Dat is mijn baby?
En dat is de hartslag?
Dat is jouw baby, Amber.
Goede, sterke hartslag, goede grootte, vorm.
Ja, dat ziet er goed uit.
God.
Ben je in orde>
Ja...
Dit is nogal veel.
Da's een normale reactie.
Je moeder is opgewonden zeker?
Ze weet het feitelijk niet.
En de vader?
Hij weet het ook niet.
We zijn niet meer samen, dus...
Amber, ik moet je vragen...
Wil je deze zwangerschap?
Ik weet dat het moeilijk is, Amber.
Maar als jouw dokter moet ik je melden
dat als je om een of andere reden deze zwangerschap niet wilt
dat je dan snel zal moeten handelen.
Oké.
Want de tijd begint te naderen dat het veilig is het mensen te vertellen.
Kunnen we nog een keertje luisteren?
Natuurlijk.
Een stapje per keer. Vooruit.
-Je kan dit. Vooruit. -Je kan dit.
-Kom aan, kom aan. -Vooruit, Aida.
Kom aan.
-Blijven gaan. -Ja.
Is ze niet de beste?
-Het is oké, lieverd. -Kom hier.
-Ik heb een 9:15. -Ik ook.
De mijne is met een klant, dus ik mag niet te laat zijn
en ik denk dat ik eerst binnen moet.
Ik doe het wel.
Zou het schandalig zijn
als we tegelijk het kantoor binnenliepen?
Het zijn advocaten en die zijn slim genoeg om het te achterhalen.
Ik denk dat we hen die kans moeten geven.
Ik had jou nooit rechten mogen laten studeren.
Misschien liet ik jou wel studeren.
Zo herinner ik het me niet.
-Is dat zo? -Ja.
Wat gebeurt er hier? We deden net die jurk weer aan.
Wat? Nee, da's niet zo. Jij deed die jurk aan.
Het is mijn taak die weer uit te doen.
Hoor je dat?
Dat is het geluid van schuim
dat ik zonet leerde maken.
Je weet dat ik een hekel aan cappuccino heb.
Niet mijn manier.
Wat denk je van Ruby's bed daarbinnen?
Eens zien. Hoe oud is ze nu, 14?
Vijftien.
Deprimerende salie of vrolijke polka dotjes. Ik twijfel.
Is dit salie?
-Het is deprimerend. -Ik ga voor de polkadotten.
Ja, die zijn leuk.
-Ik vond het niet zo deprimerend. -Het zal je gedachten veranderen.
Jouw mensen drinken het.
Ik haat het minder.
-Wat is er niet leuk uit? -Je deed het goed.
Ik vind het gewoon niet leuk.
Da's wel goed. Jij hoeft cappuccino niet lekker te vinden, maar ik wel.
Waarom blijf je niet? Dit maakt me nerveus.
Het zou veel gemakkelijker gaan als jij hier was.
-Ze houdt van jou. -Juist.
Daarom vertrek ik
omdat ik denk dat jullie wel wat tijd samen kunnen gebruiken.
Ik moet naar Vegas om dit te doen.
Wat?
Ik weet niet wat je doet.
-Ik wel. Ik doe dat. -Breng niet te veel geld mee.
Ze vond me toch leuk toen ik jouw assistent was.
Ik weet niet hoe Ruby zich zal voelen
wat mij betreft als de vriendin van pap.
Ik denk dat ze blij zal zijn.
-Ze zal blij zijn? -Ja.
Waarom heb je het haar niet verteld? Sandy weet het toch?
Nou, niet precies.
-Sandy weet het niet? -Nog niet.
Sandy verhuist weer naar de stad met jouw dochter en
-ze weet niet hoe de situatie ineen zit? -Nee, nog niet.
-Ik zal het haar zeggen. -Oké.
Ik ga wachten tot ze...
Tot het goed voor haar is.
Ze is een erg intense vrouw.
Je kan haar zulke dingen niet laten bepalen, weet je?
-Hier is niks mis mee. -Ze is niet... Niemand...
Je hebt een leuke vriendin die jou lekkere cappuccino maakt.
-Waarom vertel je het haar niet. -Niemand is de baas over me.
-Dat weet je toch. -Is dat zo?
Ja.
Nee, ik moet gaan. Is dat goed?
Zie je wat ik deed?
Je hebt toestemming.
Goed dan.
Joel, we openen over twee dagen.
-We doen ons best. -Dat snap ik, maar ik bedoel,
je beloofde ons dat het werk klaar zou zijn.
En dit is gegarandeerd niet klaar.
-Het ziet er geweldig uit. -Geweldig?
Dachten jullie kerels eraan om in shifts te werken
zodat we misschien een nachtcrew hebben?
Ja...
Da's een geweldig idee.
Het is niet zo eenvoudig om mensen 's nachts te laten werken.
Ze verwachten dan meer.
Ik zei jullie dat dit nipt zou worden.
Ik begrijp niet wat je hier zegt.
Je garandeerde dat het klaar zou zijn.
En ik zeg jullie dat ik al het mogelijke doe.
Toen de paus aan Michelangelo vroeg
wanneer de Sixtijnse Kapel klaar zou zijn, zei die: "Wanneer ik kan."
-Jij bent Michelangelo niet. -Joe, hee.
Er gaan 39 kinderen door die deur wandelen.
-Achtendertig kinderen. -Negenendertig.
Nee, ik ga niet naar de Chambers Academy.
Erg grappig, Max. Je gaat naar Chambers.
We hebben deze school voor jou gebouwd.
-Nee, ik blijf thuis les volgen. -Het is een fijne school.
