1
00:00:29,487 --> 00:00:31,990
‎หากสมเด็จฯ ทรงประสงค์จะพัก
‎คุณเรย์โนลส์กับกระหม่อม...

2
00:00:31,990 --> 00:00:33,658
‎เราเช็ดตัวให้กษัตริย์ไม่ได้รึ

3
00:00:34,701 --> 00:00:36,244
‎แค่ปกติไม่ทํากันพ่ะย่ะค่ะ

4
00:00:36,244 --> 00:00:39,706
‎เรายอมรับว่าเราต้องเรียนรู้อีกมาก
‎เรื่องธรรมเนียมในวัง

5
00:00:39,706 --> 00:00:43,501
‎อย่างเช่น
‎เราเพิ่งจะฉุดกษัตริย์ขึ้นจากแปลงสวนผัก

6
00:00:43,501 --> 00:00:46,212
‎ขณะที่เขากําลังง่วนสนทนากับท้องฟ้า
‎นั่นเป็นเรื่องปกติรึ

7
00:00:50,091 --> 00:00:52,635
‎ไม่เลยพ่ะย่ะค่ะ
‎พักนี้ในหลวงทรงไม่เป็นตัวของพระองค์เอง

8
00:00:54,846 --> 00:00:55,722
‎มันเรื่องอะไรกัน

9
00:00:55,722 --> 00:00:57,057
‎เกิดอะไรขึ้น

10
00:00:59,142 --> 00:01:01,269
‎เกิดอะไรขึ้นกับสามีเรา

11
00:01:06,357 --> 00:01:07,817
‎มันเอาแต่ใจ

12
00:01:09,110 --> 00:01:10,236
‎เป็นตัวของตัวเอง

13
00:01:10,236 --> 00:01:13,531
‎มันออกนอกลู่นอกทางบ้าง
‎แต่เหมาะกับนําไปเทียมคันไถเป็นที่สุด

14
00:01:14,240 --> 00:01:16,201
‎เพาะพันธุ์มาอย่างดีในไร่ของเราที่ริชมอนด์

15
00:01:16,201 --> 00:01:18,912
‎มันเป็นสัตว์ที่งามมาก ใต้ฝ่าพระบาท

16
00:01:19,621 --> 00:01:20,663
‎แต่ต้องยอมรับ...

17
00:01:22,332 --> 00:01:23,291
‎ว่ามา พูดตรงๆ ได้

18
00:01:23,291 --> 00:01:27,212
‎กระหม่อมชินกับวิถีเก่าๆ
‎เราหวังผลกับพวกวัวได้ง่ายกว่าเยอะ

19
00:01:27,212 --> 00:01:29,005
‎- หลุดรึยัง
‎- พ่ะย่ะค่ะ

20
00:01:34,552 --> 00:01:37,806
‎เมื่อคุณเห็นว่าม้าเหล่านี้สองตัว
‎ทําอะไรได้บ้างในวันเดียว

21
00:01:37,806 --> 00:01:41,351
‎กับงานที่ต้องใช้วัวทั้งฝูงทําหนึ่งสัปดาห์
‎คุณก็จะรู้ว่าวิถีเก่าตายได้ง่ายมาก

22
00:01:41,351 --> 00:01:44,354
‎- ด้วยคันไถแบบใหม่ที่พวกดัตช์กําลัง...
‎- ขอพระราชทานอภัย

23
00:01:45,105 --> 00:01:47,732
‎พระราชชนนีรับสั่งให้รีบเสด็จยังวังหลวง

24
00:01:47,732 --> 00:01:50,735
‎- บอกไปว่าเรายุ่งอยู่ในไร่
‎- กระหม่อมเกรงจะทรงยืนกราน

25
00:01:50,735 --> 00:01:51,778
‎กระหม่อมเชื่อว่า...

26
00:01:54,364 --> 00:01:56,449
‎พระชนนีทรงหาเจ้าสาวให้พระองค์ได้แล้ว

27
00:02:07,544 --> 00:02:08,461
‎จอร์จ

28
00:02:09,921 --> 00:02:11,756
‎ขอบคุณมากที่เช็ดเนื้อตัวก่อนมาเจอพวกเรา

29
00:02:11,756 --> 00:02:13,842
‎ไม่นึกว่าคนจะมาเยอะขนาดนี้

30
00:02:14,634 --> 00:02:17,262
‎ไม่เห็นต้องรบกวนพวกเขา ลูกอยู่นานไม่ได้

31
00:02:19,139 --> 00:02:20,890
‎มาจัดการเรื่องนั้นให้จบ

32
00:02:21,391 --> 00:02:22,600
‎เรื่องนั้นรึ

33
00:02:23,184 --> 00:02:24,227
‎ใช่สิ เรื่องนั้น

34
00:02:24,227 --> 00:02:27,355
‎เรื่องที่แม่จะสาธยายคุณสมบัติคู่ครองอันเหมาะสม

35
00:02:27,355 --> 00:02:29,399
‎ของกุลสตรีสักคนที่คัดสรรมา แล้วลูกก็จะย้ําว่า

36
00:02:29,399 --> 00:02:32,026
‎ลูกไม่สนใจคุณสมบัติของกุลสตรีเลย

37
00:02:32,026 --> 00:02:36,030
‎ใต้ฝ่าพระบาท ในสัปดาห์นี้
‎ลอร์ดพิตต์และลอร์ดนิวคาสเซิลเพิ่งโยกย้าย

38
00:02:36,030 --> 00:02:38,032
‎สํานักงานทรัพย์สินมาอยู่ใต้การควบคุมของสภา...

39
00:02:38,032 --> 00:02:39,701
‎บิวต์ คุณขัดจังหวะแม่เรา

40
00:02:39,701 --> 00:02:41,953
‎แม่กําลังจะบอกว่าบรรพบุรุษของกุลสตรีคนนี้

41
00:02:41,953 --> 00:02:45,248
‎เคยรบที่สมรภูมิเฮสติ้งส์
‎และหล่อนบรรเลงฮาร์พซิคอร์ดได้ไพเราะนัก

42
00:02:45,248 --> 00:02:46,624
‎แล้วเราก็จะตอบว่า

43
00:02:47,458 --> 00:02:49,961
‎ลูกไม่สนฮาร์พซิคอร์ด
‎เห็นไหม เราเล่นได้ทั้งสองทาง

44
00:02:49,961 --> 00:02:54,257
‎ในแต่ละวันที่ท่านไร้ทายาท
‎สถานภาพของครอบครัวเรายิ่งง่อนแง่น

45
00:02:54,257 --> 00:02:56,926
‎อ้อ ขอบคุณที่ให้จังหวะ

46
00:02:56,926 --> 00:02:59,262
‎งั้นเราขอถาม กษัตริย์มีไว้ทําไม

47
00:02:59,262 --> 00:03:02,265
‎มีไว้เป็นม้าคึกของหลวง
‎ไปเร่แห่ผสมพันธุ์กับแม่ม้าที่คัดสรรมางั้นรึ

48
00:03:02,265 --> 00:03:06,728
‎หรือกษัตริย์สามารถปกครองอย่างใจคิด
‎จากการศึกษาวิทยาศาสตร์ที่ใช้ได้จริง

49
00:03:06,728 --> 00:03:07,979
‎และพัฒนาด้านเกษตรกรรม

50
00:03:07,979 --> 00:03:10,982
‎ประชาชนต้องการอะไรมากกว่ากัน
‎ระหว่างรัชทายาทกับขนมปังถูกๆ

51
00:03:10,982 --> 00:03:13,109
‎แต่ตอนนี้คนไม่มีทั้งสองอย่าง

52
00:03:19,782 --> 00:03:21,951
‎สงครามทําให้คลังหลวงร่อยหรอ

53
00:03:22,535 --> 00:03:25,121
‎ตอนนี้อาณานิคมอเมริกายังขู่จะเลิกจ่ายภาษี

54
00:03:25,121 --> 00:03:26,581
‎รัฐสภาก็พยศหนัก

55
00:03:27,457 --> 00:03:29,334
‎ประชาชนต้องการกษัตริย์

56
00:03:30,001 --> 00:03:31,711
‎กษัตริย์ที่แท้จริง

57
00:03:32,754 --> 00:03:36,090
‎พระเจ้าทรงรู้ว่าท่านมีอุปสรรคของท่าน

58
00:03:36,090 --> 00:03:39,886
‎แต่เราทนรับอุปสรรคไม่ได้อีกต่อไป

59
00:03:39,886 --> 00:03:43,181
‎ดังนั้น แม่หาราชินีให้ท่านแล้ว

60
00:03:44,265 --> 00:03:46,893
‎โซเฟีย ชาร์ล็อตต์
‎แห่งแคว้นเมคเคลนเบิร์ก-สเตรลิตซ์

61
00:03:47,560 --> 00:03:48,478
‎คนเยอรมันรึ

62
00:03:49,437 --> 00:03:50,480
‎แปลกใหม่ดีแท้

63
00:03:50,480 --> 00:03:53,316
‎ไม่ขอร่ายคุณสมบัติให้ท่านเบื่อ

64
00:03:54,108 --> 00:03:55,902
‎เว้นแต่ข้อที่ดีที่สุด

65
00:03:57,403 --> 00:03:58,404
‎หล่อนขึ้นเรือมาแล้ว

66
00:03:59,989 --> 00:04:00,865
‎ขึ้นเรือ

67
00:04:01,574 --> 00:04:03,618
‎- ตอนนี้เลย
‎- มุ่งหน้ามาลอนดอน

68
00:04:03,618 --> 00:04:06,412
‎สัญญาหมั้นหมายลงนามแล้วเรียบร้อย

69
00:04:07,038 --> 00:04:08,498
‎- จบเรื่อง
‎- เป็นไปไม่ได้

70
00:04:10,375 --> 00:04:14,128
‎หล่อนจะ... ไม่เห็นเดือน

71
00:04:14,128 --> 00:04:16,547
‎ไม่เห็นเดือนรึ ใต้ฝ่าพระบาท

72
00:04:16,547 --> 00:04:20,760
‎ฤดูนี้ทะเลเหนือเจอพายุ
‎ไม่เกี่ยวกับกัปตันเรือหรือเครื่องวัดแดด

73
00:04:21,511 --> 00:04:24,514
‎ไม่เห็นฟ้า ไม่เห็นเดือน
‎ไม่เห็นจันทร์ก็ไม่รู้วัน ไม่เห็นเส้นแวง

74
00:04:25,556 --> 00:04:27,934
‎ไม่เห็นเส้นแวง ไม่มีเจ้าสาว
‎ไม่เห็นเดือน หล่อนก็หาย

75
00:04:27,934 --> 00:04:29,352
‎ออกไปก่อน!

