Het krioelt van de Bravermans.
Wat voorafging...
Je kunt daar uithuilen, maar komt naar mij.
Ik kan niet bij je blijven, Sarah.
-Hallo? -We hebben een probleempje.
-Trevor piste in m'n veldfles. -Ik vermoord hem.
Toen papa en ik een pauze inlasten,
namen we ook even afstand van elkaars familie.
Als het maar een pauze is, hoe lang duurt het dan nog?
-Jack heeft z'n bod verhoogd. -Hemel.
Je hebt drie dagen.
Ik moet m'n leven op orde brengen. Ik zorg dat het lukt met Hank.
Vaarwel, Mark.
Amber.
-Mr Mark. -Hallo.
Hoe gaat het?
-Goed, en met jou? -Goed.
Hoe gaat alles? Je gaat trouwen.
Toch niet.
-O, jeetje. -Nee, het is oké.
Het is goed. Beter zo.
-Dat... -Sorry.
-Dat wilden we niet. -Oké.
-Maar het is prima zo. -Goed.
-Het gaat goed, ja.
Ik werk nog steeds bij de Luncheonette.
-Leuk. -En jij?
Alles gaat goed, ja.
Hoe gaat het met je moeder?
Mijn moeder... Goed.
Goed.
Het gaat heel goed met haar.
Het gaat echt zo goed, best gek.
Ze is nu een grote fotografe.
Dus ze is nog...
Werkt ze nog samen met Hank?
Niet echt, nee.
Vooral haar eigen werk.
-Ken je Surfsport? -Ja.
-Dat is haar klant. -Welnee.
-Ongelofelijk. -Ik weet het, echt maf.
En ze heeft haar eigen appartement.
-Echt cool. -Dat is cool.
Erg hip.
Dat is mooi om te horen.
Doe je haar de groeten als je haar ziet?
-Je ziet haar wel. -Ja.
-Ze is je moeder. -Vast wel.
Doe ik, natuurlijk.
-Leuk je te zien. -Jou ook.
-Nou, fijne... -Fijne...
Citroen.
Tot ziens, Mr Mark.
Wat gebeurt er hier, strakke badjas?
Niets, ik heb wat...
-Die vind ik het mooist. -Weet ik.
-Daarom heb ik 'm aan. -Goeie tijden.
-Kijk wat ik nog meer heb. -Ach, zo.
-Wat balsem. -Wat gebeurt er hier?
Kom hier.
-Schatje. -Wat?
We hebben geen lotion meer nodig.
-Max. -Wat?
-Wat doe je? -Ik nam...
...een besluit, ik voel me nu beter bij deze school.
-Het is bedtijd, vriend. -Oké.
-Laten we... -Ik heb...
...besloten dat ik van school ga.
-Toch wel, liefje. -Je moet terug naar school.
-Nee. -Luister.
We praten met je leraren en de directeur.
Zij zijn niet mijn leraren of directeur.
-Toch wel. -Het is niet langer mijn school.
Waar ga je dan naar school?
Weet ik niet.
Je moet ergens heen.
Niet mijn probleem.
Ik ga nooit terug naar Cedar Knoll. Het staat vast.
Verdomme, het is donker.
Pap.
Weet je wat, zoon? Gevonden.
-Wat? -Het rooster van mijn GTO.
-Het laatste stukje van de puzzel. -Fijn. Eruit.
Ik heb met 'm gebeld,
hij zou wachten, maar hij is wat vreemd.
Dus we moeten meteen naar Eugene.
-Eugene? -Wij... Wat?
Je laat je oude vader
toch niet alleen de weg opgaan?
Kom, we gaan Amerika verkennen.
Onmogelijk.
Je moet vroeg op, 06.00 uur. Goed.
In orde? Zal ik het licht uitdoen?
Ik wil dat je weggaat. Alsjeblieft.
-Belachelijk. -Je weet dat je dit dolgraag wilt.
-Wat? -Ja.
Nee, dat zei ik niet.
Dat is oké, je hebt een rustige werkweek.
Ga.
En alles aan jou overlaten?
Ja, dat is goed.
Het zou goed voor je zijn. Je vader heeft je nodig.