-We gaan niet thuis lesgeven. -Waar zijn de nagels?
-Weet jij waar die zijn? -Je gaat hier naar school.
-Geef me de hamer. -Geef hem geen nagels.
Max, ik pak het.
-Dit is voor jou. -We moeten dit afkrijgen.
Jullie bouwden een school voor jullie kind
en nu wil ie hier niet eens naartoe.
-Dat is hard. -Dat zijn jouw...
Hij komt hier naar school.
Mijn amandelmelk latte. Dank je.
Dank je. Breng die maar naar hier.
Ik ga de hamer halen.
Max!
Zeek?
Kijk.
Is dit afgezaagd?
Nee, Millie, het ziet er geweldig uit.
Ja, ik vind het mooi.
-Natuurlijk zeg je dat. -Excuseer zeg.
Je leeft nu in de stad. De deur moet nu op slot.
Of ieder oudje loopt zomaar binnen.
Hey, waar ben je mee bezig?
Millie, kijk. Het is Sarah-beertje.
Ja, ik zie het.
Hee, mam. Wat doe je, pap?
-Nou... -Je vader groeit komkommers.
Ja, da's ongeveer waar ik mee bezig ben.
Ik ben komkommers aan het groeien.
Dei worden weldra zichtbaar.
Je kan die in de winkel kopen, weet je.
Je hebt het vast te druk om samen met mij
op verjaardagsreisje naar Vegas te gaan zeker?
Vegas zal moeten wachten, lieverd. Het spijt me.
Oké.
-Ho even. Ben je serieus? -Ja, ik ben serieus.
Ben je serieus?
-Echt? -Ja.
Tjonge.
Hey, Millie, wat denk je ervan?
Jouw koffer is al gemaakt.
Gelukkige verjaardag, Zeek.
Hey!
Nou, we gaan naar Vegas.
We gaan naar Vegas.
Dit is geweldig.
Nou, bedankt.
-Dit is een stripclub. -We gaan ervoor.
Kom op, zes.
Ja!
Ja, ja, ja, ja!
-Is dit niet spectaculair, Max? Te gek. -Max, moet je kijken.
Je moeder heeft een geweldig idee. Kom op, joh.
Jij kan meer dan drie stoelen tegelijk dragen.
Ik heb zo'n groot raam. Ja. Met veel licht en lucht.
-Kuis je dat raam? -De reden voor die open ruimte
is omdat je geen muren hebt gebouwd.
-Hier is het is. -Hier gaan we dus
wat foto's en kunstwerkjes van de studenten steken.
We gaan de muur schilderen.
Je mag die beschilderen in welke kleur je maar wilt.
Slagschip grijs, uitputtingsgroen.
Blauw mag ook als je dat wil.
-Ik snap wat jullie doen. -Wat doen we?
Jullie willen dat ik opgewonden raak over die school
door me een kleur te laten kiezen voor die muur.
Maar het zal niet lukken
want de kleur van die muur kan me niks schelen,
kleur in het algemeen kan me niks schelen.
Max, luister nou, het draait niet enkel om die muur.
We willen dat je blij bent, want dit zal helemaal niet
-worden zoals jouw oude school. -Helemaal niet.
Niks van dat gedoe dat daar gebeurde, zal hier gebeuren.
Ik vind thuisles leuk. Ik krijg m'n werk sneller gedaan
en hoef me geen zorgen te maken over andere kinderen.
Je hoeft je hier ook geen zorgen te maken over de andere kinderen,
behalve dat ze jouw vrienden zullen willen zijn.
-Ik wil geen vrienden. Ik heb Hank. -Allemaal.
Oké, je hebt Hank, liefje. Maar je hebt andere kinderen nodig.
-Je hebt vrienden van jouw leeftijd nodig. -Jouw leeftijd.
-Nee hoor. -O, jawel.
Ik ga van thuis uit studeren en in Hank z'n studio werken
tijdens de middag. Ik heb besloten.
-Max, we moeten... -Mag ik een stukje van die...
Nadat we dit gesprek hebben afgehandeld.
We zullen het hier later over hebben.
Daar kijk ik niet naar uit.
-Goed dan. -Waar is dat bananenbrood?
-Ja. -Ik vroeg je wat,
-en ik verwacht een antwoord. -Ik gaf antwoord.
Je schouders ophalen is geen antwoord.
-Ongeveer wel. -Maar toch niet.
-Hey, Ruby. -He.
-Hey. -Doei.
Ik vertrek als ik daar zin in heb hoor.
-Ruby, hey. -Hey.
Wat is er gaande? Heeft er iemand dorst?
Wil je wat drinken?
Ik heb die limonade waar je zo dol op bent.
-Je vindt het lekker. -Ja, gelijk acht jaar geleden.
Da's waar. Het is een tijdje geleden, ja.
Als je daar geen zin in hebt kunnen we wel wat anders nemen.
Nee, laat haar dat niet doen.
Jouw pap kocht die limonade waar je dol op bent.
Dus drink het maar op.
-Ik ga het niet drinken. -Ze hoeft dat niet.
Nee, ze moet het opdrinken.
-Het is vies. -Ik drink het wel. Nogal lekker.
Vergeet het nou.
Wat denk je hier van? Is dit...
Het is goed.
Waar dump ik m'n spullen?
Ik heb hierzo een slaapkamer.
Je kan je spullen daar zetten.
Alles staat klaar.
Graag gedaan.
-Top. -Het is...
Ze is een zonnetje.
Zo zijn nu eenmaal tieners, he.
Ja.
Niet slecht, toch?
Je hebt een cappuccino machine.
Ja, dat klopt.