76
00:04:29,352 --> 00:04:31,980
‎- ได้ยินแล้วนี่ ออกไป!
‎- ไม่เพียงแต่เดือน ดาวคนคู่ก็หาย

77
00:04:31,980 --> 00:04:34,440
‎ดาวหัวใจสิงห์หาย คนคู่หาย หัวใจสิงห์หาย

78
00:04:34,440 --> 00:04:37,485
‎- และ...
‎- จอร์จ!

79
00:04:38,945 --> 00:04:39,779
‎จอร์จ

80
00:04:56,296 --> 00:05:00,008
‎พระอาการยังคงสอดคล้องกับ
‎สมองส่วนล่างที่อักเสบ

81
00:05:00,591 --> 00:05:02,677
‎ถึงเวลาต้องพิจารณาการถ่ายเลือด

82
00:05:02,677 --> 00:05:05,430
‎เหลวไหล ผมเคยมีคนไข้แบบพระองค์
‎ที่เมืองชิคเชสเตอร์

83
00:05:05,430 --> 00:05:09,017
‎- เกิดจากธาตุคั่งในขาเยอะเกินไป
‎- เราลองวิธีของคุณแล้ว

84
00:05:09,017 --> 00:05:12,103
‎ไม่ช่วยอะไรเลย ซ้ํายังขับธาตุขึ้นไปอยู่ในท้อง

85
00:05:12,103 --> 00:05:15,148
‎พระราชชนนีโปรดฟังกระหม่อม
‎หัวใจสําคัญอยู่ที่อาหาร

86
00:05:15,148 --> 00:05:16,065
‎พอแล้ว

87
00:05:16,607 --> 00:05:20,403
‎เราลองทฤษฎีของพวกคุณทุกคนมาหมดแล้ว
‎พร้อมกับวิธีรักษาน่าเกลียดน่ากลัว

88
00:05:21,112 --> 00:05:23,698
‎เหลือเวลาเพียงหนึ่งสัปดาห์ก่อนพิธีวิวาห์

89
00:05:24,240 --> 00:05:25,783
‎แต่ในหลวงยัง...

90
00:05:30,747 --> 00:05:31,956
‎เหมือนเดิม

91
00:05:33,082 --> 00:05:35,043
‎เราต้องการทฤษฎีใหม่ๆ

92
00:05:35,043 --> 00:05:38,463
‎ใช่แล้วพ่ะย่ะค่ะ อาจถึงเวลาต้องพิจารณา

93
00:05:38,463 --> 00:05:41,632
‎สิ่งที่แพทย์ของพระองค์ไม่กล้าคิดแม้แต่คนเดียว

94
00:05:43,217 --> 00:05:47,013
‎พระอาการประชวรของในหลวงนั้น
‎ไม่ได้เป็นเพียงโรคทางกาย

95
00:05:47,013 --> 00:05:48,181
‎แต่เป็นโรคทางประสาท

96
00:05:48,181 --> 00:05:50,224
‎คุณรู้ดีใช่ไหมว่าพูดอะไรอยู่

97
00:05:50,224 --> 00:05:51,642
‎พูดแบบนี้ถือเป็นกบฏ

98
00:05:51,642 --> 00:05:54,437
‎หากหลุดออกไปว่ากษัตริย์วิปลาส
‎พระองค์จะเสียบัลลังก์

99
00:05:54,437 --> 00:05:55,646
‎ไม่ได้วิปลาส

100
00:05:56,272 --> 00:06:00,401
‎แค่ประชวรจากการที่เส้นประสาทไร้ระเบียบ

101
00:06:01,277 --> 00:06:04,614
‎ความไร้ระเบียบ
‎แบบที่กระหม่อมได้อุทิศชีวิตเพื่อรักษา

102
00:06:07,158 --> 00:06:10,453
‎หมอจอห์น มอนโร จากโรงพยาบาลเบธเลเฮม

103
00:06:10,453 --> 00:06:13,414
‎เบดแลมสิไม่ว่า หลังคาแดงชัดๆ

104
00:06:14,040 --> 00:06:17,668
‎พระราชชนนี เจ้าหมอเถื่อนคนนี้
‎ไม่มีที่ยืนในหมู่แพทย์ตัวจริง

105
00:06:17,668 --> 00:06:20,046
‎แพทย์ตัวจริงที่ผ่านมาไม่เคยช่วยเราได้

106
00:06:20,046 --> 00:06:22,590
‎เราจึงต้องเหวี่ยงแหให้กว้างขึ้น

107
00:06:26,844 --> 00:06:28,054
‎เชิญพูดต่อสิ

108
00:06:29,847 --> 00:06:33,684
‎ต่างจากมิตรสหายผู้ทรงเกียรติ
‎วิธีของกระหม่อมไม่จําเป็น

109
00:06:33,684 --> 00:06:37,397
‎ต้องกรีดเลือดคนไข้หรือเอาแมลงพิษมาต่อย

110
00:06:37,397 --> 00:06:40,024
‎หรือรัดขาด้วยเงื่อนขันชะเนาะจนช้ํา

111
00:06:40,024 --> 00:06:41,109
‎อ้อ

112
00:06:41,109 --> 00:06:42,819
‎ถ้าอย่างนั้นใช้วิธีอะไร

113
00:06:44,362 --> 00:06:45,780
‎แค่พูดคุยด้วย

114
00:06:45,780 --> 00:06:46,906
‎คุยเหรอ

115
00:06:47,490 --> 00:06:50,535
‎จะให้เชื่อว่าโรคร้ายชนิดนี้
‎รักษาหายได้ด้วยเสียงคนพูดงั้นรึ

116
00:06:51,577 --> 00:06:53,079
‎ขึ้นกับว่าเป็นเสียงอะไร

117
00:07:09,720 --> 00:07:10,763
‎ฟังให้ดี พ่อหนุ่ม

118
00:07:13,182 --> 00:07:14,725
‎อย่าลืมตัวตนของเจ้า

119
00:07:16,394 --> 00:07:18,521
‎เจ้าคือกษัตริย์อังกฤษ

120
00:07:19,730 --> 00:07:21,816
‎มีคนหลายพันที่ยินยอม

121
00:07:21,816 --> 00:07:24,902
‎พร้อมตายเมื่อเจ้าสั่ง

122
00:07:25,903 --> 00:07:30,199
‎เจ้ามีกองทัพทั้งบกและเรือใต้การบัญชา

123
00:07:32,118 --> 00:07:34,871
‎เจ้าบัญชาทั้งอาณาจักร

124
00:07:38,249 --> 00:07:41,085
‎เจ้าบัญชาตนเองได้เช่นกัน

125
00:07:53,431 --> 00:07:54,974
‎อีกหนึ่งสัปดาห์จะต้องแต่งงาน

126
00:07:55,516 --> 00:07:57,393
‎แข็งแรงพอจะแต่งงานได้รึเปล่า จอร์จ

127
00:08:04,609 --> 00:08:05,568
‎ได้

128
00:08:29,717 --> 00:08:31,552
‎อย่าทําตาโตเหมือนเราเป็นไพร่

129
00:08:32,345 --> 00:08:34,847
‎ทําตัวให้เหมือนเราเคยเข้าวัง

130
00:09:21,394 --> 00:09:23,646
‎- มีปัญหาแล้ว
‎- ไปทําอะไรเข้าอีกล่ะ บริมสลี่ย์

131
00:09:23,646 --> 00:09:24,939
‎เจ้าสาวหายตัวไป

132
00:09:35,575 --> 00:09:37,660
‎ยังไงนะ เกิดเรื่องแบบนี้ได้ยังไง

133
00:09:39,954 --> 00:09:41,038
‎ฉันก็จนปัญญา

134
00:09:57,805 --> 00:09:58,806
‎จะทําอะไร

135
00:09:59,932 --> 00:10:02,602
‎จะหายตัวไป เช่นเดียวกับคู่หมั้นของเรา

136
00:10:02,602 --> 00:10:03,728
‎ไม่มีเจ้าสาวก็ไม่ต้องแต่ง

137
00:10:03,728 --> 00:10:07,106
‎หากพระคู่หมั้นหายตัวไป
‎พระองค์ย่อมมีหน้าที่จะต้องแก้ไข

138
00:10:07,106 --> 00:10:11,235
‎แต่ก็อาจจะดีแล้ว ทั้งหมดนี้มันเร่งร้อนมากไป

139
00:10:11,235 --> 00:10:12,570
‎เราไม่พร้อม ยังไม่แข็งแรงดี

140
00:10:12,570 --> 00:10:15,406
‎กระหม่อมตรวจพระวรกายโดยละเอียด
‎ทรงแข็งแรงดีไร้ที่ติ

141
00:10:18,909 --> 00:10:20,453
‎แบบนี้เรียกว่าไร้ที่ติเหรอ

142
00:10:31,339 --> 00:10:33,090
‎ทรงไร้ที่ติ

143
00:10:36,761 --> 00:10:38,679
‎- ใต้ฝ่าพระบาท เราควร...
‎- ไม่ต้อง

144
00:10:38,679 --> 00:10:40,556
‎เดี๋ยว ไม่ต้อง หมอพูดถูก

145
00:10:48,356 --> 00:10:49,190
‎เราแข็งแรงแล้ว

146
00:10:50,066 --> 00:10:51,734
‎ลืมตัวไปหน่อย ขอบคุณมาก คุณหมอ

147
00:11:22,014 --> 00:11:24,809
‎สวัสดีคุณผู้หญิง
‎ไม่ทราบว่าต้องการให้ช่วยอะไรไหม

148
00:11:31,774 --> 00:11:37,697
‎(ควีนชาร์ล็อตต์: เรื่องเล่าราชินีบริดเจอร์ตัน)

149
00:12:13,315 --> 00:12:15,568
‎เซอร์ไพรส์คืออะไรกัน ท่านจะพาเราไปที่ไหน

150
00:12:15,568 --> 00:12:17,570
‎เดี๋ยวก็รู้ อดใจรอก่อน

151
00:12:25,745 --> 00:12:29,582
‎เราไม่ต้องทําอะไรทั้งนั้น
‎เราตัดสินใจและตัดสินใจแล้ว เราคือกษัตริย์!

