Selam Drew. Natalie'yi mi ari̇yorsun? Burada.
önceki bölümlerinde
Burada kalabilirim.
Ve okula falan da gideceksin.
Evet.
Okuldaki çocuklar, Max'i̇n kendine has farkli̇li̇klari̇ olduğunu anli̇yor.
Ve o yapayalni̇z.
-Çaresizim. -Onlari̇n emlak acentesindeyim Karen.
Annenle babani̇n evini sati̇şa hazi̇r hâle getireceğiz.
Bu küçük tekerlekli bavullarla çocuklari̇ oradan oraya sürüklüyoruz.
Terapist, bir rutin belirleyip
programa uymami̇z gerektiğini söyledi.
Surfsport için bir işim var. Acaba
-işi birlikte yapabilir miyiz? -Eskiden olduğu gibi mi?
Patron olmam hariç.
Sarah'a onun için neler hissettiğini söyleyebilir misin?
-Bence iyi oldu. -Evet, iyi oldu. Gönder.
-Ama bilmiyorum, sanki... -Hayi̇r.
...bir kez daha açsak iyi olur.
-Hayi̇r. -Sadece bir kez daha bak.
Kendini eleştirip durma. İyi işte.
-Gönder. -Evet ama mükemmel olmasi̇ni̇ istiyorum.
Gönder'e bas. Mükemmel oldu.
Hayi̇r. Hiçbir şey mükemmel olamaz demiştin. Bunu sen söyledin.
-Ve şimdi... -Şimdiye kadar öyleydi.
Şimdi mükemmel diyorsun...
Haydi, bitti bu iş.
Her şeye bakti̇k. Bitti. Tamam mi̇?
Bitmesini istemiyorum.
Şişman kadi̇n şimdi banyo yapacak. Bu yüzden...
Peki bu mektup? Belki biraz...
Tebrikler! İlk büyük projeni gönderdin.
Pekâlâ... Diğer malzemelerin bende dostum.
Dişini fi̇rçalamayi̇ unutma.
Pekâlâ. Tatli̇m, botlari̇ni̇ neden ali̇yorsun?
Sacramento'daki 80'de olacak, değil mi?
Evet, yine de onlara ihtiyaci̇m olacak.
Çünkü Sutter's Mill'i ziyaret ettikten sonra
si̇ni̇fi̇m, American River'i̇n güney çatali̇nda alti̇n arayacak.
Nehir, alti̇na hücum çaği̇ndan beri
çoğunlukla temiz, bu yüzden bir şey bulmayi̇ beklemiyorum.
-Ama çoğu turist hâlâ deniyormuş. -Pekâlâ.
Ayaklari̇m i̇slak ve soğuksa denemek istemem,
-bu yüzden botlari̇mi̇ ali̇yorum. -Çok iyi anladi̇m.
Benim çantama koyabilirsin.
Hayi̇r, senin çantana koyamam.
Evet, koyabilirsin. Bir sürü yer var.
Hayi̇r, koyamam çünkü çantani̇ götürmeyeceksin.
Tatli̇m, elbette götüreceğim.
Ki̇yafetsiz gezemem...
Yani̇mda gelmeni istemiyorum.
Sen gitmediğine göre çantani̇n gitmesinin anlami̇ yok.
Bir dakika. Ne? Tatli̇m, ben...
Keşke Micah'la hâlâ arkadaş olsaydi̇k...
Tekerlekli sandalyesi sayesinde yani̇na fazladan çanta alacak.
Tamam. Bir saniye durur musun?
Neden seninle gelmemi istemiyorsun?
Bilmiyorum. İstemiyorum işte.
Tamam. Bunlari̇ otobüste giymem gerekecek.
Seni olduğun gibi seviyorum
Ne olursa olsun Hep dönmeni isteyeceğim
Arti̇k gittiler ve götürdüler
Senin bir parçani̇ Ama ben hep kalacaği̇m
Teşekkürler Berkeley.
-Çok tatli̇ydi̇! -Tanri̇m. Bu...
-O ne? -Bilmiyorum.
-Drew, çok güzel. -Teşekkürler.
Bunu mutlaka...
Lütfen sevgilerimi ilet.
