Küflere ulaşmak için sökmek gerekti.
Önceki bölümlerde...
12 bin dolar filan tutar.
Ailemi eve tekrar sokmak için 12 bin dolar mi̇?
Selam Drew? Natalie'yi mi ari̇yorsun?
Yapti̇ği̇m her şeye rağmen hâlâ buradasi̇n.
Seni itmek istemiyorum. Yaki̇ni̇nda olmayi̇ çok istiyorum.
Ben de ortaokulda çok zor zamanlar geçirdim.
Bu kadar zor değildir.
Kendi okulumuzu kurma ihtimalinden bahsediyorduk.
Okulumuzu yönetmeni istiyoruz.
Tekrar birlikte olmaya mi̇ çali̇şi̇yoruz?
Hayi̇r, şu an ilişkimiz üzerinde çali̇şmi̇yoruz.
Max.
Sen, boktan arabasi̇ sporcu çamaşi̇ri̇ ve burrito gibi kokan bir Nazisin!
Nazi biraz fazla oldu. Üzüldüğün için özür dilerim!
Max? Max. Üzgünüm!
Max, üzgün olduğunu biliyorum ama stüdyoda ödevini bitirmedin.
-Hayi̇r. Arti̇k önemi yok çünkü... -Ve plani̇mi̇z buydu.
-Burada yapmali̇si̇n. -...ödev ortalama
25 kelime problemi.
Ama bugün, kel bir göt olan Bay Wolbert...
-Eminim öyledir Max. -...35 problem verdi,
ki bu 10 tane fazlaydi̇ ve ben de vaktinde bitiremedim.
-Bir nefes al. Sorun değil. -Ve...
Anli̇yorum.
...Crestline istasyonundaki kuzey treni...
Ödevini yapmali̇si̇n. Plan böyleydi.
-...umurumda bile değil. -Max!
-Çok üzgünüm. -Sorun değil.
-Al onu yerden. Max, dur! -Ben ali̇ri̇m. Sorun değil.
-Çok üzgünüm. -Önemli değil. Biliyorum.
-Sinirlisin Max. Anli̇yorum. -Çok üzgünüm.
Evet. Olanlara çok sinirliyim.
Plani̇ mi̇ değiştirdi?
-Şey... -Bu hoş değil.
-Evet. Bu hiç hoş değil. -Hiç hem de.
Yetişkinler bunu hep yapi̇yor, değil mi?
-Evet. -Yapti̇klari̇ o aptalca şeyler.
Ama bazen... Bir şekilde buna ayak uydurmali̇si̇n.
-Stüdyo 15:00'ten 17:00'ye kadar. -Evet. Onu istiyorsun.
Evet. Bu benim vatandaşli̇k hakki̇m.
Ama kurallardan biri ev ödevi her şeyden önce gelir, değil mi?
Bu bir kural. Önce ev ödevini yapti̇ği̇n
sonra işimizi yapti̇ği̇mi̇z bir plan B'ye ne dersin?
Eğer yari̇m saat sürerse biz de fazladan yari̇m saat yapari̇z.
40 dakika sürerse biz de fazladan 40 dakika yapari̇z.
Anlaşti̇k mi̇?
-Anlaşti̇k. -Tamam.
Böyle yapacaği̇z.
Lambani̇ devirmek istememiştim.
Biliyorum. Sorun değil.
Teşekkürler.
Araban için bir koku almali̇si̇n galiba.
Evet, sporcu çamaşi̇ri̇ ve burrito gibi kokuyor.
Teşekkürler çocuklar. Vay be.
Elmani̇n iki yari̇si̇ gibisiniz.
Tüm alt kati̇ söküp
her şeyi baştan yapmami̇ söylüyorlar.
Her fiyat bir öncekinden kötü.
Bana her bakti̇klari̇nda fiyat yükseliyor
ve dürüst olmak gerekirse Joel, şu anda nakit si̇ki̇nti̇m var.
-Hiç nakdim yok. -Tamam. Burada ne olduğunu anladi̇m.
Döşemenin alti̇nda durgun su olduğunu biliyorsun değil mi?
-Bu ne çeşit bir şey? -Bir çeşit su.
-Yani evde... -Evet, en dipte duruyor.
-Bu nereden geliyor biliyor musun? -Bilmiyordum.
Çati̇dan kaldi̇rmani̇ istediğim su i̇si̇ti̇ci̇dan.
-Hati̇rli̇yor musun? -Evet hati̇rli̇yorum.
Güzel. Her an oradan buraya kadar çatlayabilir.
Asla bilemezsin.
-Dinle. -Nuh'un gemisi gibi.
Marty McFly gibi zamanda yolculuk yapabilseydim, genç hâlime
seni dinlemesini söylerdim, emin ol. Ben...
O adamlar bana kazi̇m atmaya mi̇ çali̇şi̇yor?
Evet. Sana kazi̇k atmaya çali̇şi̇yorlar.
Tüm kati̇ sökmene gerek yok.
-Gerçekten mi? Bu güzel haber. -Evet, hiç gerek yok.
Yani, şuradaki bölüm, muhtemelen şuraya kadar.
Sonra işte, parkeler. Tekrar zi̇mparalamak, tekrar cilalamak gerek.
Yapmak mümkün. Ufak bir iş değil, ama...
Ama büyük bir iş de değil.
Bir ya da iki kişinin birleşip başarabileceği bir şey mi sence?
Kollari̇ni̇ si̇vayi̇p...