Je haat cappuccino.
Nee, da's niet waar.
Ik had ooit een slecht kopje dat je ooit probeerde.
-Ja. -Drie jaar lang.
Ik wil sowieso niks haten, het is...
-Hoe dan ook, je ziet er goed uit. -Bedankt.
Ik voel me net een puinhoop.
-Nou. -Ik moet weg.
-Ik heb heel wat te doen. -Goed dan.
Ik kijk naar huuropties
want we wonen momenteel in een hotelkamer die
ik me niet kan veroorloven.
Is er iets dat je wil dat ik doe?
Als je hulp nodig hebt, laat maar weten.
-Bedankt, ik waardeer het. -Dat zit wel goed.
O, mijn God. Vies.
Wiens onderbroek is dat?
Waar vond je die?
-In de lade. -Nou, ik weet niet..
-Waarom keek je in de lade? -Het was toch mijn kamer.
Jouw kamer, ja. Maar niet jouw lade.
Ik vertrek dan maar.
Oké, ik bel je en dan praten we.
We zouden moeten praten.
-Het wordt vast fijn. Doei. -Bedankt.
Ik ben uitgeput. Ik ben op m'n kamer.
Wil je soms wat lunchen?
Ik heb al gegeten.
Ik pak het wel in.
-Frankrijk. -Ja.
Da's te gek. We zouden in het buitenland moeten studeren.
-Goed idee. -Het zou dolle pret zijn.
We kunnen proberen.
Jij zeker.
Amber, ben je ooit al in Europa geweest?
Nee. Nog nooit.
Je zou dat moeten doen. Het is werkelijk cool.
Maar Lauren zal in Praag zitten
dus moet ik de trein nemen om haar te zien
en ik denk dat dat eerlijk gezegd niet vaak zal zijn
omdat het veel geld kost.
-Ja, geen trein naar Praag. -Jullie komen er wel achter.
Het is gewoon een treinrit.
Ik heb gewoon het geld niet.
-Dat is verschrikkelijk. -Weet ik.
-Dat klinkt als een sprookje. -Ik heb gewoon stress.
-Ik hoop dat we elkaar zullen zien. -Ja.
Nee, da's begrijpelijk, het klinkt zwaar.
Sorry, ik heb de energie niet om over Europa te klagen,
dus pak ik wat water.
-Wacht, Amber. -Meen je dat nou?
Ik had het er een secondje over.
Ik weet niet. Het was zeer raar.
-Dat lijkt oké. -Zie zo.
-Oké, goed. -Zo zeg.
Best wel goed. Maar misschien moet het wat meer naar links.
-Hey. -Hey.
Verdorie zeg.
-Hee, jongens. -Joel.
We komen helpen schilderen.
-Fijn je te zien. -Je ziet er geweldig uit.
Jullie hebben schorten nodig om te kunnen helpen.
-Hey. -Hey.
Dus, donderdag.
Ja, ik zie je donderdag wel voor het ophalen.
-Oké, top. -Goed dan.
-Doei, pap. -Hou van je.
-Tot ziens.
Hoe gaat het met je, zeg?
-Hey, hey. -He.
-Hoe gaat het? -Fijn. Met jou?
-Ik heb jou in geen tijden gezien. -Ja.
-Je ziet er top uit. -Bedankt. Dank je.
Je ziet er geweldig uit.
He, jongens. De kinderen zitten boven
dus als je met hen wilt beginnen schilderen.
-Dat zou te gek zijn. -Ze zijn opgetogen.
Bedankt om dit te doen, jongens. Ik waardeer dit.
Dus nog twee dagen? Hoe voel je je?
Ik voel me goed.
Niet echt. Ik ben bang want we hebben nog zoveel te doen.
Het zal... Ja.
-Goed. -Het gaat goed.
-We... -Ja, is dat zo?
Jij bent mogelijk het antwoord op ons rioleringsprobleem.
Waarschijnlijk, of veel problemen.
Ik vroeg me af of je kon blijven en misschien...
Ik wou net lunch bestellen voor iedereen en als je wil blijven rondhangen...
Heb je hulp nodig?
Ik doe het graag.
-Ik heb veel hulp nodig. -Ja.
Dat zou geweldig zijn. Zeker de riolering
is is nogal een slechte staat.
Het is erg. Echt erg...
Ik heb wat gereedschap in de wagen. Ik ben zo terug.
-Werkelijk? -Ja.
Dat zou geweldig zijn. Als je ook wat werklui hebt...
-Nou, niet in de wagen. -Oké.
Maar ik zal wel bellen.
-Da's te gek. -Tuurlijk.
Ik ga bij de kinderen kijken. Bedankt, jongens.
Ik ben blij als jij dat bent
maar ik mis het huis, jij niet?
-Nee, niet echt. -Nee.
Mis je het sleutelen aan jouw auto's in de garage niet?
Nee.
-Nee? -Een beetje.
Een beetje?
Ik had nooit gedacht...
-Geef maar op. -Excuseer me, lieverd.
Kunnen we stoppen met praten? Ik moet me...
Ik praat niet, pap. Ik schep een band.
-Ik kan nu niet praten. -Waarom niet?
Ben je de kaarten aan het tellen, pap?
Ben Affleck kwam waardoor in heel wat problemen.
-Wil je nog wat, meneer? -Pap, wil je nog een kaart?
Pap? Ben je... Pap!
Dat kan ik nog niet zeggen, mam.
We zitten nu in het ziekenhuis en een dokter komt zo bij 'm.
-Ik laat het je weten. -Zorg dat ze zich geen zorgen maakt.
