We zouden moeten trouwen.
wat voorafging...
Ik hou van jou.
Ik vecht voor jou. En ik vecht voor ons huwelijk.
-We moeten die papieren ondertekenen. -Is dit wat je wil?
Ik belde zonet met de verzekering.
Dat kwam ons voordelig uit.
Hoe zou je het vinden als ik dat Luncheonette niet wil?
Ik dacht erover na en ik wil er geen geld insteken.
Jouw hart, Zeek, is gewoon niet zo sterk.
Wij beslissen samen.
Jeetje.
O, God.
O, tjonge. Oke.
Dat klopt. Ja.
O, God.
Millie!
Millie! Millie!
-Je riep, mijn schat? -Ja.
Kan je me een gunst doen?
Wil je hierop klimmen en m'n schoenendoos nemen?
Waarom?
Omdat m'n Reggie Jackson honkbal erin zit,
en ik wil die aan m'n achterkleinzoon geven wanneer hij geboren wordt.
-Zeek. -Of achterkleindochter. Kom aan.
-Nee! Je bent dol op die bal! -Wat het ook moge zijn.
God, ik heb dat verhaal al zo'n honderdduizend keer gehoord.
-Vier april 1972. -Voorzichtig. Dat klopt.
Je zat in sectie G toen al dat...
Nee, ik zat in sectie J. Sectie J.
Je praatte meer over die dag dan onze trouwdag.
Waarom wil je die bal aan een baby geven?
Geen baby. Het is ons achterkleinkind.
Kom aan. Geen gewone baby.
Zeek, je weet dat we 't moeten hebben over
wat de dokter zei.
We moeten dat doen, weet je? Over het volgende stapje.
Ja. Juist, dat besef ik.
Oke. De honkbal zit er niet in. Het is de verkeerde doos.
-Ja, maar wat zijn deze? -Ik heb geen flauw idee.
-Wat heb ik met m'n honkbal uitgestoken? -Wat kunnen deze toch zijn?
-O, mijn God. -Ik weet zeker dat ik die daarboven stak.
Kan je geloven dat die rotzakjes die Janis Joplin foto na;en?
Jep, zij was ons ding.
Ik was het zo zat naar die lege muur te staren
dat ik iets voor onszelf kocht.
Cros, kalmpjes aan. Laten we het erover hebben, ja?
Ben je zeker dat je met die Luncheonette wil doorgaan?
Ik ben honderd procent zeker.
Weet je wie dat ook is?
Deze gasten!
Kijk naar die twee idioten die een sprong in het diepe wagen.
Eerste dag?
Die ene kerel weet niet wat een galm is.
-Dat ben jij. -Hierzo.
Die andere kerel kent niks van zaken runnen.
Dat ben ik.
Drie jaar later en ik d'r nog steeds niks van,
maar ik mag wel iedere dag naar een plek waar ik van hou komen
omdat ik de beste partner ter wereld heb.
Het is nogal wat geweest. Da's wel zeker.
Dat is inderdaad zo.
Nogal turbulent en het begint nog maar net,
want Janis Joplin hier zegt dat
vrijheid gewoon een woord is voor als je niks te verliezen hebt.
En we hebben officieel niks te verliezen, dus...
Daar heb je gelijk in.
Ik voel de mojo gewoon terugkomen
door gewoon hier naar te kijken, ja?
Ik denk niet dat je dat nog hoeft te doen.
-Het ziet er goed uit. -Hey.
Ja.
Kunnen we het over dat ding hebben?
Wat? Welk ding?
De grote tomaat in de kamer?
Nou, het is een olifant. Dat weten we allebei.
-Nou... -Ik heb geleerd dat
het voor mij nu een tomaat is.
-Wat met... -Wat?
-Ja, ik zei. -Was dat serieus, bedoel ik?
Wat moet ik... Ik zei alles.
Je floepte er een aanzoek uit op de spoedafdeling en sindsdien
-hadden we het er niet meer over. -Ja, ja.
En ik voel gewoon dat het een van die dingen is waar
alles onder druk staat en niemand een oog dicht deed,
en mijn pap, en, je weet wel, wanneer je
't gevoel hebt alsof 'n vliegtuig neergaat dan zeg je dingen die je niet meent.
Nee, ik bedoel, waarom zou je dat denken?
Omdat het niet gepland leek en...
En dan? Waarom moet het gepland zijn?
Ik weet niet, omdat het over de rest van je leven gaat?
Wat wil je dat ik zeg? Wil je dat ik...
Ik kan het niet opnieuw vragen.
Dat deed ik al. Ik heb alles gezegd wat ik wou zeggen.
Ik zei dat ik van je hou en dat ik de rest van m'n leven bij je wil zijn.
En ik wil jou.
In voor of tegenspoed, dat hele huwelijksgedoe.