Dat was overheerlijk.
We verdienen het. We hebben onze eerste koper.
-Laten we daarop drinken. -Ja.
Opnieuw.
Weet je wat?
-Ik betaal. -O, nee.
't Bedrijf betaalt. We vieren.
Deze baan was geweldig voor me.
Je nam een risico en eerlijk gezegd,
dit is het enige dat nu steek houdt in m'n leven.
Alsjeblieft, ik sta erop.
Dank je. Heel aardig van je.
Graag gedaan.
Ik doe het wel, serieus.
-Zag je dat? -Ja.
Ik sta erop.
Ik betaal.
-Dank je. -Jij bedankt.
Ik bel u namens Calibank fraudebescherming.
We verifiëren een recente betaling.
Bent u kaarthouder van de kaart die eindigt op 0458?
Ja, dat ben ik. Julia Braverman.
Mrs Braverman, deed u vannacht een betaling van 468.36 dollar?
Vannacht? Nee.
Ik deed geen aankoop van 468 dollar.
Wat was het en waar?
De betaling werd verricht om 12.18 uur vanuit Chez Michelle
op San Jose Boulevard in San Francisco.
Een restaurant?
Ik lig in bed. Ik slaap.
Heeft iemand anders toelating om de kaart te gebruiken?
Zeek, in wat voor wereld is Oregon nu een goede keuze?
Millie, hemel. Die roosters vind je nergens anders.
Dit is het Gulden Vlies van de roosters.
Dat begrijp ik, liefje.
We staan voor een groot besluit...
Daar hebben we 72 uur voor.
Er zijn slechts 15 uur voorbij. We hebben genoeg...
Je ontwijkt. We moeten...
We moeten er nu over praten.
Trouwens, jij bent te laat. Op de grond en geef me er 50.
Ik werd ruw onderbroken eerder. Nu ben ik terug.
Als het ongelegen komt, vragen we of hij ze kan verzenden.
-Doen we dat? -Het is goed.
Ik sprak met hem, hij is een beetje gestoord.
Beter als we dit persoonlijk doen.
Dus je vertrekt. Hier zijn je medicijnen.
Zorg dat hij ze inneemt.
Oké. Zit er iets voor mij bij?
-Kom op. -Hou van je, mam.
-Tot snel. -Hou van je.
-Dank je. -Oké.
Goed.
Op naar de vrijheid.
Die pillen gooien we er zo uit.
-Weet je wat? -Ik heb muziek.
-Kijk eens aan. -Gekopieerd van m'n 8-track.
Alle hits uit 1962.
-Ja. -Wat heb je nog meer?
-Raad eens. -O, ja.
Jij ouwe zoetekauw.
Tot donderdag, liefje.
Hou van je.
-Het was vreemd. -Zo vreemd.
Zag hij er oud uit of zo?
Wat bedoel je? Als Mr Cyr.
Net zo'n vreemd snorretje.
Hij is niet kaal, als je dat bedoelt.
-Het is een jaar geleden. -Weet ik.
Leraren... Er kan veel gebeuren.
Hé, oom Joel. Hoe gaat het?
-Mag ik deze opdrinken? -Ach, zo.
Graag, maar ik werk laat vanavond.
Dus ik kan niet, maar...
-Drew doet het wel. -Wat?
Nee, hij zit hier naast me.
Nee, hij heeft alle tijd.
-Overleg. -Geen plannen.
-Niets. -Hoe weet jij dat?
Ik doe het niet.
-Doe ik niet. -Hij is enthousiast.
-Ik doe 't niet. -Oké.
-Vier uur. Doei. -Wat dan?
Je past op Sydney en Victor.
Jeetje. Oppassen?
-Ja. -Ze haten me.
-Stel je niet aan. -We hebben niks gemeen.
-Niks gemeen? -Ze mogen me niet.
Dit is eHarmony niet.
-Speel een spelletje. -Ik doe het niet.
Je doet het. Vier uur.
-Mooie omlijsting. -Ja, alsjeblieft.
-Mooi. -Ik weet niet.
Een foto van een folder, toch vreemd.
Noem het niet zo.
Het is een prachtige foto van onze eerste grote klus.