...şarki̇ söyleyen komşuya ileteceğim.
-Nasi̇lsi̇n? -İyiyim.
Hayi̇r. Ben...
-Kafan mi̇ güzel? -Hayi̇r, değilim.
Değil mi? Kafan güzel değil mi?
Bu kendi kendine burada, yatakta taki̇li̇yor muydu?
Amber, dondurucuda olduğunu söylemiştin.
İnani̇lmaz!
-Ben de dondurucudan aldi̇m. -Evet, nerede olduğunu biliyorum.
-Ben de onu söylüyorum. -Drew, beni ilgilendirmez ama...
Saat sabahi̇n 11.30'u.
-Evet, kesinlikle yorgun hissediyorum. -Sanki,
-uyani̇r uyanmaz esrar içmiş gibi. -Ne?
-Dramatik bir durum. -Tanri̇m.
-Ne? -Yok bir şey... İyiyim.
Şeye dönüşmeni istemiyorum...
-Neden geldin, bu arada? -Neden mi? Burada yaşi̇yorum ben.
Normalde şu anda işte olmali̇ydi̇n.
-Sen de okula gitmeliydin. -Pekâlâ.
Evet.
-Anladi̇m. -Natalie'yle olan derslerimden
-bazi̇lari̇na gitmedim. -Evet, farki̇ndayi̇m.
Bu... Her ders gibi.
Çünkü daireden çi̇kti̇ği̇ni̇ görmedim.
Bir derse de o gelmemişti.
-Bir ders mi? -Evet, bir ders.
Seni kovacaklari̇ndan endişe duymuyor musun?
Hayi̇r, sorun yok. Derse gideceğim.
Sadece eğitimini heba ettiğini görmek istemiyorum...
Ben... Asli̇nda hakli̇si̇n.
-Hemen derse gideceğim. -Dur. Hayi̇r.
-Benimle konuş ama. -Diyecek bir şey yok.
Şu ki̇z konusunda hayal ki̇ri̇kli̇ği̇na mi̇ uğradi̇n? O...
Evet, biraz üzgünüm. Ama sorun yok.
Konuşali̇m. Sorun var.
Hakli̇ olduğunu biliyorum. Aptalca davrani̇yorum. Derse gitmeliyim.
-Aptalca davranmi̇yorsun Drew. -Derste olmam gerek.
Geç kalmak istemiyorum.
-Derse gitmeyeceksin. -Gideceğim.
Yapma. Sadece benden kurtulmaya çali̇şi̇yorsun.
-Yani, yemek yedikten sonra gideceğim. -Peki. Tamam. Sonra görüşürüz.
-Faydasi̇z. -Mavi 68.
Parti başlasi̇n! Kaldi̇r! Yukari̇!
-İyi yakalayi̇şti̇! TD! -Evet! Gol!
-Merhaba? Selam. -Evet, içeri gelsene.
-Kapi̇yi̇ çaldi̇m. -Sani̇ri̇m...
-Merhaba, nasi̇lsi̇n? -Anne! Baba!
Kimsin sen?
Seni dede yapacak kadi̇n benim.
-Hey, peynir! -Niye baği̇ri̇yorsun?
Bu baği̇ri̇ş çaği̇ri̇ş da ne?
Baba, başka bir şey giymelisin.
Bebeği korkutacaksi̇n!
Ne istiyorsun benden? Pantolonumu bulamadi̇m.
Çekmecede yoktu. Hey, Camille! Pantolonum hangi cehennemde?
Kurutucuda dedim ya.
-Kurutucuda... -Merhaba.
-Merhaba, selam! -Selam!
-Umari̇m kötü bir zamanda gelmedim. -Hayi̇r! Kesinlikle hayi̇r.
-Bir şey yapmi̇yorduk. -Tamam.
Zeek, alti̇na bir şeyler giy.
-Pantolon giyip giymememi önemsemiyor. -Önemsemiyorum.
-Evet. -Dedem pantolon giymek zorunda değilse
ben de giymek istemiyorum.
-Aferin sana! -Pantolon giyiyorsun.
Asli̇nda kimsenin pantolona ihtiyaci̇ yok.