152
00:12:36,630 --> 00:12:39,508
‎หม่อมฉันพลาดเอง
‎นึกว่าพระองค์เป็นเพียงจอร์จ

153
00:12:39,508 --> 00:12:41,969
‎- ขอพระราชทานอภัย ใต้ฝ่าพระบาท
‎- ชาร์ล็อตต์

154
00:13:00,279 --> 00:13:01,655
‎มาให้ไว

155
00:13:01,655 --> 00:13:02,865
‎จิบสักนิดก็ดี

156
00:13:03,407 --> 00:13:05,075
‎สองคนนี้ทําอะไรกันอยู่

157
00:13:05,075 --> 00:13:06,076
‎ฉลองอยู่ไง

158
00:13:06,076 --> 00:13:09,663
‎พักสักคืน เรย์โนลส์
‎ในหลวงอยู่ที่ตําหนักบัคกิ้งแฮมแล้ว

159
00:13:09,663 --> 00:13:11,832
‎เสด็จกลับมาที่นี่แล้ว ตอนนี้เลย

160
00:13:28,808 --> 00:13:30,059
‎ขอต้อนรับกลับมาพ่ะย่ะค่ะ

161
00:13:33,562 --> 00:13:35,689
‎ไปหอดูดาวเดี๋ยวนี้ คุณคนเดียว

162
00:13:42,571 --> 00:13:44,865
‎รูปโฉมพระราชินีไม่ต้องพระทัยหรือ

163
00:13:47,868 --> 00:13:49,537
‎เราไม่รู้เลยว่าผู้หญิงจะสวยได้ขนาดนั้น

164
00:13:49,537 --> 00:13:51,038
‎หรือว่าพระนางหัวช้า

165
00:13:51,038 --> 00:13:52,873
‎หล่อนหัวไวจนน่ากลัว นั่นแหละปัญหา

166
00:13:52,873 --> 00:13:55,376
‎ถ้าหล่อนอัปลักษณ์หรือหัวช้า
‎เรายังอาจจะพอทําหน้าที่ไปได้

167
00:13:55,376 --> 00:13:58,587
‎แต่ความปราดเปรื่อง
‎ความเจิดจ้าของหล่อนทําให้เห็นว่า...

168
00:14:00,381 --> 00:14:01,715
‎เรานี้ราวกับยักษ์หิน

169
00:14:05,511 --> 00:14:06,554
‎ขอพระราชทานอนุญาต

170
00:14:06,554 --> 00:14:08,722
‎พระองค์อาจจะตาพร่าด้วยความเจิดจ้านั้น

171
00:14:08,722 --> 00:14:10,724
‎ความไร้ที่ตินั้นต้องมาคู่กับความพิการของเรา

172
00:14:10,724 --> 00:14:12,476
‎หล่อนควรอยู่ให้ห่างจากเราที่สุด

173
00:14:12,476 --> 00:14:14,812
‎จะไม่เสด็จกลับตําหนักบัคกิ้งแฮมหรือพ่ะย่ะค่ะ

174
00:14:14,812 --> 00:14:18,190
‎เราทําตามคําสั่งแล้ว เราแต่งแล้ว
‎เราจะให้หล่อนอยู่สงบๆ ปลอดภัยจากเรา

175
00:14:19,191 --> 00:14:23,529
‎เราจะกลับไปดูดาวเคราะห์ดาวฤกษ์
‎อย่างน้อยเราก็ไม่มีทางทําร้ายพวกมันได้

176
00:14:23,529 --> 00:14:24,697
‎ราตรีสวัสดิ์ เรย์โนลส์

177
00:14:35,916 --> 00:14:36,750
‎บริมสลี่ย์

178
00:14:36,750 --> 00:14:38,002
‎พ่ะย่ะค่ะ สมเด็จฯ

179
00:14:38,794 --> 00:14:40,296
‎เตรียมรถม้า

180
00:14:40,296 --> 00:14:43,215
‎พ่ะย่ะค่ะ สมเด็จฯ ขอทูลถามว่าจะเสด็จที่ใด

181
00:14:44,008 --> 00:14:45,467
‎เราจะไปหาสามี

182
00:14:46,176 --> 00:14:47,136
‎ใต้ฝ่าพระบาท

183
00:14:48,554 --> 00:14:50,222
‎- เรากินมื้อค่ําแล้ว
‎- พ่ะย่ะค่ะ

184
00:14:50,222 --> 00:14:52,141
‎- แต่มีเรื่องที่ต้อง...
‎- เรย์โนลส์

185
00:14:52,141 --> 00:14:55,102
‎เราพูดไม่ชัดเจนหรือ
‎ห้ามใครรบกวนเราไม่ว่าจะกรณีใด

186
00:14:55,102 --> 00:14:57,938
‎ชัดเจนพ่ะย่ะค่ะ ใต้ฝ่าพระบาท
‎แต่กรณีนี้ค่อนข้าง...

187
00:14:59,899 --> 00:15:00,858
‎พระราชินีเสด็จมา

188
00:15:00,858 --> 00:15:02,318
‎อะไรนะ ทําไมเราไม่รู้ก่อน

189
00:15:02,318 --> 00:15:04,236
‎ไม่มีใครรู้ก่อนพ่ะย่ะค่ะ จู่ๆ ก็โผล่มา

190
00:15:04,236 --> 00:15:05,571
‎พระเจ้าช่วย

191
00:15:05,571 --> 00:15:07,615
‎รถม้าอยู่ตรงสะพาน
‎ใกล้ถึงที่หมายแล้วพ่ะย่ะค่ะ

192
00:15:27,051 --> 00:15:27,968
‎เขาอยู่ไหน

193
00:15:27,968 --> 00:15:30,512
‎- ไม่นึกว่าสมเด็จฯ จะเสด็จมา
‎- เขาอยู่ไหน

194
00:15:32,139 --> 00:15:33,933
‎อยู่ที่หอดูดาวพ่ะย่ะค่ะ

195
00:15:42,149 --> 00:15:44,109
‎- ที่นี่มันอะไรกัน
‎- ชาร์ล็อตต์

196
00:15:44,985 --> 00:15:45,945
‎สวัสดี

197
00:15:46,654 --> 00:15:47,655
‎ท่านมาแล้ว

198
00:15:48,822 --> 00:15:50,074
‎ท่านจะเคืองนางไหม

199
00:15:50,074 --> 00:15:52,826
‎เคืองแน่ แต่นางกล้าตอบโต้ท่าน

200
00:15:52,826 --> 00:15:54,536
‎นี่อาจเป็นเรื่องดี

201
00:15:54,536 --> 00:15:57,039
‎ก็เป็นได้ หรืออาจเป็นเรื่องร้าย

202
00:15:58,290 --> 00:16:00,042
‎เราไม่เข้าใจว่าท่านจะบ่นอะไร

203
00:16:00,042 --> 00:16:02,252
‎เราอายุสิบเจ็ดปี

204
00:16:02,252 --> 00:16:04,296
‎และจู่ๆ เราก็กลายเป็นพระราชินี

205
00:16:04,296 --> 00:16:08,217
‎มาอยู่ในประเทศประหลาด
‎อาหารประหลาด ประเพณีก็ประหลาด

206
00:16:08,217 --> 00:16:12,012
‎ท่านไม่เข้าใจเพราะท่านเกิดมาแบบนี้

207
00:16:12,012 --> 00:16:14,014
‎เราทําอะไรตามใจตัวเองไม่ได้

208
00:16:14,014 --> 00:16:16,558
‎ห้ามพระราชินีไปหาช่างอาภรณ์

209
00:16:16,558 --> 00:16:19,603
‎ห้ามไปห้องภาพ หรือร้านไอศกรีม
‎ห้ามผูกมิตรกับใคร

210
00:16:19,603 --> 00:16:21,397
‎เราต้องวางตัวห่างเหินกับคนทั่วไป

211
00:16:22,398 --> 00:16:25,109
‎เราไม่รู้จักใครที่นี่เลยสักคนนอกจากท่าน

212
00:16:26,068 --> 00:16:29,780
‎เราโดดเดี่ยวเดียวดายอย่างที่สุด
‎แต่ท่านกลับอยากอยู่กับฟ้ามากกว่าเรา

213
00:16:31,699 --> 00:16:32,700
‎- จอร์จ!
‎- อะไรล่ะ

214
00:16:32,700 --> 00:16:34,118
‎พูดอะไรบ้างสิ

215
00:16:36,328 --> 00:16:38,872
‎- เราไม่อยากทะเลาะกับท่าน
‎- แต่เราอยากทะเลาะกับท่าน

216
00:16:38,872 --> 00:16:41,166
‎ทะเลาะกับเราหน่อย สู้เพื่อเราสิ

217
00:16:41,166 --> 00:16:43,127
‎กลับบ้านไป ชาร์ล็อตต์

218
00:17:06,358 --> 00:17:08,402
‎หมอ ขอบคุณมากที่รีบมา

219
00:17:08,402 --> 00:17:10,070
‎พ่ะย่ะค่ะ ใต้ฝ่าพระบาท

220
00:17:11,071 --> 00:17:13,782
‎อุปกรณ์วิทยาศาสตร์เหล่านี้ที่น่าประทับใจมาก

221
00:17:14,366 --> 00:17:17,411
‎ทั่วทั้งอังกฤษน่าจะไม่มีที่ใดเทียบได้

222
00:17:17,411 --> 00:17:20,039
‎การเป็นเจ้าก็มีข้อดีบ้างเหมือนกัน

223
00:17:20,622 --> 00:17:22,041
‎หนึ่งคือเราได้ใช้ของดีที่สุดเสมอ

224
00:17:23,208 --> 00:17:24,418
‎มอนโร เรา...

