சமார் 150 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்...
வழங்குபவர் டேவிட் அட்டன்பரோ
...டைனோசர்கள் இந்த பூமியை ஆண்டன.
அவை பூமியின் மூலை முடுக்குகள் அனைத்தையும் ஆட்கொண்டன
அதோடு, அனைத்து வடிவங்களிலும், உருவங்களிலும் காணப்பட்டன.
அதில் சில, உண்மையாகவே அற்புதமாக இருந்தன.
டி. ரெக்ஸ் மிகச் சிறப்பாக நீந்தக் கூடிய விலங்கு என்றும்,
இறகுகளை உடைய வெலோசிரப்ட்டர்கள் மிக சாமர்த்தியமான வேட்டை விலங்குகள் என்றும்,
மற்றும் சில டைனோசார்களுக்கு மிகவும் விசித்திரமான நடத்தைகள் இருந்தன என்பதும் நமக்குத் தெரியும்.
ஆனால் தினமும் புதிதாக ஏதோ ஒன்று கண்டுபிடிக்கப்படுகிறது
அவை 66 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன் பூமியில் வாழ்கை எப்படி இருந்தது என்பதை நமக்குச் சொல்கிறது.
இந்த முறை Prehistoric Planet-ல்,
நீங்கள் புதிய விலங்குகளை பார்க்கலாம்...
...அவற்றின் துணைத் தேடலைப் பற்றி கிடைத்துள்ள புதிய புரிதல்களைக் காணலாம்...
...ஒரு குடும்பத்தை பராமரிப்பதில் உள்ள சிரமங்கள்...
மற்றும் அவற்றின் மாபெரும் யுத்தங்களையும் பார்க்க முடியும்.
இயற்கை அன்னை தன் அழகை சிறப்பாக வெளிப்படுத்திய காலத்திற்கு பயணிக்கிறோம்.
இது தான் Prehistoric Planet 2.
தரிசு நிலங்கள்
100 மில்லியன் வருடங்களாக ஓடியுள்ள எரிமலைக் குழம்பில், இதுவே மிக அதிக பரப்பளவைக் கொண்டது.
இது தான் மத்திய இந்தியாவில் உள்ள டெக்கான் பிரதேசம்,
மிக பயங்கரமான இடம்
நிச்சயாமாக டைனோசர்கள் இருப்பதற்கு ஏற்ற இடம் அல்ல.
இருந்தாலும், இந்த ராட்சஸ விலங்குகள் தங்கள் உயிரை பணயம் வைத்து இங்கு வருகின்றன.
ஐஸிசாரகள்.
அதோடு அங்கு வருவது அனைத்தும் பெண் விலங்குகளே.
டெக்கனில் எரிக் குழம்பு பல காலமாக ஓடுவதால்,
சில இடங்களில், அது ஒரு மைல் அளவுக்கு தடிமனாக இருக்கும்.
ஒவ்வொரு வசந்தகாலத்திலும், பெண் விலங்குகள் அவற்றின் பாதுகாப்பான காடு வீடுகளை விட்டு
இந்த தரிசு நிலங்களைச் சென்றடைய, ஆபத்தான பயணத்தை மேற்கொள்கின்றன.
குளிர்ந்து, இறுகிய எரிக் குழம்பின் மீது செல்லும் பாதுகாப்பான வழியை, அவை தேர்வு செய்யலாம்...
ஆனால் அதில் வேறு சில ஆபத்துகள் உள்ளன.
நீராவியுடன் சேர்ந்து, கார்பன்-டை-ஆக்சைடும், ஹைட்ரொஜென் சல்ஃபைட்டும் கலந்து கொடிய
புகையும் எரிமலையின் வாயில்கள் வழியாக வீசும்.
குளிர்ந்து இளம்-காலை காற்றில்,
அந்த கனமான வாயுகள் கீழே தங்கி
அனைத்தையும் மறைத்து, மூச்சை அடைக்கும் ஒரு போர்வையைப் போல புகையை உருவாக்குகிறது.
அதை ஒரு சில முறை சுவாசித்தாலே இறக்க நேரலாம்.
ஆனால் ஐஸிசாரகளுக்கு சாதகமாக, ஒரு முக்கிய விஷயம் உள்ளது.
நீண்ட கழத்து உடையதால், அந்த விஷ வாயு போர்வைக்கு மேலே தலையை உயர்த்த முடியும்.