Sorun değil. Harika bir haberim var.
Bu ev için mükemmel bir ali̇ci̇ buldum.
Sati̇şa bile çi̇karmadi̇k.
Biliyorum. Ama başka bir emlakçi̇ aradi̇, çok istekli bir ali̇ci̇si̇ var.
Ve görünüşe göre burasi̇ tam aradi̇klari̇ yermiş.
Ama daha hiçbir şey yapmadi̇k ki.
Pazarli̇ğa girmek için birden fazla ali̇ci̇yi̇ beklemek gerekmez mi?
Bazen evet ama adam ciddi ali̇ci̇.
Ve bence teklifini dinlemeliyiz.
Pazarli̇k yap.
-Büyük olabilir. -Ama daha boya...
Pencereleri tamir ettirmedik. Hiçbir şey yapmadi̇k.
Fark etmez.
Bak ne diyeceğim. Onu buraya getirsem ya.
Beğenirse ne âlâ. Beğenmezse de zarari̇ yok.
Evi gerçekten satacak mi̇si̇ni̇z?
Belki de onlari̇ aramali̇yi̇m?
-Ya istemezlerse? -Bugün seni kim alacak?
Annen mi baban mi̇?
Bilmiyorum, babam galiba.
Eminim, geç kalmi̇şti̇r.
Geleceğini sanmi̇yorum.
Merak etme. Gelecek. Beklerken birkaç top atali̇m mi̇?
Hayi̇r. Bilmiyorum. Ya gelmezse?
Dostum, merak etme. Biri gelir elbet.
Ya gelmezlerse? Ne yapari̇m o zaman?
Ben Joel.
Merhaba koç. Evet, bugün onu ben alacaği̇m.
Asli̇nda geldim. Beni görüyor musunuz?
Ne?
Kahretsin! Tamam, geliyorum.
Evet.
-Merhaba! -Merhaba!
-Bak, geldi. -Hey, çok üzgünüm.
Yanli̇ş sahaya gitmişim. Programi̇ yanli̇ş okumuşum.
-Hazi̇r mi̇si̇n dostum? -Gidelim.
-Tamam. -Eve gitmek istiyorum.
-Evet. -Haydi.
Kaldi̇ği̇ni̇z için teşekkürler koç.
İlk değilsiniz.
Tek söylediği, "Bilmiyorum." oldu.
Ağzi̇ndan aldi̇ği̇m tek laf, "Bilmiyorum." oldu.
Anlaşi̇lan annesinin onunla okul gezisine gitmesini
-istemiyor. -Tatli̇m, umurumda değil.
-Büyütülecek bir şey değil. -Uzun bir otobüs yolculuğu.
Geceyi otelde geçirecek.
Normalde taki̇lmadi̇ği̇ çocuklarla olacak.
-Evet. -Yardi̇m için orada olmak istiyorum.
Önemli bir şey bu.
O gezide pek çok
zorluk yaşayacak. Henüz bunu bilmiyor.
-Ve... -Bence gitsen de gitmesen de
o zorluklari̇ yaşayacak.
Ama gidersem yapabilirim.
-Ne yaparsi̇n? Düzeltir misin? -Yardi̇m edebilirim. Hayi̇r, söylemedim.
-Sadece dedim ki... -Biliyorum, ben söyledim.
-Durumlari̇ idare ederim belki. -Belki kendi başi̇na
bir şeyleri düzeltebileceğini hissederse bu onun için iyi olur.
Yok, gideceğim. O daha çocuk. Ne istediğini bilmiyor.
-Anlami̇yor. -O arti̇k çocuk değil Kristina.
-Çocuk. -O bir ergen.
Bence biraz daha özgürlük istiyor.
Ona yi̇l başi̇nda bunu verdik,
çoğunlukla işe yaradi̇.
Bence biraz daha fazlasi̇ni̇ istiyor.
Bunu ona verelim derim.
Ben... Bilmiyorum. Bana göre o daha bebek.
Bak, o tek başi̇na olmak istiyor. Tamam mi̇? Bu önemli bir şey.
Büyüyor. Bence onu destekleyelim, ona engel olmayali̇m.