-Proost. -Ja.
Op meer baantjes.
Ik weet het. Wij tweeën.
-Een vast team. -Niet te geloven.
Eerlijk gezegd, ik dacht niet dat het zou lukken.
Had je een negatief vooruitzicht?
-Schokkend. -Ja...
Het komt op z'n pootjes terecht.
Samenwerken en gewoon samen tijd doorbrengen.
Het gaat best goed.
Het samenwerken.
Het samenwerken, ja. Een momentje.
-Hoi. -Ik zag Mr Cyr gisteren.
Mark Cyr, Mr Mark.
Dat meen je niet. Hank is hier. Kom binnen.
-Hoe gaat het? -Goed.
We zijn aan het vieren.
De klus zit erop en we hebben een nieuwe,
een bedrijf voor biologische huidverzorging.
-Wil je champagne? -Oké.
Nee, zeker niet.
Kun je niet blijven?
Nee, want het is laat...
-Goed. -Tot later.
-Sms me vanuit de auto. -Oké.
Meer champagne?
We nemen pestgedrag erg serieus, Mrs Braverman.
We doen alles om dit grondig uit te zoeken.
Nou, iemand plaste in de veldfles van m'n zoon.
-Hij was getraumatiseerd. -Is.
Dat begrijp ik.
Maar niemand heeft schuld bekend.
Natuurlijk niet.
Max heeft een vermoeden wie het was.
Je kunt niet zomaar iemand beschuldigen.
Wat als uw kind onterecht werd beschuldigd?
Niet te geloven. Hij is het slachtoffer hier.
Schat, ik probeer me rustig te houden,
maar uw reactie is waardeloos.
-O, jee. -Dit is een ernstig incident.
Niemand verwijt het u.
U deed wat u kon.
Maar dit was een schoolreis.
Onder uw toezicht.
Ik verwacht verantwoordelijkheid.
Excuseer, directeur Radford.
Ik ben het met Mr en Mrs Braverman eens.
Dit is onaanvaardbaar. We moeten Max terughalen.
Falen met één kind, is falen als school.
Bedankt, Mr Knight.
Ik begrijp uw passie, Mr Knight.
En ik begrijp dat u snel een oplossing wilt,
maar dat vraagt tijd.
Dat begrijp ik.
-Zo klinkt het niet. -Wat doen wij?
Hij wil niet naar school.
Hij moet weer naar de les.
Hij weigert. Wat zeggen we tegen hem?
Net als de directeur, denk ik dat aangezien
we bijna aan het einde van het schooljaar
zijn en Max weldra afstudeert,
het beter is om te wachten tot hij er klaar voor is.
Dat is uw oplossing? Hem thuis houden?
Mijn zoon blijft thuis, niet de jongen die in z'n veldfles plaste.
Ze doen toch niets.
-Je straft... -Kom.
-Stompzinnig, dit hele... -Kristina.
Dit gesprek is waardeloos.
Bedankt. Ik ben blij dat u er bent.
Dit, u en u, deze situatie is waardeloos.
Heel erg bedankt. Fijne dag nog. Lach me niet uit.
Ik lach niet.
Nou...
Het duurt nu drie dagen.
-Is dat zo? -Ja.
-Leven in de duisternis. -Duisternis?
En de catalogussen stapelen zich op bij de brievenbussen.
Ik los het wel op, beloofd.
Loze beloften, liefje.
-Excuseer. -Ik denk
dat je je hoofd niet bij je werk houdt.
Hé, dit is Mark. Cyr.
Ik hoop dat dit oké is.
Ik denk... Ja, hoor.
-Hoe gaat het? -Nou, ik...
weet niet of Amber verteld heeft dat ik haar tegenkwam...
Dat zei ze. Dat was vreemd.
-Ja. -Zo gek.
Dat was vreemd, ja. Ze zag er goed uit.
Ja, het gaat goed met haar.
Ik vroeg me af of...
Ik moet met je praten en...
Niet aan de telefoon. Kunnen we...
Elkaar ontmoeten?
-Natuurlijk. -Oké.
-Pap.
-Laat dat. -Ik kan het niet.
Niet uitzetten.