Het was hoge druk en emotioneel.
Het was misschien niet de juiste plek, maar ik meende het.
Ik meende elk woord.
En als er een tomaat is,
zit die in je handen nu, die tomaat.
-Hey. - Hey.
-Alles goed? -Ja...
Joel...
Waar zijn we mee bezig?
Ja, ik weet het. Ik denk er ook veel over na.
Ik wil geen problemen met je vader.
Maar we inderdaad moeten praten.
Wat dacht je van nu?
-Je bedoelt nu, nu? - Ja, nu meteen.
Tenzij je het te druk hebt.
Nee, ik heb het niet druk.
Oke...
Ja.
Dus...
Ja.
Nou...
Jules, we kunnen niet...
We moeten dit in persoon doen.
Nou, kom dan langs.
-Ik ben op weg. -Oke.
-He. -He.
Goeiemorgen.
Dus dat is er gebeurd?
Dat deed het, hé?
Ik weet haast zeker van wel.
Ik denk ook dat het opnieuw moet gebeuren.
We moeten nog steeds praten.
-Absoluut. -Oke.
-Doen we. -Daar ben ik zeker van.
Ja, gewoon...
Mam? Mam, waarom is de deur op slot?
Dit is verwarrend. Verstop je.
De deur is op slot omdat ik m'n kamerjas zoek, liefje.
Laat me die vinden.
Van zodra ik m'n kamerjas vind,
mag je binnenkomen,
enda's nu.
He. Dus, wat is er?
-Mam, ik liet m'n fluit bij pap achter. -Oke.
-Nou, wat... -En ik heb die nodig voor muziekles.
Goed. Nou, dan gaan we bij 'm langs op weg naar school.
Nee, dat doen we niet. We laten pap
het voor jou op school afleveren.
-Oke. Ik sms hem. -Oke?
Nee, nee, ik kan...
-Ik kan hem voor jou sms'en. -Mag ik?
Ik kan hem bellen als je wil.
-Ik ben sneller. -Oke.
Fijn.
Was dat mijn gsm.
Je hebt geen sms'jes.
Kijk, het was m'n gsm. Dat was pap die jou zei
dat hij er zal zijn. Hij brengt het en het is perfect.
Z'n sms heeft veel spelfouten.
Ja, hij is vast gehaast en dat zijn wij ook.
-Laten we jou naar school brengen. -Nee, dat zijn ze niet.
-Jawel. Laten we... -Kijk, ik ben volledig klaar.
-Ik heb m'n jas aan. En schoenen. -Heb je ontbeten?
-Ja? -Ja.
-Hey. -Mam, pap. Wat doen jullie hier?
-Hey. -He. Nou...
-Kijk eens wat wij hebben. -Wat hebben jullie?
Een project voor mijn kleinzoon.
-Waar zit hij? -Hey, Max.
Wat voor project?
Nou, ik denk eentje dat interessant zal zijn.
-Hou oud zijn die? -Dat weet niemand.
-Waarom zeg jij het mij niet? -Ja.
Je opa gooit graag dingen in schoendozen weg
en vergeet ze dan, dus...
Een schoenendoos is een slechte plaats om film te bewaren.
Dit moet ergens koel en droog bewaard worden.
Dat was dom, opa.
Mag ik wat meer tijd om uit te zoeken uit welk jaar deze komen?
-Ik zeg ja. -Gered door de oma.
Vijftien minuten en dan moet je naar school.
Opa!
-Ik... Ik ga wel. -Ja.
De mysterieuze film.
-Hey, luister, kunnen we een praten? -Ja.
Je moeder vertelde me over die inbraak.
Ze had dat niet mogen doen. Ze wou je niet stresseren.
Werkelijk? Jullie kinderen die mij dingen verzwijgen
geeft me meer stress hoor. Wat is er dus gaande?
Het spijt me, maar alles is in orde.
-Oke? -Alles is goed.
-Het is goed. -Het is goed.
Ja. Het is goed.
Weet je waarom ik niet overtuigd ben?
Pap, het is oke, het is gewoon dat met de...
Goed dan, je wilt toch dat ik niks voor je verzwijg?
O, man. Jij kan nooit tegen me liegen.
Ja, nou.
Toe nou, Adam.
Goed dan, ik wil niet meer meedoen met die Luncheonette.
Je wegdraaien van de zaak?
Weet je, het is onlangs zo moeilijk geweest om winst te maken.
We raken gewoon dieper en dieper in de schulden.
En ik dacht dat dat verzekeringsgeld ons zou kunnen bevrijden
en dat het genoeg is schoon schip te maken.
En ik wil gewoon uitvissen wat ik nu kan doen.
Wat ik met m'n leven uitwil.
Maar dat kan niet, want dit is...
Het is Crosby z'n droom.