ஆனால் இனி வரும் இடத்தில் இது போன்று செய்வது கடனமாக இருக்கும்.
குறிப்பாக, அந்த விஷ வாயு அடர்ந்திருக்கும்
ஒரு தாழ்வானப் பகுதிக்குள் அவை நுழைந்துச் செல்கின்றம்.
இந்த பெண் விலங்குகளுக்கு, ஏற்கனவே ஏதோ பிரச்சினை இருக்கிறது.
சூரியன் உதித்து காற்று வெப்பமாகும் போது, அந்த புகை சுழன்று
மேலே வீசுகையில், நிலை இன்னும் மோசமாகிறது.
அவற்றின் நீண்ட கழுத்து, இனி இந்த மந்தைக்கு பாதுகாப்பானதாக இருக்காது.
அவை விரைவாக, இன்னும் உயர் தளத்துக்குத் தப்பிச் செல்ல வேண்டும்.
அது மிக செங்குத்தான ஏற்றம் தான், ஆனால் நல்ல தூய காற்று வீசும்.
ஒரு வழியாக நிம்மதி கிடைத்தது.
இன்னும் முன்னே, அவை கடைசியாகச் சென்று சேர வேண்டிய இடம்.
இந்த கொடுரமான தரிசு நிலங்களுக்கு மேலே வானளவு உயர்ந்தோங்கி
ஒரு எரிமலைத் தீவு.
மிக அகலமான, மாபெரும் எரிமலை வாய், இவற்றுக்கு முட்டையிட பாதுகாப்பான இடம்.
இதைச் சூழ்ந்திருக்கும் விஷ வாயுக் கடலானது, மற்ற வேட்டை விலங்குகளிடமிருந்து காக்கிறது...
அதோடு இயல்பாகவே அதில் இருக்கும் வெப்பம், அதை ஒரு சிறந்த இன்குபேட்டராக ஆக்குகிறது.
அந்த வெதுவெதுப்பான மணலில், ஒவ்வொரு தாயும் 20-க்கும் அதிகமான தர்பூசணிப் பழங்கள்
அளவுள்ள முட்டைகளை பிடிக்கும் அளவிற்கு ஒரு ஏழடி அகழியைத் தோண்டுகிறது
அந்த அகலமான எரிமலை வாயிலில் இப்போதைக்கு அந்த முட்டைகள் பாதுகாப்பாக உள்ளன,
ஆனால் அவற்றின் கதை இப்போது தான் ஆரம்பிக்கின்றது.
இன்னும் சில மாதங்களில்,
நூற்றுக் கணக்கான குட்டிகள் அந்த முட்டைகளிலிருந்து பொரித்து, இந்த தனிமையான உலத்திறக்குள் வரும்.
அதில் அவை உயிர்பிழைக்க வேண்டும் எனில்,
ஒரு உன்னதமான ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட சூழல் மாற்றங்கள் அவற்றுக்குத் தேவைப்படும்.
இந்த வரலாற்றுக்கு முந்தய காலத்தில், இந்த தரிசு நிலங்கள்
டைனோசர்களின் பலத்தையும் கூட அதிகமாக சோதிக்கின்றன.
பலத்த காற்றாலும்
மாபெரும் புராதன நதிகளாலும் வடிவமைக்கப்பட்ட இந்த நிலப்பகுதி விசித்திரமானதாகவும்
எந்த ஜீவராசியும் வசிக்காதது போலவும் தோன்றும்.
ஆனால் இங்கு ஆசியாவில்,
இங்கு குறுகலான செங்குத்துப் பள்ளத்தாக்குகளில் ஒளிந்திருப்பது...
ஒரு புது வெலோசிராப்டர் குடும்பம்.
அந்த குட்டிகளுக்கு சில வாரங்களே ஆகியிருந்தது.
இது போன்ற வெறுமையான நிலப்பரப்பில், அவற்றுக்கு எதிர்காலம் இல்லாதது போலத் தோன்றலாம்.
ஆனால் வெகு தூரம் தள்ளி நடக்கும் ஒரு சம்பவத்தைப் பொருத்தே அவற்றின் பிழைப்பு உள்ளது.
கொடூரமான பாலைவனத்துக்கு அப்பால் மணலால் சூழப்பட்ட ஒரு காடு உள்ளது.