Het breekt m'n oren.
Is dit niet geweldig?
Zeg dat wel.
We hebben chilidogs, het is een mooie dag.
-De weg is vrij. -We zijn in Californië...
Land van oceanen, woestijnen, bergen en palmbomen.
Dit land is er voor jou en mij.
Pap, wat doe je met het huis?
Wat denk je?
Hoezo? Waar heb je het over?
Het huis, waarvan je moet beslissen
of je het binnen 52 uur verkoopt.
Dat huis?
Nou, wat ga je doen?
Eerlijk gezegd, Cros...
Ik...
Wat?
-Pap? -Lieve hemel.
Kijk. Daar hebben ze quads.
Ja, ga aan de kant.
Daarlangs. Kom op.
Dit hebben we lang niet meer gedaan.
Denk je echt dat de ober gaat vertellen of hij een afspraakje had?
Ik zorg dat hij me vertelt...
-Goed. -...wat hij weet.
Kon het een zakendiner zijn
dat lang aansleepte?
Geen idee, misschien. Dat hoop ik. Het kostte 468 dollar
en werd na middernacht aangerekend.
-Vijf minuten. -Oké.
Je zou hem moeten kunnen vragen
of hij een afspraakje had.
Dat kan ik niet doen.
Ik kan het niet aan Joel vragen want hij praat niet met me.
Hij doet heel kortaf.
-Nog steeds? -Ja, alsof
alles behalve de kinderen
-taboe is. -Dat is vreselijk.
Ja, maar ik weet niet...
Ik weet niet wat er gebeurt. Ik wil het weten.
Wat verwacht je?
Met ons? Ik wil mijn huwelijk terug.
Maar...
Als dat niet gaat, dan wil ik het weten.
Je hebt het recht aan je man te vragen wat hij doet
en hij zou antwoord moeten geven.
Je hebt gelijk. We gaan.
-Goed van je. -Laten we gaan.
-Gaan we nog lunchen? -Ja, niet hier.
Dit kan ik niet betalen.
Je vader vertelde me dat je niet terug naar school gaat.
Nooit. Ik ga nooit terug naar Cedar Knoll.
Dat begrijp ik. School is soms geen pretje.
Ik kan alles hier doen.
En ik ben slimmer dan de leraren.
En jullie hebben internet en betere snacks.
En de snacks zijn gratis.
Ik moet ze niet uit de automaat halen.
Allemaal terecht.
Alleen zijn de andere kinderen hier niet.
Ik heb een hekel aan ze.
Dat begrijp ik.
Ik had het zelf best lastig op de middelbare school.
Niet zo lastig.
Max, laten we er even tussenuit gaan.
Waarheen?
Op avontuur. Het is een verrassing.
Hou ik niet van.
Deze vind je vast leuk.
Klaar, Max?
Wat doen we hier?
We gaan surfen.
-Ik surf niet. -Nog niet.
Ik surf helemaal niet.
Ik heb een verrassing. Hiermee leerde ik surfen.
-Is dat niet cool? -het is nog geen drie uur
en Cedar Knolls zei dat ik
schoolwerk moet doen tot drie uur.
Ze mogen oprotten. Hou vast.
-Dat is een lelijk woord. -Weet ik.
Minder tv voor zo'n woord.
Meer tv als je zegt:
-"Rot op, Cedar Knoll." -Rot op, Cedar Knoll.
Kun je dit vasthouden? Neem die grijze tas.
Daar zit je wetsuit in. Kom op.
Lekker surfen.
Klaar?
-Geen idee. -Klaar om te surfen?
-Geen idee. -Ja, hoor.
-Dat weet je niet. -Ik weet het.
Kom op.
Hoe gaat het?
-Daar is hij. -Alles goed?
Goed. Bedankt hiervoor.
Is dit het nieuwe huis?
Ja, dit is het.
Kijk eens wie hier is. Jullie neef.
Hé, jongens.
-Hoi. -Goed, ik ga.
Hou van je. Kom eens buiten vandaag.
Zit hier niet de hele dag. Ik ben ten laatste om acht uur terug.
-Nogmaals bedankt. -Geen probleem.
Bel als je iets nodig hebt.