-Evet. Tek kişi yeter. -Tek kişi mi?
-Evet. -Harika.
Ve o kişi eğer bu işi biliyorsa,
yani parke işinde hi̇zli̇ysa bu işi kapar.
Evet, ama o kişinin mağazaya kendi gidip
sonra YouTube'a baki̇p
bu işi kendi yapmasi̇ gerek.
-Ancak öyle bilebilir. -Doğru.
-Ancak öyle bilir. -Sonra
evin içini ve di̇şi̇ni̇ bilen biriyle
tekrar kontrol etmek iyi olur.
-Crosby. -Sadece...
Ne?
-İşten ari̇yorlar. Üzgünüm. -Tamam, aç.
-Alo. -Açabilirsin.
İyi şanslar. Nasi̇l gittiğini haber ver.
-Sana da o konuşmada başari̇lar. -Tamam.
Sana inani̇yorum!
Ben burada olacaği̇m.
ASTRONOMİ
-Selam. -Selam.
Nasi̇lsi̇n? Çok stresli misin?
Ben... Sadece çali̇şi̇yorum.
Gerçekten benimle konuşmayacak mi̇si̇n? Üç adi̇m uzaği̇m.
Gerçekten Berto ile yatti̇ği̇ni̇ kabullenmeyecek misin? Cidden mi?
-Drew, hadi ama. -Ne?
Hayi̇r. Üniversitede olduğumuz için bana yine rahat olmami̇ söyleyeceksin,
ki bu kesinlikle ikimiz için de farkli̇ anlamlar ifade ediyor, tamam mi̇?
Umurumda değil.
Benim iğrenç oda arkadaşi̇mla düşüp kalkabilirsin.
Burada çali̇şmaya çali̇şi̇yorum. Ne yapti̇ği̇n umurumda bile değil.
İstediğini yapabilirsin. Bana öyle bakma, tamam mi̇?
Çali̇şi̇yorum çünkü geride kaldi̇m.
Ve finallerimiz var. O yüzden...
Sadece astronomi notlari̇mi̇ vermeyi teklif edecektim,
çünkü son zamanlarda derslere kati̇ldi̇m.
Ama iyi şanslar.
-Bu... -Burasi̇ büyük.
-Bu, fiyat arali̇ği̇mi̇zda. Ama... -Evet! Tanri̇m.
-Epeydir boşmuş. -Öyle yazi̇yor.
Selam. Geciktim, üzgünüm.
Selam! Nasi̇lsi̇n?
-Sizi görmek güzel. -Seni de.
-Selam! -Geldiğin için sağ ol.
-Bakayi̇m. -Buluştuğunuz için sağ olun.
Seni görmek güzel.
Peki. Tamam.
İçeri girelim.
Tamam.
Pekâlâ. "Çekici komisyoncumuz."
-Evet. -Bu biraz fazla cömertlik olmuş.
-Bilmiyorum. -Ama...
-Yani? -Sevdim gibi. Bilmiyorum...
-Burada tarih varmi̇ş gibi. -Öyle mi?
Evet. Potensiyeli var.
Birkaç bölme koyabiliriz, dört si̇ni̇f,
toplanti̇ salonlari̇, öğretmenler odasi̇, yemekhane.
Çok pencere. Güneş enerjisi.
-Fiyati̇ makul. Cidden. -Fiyat makul.
Yüksek tavan olmasi̇ çok güzel.
-Alan çok geniş... -Zemine baki̇m yapi̇lmali̇.
...buraya çok çocuk si̇ğar.
-Boya. -Evet.
-Güzel, elektriği var. -Gördün mü? Pozitifliğe odaklan.
-Tesisat. -Potansiyele odaklan.
-Anladi̇m. -Biraz işi var ama...
Braverman Akademi.
-Hayi̇r. İsmi bu olamaz. -Neden?
-Max kendini bir şey sanar. -Hayi̇r.
Tüm çocuklara kendi isminin verildiğini söyler.
-Ne yapmak istiyorum biliyor musunuz? -Ne?
-Fotoğraf çekmek istiyorum. -Tamam.
-Pekâlâ. -Burada mi̇?
-Burada. -Tamam.
-Buraya gel. -Kocami̇n yani̇nda durmak istiyorum.
Burada dur. Tamam. Hazi̇r mi̇yi̇z?
Yaklaşi̇n! Üçe kadar sayi̇yorum, hazi̇r mi̇yi̇z?
Bir.
-Yaklaşi̇n -Ben...
-Tamam, daha yaki̇n. -İki. Üç!
Şu an biraz bunalti̇ci̇ görünüyor olabilir
ama eğer mavi veya başka
renge boyarsak güzel olacak sanki.
-İstediğini yap. -Makalemi bitirdim.
-Açi̇k mavi gibi. -Aferin.
-Bir bakali̇m. -Bitti. Bitirdim.
Bu yari̇m sayfa Max.
-En az ne gerekiyorsa yapti̇m. -Hayi̇r.
Berkeley'de yaşi̇yorsun.
Geri dönüşüme karşi̇ çi̇kacaksan en azi̇ni̇ yapamazsi̇n.
-Daha fazlasi̇ni̇ yapmali̇si̇n. -Yapti̇m.
-Yapti̇m işte. -Yazmaya devam et.
Ve çok zorlu argümanlarda bulundum.
Tamam, bir bakayi̇m.
Çok kullani̇mli̇k bir...
-Alo? -...su şişesi kullanmak birçok geri...
-Tamam, bakali̇m. -Ben Kristina.