பருவநிலை மாற்றத்தால் இந்த பகுதிக்கு மிக அரிதாகவே தண்ணீர் கிடைக்கும்.
அடர்ந்த புன்னை மரக் காடுகள்
பருவ நிலை மாற்றத்தை அடர்த்தியான சத்துள்ள இளம் தளிர்களின் மூலம் வெளிப்படுத்துகின்றன.
இது பசியாக உள்ள பல விலங்குகளையும் காந்தம் போல இழுக்கின்றன.
நீண்ட கழுத்துகளை உடைய நெமெக்டோசார்களுடன் மங்கோலிய டைடனோசார்களும் இணைந்து...
அவற்றுடன், இன்னும் சிறிய பிரேனோசெஃபாலெக்களும் சேர்ந்து கொள்கின்றன.
ஆனால் ஒரு விஷயம் அவற்றிற்கு தடையாக உள்ளது.
இந்த மாபெரும் உயர்ந்த சமவெளிப் பகுதி.
அந்த காட்டை அடைவதற்கு ஒரே வழி புதிராக உள்ள பள்ளத்தாக்குகளின் வழியாக பயணிப்பதுதான்.
அதனுள் நுழையும் போதே, அந்த மந்தை பதட்டமடைகிறது.
தடீர் தாக்குதல் நடத்த இது நல்ல இடம்.
வெலோசிரப்ட்டர்கள் காத்திருக்கின்றன.
ஆனால் அவற்றால் கூட ஒரு டைடனாசரை தாக்க முடியாது.
மற்ற வேட்டை விலங்குகளைப் பொருத்தே அவற்றின் வெற்றி தீர்மானிக்கப்படும்.
டார்போசாரஸ்.
இவை தான் டிரைனோசரஸ் ரெக்ஸின் ஆசிய வடிவம்.
வேட்டை விலங்குகள் வந்தவுடன், பீதி பரவுகிறது.
பிரேனோசெஃபாலெக்களால் மட்டும் தான் உயர் மட்டத்திற்கு ஏறி தப்பிக்க முடுகிறது.
இதற்காகத் தான் அந்த வெலோசிரப்ட்டர்களும் காத்திருந்தன.
இப்போது ஒருவழியாக, வெலோசிரப்ட்டர்கள் அவற்றின் திடீர் தாக்குதலை நடத்த முடியும்.
ஒரு வழியாக கொன்றுவிட்டது.
கூட்டு முயற்சியால் குடும்பம் அனைத்துக்கும் உணவு கிடைப்பதை அவை உறுதி செய்துள்ளன.
டார்போசாரஸ்களுக்கும் வெற்றி கிடைத்துள்ளது.
வேட்டை விலங்குகளுக்கு, உண்மையில் இப்போது உணவுக்கு பஞ்சமே இல்லாத காலம்.
அதோடு, வெலோசிரப்ட்டர்களுக்கு இது இனப்பெருக்கத்திற்கு உகந்த நேரம்.
சாமர்த்தியமான, அன்பான் பெற்றோர்கள் இருந்தால், குட்டிகளுக்கு அதுவே ஒரு நல்ல தொடக்கமாக அமையும்.
அதுவும் இங்கே, ஆசிய தரிசு நிலங்களில்,
இவற்றைப் போலவே அக்கறையுள்ள சில டைனோசர் பெற்றோர்கள் இருக்கின்றன.
ஒரு கோரிதொராப்ட்டர்களின் கூட்டம்.
சற்று தினங்களுக்கு முன், பெண் விலங்குகள் அந்த வட்டமான மடுக்களின் மீது முட்டையிட்டன.
ஆனால் அவற்றை அடை காக்கும் வேலையோ ஆண் விலங்குகளைச் சேர்ந்தது.
அது எளிதான பணியும் இல்லை.
மதிய சூரிய ஒளியில், அந்த முட்டைகள் விரைவில் வெந்து விடக்கூடும்.
ஆனால் இந்த தந்தை விலங்குகள் அவற்றின் அகலமான பின் பாக, மற்றும் இறக்கை சிறகுகளைக் கொண்டு
அந்த கூட்டை நிழலில் வைத்துக்கொள்கிறது.
அதற்காக மிகவும் சிரமப்படுவதும் உண்டு.
மணிக்கணக்காக உச்சி வெயிலை தாங்குவது கடினம்.
