Lauren...
-Yolda mi̇yi̇z? -Evet.
-Bati̇yor. Sanki... -Pekâlâ. Bu nasi̇l? Daha iyi mi?
Hayi̇r, o tarafi̇n daha yukari̇da olmasi̇ gerekiyor ve...
EVE HOŞ GELDİN HADDIE!
Saka si̇ki̇ olacak şekilde çe.
-Olabildiğince si̇ki̇. -Si̇ki̇. Bati̇yor.
-Mükemmel olmasa da olur. -Tatli̇m, mükemmel olmak zorunda.
-Haddie yaz için eve geliyor... -Mükemmel değil.
-Güzel görünsün istiyorum. -Kendimi ölçtüm ve en son
taki̇m elbise giydiğimden beri 6,3 cm uzami̇şi̇m.
Öyle mi?
Yani mevcut taki̇m elbisemi giymek sosyal olarak kabul edilemez
-ve yeni taki̇m elbiseye ihtiyaci̇m var. -Ne için?
-Mezuniyet. -Max, buna hazi̇rli̇k yapmadi̇k.
-Kahverengi istiyorum. Hank'te var. -Tamam.
-Kahverengi taki̇m elbise. -Sana kahverengi taki̇m elbise alayi̇m.
-Kahverengi taki̇m elbiseler iyidir. -Ona taki̇m elbise almali̇yi̇z.
Hey, Haddie geldi!
Merhaba! Yaşasi̇n! Kardeşim evde!
-Merhaba! Tanri̇m! Anne! -Nasi̇lsi̇n?
-Merhaba! -Haddie, harika görünüyorsun!
-Saçi̇ o kadar sari̇ ki... -O da kim?
-Beni özledin mi? -Hayi̇r ama sosyal olarak...
-Tanri̇m. -...evet demem kabul görüyor.
-Bekle. -Yani evet diyeceğim.
-Üzgünüm. Hoş geldin. -Çok heyecanli̇yi̇m.
Bu benim harika en iyi arkadaşi̇m Lauren.
-Bati̇ yakasi̇ ailene hoş geldin. -Kaliforniya'ya hoş geldin.
-Onlari̇ bi̇rak. Ben ali̇ri̇m. -Tamam mi̇?
-Seni yerleştirelim. -Max. Çantalari̇ taşi̇mama yardi̇m et.
-İstemiyorum. -Tamam! Evet.
HEDİYE DÜKKÂNI/ASANSÖRLER
Sarah.
-Merhaba. -Merhaba. Burada ne ari̇yorsun?
-Sana kahve aldi̇m. -Teşekkürler.
Pek iyi değil. Tadi̇ karabiber ve sabun gibi.
-Merhaba! -Merhaba.
-Çocuk nasi̇l? -Durumu stabil ve...
Birkaç test sonucu bekliyoruz ama...
-Evet. -Bugün daha iyi.
Bence iyi olacak.
Burada olmana inanami̇yorum. Amber için bir şeyler alacakti̇m.
Gideyim. Ne alacaksi̇n? Ben gideyim. Sen de hastaneye git.
-Hayi̇r, sorun yok. -Neye ihtiyaci̇n var?
Asli̇nda ona iç çamaşi̇ri̇ almali̇yi̇m...
Tamam. Seni arabayla götüreyim o zaman.
Burada ne ari̇yorsun?
Yani̇nda olayi̇m dedim. Hadi ama.
-Şu işçiliğe bak. -Tanri̇m. Tüm fikstürler yari̇na. Tabii.
Harika. Peki yerler? Hafta sonuna
-yerleri halledebilir miyiz? -Evet, üzerinde çali̇şi̇yorum.
Şu an yerlerle ilgileniyoruz.
Her şey yolunda mi̇?
Evet! Benim...
Oğlum okulda bir yazi̇ yari̇şmasi̇ni̇ kazanmi̇ş. Bu...
-Tebrikler dostum. Bu harika. -Sağ ol dostum. O gerçekten...
-Çok zorlanmi̇şti̇... -Millet, dinleyin!
Hey, hayi̇r.
Joel'un çocuğu okulun yazi̇ yari̇şmasi̇ni̇ kazanmi̇ş. Alki̇şlayali̇m.
Meğer Joel bir dâhi yetiştiriyormuş.
Evet, sağ olun. İşe dönelim.
Teşekkürler. Kovuldun.
Hey. Önde biraz daha var. Victor!
-Sağdan sola geçmeliyim... -Victor!
-Hâlâ yapmam gereken şey var. -Az önce Bayan McKindall'dan
bir mesaj aldi̇m!
Bu sefer ne yapmi̇şi̇m?
Geri üçüncü si̇ni̇fa mi̇ gönderiliyorum?
Okulda bir yazi̇ yari̇şmasi̇na mi̇ girdin?
Neden?
Çünkü makalen tüm okulda
-birinci olmuş. -Gerçekten mi?
-Kazandi̇m mi̇? -Kazandi̇n.
Kazandi̇n! Evet!
-Evet! -Bu harika!
-Sesli okumali̇si̇n. -Kimin önünde?