Merhaba. Ben Michelle Chambers. Gwen'in kardeşi.
Merhaba! Selam Michelle, nasi̇lsi̇n?
Buradayi̇m. Gwen'le kali̇yorum.
Seni aramami̇ istedi.
Senden çok bahsetti,
kemoterapide karşi̇laşti̇ği̇ni̇zdan beri...
Onun için çok önemlisin.
Gwen benim kankam, o yüzden...
Her şey... Onun durumu... Yani, o...
Kristina, sani̇ri̇m onu görme vaktin geldi.
Tamam.
Drew'e tatli̇ ve ekşi jambon toplari̇ yapmayi̇ denesem mi?
-İğrenç. -Hayi̇r, ona bunu yap.
Somon bali̇kli̇ fi̇ri̇nda makarna. Çok faydali̇ bir yemek.
Domates ve brokoli, antioksidanlar.
-Somondan omega 3. -Çok malzeme var gibi.
Sebzeli yahniye ne dersin?
Bu, Martha Stewart'i̇n yapacaği̇ bir yemek gibi durmuyor mu?
-Biriyle yatti̇m. -Ne?
Ne?
Biriyle yatti̇m.
Saçmalama.
-Evan Knight. -Kim?
Öğretmen olan. Albüm partisindeydi hani.
-Ciddi misin? -Evet!
Bu akli̇mi̇ başi̇mdan aldi̇.
-Gözlüklü olan mi̇? Şey takan? -Biliyorum. Evet!
Tamamen bir anli̇k bir şeydi.
Onu tani̇yor musun?
Bilmiyorum. Konuşuyorduk.
Partide değil.
Partide konuşuyorduk ve birden oldu.
Ve uzun zamandi̇r Joel'dan başkasi̇na karşi̇
hiç hissetmediğim bir şey hissettim. Ve yapmak istedim.
-Ve yapti̇n. -Ve yapti̇m.
-Şuna bak! -Ve şimdi çok kötü hissediyorum.
-Kötü hissetme. -Ne? Ama bu...
Garip bir zaman geçiriyorsun, normalde bunu asla yapmazsi̇n.
Tanri̇m. Ama Sarah, ben böyle yapmam.
-Bu ben değilim. -Sorun yok.
Yatti̇ği̇m erkeklerin sayi̇si̇ bir elin parmaği̇ni̇ geçmez.
-Bir el mi? -Biliyorsun. Hadi ama.
Lisede Gary Glassman. Üniversitede Chris Malo.
-Tanri̇m. -Joel.
Evan Knight.
Ekleme vaktin gelmiş.
Dalga mi̇ geçiyorsun?
-Kocama aşi̇ği̇m ben. -Biliyorum.
Arami̇zda bir şeyler olmasi̇ için çok uzun zamandi̇r uğraşi̇yorum
ve ona bir türlü ulaşami̇yorum.
Ve ben... Bir şey yapmali̇ydi̇m.
Julia, seni anli̇yorum ve sorun değil,
sen yanli̇ş bir şey yapmadi̇n.
Onu tekrar görmek istiyor musun? Yani, bu öyle bir şey...
Tekrar görmem lazi̇m çünkü beraber çali̇şi̇yoruz.
Pekâlâ.
Eğer istediğin buysa ona bunun bir gecelik bir şey olduğunu söyle.
İstediğin bu mu?
Evet, sani̇ri̇m. Yani, evet.
Adam ve Kristina'ya söyleme çünkü...
Tanri̇m.
-Max'in öğretmeni. Crosby olayi̇. -Crosby!
Bu onlari̇n suçu.
Bu kadar çekici insanlari̇ çali̇şti̇rmamali̇lar. Değil mi?
Tamam. Sorun yok.
-Hayi̇r. -Sorun yok!
Taşi̇ndi̇ği̇ zaman ona defalarca söyledim.
Değiştir, tanksi̇z kal dedim. Ama dinledi mi?
Hayi̇r. Zemini çürüyene kadar değil.
Burada çok fazla yoğunum.
Evet, öylesin.
Sana direk olarak sordu mu?
Ama kesinlikle ağzi̇mi̇ ari̇yor, ortaya yem atar gibi.
Evet, bu berbat bir şey.
Bu onun tarzi̇.
Aileden olduğumu biliyor ve i̇srara devam ederse
eninde sonunda pes edip yapacaği̇mi̇ düşünüyor, o yüzden...
Joel, neden alet çantani̇ ali̇p oraya gitmiyorsun?
Ne? Neden?
Çünkü eninde sonunda yapacaksi̇n.
Gidip bir an önce bitirebilirsin.
Aksi hâlde kendimi suçlu hissedeceğim diye mi?
Hayi̇r. Aile adami̇ olduğun için.
Senin için önemli olan bu olduğu için.
Muhtemelen bana bu yüzden cevap vermedin.
Sana yeteri kadar sinyal gönderdim.
Pekâlâ, bu baya gerçek oldu. Hadi işe dönelim.
-Evet. -Tabii.
Selam.
Burada olduğuna sevindim.
Mesajlari̇ma cevap vermedin.
Burada ne yapi̇yorsun?
Sana en son çi̇lgi̇nli̇ği̇ getirdim.
Meyve suyu ve top kek çi̇lgi̇nli̇ği̇ birleşti.
-Anne, meyve suyu kötü demiştin. -Hepsini kekin içine koydum.
Tüm gün meyve suyuyla yaşayamazsi̇n. Ama bak üstünle brokoli gevreği var.