ஒரு வழியாக, மாலை நேரத்தில் சற்றே குளிர்ந்தவுடன், ஆண் விலங்குகள் கூட்டைவிட்டு, இரையை தேட முடியும்.
இந்த நேரத்தில் தான் கூட்டமாக கூட்டை அமைப்பது கைகொடுக்கிறது.
எல்லா விலங்குகளும் ஒரே நேரத்தில் கூட்டை விட்டு போகாமல், கோரிதொராப்ட்டர்கள் மாறி மாறி போகின்றன.
எனவே, ஆபத்து நேரும் போது, எச்சரிக்கை செய்ய ஒரு விலங்காவது காவலிருக்கும்.
ஆனால் இந்த சமூக காவல் முறையும் கூட முற்றிலும் பாதுகாப்பானது இல்லை.
வெலோசிரப்ட்டர்கள் இனத்தைச் சேர்ந்த பெண் குறு குல்லா என்ற விலங்கு இது.
அதற்கு அபரிமிதமான பசி, ஆனால் கோரிதொராப்ட்டர்களின்
வலிமையான அலகுகளையும், நீண்ட நகங்களையும் தவிர்க்க எச்சரிக்கையாக உள்ளது.
ஆனால் முக்கியமான விஷயம் ஒன்று, அதற்கு சாதகமாக உள்ளது.
இருளில் அதன் பார்வை, அந்த கூட்டைக் கட்டிய விலங்குகளை விட கூர்மையாக உள்ளது.
அது அமைதியாக இருந்தால், அந்த கூட்டு இருப்புக்குள் மாட்டிக்கொள்ளாமல், திருட்டுத்தனமாக நுழையலாம்.
அது அதன் இலக்கை மிகவும் எச்சரிக்கையுடன் தேர்வு செய்கிறது.
இது தான் அதற்கு சரியான வாய்ப்பு.
ஆனால் தாக்குவதற்கு அல்ல.
இந்த வேட்டை விலங்கு ஒரு திருடியும் கூட.
இயன்ற வரை, அதிகமான முட்டைகளை வேகமாகத் தின்று விடும்.
நேரமாகிவிட்டது. அது மாட்டிக்கொண்டது.
கடைசியாக ஒரே ஒரு முட்டை, எடுத்துச் செல்ல.
இப்போது நிம்மதியாக அது திருடி வந்த முட்டையை நிம்மதியாக சுவைக்கலாம்.
ஆனால் இந்தத் திருடி, தன் வெற்றி பரிசை பகிர்கிறது.
பூனை போல ஓசை எழுப்பி, தன் குட்டிகளை அழைக்கிறது.
அதன் குட்டிகளும் கூட்டை விட்டு வந்து வெகு நாட்கள் ஆகவில்லை.
இந்த வினோதமான புதிய பொருள் ஒரு உணவு என்பதை அவை கற்க வேண்டும்.
அதோடு அதை எப்படி உடைக்க வேண்டும் என்பதையும் கற்க வேண்டும்.
அவற்றின் அலகாலோ அல்லது நகத்தாலோ.
வெற்றி, திறமையை விட இங்கு அதிர்ஷ்டம் வேலை செய்திருக்கலாம்.
ஆனால் இந்த அடுத்த தலைமுறை முட்டைத் திருடர்களுக்கு இது ஒரு முக்கிய பாடம்.
இந்தத் தரிசு நிலங்களில், குளுமையான இரவுகளின் சுகம்
விரைவிலேயே, மீண்டும் உதயமாகும் சூரிய கதிர்களின் தீவிர வெப்பத்தால் முடிகிறது.
மேலிருக்கும் மணற்பகுதியின் வெப்பநிலை சுமார் 71.11 செல்சியஸுக்கும் மேலே உயரக்கூடும்.
இங்கிருக்கும் நீர் எதுவானாலும், உறிந்துகொள்ளப்படும், அல்லது நீராவியாக மாறும்.
பூமியின் மிக வரண்ட பகுதிகளில் இதுவும் ஒன்று.
தண்ணீர் இல்லமால் எந்த விலங்காலும் உயிர் வாழ முடியாது.
இருந்தாலும் இது இந்த இளம் டார்சியாவின் இருப்பிடமாக உள்ளது.
அவை தான் பாலைவனத்தில் வசிக்கும் ஆன்கைலோசார்கள்.
அவற்றுக்கு அதிகமான கவசமும், மாபெரும் தண்டங்களுடனான வால்களும் உள்ளன.