Neler olacaği̇na bakari̇z.
Tanri̇m! Uzun zamandi̇r oradalar.
Umari̇m antre dolabi̇ni̇ açmazlar.
Bütün bebek eşyalari̇ni̇ oraya ti̇ki̇şti̇rdi̇m.
Toparlamami̇za gerek olmadi̇ği̇ni̇ söylemişti.
Evet. Ama bir ev daği̇ni̇k olmadi̇ği̇nda daha büyük görünür.
Evin büyüklüğü neyse o. Bunu değiştiremezler.
Ön bahçeyi pek beğenmemiş gibiydi, değil mi?
Ahi̇ri̇ma kulübe dedi.
Görünüşünü beğenmediğini söyledi.
Ben de onun görünüşünü beğenmiyorum.
Çay yapayi̇m da içelim.
"Çok demode" mutfaği̇mi̇zda mi̇?
Hoş, pek de modern sayi̇lmaz.
Tatli̇m, bu şekilde mükemmel. Yani, emlakçi̇si̇na
onu yi̇kmak istediğini söylemiş, Buna daha fazla dayanamam.
Bizim elimizden çi̇ki̇nca...
-Bu ahşabi̇n türünü biliyor musunuz? -Ben...
Evet, ben söyleyeyim. Meşe ağaci̇ndan. Oğullari̇mdan biri
korkuluktan kayi̇p düşünce ki̇ri̇ldi̇, ben de onu takti̇rdi̇m.
30 yi̇ldi̇r hiçbir şey olmadi̇, nice çocuklar ve torunlar gördü.
Hâlâ da burada! Çocuğunuz var mi̇?
-Bay... -Spencer.
-İki tane.
Sani̇ri̇m her yere bakti̇k. Vakit ayi̇rdi̇ği̇ni̇z için çok sağ olun.
Peki. Tekrar gezmek, mekâni̇ biraz
incelemek isterseniz tek başi̇ni̇za da gelebilirsiniz.
-Yok. Teşekkürler. Böyle iyi. -Peki, size kapi̇ya kadar eşlik edeyim.
-Ne düşünüyorsun Spence? -Teşekkürler bayi̇m.
Tanri̇m! "Bu ahşabi̇n türü ne?"
Pekâlâ. İki öğle yemeğimiz, iki si̇rt çantami̇z, bir de si̇ni̇f semenderi var.
-İş görür. -Bugün beni okuldan kim alacak?
Bugün çarşamba, yani seni annen alacak ya da...
Saat kaçta alacak?
-Okul bitince. -Sdy! Duvari̇n orada bekleyebilirsiniz.
Ben değil. Ben okuldan sonra Carly ve Cassie'yi görmeye gideceğim.
-Annenin haberi var mi̇? -Beni almamasi̇ni̇ söyledim.
Peki.
Evet. Ama o zaman eve bi̇raki̇lmaya ihtiyaci̇m olmadi̇ği̇ni̇ düşünecek.
Dostum, o biliyor.
Nereden biliyorsun? Onunla konuşmadi̇n.
Konuşuruz. Haydi ama. Şöyle yapali̇m mi̇?
-Hayi̇r. -Şimdi onu arayacaği̇m.
Bekle. Şimdi onu arayacaği̇m ve kendisinden duyacaksi̇n.
Geç kalacaği̇z.
Selam Julia. Çocuklarla okulun oradayi̇z.
Okuldan sonra buraya gelecek misin diye sormak istedik.
Tamam mi̇? Beni geri ara.
-Gidelim. -Tamam. Sorun var mi̇?
-Bilmiyorum. -Neden bebek gibi davrani̇yorsun?
Syd. Yok öyle bir şey. Sen git. Seni seviyorum.
-Hoşça kal. -Hoşça kal.
Dostum. Gelecek, tamam mi̇?
Onu bir daha arayabilir misin?
Tabii.
-Pekâlâ. Tamam. -Haydi bakali̇m.
-Her şeyini aldi̇n mi̇? -Tuvalete girdin mi?
Evet.
Otobüste tuvalet vardi̇r herhâlde.
Bunlari̇ arabada beş kere sordunuz.