Pap zegt dat je je geen zorgen moet maken. Hij is wakker.
Millie, ik stond gewoon te snel recht.
Hij stond te snel recht. Deo dat weer aan.
Kolonel van Geelen in de bib met een mes.
Zo interessant.
-Wat liet hij je zien? -Dat ga ik je niet zeggen.
-Maar ik neem wraak op je. -Niet als ik die eerst neem.
-Is dat zo? -Dat doe je niet.
Nee, niet opnemen.
-Laat me rap kijken. -Zet het spel niet stil, mam.
-Het is oma. -Dat duurt eeuwig.
Ik moet antwoorden. Kan jij de deur opendoen?
-Ja, ik doe de deur wel. -Dank je, Victor.
Nee, ik zorg dat het snel is.
Hee, mam. Het gaat goed.
We zitten net in een verhit spelletje Cluedo,
dus laat ik je terugbellen over...
Ligt waarschijnlijk nog bij ons thuis.
Wat?
-Hey. -Hee.
-Wat bedoel je? -Hey!
Wacht, dus waar... Wat bedoel je?
Waar is hij nu? Is hij in orde?
Oké.
Goed, goed.
Mam, het is in orde.
Bel me als je wat hoort.
Ik zal Sarah nu bellen, goed?
Toe nou, mam.
Goed, ik zal haar nu bellen.
-Jij bent aan de beurt. -Ik kom.
-Is alles in orde?
-Pap is ingestort. -Wat?
-Ik weet niet... -Is hij...
Ik heb geen idee.
Sarah nam hem naar Vegas voor zijn verjaardag en toen...
Ik weet niet of het een hartaanval is.
-Moet je weg? -Dus...
-Je moet weg. -Ja. Ja.
Mam is erg van streek. Ik zou...
-Ja. -Oké.
-Ga maar. -Oké.
Hey, jullie moeder moet even naar buiten
dus maak ik het eten voor jullie vanavond.
-Kan je taco's maken? -Hier?
Ja.
Het slechte nieuws is
dat ik 's werelds beste Cluedo speler ben.
-Da's dus het slechte nieuws. -Dat ben je niet.
Daarom versla ik je.
-Ho effe. -Pap.-
-Meneer. -Nee, werkelijk.
Ben je flauwgevallen toen je neerging?
Ik heb geen idee. Nee, ik bedoel...
Wanneer mag ik hier een dokter zien?
Ik ben de dokter, meneer.
-Hoe oud ben je, 14? -Pap?
Nee, ik ben geen 14. Geen zorgen.
-Was je er bij toen hij viel? -Ja.
-Ze was erbij. -Ja.
-Was hij buiten bewustzijn? -Ik denk van niet, toch, pap?
Hij was een beetje gedesoriënteerd.
Wat duizeling. Ik stond te snel recht, da's al.
Wat voelde je voor je flauwviel?
-Alsof ik ging winnen met poker. -Nee.
Da's niet wat hij vroeg, pap.
Ik bedoel, lichamelijk. Had je pijn in je borst.
Ik ben niet zeker.
Pap. Hij heeft een hartkwaal. Hij neemt pillen.
Zeg hem waar die pillen voor zijn.
Heeft hier niks mee te maken.
Nee, ik moet het weten.
Waren er visuele veranderingen, hoofdpijnen?
Ik heb het een beetje warm, ja?
Was je aan het drinken?
-Reken maar dat ik dronk. -Pap.
Dit is Vegas, verdomme.
Het is heus niks.
-Ik werd gewoon een beetje duizelig. -Goed dan.
Wat doe je?
Blij dat u zich beter voelt, Mr. Braverman.
We gaan wat testjes doen
om uit te zoeken wat er gebeurde, goed?
-Ik kom terug. -Bedankt.
Geef me een elektrocardiogram, 325 milligram aspirine en een echo.
Oké. Komt in orde, dokter.
-Momentje. -Excuseer me, sorry.
Had hij dus een hartaanval?
Ik heb geen idee.
-We zoeken het wel uit. -Hey, hey, hey.
-Ik kan jullie daar we horen. -Pap.
-Hij is in goede handen. -Bedankt.
Ze weten nog niks
maar nemen nog tests af.
Adam, kan je alsjeblieft zelf met de dokter praten?
Sarah is er toch?
Maar je bent zo goed in een crisis.
-Lieverd. -Hee.
Je had niet moeten komen. Julia is er.
Je zal me toch bellen, hee?
Van zodra je met haar praat? Geweldig.
Ik hou ook van jou. Dag.
Niet te geloven dat dit gebeurt.
Het is goed. Alles komt goed.
-Ja? -Hij ligt in een uitstekend ziekenhuis.
-Ja. -Een zeer goed ziekenhuis.
En hij raakte nooit buiten bewustzijn, dus dat is positief.
-Sarah is bij hem, dus... -Dat is goed.
-Wil je wat drinken? -Nee, het gaat best.
-Dus... -Wat doe je hier?
-Waar zijn de kinderen? -Ik kwam voor jou.
Joel was er.
Hij kwam langs net toen je belde, dus hij zit bij te kinderen.
Het was fijn om Joel te zien. hij ziet er goed uit.
Dat heb je meermaals gezegd.
En Kristina zei dat hij zowat heel de nacht was opgebleven
om de riolering op school te repareren.
Ja, dat heb ik ook al gehoord.
Dus jullie twee praten weer.
Niet bepaald.
In welk ziekenhuis ligt hij?
-Sunrise. -Goed, Sunrise.
Ik zag trouwens de manier waarop hij naar je keek.
Ik heb het gevoel dat hij eindelijk gaat bijdraaien.