கடுமையான சூரிய ஒளியிலிருந்து கண்களைக் காக்க, டார்சியாவின் கண்களில் இருண்ட திட்டுகள் உள்ளன.
அது தான் டார்சியாக்களின்
தனிப்பட்ட குளிர்-சாதனப் பெட்டி எழுப்பும் ஒலி.
அவற்றின் பெரிய மூக்கு வழியாக காற்று வெளியேறும் போது, உடலை குளிரச் செய்கிறது,
ஒவ்வொரு மூச்சிலும், அரிதான நீராவியை திரவமாக மாற்றி, நீரை சேமிக்கின்றது.
இதனால் அவற்றால் வேகு காலம் வரையிலும் நீர் குடிக்காமலும்
இரையை தேடி வர முடியும்.
அங்குள்ள உயர்ந்த வெப்பநிலை, வேகமாக வீசும் காற்றை உருவாக்குகிறது,
அவை அங்குள்ள கற்பாறைகளை அசாதாரணமான வடிவங்காகச் செதுக்குகின்றன.
அதே சமயம், பூமியிலிருந்து மண்ணையும் அடித்துச் சென்று விடுகின்றன.
எனினும், சில தாவிரங்கள், எப்படியோ அந்த பாறைகளுக்கு இடையே, வேரூன்றி விடுகின்றன.
எவ்வளவு குறைவான உணவானாலும், அது போராடி வெல்லத்தக்கதே.
ஒவ்வொரு நிமிடமும், சூரியன் உச்சத்திற்கு செல்கிறது.
விரைவிலேயே, எந்த நிழலும் இல்லாமல் போகும்.
அதனால், இந்த பாலைவன தாதாக்களும் கூட, சில வேளைகளில் நீர் பருகுவதை விரும்பும்.
பல நாடோடிகளைப் போல,
அந்த டார்சியாகளுக்கு பாலைவனத்தின் வரைபடம் அவற்றின் மூளையிலேயே பதிந்துள்ளது
அதனால், அவற்றால் பிசகின்றி, இந்த வெற்று நிலப்பரப்புகளில், துல்லியமாக பயணிக்க முடிகிறது.
இயற்கையிலேயே நீரூற்றுக்கள் உள்ள அந்த அரிய இடங்களை இவை நினைவுகொள்ளும்.
இது போன்ற பாலைவனச்சோலைகளையும்.
இதை கண்டுபிடிக்கும் விலங்குகளுக்கு, இது உயிர் காக்கும் வரப்பிரசாதம்.
பிரேனோசெஃபாலெ.
பாலைவனச்சோலையைச் சுற்றி, எப்போதும் அழுத்தம் உச்ச கட்டத்தில் தான் இருக்கும்
ஆனால் வலிமையைக் காட்டுவதால் ஆபத்தான சண்டையை தவிர்க்க முடியும்.
இறுதியாக, பிரேனோசெஃபாலெக்கள் அதிக எரிச்சலூட்டுபவையாக இருக்கின்றன.
ஆனால் அதே இடத்தில், ஒரு வளர்ந்த டார்சியா இருந்தால், அது வேறு விஷயம்.
குறிப்பாக, இந்த இளம் விலங்கை விட இரு மடங்கு எடையுள்ளது.
சுமார் 25 கிலோ எடையுள்ள அதன் தண்டமுள்ள வாலை வீசுகிறது.
இது சண்டையிட வந்தால், அந்த குட்டியால் வெல்ல முடியாது.
ஆனால் ஆதரவு படைகள் வந்துகொண்டுள்ளன.
அந்த ஜோடி மீண்டும் இணைகிறது.
இப்போது, அந்த வளர்ந்த விலங்கை எதிர்கொள்ள இரு மடங்கு தண்டமுள்ள வால்கள் இருக்கின்றன.
இங்கு அனைவருடனும் பகிர போதுமான அளவு தண்ணீர் இருக்கிறது
என்று அது திர்மானித்திருக்கலாம்.
ஒரு வழியாக, அந்த இளம் டார்சியாக்கள் நிம்மதியாக நீரைப் பருக முடியும்.
ஆனால், அதிக நேரம் அவற்றால் அந்த சுகத்தை அனுபவிக்க இயலாமல் போகலாம்.