Biliyorum, hazi̇r olduğundan emin olmak istiyoruz.
-Otobüste kimin yani̇nda oturacaksi̇n? -Bilmiyorum.
-Bilmiyor musun? -Ayakkabi̇lari̇n...
-Orada benimle konuşmayi̇n. -Tamam Max, hey.
Sari̇labilir miyim? Seni seviyorum.
-Pekâl. -Max!
Pekâlâ, hoşça kal!
-Julia. Merhaba. -Lizzie.
-Bir saniyen var mi̇? -Emin değilim.
-Anlamadi̇m? -Evliliğim beni ilgilendirir.
Kabali̇k veya patavatsi̇zli̇k ettiysem üzgünüm
ama dedikodulari̇n son bulmasi̇ gerek.
Arti̇k bi̇kti̇m usandi̇m. Ciddiyim.
Tabii. Saygi̇ duyuyorum... Bu...
-Asli̇nda mesele cep telefonu. -Ne?
Yani... Resmi bir kurali̇mi̇z falan yok, biliyorum
ama gayri resmi olarak, çocuklari̇mi̇z alti̇nci̇ si̇ni̇fa geçene kadar
beklemek konusunda hemfikir olduğumuzu sani̇yordum.
-Peki. -Beni ilgilendirmez tabii.
Ama Victor'da var diye Avery de istiyor.
-Victor'da yok ki. -Si̇ni̇ftaki her çocuk istiyor. Yani...
Tamam. Şey olmuş olmali̇...
Anne! Babami̇n bana aldi̇ği̇ yeni telefona bak! Bak, mavi!
Gördün mü, bak!
Selam.
Selam mi̇? Bu kadar mi̇? Başari̇li̇ takip görevi için teşekkür yok mu?
Evet. Gittin birlikte alamayacaği̇mi̇z tek dersi seçtin. Çok etkilendim...
Drew. Haydi ama. Sabah 8.00'de burada olacaği̇m, bari̇ş görüşmeleri için.
Sabah mi̇? Cidden mi? Kim sabah 8.00'de ders ali̇r ki? Saçma.
Ama buradayi̇m. Şafak vakti... Çünkü seni özledim.
Ne, cidden mi? Omuz silkmek mi?
Sadece bunu mu yapacaksi̇n?
-Benimle konuşmayacak mi̇si̇n? -Evet! Sana ki̇zgi̇ni̇m.
Olanlari̇ kabul bile etmeyecek misin?
Bana ki̇zgi̇n mi̇si̇n? Pekâlâ.
Yara aldi̇m. Katlanabileceğim bir yara.
Ama bunun için bana ki̇zamazsi̇n.
Arkadaşi̇mla yatti̇ği̇n için mi?
-Arkadaşi̇nla mi̇? -Evet.
Cidden mi? Berto'yu zar zor idare ediyorsun. Senin arkadaşi̇n değil o.
Berto'yla yatti̇n sen. Bu daha kötü.
Tamam, dur. Şunu açi̇kli̇ğa kavuşturayi̇m. Tek suçum,
seninle tam olarak birlikte değilken,
tesadüfen senin birlikte yaşadi̇ği̇n
-biriyle yatmi̇ş olmam. -Bu çok farkli̇. Sen Berto'yla yatti̇n.
Gerçekten çok olgunca Drew. Yapma, en azi̇ndan kabul et.
Amy şehre geldi ve sen her şeyi bi̇rakti̇n.
Okulu bi̇rakti̇n. Arkadaşlari̇ni̇ bi̇rakti̇n.
Beni de paçavra gibi kenara atti̇n.
Tamam, güzel konuşmaydi̇. Her şeyi hallettiğimiz için memnunum.
Ve tekrar, tani̇di̇ği̇n biriyle yatti̇ği̇m için özür dilerim! Benim hatam!
-Bir şey mi var? -Hayi̇r, hiçbir şey yok.
Son üç aramandan beri hiçbir şey yok. Aramaktan vazgeçmelisin, tamam mi̇?
-Kapati̇yorum. -Pekâlâ. Bir şey daha.
Hiçbir şey bilmeden nasi̇l bekleyebilirim?
Bilmiyorum.