-Cool. -Dag, jongens.
Doei.
Wat willen jullie doen?
Naar het zwembad?
Het zwembad is ijskoud.
Het zit vol chemicaliën, branden m'n ogen van.
-Is dat niet cool? -Een golf van energie.
Hé, jongens.
-Hoe was je schoolwerk? -Pap nam me mee surfen.
-Ja. -Surfen?
-Geweldig. -Ja, het was leuk.
-Ik had moeten bellen. -Pap zei dat
het weken duurde voor hij kon staan, bij mij lukte het al.
-En je schoolwerk? -Geweldig.
Pap zei: "Rot op, Cedar Knoll."
-Is dat zo? -Ja.
-Ik ga me omkleden. -Meen je dat?
Hij was klaar met z'n huiswerk.
-Het duurde even. -Klaar?
Ja.
Dit is geen goed voorbeeld.
We kunnen hem niet belonen.
Deze situatie...
Zeg dat nou niet,
ik weet dat we voorzichtig moeten zijn,
maar hij verdient het.
Het is geen betaald verlof.
Weet ik. We moeten uitzoeken wat we doen met Max.
We moeten het eens zijn.
Maar nu wilde ik m'n zoon gewoon gelukkig zien.
Een glimlach op z'n gezicht.
En dat zag ik.
Hij stond recht op de plank?
Ja.
Dat is best geweldig.
-Het is goed. -Echt?
Zei je echt: "Rot op, Cedar Knoll?"
-Ik ga me douchen... -Ja, dus.
Doe dat niet. Het is goed als...
Stop.
Eraf. Het is niet jouw beurt.
Toch wel. Geef aan mij.
-Jij hebt het al de hele dag. -Toch niet.
-Jawel. -Jongens.
Stop.
-Sukkel. -Idioot.
-Ben ik niet. -Nee?
-En toch bleef je zitten? -Stop.
-Niet waar. -Stop.
Dit doen we niet. We spelen dat spel niet langer.
Geef op. We gaan. Kom op.
Jongens...
Het is de meest deprimerende 40 dollar die ik ooit verdiende.
Hoe is de flat?
Triest. Een heel gebouw met oom Joels.
-Nee. -Ja.
Hoe gaan de kinderen ermee om?
Ze ruziën de hele tijd.
Ze hebben nergens zin in.
Wat doe je daarmee?
Het is logisch.
Weet je nog hoe vervelend we waren toen pap vertrok?
Ja, dat is waar.
Nou...
Nu kan jij tenminste het eten betalen.
Klopt.
-Dank je, het was heerlijk. -Graag gedaan.
Kom je binnen of...
Dat is vreemd voor de kinderen.
-En voor mij. -Dat snap ik.
-Sydneys map voor morgen. -Oké.
Die moest je niet komen brengen.
Nee, klopt.
Fraudepreventie belde me in verband met een betaling bij Chez Michelle.
-468 dollar. -Het spijt me.
Dat was een zakendiner.
-Oké. -Met Peet.
Goed.
Waarom betaalde zij dan niet?
Omdat...
Sorry. We hebben een gedeelde rekening.
Het is goed.
Dat is vreemd.
Ze wilde betalen. We vierden. We verkochten ons eerste huis.
Daarom betaalde ik.
-Dat is geweldig. -Dank je.
Ja, gefeliciteerd.
Hebben jullie verkering?
Ik betaalde de rekening, Julia.
Ik wist niet dat het zo duur zou zijn.
-Dat is alles. -Oké.
Ik ben niet met haar naar bed geweest.
We hebben niet gezoend, ik nam de kinderen niet mee naar
-haar thuis voor het eten. -Oké.
Geen intieme berichten.
Ik heb me verontschuldigd. Mijn fout.
Ik heb gesmeekt om jouw vergiffenis.
Maar nu probeer ik gewoon te begrijpen waar wij staan.
Ik kon niet met je praten,
alsof het taboe is.
Ik wil niet in het ongewisse blijven.
Dus, proberen we...
...het opnieuw? Of gaan we uit met andere mensen?
Want dit is niet eerlijk.
Weet je wat?