இந்தத் தரிசு நிலப்பரப்புகளில், சுற்றுச்சூழல் வியப்பூட்டும் வேகத்துடன் மாறலாம்.
அதிகரிக்கும் கோடை வெப்பநிலைகள், நூற்றுக்கணக்கான மைல்கள் அகலமான
கடும் புயற்காற்றை உருவாக்குகின்றன.
இந்த டெக்கான் பகுதியில், இந்த பருவ புயற்காற்று, காற்றின் திசையை மாறச் செய்கின்றன.
எரிமலை வாயிலைச் சுற்றி
பெண் ஐஸிசார்கள் சில மாதங்களுக்கு முன் முட்டைகளையிட்ட இடத்தில்,
இப்போது அந்த விஷ வாயு எல்லாம் பறந்து போய்,
ஒரு முக்கியமான வாய்ப்பைத் தருகிறது.
மணற்பரப்பின் அடியிலிருந்து விசித்திரமான சத்தங்கள் வருகின்றன.
குட்டி ஐஸிசார்களின் முட்டைகளின் உள்ளிருந்து ஒன்றை ஒன்று அழைத்துக் கொள்கின்றன.
அது ஒரே சமயத்தில் முட்டைகள் பொரிவதற்கு உதவுகிறது.
அந்த குட்டிகள் மிகவும் சிறியதாக, ஒரு அடிக்கும் குறைவாகவே உள்ளன.
தாயின் சாணத்தைத் தவிர அங்கு உண்ண வேறு எதுவும் இல்லை.
ஆச்சரியமான வகையில்,
அது மிகவும் ஊட்டமுள்ளதாகவும், அந்த குஞ்சுகளுக்கு மற்ற வகைகளிலும் முக்கியமாகின்றன.
அவற்றின் குடலில் ஆரோக்கியமான பாக்டீரியாக்களை அறிமுகம் செய்து வைக்கின்றன,
அதோடு, அதில் ஃபீரமோன்கள் உள்ளன, அதாவது, அவற்றின்
தாயின் மந்தையை அடையாளம் காணும் வாசனைப் பொருட்களும் உள்ளன.
அதுவே அவற்றை காட்டின் பாதுகாப்பிற்கு, முன் நடத்திச் செல்லும்.
ஆனால் அந்த பயணமும் எளிதானதல்ல.
காற்று இவற்றுக்குச் சாதகமாக வீசலாம்,
ஆனால் இந்த இளம் ஐஸிசார்களுக்கு இன்னும் பல அபாயங்கள் காத்திருக்கின்றன.
வெப்பமான நீரூற்றுகளும், கொப்பளிக்கும் சகதிக் குழம்புகளும்.
பயங்கரமான ஒரு வலை.
நடக்க ஆரம்பித்த இரு நாட்களுக்குப் பின்,
அந்த குட்டிகளின் ஆற்றல் குறைந்துள்ளன,
ஆனால் அவற்றின் தாய் விலங்குகள் அவற்றை காப்பாற்ற மீண்டும் வந்துள்ளன.
விரிசல் விட்ட எரிமலைக் குழம்புகளில், சிறு தாவரங்கள் வேரூன்றியுள்ளன,
அவற்றின் தாயின் சாணத்திலிருந்த, விதைகளிலிருந்து முளைத்து வெளி வந்துள்ளன.
ஆனால் புதியதொரு அபாயம் அவற்றை நோக்கி வந்துகொண்டிருக்கிறது.
விஷ வாயுவை காற்று அகற்றி விட்டதால், மற்ற வேட்டை விலங்குகளுக்கும் இது ஒரு வாய்ப்பாகிறது.
ஒரு ராஜாசார்.
இவ்வளவு குட்டிகள் திறந்த வெளியில் இருப்பதால், இது ஒரு விருந்தாக இருக்கலாம்.
எரிமலைக் குழம்புகளில் உள்ள விரிசல்கள் தான் ஒளிவதற்கு உள்ள ஒரே இடம்.
இன்னும் ராஜாசார்கள் வருகின்றன.
இவ்வளவு ஆபத்துகளையும் தாண்டி, நூற்றுக்கணக்கான குட்டிகள், வெற்றிகரமாக காட்டை அடைகின்றன.
இங்கே, காட்டின் புதர்களில் ஒளிந்து, கூட்டாக சேர்ந்து பல வருடங்கள் வாழும்.