225
00:17:26,170 --> 00:17:27,004
‎เราต้องให้คุณช่วย

226
00:17:27,629 --> 00:17:30,299
‎พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมพร้อมถวายการรักษา

227
00:17:30,299 --> 00:17:33,385
‎ทุกครั้งที่ใต้ฝ่าพระบาททรงรู้สึกมีพระอาการ

228
00:17:33,385 --> 00:17:35,471
‎ปัญหาคือแค่นั้นยังไม่พอ

229
00:17:36,055 --> 00:17:38,974
‎เราพอจะรู้เรื่องวิทยาศาสตร์อยู่บ้าง

230
00:17:38,974 --> 00:17:41,518
‎และเราก็รู้แน่อยู่เรื่องหนึ่ง

231
00:17:42,269 --> 00:17:44,938
‎นักวิทยาศาสตร์มักจะเก็บของดีที่สุดไว้กับตัว

232
00:17:44,938 --> 00:17:46,106
‎ถูกหรือไม่ มอนโร

233
00:17:47,316 --> 00:17:49,026
‎กระหม่อมไม่ค่อยเข้าใจพ่ะย่ะค่ะ

234
00:17:49,026 --> 00:17:52,112
‎อาจต้องนานหลายปี
‎กว่าสาธารณชนจะรู้เรื่องการค้นพบล่าสุด

235
00:17:52,112 --> 00:17:53,405
‎และก็มีเหตุผลสมควร

236
00:17:53,405 --> 00:17:57,910
‎สมมติว่าเรียกหมอมารักษากษัตริย์
‎แค่ยกตัวอย่างนะ

237
00:17:57,910 --> 00:18:00,871
‎หมอไม่อาจจะเสี่ยงล้มเหลว
‎หรือโชคร้ายอาจนําภัยให้แก่ประมุข

238
00:18:00,871 --> 00:18:04,291
‎ดังนั้นหมอจึงใช้วิธีรักษาที่ปลอดภัย
‎และผ่านการทดสอบมาแล้ว

239
00:18:04,291 --> 00:18:07,127
‎เก็บวิธีล้ําสมัยที่สุดไว้ไม่บอกใคร

240
00:18:07,127 --> 00:18:09,755
‎จนกว่าจะพิสูจน์จนสิ้นสงสัยแล้ว เข้าใจหรือยัง

241
00:18:10,547 --> 00:18:11,590
‎อาจจะเริ่มเข้าใจ

242
00:18:11,590 --> 00:18:13,967
‎แค่รักษาอาการเมื่อเริ่มเป็นยังไม่พอ

243
00:18:14,968 --> 00:18:17,805
‎หากพระราชินีเห็นเราในสภาพนั้น หากพระองค์

244
00:18:19,348 --> 00:18:21,600
‎หนีเราไป หรือซ้ําร้าย
‎ถ้าเราเผลอทําร้ายพระองค์...

245
00:18:22,851 --> 00:18:24,561
‎คุณคงต้องมีวิธีช่วยเราได้

246
00:18:26,146 --> 00:18:30,025
‎วิธีที่จะช่วยให้อาการนี้หายขาด... ตลอดกาล

247
00:18:30,984 --> 00:18:34,530
‎กระหม่อมก็ได้ทดลองกับวิธีก้าวหน้า

248
00:18:34,530 --> 00:18:35,614
‎ขอร้อง

249
00:18:36,240 --> 00:18:37,324
‎เราอยากหายดี

250
00:18:40,661 --> 00:18:42,955
‎กระหม่อมต้องขอใช้ห้องในวัง

251
00:18:43,539 --> 00:18:45,916
‎ต้องเข้าถึงพระองค์ได้ทุกเมื่อ

252
00:18:45,916 --> 00:18:49,378
‎และใบอนุญาตให้กระทําการ

253
00:18:49,962 --> 00:18:51,213
‎ด้วยวิธีที่สุดโต่งกว่าเก่า

254
00:18:51,213 --> 00:18:52,881
‎ได้ทุกอย่างเท่าที่จําเป็นต้องทํา

255
00:18:52,881 --> 00:18:54,633
‎เรามีเวลาอยู่ลําพังช่วงดื่มน้ําผึ้งพระจันทร์

256
00:19:01,765 --> 00:19:04,226
‎ปัญหาในกรณีของพระองค์ชัดเจนมาก

257
00:19:05,310 --> 00:19:06,478
‎ทรงเป็นพระราชา

258
00:19:11,191 --> 00:19:12,401
‎ดังนั้น

259
00:19:12,401 --> 00:19:15,112
‎ทรงเคยชินกับการที่ใครๆ ก็เชื่อฟัง

260
00:19:23,120 --> 00:19:25,372
‎ไม่เคยเรียนรู้ที่จะฟังใคร

261
00:19:29,751 --> 00:19:32,171
‎เราต้องอยู่กันตามลําพัง ทุกคนออกไปให้หมด

262
00:19:40,596 --> 00:19:43,849
‎เคยชินกับความหรูหรา ฟุ้งเฟ้อ

263
00:19:43,849 --> 00:19:45,225
‎ความสบาย

264
00:19:47,978 --> 00:19:52,274
‎ไม่เคยรู้จักวินัยของชาวสปาร์ตาอันทรงพลัง

265
00:19:55,485 --> 00:19:56,486
‎อีกครั้ง

266
00:20:00,532 --> 00:20:01,950
‎วิถีชีวิตเรียบง่าย

267
00:20:10,167 --> 00:20:13,503
‎เหนืออื่นใด ไม่เคยเรียนรู้ที่จะสยบยอม

268
00:20:19,760 --> 00:20:23,430
‎จิตใจพลุ่งพล่านขาดวินัย

269
00:20:26,558 --> 00:20:29,811
‎ไร้พันธนาการ แทบจะเกินเส้นแบ่งเหตุผล

270
00:20:37,110 --> 00:20:40,239
‎นั่นแหละจุดกําเนิดของความคลุ้มคลั่ง

271
00:20:42,741 --> 00:20:45,702
‎นี่... คือทางรักษา

272
00:20:46,995 --> 00:20:48,080
‎สยบยอม

273
00:21:00,676 --> 00:21:04,054
‎ปกครองตัวเองยังไม่ได้
‎ย่อมไม่คู่ควรจะปกครองผู้อื่น

274
00:21:05,389 --> 00:21:06,598
‎จนกว่าจะถึงตอนนั้น

275
00:21:06,598 --> 00:21:08,225
‎ฉันจะปกครองแกเอง

276
00:21:09,101 --> 00:21:10,894
‎เข้าใจรึเปล่า ไอ้หนุ่ม

277
00:21:12,437 --> 00:21:15,107
‎ฉันไม่สนว่าพ่อของแกเป็นใคร
‎หรือยิ่งใหญ่มาจากไหน

278
00:21:15,107 --> 00:21:17,567
‎หรือต่อให้เป็นตัวแทนของพระเจ้าบนโลกใบนี้

279
00:21:17,567 --> 00:21:19,778
‎ในนี้ แกเป็นแค่สัตว์อีกตัวในกรง

280
00:21:19,778 --> 00:21:22,698
‎และเหมือนกับสัตว์ ฉันจะปราบพยศแก!

281
00:21:34,293 --> 00:21:35,294
‎ไม่

282
00:21:40,382 --> 00:21:44,886
‎หมอ

283
00:21:44,886 --> 00:21:46,596
‎- หมอ!
‎- ว่าอะไรนะ

284
00:21:47,973 --> 00:21:49,224
‎เปิดปากเขา

285
00:21:57,274 --> 00:21:59,234
‎เรารักษากันมาตั้งหลายวันแล้ว

286
00:21:59,234 --> 00:22:00,610
‎ต้องทําอีกนานแค่ไหน

287
00:22:01,486 --> 00:22:04,823
‎จนกว่าจะทําได้สําเร็จตามเป้า
‎เราตกลงกันไว้แบบนั้น

288
00:22:05,407 --> 00:22:07,284
‎เป้าหมายคือทําให้เรากลับเป็นตัวเราเอง

289
00:22:07,284 --> 00:22:10,537
‎ขืนทําแบบนี้ต่อ เราจะไม่เหลือตัวเราให้กลับไป

290
00:22:11,121 --> 00:22:13,874
‎กษัตริย์ที่แตกสลายดีกว่ากษัตริย์ที่ฟั่นเฟือนจริงรึ

291
00:22:13,874 --> 00:22:17,878
‎ฉันไม่ได้เรียกว่า "วิธีหวาดผวา" โดยไร้ที่มา

292
00:22:17,878 --> 00:22:19,963
‎ความหวาดผวาคือรากฐาน

293
00:22:22,090 --> 00:22:25,093
‎แต่ผลจากความหวาดผวานั้นดีเยี่ยม

294
00:22:25,093 --> 00:22:27,471
‎หมาป่าจากป่าดําแห่งเยอรมนี

295
00:22:27,471 --> 00:22:31,308
‎แสนโด่งดัง ร้ายกาจที่สุดในโลก

296
00:22:31,308 --> 00:22:34,269
‎ไม่หนําใจกับการลักขโมยไก่และฝูงวัว

297
00:22:34,936 --> 00:22:38,106
‎พวกมันลักพาเด็กและคนชรา

298
00:22:40,567 --> 00:22:42,194
‎ตอนนี้หมาป่าพวกนั้นอยู่ไหนล่ะ

299
00:22:42,903 --> 00:22:46,156
‎เหลือแต่ในตํานาน เทพนิยายและที่นี่

300
00:22:46,656 --> 00:22:48,408
‎จากวิทยาศาสตร์และความตั้งใจมั่น

301
00:22:48,408 --> 00:22:52,954
‎คนเยอรมันเปลี่ยนหมาป่าเหล่านั้นให้เป็นเจ้าตัวนี้

302
00:22:53,663 --> 00:22:56,792
‎เข้าใจไหมไอ้หนุ่ม ธรรมชาติของสัตว์ก็เหมือนดิน

303
00:22:56,792 --> 00:22:59,711
‎หากใช้แรงกําลังมากพอ เราจะปลุกปั้นมันได้

304
00:22:59,711 --> 00:23:02,297
‎ฉันจะทํากับแกแบบที่พวกเยอรมันทํากับหมาป่า

305
00:23:02,297 --> 00:23:06,468
‎ปลุกปั้นจนกระทั่งแกไร้พิษสง
‎และสยบเชื่อฟังเหมือนมัน

306
00:23:09,638 --> 00:23:10,680
‎ต้องทําอะไรสักอย่าง

307
00:23:10,680 --> 00:23:11,765
‎ฉันบังคับท่านไม่ได้

308
00:23:11,765 --> 00:23:14,893
‎นายพูดว่าท่านเสร็จกิจกามไปแล้ว
‎ต่อหน้าพระราชชนนี