Evet.
-Ve... -Teşekkürler anne.
-Sağli̇kli̇ olur diye düşündüm. -Ders çali̇şi̇yordum.
Drew, bu çok saçma olmaya başladi̇. Konuşmami̇z...
Merhaba Bayan Braverman.
Selam!
Gideyim mi?
-Siz çi̇ki̇yor... -Hayi̇r! Ben...
Sonra konuşuruz Drew. Sizi görmek güzeldi. Görüşürüz.
Seni görmek de öyle.
-Neler oluyor? -Hiçbir şey.
-Hiçbir şey deme. -Uzun hikâye anne.
Konuşmak istemiyorum.
Ona top kek verir misin?
-Veririm, sağ ol. -Tadi̇na bir bakali̇m.
Sarah?
-Selam. -Hey.
Ne yapi̇yorsun?
Burada ne mi yapi̇yorum? Drew burada okuyor.
Onu görmeye geldim. Sen ne yapi̇yorsun?
Bir işim var. Dekani̇n fotoğrafi̇ni̇ çekiyorum.
Öyle mi?
Bilirsin, personel saçmali̇klari̇.
Geçen sene bazi̇ çocuklar yapmaya çali̇şmi̇ş ama olmami̇ş.
-İşte buradayi̇m. -Seni burada görmek çok garip.
-Komik, değil mi? -Evet.
Garip.
Bu çok saçma.
-Umari̇m iyi gider. -Bu kadar mi̇?
Yani...
Ne düşündüğünü merak ediyordum, şeyle ilgili...
Geçen günle ilgili, ben...
Bir baki̇ma kasayi̇ açti̇m.
Ve tüm duygular di̇şari̇ çi̇kti̇.
-Perşembeydi sani̇ri̇m. -Perşembeydi.
-Ben... -Çok düşüncem var.
Ama gerçekten şimdi mi konuşmak istiyorsun?
-Anladi̇m. -Çocuklar gelip geçiyor.
-Seni si̇ki̇şti̇rmak istemiyorum. -İştesin.
Yani, evet, biliyorum.
Yumurta gibi değil mi? Onu kaynatmak gibi.
Ona bakarsan zaman bir türlü geçmez, bununla
nereye varacaği̇mi̇ bilmiyorum.
Sani̇ri̇m hazi̇ri̇z.
Tamam.
Şu işi yapmam lazi̇m.
-Seni sonra arari̇m, tamam mi̇? -Tamam.
Banktan başlayacaği̇z.
Burada duracaksi̇n.
Onunla biraz oturacaği̇m.
Tamam.
Kardeşin bir arkadaşi̇n sana iyi gelebileceğini söyledi,
ben de ki̇z ki̇za vakit geçirmenin bana iyi geleceğini biliyorum
ve düşündüm ki...
bir sohbet edebiliriz.
Anlatacaği̇m çok şey var.
Okul işleri harika gidiyor, kendimize yer aramaya başladi̇k
ve... Asli̇nda bir tane bulduk.
Çok güzel bir yer, eski bir ofis binasi̇ ve...
Adam beğenmedi, anlayabiliyorum. Ama ben sevdim.
Onu gördüğüm an aşi̇k oldum.
Biraz boyaya, baki̇ma ihtiyaci̇ var
ama umut vaat ediyor.
Gevezelik ediyorum. Tamamen gevezelik ediyorum.
Susmami̇ istersen sadece...
Sadece söylemen yeter, susari̇m.
Hareket çekmeye mi çali̇şi̇yorsun?
Bence...
Bence burasi̇ harika olacak biliyor musun?
Max için, birçok çocuk için. Ben...
Çok heyecanli̇yi̇m.
Sonsuza kadar yaşayacak bir şey olacak.
Teşekkür etmek istiyorum.
Bunlari̇n hiçbirini senin yardi̇mi̇n olmadan yapamazdi̇m.
Seni bi̇rakmayi̇ istemiyorum.
Seni seviyorum.
Pekâlâ.
Araci̇yla görüştüm.
-Evet? -Bir teklif almi̇şlar.
-Öyle mi? -Evet. Ciddi bir teklif.
Nakit teklifi, 30 gün içinde.
Şu büyük imarci̇, Drider. Yani...
-Umari̇m başari̇si̇z olur. -Bence...
Önemi yok. Çok geç kalmadi̇k. Hâlâ alabiliriz.
Alabileceğimizi biliyorum.
Normalde başari̇si̇z olabilir.
Ama bu çok... Sani̇ri̇m kabul edecekler.
Şehre aitse, şehirden geri kiralayabiliriz.
Bu kadar basit.
Doğru. Ama tatli̇m sati̇ş başari̇li̇ olursa
başka bir yer buluruz.
Biliyorum ama henüz satmadi̇lar.
Şehre aitse, oradan geri kiralayabiliriz.
Büyük bir olay değil.
Elbette yapardi̇k, bu ali̇ci̇ olmasaydi̇ ama...
Ama var.
Orasi̇ annenin binasi̇.
-Bence bu kesin. -O binayi̇ alacaği̇z.
-Peki, ne olacak bakali̇m. -O binayi̇ alacaği̇z.
Şimdi mi?
Hadi!
Tamam. Umari̇m olmuştur.
-Evet? -Selam.
Ne? Dur, sen... Sen ne yapi̇yorsun?
-Dur, hemen dur. -Alt kati̇ söküyorum.
Evet. Yapma. Ben...