இறுதியாக,
அவற்றின் தாய் விலங்குகளின் மந்தைகளை சேர்ந்துக்கொள்ளும் அளவு வளரும் வரை.
அதிர்ஷ்டம் இருந்தால், அதில் உள்ள பெண் விலங்குகள் பல வருடங்களுக்குப் பிறகு, எரிமலை வாய்க்கு
மீண்டும் வந்து அவற்றின் முட்டடைகளை இடலாம்.
இது போன்ற பயங்கரமான இடங்களில் வசிக்கும் மற்ற பல விலங்குகளைப் போல,
இதில் ஆபத்துகள் ஏராளமாக இருக்கும்.
ஆனால், வரலாற்றுக்கு முற்பட்ட காலத்தில், இந்த தரிசு நிலங்களில் பெரும் வாய்ப்புகளும் உள்ளன.
PREHISTORIC PLANET: விளக்க உரை
டைனோசர்கள் நல்ல பெற்றோர்களாக இருந்தனவா?
இது ஒரு ராட்சஸ டைனோசர் முட்டையின் புதைபடிவம்.
ஒரு டைடனோசார்.
புதிதாக இடப்பட்ட போது,
அதன் எடை சுமார் ஒன்றரைக் கிலோவாக இருந்திருக்கக் கூடும்
அதோடு அதன் ஓடு சுமார் இரண்டு மில்லிமீட்டர் பருமனாக உள்ளது.
கண்டிப்பாக அந்த முட்டைகள் உறுதியாக இருப்பினும்,
அவற்றை பாதுகாப்பாகவும், கதகதப்பாகவும் வைத்துக்கொள்ளும் அவசியம் இருந்தது.
ஆகவே, டைனோசர்கள் அவற்றின் முட்டைகளை எப்படி பராமரித்தன?
அவற்றி முட்டைகளை வேட்டை விலங்குகளிடமிருந்து பாதுக்காக்கவும்
அந்த முட்டைகளை கதகதப்பாக வைத்துக்கொள்ளவும், டைனோசர்கள், பல உத்திகளை கையாண்டன.
டாக்டர் டேரென் நைய்ஷ் முதன்மை அறிவியல் ஆலோசகர்
இதில் ஒரு உத்தி தான் கூடு கட்டி,
அதன் பின் அது மேலே அமர்ந்துகொள்வது.
சில குறிப்பிட்ட டைனோசர்கள் இப்படிச் செய்தது நமக்குத் தெரியும்
ஏனெனில், அவற்றின் கூட்டின் மேல் அமர்ந்துள்ள டைனோசர்களின் பதைபடிவங்கள் நமக்குக் கிடைத்துள்ளன.
இதில் உள்ள முட்டைகள், வளர்ந்த விலங்குகளின் அதே வகை
குஞ்சுகளை உடையதாக இருந்தன,
சில டைனோசர்கள் அவற்றின் குட்டிகளை
பேணியதற்கான முதல் ஆதாரமாக அது நமக்குக் கிடைத்துள்ளது.
அவை இயற்கை சீற்றங்களிலிருந்து பாதுகாப்பும், நிழலும் தந்த போதிலும்,
இந்த முறையில் முட்டைகளை கதகதப்பாக வைத்துக்கொள்வதில் ஒரு குறைபாடும் இருந்தது.
ஒரு முட்டை மேல் அமர்ந்து அதை பேணுவதென்பது
அந்த முட்டை பொரித்து குஞ்சு வெளியே வரும்வரையான காலத்திற்கு
முட்டைகளின் முழு வளர்ச்சிக்கும் அதுவே பொறுப்பு ஏற்பதாக
அர்த்தமாகிறது.
சில டைனோசர்களுக்கு அது போன்ற பொறுப்பு பலனைத் தந்தது.
ஆனால் சாரோபாட்கள் போன்ற மற்றவற்றுக்கு, வேறு வித சவால்களை சந்திக்க வேண்டியிருந்தன.
சில டைனோசர்கள் அவற்றின் முட்டைகள் மீது அமர்ந்திருக்காது என்பது சாத்தியம் தான்.
என்னவென்றால், இதில் பல விலங்குகள் டன்கணக்கில் எடையை உடையவையாக இருந்தன...
பேராசிரியர் பால் பார்ரெட் இயற்கை வரலாற்று அருங்காட்சியகம்
...ஆகையால் அந்த முட்டைகள் பொரியும் முன், தாயின் எடையே அவற்றை நொறுங்கச் செய்திருக்கும்.