Da's er dus gaande.
Nou, Crosby is oud genoeg om te weten dat dromen niet kunnen uitkomen.
Ja, maar dat hoeft niet zo te zijn, pap.
Dit zou het kapot maken zijn.
De Luncheonette zou gedaan zijn en Crosby zou in puin liggen.
Hoe dan ook. Dat lag op m'n gedachten, maar...
Je moet doen wat het beste is voor jouw familie, zoon.
Hij is m'n familie. Hij is m'n kleine broertje.
Crosby is nogal een man geworden.
Hij heeft ons allemaal verrast.
Ja.
Ja, hij kan dit aan.
Ik denk dat je los moet laten.
Je moet doen wat voor jezelf goed is, zoon.
Geef me dat ding.
Dit is H2, waarom wil je dat?
Wat bedoel je?
Dit is geen stuk, weet je. H2 lukt niet.
Ik ram het er wel in.
-We komen niet eens aan H2 tot... -Ziezo...
-Mam! -Wacht.
O, mijn God. Zelfs als we dit juist assembleren,
ben ik te bang m'n kind hierin te leggen.
Nee, dit zal lukken.
-Je stak het er te ver in. Je kan niet... -Nee, nee, nee!
Dit is belachelijk.
Dit is zo belachelijk!
-Hey! Hey! -Dit ding is zo stom.
De pot op. Het is zo typisch.
Het is een vader-ding om te doen,
om iets te sturen en het lof ervoor te krijgen,
en dan bij ons blijven voor al het harde werk.
Maar helemaal niet helpen...
Zoals met alles in z'n hele leven.
Sorry dat je geen...
Betere vader had. Het zijn tijden als deze dat...
Nee, mam. Da's niet waar.
Het is jouw schuld niet. Ik...
Ik heb gewoon stress omdat het
zo moeilijk is dit gedoe op m'n eentje te doen.
Ik breng een kind op deze wereld
om ook alles alleen te doen.
Je maakte een beslissing en we weten niet of Ryan er zal zijn.
Je komt voor jezelf op en wil zeker zijn dat ie gezond is.
Als hij komt dan zoeken we het wel uit.
En we huren iemand in om die wieg ineen te zetten.
-Hey, Cros. Kunnen we even praten? -Hey.
Ja, man. Er staat hier wat fijn spul in.
Die 1176?
-Ja? -Analoge display. Kijk hoe vet.
Ja, dat ziet er best cool uit.
Ik ben bijna blij dat we bestolen werden.
Kan je dat even opzij leggen?
Want ik heb eens serieus nagedacht.
Veel nagedacht.
Over onze toekomst en...
Weet je, ik denk dat we er beter mee kunnen ophouden.
Wil je de zaak weer sluiten?
Ja. Kijk, het is hier geweldig geweest.
Maar dit is volgens mij het beste voor ons alle twee.
Da's niet zo voor mij.
Nou, maar wel voor mij.
Ik heb graag met jou samengewerkt. Dat weet je.
Ik zou deze afgelopen jaren voor geen goud willen ruilen.
Maar ik wil er onderuit.
Ik denk dat dat het verantwoordelijke om...
-Ja. Ja. -Het is het juiste om te doen.
Het spijt me.
Ik begrijp het volkomen.
Jij hebt een gezin, en ik heb een gezin. Dus...
Ja, voel je er niet slecht over.
Weet je, we hadden het fijn samen.
-We hadden het fijn samen. -Ja.
En misschien is dit nou net
wat we nodig hadden om voort te gaan.
-Hey. -He.
Wat ben je aan het doen?
Ik dacht dat je werk te doen had.
-Dat stond op het schema. -Ja, het werd afgelast.
Niet dat ik je niet wil zien, maar het stond niet gepland.
Ja, weet ik. Waar ben je mee bezig?
Amber en ik zetten haar wiegje in een
en we hebben geen hamer.
Jullie twee zetten een wieg in een waar een levende baby in moet?
Ja. Heb jij een...
Ben je gekwalificeerd? Ik bedoel...
-Ik weet niet. We zijn ermee bezig. -Ja.
Je hebt 't soms al moeilijk met Velcro.
-Goed, wees voorzichtig. Ik bedoel... -Dank je.
Is dat al dat je nodig hebt?
-Tot dusver, ja. -Goed dan.
Dus, ik weet...
Ja. Het is al goed.
-Ik neem gewoon de tijd. -Weet ik.
Je moet dat afwegen. Veel reden om nee te zeggen.
-Dat snap ik. -Het is dat zelfs niet.
Het is geen lijst ofzo.
Wat als dat wel zo was?
Wat zou er op dat lijstje staan? Wat zijn een paar van de...
Als er een lijstje voor en nadelen was?
Ja, wat zijn de redenen om nee te zeggen?