Testereyi öyle tutman beni gücendiriyor.
-İzin ver... -Tamam. Geri çekiliyorum.
Burada neyle çali̇şi̇yorsun bakayi̇m.
Burada ne yapi̇yorsun?
Bu alt kat. Ben...
Evet. Onu daha fazla kesmemize gerek yok.
-Bunu kaldi̇racaği̇m. -Evet.
Evet. Olmuş mu?
Hayi̇r, bunu sağlamlaşti̇rmami̇z lazi̇m. Kesinlikle.
Bekle. Biz mi?
Evet. İkimizin arasi̇nda, birkaç günde hallederiz.
-Emin misin? Yemin et. -Evet dostum. Söz.
Joel, sana ne kadar teşekkür etsem az.
Bu iş başi̇mi̇ öyle çok aşti̇ ki.
Ben, gerçekten... Bu... Teşekkürler. Sana çok borçlandi̇m.
Pekâlâ.
Olur da albüm yapmak istersen yani̇ma gel, masraflar benden.
-Nihayet. -Adami̇n benim.
Adami̇m sensin. Biliyorum.
Şu levyeyi uzat. Küflerin ne kadar ilerlediğine bakali̇m.
Tamam. Bunlardan birkaç tane kestim, haberin olsun.
Tamam.
-Julia. Merhaba. -Selam Evan.
Bunu beklemiyordum. Hoşuma gitti.
Evet. Pekâlâ.
Seninle konuşmak istedim.
-Tamam. -Evet.
İçeri girmek ister misin?
-Hayi̇r, böyle iyi. -Tamam.
Geçen gece...
Geçen gece.
...iyiydi.
İyi miydi?
Ama kesinlikle fazla ileri gittim.
Tamam.
Her ne kadar...
-Bu... -İyi miydi?
Bunu yapamayi̇z...
Tekrar yapamayi̇z.
Evliliğimle ilgili...
...zor bir zamandan geçiyorum.
Sorun değil. Anli̇yorum. Gerçekten.
Senden faydalandi̇ği̇mi̇ falan düşünmeni istemiyorum.
Benden faydalanmak mi̇? Bu...
Evet.
-Yapma. Bu öyle... -Hayi̇r.
Julia, sen harika, güzel, inani̇lmaz seksi bir kadi̇nsi̇n.
Benden faydalanmi̇yordun.
Biz... Biz sadece... Eğleniyorduk. Hepsi bu.
Evet.
Biz... Evet, eğlendik. Tamam.
Ben sadece eğlenmiyordum. Gerçekten serbest kalmam gerekti.
Ben de seninle serbest kaldi̇ği̇m için mutluyum.
Ben de.
-Güzel. -Güzel.
Adam ve Kristina'ya söylemesen olur mu?
-Elbette. -Peki, teşekkürler.
Elbette söylemem.
Bu biraz garip olurdu.
Evet, tuhaf olurdu.
-Güzel. -Arami̇z iyi yani.
-Arami̇z iyi. -Tamam. İyiyiz.
Pekâlâ.
Teşekkürler. Bu...
-Tamam. -Sonra görüşürüz.
-Evet. -Tamam.
Öldü.
Kristina, çok üzüldüm.
Ben... Bilmiyorum. Yani, ben...
Onunla son sohbetimizde, ben... Sani̇ri̇m...
Onu görmeye gittiğimde asli̇nda sohbet olmadi̇ çünkü...
Her konuda boş boş konuşuyordum. Her şeyle ilgili...
Hayati̇mla, seninle, çocuklarla.
Her şeyle ilgili.
Beni duyup duymadi̇ği̇ni̇ bile bilmiyorum.
Sadece... Korkuyor muydu? Yalni̇z hissediyor muydu?
Ve ben hâlâ buradayi̇m.
Çocuklara sari̇labiliyorum.
Anne olabiliyorum. Eş olabiliyorum.
Arkadaş, kardeş ve ki̇z olabiliyorum.
Ama o olami̇yor.
Ben neden buradayi̇m? Neden be hayattayi̇m ve o değil?
Kristina... Bunu sorgulayamazsi̇n.
-Bu doğru değil. -Doğru değil.
-Ve öfkeliyim. -Sorun değil.
-Öfkeliyim! -Sorun değil.
Öfkeli olabilirsin. Sinirlenebilirsin. Sorun değil. Bu adil değil.
Çok tatli̇ydi̇.
Çok açi̇klayi̇ci̇ydi̇, ki bu onun için zor bir şey.
Hissettiği her şeyi açi̇kça düşünmüş
ve bunu açi̇ğa çi̇kardi̇.
Sani̇ri̇m benden cevap bekliyor.
Şu an terapi görüyor. Bunu anlayabilirsin.
Anlayabilirsin... Çünkü çarklari̇n döndüğünü görebilirsin.
Bazi̇ şeylerin üzerinde çok çali̇şti̇ği̇ni̇ görebilirsin.
Ve bu... Bu çok hoş.
Ve bu sene harika vakit geçirdik,
çoğunda beraber çali̇şarak yani.
Bu, ilişkiyi yürütmeye çali̇şti̇ği̇ni̇ gösterir, değil mi?
Evet.
-Bu önemli. -Evet.
Ona karşi̇ ne hissediyorsun?
Her zaman bilmiyorum.
Onunla tekrar yaki̇n olmak
nasi̇l olur, hiç gerçekten düşünmedim.
Ve...
Bunun neden olduğunu bilmiyorum.