Misschien heeft hij te lang gewacht.
Wat bedoel je daarmee?
Ik bedoel dat ik lang op hem heb gewacht
en dat ik daarmee moest stoppen, ik probeer m'n leven te leven.
Die koppige mannen, hee?
Het kan frustrerend zijn.
Maar als je iemand zoals Joel hebt
geef je die niet op.
Laat mij nou voor jou zorgen, ja?
Daarom kwam ik hier.
-Ga zitten. -Het gaat best.
-Laat me je wat te drinken halen. -Wat wil je hebben?
-Je wil dit niet, hee? -Wat wil je?
Het gaat best.
Best? Is de pasta heet genoeg?
Jep.
Terug verhuizen, hee?
-Zo ziet het er naar uit. -Ja.
Weer bij af.
Hoe gaan de dingen?
Het leven?
-Ik weet niet, goed. -Ja.
En school?
-Je weet wel. -Hoe zit dat met vrienden?
Dat moet lastig geweest zijn om die achter te laten in Minnesota.
Het was best.
Best? Is dat al?
Zo ongeveer.
Ja.
Het ziet er naar uit dat je geen hartaanval had.
-Bedankt. Zie je wel. -Ja.
Ik ken m'n lijf toch.
-Goed gedaan, pap. -Ik zei het toch.
-Goed, we zijn weg hier. -Nog niet, meneer.
-Je mag nog niet weg. -Nog niet?
Je ECG was in orde,
maar we wachten nog op de resultaten van jouw echo.
Je begrijpt het niet, dokter.
Ik had wat teveel drank op
-en stond te snel recht. -Luister naar 'm, pap.
Hoe lang zal dit duren?
Om zeker te zijn wil ik dat onze cardioloog
jou morgen onderzoekt.
Hij kan mogelijk meerdere tests aanbevelen,
mogelijk een coronaire katheterisatie.
Wat is dat?
Men doet wat vloeistof
in jouw hartaders via aan katheter.
We doen het gewoonlijk via het been of kruis.
Je komt niet in de buurt van m'n kruis.
-Het is mogelijk. -Nee, je doet het niet.
Ik bel zo terug. Nu is niet een goed moment.
Ik wil met de dokter praten.
Mam wil dat ik met de dokter praat.
Het is in orde.
Zeg mam dat ze ontspant. Ik handel dit wel af.
Niemand beweert het tegendeel, Sarah.
Zeg hem dat ze niet aan m'n kruis komen, ja?
-Sarah, is dat pap? -Ik wil hier weg.
Natuurlijk is dat pap. Hij gedraagt zich weer typisch.
Zorg dat hij naar die dokters luistert.
Ik moet weg, dag.
-Of ik trek het er zelf uit. -Pap, toe nou.
Als je weg wil dan zul je wat
moeten ondertekenen dat je weigert behandelt te worden
en de verantwoordelijkheid voor enige gevolgen accepteert.
-Pap, toe nou. -Nee.
Er valt over niks te praten.
Haal dar formulier maar.
Zo zal het gaan, ja?
Ik vertrek hier.
En dan ga ik uiteindelijk mijn eigen dokter zien.
Maar nu wil ik mijn verjaardag met
-mijn dochter in Vegas spenderen. -Kalmeer nu.
En we gaan een fijne tijd beleven.
Denk je dat ik hier wil blijven
-in dit krakkemikkig ziekenhuis... -Pap, kan dat wat stiller?
...met een dokter van amper 18 jaar?
-Pap, hou op. -Je bent gestoord.
-Het spijt me. -Haal dat formulier
of ik trek dit zelf uit m'n arm.
Haal misschien dat formulier.
-Ik laat de verpleegster het opmaken. -Bedankt.
Pap.
Nu gaat het rechtstreeks naar antwoordapparaat.
Het rinkelt of het gaat rechtstreeks naar...
-Recht naar het antwoordapparaat. -Haar gsm staat dus af.
-Het rinkelt niet. -Ze probeert je te vermijden.
Kun je geloven dat Sarah zomaar ophing?
Ja, dat kan ik absoluut geloven.
Ze organiseerde een uitje naar Vegas...
Ik kan onze vader niet bereiken.
Praat je niet met me, Mr. Vegas?
-Laat me hierbuiten. -Ga je je hierop concentreren?
Onze vader heeft een medisch noodgeval
-met de minst gekwalificeerde verwante... -Ik zeg maar...
Op een na minst gekwalificeerde verwante.
En ik weet niet eens in welk ziekenhuis ie ligt.
Sunrise.
Hoe weet jij dat hij in Sunrise ligt?
Ik heb wel een aantal medische noodgevallen
-meegemaakt in Vegas. -Ja? Zoals?
Serieuze voedselvergiftiging ooit.
-Ik had wat body glitter in m'n oog. -Las Vegas, graag.
En toen had ik een rare uitslag dankzij iemands parfum.
Sunrise ziekenhuis. Uitslag door parfum?
-Van een performer. -Weet je wat? Dit is stom.
Pap is neergestort, hij zit in Vegas. We gaan hem zoeken.
-Ja, doen we. Maar eerst geld oppikken. -We gaan er verdomme heen.
-Nee, we gaan niet gokken. -Ja.
Wat zijn we aan het doen?
Kijken naar verf die droogt.
Ik hou niet van metaforen.
Het is geen metafoor, Max.
We kijken letterlijk naar verf die droogt.
Hey, maatje.
Ik weet dat wat er vorig jaar gebeurde zo enorm pijnlijk was...
-Ze plasten in m'n waterfles. -Ik weet het.
En het was zo verschrikkelijk.
Dat was zo.
En dat maakt deel uit van de reden
waarom je vader en ik droomden van een school zoals deze...
Zodat elk kind naar school kon en erbij kon horen,
niet bang zijn.
Nooit gepest worden. Ooit.
We willen niet dat deze school zomaar een oké plekje wordt.
We willen dat het een plek is waar iedereen blij kan zijn.
We willen dat het geweldig wordt.
Maar we gaan jouw hulp nodig hebben.
Je had het mij eerst moeten vragen.
Ik ga niet naar Chambers Academy.
Ik vind verf zien drogen leuk.
-Hey, mag ik binnen? -Het.
Wat is er?
Ik ben nogal van streek met je en ik wou niks zeggen,
maar ik wil ook niet passief agressief zijn.
En ik heb gewoon het gevoel dat
je me behandelt als een meid die je niet eens kent
en waar je geen tijd voor wil maken.
Ik hou van je en ik wil tijd met je doorbrengen,
maar je kwetst m'n gevoelens.
Ik ben zwanger.
O, mijn God.
Amber.
Wat?
Is dat goed of slecht?
Zeg jij het me.
Oké.
Wie weet het nog?
Enkel jij.
Een grapje zeker?
O, mijn God.
Je doet nu toch niks, hee?
Nee.
Ik zal hier gewoon blijven.
Heb je zijn ofzo...
Je mag toch thee enzo drinken, hee?
Dat is iets wat mensen doen om te kalmeren.
Dus...
Wil je jongens of meisjes thee?
Sarah. Sarah.
Dat kan je niet menen dat jullie tweeën hier zijn.
-Waar is pap? -Ik heb gezegd dat ik dit zelf aankon.
-Waar is pap? -Hij ligt op z'n kamer te slapen.
-Hij ligt niet op z'n kamer. -Daar kan ie beter niet zijn.
-Zo ja, komen er problemen. -We klopten net op z'n deur.
-Zeker dat het de juiste kamer was? -Kijk, daar toch?
-Zeker dat ie binnen is? -Ja, nou, hij beloofde me
dat hij het zou zeggen als hij ergens naartoe ging.
Geen idee waar hij zou kunnen zijn.
-Pap. -Oké, we gingen hier al over.
-We moeten die kamer binnen. -Pap.
Goed dan, ho even. Excuseer me.
We zijn bezorgd dat onze vader daarbinnen zit en bewusteloos is.
Kan u de deur voor ons openen, alstublieft? Dank u.
Misschien slaapt hij met oordoppen in.
Ja, misschien heeft hij oordoppen.
We zijn geen criminelen hoor.
-Bedankt. Pap? -Hartstikke bedankt.
-Hey. -Zit hij daarbinnen? Nee.
-Hij is niet eens... -Oké, ik ga...
-Sarah, wat nou? -Wat bedoel je, "wat nou?
Denken jullie dat we uiteen moeten or gewoon blijven zoeken?
Ga op zoek naar sigarenlucht en let op voor gevloek.
Ik zei dat ie op z'n kamer moest blijven, dat zweer ik.
Nou, ik ga eens vragen bij de hotelbeveiliging.
Die kunnen alle ziekenhuizen en politiekantoren controleren.
Dat zal niet nodig zijn.
Kijk eens aan, twaalf uur.
-Hey. -Hey, pap.
-Kijk eens wie daar is. -Pap.
Wat steek jij verdomme uit?
Maakt dit deel uit van m'n verjaardagsverrassing?
Dit is geen verrassing maar een reddingsmissie.
Je zei dat je op jouw kamer zou blijven.
Je liet jezelf uit het ziekenhuis ontslaan tegen de wensen van de dokter in?
-We waren bang. -Lieverd, ik wou je niet wekken.
-Jeetje, zeg. -Je schrok ons zo wat dood.
Kunnen we een beetje positief blijven?
Wat doen we anders samen in Vegas?
We zijn niet samen in Vegas. Laten we het aftrappen.
-Toe nou, pap. -Nee, we trappen het niet af.
Ik ga die hier splitsen, zie zo.
-Nee, nee, nee. -Hou daarmee op.
-Niet meer gokken. -Stop daarmee. Ik ben bezig.
-Niet gokken, pap. Toe nou.
Crosby, wat gaan we hiermee doen?
Je moet die splitsen, hee.
Hank zegt altijd dat je die moet splitsen.
Oké.
-Laat haar betalen. -Betalen, betalen.
-Nee. -Nee! Hey.
-Kom op, we gaan. -Wat mankeert er aan jou, Adam?
We moeten hem hier weg krijgen.
Bedankt om me te verklikken trouwens.
Bedankt? Jij zei dat je op jouw kamer zou blijven.
Ik ben gewoon bezorgd om je. Sorry.
Ik neem je terug naar het ziekenhuis om dit op te lossen.
Je had zo'n beetje een hartaanval.
Ik had geen hartaanval.
Het was iets kleins.
En het is nu voorbij, goed?
Het gaat niet gebeuren. Ik ga niet terug nar dat ziekenhuis.
Dat kan ik je wel zeggen.
Ik ben dus wel een bofkont.
Ik won zonet 2.500 dollar. Aan jullie de keus.
Jullie kunnen terug naar Berkeley, of jullie kunnen blijven.
Ik geef jullie elk 500 dollar.
Je kan plezier beleven en het niet meer over m'n hart hebben.
-Goed? -Pap...
Het is m'n verjaardag.
-Laten we pret hebben. Genieten. -Pap!
We hebben Kristina. We hebben een hete plaat. En gaan.
Pap...
Ik wil graag dobbelen als we hier blijven.
Kunnen we hierna een ander spel doen?
Daarom hou ik zo van je, zoon. Ga toch zitten.
Oké, dan doe ik mee. 10, 10, 10.
Kijk eens aan.
Gewoon een keertje?
-Ben je? -Hij lijkt in orde.
Laten we gewoon spelen. Hij lijkt gezond.
-Je lijkt gezond, hee, pa? -Ja, lieverd, het gaat uitstekend.
Deze familie is ziek. Ziek.
-Drieëntwintig! -Ja!
Da's nog eens wat! Uitdelen.
Ik zou die tackle kunnen doen, zeg.
Laat iemand toch tackelen.
Hank, het is Sandy.
Het is open, denk ik. Kom binnen.
-Hey. -Hey.
Wat is er?
-Hoe ging het? -Goed.
We spenderen de dag thuis.
Ze neemt nu eventjes pauze.
We moeten praten.
Goed, over dat ondergoed...
Ik heb je niet over Sarah verteld.
Ze is meer dan gewoon m'n assistente.
We gaan uit.
Dat boeit me niks, Hank.
Zorg gewoon dat d'r stomme onderbroek uit m'n zicht blijft.
-Ze woont hier toch niet in, hee? -Nee.
Oké, da's goed.
Ja.
Ik weet niet wat doen.
Ik weet niet wat ik met Ruby moet aanvangen.
Het lukt niet tussen ons tweetjes.
Ze irriteert me zoals geen ander.
Ik kan dikwijls niet met d'r om.
Ik weet het. Ze is frustrerend.
Ze kan frustrerend zijn.
De waarheid is, ik werd niet overgeplaatst naar San Francisco.
Ik vroeg hier specifiek om.
Waarom zou je dat doen?
Ze zat in een foute groep in Minnesota, en ik was bezorgd om haar.
Ik heb jouw hulp nodig.
We moeten dit samen doen
en het moet gelijk lopen.
-Ik wou dat altijd al. -Daarom ben ik hier dus.
-Ik bedoel, ja. -Oké.
Daar ben ik wel voor te vinden. Hey.
Wat doe jij hier?
-Waar blijf ik vannacht? -Jij blijft vannacht hier.
Geen zorgen. Niks is veranderd.
Nee, we gaan lol beleven.
Wij gaan morgen naar Alcatraz.
-Dus, ja. -Oké.
-Zeg welterusten tegen mam. -Welterusten.
Geef haar een knuffel.
-Nee, da's wel goed. -God!
Nou, ze zou je moeten knuffelen.
-Ik ben op m'n kamer. -Goed dan.
En dat raam kan trouwens niet open.
Het is hier net een gevangenis.
Da's geen... Je zal morgen een gevangenis zien
en dat merk je het verschil.
Die opent.
-Het komt goed. -Dank je.
Dank je.
Ik kon het niet laten. Het was zo grappig.
We hadden een hekel aan de leraar.
En Lauren... Zo kwamen we samen.
Ze vond die leraar ook stom.
Dat werd het hoogtepunt van m'n semester,
dat ik een vreselijke leraar had.
Maar hoe maakte je de transitie van gewoon vrienden zijn?
Hoe verliep dat?
Wie deed eerst wat, bedoel ik?
-Amber. -Wat? Ik wil het weten.
-Je hoeft het niet te zeggen. -Nee, je bent zo aardig tegen me.
-Alsjeblieft. -Ik doe egoïstisch en saai.
Niet gek doen, hee?
Ik wil weten hoe het met je is. Ik mis je.
Plus, het is een fijne afleiding
van al die gekheid in m'n leven.
Oké.
Wist je altijd al dat je meisjes leuk vond,
of hoe zit dat met jullie?
Geen idee. Ik wou dat ik het kon uitleggen.
Toen ik nog bij Alex was hield ik heus van hem.
Ik had niet het gevoel dat ik alsof deed,
of iets miste.
Het was gewoon anders.
Ik vond Steve zelfs leuk.
O, mijn God, Steve.
O, mijn God.
Ons ruzie, hier op ditzelfde veld.
-O, mijn... -Ik zal wraak nemen!
-Hey, ik ben zwanger. Doe eens lief. -O, mijn God.
-Het spijt me echt. -Het is een goed excuus.
-Als je erover... -Nu zijn we oud.
We zijn echt volwassen, joh.
Ik ga een baby krijgen.
Proost.
Amber, ik snap
dat dit een moeilijk gespreksonderwerp is
en ik begrijp het.
Moeders zijn soms zo vreselijk.
Zo lijkt het wel.
Maar ik denk dat je je beter zal voelen als je met d'r praat.
Weet je wel?
Je hebt waarschijnlijk gelijk,
voor eens in je leven.
Ik had gelijk over Steven.
-Hey. -Hey.
Wij weten van niks.
Adam en Crosby zitten in Vegas.
Ze nemen niet eens hun gsm's op.
Er viel niks te doen, dus ging mam slapen.
-Oké. -Bedankt voor dit alles.
Alles in orde met de kinderen?
Fantastisch, ja.
Ik bel je wel zodra ik iets hoor.
Nee, ik ga niet weg.
Ik vertrek niet tot ik weet dat Zeek in orde is.
-Oké. -Je moet misschien naar Vegas ofzo.
Ik blijf graag bij de kinderen,
Ja, dat is best mogelijk.
Wat?
Ik denk dat ie in orde is.
Ik veronderstel het.
Het gaat goed met hem. Ik zal hem vermoorden.
Ik wist niet dat ik zo van streek was.
Sorry.
We zouden niet...
Nee, ik weet het. Het spijt me.
Ik moet vertrekken,
Hey.
Jeetje, ik schrok me dood.
Ik weet het. Het spijt me.
Het was werkelijk niks, weet je.
Nou, je gaat deze middag naar Dr. Gordon.
Ik ben nogal moe, Millie.
Ik denk dat ik ga dutten.
Ik kwam zonet van het vliegtuig.
Nou, ik maakte die afspraak, dus we gaan.
We hebben het over Eric Gaynor.
Jij, hij is een moordenaar. Maar daardoor gaat hij niet neer.
Oké, perfect. Ik heb ook wat ideetjes.
Ja...
Laten we alles herevalueren als het hier drie uur is, en...
Weet je wat? Ik bel je zo terug, goed?
Oké, goed. Bedankt...
Dat was zo nipt.
Goeiemorgen, Mr. Jeffries.
Goeiemorgen, Ms. Braverman.
We moeten praten.
Ik moet je zeggen dat...
-Niemand komt door die deur. -Oké.
Beloofd.
Ik kan niet ophouden met aan je te denken.
-Echt? -Echt.
Ik vind je werkelijk leuk. Ik wil dit proberen.
Ja.
Oké.
Oké als in ja?
-Oké. -Oké.
Bel hem maar beter terug.
Max, wacht tot je die mooie boterham ziet.
Ik deed m'n best.
Ik vergat te zeggen dat je je geen zorgen moet maken over opa.
-Het komt goed met hem. -Oké.
Max, die boterham, ik zweer het je.
Ham en kaas, geen sla of mayo of mosterd.
De korstjes zijn eraf, diagonaal gesneden, precies zoals jij het lust, meneertje.
Ik ga geen lunchzak nodig hebben
want ik ga niet op school eten.
Max, dit is de eerste dag op Chambers Academy.
Ik weet het. Veel geluk.
Maatje.
Ja, ik weet het. Mam zei het al.
Het zal een geweldige school zijn en ik moet een poging wagen.
Da's niet exact wat ik wou zeggen.
Ik wou je er gewoon aan herinneren
dat jouw moeder de afgelopen acht maanden hard heeft gewerkt
om die school op poot te krijgen. Ze moest heel wat doorstaan.
Ze moest met het district en de burgemeester gaan praten.
-Bob Little is een klier. -Dat klopt.
En weet je wat?
Jouw moeder kon die klier overtuigen dat die school er moest komen.
En ze kon 39 studenten vinden.
-Achtendertig studenten. -Negenendertig.
Achtendertig. Ik ben geen student.
Goed dan, Max, luisteren.
Je moeder spendeerde al haar energie
wanneer ze niet voor jou of je zusje aan het zorgen was
om die droom voor jou en andere kinderen te laten waarkomen.
Begrijp je dat?
Die school is niet voor mij.
Doe je schoenen aan, pak je schooltas.
Jij gaat vandaag naar de les.
Niet voor mij, maar voor je moeder.
Alcatraz.
-Dat was een leuk uitje. -Ja.
Ik denk niet dat ze er een hekel aan had.
Ze had er mogelijk wel een hekel aan, maar...
Dat was moeilijk te zien, niet?
Niemand ging eraan, dus het was...
-Niemand ging eraan? -Ja.
Goed werk. Je bent zo'n goeie papa.
Niet echt, maar ik probeer het wel.
En nu zal ze hier zijn.
Dat is wat ik je niet verteld heb.
Sandy wil gelijke voogdij nu.
-Ruby zal hier zijn... -Wacht, wat?
Ja, ja.
-Sinds wanneer? -Ja, ik heb het je niet verteld.
-Sinds wanneer? -Ik bedoel, Sandy...
Mijn God.
Ze ondervindt problemen en ze wil het eindelijk toelaten.
Ze heeft m'n hulp nodig, dus...
Da's vast beter voor Ruby, weet ik zeker.
Je bent er toch oké mee?
Ja. Ik ben gewoon verbaasd.
-Ja, ik... Het is fijn voor Ruby. -Ja, weet ik.
En fijn voor jou en mij.
Ik denk dat het...
Het zal goed zijn, denk ik. Ja.
Een beetje gelei.
Ik heb het niet graag als m'n patiënten instorten, Zeek.
Ik wil niet dat je kop tegen de stenen ligt, ja?
We weten niet wat er gebeurde om dit te veroorzaken,
en dat heb ik niet zo graag.
Dus denk ik dat we dat moeten achterhalen.
Ik wil gewoon binnenin
een kijkje nemen om te zien wat er gaande is.
Als er blokkades zijn kunnen we daarmee om.
Als er complicaties zijn kunnen we daar ook mee om.
Een fijne eerste dag.
Hee, Sela en Stephanie. Hoe gaat het met jullie?
Welkom bij Chambers Academy.
Max Braverman, welkom bij Chambers Academy.
-Hoe is het met m'n meisje? -Hey.
Kom eens hier.
-Hee. -Is alles goed met je?
-Ja. -Je voelt wat warm aan.
Gewoon een lang weekend.
Jij zegt het. Je had moeten zien hoe...
Het hele gedoe was geschift.
Opa zat naast me
en plots lag ie op de grond.
-O, mijn God. -En toen kwamen de jongens langs.
En hij wou niet naar de dokter in Vegas.
-God... -En het kan niks zijn.
En geloof me, we hebben heel de nacht gefeest
en het leek goed met 'm te gaan.
Het was iets kleins zeiden ze.
Het was geen echte hartaanval.
Maar het was... Het was niet niks.
Hey, het komt goed met hem.
Ik ben zwanger.