanila.
Ang ating katapangan.
Ang lakas ng ating kalooban ang magiging patunay.
Pasalamatan mo ang iyong mga kasambahay sa mabuting pagtanggap.
Opo, Kamahalan.
Nagpapasalamat din ako, Ginang Danbury, sa iyong pangangalaga at kabutihan.
Kahit ano para sa Mahal na Reyna.
Ina.
Huwag.
Anumang kalapastanganan, anumang pag-iwas, tigilan mo.
Tapos na ang iyong mahabang pagkabinata.
Sa loob ng isang oras, magiging esposo ka na.
Alam ko po.
Ngunit, Ina...
natatakot po ako.
Natatakot sa ano?
Na hindi ko siya magagawang mahalin.
Ang pag-ibig ay hindi isang bagay na magagawa o hindi ayon sa mahika.
Sa pagkakasundo.
Sa dula lang 'yon.
Ang pag-ibig ay determinasyon.
Ang pag-ibig ay isang pagpili.
May pakakasalan ka, at pipiliin mong mahalin sila.
Di mo bibigyan ang sarili mo ng ibang pagpipilian.
Dahil mahirap ang pag-aasawa.
Puno ng sakit.
At ang buhay ng isang maharlika
ay malungkot.
Kaya kukuha ka ng isang tao, at magtitiis ka.
Magmahal ka, at magmahal ka nang husto dahil kung hindi...
talo ka.
Ang unang tungkulin ng reyna ay hindi pansariling nais kundi ang taumbayan.
Pinasan 'yan ng mga reynang nauna sa iyo, at dapat mas mahusay ka sa kanila.
Kalaunan, maiibigan mo ang iyong mga tungkulin,
ang likas na pag-unlad ng iyong pagkatao.
At ang mga pagtatampong ito ay magiging nakakahiyang alaala na lamang.
Charlotte?
Brimsley.
Iantabay ang karwahe.
Kararating lang natin. Hindi ka maaaring...
Iantabay ang karwahe!
Saan ka na naman pupunta?
Ipinakasal mo ako upang maging Reyna ng Inglatera.
Ako ay magiging Reyna ng Inglatera.
Ledger.
Binibini.
Ano 'yan?
Sombrero para sa kaarawan.
Gumagawa ako nito.
Ginawa ko ito para sa iyo.
Di ko alam ang kaarawan mo,
ngunit ayokong lumipas 'yon nang walang pagdiriwang.
Hindi ka dapat narito.
Ngunit wala ako rito.
Di ka maaaring pumasok.
Wala akong balak pumasok.
Huwag kang maingay.
Hindi ako gagawa ng ingay.
Dahil wala ako rito.
Gaya ng nakikita mo.
At hindi ako papasok.
Nasaan ang hari?
Paumanhin po ngunit di kayo mahaharap ng hari ngayon.
Kalokohan.
- Dalhin ako sa kanya. - Kamahalan.
Patawad, pero imposible.
Posible. Nais ko siyang makita. Nasaan siya?
Hindi po iyon nanaisin ng Mahal na Reyna.
Huwag mong sabihin kung ano'ng nais ko, Doktor.
Dalhin mo ako sa kanya, o ipahahalughog ko ang palasyo.
Doon po, Kamahalan.
Kalagan siya!
Kalagan ang hari!
Lumabas kayong lahat. Ngayon na.
George.
Tingnan mo, George, ako ito.
O si Venus. Narito si Venus. George.
Lintik na Venus. Ako si Charlotte.
Ako si Charlotte, at kailangan kitang maging si George muli.
Kailangan mong subukan.
Bumalik ka sa 'kin.
Pakiusap, George. Bumalik ka.
George, bumalik ka.
Nararamdaman mo 'yan, George?
Sumisipa.
Ako si Charlotte. Ito ang anak natin.
At kailangan mong maging si George muli, o hindi mo kami makikilala.
Charlotte.
Dapat maintindihan ng Kamahalan.
Mahirap man, epektibo ang aking mga pamamaraan.
Hangad ko po ang katinuan ng hari gaya ninyo.
Wala akong pag-aalala sa katinuan niya.
Mahalaga sa akin ang kaligayahan at kalooban niya.
Hayaan siyang mabaliw kung kailangan niya.
Ikaw ay sesante na.
Paalisin siya.
Isa itong pagkakamali. Pagkakamali na wawasak sa kanya!
Magpasalamat ka na di ko inutos na wasakin ka.
Kailangan niya ng pagkain, panligo, at mga damit.
Iempake ang mga gamit ko. Lilipat tayo sa Kew.
Sandali.
Hayan?
Hayan.
Tagapagsalin ng Subtitle: Jayran Kempiz