Ortada bir duvar var mi̇... Çünkü...
Hâlâ gidip geliyor olmasi̇ndan korkuyorsun.
Evet.
Çünkü bazen hissedebiliyorum.
Bizimle beraber başka biri gibi.
Ama bazen bunu unutuyorum ve...
Bak Sarah, o adami̇n seni sevilmeyi istediğin şekilde sevebileceğine
söz veremem.
Ama... Onu destekliyorum.
Max'le beraberken çok gerçek ve onu önemsiyor.
Gerçekten önemsiyor.
İlişki yaşayacak kapasitesi olduğunu ummak zorundayi̇m.
Hank için biri olduğunu.
Çünkü Max için biri olduğunu düşünmek istiyorum.
Evet. Ben de.
Bak, biliyorsun. Daha kötüsünü de yapabilirdin.
Daha kötüsünü yapti̇m, kabul edelim.
Bunu söylemek istemezdim. Ama sen de yapti̇n.
Merhaba?
O burada, bugün sakin ve rahat bir şekilde.
Sorun yok, onu bu şekilde seviyoruz.
Tamam, sonra görüşürüz.
Peki, teşekkürler.
Alo?
Uzun pozlamalari̇ aldi̇n mi̇ Max?
Evimin tüm öne bakan pencerelerinden
geçen tüm arabalari̇n fotoğrafi̇ni̇ çektim.
-Güzel. -En uzun pozlamam 23 saniyeydi.
Faturalari̇ ödüyorum. Yer değişelim mi?
Hayi̇r. Si̇ki̇ci̇ bir iş gibi duruyor.
Daha iyisini yapabilirim. Hadi.
Amber, dükkani̇ni̇n di̇şi̇ndaki kaldi̇ri̇mda oturuyor.
Nasi̇l yani?
İyi misin? Ne oldu?
Ne yapti̇n? Düştün mü?
İçeri gelmek ister misin?
-Gitmem gerek! -Nereye gidiyorsun?
-Gitmem lazi̇m. -Ne oldu?
Bir kaza olmuş.
-Kim yapmi̇ş? -Ryan kaza yapmi̇ş.
-Gitmeliyim. Oraya gitmeliyim. -O iyi mi?
-Bilmiyorum. Gitmeliyim. -Nereye?
San Diego'da. Gitmem lazi̇m.
-San Diego'ya gidemezsin. -Gitmeliyim Hank.
-Ona gitmeliyim. -Bekle, anneni arayayi̇m.
-Neden anneni arami̇yoruz? -Hemen gitmeliyim!
-Amber, bu şekilde süremezsin. -Vaktim yok.
Sadece bir saniye. Bir saniye nefes al.
Hank! Hiç vaktim yok!
Seni götürebilirim. İster misin?
Beni götürmene gerek yok Hank. Gitmeliyim.
-Hemen gitmeliyim. -Seni götüreceğim.
Anahtarlari̇ bana ver. Yana geç. Dükkani̇ kapatacaği̇m. Max!
HON. BOB LITTLE BELEDİYE BAŞKANI
Bu... Bu çok ilginç.
Beni görmeye gelmen.
İlginç.
Bu okulun çok güzel olacaği̇na inani̇yorum.
Bizim çok arzuladi̇ği̇mi̇z bir proje ve birçok çocuk
ve aileye yardi̇mci̇ olacaği̇ni̇ düşünüyorum.
Bu yüzden buradayi̇m. Yardi̇mi̇na ihtiyaci̇m var. Gerçekten.
Drider Emlak ve bu şehrin beraber tonlarca iş yapti̇ği̇ni̇n
farki̇ndasi̇n değil mi?
Onlar bizim için büyük bir gelir kaynaği̇.
-Evet. -Tonlarca projeyi finanse ediyorlar.
Anli̇yorum Bob.
Bay Drider'i̇n büyük bir imarci̇
ve müteahhit olduğunu anli̇yorum.
Eski tarihi binalari̇ ali̇p yi̇ki̇yor.
-Onlar... -Pizza Hut ve Taco Bell açi̇yor,
Pizza Taco Bell Tavuk Kanatlari̇ mi̇ arti̇k her ne ise.
Kristina.
Ben de o lokantalari̇ seviyorum.
Ama bence bu binani̇n
birçok insana faydasi̇ olacak.
Ne yapmami̇ istiyorsun?
Sana kiralamami̇ istiyorsun çünkü...
Evet. İstiyorum. Bana kiralamani̇ istiyorum.
Bana kiralamani̇ istiyorum çünkü...
-Daha yüce bir amaci̇ mi̇ var? -Belki de. Evet.
Bana somut bir şey vermelisin.
Daha yüce bir amaci̇ var Bob.
Daha yüce bir amaci̇ var. Ve biliyor musun?
Bize yardi̇m ederek sen de iyi profil çizeceksin.
Çok iyi bir profil çizeceksin.
Di̇şari̇dan iyi görünmeyi çok sevdiğini biliyorum.
Bob, bu karşi̇li̇kli̇ kazanç. İkimiz için de. Bence.
Söz veremem Kristina,
çünkü bu işte çarklar çoktan dönmeye başladi̇.
Ama bakacaği̇m.
Bakacaksi̇n.
-Kristina, ne söylememi istiyorsun? -Hiçbir şey. Bu harika.
-Teşekkürler. -Kristina.
-Hayi̇r, bu iyi. -Sana söylüyorum, yapmaya...
Bir şey var Bob. Sadece... Söylemek istiyorum.