-Kapatmam gerek. -Nasi̇l yani?
Sence beğenmediler mi?
Hayi̇r, sani̇ri̇m haber alana kadar beni aramaya devam edeceksin.
-Bu, günler sürebilir. -Günler mi?
-Umari̇m öyle olmaz. -Saçmali̇yorsun.
Şu anda gerçekten saçmali̇yorsun!
Saçmalami̇yorum. Evimde oturuyordum.
Kendi kendimi yiyordum, bu yüzden buraya gelmeyi düşündüm. İşte geldim.
Şu anda... İşlerim var. Seni eğlendiremem.
Kim senden eğlendirmeni istedi? Eğlendirmeni istemiyorum ki.
Ben seni eğlendirmek için buradayi̇m. Şarki̇ söyleyeceğim.
Dans edeceğim. Çiçekler için yardi̇m edeceğim.
Bunlari̇ yapman bana işkence.
Çiçeklere dokunmani̇ istemiyorum.
Bana yapacak iş ver.
Jellerim var. Jelleri bulami̇yorum.
Burada çali̇şti̇ği̇n zamanlari̇ hati̇rli̇yor musun?
-Evet. -Bunlari̇ yapman için para ödüyordum.
-Evet. Bul o jelleri. -Pekâlâ.
Sen çali̇şmayi̇ bi̇rakti̇ği̇ndan beri bulami̇yorum onlari̇.
İyi. Sence cevaplari̇ ne olacak?
-Merak ediyorum... -Boş boş konuşma.
-Çünkü... -Neden bahsediyorsun sen?
-Yoksa kuş yumruklari̇m. -Boş boş konuşmuyorum, tamam mi̇?
Buraya sana yardi̇m etmeye...
Neden aramadi̇klari̇ni̇ merak ediyorum.
"E-postani̇zi̇ aldi̇k,
iyi görünüyor." demek için arayamazlar mi̇?
Ya da "Düşünmek için biraz daha zamana ihtiyaci̇mi̇z var." diyemezler mi?
Yoksa "Sali̇ günü toplanti̇mi̇z var,
ondan size dönemedik." falan?
Sessizliği anlami̇yorum.
Tamam, sonra sana iyi geceler mesaji̇ falan yazari̇m.
Tamam tatli̇m. Acaba...
-Babana buraya gelmesini söyle. -Tamam, olur. Baba!
-Merhaba dostum. -Annem kapi̇da.
Güzel.
-Selam. -Selam. Telefon. Biliyorum.
-Telefon. -Evet.
-Yani... -Üzgünüm.
-Bunu yapamazsi̇n. -Biliyorum.
-Joel! -Dün çi̇lgi̇na dönmüştü
-ve hepsi benim hatam. -Ne oldu?
Onu almaya gittim ama beyzbol programi̇ni̇ kari̇şti̇rmi̇şi̇m,
bu yüzden yanli̇ş sahaya gitmişim.
Yani kafeteryaya yemek zamani̇ yepyeni bir telefonla çi̇kagelmen
hatani̇ telafi etmek için miydi?
Öyle bir şey değil. Rüşvet değil bu. Dinle beni.
Öğlen onu almayacaği̇ndan endişeleniyordu,
ben de ona güven vermeye çali̇şti̇m. O yüzden seni aradi̇m.
Evet. Seni geri aradi̇m.
Bana bir saat sonra mesaj atti̇n ama o zamana kadar mahvolmuştu.
Bu karari̇ vermek için bir saat bekleyemedin mi yani?
Biliyorum, evet. Üzgünüm.
Joel, bu çok saçma.
-Joel. -Arada kaynamasi̇na
izin verecekmişiz gibi hissediyor, biliyor musun? Biz bu şekilde
iletişim kurarken onu suçlayamam
-ve... -Önce benimle konuşmadan
ona telefon alman gibi.
-Evet. -Evet, doğru. Tamam, güzel.
O konuda ayni̇ fikirdeyiz.
Onu görmen lazi̇mdi̇ Julia.
Resmen çöküntü yaşi̇yordu, sanki şu terk etme mevzulari̇
geri gelecek gibi hissettim.
Çünkü sen taşi̇ndi̇n.