Het is niet eerlijk dat ik thuisbleef om voor het gezin te zorgen
en al die jaren jouw carrière steunde,
terwijl jij op jouw beurt niet hetzelfde kon doen.
Dat is niet eerlijk.
Je schopt een scène voor m'n baas
en hebt een affaire met Ed.
-Dat is oneerlijk. -Ik had geen affaire.
Wat dan ook. Ik...
Ik geloofde dat onze relatie steunde op wederzijds respect.
Maar dat is niet zo.
Joel, ik...
Ik respecteer je meer dan wie ook.
Ik weet dat je vader je moeder bedroog.
-En dat... -Kunnen we over ons praten?
Mijn ouders hebben hier niks mee te maken.
-Goed. -Oké.
Dit is vreselijk.
Denk je dat ik dat niet vind?
Dat ik geen hekel heb aan deze muffe flat?
Hoe is dit leuk voor de kinderen?
Zij slapen elke avond in ons huis
terwijl ik hier alleen ben.
Vreselijk. Ons huwelijk werkte niet.
Het ging niet voor mij. En ik weet niet wat ik wil.
Maar als je het echt moet weten.
Als je het nu wilt achterhalen, dan is m'n antwoord neen.
We werken nu niet aan onze relatie.
We proberen nu niet samen te zijn.
Het spijt me.
Kijk deze plek eens. Ze hebben skiboten en muscle cars.
-Kijk deze motor eens. -Ja.
-Meen je dat? -Nee, Crosby, kom op.
-Een caféracer. -Je moet focussen.
Dat is prachtig.
Allemaal handgemaakt.
-Je moet bellen, pap. -Juist.
Wat kan ik voor jullie doen?
Ben jij Paulie?
-Ik ben Ernie. -Ernie.
Hallo. Ik ben Zeek Braverman.
Ik sprak met Paulie over een rooster voor een GTO uit 1965.
Rooster voor een GTO. 1965?
Daar vroeg iemand anders naar. Sorry.
Nee, dat kan niet. Het is te laat.
Ik kwam helemaal uit Berkeley.
Ik had met Paulie een prijs afgesproken en we praatten over...
Dit is niet van Paulie.
Zie je z'n naam ergens?
Er staat "Ernie's Sloperij."
We zijn niet goed begonnen.
Mogen me het zien? Misschien wil je het niet.
Wil je het aan ons tonen?
Wil je dat doen voor we...
-Goed. GTO. Rooster uit 1965. -Je maakt je druk, hè?
Perfecte staat. Weet je wat, dit vind je nergens anders.
Ik zie het.
-Mooi. -O, ja.
-Ja. -Die is het.
-Ik heb hier 450. -Betaal hem maar.
Dat was de prijs die we...
450 dollar?
-Dat was de deal. -Nee.
Dat gaat niet.
Dit is een rooster uit 1965 in perfecte staat.
Waar vind je zoiets?
Hier vind ik zoiets. Dat heb ik met Paulie afgesproken.
Daarom reed ik net 800 kilometer.
Dit is waar ik zoiets vind.
Dit verkoop ik niet voor 450 dollar.
-We hadden een deal. -Nou, ik niet.
Paulie en ik hadden een deal.
Vergeet Paulie. Hij is er niet.
-Nu... -Hoe toepasselijk.
De kerel die ernaar vroeg wil er 800 voor betalen.
Dit verkoop ik niet voor minder dan 700.
Weet je wat?
Wacht even.
Weet je waar dit op lijkt? Oplichterij.
Een oplichtingspraktijk.
-Jij en je onzichtbare vriend Paulie. -Oké.
Jullie moeten van m'n terrein af.
Let dat maar neer.
Dat is overhaast.
We pakken het anders aan. We...
We vinden wel iets.
450 dollar, wil je ze?
Ik doe geen zaken met je.
-Oké. -Wegwezen hier.
-Is dat zo? -Hij heeft een wapen.
Weet je wat? Jij stinkt.
Van mijn eigendom af.
Wat denk je dat ik doe?
Ga.
Je krijgt een slechte recensie op Yelp.
Ik dacht dat ik klaar was met haar.
Toch niet, blijkbaar.
We konden goed...
We konden goed overweg. We kregen een band.
Toen dacht ik...
Ik dacht dat ik kans maakte.
Ik weet het niet.
Dokter, kom nou. Ik ga niet huilen.
Hank...
Mijn advies is dat je
openstaat voor andere mogelijkheden.
Los van Sarah.
Makkelijker gezegd dan gedaan.
Ik snuit m'n neus.
'S WERELDS BESTE WAFELS
O, man.
Voor de goede orde, dit zijn niet de beste wafels.
Je doet er niet genoeg boter op.
Pap, we vinden wel een ander rooster.
We zoeken op het internet. Ik vind het wel.
-Het is goed. -Dat is het niet.
Het gaat niet om dat rooster.
Waarover dan wel?
-Hemel. -Wat?
Ik voel me oud, Crosby.
Pap, je bent niet oud.
-Nee? -Nog lang niet.
Ik had niet verwacht...
Dit overkomt me veel te snel.
Het huis verkopen...
Het voelt alsof ik het uitbetaal.
De fiches verzilver. Het voelt als het einde.
Heb je dat aan mam verteld?
Ik zei dat ik het zou verkopen.
En ik word geen oplichter zoals die kerel eerder.
Die hufter.
Als ik me nu zou bedenken,
wat voor man ben ik dan?
Wat moet ik doen, Crosby?
Ernie. Mijn vader kreeg een prijs
en die ga jij eren. Geen cent meer.
Ik zei het al, ik doe geen zaken met jullie.
Ik zorg dat het de moeite waard is.
Ga verder.
Dank je.
-Ben ik te laat? -Nee, ik was zelfs wat te laat.
Je bent er net iets later dan ik.
-Maar ik was trots. -Dit is zo leuk.
-Je ziet er goed uit. -Nee, jij ziet er goed uit.
Bedankt.
Dus...
Amber vertelde me dat je zoveel successen hebt geboekt
de laatste tijd.
-Proficiat. -Nee.
-Ja. -Successen zou ik het niet noemen.
Ik ben weg bij m'n ouders.
-Dat is... -Geweldig.
Ik vond een plek. Ik ben conciërge van het gebouw.
-Zei ze dat? -Dat niet, nee.
-Ze vertelde me... -Ik wordt een handige harry.
-Ja. -En dan...
Het fotograferen was...
-Dat zei ze. -...erg verrassend.
Ze zei dat je grote klussen kreeg. Surfsport?
-Dat is... -Nee.
Het was hun jaarverslag, een brochure.
-Maar een grote klus. -Dat is geweldig.
En ze vonden het goed, dat leidde tot...
Mooi. Ik ben blij voor je.
Ik bestelde de...
-De Italiaan? -Ja.
-Dank je. -Graag gedaan.
Maar... Gefeliciteerd. Dat is echt goed.
-Ik ben blij voor jou. -Dank je.
Hoe gaat het met jou?
Het gaat goed. Eigenlijk...
Dit is een beetje gênant, maar...
Ik bracht dit mee.
Mijn teksten worden uitgegeven.
-Wauw. -Ja.
-Wauw. -Het is een tijdschrift.
-Niet de New Yorker. -Nou, en? Dat is geweldig.
Het is spannend.
-Je naam staat gedrukt. -Dat vond ik het mooist.
-Mag ik dit houden? -Ja, hoor.
Zeker 37 mensen lezen dat blad, dus...
-Je moet wel trots zijn. -Dat ben ik.
Nu zijn het er 38. Ik popel om het te lezen.
-Ja. -Wacht, hier.
En het andere dat min of meer gaande is...
Ik heb iemand ontmoet.
Een vrouw, ze geeft les op Roosevelt.
En...
We zijn verloofd.
O, jeetje.
Het ging allemaal heel snel. We...
We wilden allebei hetzelfde.
Een gezin starten en... We wisten het gewoon.
Dus...
Maar toen ik Amber zag...
Ik besefte dat iemand het jou vroeg of laat
zou kunnen vertellen, en ik wilde niet dat
je het van iemand anders zou horen.
Dat is zo aardig van je. Dat ben jij...
Dat is...
Ik ben echt blij voor je. Echt waar.