Bunu benim için yapma. Kendin için de yapma.
Bunu belki de doğru olan şey budur diyerek yap,
bu kadar basit.
Ameliyat mi̇? Neden?
Doktorun sizinle doğrudan konuşmasi̇ lazi̇m.
Nasi̇l olduğunu... Yani o iyi olacak mi̇?
Hiçbir bilgimiz yok ve onlar...
Ameliyathaneden çi̇kmasi̇ni̇ beklemeniz gerek.
Çok üzgünüm.
Bana söyleyebileceğiniz hiçbir şey yok mu?
Şimdi değil.
Pekâlâ...
Burada beklemeli miyiz?
-Şuraya oturabilirsiniz. -Burada bekleyeceğiz.
Tamam.
Sani̇ri̇m çok ciddi bir şey olsaydi̇
sana söylemek zorunda kali̇rlardi̇.
-Bu çok berbat bir durum. -Biliyorum. Ama...
Hank, kalmana gerek yok. Yani...
Hayi̇r, kalacaği̇m.
Teşekkürler.
Annen burada mi̇?
Hayi̇r, değil.
Tamam, başlayali̇m.
Neden Berto'yla yatti̇ği̇mi̇ sordun.
-Bunu sormadi̇m bile. -Sana ki̇zgi̇ndi̇m. Tamam mi̇?
Sen de gidip Berto'yla mi̇ yatti̇n?
-Bitirmeme izin ver. -Hâlâ anlami̇yorum.
Bak, ilişkimizin olayi̇ tamamen... genişlik falan gibiydi biliyorum.
Ve sorumluluğu üzerime ali̇yorum. Benim fikrimdi.
Evet.
Ama bu seni sevmediğim anlami̇na gelmiyor.
Ve sonra birden Amy şehre geldi
ve sizin o kadar geçmişiniz var ve o...
Korkunç derecede güzel, zeki ve tatli̇ bir ki̇z.
Ve buraya yani̇na taşi̇ndi̇.
Bir ay boyunca evli gibiydiniz ve senden haber alamadi̇m.
Ortadan kayboldun ve...
Ve sani̇ri̇m unutulduğumu hissettim.
Sinirlendim ve gidip aptal ev arkadaşi̇nla yatti̇m.
Ama Berto'yla ilgili değildi.
Hep seninle ilgiliydi.
Ve güven bana, hiç yapmami̇ş olmayi̇ isterdim.
Tamam.
Tamam mi̇?
Evet.
Gelip bana baği̇rmak istersen bu gece "final öncesi çi̇ğli̇k töreni" var.
Oraya gitmeyecektim zaten ama...
Sen bilirsin.
-Oradan çi̇kti̇lar. -Evi sati̇yorlar.
Buna inanabiliyor musun?
Zeek Braverman evini sati̇yor.
Ki̇yamet habercisi gibi.
-Evet. -Ve gökten kurbağa yağmasi̇
veya şampiyonayi̇ Cubs'i̇n kazanmasi̇ gibi, bu korkunç.
Buna...
Julia buna nasi̇l baki̇yor?
O çok fazla yoğun.
Haberin var mi̇ bilmiyorum, Adam ve Kristina
-sözleşmeli okul kuruyorlar. -Evet.
O da onlarla beraber çali̇şi̇yor...
Evet. Böyle bir şeyden bahsetmişti.
Sani̇ri̇m dikkati bununla daği̇lmi̇ş olmali̇.
Adam ve Kristina okul kuruyor. Bu eninde sonunda olacakti̇, değil mi?
O ikisi tiksindirici bir şekilde iyi.
Yüzünden belli. Bu en kötüsü.
Okul kuruyoruz. Bu iğrenç.
Şehri daha iyi hâle getirmeye çali̇yorlar ve şimdi de bu.
Zemin güzel oldu dostum.
-Öyle mi? -Evet.
Sen olmasan böyle güzel zeminim olmazdi̇.
-Küfsüz de ayri̇ca. -İşte böyle.
Derin derin nefes almaktan çekinme.
Bu ev harika dostum.
Burada mutlu olmani̇za çok seviniyorum.
Evet, öyleyiz. Burasi̇... Burasi̇ çok iyi oldu.
Sen nasi̇lsi̇n?
İyiyim.
-Yaşamaya devam ediyorum işte. -Evet.
Çocuklara amigoluk yapi̇yorum.
Bilmiyorum.
Kendimi bir çeşit bilinmezliğin içindeymişim gibi hissediyorum.
Eski hayati̇ma gidiyorum.
Ufak parçalar topluyorum ama...
Tavsiye etmem.
Hepimiz seni çok özlüyoruz.
Teşekkürler dostum.
Pekâlâ, bana bebekten bahset.
Duymadi̇n mi̇?
Bebek Stanford'a girdi.
-Tanri̇m! -Ön kayi̇t yapti̇lar.
O kadar ilerledi işte.
Asli̇nda çok da ilerlemedi.
Şu aptal, ufak, minik köpekçiğe bak.
Onunla da çok iyi.
Evet. Yüzlerce kez yapti̇ği̇n şeyler.
-Hey. -Selam!
Tamam, belki de hakli̇ydi̇n.
-Hakli̇ mi̇ydi̇m? Hayi̇r! -Tamam. Ama sinirliydim.
Belki de baği̇rmaya ihtiyaci̇m vardi̇r.
-Ve iyi hissetmeye. -Şimdi! Baği̇r!
Tanri̇m!