எனவே, அதற்கான தீர்வு தான் என்ன?
பெண் சாரோபாட் விலங்குகள் அவற்றின் பின்னங்கால்களால்
நீண்ட கால்வாய்களைப் போல் தோண்டி அதில் முட்டைகளையிட்ட கூடுகள் கிடைத்துள்ளன.
முட்டைகள் அனைத்தையும் இட்ட பிறகு அது அந்த கால்வாயை மீண்டும் மூடிவிட்டது.
இன்றளவிலும் இதை நாம் ஆமைகளிடம் காணலாம்.
ஆமைகள் தங்கள் முட்டைகளை பாதுகாப்பாக வைக்கவும் வேட்டை விலங்குகளிடமிருந்து காக்கவும்,
உகந்த வெப்பநிலையிலுள்ள சூரிய-வெப்பத்தின் சூடான மணலில் புதைப்பதை பார்க்கிறோம்.
ஆனால் முட்டைகளை கதகதப்பாக வைத்துக்கொள்ள சில டைனோசர்களுக்கு வேறு வழி இருந்தது.
சில டைனோசர் வகைகள், வேண்டுமென்றே அழுகும்
தாவரங்களை சேகரித்து, அடுக்கின.
அடிப்படையில், அவற்றின் முட்டைகள் அடங்கிய கூட்டின்மேல், ஒரு எருக் குவியலை அமைத்தன.
ஆஸ்திரேலியாவில் உள்ள புதர் வான்கோழிகள் இந்த அருமையான உத்தியை கடைப்பிடிக்கின்றன.
அந்த தாவரங்கள் எருவாக மாறும் வேளையில்,
சுமார் ஏழு வார காலத்திற்கு, அந்த முட்டைகளை கதகதப்பாக வைத்திருக்க
போதுமான வெப்பத்தைத் தருகிறது.
ஆனால் 2010-ல் நடந்த ஒரு கண்டுபிடிப்பு தான்
சில டைனோசர்கள் அவற்றின் முட்டைகளை கதகதப்பாக வைக்க, இன்னும் அசாதாரண உத்தியை
பயன்படுத்தியுள்ளன என தெரிய வந்தது.
அவை பூமியன் வெப்ப நிலையையே பயன்படுத்தியுள்ளன.
ஆர்ஜென்டீனாவில் பல சாரோபாட் முட்டைகள்
கண்டுபிடிக்கப்பட்ட ஒரு குறிப்பிட்ட இடம்,
சில புவி வெந்நீரூற்றுகளுக்கு பக்கத்திலேயே அமைந்துள்ளது.
சாரோபாட்கள், எரிமலையின் நிகழ்வுகளை பயன்படுத்தி அவற்றின் முட்டைகளைக் கதகதப்பாக வைத்தன
என்பது எங்கள் தீர்மானம்.
இன்னொரு இடத்தில், இந்தியாவின் டெக்கான் பகுதியில்,
கிரேடேசியஸுக்கு பிந்தைய காலத்தில், அதிகமான எரிமலை நிகழ்வுகள் இருந்த பகுதியில்,
அதற்கு இன்னும் அதிக ஆதாரம் கிடைத்துள்ளது.
பல, பல மடிப்புகளைக் கொண்ட எரிமலைக் குழம்புள்ளன,
அந்த எரிமலைக் குழம்பு பாய்ந்த இடங்களுக்கிடையே டைனோசர் முட்டைகள் கிடைத்துள்ளன.
அந்த இடத்தில் அதிகபட்ச எரிமலைகள் வெடித்த போதிலும்.
நூற்றுக்கணக்கான வருடங்களாக டைனோசர்கள் இந்த இடத்திற்கு வந்து,
முட்டையிடும் இடமாக பயன்படித்தி உள்ளன.
டைனோசர்களுக்கு அவற்றின் முட்டைகளை பொரிக்க பல வழிகள் கைவசம் இருந்தன...
ஆனால் ஒரு விஷயத்தை நாம் உறுதியாகச் சொல்லலாம்.
அந்த உத்திகள் திறம்பட பணியாற்றி,
டைனோசர்களை 150 மில்லியன் வருடங்களுக்கும் மேலாக பூமியை ஆள உதவின.
தமிழாக்கம் அகிலா குமார்