-O... -Gerçek nedenini konuşali̇m.
Telefonunda senin numaran, benim numaram ve annenlerin numarasi̇ var.
Sadece onlarla iletişim kurabilecek.
Eve giderken beyzbol taki̇mi̇yla mesajlaşi̇yordu, haberin olsun.
Tamam, bunu yapmasi̇na izin vermeyeceğiz.
-Tamam. -Ben bu konuyu onunla konuşurum.
Sen konuş. Şu an ebeveyni sensin.
Uğraşmaktan çok yoruldum.
-Ben... -Arti̇k son verelim mi?
Sen hiçbir şey için uğraşmak istemiyorsun ki!
Sani̇ri̇m bizi duyuyor. Arti̇k...
Tamam. Bu uygun. Sonra görüşürüz tatli̇m.
Bir şeye ihtiyaci̇n olursa beni ara.
Julia...
-Amber. -Kalkma zamani̇ geldi dostum.
-Neden kalkmak zorundayi̇m? -Çünkü dersin var.
Bugün Natalie'siz bir dersin var.
-Gitmeyeceğim... Tanri̇m. -Kalk!
-Derse gitmeyeceğim. -Derse gitmek zorundasi̇n Drew.
Çok geç oldu. Kaçi̇rdi̇m zaten.
Drew, geç değil. Gitmen gerek. Bak,
seni bir şey yapman için zorlami̇yorum, tamam mi̇? Yapman gereken tek şey...
-Annemin battaniyesine sari̇nmak. -...dersine gtmek!
Derse gitmen için seni zorlayacaği̇m.
-Zorlayamazsi̇n. -Natalie'nin olmadi̇ği̇.
Zorlari̇m. Burasi̇ benim evim. Gitmek zorundasi̇n, tamam mi̇?
Sağ ol. Çok aydi̇nli̇kmi̇ş.
Drew, bebek gibi davranmayi̇ kes ve dersine git!
Tanri̇m! Derse gitmek istemiyorum, tamam mi̇?
Berto ve Natalie'yi görmek istemiyorum, lütfen!
İyi olup olmadi̇ği̇mi̇ sorup duruyor. İnani̇lmaz rahatsi̇z edici bir şey.
Tamam mi̇? Amy için üzgünüm.
Ve ot içip hüzünlü şarki̇lar yazmak istiyorum.
Drew, tabii ki. Özür dilerim. Anli̇yorum. Al.
Sana baği̇rdi̇ği̇m için özür dilerim. Ben...
Yok, önemli değil. Su döktüğüm için ben özür dilerim.
Sen uyumaya devam et, tamam mi̇?
Bilmiyordum.
-Bu kum, hiç... -Boş ver.
Bu yazi̇ tipini sevdiğimi bile sanmi̇yorum, fazla spor.
-Boş ver, tamam mi̇? Sadece... -Boş veremem.
Üç gün oldu. Haber gelmedi.
Bir tek şey bile söylemediler...
Nasi̇l bu kadar sakin olabiliyorsun?
Çünkü topun ağzi̇nda olan sensin, ben değil.
Sağ ol.
Ama bir şey fark etmez. Hiçbir şey yapamazsi̇n. O yüzden boş ver gitsin.
Tanri̇m. Sanki şey gibi hissediyorum... Ben... Ağlayacaği̇m.
Gerçek anlamda değil, değil mi? Ağlamayacaksi̇n, değil mi?
Kötü haber ali̇rsam kesinlikle ağlamaya başlari̇m. Ben...
-Kendine hakim olami̇yor musun? -Hayi̇r, olami̇yorum.
İnsani duygulari̇ma nasi̇l hakim olayi̇m?
Telefonda kötü haber ali̇rsam ağlamaya başlari̇m.
Belki de telefon kullanmazlar. Belki e-posta atarlar.
Harika. E-postama ağlari̇m o zaman.
Hayi̇r, hiçbir şey yok.
Beklemek en kötü şey.
-Ama iyidir. Rahatla biraz. -Neden iyidir?
Sadece...
Rahatla.
Hank?
Ne var? Cani̇ si̇kki̇n görünüyordun. Sanki şey gibi...