309
00:23:14,893 --> 00:23:16,436
‎เป็นนายจะให้กษัตริย์ทํายังไง

310
00:23:18,021 --> 00:23:19,147
‎- แสดงความห่วงใย
‎- แสดงความห่วงใย

311
00:23:19,147 --> 00:23:20,273
‎แสดงความห่วงใย

312
00:23:34,287 --> 00:23:35,122
‎อีกครั้ง

313
00:23:52,806 --> 00:23:55,434
‎- พระองค์สบายดีหรือไม่
‎- สบายสิ ทําไมจะไม่สบาย

314
00:23:57,519 --> 00:23:59,688
‎ขอพระราชทานอภัยพ่ะย่ะค่ะ ไม่มีเหตุผลอะไร

315
00:24:02,899 --> 00:24:06,736
‎แต่... มีน้ําแข็งจํานวนมหาศาล

316
00:24:06,736 --> 00:24:08,280
‎ที่คนคอยเข็นไปมาแถวนี้

317
00:24:08,280 --> 00:24:10,782
‎ส่วนอาหารนั้น กระหม่อมยังไม่คิดว่าจะยอม

318
00:24:10,782 --> 00:24:11,992
‎ให้คนเลี้ยงม้าต้อยต่ํากิน

319
00:24:11,992 --> 00:24:15,036
‎คุณกําลังกังขาวิธีรักษาของหมอรึ เรย์โนลส์

320
00:24:21,585 --> 00:24:24,129
‎เราเองก็ไม่ได้มั่นใจหรอก แต่ต้องลองดู

321
00:24:26,173 --> 00:24:28,258
‎นี่เป็นโอกาสเดียวที่เราจะได้อยู่กับหล่อน

322
00:24:33,221 --> 00:24:35,765
‎ด้วยความเคารพ
‎พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าแผ่นดิน

323
00:24:35,765 --> 00:24:37,434
‎พระเจ้าแผ่นดินทําตามพระราชหฤทัย

324
00:24:37,434 --> 00:24:39,895
‎พระเจ้าแผ่นดินจะอยู่กับพระราชินีตอนนี้ก็ย่อมได้

325
00:24:39,895 --> 00:24:43,857
‎เราไม่ขอเสี่ยง ยิ่งกับหญิงที่คาดเดาไม่ได้เช่นนั้น

326
00:24:43,857 --> 00:24:47,402
‎หุนหันพลันแล่นเป็นที่สุด นึกถึงเรื่องเมื่อคืนก่อนสิ

327
00:24:48,069 --> 00:24:51,198
‎ยอมทิ้งห้องหอ แหวกม่านประเพณีและจารีต

328
00:24:51,198 --> 00:24:54,075
‎ยังไม่ต้องพูดถึงว่าเป็นคําสั่งของเรา

329
00:24:55,076 --> 00:24:57,204
‎โผล่โพล่งเข้ามาหากษัตริย์โดยไม่บอกก่อน

330
00:24:58,288 --> 00:25:00,040
‎นางแทบจะบ้าพอๆ กับเรา

331
00:25:02,792 --> 00:25:05,420
‎สตรีแบบนั้นอันตรายเกินไปสําหรับบุรุษอย่างเรา

332
00:25:06,463 --> 00:25:07,964
‎หรืออาจเป็นคู่ที่เหมาะสมกันที่สุด

333
00:25:13,637 --> 00:25:14,471
‎คิดงั้นรึ

334
00:25:14,471 --> 00:25:17,224
‎คงไม่มีทางรู้ได้
‎จนกว่าพระองค์จะอยู่กับสมเด็จฯ มากกว่านี้

335
00:25:22,562 --> 00:25:23,939
‎เราไปอยู่กับหล่อนไม่ได้

336
00:25:25,398 --> 00:25:26,316
‎แต่...

337
00:25:29,194 --> 00:25:30,487
‎เราอาจอยู่ใกล้ๆ หล่อนได้

338
00:25:36,076 --> 00:25:39,371
‎เตรียมรถม้า เรย์โนลส์
‎เราจะไปตําหนักบัคกิ้งแฮม

339
00:26:23,331 --> 00:26:24,457
‎ดูเข้าสิ

340
00:26:25,292 --> 00:26:27,043
‎แข่งหมากรุกกับตัวเอง

341
00:26:28,211 --> 00:26:29,546
‎นางบ้าแท้ๆ

342
00:26:29,546 --> 00:26:32,215
‎กระหม่อมว่าสมเด็จฯ ทรงเหงามากกว่าพ่ะย่ะค่ะ

343
00:26:32,215 --> 00:26:33,133
‎เหงารึ

344
00:26:34,092 --> 00:26:37,220
‎คิดดูสิ ทั้งชีวิตเราโหยหา
‎ช่วงเวลาที่เราจะได้อยู่คนเดียว

345
00:26:38,054 --> 00:26:40,974
‎สมเด็จฯ ทรงเพิ่งอภิเษกสมรสพ่ะย่ะค่ะ
‎นี่คือช่วงน้ําผึ้งพระจันทร์

346
00:26:40,974 --> 00:26:42,601
‎อาจจะทรงคิดถึงพระสวามี

347
00:26:44,185 --> 00:26:45,562
‎เราว่าเราก็คิดถึงหล่อน

348
00:26:50,150 --> 00:26:53,612
‎หากแสดงท่าทีห่วงใยต่อพระราชินีบ้าง
‎นั่นคงจะดีพ่ะย่ะค่ะ

349
00:26:54,404 --> 00:26:55,488
‎ท่าทีห่วงใยรึ

350
00:26:55,488 --> 00:26:59,117
‎ของที่ระลึกหรือสัญลักษณ์เพื่อบอกว่า
‎สมเด็จฯ ไม่ได้ทรงอยู่เดียวดาย

351
00:26:59,117 --> 00:27:02,579
‎- ไม่ช้าพระองค์จะไปอยู่เคียงข้าง
‎- ของข้างกายจนกว่าเราจะไปอยู่ด้วยได้

352
00:27:02,579 --> 00:27:03,622
‎ถูกต้อง

353
00:27:05,624 --> 00:27:09,919
‎นี่... หมออยู่ในห้องทดลองช่วงไหนบ้าง

354
00:27:09,919 --> 00:27:11,921
‎ทรงโปรดให้หมอเข้าเฝ้าหรือพ่ะย่ะค่ะ

355
00:27:14,132 --> 00:27:15,383
‎ตรงกันข้าม

356
00:27:29,522 --> 00:27:30,732
‎กระหม่อมนึกว่าจะส่งดอกไม้

357
00:27:30,732 --> 00:27:33,401
‎เรายังเป็นกษัตริย์ ถึงจะบ้าแค่ไหนก็ตาม

358
00:27:34,611 --> 00:27:37,197
‎กษัตริย์ไปไหนตามใจในวังตัวเองไม่ได้รึ

359
00:27:50,335 --> 00:27:51,711
‎เป็นของขวัญที่ดีใช่ไหมล่ะ

360
00:27:52,420 --> 00:27:54,089
‎จากกรงของเรา แด่กรงของหล่อน

361
00:27:54,089 --> 00:27:56,883
‎อยากให้พระราชินีรู้ว่า
‎เราสองจะต้องไม่อยู่ในกรงตลอดไป

362
00:28:27,831 --> 00:28:30,834
‎ทรงมั่นพระทัยในความปลอดภัยดีหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ

363
00:28:32,419 --> 00:28:34,462
‎ความปลอดภัยรึหมอ

364
00:28:34,462 --> 00:28:37,048
‎ทั้งราชองครักษ์ มหาดเล็ก ข้ารับใช้

365
00:28:37,048 --> 00:28:39,384
‎ในยุคสมัยน่าเศร้านี้ ประมุขมีศัตรูมากมาย

366
00:28:39,384 --> 00:28:43,388
‎คงไม่อยากให้มีสายลับ
‎แทรกซึมอยู่ในแวดวงของพระองค์

367
00:28:44,013 --> 00:28:47,767
‎ยังไม่ต้องพูดถึงพวกโจรเบ็ดเตล็ด
‎ย่องเบาขโมยของเล็กน้อย

368
00:28:47,767 --> 00:28:49,519
‎หมอ พูดถึงเรื่องอะไรกันแน่

369
00:28:51,604 --> 00:28:53,982
‎หมาของกระหม่อมหายไป

370
00:28:55,108 --> 00:28:59,320
‎เมื่อเช้าเข้ามาที่ห้องทดลอง พบว่ากรงถูกเปิด

371
00:29:00,071 --> 00:29:03,074
‎และหาเจ้าสัตว์โง่นั่นที่ใดก็ไม่เจอ

372
00:29:05,326 --> 00:29:07,412
‎หรือเจ้าสัตว์นั้นอาจไม่ได้โง่

373
00:29:08,538 --> 00:29:09,664
‎จะเป็นหมาน้อยหรือหมาป่า

374
00:29:10,582 --> 00:29:13,543
‎ไม่ช้ามันก็ต้องเบื่อการอยู่ในกรง ใช่ไหมล่ะหมอ

375
00:29:19,299 --> 00:29:23,344
‎พระองค์ทรงอยู่ในหอดูดาวมากไป

376
00:29:23,344 --> 00:29:26,598
‎กระหม่อมไม่ชอบสีผิวพระองค์

377
00:29:26,598 --> 00:29:29,559
‎หรือความคล้ํารอบดวงตา

378
00:29:30,185 --> 00:29:33,313
‎เกรงว่าพระอาการใกล้จะกําเริบอีกครั้ง

379
00:29:33,313 --> 00:29:36,065
‎เกรงว่าจังหวะไม่เหมาะเอาเสียเลย

380
00:29:37,233 --> 00:29:41,529
‎เพราะพระชนนีรับสั่งให้กระหม่อม
‎นําสาสน์มามอบให้พระองค์

381
00:29:45,533 --> 00:29:48,453
‎(จงร่วมประเวณี)

382
00:29:48,453 --> 00:29:53,249
‎กระหม่อมเกรงว่าเราลืมเป้าหมายกันแล้ว

383
00:29:53,249 --> 00:29:56,753
‎และเริ่มหย่อนยานกับกิจวัตร

384
00:29:56,753 --> 00:29:59,214
‎แต่ไม่เป็นไร เรายังแก้ไขได้

385
00:29:59,798 --> 00:30:02,342
‎กระหม่อมจะเตรียมอ่างน้ําแข็งให้ทันที

386
00:30:02,342 --> 00:30:04,761
‎แล้วก็ตรงไปที่เก้าอี้เลย

387
00:30:08,097 --> 00:30:10,266
‎ใต้ฝ่าพระบาท
‎มีข่าวจากตําหนักบัคกิ้งแฮมพ่ะย่ะค่ะ