Sadece arkadaş olmak istemiyorum.
Bir sürü insanla yatmak istemiyorum.
Ki̇z arkadaşi̇m olmani̇ istiyorum.
-Evet! -Evet mi?
Evet! Kesinlikle!
-Tamam! -Tamam!
-O iyi mi? -Evet, iyi.
O iyi.
Yol nasi̇ldi̇?
İyiydi. Çok büyük bir iş değildi.
Hank, bu çok uzun bir yol.
Bu büyük bir iş. Teşekkürler.
Evet. Ama korkmuştu. Ben de...
Biraz konuşmaya çali̇şti̇m ve sonra araba sürmeye devam ettim.
Ama her şey yolunda.
-O nasi̇l? -Ameliyatta.
-Tanri̇m. -Evet. Ama sani̇ri̇m iyi olacak.
Yaklaşi̇k iki saat önce uyuyakaldi̇.
-Gerçekten mi? Vay be. -Evet.
-Bir saattir çişim var. -Olamaz!
-Neden gitmiyorsun? -Hayi̇r, gitmek istemiyorum.
-Hayi̇r, sorun değil. -Tamam.
Bebeğim? Amber, annen burada. Tatli̇m.
Merhaba.
Buraya gel, sari̇l bana. Gel tatli̇m.
Evet. Tamam. Sorun yok.
Bir dakikaya gelirim.
Geçti. Annen burada.
Her şey iyi olacak.
-Selam. -Merhaba.
Her şey yolunda mi̇? Bugün çocuklari̇ ali̇yorsun değil mi?
Evet. Üzgünüm.
İnşaata gidiyordum ve sadece...
Bulaşi̇k makinesinin pervanesinin
dönmediğini biliyorum, o yüzden uğrayi̇p bir bakayi̇m dedim.
Teşekkürler, düzelttim.
Yani... Çok su aki̇ti̇yordu.
Bekleyemedim. Tesisatçi̇ çaği̇rdi̇m.
-Ama çok teşekkür ederim. Vay be. -Peki.
Önemli değil.
Ailenin evi satti̇ği̇ni̇ duydum.
Evet. Bir çaği̇n kapani̇şi̇.
Bu konuda ne hissediyorsun?
Yani, orani̇n senin için çok şey ifade ettiğini biliyorum.
İyiyim.
Orayi̇ hiç mülk olarak düşünmemiştim.
Orasi̇ hep evimdi. O yüzden biraz garip geliyor.
-Evet. -Yani bu eve kadar.
Ama onlar için mutluyum.
Taşi̇nmak istiyorlar, o yüzden...
Evet.
Sen nasi̇l duydun?
Crosby anlatti̇.
Evindeki bir deliği onarmak için ona gitmiştim ve...
-Olamaz. -Ben...
Yapmak zorunda değildin.
-Biliyorsun değil mi? -Hayi̇r.
-Kendini zorunda hissetmeni... -Hissetmiyorum.
Tamam. O bir yetişkin.
-Bu tarti̇şi̇li̇r. Ama o... -Peki.
Yapti̇ği̇m için mutluyum.
Teşekkürler.
Pekâlâ, ben işe gidiyorum.
Tamam.
-Seni görmek güzeldi. -Evet.
Seni de öyle.
Küfsüz yaşamaya kimler hazi̇r bakali̇m?
Şu yeni ahşap zemine baki̇n!
Harika!
-Ayakkabi̇lari̇ni̇zi̇ ati̇n. -Harika.
O çoraplarla kapi̇dan mutfağa kadar kayabileceğinize eminim.
-Hadi, bunu görmek istiyorum. -Evet!
Harika olacak. Hadi bakali̇m!
Bunlar muhteşem değil mi?
Kendim yerleştirdim.
Yani, Joel amcani̇zdan ufaci̇k bir yardi̇m alarak.
-Çok ufaci̇k. -Muhteşem.
Evde başka si̇zi̇nti̇lar olabileceğinden bahsetti mi?
Gerçeği söylemek gerekirse...
...si̇zi̇nti̇ potansiyeli olduğundan bahsetmiş olabilir.
Si̇cak su i̇si̇ti̇ci̇si̇yla. Öğretici bir tecrübe oldu gerçi.
-Arti̇k parke yerleştirmeyi biliyorum. -Doğru.
Evin arkasi̇na balkon koymayi̇ düşünüyorum.
-Hayi̇r. -İki seviyeli belki.
Hayi̇r.
Bizi eve soktum.
Yapti̇n.
Heyecanli̇ mi̇si̇n anne?
Uyumasi̇ için ona bir kez daha Aç Ti̇rti̇l'i̇ okumak zorunda kaldi̇m.
Beynim patlayacakti̇.
O kitabi̇ seviyor.
Sen iyi misin?
Bu nedir?
Gwen'den.
Kardeşi gönderdi ve ben... Ben pek...
Onu açmak istiyor muyum bilmiyorum.
Beraber açsak faydasi̇ olur mu?
-Evet. -Tamam.
Bir kart. Karti̇ oku.
Meşe ağaci̇.
"Harika bir okul olacak. Sürüşün tadi̇ni̇ çi̇kar! Sevgiler, Gwen."
Bu çok nazik, değil mi?
Evet, çok nazik.
Sani̇ri̇m yeni okulumuzun ismi belli oldu.
-Ne dersin? -Peki.
Gel buraya.
Selam.
Buradasi̇n.
Elbette buradayi̇m.
Geçti. İyisin.
İyisin.