-Zo zit het niet... -Geef me een top drie.
Het gewoon al dat gedoe waar we het over hadden.
-Communiceren we? -Ja, ik weet het.
Kunnen we samen groeien?
Ik ben ermee bezig.
-Ik bedoel, dat weet je. -Weet ik.
-Ik ben gewoon ouder nu en heb tijd nodig. -Hank!
Ik begrijp niet dat ik geen studio tijd in de planning heb staan nu,
maar dit is de fijnste dag van onze collectieve levens.
Ik heb hier zeven rolletjes onontwikkelde film in m'n handen...
He, Max.
Die al decennia oud zijn en nu ontwikkeld moeten worden!
Hoe dan ook.
Goed.
-Vertrek. -Ja.
Ik bedoel, het is niet een van die...
Dit staat niet op de 'nee' lijst, toch? Dat ik... Met dit...
Nee! Bij hem is het een van de goeie dingen.
-Dus het is iets goeds, toch? -We praten later wel.
-Zo snel mogelijk. -Goed, goed.
Wat heb je daar? Geef op.
Waarom ga je dat leuk vinden?
Het ziet er gek uit.
-Waar dient dat voor? -Het focust op je...
Het focust op je buikspieren.
-Het help bij niks. -Dat doet het wel.
Het is zwangerschapsgedoe.
Het helpt jou focussen.
Maak het verhaal af.
Zagen de kinderen hem of niet?
Niet. Ik ben zo blij dat ze hem niet zagen.
Ik verberg de vader van m'n kinderen van hen.
Hoe voelt dat?
Ik weet niet. Het voelt gek
maar ik denk dat het het juiste is om te doen.
-Wat zullen jullie doen? -We gaan het afzegen.
We gaan zeker zijn dat iets...
Dus wanneer ga je weten dat iets...
Tot je alles hebt afgewogen en je...
En dan weten we het en doen we het.
Hey, Hank vroeg om ik met 'm wil trouwen.
Ik weet niet wat zeggen en ik weet nog steeds niet wat zeggen en...
Da's wel fantastisch! Het is geweldig!
-Dank je. -Wel, ja.
Hij heeft het er sindsdien iet meer over gehad.
Dus is dat dan de rest van m'n leven?
Ik bedoel, ik hou van 'm. Hij is ingewikkeld en...
Ik weet niet.
Ik zat al zo vaak fout.
-Je moet het afwegen. -Ik wil geen vergissing maken.
-Je wilt... Ik weet het, ja. -Ja.
We zijn geen twintig meer. We hebben kinderen waaraan we moeten denken.
Ja. Wat beveel je aan?
We maken een lijst met voor en nadelen.
We lijsten redenen op
-om met Hank te trouwen. -Nee!
-Redenen om niet met Hank te trouwen. -Dat is zo onromantisch.
Maar je zei net dat je een praktische beslissing wou maken.
Dit is de manier waarop je dat doet.
-Oke, heb je pen en papier? -Ja.
Man, ik vergeet dat altijd.
-Oke. -De voordelen.
Voordelen.
Stabiel.
Aardig.
Grappig.
Goed met de familie.
-Groter dan mij. -Belangrijk.
-Da's altijd een pluspunt. -Nee!
Ja.
Ik weet het.
Hey! Kijk eens wie terug is. Het is papa, hoera!
-Hey! -He, jongens.
Ben je aan het spijbelen?
Hey. Laten we papa zien. Kom op.
Hey. Ben je in orde?
Ja.
Wat scheelt er?
Het is voorbij. Hij...
Adam houdt ermee op, dus...
Schatje.
Het spijt me.
Dat was leuk.
-Leuk? -Het was zowat een ramp.
De kinderen, ik bedoel, Joel, we hebben hen zoveel laten doorstaan.
We kunnen hen niet in de war brengen.
-We kunnen ze geen valse hoop geven. -Oke.
Het spijt me, zou het valse hoop zijn?
-Dat weet ik niet. -Oke.
Want in dat geval denk ik
dat ik na gisterenavond een beetje valse hoop gekregen heb.
Oke, Joel. Nee. Er is hoop.
-We moeten er gewoon aan werken. -Ja!
-Ja. -En ik doe mee.
-Oke. -Ik ben er klaar voor. Wat het ook geeft.
Nou, goed. We moeten dat doen
voor we het de kinderen vertellen.
Oke.
We moeten dit gedoe zien
te doorstaan.
Als we het niet halen, wordt dit teveel voor ze.
-We kunnen niet... -Lieverd.
Ja.
Ik hou van jou.
En ik doe hoe dan ook mee. We lossen dit op.
Goed. Oke. Dus...
Wat met Chris bijvoorbeeld?
Ik dacht dat dat voorbij was.