388
00:30:10,850 --> 00:30:14,229
‎พระราชินีทรงได้รับ... ท่าทีห่วงใยแล้ว

389
00:30:17,273 --> 00:30:19,192
‎แล้วทรงคิดยังไง

390
00:30:22,862 --> 00:30:23,696
‎ว่ามา

391
00:30:24,405 --> 00:30:26,115
‎ทรงเรียกมันว่ากระต่ายพิการ

392
00:30:31,830 --> 00:30:32,705
‎เอางี้นะ

393
00:30:33,998 --> 00:30:35,041
‎ไม่แช่น้ําแข็ง

394
00:30:35,625 --> 00:30:36,751
‎วันนี้ไม่นั่งเก้าอี้

395
00:30:37,544 --> 00:30:40,171
‎ใต้ฝ่าพระบาท
‎ไอ้หนุ่ม! ฉันขอสั่งให้อยู่ต่อ

396
00:30:40,171 --> 00:30:43,550
‎โทษทีนะหมอ วันนี้เราไปทําไร่ดีกว่า

397
00:31:14,747 --> 00:31:15,582
‎เห็นไหม

398
00:31:16,207 --> 00:31:18,668
‎อย่างที่บอก ลากไถได้ตรงเหมือนลูกศรเลย

399
00:31:18,668 --> 00:31:19,878
‎จริงพ่ะย่ะค่ะ

400
00:31:19,878 --> 00:31:21,296
‎ก็ทําให้เห็นว่า

401
00:31:21,296 --> 00:31:24,424
‎เจ้าตัวพยศที่สุดในคอกอาจทรหดที่สุดเมื่ออยู่ในไร่

402
00:31:24,424 --> 00:31:27,218
‎เราไม่มีทางรู้จนกว่าจะมีโอกาสลอง

403
00:31:28,678 --> 00:31:30,305
‎โอกาสลองเหรอ

404
00:31:34,684 --> 00:31:35,518
‎จริงด้วย

405
00:31:38,855 --> 00:31:40,189
‎งานนี้ทําเราหิวแล้วสิ

406
00:31:40,189 --> 00:31:43,943
‎ตู้กับข้าวของกระหม่อม
‎อาจไม่สู้สํารับอาหารทั่วไปของพระองค์

407
00:31:43,943 --> 00:31:47,280
‎แต่กระหม่อมวิ่งไปหยิบขนมปังสักก้อน
‎กับสตูสักชามให้ได้

408
00:31:47,280 --> 00:31:48,823
‎ขอบคุณมาก แต่ไม่ต้อง

409
00:31:50,533 --> 00:31:54,203
‎เราว่า... เราจะกลับไปกินกับภรรยา

410
00:32:13,014 --> 00:32:15,808
‎ทรงรู้ตัวแล้วสินะว่าทําผิด

411
00:32:15,808 --> 00:32:18,102
‎ทรงเปิดใจราวกับดอกไม้แรกแย้ม

412
00:32:18,102 --> 00:32:20,730
‎ที่หว่างขาพระองค์ก็ร้อนรุ่มคิดถึงแต่สมเด็จฯ

413
00:32:20,730 --> 00:32:24,233
‎- นายแค่ขอบคุณก็ดีแล้ว
‎- แต่ฉันอดสงสัยไม่ได้

414
00:32:24,817 --> 00:32:26,945
‎ในหลวงกําลังเสด็จมายังตําหนักบัคกิ้งแฮม

415
00:32:26,945 --> 00:32:29,322
‎- นั่นเป็นพัฒนาการที่น่ายินดี
‎- ก็จริง

416
00:32:30,114 --> 00:32:31,574
‎ส่วนนั้นของท่านหายแล้วรึ

417
00:32:32,533 --> 00:32:34,827
‎- ส่วนนั้นปกติดี บอกแล้วไง
‎- ก็บอกจริง

418
00:32:35,536 --> 00:32:38,706
‎- ฉันพูดผิดไป ขอโทษ
‎- ยกโทษให้

419
00:32:38,706 --> 00:32:40,875
‎นายยืนยันใช่ไหมว่าอาการของในหลวงดีขึ้นแล้ว

420
00:32:40,875 --> 00:32:41,834
‎อาการอะไร

421
00:32:41,834 --> 00:32:43,795
‎ก็อาการที่ทําให้ทรงปลีกตัวนานขนาดนี้

422
00:32:43,795 --> 00:32:45,213
‎ไม่มีอาการใดๆ ทั้งนั้น

423
00:32:46,297 --> 00:32:47,382
‎เราร่วมมือกันได้นะ

424
00:32:49,258 --> 00:32:51,803
‎ฉันก็มีประโยชน์
‎ฉันเป็นคนรักชาติ รับใช้ราชวงศ์

425
00:32:53,221 --> 00:32:54,889
‎นายแบกเรื่องนี้คนเดียวไม่ไหวหรอก

426
00:32:54,889 --> 00:32:57,350
‎- ตั้งใจไต่เต้านักนะ บริมสลี่ย์
‎- เปล่านะ

427
00:32:57,350 --> 00:33:00,561
‎ทรงเป็นนายฉัน อย่าใฝ่สูง

428
00:33:01,270 --> 00:33:03,731
‎- ห้ามตั้งปลาบนโต๊ะเสวย
‎- ครับผม

429
00:35:00,932 --> 00:35:02,767
‎ไวน์สีสวยดีนะ เรย์โนลส์

430
00:35:02,767 --> 00:35:04,811
‎กระหม่อมจะแจ้งห้องเครื่องให้ทราบพ่ะย่ะค่ะ

431
00:35:18,699 --> 00:35:19,617
‎สวัสดี ชาร์ล็อตต์

432
00:35:21,786 --> 00:35:22,620
‎สวัสดี

433
00:35:24,664 --> 00:35:26,666
‎คืนนี้เราขอมาร่วมทานมื้อค่ําได้ไหม

434
00:35:26,666 --> 00:35:27,917
‎มื้อค่ํารึ

435
00:35:29,460 --> 00:35:30,753
‎มื้อค่ํา นี่ท่าน...

436
00:35:31,838 --> 00:35:32,755
‎มื้อค่ําเนี่ยนะ

437
00:35:35,633 --> 00:35:36,717
‎ชาร์ล็อตต์

438
00:35:37,301 --> 00:35:39,095
‎ท่านจะไปไหน

439
00:35:39,095 --> 00:35:42,431
‎ไม่รู้ หนีให้ไกลจากท่าน ไปที่ไหนก็ได้ที่ไม่มีท่าน

440
00:35:42,431 --> 00:35:44,016
‎ชาร์ล็อตต์

441
00:35:44,600 --> 00:35:48,062
‎ชาร์ล็อตต์ ถ้าจะเปิดโอกาสให้เรา...
‎หยุดเดินเดี๋ยวนี้นะ

442
00:35:55,361 --> 00:35:57,738
‎เรารู้ตัวว่าท่านไม่มีเหตุให้ชอบเรา

443
00:35:58,698 --> 00:35:59,740
‎ไม่มีเหตุให้เชื่อใจเรา

444
00:35:59,740 --> 00:36:02,702
‎เราแต่งกับท่านแล้วก็หายตัวไปอยู่ที่หอดูดาว

445
00:36:02,702 --> 00:36:04,579
‎จากนั้นก็มาร่วมทานมื้อค่ําราวกับว่า...

446
00:36:05,496 --> 00:36:08,416
‎แต่ถ้าจะสละเวลาให้เราสักคืนหนึ่ง

447
00:36:09,584 --> 00:36:11,544
‎เราจะพาไปดูว่าใจเราไปอยู่ไหนมา

448
00:36:12,837 --> 00:36:16,507
‎อาจไม่พอให้ท่านอภัยให้เรา
‎แต่อย่างน้อยก็อาจทําให้เกลียดเราน้อยลง

449
00:36:29,145 --> 00:36:32,064
‎แปลว่าคืนนี้ท่านจะกลับบ้าน
‎ไปที่ตําหนักบัคกิ้งแฮมใช่ไหม

450
00:36:33,399 --> 00:36:35,318
‎เราจะกลับบ้านไปที่ตําหนักบัคกิ้งแฮม

451
00:36:49,332 --> 00:36:50,249
‎ใต้ฝ่าพระบาท

452
00:36:51,459 --> 00:36:53,002
‎อย่าเพิ่งหมอ กําลังวุ่นเรื่องย้ายบ้าน

453
00:36:53,002 --> 00:36:54,503
‎- ย้ายรึ
‎- ไปอยู่ตําหนักบัคกิ้งแฮม

454
00:36:54,503 --> 00:36:56,047
‎โดยไม่ปรึกษากันก่อนรึ

455
00:36:58,341 --> 00:37:00,468
‎เราสั่งให้คนหาห้องให้คุณที่นั่นแล้ว

456
00:37:00,468 --> 00:37:04,680
‎แต่เราคงไม่ต้องปรึกษาบ่อยเท่าเดิมแล้วละ

457
00:37:04,680 --> 00:37:07,767
‎การเปลี่ยนวิถีชีวิตแบบนั้นอาจส่งผลร้ายต่อสุขภาพ

458
00:37:07,767 --> 00:37:09,060
‎สุขภาพของเรา

459
00:37:09,644 --> 00:37:11,938
‎หมอ เรารู้สึกสุขภาพดียิ่งกว่าที่เป็นมาหลายปี

460
00:37:27,745 --> 00:37:29,080
‎ท่านสวยลืมหายใจ

461
00:37:33,834 --> 00:37:36,963
‎แม่ต้องรู้ว่าลูกได้ร่วมเตียงกับหล่อน
‎อย่างถูกต้องหรือยัง

462
00:37:36,963 --> 00:37:39,173
‎- บัลลังก์...
‎- แม่บอกว่าลูกต้องแต่งงานเพื่อบัลลังก์

463
00:37:39,173 --> 00:37:40,466
‎ก็แต่งแล้ว

464
00:37:40,466 --> 00:37:42,718
‎แม่ว่าต้องหว่านเสน่ห์เพื่อให้บัลลังก์นั่งสะดวกขึ้น

465
00:37:42,718 --> 00:37:45,429
‎ลูกก็พยายามที่สุด
‎แม่บอกว่าอย่าให้หล่อนรู้จักตัวจริงของลูก

466
00:37:45,429 --> 00:37:48,015
‎เพราะลูกต้องปกป้องความลับของบัลลังก์
‎ลูกก็ไม่เผยใจ

467
00:37:48,015 --> 00:37:50,226
‎แม่บอกให้ร่วมเตียงกับหล่อน ลูกก็ทําแล้ว!