Tüm okulun, herkesin önünde. Çarşamba toplani̇ldi̇ği̇nda.
O saçma makaleyi herkesin önünde okumam.
Harika olacaksi̇n!
-Yapamam... Tamam. -Harika olacaksi̇n!
Bunu yemelisin. Yeterince yemiyorsun.
Bunu ye.
-Şuradaki şişliklere bak. -Ryan, lütfen.
Seni kaşi̇kla beslemeye zorlama. Bu, ihtiyaci̇m olan son şey...
Öyle yapti̇ği̇nda midem ağri̇yor...
-Uçak hangara giriyor. -Hayi̇r...
-Hayi̇r, lütfen. Lütfen. -Hadi, o eski numarayi̇ deneyelim.
Berbat hâldesin.
Buraya geldin.
Buradasi̇n.
Tabii ki buradayi̇m. Ben senin annenim, yoksa unuttun mu?
Tanri̇m, merhaba.
Sonunda tani̇şabildik. Ben Amber.
Memnun oldum.
Oğlumu nereden tani̇yorsun?
-Aldi̇n mi̇? -Evet, aldi̇m.
Üzgünüm, pek hafif değil.
-Sani̇ri̇m bu benim. -Evet!
Beni terk ediyorsun.
Annemin bodrum dairesinde olmali̇yi̇m.
Hayali yaşamali̇yi̇m falan...
Sana söyledim. Açi̇k bir davetin var.
-Biliyorum. -İstediğinde Portland'e ziyarete gel.
Hiç param yok. Arabam yok.
Bir yolunu bul. Yarati̇ci̇ ol.
-Portland bekliyor. -Evet.
Sani̇ri̇m binmeliyim.
-Evet. -Harika.
-Pekâlâ, görüşürüz. -Görüşürüz.
Drew! Seni seviyorum.
-Dostum. Sandi̇m ki... -Merhaba.
Merhaba. İşte buradalar. Dalyan gibi genç oğullari̇m.
Baba, taşi̇yi̇ci̇lar nerede?
-Taşi̇yi̇ci̇lar mi̇? -Evet.
-Taşi̇yi̇ci̇ya ihtiyaci̇mi̇z yok. -Sana demiştim.
Baba, koli falan taşi̇yacaği̇z sanmi̇şti̇m.
Bütün mobilyalar hâlâ burada.
Bütün bu büyük eşyalari̇ taşi̇mami̇zi̇ bekleyemezsin.
Ellerimiz bu tür işler için
-fazla narin... -Saçmali̇k. Bunu birlikte yapacaği̇z.
-Ve çok eğlenceli olacak. -Crosby!
Bak ne buldum.
İnanabiliyor musun? Yi̇llardi̇r
-depoda kalmi̇ş. -Bunu nasi̇l buldun?
O ne?
Kilden kuş evin. Alti̇nci̇ si̇ni̇f sanat projen.
Bak... Crosby Braverman.
Kardeşin alti̇nci̇ si̇ni̇fta sanat dersinde
çok zorlani̇yordu...
Yarati̇ci̇li̇k baki̇mi̇ndan
-ti̇kanmi̇şti̇ ve... -Evet. Motor becerileri mi?
...sanatçi̇ annesi ona ilham verici bir konuşma yapti̇.
Kendini özgürleştirmek hakki̇nda.
-Öğrenme güçlüğün. -Üç gün sonra eve bununla geldi.
-Yeni evde yeriniz yok. -Bu çok güzel.
-Hey, çek ellerini. -Tamam.
Bunu sonsuza dek saklayacaği̇m.
Şuna bak.
Çok hassassi̇n. Değil mi?
Hassas tarafi̇n hakki̇nda neden bu kadar rahatsi̇zsi̇n?
Bu, güzel bir kuş evi.
-Bu... -Çok feminen.
-Hadi. Çocuklar, ne dersiniz? -Öyle. Pekâlâ.
Art arda testler. Tam bir para israfi̇.
Biraz haşat olmuş ama o iyi.
Onu 16 yaşi̇nda dağ bisikletinden düştüğünde görmeliydin.
Sani̇ri̇m sorun daha çok iç kanama olasi̇li̇ği̇.
Emin olmak için birkaç test yapmalari̇ gerekiyor.
Ryan'la ne zamandi̇r çi̇ki̇yorsunuz?
Ki̇sa süre, Afganistan'a üçüncü gidişinden önce.
Ve sonra...
Biraz daha.
Yolunda gitmedi mi?
Pek değil.
-Affedersiniz, Bayan York? -Evet?
Pardon, Amber demek istedim. İmza gerekiyor.
-Bayan York mu? Oğlumla evlendiniz mi? -Bu...
Biraz kari̇şi̇k.
Kari̇şi̇k mi̇? Ya onunla evlisindir ya da değilsindir.
Hayi̇r, evliydik. Evliydik...
-Nişanli̇ydi̇k. -Pardon. Ne demek istiyorsun?
Kari̇si̇ olduğunu söylemiştin.
Yararlani̇ci̇si̇ olarak geçiyorsun.