Dat is zo. Maar ik werk met 'm samen.
En ik kan niet bepaald ontslag nemen.
Ik wil geen ontslag nemen, want ik vind m'n werk fijn.
-Ik vind m'n cliënten en zaken leuk... -Ja.
Ik voel me daar goed.
Ik veronderstel dat ik...
Ik veronderstel dat ik er mee moet leren omgaan.
Oke, en ik dan?
Nou, jij bent een puinhoop.
-Dat is... Luister, ik ben serieus. -Weten we.
Ik ben nogal heel emotioneel geweest
-met m'n vader onlangs... -Ja.
En voordien dacht ik niet altijd logisch na.
Oke, besef ik. We zijn nu allebei emotioneel
maar wanneer heb je niet helder nagedacht?
Twee jaar terug dacht ik niet helder na.
Ik viel zowat uiteen en jij vertrok.
Ja, en dat gebeurt niet weer.
Goed, maar...
Ik kan je niet zeggen dat dat niet opnieuw gebeurd, dat ik...
Ik weet niet. Ik weet dat ik een moeilijke was.
Ik realiseer me dat het zwaar was.
Lieverd, ik zal je dit zo vaak als het nodig is zeggen.
Ik laat jou nooit meer in de steek.
Ik zal jou nooit verlaten.
Bingo!
Wat is al dit spul?
Dit, kleinzoon, is hoe 72 jaar aan herinneringen eruit zien.
Goed, waar zijn we naar op zoek?
Ze zoeken een honkbal in een schoenendoos.
Honkbal.
Maar er zijn overal schoenendozen...
Ik weet het. O, tjonge, we hebben
nogal wat werk voor de boeg, hé?
O, God.
Oude schoenen en dat gedoe.
Ben je oke?
O, man. Ja. Nou, ik voelde me wel beter als je begrijpt wat ik bedoel.
Ja.
Hey, opa. Ik wil gewoon zeggen dat...
Dat het me spijt dat ik dat reisje naar Frankrijk heb verpest.
-O, Gossie. -Dat meen ik echt.
Ik wou dat niet doen, weet je.
Het is gewoon al waar ik over kan nadenken.
Toen je die hartaanval kreeg...
Je weet wel, wat als... Wat als ik je verloren had en ik niet...
-En je boos op me was. -Man.
Ik weet niet eens of ik daarmee wel had kunnen leven.
En ik ben gewoon...
Ik heb echt zoveel spijt en...
Kleinzoon. Kom op. Je maakt jezelf teveel zorgen.
Kom even hier.
-Het spijt me. -Hey.
-Dat meen ik echt, opa. -Kom aan.
Gossie, Drew. Het is oke.
Ik bedoel, ik was bang, weet je?
Als dat gebeurt is het laatste waar je aan denkt boos zijn,
op iets of iemand. Toch?
Ja.
Ik denk er niet graag over na, hoor.
Nou, ik ook niet. Maar het staat te gebeuren.
En wanneer dat zo is, kan ik je garanderen
dat ik waarschijnlijk kwaad op iemand zal zijn. Ik weet niet.
Ja, waarschijnlijk.
Misschien wel op jou.
Maar weet je het gekke is dat
de woede die je voelt meestal voor de mensen is van wie je het meest houdt.
-Goed? -Ja.
Toen Adam en Crosby kinderen waren
konden ze mij zo kwaad maken.
Ze liepen roepend en tierend in het rond.
Ze wilden hun klep niet houden.
Ik kon hun wel vermoorden.
En nee, da's geen metafoor.
Ik wou hen echt dooddoen.
Ja?
Ik bedoel, ze holden in het rond en waren aan het gillen en...
-Ben je oke? -O, mijn God.
-Is alles goed? -Ja, gewoon...
Ik herinnerde me net dat ze met m'n honkbal wilden spelen
en dat ik die voor hen had verstopt.
-En ik weet waar ik 'm stak. -God.
-Ik herinner het me. -Dat maakte me bang, opa.
Ik had een...
Bedoel je een openbaring?
-Een openbaring! -Ja.
-Kleinzoon, je moet me naar huis brengen. -Oke. Dan gaan we.
Flinke knul. Dank je.
-Hulp nodig? -Gewoon een beetje daar.
Volgens mijn onderzoek is het afkomstig uit laat 1980.
Dus ik sta er dus niet in, want ik was nog niet geboren.
Ik wel. Ik was toen een twintiger.
Ik reisde over gans de wereld.
Ik begon net met fotojournalisme.
Ik zal waarschijnlijk ook niet m'n mam hierop zien.
Maar vast mijn pap in z'n jeugd.
Hij denkt dat het het Berkeley weekendje uit 1987 betreft.
87, hé?
Da's het jaar dat ik m'n eerste grote foto liet publiceren.