468
00:37:50,226 --> 00:37:52,895
‎ชัดเจนกระจ่างแจ้งตั้งแต่ลมหายใจแรกในชีวิต

469
00:37:52,895 --> 00:37:55,940
‎ลูกเกิดมาเพื่อความสุขหรือความทุกข์
‎ของชาติอันเกรียงไกรนี้

470
00:37:55,940 --> 00:37:59,193
‎ดังนั้นจึงต้องทําสิ่งที่ขัดแย้ง
‎กับความปรารถนาภายในใจ

471
00:38:01,445 --> 00:38:02,613
‎ไปแล้วรึ

472
00:38:02,613 --> 00:38:04,949
‎พระชนนีเสด็จกลับแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎กระหม่อมไปส่งเอง

473
00:38:04,949 --> 00:38:06,117
‎แล้วชาร์ล็อตต์ล่ะ

474
00:38:06,659 --> 00:38:09,453
‎สมเด็จฯ กําลังเสวยมื้อเช้า
‎หากทรงอยากร่วมโต๊ะ กระหม่อมจะ...

475
00:38:10,830 --> 00:38:12,623
‎กระหม่อมตามหมอดีไหมพ่ะย่ะค่ะ

476
00:38:12,623 --> 00:38:14,333
‎เรียก เรียกมาที่นี่

477
00:38:15,710 --> 00:38:16,711
‎ชาร์ล็อตต์

478
00:38:18,212 --> 00:38:19,588
‎จะไม่ได้ล่วงรู้เด็ดขาด

479
00:38:38,816 --> 00:38:40,234
‎ท่านป่วยหรือเปล่า

480
00:38:41,444 --> 00:38:42,737
‎เมื่อครู่จังหวะไม่ตรงใจรึ

481
00:38:42,737 --> 00:38:45,448
‎วันก่อนนั้นท่านได้พบหมอที่ห้องใต้ดิน

482
00:38:46,866 --> 00:38:47,867
‎วันราชาภิเษก

483
00:38:47,867 --> 00:38:50,411
‎เขาต้องตรวจร่างกายประมุขในวันราชาภิเษก

484
00:38:54,874 --> 00:38:57,543
‎ไม่ต้องแบ่งวันคู่วันคี่แล้ว

485
00:38:58,753 --> 00:39:00,296
‎เราแค่จะมีวันของเรา

486
00:39:11,724 --> 00:39:12,975
‎ระวังหน่อย หมอ

487
00:39:12,975 --> 00:39:16,937
‎อย่าลืมว่าถือมีดโกนใหญ่อยู่ในมือ
‎เวลาโบกไปมาแบบนั้น

488
00:39:16,937 --> 00:39:21,400
‎หากใต้ฝ่าพระบาททรงอยู่นิ่งๆ
‎กระหม่อมก็อาจเลี่ยงไม่สะกิดพระศอ

489
00:39:21,901 --> 00:39:24,236
‎แสงในห้องนี้ไม่ใช่แบบที่คุ้นชิน

490
00:39:25,029 --> 00:39:26,364
‎อ๋อ ใช่

491
00:39:26,364 --> 00:39:29,033
‎ขอโทษที่หาห้องดีกว่านี้ให้ไม่ได้

492
00:39:29,033 --> 00:39:31,118
‎เราเสี่ยงให้พระราชินีรู้เรื่องหมอไม่ได้

493
00:39:31,869 --> 00:39:33,454
‎กระหม่อมห่วงเรื่องผล

494
00:39:33,454 --> 00:39:37,583
‎จากความชื้นในห้องใต้ดินนี้
‎ที่จะส่งต่อสุขภาพของพระองค์

495
00:39:37,583 --> 00:39:39,710
‎สุขภาพเราปกติ

496
00:39:39,710 --> 00:39:42,171
‎กระหม่อมกังวลเรื่องผลกระทบจากที่นี่

497
00:39:42,171 --> 00:39:45,800
‎ตั้งแต่ย้ายมาที่นี่ไม่ทรงฝึกกับเก้าอี้อีกเลย

498
00:39:46,300 --> 00:39:48,886
‎ถ้าเราไม่รักษาต่อในเร็ววัน

499
00:39:48,886 --> 00:39:52,473
‎อาจเสี่ยงเสียทุกอย่างที่ทํากันมา

500
00:39:52,473 --> 00:39:53,391
‎เรางั้นรึ

501
00:39:54,308 --> 00:39:57,186
‎คุณกับเรานะหมอ
‎พวกเราไม่ได้ทําอะไรสําเร็จเลย

502
00:39:57,186 --> 00:39:59,814
‎ความสําเร็จของเราเป็นผลงานของภรรยาเรา

503
00:39:59,814 --> 00:40:02,817
‎วิธีของหล่อนช่วยเราได้มากกว่าหมอกับเก้าอี้นั่น

504
00:40:03,734 --> 00:40:05,653
‎ทรงลืมตัวแล้ว

505
00:40:06,695 --> 00:40:07,863
‎เริ่มชะล่าใจ...

506
00:40:10,574 --> 00:40:14,286
‎ปล่อยให้แรงกระตุ้นหุนหันพลันแล่น
‎เข้าครอบงําโดยเสรี

507
00:40:19,208 --> 00:40:20,126
‎ก็เหมือนพระราชินี

508
00:40:28,384 --> 00:40:29,718
‎สมัยเราเป็นทารก

509
00:40:30,386 --> 00:40:33,097
‎ท้องอืดไม่เคยเป็นแค่ท้องอืด

510
00:40:33,097 --> 00:40:35,724
‎ท้องอืดเป็นหายนะ

511
00:40:36,725 --> 00:40:40,980
‎เป็นลางร้าย อาจนําพาความพินาศให้แก่อังกฤษ

512
00:40:41,772 --> 00:40:43,107
‎ตอนเราเป็นเด็ก

513
00:40:44,358 --> 00:40:46,944
‎แค่ไม่ยอมกินถั่ว
‎ก็อาจนําพาความพินาศให้แก่อังกฤษ

514
00:40:46,944 --> 00:40:50,739
‎บวกเลขผิดก็อาจนําพาความพินาศให้แก่อังกฤษ

515
00:40:51,490 --> 00:40:55,244
‎เราอยู่อย่างหวาดผวามาทั้งชีวิต
‎กลัวว่าจะทําตัวผิดไป

516
00:40:55,244 --> 00:40:59,582
‎เพราะทุกครั้งที่ทําตัวไม่ถูกต้อง
‎อาจนําพาความพินาศให้แก่อังกฤษ

517
00:40:59,582 --> 00:41:02,084
‎ความหวาดผวานั้นแทบทําเราเสียสติ

518
00:41:03,627 --> 00:41:05,838
‎เราต้องหาที่ซ่อน ไม่ว่าเป็นในไร่ หอดูดาว

519
00:41:07,089 --> 00:41:08,132
‎หรือความบ้าคลั่ง

520
00:41:09,592 --> 00:41:13,012
‎เรานึกว่าความหวาดผวานั้น
‎แลกมากับการเป็นเจ้า

521
00:41:14,972 --> 00:41:19,185
‎แต่ตอนนี้ เราได้เจอสตรีผู้ไม่เคยหวาดเกรง

522
00:41:19,185 --> 00:41:21,562
‎สตรีผู้ทําตามใจปรารถนา

523
00:41:21,562 --> 00:41:24,607
‎แหวกกฎ ท้าทายเรื่องอื้อฉาว

524
00:41:25,566 --> 00:41:29,111
‎ทําเรื่องโอหังอวดดีที่สังคมไม่กล้าคาดคิด

525
00:41:33,824 --> 00:41:36,952
‎แต่กลับสมศักดิ์ศรีแห่งมงกุฎที่สุด
‎เท่าที่เราเคยเจอมา

526
00:41:42,541 --> 00:41:45,085
‎ขออภัยนะหมอ เราต้องไปงานเลี้ยง

527
00:41:46,462 --> 00:41:47,588
‎หมอไปได้แล้ว

528
00:41:49,048 --> 00:41:53,093
‎พระเจ้าจอร์จที่สามและพระนางเจ้าชาร์ล็อตต์

529
00:42:03,854 --> 00:42:06,482
‎เราไม่รู้ว่าท่านเข้าใจสิ่งที่ทําลงไปหรือไม่

530
00:42:06,482 --> 00:42:08,651
‎ภายในคืนเดียว งานเลี้ยงเดียว

531
00:42:08,651 --> 00:42:10,903
‎เราสร้างความเปลี่ยนแปลง

532
00:42:11,487 --> 00:42:15,241
‎ก้าวหน้าสู่ยุคใหม่
‎มากกว่าที่อังกฤษทํามาทั้งศตวรรษ

533
00:42:15,241 --> 00:42:18,160
‎- มากกว่าที่เราจะคิดฝัน
‎- ท่านทําได้ทุกอย่าง จอร์จ

534
00:42:18,160 --> 00:42:20,037
‎ถ้ามีท่านเคียงข้าง เราว่าเราทําได้จริง

535
00:43:01,829 --> 00:43:03,330
‎มอนโร มาทําอะไรที่นี่

536
00:43:04,748 --> 00:43:06,875
‎นอนไม่หลับรึ ใต้ฝ่าพระบาท

537
00:43:07,376 --> 00:43:10,170
‎เสียดาย ตอนนี้กระหม่อมไม่ว่างถวายการรักษา

538
00:43:10,170 --> 00:43:12,131
‎ก่อนหน้านี้เราคงพูดไม่กระจ่าง

539
00:43:12,131 --> 00:43:15,759
‎คุณไม่ต้องรักษาเราอีก คุณไม่ใช่หมอของเราแล้ว

540
00:43:16,343 --> 00:43:19,471
‎น่าเสียดาย แต่ถึงกระนั้น
‎กระหม่อมก็ยังเป็นหมอของพระราชินี