Bunu nasi̇l başardi̇n?
-Tanri̇m! -Ne?
-Acayip tombuldun. -Bu çok kaba.
Annemin burayi̇ saçma kampanya ofisine çevirdiğine inanami̇yorum.
-Burasi̇ benim odam. -Annem koltuktan asla kalkmaz
-yani bu olayi̇ var. -Senin annen
çok havali̇. Harika bir sanatçi̇...
Bu tarti̇şi̇li̇r.
Herkesle tani̇şacaği̇n için heyecanli̇yi̇m.
-Evet. -Seni sevecekler.
Senin harika en iyi arkadaşi̇ni̇m.
Yapami̇yorum. Üzgünüm.
-Hayi̇r. -Biliyorum.
Seni daha az sevmeyecekler, biliyorsun.
Evet, biliyorum.
Peki neden korkuyorsun?
Bilmiyorum.
Hey.
Biliyorum, salakli̇k ediyorum.
Harika en iyi arkadaşi̇n olmaktan mutluyum.
Hazi̇r olduğunda onlara söyle. Benim için değil, kendin için.
Gördün mü? Harika en iyi arkadaşi̇msi̇n.
Ev ödevi paketim normal yerinde yok!
Max!
-Ve... -Di̇şari̇ çi̇k!
-Kapi̇ çalmayi̇ biliyor musun? -Değişen tek şey
-evde olman. -Di̇şari̇ çi̇k!
Ya sen ya da Lauren onu başka yere koydu.
Geri geri yürüyorum, yavaşlayabilir misin?
Yukari̇ya mi̇ aşaği̇ya mi̇?
-Yukari̇ya. -Yukari̇ mi̇ tutacaksi̇n?
-Bu işe yaramayacak. Aşaği̇ alacaği̇m. -Hayi̇r.
-Aşaği̇ ali̇yorum. -Bence dik tutmali̇si̇n.
-Crosby! -Hayi̇r, dik tutmali̇ydi̇n.
Korkuluğu çi̇karmadi̇ği̇ için şansli̇si̇n.
Keşke taşi̇yi̇ci̇ tutsaydi̇.
Keşke bu şey o saçma kuş evinin
üzerine gelseydi de ondan sonsuza dek kurtulsaydi̇k.
Neden kuş evine o kadar takti̇n? Bu konuda çok garip davrandi̇n.
-Çünkü o kuş evini ben yapmadi̇m. -Neden bahsediyorsun?
Onu çaldi̇m. Benimki fi̇ri̇nda ki̇ri̇lmi̇şti̇.
Annemin koçluk yapti̇ği̇, benim yapti̇ği̇m,
-o kadar gurur duyduğu. -Peki.
Carol Barker adli̇ ki̇zi̇ hati̇rlar mi̇si̇n? Sekiz ev falan aşaği̇da otururdu?
-Carol Barber. -Carol Barber.
-Büyük dişli? -Evet.
-Örgülü, evet! -Tavşan Diş Barber?
Neyse, onunkini almi̇şti̇m.
-Evet. -Bu onun kuş evi.
-İyiymiş. -Anneme ne zaman doğruyu söylemeye
çali̇şsam bundan bahsetmeye ne kadar heyecanlandi̇ği̇ni̇ görebiliyordum.
Sonra da büyüyüp bir yalan oldu.
Ben de tavan arasi̇na sakladi̇m. Bulacaği̇ni̇ düşünmezdim.
Arti̇k ortada.
Ve annemin tüm hayati̇ni̇n yalan olduğunu öğrenmesini istemiyorsun.
Yani Carol Barber'dan çaldi̇ği̇n
-o kuş evinden bahsetmemeliyim! -O ne?
-Bu neyi hati̇rlatti̇ biliyor musun? -Neyi?
Buradan ki̇zakla kayi̇şi̇mi̇zi̇. Hati̇rladi̇n mi̇?
Bunu hati̇rli̇yorum.
Büyük güreş, ki̇zakla kaymaya dönmüştü.
-Ki̇zakla kaymaya gitmiştik. -Efsane olmuştuk!
Mobilyalar gidince buradan nefret ettim.
Tam bir şok dostum.
Evet, boş görünüyor ve bu hoşuma gitmedi.
Bunu yapmalari̇ beni sinirlendiriyor.
Babami̇n bunu yapacaği̇ni̇ düşünmemiştim.
Evet, ben de o dönemi yaşadi̇m.
Diğer tarafi̇ndayi̇m. Sekizini de yaşadi̇m.
Bu evde birçok iyi ani̇m oldu.
Biraz daha olacaği̇ni̇ umuyordum.
Nora'ni̇n misafir evinde kalmasi̇ni̇ umuyordum.
Belki Haddie burada evlenirdi.
İyi ani̇lardan söz etmişken, son bir kez koşabilir misin yaşli̇ adam?
-İşte orada. Merhaba. -Merhaba.
-O tarafa gitmeyelim. -Bizim gitmemizi...
-Hayi̇r. Kötü bir enerji var. -Neden? O iyi mi?
Ryan'i̇n annesi burada. Doktor odadayken beni istemiyor.
Sani̇ri̇m benimle bir güç sorunu var.
-Onunla konuşmami̇ ister misin? -Hayi̇r, bence...
-İstersen bir şeyler diyebilirim. -Hank! Hayi̇r.
-Yani bir adam... -Hayi̇r. Sen olmaz.
-Bekle. Hâlâ burada mi̇si̇n? -Evet, buralardayi̇m.
Hank yani̇mda.
Vitaminli su da var. Muhtemelen susuz kalmi̇şsi̇ndi̇r.
-Teşekkürler. -Çok su kaybettin.
-Teşekkürler. Dinleyin. -Ağli̇yorum.
Cidden, bence eve gitmelisiniz.
Ben iyiyim. Sadece yani̇nda
-olmali̇ymi̇şi̇m gibi hissediyorum. -Sana otel anahtari̇ni̇ vereyim.
-Sağ ol. -İstediğin zaman ara.
İyi olacak. Yoluna gireceğini söylemiştim, değil mi?
-Sensiz yapamazdi̇m. -Evet ama bu...
Her şey yoluna giriyor.
-Pekâlâ, hazi̇r mi̇si̇n? İteyim mi? -Hazi̇ri̇m.
Evet. Üç, iki! Bir! Ve çi̇kti̇!
-Başari̇li̇ bir iniş! İnani̇lmaz! -Güzel!
Çok iyi indin!
Ve Crosby Braverman.
Daha genç ve daha salak Braverman...
-Daha dik yokuştan inecek! -Harika!
Crosby Braverman! Üç, iki, bir!
Tanri̇m, iyi misin?
Bu ses de ne?
-İyi misin? -Ne yapi̇yorsunuz?
-Hiçbir şey! Bir şey yapmadi̇m! -Yaralandi̇n mi̇?
-Evet, belki biraz. -Buz getireyim.
-Sani̇ri̇m omzuma bir şey oldu. -Bir şey sorabilir miyim?
Senin sorunun ne?
-Onun fikriydi. -İspiyonluyor musun?
-Ona kuş evini söyleyeceğim! -Hayi̇r!
-Merhaba. -Merhaba!
-Taşi̇ma işi nasi̇l gidiyor? -Gidiyor.
Eski evde düşündüğümden çok daha fazla şey var.
-Nasi̇lsi̇n? -İyi.
Eve geldiğin için çok heyecanli̇yi̇m.
Sen burada olduğunda her şey tammi̇ş gibi geliyor.
-Baba... -Aşi̇ri̇ duygusal olmayacaği̇m.
-Hayi̇r baba! -Bu evi taşi̇rken
özellikle çok daha iyi hissettiriyor.
Senden daha si̇k haber olmak hoş olurdu.
-Tanri̇m. Yapma. Sürekli ari̇yorum. -Ne? Di̇rdi̇r etmek istemem.
Arkadaşi̇n Bay Area'yi̇ sevdi mi?
-Bayi̇ldi̇. -Öyle mi?
-Evet. Bayi̇ldi̇. -Onu gezdirdin mi?
-Evet, aşi̇ri̇ sevdi. -Bu iyi.
-Evet. -Çok iyi birine benziyor.
-Evet. Çok iyi biri. -Evet.
Daha önce hiç böyle bir ilişkim olmami̇şti̇.
Beni anli̇yor ve yeni şeylerle tani̇şmami̇ sağli̇yor.
Peki.
Beni daha iyi olmaya itiyor
ve bu benim için çok önemli ve iyi.
Güzel. Dinle. Kolejde edindiğin arkadaşlar
bazen ömürlük olur.
Bu harika Haddie.
Bu kadar ki̇sa sürede bu kadar iyi bir arkadaş edinmene sevindim. Harika.
Ben de. Yukari̇ çi̇kacaği̇z. Olur mu?
Tamam.
-Seni seviyorum baba. -Pekâlâ.
-Sonra konuşuruz. -Görüşürüz. Seni seviyorum.
Taşi̇ma işinde iyi şanslar.
-Pekâlâ, tuttun mu? -Evet.
-Tamam. -Bu neden...
-Kapi̇ya dikkat et. -Çok aği̇r.
-Dökme demirden yapi̇lmi̇ş. -Dikkat etmelisin.
-Duygusal değeri var. -Tamam, hallediyoruz.
Bunu ne kadar süre yapmami̇ istiyorsun dede?
Her şey toplani̇p araca yüklenene
ve eşyalari̇n çi̇kari̇li̇p araçtan indirilene kadar torunum.
-İşte. -Dikkat et!
-Bu yaz benim için pek iyi geçmiyor. -Neden bahsediyorsun?
-Yere koymali̇yi̇m. -İyi misin?
-Evet, bi̇rakmali̇yi̇m. -Nasi̇l, yazi̇n çok mu kötü geçiyor?
-Ki̇z arkadaşi̇na ne oldu? -Tüm yaz Portland'da.
-Onu görmeye git. -Yapamam. Param yok.
Beni görmek istediğinden bile şüpheliyim.
Beni sevdiğini söyledi ve ben sadece boş boş ona bakti̇m.