Ik zat in Sri Lanka en was bezig met een reportage
toen er een terroristische busaanval plaatsvond.
Gelukzak.
Tjonge, wat herinner ik mij dat nog goed.
Ik was zo blij om die foto te krijgen.
Het was alsof...
Het was alsof mijn hele wereld er van af hing.
Tjonge. Ik was nog een kind.
Als twintiger ben je geen kind meer, dan ben je volwassen.
Nou, ik dacht van wel. Da's zeker.
Maar, nee. Ik was een kind.
Dit is niet van dat Berkeley weekendje uit 1987.
Mijn tante Sarah ging niet naar Berkeley College.
Ze studeerde zelfs niet.
Volgens mijn pa maakte ze een reeks slechte beslissingen.
Ja, da's nou eenmaal wat je doet, Max. Je...
Je maakt gewoon de ene
domme keus na de andere.
Je denkt dat je alles weet.
Ik dacht dat ik wist wat ik uit het leven wou.
Ik was onwetend.
Maar nu is het raar.
Ik...
Het is alsof m'n leven nu stukken gecompliceerder is,
maar dat hetgeen ik er uit wil
heel wat simpeler geworden is.
Ik begrijp niet wat je zegt.
Ik weet niet. Ik weet niet wat ze wil.
Begrijp me niet verkeerd. Ik heb ook een lijst voor d'r.
Over wie heb je het?
Je tante Sarah. Ik kan heel wat dingen bedenken die
ze doet die mij irriteren.
Ik ook.
-Ze praat bijvoorbeeld te veel. -Ja, dat klopt.
Dat is zo, hé?
-Da's een goed punt. -Ja.
Praat veel.
Veel te luid en veel te vaak.
Ja. Ja, dat is zo.
Dat doet ze, maar...
Ik weet niet. Soms...
De manier waarop ze het doet soms. Het is haar stem.
Het is deel van de stilte.
Ik verkies de echte stilte boven de stem van tante Sarah.
Dit is zo geweldig. Ik kan dit niet geloven.
Ik wist niet zeker of Max wel iets bruikbaars zou vinden.
O, mijn God. Dit is Adam.
-Nee! -Ja!
Hij was zo klein.
Die foto is meer dan 40 jaar oud.
-Waar kwamen die vandaan? -Jouw pa.
Hij kon goed fotograferen, weet je.
Maar niet om ze te laten ontwikkelen blijkbaar.
Da's geweldig.
-Ja. -Jullie zien er zo mooi uit.
Ik weet dit nog.
Het was net na toen ik je pa zei
dat ik zwanger was met Julia.
Hij ziet er een beetje...
-Nou, in shock uit? -Totaal bang, ja.
Nee, het was gewoon zo'n shock.
-Echt? -Ja, hij bleef zeggen: 'vier?'
-Opnieuw en opnieuw. -Van streek?
'Vier?' Nee, hij kon...
Hij kon het gewoon niet geloven. 'Gaan we er vier hebben?'
God, hij was zo opgewonden.
-Hallo. -Ben ik dat?
Ja, dat ben jij.
Ik ben verbaasd dat ik je lang genoeg kon vasthouden voor die foto.
Je friemelde altijd uit m'n armen en snelde je weg.
Tjonge, het was...
Het was zo moeilijk om je bij te houden.
Nu, dit weet ik nog.
Herinner jij je die dag?
Nee?
Het was de dag voor je het huis uitging.
Ja, ik weet nog dat ik je in de tuin zag
en je zag er zo mooi uit en ik wou jou schilderen.
Maar je wou niet poseren.
Dus ik liet je pap foto's nemen
zodat ik van foto's kon schilderen.
-En toen, natuurlijk... -Ja.
Een paar uur nadien
-hadden we ruzie. -Ja.
-De volgende dag was je weg. -Ik weet dat nog.
Maar je kwam terug.
-Te veel jaren later. -Ja, nou, je kwam er eindelijk
achter waar je moest zijn.
Dat is zo.
Bedankt, mam.
Wat is er, liefje?
Ik voel...
Hank wil trouwen.
Maar ik gaf 'm nog geen antwoord omdat ik niet weet wat doen.
Ik heb een lange lijst met redenen waarom niet.
Nou, die is er altijd.
-Is dat zo? -Ik had een lijst.
Goddank dat ik er
geen aandacht aan besteedde uiteindelijk.
Maar er zijn dingen waar ik dat wel aan moet doen.
-Hou je van hem? -Ja.
Maakt hij jou gelukkig?
Ja.
Nou, en wat dan nog?
Ja.
Ik dek dat ons theekransje klaar is. Nog iets?
Doe dit aan, pap. Alsjeblieft.
Moet ik dat aandoen? Goed.
-Hoe zie ik er uit? -Mooi.
Dat is heerlijke thee.
Moeten we nog meer thee maken? Er staat iemand aan de deur.
Wacht even.
-Jasmine! -Hey.
-Kom binnen. -Ik hoop niet te storen.
-Is dit een slecht moment? -Nee.
We hebben gewoon een theekransje hier.
Wil je wat thee met de koningin?
Misschien ietsjes laters.
Nee? Ben je in orde?
Kunnen we enkele minuutjes praten?
Ja, tuurlijk. Lat me de tv aanzetten.
-Ik kom. Ga zitten. -Oke.
Ik ga de tv voor jou aanzetten, Nora.
-Oke? -Oke.
Oke.
Jouw broer weet niet dat k hier ben en dat hou ik liever zo.
-Oke. -Oke.
Hij vertelde me over die Luncheonette.
-En ik begrijp het, oke? -Oke, goed.
Ik weet at je moest doen wat goed was voor jouw familie.
Maar ik ben hier nu omdat ik moet doen wat goed is voor mijn familie.
Jasmine, ik heb hier over nagedacht.
Adam, luister. Ik weet het.
Er zijn zoveel redenen om te sluiten
en het zijn allemaal goede redenen.
-Weet ik. -Oke.
Maar er zijn ook veel redenen te blijven doorgaan.
Veel belangrijkere redenen.
-Het is familie en een droom. -Ja.
Maar het verliep niet zoals we dat wilden
en ik weet niet zeker of het goed komt.
Maar dat betekent niet dat je moet opgeven, Adam.
Jullie begonnen hier samen aan
en die Luncheonette betekent veel voor jou en onze families.
-Weet ik. -Ons nichtje krijgt een baby.
Ze krijgt een baby.
-Ze is hiervan afhankelijk. -Weet ik.
Maar ik praatte met Crosby en hij leek mij te begrijpen.
Hij begrijpt het helemaal niet.
Hij is van slag.
Ik heb hem nog nooit zo gezien.
Ik maak me zorgen over hem.
Ik weet dat hij dit nodig heeft. Dus ik vraag het je, alsjeblieft.
Beloof dat je het heroverweegt. Da's al.
-Geef me tijd erover na te denken. -Oke.
Er werd mij gezegd dat jij en je moeder
een wieg aan het ineenzetten waren.
En ik weet dat je onafhankelijk en in staat tot alles bent,
maar ik dacht dat het misschien veiliger zou zijn
-als je mij er naar liet kijken... -Ja! O, God.
-Bedankt voor het komen. -Ja.
-Goed dan. -Dit is...
-Het zal goed komen. -Het is vreselijk geweest.
Ben je al begonnen? Goed.
-Het zit hierbinnen. -Je hebt het kassaticket nog?
Ik weet niet of deze proper of vuil zijn.
-Je hebt meer nodig, trouwens. -Oke.
Is dat het lunch budget.
Luncheonette cijfers. Ik bekijk ze nog eens.
De Luncheonette.
Ja, we krijgen dat verzekeringsgeld
en dan laten we zo'n reclamebedrijfje komen.
En als ik dat meer kan laten gebeuren
kunnen we denk ik winst maken.
Waarom ben je... Ik dacht dat we...
We waren hier toch mee klaar? Waarom dan dat cijferwerk?
Dat was zo tot Jasmine met me kwam praten.
Jasmine kwam erover met je praten? Waarom toch?
-Wat heeft... -Crosby. Over hoe belangrijk
de zaak is voor onze familie en ze vertelde me
dat Crosby enorm van streek is en...
Ik weet dat hij waarschijnlijk verdrietig is.
Jij bent dat, ik ben dat. Het is een verlies, weet je.
Het is jammer. Ik weet niet wat te doen.
Maar hij is een grote jongen.
Hij geraakt er wel overheen, net als jij.
-Net als wij. -Ik weet dat niet,
want het betekent veel voor hem.
En zo terugblikkend, Kristina,
-als je herinnert hoe ik was... -Ja, weet ik.
...voor we met die Luncheonette begonnen. Ik was doodsbang.
Dat snap ik. Maar, liefje, je bekeek de cijfers.
Ik denk niet dat je beseft hoe bang
-ik was toen ik m'n baan verloor. -Jawel, dat weet ik nog.
Die Luncheonette redde me. Crosby redde me destijds.
En nu vind ik dat
ik er voor m'n broer moet zijn.
Ik wil gewoon niet dat z'n gevoelens ervoor zorgen dat je verkeerd beslist.
-Financieel niet. -Juist.
-Nee, je hebt gelijk. -Je deed zoveel voor deze familie.
-Je bent er altijd geweest. -Het is inderdaad een zware beslissing.
-Ik snap het. -Ik probeer het juiste te doen.
-Ik moet nu wat frisse lucht. -Ja, zoals altijd.
Ik moet wandelen, oke? Ik hou van jou. Je hebt gelijk.
Je hebt gelijk. Ik heb gewoon even nodig.
Amber! Je moet die deur sluiten!
-He! -Ja.
Ze slaapt al een uurtje.
Goed.
Deed jij dit?
Ja, ik deed het.
-Deed jij dit? -Ja.
Dat is geweldig. Hoe deed je dat?
Het duurde eventjes.
Je hebt een ingenieursdiploma voor die dingen nodig.
Ja. Dat is het.
Het is niet perfect.
En om eerlijk te zijn heb ik nog een schroef over.
-O, nee. -Ja.
Ik denk niet dat het belangrijk is
want het is best stevig.
Hij heeft een goeie, Sarah.
Ik dacht niet dat het zo zou gaan.
Maat het is best goed.
Ja, ze wist niet waar ze mee bezig was.
Het was een totale warboel.
-Hey. -Ja.
Ja.
Wat? Ja, wat?
Tegen de vraag die je me vroeg.
Wat zeg je?
Wat bedoel je?
Nee, gaan we trouwen?
Gaan we, gaan we nou trouwen?
Ja, dat zou ik graag willen.
Kom, om ter snelst.
-Oke, jij gaat racen. -Wij gaan racen.
-Gaan we racen? -Oke.
-Oke. Ik kan het. -Ga ervoor.
Laat haar zien hoe dat moet. Je kan dit.
-He. -He.
Ik wou gewoon gedag zeggen.
He.
Wat is die te gekke muziek waar je naar luistert?
Ik ben op de schaatsbaan met de kinderen.
-Hoe gaat het met ze? -Beter dan het vorige rondje.
Sydney legt waarschijnlijk alles
aan Victor uit waar haar coaches haar aanleerden.
Da's goed.
Ik moet gaan.
Hey, kan je even blijven hangen en met me praten?
Ja, waar wil je het over hebben?
Niks. Ik wil gewoon je stem horen.
Dus vertel me alles. Wat zijn ze aan het doen?
Waar zijn ze nu mee bezig?
Ze komen nek aan nek aangeracet
en Victor kijkt vastberaden.
-Te gek. -Hij wil winnen.
Sydney glijdt voort als een zwaan.
Soms is het goed dat van de muur te nemen en dichtbij te bekijken.
Dit is een knap portret van ons beiden.
-Echt hé? -Nee, doe niet! Hey!
Ik wil het niet achterlaten. Ik wil het behouden.
We laten het niet achter. We hangen het hier weer op.
Want ik ben van gedachten verander, mijn vriend.
We gaan ervoor.
We gaan weer van start met de Luncheonette.
Ik doe mee.
-Ik doe mee. -Ben je serieus?
-Ik ben serieus. -Je, je...
-Want het is teveel voor me om... -Ik meen het.
We krijgen Luncheonette op poot.
-Beloof je dat? -Ik beloof het je.
-Oke? Ben je in orde? -Ja.
-Zeker? -Ja, ja, ja. Dank je.
-Dank je. -Goed.
Het zal werken.
Het is nogal hobbelig.
He!
-Hey, pap. -O, mijn God.
-Hey. -Wat doe jij hier?
Kijk wie het is.
Nou, ik hoorde dat er hier topschaatsers waren.
-Hij wordt beter. -Is dat zo?
-Ja. Een beetje beter. -Dankzij mij.
-Dankzij jou? -Papa, kijk.
-Een beetje beter. Ze is erg goed... -Goed, laat zien dan.
Oke, ik zie je binnenkort.
Kijk toch eens.
O, mijn God.
Millie!
Ja, ik zit hier.
Kom naar die foto's kijken
-die Max liet ontwikkelen. -Nee, later.
Ik ben veel te opgewonden.
Ik weet weer wat er met die honkbal gebeurde.
Ja.
Weet je nog toen Adam en Crosby er steeds mee wilden spelen
en ik die dus in een schoenendoos stak
en het vanboven in de schuur verstopte?
We moeten terug naar het oude huis. Kom op.
-Oke. -Kom aan.
Het is beschilderd.
Ja.
Ik had nooit aan die kleur gedacht. Maar het ziet er goed uit.
Tjonge, die heeft haar handen vol.
Hopelijk geniet ze van elke seconde.
Dus?
-Ga aankloppen. -O, God.
Wat?
Ik veranderde van gedachten.
Op een dag gaan die kinderen verstoppertje spelen
of ik de schuur rondstoeien en een oude schoenendoos vinden
vol honkbalspullen en dan gaan ze...
Dan denken ze dat ze een verborgen schat hebben gevonden.
Het zal de beste dag uit hun levens zijn.
Ben je zeker?
Ja.
Ja, laten we naar huis gaan.