Bedankt.
Dat is geweldig.
-Proost. -Proost.
Dit ziet er goed uit. En...
Op welke hoogte houd ik dit vast?
Wat denk je, baas?
Dat ziet er goed uit.
-Is het goed? -Maar draai het etiket naar...
Ze ziet er goed uit, bedankt.
Het is goed zo. Kom op.
-Jij hebt vijf, zes, juist? -Ja.
-Mooi.
En een tikkeltje naar omlaag.
-Begin daarmee en... -Ja. Dank je.
Hoe was het etentje, trouwens?
Goed.
Hoe gaat het met hem?
Goed. Een van z'n verhalen wordt gepubliceerd.
Ja? Mooi.
Draai je lichaam die kant op. Mooi.
En hij is verloofd.
-Zal ik lachen of... -Ja, hoor.
Echt?
Echt.
Fijn voor hem.
Mooi zo.
Je noemde me een leugenaar en ik lieg niet.
Een van m'n gebreken is dat ik te eerlijk ben
en zeg waar het op staat.
Geloof me.
Hé, jongens, we gaan uit. Kom op.
Geen vragen. En draag iets warms.
Coole touwtjes. Louise, kijk eens.
-Hoe moet dit? -We moeten...
Ik kijk wel.
Ik ook.
-Sorry? -Nee.
We gaan rolschaatsen. Het wordt leuk.
Je zei niet waar we naartoe gingen. Onbeleefd.
-Onbeleefd? -Deze plek ziet er stom uit.
-Oké, ik... -Dit bedoel ik nou.
Luister, we kwamen hier vroeger vaak.
Het is leuk als je het probeert. Beloofd.
Het is nu wel behoorlijk oud.
-Oké. -Het is wat vervallen.
Een jaren 70-interieur, dat klopt.
Eenmaal we daar zijn, is het leuk.
-Ik doe het niet. -Ik ook niet.
Je kunt me niet dwingen.
-Wat doen we dan? -Oké.
Kunnen we even praten?
Willen jullie even gaan zitten?
Jongens,
ik weet dat jullie een moeilijke periode doormaken.
Dat zeg ik niet zomaar.
Ik heb het ook meegemaakt.
Ik kan niet veel zeggen of doen om het beter te maken.
Maar jullie staan er niet alleen voor.
Jullie hebben elkaar.
Net zoals ik hem had.
Ik beloof jullie, dat maakt het makkelijker.
Niet opgeven, oké? We kunnen nog plezier maken.
Probeer het eens.
Wat zeg je? Vijf minuutjes, vind je het niet leuk, dan gaan we.
-Goed. -Oké.
-Goed. -Mooi.
Rolschaatsen aan.
Het zal wel.
Max is klaar met al z'n schoolwerk.
-Oké. -Alles.
We zijn op tijd terug.
Wacht eens. Alles is klaar?
-Alles. -Al m'n huiswerk.
Oké.
Mam, kom mee.
-Ja. -Liefje, ik ben geen strandmens.
Ik kom uit Cleveland.
Hij zou het leuk vinden.
Laat dat liggen,
we kopen pizza's op de terugweg.
Alsjeblieft. Ik wil dat je meegaat.
Daar kan ik geen neen tegen zeggen.
-Goed. Ik haal Nora. -Kijk.
Je mag foto's van me nemen.
Open het zo en draai twee keer voorwaarts,
en dan weer terug.
Doe het dicht en deze knop is voor de sluiter.
Papa is thuis.
-Hé, pap. -Voorzichtig.
Cool.
Kom op.
-Wauw. -Kijk dit ding eens.
-Van je vader? -Wat?
-Van wie dan? -Van mij.
-Van jou? -Ja, van mij.
Echt?
Gevonden op de schroothoop.
-Cool. -Proberen?
-Ja. -Stap maar op.
-Mijn kleine meid. -Hé, Zeek.
Kom hier.
Hoe gaat het met m'n meisje?
Heb je me gemist?
Aloha.
Weet je wat?
Ik denk dat we dat bod moeten aanvaarden.
Echt?
Echt. Ik ben er klaar voor.
-Wauw. -En jij?