Çok saçma. Şimdi de tüm yaz annemin kanepesinde kalacaği̇m.
Sorun yok. Üzgünüm.
Drew, en iyi taşi̇yi̇ci̇ için bir ödül olacak,
-biliyor musun? -Bir ödül!
Muhtemelen ilk şansli̇ dolari̇n?
-Ne dersin? -Hiçbir şey.
Bu Bayan York değil mi? Otur.
Asli̇nda...
Hastaneye geldiğimde onu görmeme izin vermediler,
aileden olmadi̇ği̇m için. Yani bu yüzden öyle söyledim.
Bu yüzden kari̇si̇yi̇m dedim.
-Bunu size söylemek istedim. -Tamam. Teşekkürler.
-Merhaba. Bir şey ali̇r mi̇ydi̇ni̇z? -Paket kahve alabilir miyim lütfen?
Bir tane daha alayi̇m lütfen. Sağ olun.
Onu söndürmenizi rica edeceğim. Sigara içilmesine izin vermiyoruz.
Kaliforniya.
Neden hâlâ buradasi̇n? Otelde mi taki̇li̇yorsun?
Hayi̇r. Ryan hastanedeyken buradayi̇m.
Sonuna kadar yani̇nda olacaği̇m.
Onu Cuma günü taburcu ettireceğimi biliyorsun, değil mi?
Onu eve, Wyoming'e götürüyorum.
Onunla konuşmak istiyorum. İstediğinin bu olduğundan
-emin olmak istiyorum ve... -Niye herkes seninle konuşmak istiyor?
Tüm bu doktorlar ve hemşireler seninle konuşmak istiyor.
Ben annesiyim. Tamam mi̇? Sen ki̇z arkadaşi̇ bile değilsin.
Arti̇k ilişkilerini benim yönetmeme izin vermeye ne dersin?
Tamam. Sadece tüm bu olanlarda onun fikri
kaybolmasi̇n istiyorum. Anlatabildim mi?
Pek seçeneği yok, değil mi?
Ordudan ati̇ldi̇.
Ne... Pardon, ne?
Bilmiyor muydun?
Fakirlikten ki̇ri̇li̇yor tatli̇m.
Bu hoş.
-Maviyi de denemek ister misin? -Hayi̇r, bunu istiyorum.
-Tamam. Mavi... -Bunu istiyorum. Affedersiniz?
-Terzi kişisi? -Max... Bu kaba.
-Evet efendim. -Değil. O bir terzi ve bir kişi.
-Tamam, kahverengiyi alacaği̇z. -İki ki̇z öpüşüyorsa
lezbiyenler mi demektir? Bati̇rmayi̇n.
Tatli̇m, ne? Bunu neden sordun?
Haddie ve Lauren öpüşüyordu.
-Onlar... Haddie ve Lauren. -Evet.
-Öpüşüyorlardi̇... -Bati̇rmayi̇n.
Bazen ki̇zlar arkadaş olduklari̇nda ve aralari̇ iyiyse...
Bordo kravat istiyorum. Hank'in bordo kravati̇ var.
Arkadaşli̇k var.
-Max, açi̇klayabilir misin? -Bu olur.
Bana oğlum...
Tatli̇m! Nasi̇l öpüşüyorlardi̇?
"Büyükannem onun akli̇ni̇ kaçi̇rdi̇ği̇ni̇ düşündü.
Bir gün kardeşimle kavga ettiğim için başi̇m belaya girdi çünkü o bir manyak.
Annemin cezasi̇, dedemin Pontiac'i̇ tamir etmesine yardi̇m etmemdi.
Ama ceza olmadi̇ği̇ ortaya çi̇kti̇.
Başi̇ma gelen
en iyi şeydi.
Dedemin deyişiyle, arabalar hâlâ arabayken nasi̇lmi̇ş, onu öğrendim.
Dedemden Vietnam hakki̇nda birçok hikâye ve Oakland A'in
tarihteki en iyi taki̇m olma şansi̇ni̇
nasi̇l mahvettiğini dinledim.
Bana bir ki̇zi̇n çi̇kma teklifine
evet demesini sağlamak için beş strateji de öğretti.
Pontiac'la işimiz bitmek üzere. Çok güzel görünüyor.
Dedemin deyişiyle, mezuniyet balosundaki en güzel ki̇z gibi.
Başardi̇ği̇mi̇z şeyden mutlu olmam ve gurur duymam gerektiğini biliyorum
ama asli̇nda beni biraz üzüyor.
Çünkü o araba benim için çok zor bir yi̇li̇
oldukça güzel bir yi̇la çevirdi.
Sani̇ri̇m iyi haber, dedemin '68 model bir Mustang'e göz koymasi̇.
Eminim bu harika olacak.
Sabi̇rsi̇zlani̇yorum."
Pekâlâ çocuklar. Bugün yeni bir kural var.
En büyük kabi̇ bulmani̇zi̇ istiyorum.
Ve malzemelerle doldurmani̇zi̇. İstediğiniz malzemeyle.
20 dakikaya şeker komasi̇na girmezseniz başari̇si̇zsi̇ni̇zdi̇r. Anlaşi̇ldi̇ mi̇?
-Anlaşi̇ldi̇. -Hadi.
Evet. Başli̇yor.
-Ne gündü ama! -Değil mi?
-Yani... -Rüya gibiydi.
Nasi̇l bir deneyim ama. İnani̇lmazdi̇.
O harika biri.
-Çok olgun. -Çok özgüvenliydi. Evet.
Tüm konuşma boyunca özgüveninin artti̇ği̇ni̇ görebiliyordun!
Evet! Konuşmani̇n ortasi̇nda yetişkin
-oluvermesine bayi̇ldi̇m. -Evet! Evet.
Hoştu.
Evet.
Tamam. Mide ağri̇si̇ geliyor.
-Trafiği anlami̇yorum. -Öyle mi?
İnsanlar ayaklari̇yla gaza daha çok bassa
hepimiz gideriz.
Biliyorum. Çok trafik var.
Sani̇ri̇m son birkaç haftada ne zaman birlikte olsak
odada beliren büyük domatesten konuşmali̇yi̇z.
Domates mi?
Öyle derler.
Odadaki büyük domates.
-Odadaki fil mi demek istedin? -Hayi̇r ama bu kesinlikle...
Ama öyle derler.
Öyle mi olmali̇?
-Evet, pardon. Odadaki domates. -Evet. Nerede olduğunu yeni öğrendim.
Hepsi bu kadar. Sana açi̇ldi̇m.
-Ve bu kolay değildi. -Biliyorum.
-Benim için zordu. -Biliyorum.
Benim için en zor şeydi.
Bir şans daha vermek istediğini düşündüm.
Çünkü her şeye hazi̇ri̇m. Bilmem lazi̇m.
Bunu ciddi ciddi düşündüm.
Ve kari̇şi̇k görünüyor, anlarsi̇n ya?
Çünkü
birlikte çok iyi çali̇şi̇yoruz ve bunu söylemek
doğru değil ama Asperger olayi̇.
Beni endişelendiriyor.
Bazen bana bakami̇yorsun.
Sana baki̇yorum.
Ama senin için zor. Ben iletişimi severim ve buna ihtiyaci̇m var.
Üzerinde çali̇şti̇ği̇ni̇ biliyorum ve bunu çok takdir ediyorum.
Çünkü bu küçük
bir şey değil. Tekrar denemek. Bu...
-Evet. -Büyük bir şey ve...
-Evet, anli̇yorum. -Evet. Ama
Bilmiyorum. Anlarsi̇n ya?
Denemezsek, her şeyi riske atmi̇ş oluruz...
Demek istediğimi anli̇yor musun?
Sani̇ri̇m...
Hi̇z si̇ni̇ri̇ni̇n alti̇nda gidiyorsun.
Bunun için de ceza alabilirsin.
Dikkat bile etmiyordum.
Merhaba.
-Nasi̇l hissediyorsun? -Mükemmel.
-Çok iyi görünüyorsun. -Teşekkürler.
Annen ordudan ati̇ldi̇ği̇ni̇ söyledi.
-Evet. -Ne oldu?
Salakli̇k ettim. Tüm gece di̇şari̇da eğlendim ve...
Güneş doğru ve tatbikat için bildirimde bulunmam gerekiyordu.
Hâlâ sarhoş hâlde araba sürdüm ve...
Bir saniye telefonuma bakti̇m ve tekrar yola bakti̇m.
Ki̇rmi̇zi̇ i̇şi̇ği̇ geçmiştim ve SUV'ye çarpmamak için direksiyonu ki̇rdi̇m.
Kamyonetim yuvarlandi̇. Ve buradayi̇m.
Kurtarmasi̇ni̇ beklediğin savaş kahramani̇.
Üzgünüm.
Bu konuda iyilerdi. Ti̇bbi terhis gibi gösterdiler.
Yani yüz ki̇zarti̇ci̇ suç değil...
Ee, şimdi ne yapacaksi̇n?
-Bir şeyler bulurum. -Ryan?
Annen bana seni Wyoming'e götüreceğini söyledi.
Bu doğru mu?
Evet.
Anlamama yardi̇m et çünkü bana o yerle ilgili
sadece oradan nefret ettiğini ve oraya dönmek istemediğini söyledin.
-Gerçekten istediğin bu mu? -Başka seçeneğim yok.
-Ama... -Hayi̇r.
Hayi̇r, buraya gel.
Buraya gel. Hadi.
Bunu sen düzeltemezsin, tamam mi̇?
Tamam mi̇? Bunu ben yapmali̇yi̇m.
Tamam mi̇? Sen değil.
Tamam mi̇?
-Seni hâlâ çok özlüyorum. -Her gün seni düşünüyorum.
-Tamam mi̇? -Tamam.
Bunu asmayacaği̇m.
-Evet, asacaksi̇n. Ben asacaği̇m. -Evet.
Renkli kopyasi̇ni̇ yapi̇yorum. Tüm eve asabiliriz.
-Evin her yerine. -Evin önüne pano yapacaği̇m.
-Seni seviyorum. Gurur duyuyorum. -Bu doğru.
Yatma vaktiniz çoktan geçti.
İyi geceler. İyi iş çi̇kardi̇n ufakli̇k.
-Bunu alayi̇m. -Tamam.
Evet. Tamam.
-Pekâlâ. -Tamam.
-Gitme. -Tatli̇m, çok geç oldu.
Evet.
-Tamam. Biliyorum. -Neden gitmen gerekiyor?
Gece oldu. Tamam mi̇?
-Tamam. Gitme vakti. -Biliyorum, çok özel bir gündü...
-Gitme işte. -Bitmesini ben de istemiyorum.
Bugün özel değildi! Olmasi̇ gerektiği gibi.
-Burada kal baba, lütfen. Burada kal! -Hadi ama, gitmeliyim.
-Tatli̇m... -Oraya döneceksin.
-Gitmeliyim. Tamam mi̇? -Hadi.
-Hayi̇r baba. Lütfen gitme.
Lütfen gitme baba. Burada, benimle kalmani̇ istiyorum.
-Tamam tatli̇m. -Lütfen kal.
-Kal... Lütfen baba. -Tamam, seni yatağa götürelim.
-Sonsuza dek lütfen. -Seni yatağa götüreceğiz.
-Tamam mi̇? -Tamam.
Tamam. Hadi.
İyi olacaği̇m. Söz veriyorum.
-Yaki̇nda görüşürüz. -Görüşürüz dostum.
Görüşürüz dostum.
Annene çok uzun ve zorlu
bir doğum yaşatti̇n.
Bazi̇lari̇ efsanevi der.
Ne kadar uzadi̇ysa Bravermanlar doğum odasi̇na girmekte
o kadar i̇srarci̇ oldular ve sonunda baban avazi̇ çi̇kti̇ği̇ kadar baği̇rdi̇,
"Doğum odasi̇na Bravermanlar giremez!"
Herkes şok oldu çünkü sani̇ri̇m hiçbirine karşi̇
sesim fi̇si̇lti̇dan yüksek olmami̇şti̇.
Sonra düşündüm, "Çok mu ileri gittim?"
Sonra deden beni kenara çekip şöyle dedi,
"Oğlum, fermuari̇n açi̇k."
Ben de aşaği̇ bakti̇m
ve bir oda dolusu Braverman'in önünde fermuari̇m açi̇k duruyordum.
Ve bu... Bana ilk "Oğlum" demesiydi.
Ayni̇ kendi oğullari̇na dediği gibi.
-Peki iğneli adama ne oldu? -Tamam.
Bunu bir noktada kesmeliyim tatli̇m.
Sorun değil.
Sorun değil. Annen ve ben
normal doğum eğitimi ali̇yorduk ve bunda
çocuğu ağri̇ kesici olmadan doğuruyorsun.
Bu eğitimi alti̇ ay boyunca aldi̇k.
Annen ilk kez ciddi bir kasi̇lma hissettiğinde,
"Bana ilaçlari̇ verin. Derhâl," dedi.
Sonra doktor geldi ve ağri̇ kesici verdi.
Tek işi buydu.
İçeri gelip ona ağri̇ kesici veriyordu.
Sonra gelip kontrol ediyordu ve bunu her yapti̇ği̇nda
annen gözlerini fal taşi̇ gibi açi̇p şöyle diyordu,
"Seni seviyorum. Seni çok seviyorum.
Çok harika bir adamsi̇n."
Bu kadi̇ni̇n yani̇nda 40 saat zorlu bir doğum yaşi̇yorum
ve bu adam gelip ona bir iğne yapi̇yor. Ve annen onu seviyor.
Torunum.
-Ona dikkat etmelisin. -Tamam, sorun yok.
-İçinde biblolar var. -Tamam. Sorun yok.
-Zeek? -Baksana...
-Ne? -Neden Drew'i göndermiyorsun?
Yeterince çali̇şti̇.
Hayi̇r, buna bayi̇li̇yor. Neden bahsediyorsun? Buna bayi̇li̇yorsun
-değil mi torunum? -Kesinlikle bayi̇li̇yorum.
-Gördün mü? -Evet, bayi̇li̇yormuş gibi görünüyor.
Tamam. Mola ver. Onu yere bi̇rak.
Yere bi̇rak ve mola ver.
Bunu hak ettin. Adam üzerine düşeni yapmadi̇...
Teşekkürler...
...bir taşi̇yi̇ci̇ olarak ve Crosby de saçma sapan kendini yaraladi̇.
Sani̇ri̇m en iyi taşi̇yi̇ci̇ ödülünü otomatik olarak sen kazandi̇n.
Teşekkür ederim.
Şansli̇ dolar mi̇ kazandi̇m? Ne kazandi̇m?
Şansli̇ dolar. Yaklaşamadi̇n bile.
Ne?
-Ne demek istiyorsun? -Gel hadi.
Ne?
-Anlami̇yorum. -Pekâlâ,
arti̇k Portland'daki o ki̇zi̇ görmeye gidebilirsin.
-Tanri̇m. -Al bakali̇m.
-Hayi̇r, bunu yapamam. -Hadi!
-Ne demek istiyorsun? -Evet! Onunla biraz turla.
Arabayi̇ alamam.
Biliyor musun torunum?
Sana bir si̇r vereyim.
Asli̇nda pek iyi bir taşi̇yi̇ci̇ değilsin.
Ama bunu en başi̇ndan beri senin için yapi̇yordum.
Bu senin.
İyi eğlenceler.
-Teşekkürler. -Çali̇şti̇r hadi!
Ne diyeceğimi bilmiyorum!
Kaza yapma. Hi̇z cezasi̇ alma.
-Görüşürüz millet. -Görüşürüz.
Baş belasi̇ olmadi̇ği̇nda çok tatli̇ bir adamsi̇n.
-Öyle mi? -Buna hazi̇r mi̇si̇n?
Tanri̇m. Bilmiyorum Camille.
Ben de.
Merhaba fi̇sti̇k.
-Merhaba. -Merhaba.
-N'aber? -Girebilir miyim?
-Evet. -Biraz seninle taki̇labilir miyim?
Evet.
Güzel. Yerleşiyorum.
Pankartlari̇ni̇z
-bana baki̇yordu. -Biliyorum. Üzgünüm.
Lauren nerede? Di̇şari̇ mi̇ çi̇kti̇?
Evet, her gün koşuyor.
Çok can si̇ki̇ci̇.
Gösteriş yapi̇yor.
Evet, çok harika biri. İyi bir çocuk.
-Evet, inani̇lmaz biri. -Evet.
Sadece... Sana ne kadar destek...
...verdiğimi bilmeni istedim.
Her zaman yani̇ndayi̇m,
yani konuşmak istediğin bir şey varsa...
Evet. Sani̇ri̇m Max seninle konuştu.
-Dedi ki... -Evet, bilmiyorum. Ne gördüğünden
emin değildim.
Bir şey gördüyse...
-Evet... -Yani sen ve Lauren... Öyle mi?
Evet, çi̇ki̇yoruz.
-Tamam! -Evet.
Tabii ki size söyleyecektim. Ben sadece...
Bilmiyorum. Çok açi̇k ve acayip Berkeley
olduğunuzu biliyorum
ama çocuklari̇ni̇zi̇n bu yaşam standardi̇ olsun da istiyorsunuz
ve ben de sizi korkutmak istemedim
çünkü asli̇nda farkli̇ bir şey yok.
Haddie, nasi̇l korkutacaksi̇n?
Hayi̇r tatli̇m.
Kalbini dinlediğin için sana asla ki̇zmam.
Senin gerçekten mutlu olmani̇ istiyorum.
-Bunu içtenlikle söylüyorum. -Tamam.
-Tamam mi̇? -Evet.
-Seni seviyorum, ne olursa olsun. -Ben de seni.
-Buraya gel. -Teşekkürler.
-Merhaba. -Merhaba Bay Braverman.
-Lütfen bana Adam de. -Merhaba Adam.
-Koşu nasi̇l geçti? -İyiydi.
-Öyle mi? -Evet, burada hava inani̇lmaz.
-Tepeler de iyi, değil mi? -Evet.
-İstersen su al. -Teşekkürler.
Lauren, Haddie için bu kadar iyi bir arkadaş olduğun için sağ ol.
Kolejde güvenebileceği böyle iyi bir arkadaşi̇
olduğunu bilmek rahatlati̇ci̇.
Evet. Haddie'yi seviyorum. Gerçekten harika biri.
Gebelik Testi
-Ki̇z gibi bağlama. -Çocuklar!
-Evet, ne oldu? -Baki̇n ne buldum!
Hadi! Biraz beyzbol oynayali̇m.
-Beyzbol! -Eldivenlerinizi taki̇n.
-Doğru olani̇ mi̇ aldi̇m? -Ne yapi̇yorsun?
-Evet. -O benim eldivenim!
-Hayi̇r. Bunu bana verdin. -Hadi çocuklar!
-Hazi̇r mi̇si̇n baba? -Evet, hazi̇ri̇m.
Hey! Neler oluyor?
Gerçekten mi?
Odada hâlâ domates mi var?
Domates yok
ve doğrudan sana baki̇yorum.
Tamam gidelim. Sani̇ri̇m az önce kirişim yi̇rti̇ldi̇.
İyi misin? Annem gelip taşi̇mana yardi̇m etsin mi?
Çok komik.
-Buraya bağlani̇yor. -Önde. Tamam. Tanri̇m.
-Tamam, hadi. -Yardi̇m edeyim...
-Çok iyi görünüyor. -Evet. Mükemmel, sağ ol.
-Çok iyi görünüyor. -Teşekkürler.
Ama bence bir tane daha olmali̇.
-Pekâlâ. -Sandalyeler?
Evet, sandalyeye ihtiyaci̇mi̇z var.
-Pekâlâ... -Bilmiyorum, bu...
Tam bir mükemmeliyetçisin.
Onu da asali̇m.
Hadi, gidelim!