541
00:43:21,056 --> 00:43:22,141
‎หมอของพระราชินี

542
00:43:22,141 --> 00:43:25,436
‎ใช่ กระหม่อมกําลังเตรียมยาพอกให้

543
00:43:27,479 --> 00:43:28,606
‎อย่ายุ่งกับหล่อน

544
00:43:28,606 --> 00:43:30,983
‎ใต้ฝ่าพระบาท พระราชินีมาหากระหม่อมเอง

545
00:43:30,983 --> 00:43:33,068
‎ได้ข่าวว่าหมอของกษัตริย์อยู่ที่นี่ จึงคิดว่า

546
00:43:33,068 --> 00:43:36,113
‎ตนเองก็ควรได้รับการรักษาที่ดีที่สุด

547
00:43:36,113 --> 00:43:37,740
‎จากหมอของกษัตริย์

548
00:43:38,365 --> 00:43:39,533
‎ทําไมจึงต้องพบหมอ

549
00:43:39,533 --> 00:43:41,368
‎อ้อ ก็เพราะแน่นอนว่า

550
00:43:42,328 --> 00:43:43,829
‎ตั้งครรภ์แล้ว

551
00:43:45,581 --> 00:43:47,958
‎หล่อนไม่แน่ใจ แต่กระหม่อมแน่ใจ

552
00:43:49,084 --> 00:43:50,878
‎ยินดีด้วย ใต้ฝ่าพระบาท

553
00:43:51,378 --> 00:43:53,464
‎ช่างเป็นวันน่ายินดีของอังกฤษ

554
00:45:44,867 --> 00:45:47,536
‎ชาวไร่ พระราชาชาวไร่
‎จอร์จชาวไร่ พระราชาชาวไร่

555
00:45:49,329 --> 00:45:50,497
‎ไม่ถูกแล้ว

556
00:45:51,915 --> 00:45:53,917
‎จอร์จ ท่านใช่ไหม

557
00:45:53,917 --> 00:45:55,169
‎คํานวณใหม่

558
00:46:00,299 --> 00:46:01,341
‎จอร์จ

559
00:46:08,056 --> 00:46:09,850
‎วีนัส เทพีของเรา เราอยู่นี่!

560
00:46:11,643 --> 00:46:12,603
‎คุยกับเราสิ!

561
00:46:13,645 --> 00:46:14,897
‎จอร์จชาวไร่

562
00:46:15,731 --> 00:46:16,690
‎ใส่เสื้อนะ

563
00:46:19,943 --> 00:46:20,778
‎มาเถอะ

564
00:46:35,042 --> 00:46:35,918
‎นี่มันอะไรกัน

565
00:46:35,918 --> 00:46:37,252
‎เกิดอะไรขึ้น

566
00:46:39,296 --> 00:46:41,465
‎เกิดอะไรขึ้นกับสามีเรา

567
00:47:19,419 --> 00:47:20,337
‎เรย์โนลส์

568
00:47:21,421 --> 00:47:22,840
‎เรย์โนลส์ เอารถม้าออก!

569
00:47:34,476 --> 00:47:37,020
‎- สมเด็จฯ
‎- บริมสลี่ย์ เลิกเดินตามเราเสียที

570
00:47:37,771 --> 00:47:40,065
‎- ขออนุญาต สม...
‎- บริมสลี่ย์ หยุด!

571
00:47:47,114 --> 00:47:50,826
‎ชาร์ล็อตต์ ไม่นึกว่าจะมา
‎งานราตรีสโมสรของแดนเบอรี่สําเร็จงดงาม

572
00:47:50,826 --> 00:47:53,579
‎พระราชชนนีเคยลองใช้มีดทื่อๆ
‎ตัดเนื้อแกะอังกฤษไหม

573
00:47:53,579 --> 00:47:54,788
‎ว่าอย่างไรนะ

574
00:47:54,788 --> 00:47:57,040
‎มีดที่ตําหนักบัคกิ้งแฮมเคยคมกริบ

575
00:47:57,040 --> 00:47:58,917
‎แต่แล้ววันหนึ่งก็กลับทื่อไปหมด

576
00:47:59,585 --> 00:48:01,545
‎บังเอิญเป็นวันที่กษัตริย์เสด็จมาอยู่กับเรา

577
00:48:03,338 --> 00:48:07,551
‎เราคงต้องกินอาหารเช้ากันวันอื่น เลดี้ฮาว

578
00:48:07,551 --> 00:48:08,468
‎เพคะ

579
00:48:12,848 --> 00:48:15,392
‎เราก็คิดว่าแปลกนะ แต่คงบังเอิญแน่

580
00:48:15,392 --> 00:48:17,936
‎และคงบังเอิญเช่นกันที่ในวันเดียวกัน

581
00:48:17,936 --> 00:48:20,606
‎หน้าต่างชั้นบนทั้งหมดถูกปิดตาย

582
00:48:20,606 --> 00:48:22,524
‎และจู่ๆ ก็ลงกลอนทั่วทุกแห่ง

583
00:48:22,524 --> 00:48:24,610
‎ลงกลอนห้องคลังแสง ห้องครัว

584
00:48:24,610 --> 00:48:27,237
‎แม้แต่เพิงที่คนสวนใช้เก็บจอบเสียม

585
00:48:27,237 --> 00:48:28,906
‎คงเป็นเรื่องบังเอิญแน่ๆ

586
00:48:30,157 --> 00:48:32,910
‎แต่สิ่งที่เราไม่อาจคิดว่าเป็นเรื่องบังเอิญได้

587
00:48:32,910 --> 00:48:35,954
‎คือชุดบทละครเชกสเปียร์ในห้องสมุด
‎จู่ๆ เรื่องพระเจ้าเลียร์ก็หายไป

588
00:48:35,954 --> 00:48:38,248
‎ขออภัย เราไม่ได้สนใจเชกสเปียร์

589
00:48:38,248 --> 00:48:39,416
‎เรื่องที่กษัตริย์เป็นบ้า

590
00:48:39,416 --> 00:48:41,919
‎เพราะกษัตริย์คนนี้ก็บ้า
‎และเราอยู่ในโรงพยาบาลบ้า!

591
00:48:41,919 --> 00:48:44,796
‎- เธอกําลังลืมตัว ชาร์ล็อตต์
‎- เรานึกว่าเราคือคนไม่สมประกอบ

592
00:48:45,380 --> 00:48:47,633
‎นึกว่าเราเป็นฝ่ายที่บกพร่องเมื่อเขา...

593
00:48:47,633 --> 00:48:49,676
‎กษัตริย์ไม่ได้บ้า!

594
00:48:50,427 --> 00:48:52,471
‎กษัตริย์แค่เหนื่อยล้า

595
00:48:52,471 --> 00:48:55,641
‎จากการแบกชาติที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกไว้บนบ่า

596
00:48:57,726 --> 00:49:00,270
‎อย่างเธอจะรู้อะไร

597
00:49:01,271 --> 00:49:03,565
‎ภาระใหญ่หลวงที่เด็กชายคนหนึ่งต้องแบกรับ

598
00:49:04,399 --> 00:49:09,154
‎ภาระที่แม่ของเขาต้องแบกรับ
‎ขณะเฝ้ามองหัวใจของลูกเริ่มร้าวราน

599
00:49:10,614 --> 00:49:13,659
‎เมื่อพระเจ้าทรงปรานีและประทานทายาทให้เธอ

600
00:49:13,659 --> 00:49:17,204
‎เมื่อนั้นเธอจะหัดเรียนรู้
‎และบทเรียนแรกจะเป็นเรื่องนี้

601
00:49:17,913 --> 00:49:20,832
‎เธอจะทําทุกทางเพื่อประสานรอยร้าวนั่น

602
00:49:22,084 --> 00:49:26,421
‎เธอจะเรียกใช้หมอน่ารังเกียจ
‎และหาทางรักษาน่าคลื่นเหียนนับพันครั้ง

603
00:49:26,421 --> 00:49:29,800
‎เธอจะเสาะหาไปทั่วยุโรป
‎กว่าจะได้ราชินีที่รู้คุณพอจะช่วยเหลือเขา

604
00:49:29,800 --> 00:49:32,803
‎และใช่ ถ้าจําเป็น

605
00:49:33,595 --> 00:49:35,514
‎เธอจะปล่อยส่วนกระด้างในนิสัยของเขา

606
00:49:35,514 --> 00:49:38,016
‎ให้เป็นเรื่องที่เจ้าสาวต้องค้นพบเอง

607
00:49:38,016 --> 00:49:40,394
‎ส่วนกระด้างงั้นรึ เขาพล่ามคุยกับคนบนฟ้า!

608
00:49:40,394 --> 00:49:41,937
‎แล้วทําไม

609
00:49:41,937 --> 00:49:45,565
‎เธอมันไร้ค่า เธอมาจากที่ต้อยต่ํา

610
00:49:45,565 --> 00:49:48,110
‎ตอนนี้เธอกลับมากุมบังเหียนของโลก

611
00:49:48,110 --> 00:49:50,445
‎สําคัญด้วยหรือหากสามีเธอจะนิสัยพิลึกพิลั่นบ้าง

612
00:49:50,445 --> 00:49:52,531
‎เราไม่ได้ขอมากุมบังเหียนโลก

613
00:49:52,531 --> 00:49:54,241
‎เราไม่ได้ขอมีสามีด้วยซ้ํา

614
00:49:54,241 --> 00:49:56,868
‎แต่ถ้าจะต้องมี ถ้าจะต้องทิ้งบ้าน

615
00:49:56,868 --> 00:50:01,248
‎ทิ้งครอบครัว ทิ้งภาษา ทิ้งชีวิต
‎เราจะทําเพื่อชายที่เราไม่รู้จักเลยไม่ได้

616
00:50:01,248 --> 00:50:03,375
‎ชายที่เราไม่ได้รับอนุญาตให้ทําความรู้จัก

617
00:50:03,375 --> 00:50:07,587
‎- เพื่อคําลวง!
‎- เธอช่างโอหังไร้ที่สิ้นสุดจริงๆ

618
00:50:07,587 --> 00:50:11,633
‎เธอไม่พอใจกับสถานภาพ
‎ทั้งที่อยู่บนจุดสูงสุดของอํานาจ

619
00:50:26,773 --> 00:50:27,733
‎ใต้ฝ่าพระบาท

620
00:50:31,069 --> 00:50:32,446
‎รัดเรากับเก้าอี้เลย

621
00:52:24,224 --> 00:52:28,645
‎คําบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม