Lauren...
-Vertrekken we? -Ja.
-Hij vouwt. -Is dat beter?
Die kant moet omhoog en...
WELKOM THUIS, HADDIE
Strakker.
-Strakker gaat niet. -Hij vouwt.
-Het hoeft niet perfect. -Jawel.
-Haddie komt thuis... -Niet perfect.
-Het moet goed zijn. -Ik heb mezelf gemeten
en ik ben 5 cm gegroeid sinds ik voor 't laatst 'n pak droeg.
Ja?
Ik kan mijn huidige pak niet aan,
-dus ik moet 'n nieuwe. -Waarom?
-De uitreiking. -Dit wisten we niet.
Ik wil 'n bruin pak, net als Hank.
-Bruin. -Die ga ik regelen.
-Bruine pakken zijn mooi. -Dat moeten we regelen.
Daar is Haddie.
Joepie. Ze is thuis.
-Hoi. O, mijn god, mam. -Hoe is het?
-Hoi. -Je ziet er geweldig uit.
-Ze is zo blond. -Wie is dat?
-Heb je me gemist? -Nee, maar 't sociaal geaccepteerde...
-Mijn god. -...is ja zeggen.
-Wacht. -Ik zeg ja.
-Sorry. Welkom. -Ik ben zo blij.
Dit is mijn geweldige beste vriendin Lauren.
-Welkom in je westkust-familie. -Welkom in Californië.
-Ik pak de koffers wel. -Oké?
-We brengen jullie naar binnen. -Max. Help me even.
-Dat wil ik niet. -Oké. Ja.
Sarah.
-Hé. -Hoi. Wat doe jij hier?
-Ik heb koffie voor je. -Dank je.
Hij is niet zo lekker. Hij smaakt naar peper en zeep.
-Hoi. -Hoi.
-Hoe is 't met de kleine? -Stabiel en...
We wachten op wat uitslagen, maar...
-Ja. -Het gaat beter.
Het komt wel goed.
Je bent gewoon hier. Ik ging eigenlijk wat voor Amber halen.
Ik ga wel. Wat heb je nodig? Ga jij maar naar 't ziekenhuis.
-Dat hoeft niet. -Zeg het maar.
Ze heeft ondergoed nodig en...
Dan breng ik je wel.
Wat doe je hier?
Ik besloot te blijven. Kom mee.
-Controleer dat. -De armaturen komen morgen.
Geweldig. En de vloer? Kan de vloer er voor
-'t eind van de week in? -Ja.
We zijn druk bezig met de vloer.
Alles oké?
Ja. Mijn...
Mijn zoon heeft een opstelwedstrijd gewonnen op school.
-Proficiat. Wat goed. -Dank je. Hij heeft...
-Hij heeft het moeilijk gehad. -Luister, mensen.
Nee.
Joels zoon heeft een opstelwedstrijd gewonnen. Applausje.
Joels zoon is 'n genie.
Dank je. Aan het werk.
Dank je. Je bent ontslagen.
Nog wat meer vooraan. Victor.
Ik moet van links naar rechts...
-Ik moet hier nog veel doen. -Ik kreeg
een bericht van Mrs McKindall.
Wat heb ik gedaan?
Moet ik terug naar groep vijf?
Heb je meegedaan aan een opstelwedstrijd?
Hoezo?
Omdat jij eerste bent geworden
-van de hele school. -Echt waar?
-Heb ik gewonnen? -Ja.
Je hebt gewonnen.
-Ja. -Wat cool.
-Je mag het hardop voorlezen. -Voor wie?
De hele school, op woensdag.
Ik ga 't niet aan iedereen voorlezen.
Je doet het vast goed.
-Ik kan niet... -Je gaat het geweldig doen.
Eet op. Je eet niet genoeg.
Eet jij dit dan eens.
-Moet je die klonten zien. -Ryan.
Ik wil je niet voeren. Dat is 't laatste wat ik...
Mijn buik doet pijn als je...
-Daar komt het vliegtuigje aan. -Nee...
-Nee, toe. -We doen dat oude trucje wel.
Jij ziet eruit.
Je bent gekomen.
Je bent er.
Natuurlijk ben ik er. Ik ben je moeder, weet je nog?
O, mijn god. Hoi.
Leuk u eindelijk te ontmoeten. Ik ben Amber.
Aangenaam.
Hoe ken je mijn zoon?
-Heb je hem? -Ja.
Sorry, ik neem altijd veel bagage mee.
-Dat is mijn bus. -Ja.
Je gaat me verlaten.
Ik blijf thuis bij mijn moeder
om de droom na te jagen.
Je mag me altijd...
-Ik weet 't. -...komen bezoeken.
Ik heb geen geld, geen auto.
Zoek het uit. Wees creatief.
-Portland wacht op me. -Ja.
Ik moet maar eens instappen.
-Ja. -Geweldig.
-Oké, dag. -Dag.
Drew. Ik hou van je.
-O, man. Ik dacht... -Hé.
Daar zijn ze. Mijn sterke, jonge mannen.
Ja. Waar zijn de verhuizers?
-Verhuizers? -Ja.
-Die hebben we niet nodig. -Ik zei 't.
Ik dacht dat we dozen moesten sjouwen.
De meubels staan er nog.
Dat lukt ons niet.
En onze handen zijn te
-fijn om te... -Onzin, we doen dit samen.
-En het wordt leuk. -Crosby.
Kijk eens wat ik heb.
Gek, toch? Hij lag ergens tussen de spullen
-al die jaren. -Hoe kom je daaraan?
Wat is het?
Je vogelhuisje van klei. Je kunstproject van groep acht.
Kijk... Crosby Braverman.
Je broer had het erg moeilijk
bij handvaardigheid.
Hij had een creatief
-blok. En zijn... -Motoriek?
...kunstzinnige moeder gaf hem een peptalk
dat hij vrij moest denken.
-Je leerprobleem. -Drie dagen later had hij dit gemaakt.
-Daar ga je geen ruimte voor hebben. -Wat mooi.
-Afblijven. -Oké.
Ik hou dit voor altijd bij me.
Kijk eens aan.
Erg gevoelig, nietwaar?
Waarom laat je je gevoelige kant niet graag zien?
Het is een prachtig vogelhuisje.
-Het is... -Erg vrouwelijk.
Kom. Wat zeggen jullie ervan?
De ene na de andere test. Wat een geldverspilling.
Hij is bont en blauw, maar is verder in orde.
Je had hem moeten zien na zijn val van zijn mountainbike toen hij 16 was.
Het gaat meer om interne bloedingen.
Daarom doen ze die tests.
Hoe lang waren jij en Ryan samen?
Een tijdje, voor zijn derde uitzending naar Afghanistan.
En toen...
Daarna nog even.
Het liep op niets uit, hè?
Niet helemaal.
-Pardon, Mrs York? -Ja?
Sorry, ik bedoelde Amber. Je moet even tekenen.
-Mrs York? Ben je met mijn zoon getrouwd?
-Nou, het ligt...
Het ligt ingewikkeld.
Je bent met 'm getrouwd of niet.
Dat waren we ook.
-We waren verloofd. -Hoezo?
Je zei dat je z'n vrouw bent.
Je bent vermeld als zijn begunstigde.
Hoe heb je dat gedaan?
-O, mijn god. -Wat?
-Je was zo'n mollig kindje. -Wat gemeen.
Zo stom dat m'n moeder dit in haar campagnekantoor heeft veranderd.
-Dit is mijn kamer. -Mijn moeder kwam de bank niet af,
-dus dat spreekt voor haar. -Jouw moeder
is zo cool. Ze is een geweldige artiest...
Daar valt over te discussiëren.
Ik kan niet wachten tot je iedereen ontmoet.
-Ja. -Ze vinden je vast leuk.
Ik ben wel je geweldige beste vriendin.
Ik kan het niet. Sorry.
-Nee. -Ik weet het.
Ze vinden je er niet minder leuk om.
Ik weet het.
Waar ben je dan bang voor?
Ik weet het niet.
Hé.
Ik moet niet zo onnozel doen.
Ik ben blij dat ik je geweldige beste vriendin ben.
Vertel het ze wanneer je wilt. Doe het voor jezelf.
Zie je? Je bent echt mijn geweldige beste vriendin.
Mijn huiswerk is weg.
Max.
-En... -Wegwezen.
-Kun je niet kloppen? -Het enige
dat is veranderd, is dat je thuis bent.
Jij of Lauren moeten het verplaatst hebben.
Ik loop achteruit. Rustig.
Hoog of laag?
-Hoog. -Hoog?
-Dit werkt niet. Laag. -Nee.
-Laag. -Zet hem rechtop.
-Crosby. -Nee, niet rechtop.
Je hebt geluk met die leuning.
Waar zijn die verhuizers?
Was dat matras maar geland op dat
stomme vogelhuisje zodat ik er vanaf was.
Waarom doe je de hele tijd zo raar over dat vogelhuisje?
-Omdat ik het niet gemaakt heb. -Waar heb je het over?
Ik heb 't gestolen. Het mijne was kapot.
Dat ik met hulp van mam had gemaakt,
waar ze zo trots op is.
Ken je Carol Barker nog? Die acht deuren verder woonde?
-Dat is Carol Barber. -Carol Barber.
-Met die grote tanden? -Ja.
-Vlechtjes.
-Konijnentand Barber. Zelfde initialen.
Ik pakte dat van haar.
-Ja. -Dat is haar vogelhuis.
-Netjes. -Telkens als ik 't wilde zeggen,
zag ik hoe blij ze ermee was.
Toen ben ik verstrikt geraakt in leugens.
Ik verstopte het op zolder.
Nu heeft ze het gevonden.
Je wilt niet dat mam weet dat je hele leven 'n leugen is.
Ik mag niks zeggen over 't vogelhuis
-dat je van Carol Barber stal. -Wat?
-Weet je waaraan dit me doet denken? -Wat dan?
Toen we hier vanaf sleeden.
Dat weet ik nog wel.
Worstelen werd sleeën.
-Ik weet 't nog. -We werden legendes.
Vreselijk, al die meubels.
Het is verschrikkelijk.
Het ziet er leeg uit en dat vind ik niks.
Het maakt me boos dat ze het al gedaan hebben.
Pap wilde het vast niet doen.
Ik heb die fase gehad.
Ik sta aan de andere kant. Ik heb ze alle acht gehad.
Ik heb veel goede herinneringen aan dit huis.
Ik wilde er nog meer creëren.
Dat Nora hier kon logeren.
Haddie die hier zou trouwen.
Over goede herinneringen gesproken, heb je er nog één in je zitten?
-Daar is ze. -Hé.
-Niet hierheen. -Wil je dat we...
-Nu even niet. -Waarom niet?
Ryans moeder is er. Ze wil me niet in dezelfde ruimte als de dokter.
Ze speelt machtsspelletjes met me.
-Zal ik met haar praten? -Nee, het is beter...
-Ik kan iets zeggen. -Hank. Nee.
-Als een man... -Niet jij.
-Wacht. Ben je nog hier? -Ja. Ik blijf.
Hank blijft.
Hier, vitaminewater. Je bent vast uitgedroogd.
-Bedankt. -Veel vocht verloren.
-Dank je. Luister. -Huilen.
Serieus. Het is beter als jullie gaan.
Ik red me wel. Ik moet er gewoon
-voor hem zijn. -Ik geef je de hotelsleutel.
-Dank je. -Bel wanneer je wilt.
Het komt goed. Dat heb ik je toch gezegd?
-Zonder jou was het niet gelukt. -Ja, maar...
Alles komt goed.
-Klaar? Wil je duwen? -Klaar.
Drie, twee, één. En hij is weg.
-Perfecte landing. Ongelofelijk. -Mooi.
Perfecte landing. Oké.
En Crosby Braverman.
De jongere en dommere Braverman...
-Van de steile helling. -Wonderkind.
Crosby Braverman. Drie, twee, één.
Mijn god. Gaat het?
Wat gebeurt hier allemaal?
-Gaat het? -Wat doen jullie?
-Niets. -Ben je gewond?
-Misschien een beetje. -Ik haal wat ijs.
-Mijn schouder. -Mag ik je iets vragen?
Wat mankeer jij, in godsnaam?
-Het was zijn idee. -Ben je nu aan het klikken?
-Ik vertel haar over het vogelhuisje. -Nee.
-Hé. -Hé.
-Hoe verloopt de verhuizing? -Het gaat.
Er staat meer in dat oude huis dan ik dacht.
-Hoe is het met jou? -Goed.
Ja? Ik ben blij dat je thuis bent.
Alles voelt compleet als je er bent.
-Pap... -Ik zal niet sentimenteel doen.
-Nee, pap. -Dan voel ik me veel beter,
vooral met die verhuizing.
Ik zou wat vaker van je willen horen.
-Ik bel constant. -Wat? Ik wil niet zeuren.
Hoe vind je vriendin Lauren het hier?
-Te gek. -Ja?
-Ja. Te gek. -Heb je haar rondgeleid?
-Ze is er weg van. -Mooi zo.
-Ja. -Ze lijkt me leuk.
-Ja. Ze is heel leuk. -Ja.
Ik heb nog nooit zo'n relatie gehad.
Ze begrijpt me echt en laat me nieuwe dingen zien.
Ja.
Ze wil dat ik beter word en
dat is heel belangrijk en goed voor mij.
Mooi. De vrienden die je op school maakt,
zijn soms vrienden voor 't leven.
Dat is geweldig, Haddie.
Ik ben blij dat je zo snel 'n goede vriendin hebt.
Ja, ik ook. We gaan naar boven. Goed?
Goed.
-Ik hou van je, pap. -Oké.
-Ik spreek je later. -Ja. Hou van je.
Succes met de verhuizing.
-Lukt het? -Ja.
-Oké. -Waarom...
-Pas op de deur. -Wat zwaar.
-Van gietijzer gemaakt. -Wees er voorzichtig mee.
-Het heeft emotionele waarde. -Oké.
Hoe lang moet ik dit doen, opa?
Tot alles is ingepakt
en ingeladen en dan weer uitgepakt en uitgeladen.
-Ziezo. -Voorzichtig.
-Ik kan deze zomer wel vergeten. -Waar heb je het over?
-Even neerzetten. -Lukt het?
-Ja. -Wat is er met de zomer?
-En je vriendin? -Ze is de hele zomer in Portland.
-Ga naar haar toe. -Kan niet. Ik ben blut.
Ze wil me vast niet eens zien.
Ze zei dat ze van me hield en ik staarde alleen maar terug.
Zo stom. En nu slaap ik de hele zomer op de bank van m'n moeder.
Het geeft niet. Sorry.
Drew, er komt een beloning voor de beste verhuizer,
-weet je? -Een beloning.
Vast zoiets als je eerste geluksdollar?
-Wat zei je daar? -Niks.
Als we daar Mrs York niet hebben. Ga zitten.
Weet je...
Toen ik bij het ziekenhuis aankwam, mocht ik niet bij hem
tenzij ik familie was. Daarom zei ik dat.
Daarom zei ik dat ik zijn vrouw was.
-Dat wilde ik even duidelijk maken. -Oké. Dank je.
-Hoi. Wat mag het zijn? -Mag ik een koffie om mee te nemen?
Nog eentje, alstublieft. Dank u.
Ik moet u vragen die sigaret uit te maken. Roken is verboden.
Californië.
Waarom ben je hier nog? Rondhangen in het hotel?
Nee. Ik ben hier zolang Ryan in het ziekenhuis ligt.
Ik blijf zolang het duurt.
Je weet dat ik hem uitschrijf op vrijdag, toch?
Hij gaat mee naar Wyoming.
Oké, ik wil alleen even met hem praten. Om te zien of dat is
-wat hij wil en... -Waarom wil iedereen jou spreken?
Al die artsen en zusters willen jou spreken.
Ik ben zijn moeder. Jij bent niet eens zijn vriendin.
Ik kan zijn zaken vanaf nu wel regelen.
Oké, ik wil gewoon zeker weten dat zijn mening
ook nog meetelt.
Hij heeft niet veel opties, of wel?
Hij is ontslagen uit het leger.
Wat... Sorry, wat?
Wist je dat nog niet?
Hij kan geen kant op.
Die is leuk.
-Wil je de blauwe nog passen? -Nee, ik wil deze.
-Prima. De blauwe... -Deze wil ik. Neem me niet kwalijk?
-Kleermakerpersoon? -Max, dat is onbeleefd.
-Ja.
-Niet. Hij is kleermaker en 'n persoon.
-We nemen de bruine. -Als twee meisjes met elkaar zoenen,
zijn ze dan lesbisch? Niet prikken.
Wat? Waarom vraag je me dat?
Haddie en Lauren zoenden met elkaar.
-Haddie en Lauren. -Ja.
-Ze zoenden in de... -Niet prikken.
Soms, als meisjes kussen, zijn ze vriendinnen en dus...
Ik wil 'n bruine stropdas, net als Hank.
Er is 'n vriendschap.
-Max, kun je uitleggen... -Deze is goed.
Maatje...
Hoe kusten ze? Maatje?
"Mijn oma dacht dat hij gek geworden was.
"Ik had eens ruzie met m'n zus omdat ze een freak is.
"Als straf moest ik van m'n moeder opa helpen met de Pontiac.
"Maar het bleek geen straf te zijn.
"Uiteindelijk was dit het beste
"wat me ooit is overkomen.
"Ik leerde van alles over auto's toen
auto's nog auto's waren, zoals opa zei.
"Opa vertelde me allerlei verhalen over Vietnam
"en dat Oakland A het naliet
"het beste team ooit te worden.
"Hij leerde me de vijf strategieën
"om een meisje mee op date te krijgen.
"We zijn bijna klaar met de Pontiac. Hij is prachtig.
"Net als 't mooiste meisje op 't bal, zoals opa zou zeggen.
"Ik zou eigenlijk blij en trots moeten zijn op wat we bereikt hebben,
"maar eigenlijk ben ik verdrietig.
"Want door die auto is een moeilijk jaar
"een best goed jaar geworden.
"Het goede nieuws is: opa heeft een '68 Mustang op 't oog
"die mij volgens hem van m'n sokken zal blazen.
"Ik kan niet wachten."
Oké, jongens. Een nieuwe regel vandaag.
Zoek de grootste beker uit die er is
en gooi die vol me toppings. Welke je maar wilt.
Als jullie zo niet in 'n suikercoma
liggen, hebben jullie gefaald. Begrepen?
-Begrepen. -Vooruit.
Ja. Daar gaat ie.
-Wat een dag. -Ja, hè?
-Ik bedoel... -Het leek wel een droom.
Wat een ervaring. Dat was geweldig.
Hij is geweldig.
-Hij is zo volwassen. -Zo zelfverzekerd.
Tijdens de voordracht zag je zijn vertrouwen toenemen.
Ja. Hij werd opeens een volwassene
-tijdens de voordracht. -Ja.
Dat was mooi.
Ja.
Oké. Dat wordt buikpijn.
-Ik snap het verkeer niet. -Nee?
Als iedereen zijn gaspedaal wat dieper indrukt,
kunnen we vooruit.
Ja. Het is erg druk.
We moeten de grote tomaat in de ruimte bespreken,
nu we een paar weken samen zijn.
De tomaat?
Zo gaat de uitdrukking.
De grote tomaat.
-Bedoel je niet de olifant? -Nee, maar dat is precies...
Dat is de uitdrukking.
Is dat hem?
-Ja. Sorry. De tomaat.
-Ik wil gewoon weten hoe je ervoor staat.
Meer niet. Ik heb me opengesteld.
-Dat was niet makkelijk. -Ik weet het.
Dat vond ik moeilijk.
Moeilijker wordt het niet voor mij.
Ik dacht dat je het weer wilde proberen.
Ik ben overal op voorbereid, maar ik moet het gewoon weten.
Ik heb er veel over nagedacht.
En het lijkt me gewoon lastig.
Want
we werken goed samen en het is niet
goed om te zeggen, maar de Asperger
baart me zorgen.
Soms kun je me niet aankijken.
Ik kijk je wel aan.
Maar je vindt het moeilijk. Ik communiceer graag en ik heb dat nodig.
Ik weet dat je eraan werkt en dat waardeer ik enorm.
Want het zou niet
iets kleins zijn. Om het weer te proberen. Het zou...
-Ja. -Iets groots zijn en...
-Ja, ik snap het. -Ja. Maar
ik weet het niet. Ik weet het gewoon niet.
Als we het proberen, riskeren we...
Snap je?
Ik denk het...
Je rijdt te langzaam.
Dat kan ook 'n boete opleveren.
Ik lette niet eens op.
Hoi.
-Hoe voel je je? -Perfect.
-Je ziet er geweldig uit. -Dank je.
Je moeder heeft me verteld dat je bent ontslagen uit het leger.
-Ja. -Waarom?
Ik was stom. Ik feestte aldoor en...
Toen de zon opkwam, moest ik me melden voor oefeningen.
Ik was nog dronken en...
Ik keek heel even op mijn telefoon en toen ik weer opkeek,
reed ik door rood en moest ik een SUV ontwijken.
De truck ging over de kop. En nu ben ik hier.
De oorlogsheld die je moest komen redden.
Het spijt me.
Ja, ze deden er niet moeilijk over. Ik heb medisch ontslag gekregen,
gelukkig niet oneervol.
Wat ga je hierna doen?
-Ik vind wel iets. -Ryan?
Je moeder zei dat je terug naar Wyoming gaat,
met haar. Is dat waar?
Ja.
Leg dat me eens uit, want alles wat je me ooit hebt verteld
over die plek is dat je het er vreselijk
vindt en nooit terug wilde gaan en...
-Is dat wat je echt wilt? -Ik heb weinig keus.
-Maar... -Nee.
Nee, kom hier.
Kom hier.
Dit kun jij niet oplossen.
Ik moet dit zelf doen.
Dit kun jij niet doen.
Oké?
-Ik mis je zo erg. -Ik denk elke dag aan je.
-Oké? -Ja.
Ik ga hem niet ophangen.
-Jawel. Ik ga hem ophangen. -Ja.
Ik maak kleurenkopieën voor overal in het huis.
-Overal. -Ik zet buiten een bord neer.
-Ik hou van je. Ik ben zo trots. -Goed zo.
Het is allang bedtijd geweest.
Welterusten. Goed gedaan.
-Ik neem deze mee. -Oké.
Ja. Oké.
-Goed, maatje. -Okido.
-Ga niet weg. -Het is al laat, lieverd.
Ja.
-Ik weet het. -Waarom moet je gaan?
Het is al laat.
-Tijd om te gaan. -Het was 'n speciale dag...
-Niet gaan. -Ik wil het ook niet.
Vandaag was niet speciaal, maar normaal.
-Blijf hier, papa. -Kom, ik moet gaan.
-Lieverd... -Je gaat weer terug.
-Ik moet ervandoor. -Kom op.
-Nee, papa.
Niet gaan, pap. Blijf bij mij.
-Oké, meisje. -Blijf, alsjeblieft.
-Blijf... Alsjeblieft, papa. -Tijd om naar bed te gaan.
-Voor altijd. -We gaan je naar bed brengen.
-Oké? -Oké.
Oké. Kom mee.
Het komt wel goed. Beloofd.
-Tot snel. -Dag, maatje.
Dag, maatje.
Je hebt je moeder een heel,
heel lange en zware bevalling bezorgd.
Volgens sommigen zelfs episch.
En hoe langer het duurde, hoe meer Bravermans binnen wilden komen
in de verloskamer. Uiteindelijk schreeuwde je vader:
"Geen Bravermans in de verloskamer."
Iedereen was in shock, omdat ik nooit harder met ze heb gepraat
dan op fluistertoon.
Ik dacht: ben ik te ver gegaan?
Toen nam je opa me apart en zei:
"Knul, je gulp staat open."
Ik keek naar beneden
en ik stond in een kamer vol Bravermans met mijn gulp open.
Dat was de eerste keer da hij me "Sonny" noemde.
Net als hij zijn zoons noemt.
-En de man met de naald? -Oké.
We moeten een keer weg, lieverd.
Het geeft niet.
Het is al goed. Je moeder en ik
zaten op een bevallingscursus waarbij
je het kind op de wereld brengt zonder pijnstillers.
We hebben die cursus zes maanden gevolgd.
De eerste keer dat je moeder een serieuze wee had,
zei ze: "Ik wil de pijnstillers. Nu."
Er kwam een arts die haar de pijnstillers gaf.
Dat was zijn enige taak.
Hij kwam binnen en gaf haar de pijnstillers.
En elke keer als hij bij haar kwam kijken,
zei ze met grote ogen tegen hem:
"Ik hou zo veel van je.
"Je bent een geweldige man."
Ik zat 40 uur bij een bevalling naast deze vrouw.
Die man geeft haar één injectie en ze houdt al van hem.
Hé, kleinzoon.
-Voorzichtig daarmee. -Ja.
-Er zit prullaria in. -Ja. Het lukt.
-Zeek? -Zie je...
-Wat? -Waarom laat je Drew niet gaan?
Hij heeft genoeg gedaan.
Hij vindt het leuk. Hoezo? Je vindt dit leuk,
-toch, kleinzoon? -Helemaal top.
-Zie je? -Daar lijkt het ook op.
Oké. Neem even pauze. Zet maar neer.
Zet maar neer, neem pauze.
Die verdien je. Adam was...
Bedankt voor...
...geen goede verhuizer en Crosby heeft zichzelf verwond.
Dus bij gebrek aan beter ben je de beste verhuizer geworden.
Bedankt.
Heb ik de geluksdollar gewonnen?
De geluksdollar. Nee, iets heel anders.
Wat?
-Wat bedoel je? -Kom maar.
Wat?
-Ik begrijp het. -Nu,
kun je naar je meisje in Portland.
-Jeetje. -Alsjeblieft.
-Nee. -Kom nou.
-Wat bedoel je? -Ga een eindje rijden.
Ik kan de auto niet aannemen.
Weet je wat, kleinzoon?
Ik zal een geheimpje verklappen.
Je bent eigenlijk niet zo'n goede verhuizer.
Maar vanaf het begin, deed ik dit voor jou.
Hij is van jou.
Veel plezier ermee.
-Bedankt. -Starten maar.
Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Geen ongelukken. Geen boetes.
-Dag, jongens. -Dag.
Als je niet zo vervelend doet, ben je best een lieve vent.
-Vind je? -Ben je hier wel klaar voor?
God. Ik weet het niet.
Ik ook niet.
Hé, pinda.
-Hé. -Hoi.
-Wat is er? -Mag ik binnenkomen?
-Ja. -Mag ik hier even blijven?
Ja.
Cool. Je bent al aardig gesetteld.
Je bordjes
-staren me aan. -Ik weet het. Sorry.
Waar is Lauren? Is ze weg?
Ja, ze gaat elke dag hardlopen.
Heel vervelend.
Om uit te sloven.
Ze is geweldig. Ze is een goed mens.
-Ja, ze is fantastisch. -Ja.
Ik wil je gewoon laten weten dat ik...
Achter je sta.
Ik zal er altijd voor je zijn,
dus als je ooit ergens over wilt praten of...
Ja. Max heeft vast met je gepraat.
-Hij zei... -Ik weet het niet. Ik wist niet zeker
wat hij gezien had.
Of hij iets gezien had of...
-Ja... -Dus jij en Lauren hebben...
Ja, we hebben iets.
-Oké. -Ja.
Ik wilde het je nog vertellen, maar...
Ik weet dat jullie echt
open zijn en druk met Berkeley bezig zijn, maar
ik weet ook dat je wilt dat je kinderen
een normaal leven leiden en ik wilde
jullie niet van streek maken, want er is eigenlijk niets anders.
Van streek maken? Hoe dan, Haddie?
Lieverd, nee.
Ik zou nooit van streek raken omdat jij je hart volgt.
En ik wil gewoon dat je echt gelukkig bent.
-En dat meen ik. -Oké.
-Oké? -Ja.
-Ik hou van je, wat er ook gebeurt. -Ik ook van jou.
-Kom hier. -Bedankt.
-Hé. -Hoi, Mr Braverman.
-Zeg maar Adam. -Hoi, Adam.
-Hoe ging het hardlopen? -Goed.
-Ja? -De lucht is hier heerlijk.
-Ook wat goede heuvels, hè? -Ja.
-Ja. Pak maar wat water. -Dank je.
Lauren, ik wil je bedanken omdat je zo'n goede vriendin voor Haddie bent.
Het is geruststellend dat ze 'n goede vriendin heeft
waar ze op kan rekenen op school.
Ja. Ik ben dol op Haddie. Ze is geweldig.
-Niet zo'n verwijfd knotje. -Hé, jongens.
-Ja, wat? -Kijk eens wat ik heb.
Kom. We spelen een potje.
-Potje. -Handschoenen aan. We doen 'n potje.
-Heb ik de goeie? -Wat doe je?
-Ja. -Dat is mijn handschoen.
-Nee. Je gaf me deze. -Kom op.
-Klaar? -Ja.
Hé. Hoe is het?
Echt?
Nog steeds een tomaat in de ruimte?
Geen tomaat
en ik kijk je in de ogen.
Kom. Volgens mij heb ik een hamstring verrekt.
Lukt het? Moet mam je helpen met jouw kant?
Grappig, hoor.
-Deze hoort hier. -Hieraan. O, mijn god. Hé.
-Oké. -Ik help met de...
-Ziet er goed uit. -Ja. Perfect.
-Ziet er goed uit. -Dank je.
Nog eentje, misschien.
-Goed. -Stoelen?
Ja, die hebben we nodig.
-Goed... -Ik weet het niet.
Je bent een perfectionist.
Omhoog ermee.
Kom.