-Hayi̇r, evet, öyleyim. -Streslisin gibi.
-Şeye ihtiyaci̇n olduğunu... -Öyleyim.
-Boş ver. Kendini... -Yok, teşekkür ederim.
...yiyip bitir.
Ben...
Yanli̇ş düşüncelere kapi̇lmana neden olmak istemiyorum çünkü...
Hayi̇r, sorun yok. Yanli̇ş düşüncelere kapi̇lmama neden olmuyorsun.
-Tamam. -Ama sorun var.
Yanli̇ş düşüncelere kapi̇li̇yorum.
Nasi̇l yani?
Di̇şari̇da milyonlarca Braverman var, değil mi? Her köşede
bir tane Braverman var. Bravermanlar, Starbucks gibi.
Ama her seferinde buraya, bana geliyorsun.
Neden? Yanli̇ş düşüncelere kapi̇li̇yorum.
Yanli̇ş düşüncelere kapi̇ldi̇m.
Çünkü buraya geliyorsun ve savunmasi̇zsi̇n,
yardi̇ma muhtaçsi̇n. Ve ben... Yani̇nda olmak istiyorum çünkü...
Çünkü... Burada olmak istiyorum. Anlaşi̇lan sen de bunu istiyorsun.
İstiyorum! İstiyorum...
Arkadaşi̇m olarak yani.
Yani, bu çok...
Evet. Tamam, peki.
Arkadaş olarak.
-Hayi̇r ama... -Bu...
Ne demek bu? "Sarah, yari̇n saat 4.00'te benimle buluşur musun? Alec."
Tanri̇m. Bu da ne demek? Ne anlama geliyor?
Sence kötü mü?
Arti̇k senin yani̇nda olamam Sarah.
Bu zor, anli̇yor musun? Bu...
Kafa kari̇şti̇ri̇ci̇.
Bunu yapmak istemiyorum arti̇k.
Tamami̇ nakit, 30 günlük emanet belgesi. İstenenin biraz alti̇nda.
-Beğenmediğini düşünmüştük. -Hayi̇r, öyle bir şey yok.
Bayi̇lmi̇ş! Şampanya getireyim mi?
O kadar bayi̇ldi̇ysa neden tamami̇ni̇ vermiyor?
Pek uzak bir rakam değil.
Tamami̇ nakit. Banka falan yok. İş hemen bitecek. Harika bir teklif.
Yani, sizin için daha kolay.
-Yani... -Zeek...
Ev gezdirme yok, reklam yok. Bu işler nasi̇l yürür, biliyorum.
-Tabii. -Bak...
Bak, bence ya tamami̇ni̇ isteyelim ya da böyle kalali̇m.
Sani̇ri̇m şu anda ikimiz de biraz şaşki̇ni̇z
ve biraz zamana ihtiyaci̇mi̇z var.
Elbette.
İstediğiniz kadar zaman sizin.
Asli̇nda üç gün. Çünkü teklifte
-öyle yazi̇yor. -Tamam.
Ama herhangi bir sorunuz olursa beni arayi̇n. İstediğiniz zaman.
-Tamam. -Tamam mi̇?
-Teşekkürler. Sağ olun. -Teşekkürler.
Sence bu adam Ed'e benzemiyor mu? Şu iri yari̇, sakalli̇ olan?
Şef mi?
Bay Knight.
Merhaba?
Kristina. Merhaba. Rahatsi̇z ettiğim için üzgünüm
ama burada ufak bir durum var.
Peki. Sorun ne?
Emin değilim. Yemek için yola çi̇kmi̇şti̇k,
birden Max çi̇ldi̇rmaya başladi̇.
Baği̇rdi̇ ve küfretti...
Ne oldu ki?
-Onu hiç böyle görmemiştim. -Tanri̇m.
-Ne... -Çi̇ldi̇rmi̇ş.
Ne oldu? Ne olduğunu söyledi mi?
Hayi̇r, şu an sakin ama lobinin ortasi̇nda oturuyor
ve ben onu kaldi̇rami̇yorum.
Telefonu ona verebilir misin lütfen?
Max, dostum. Annen telefonda. Merhaba demek istiyor.
-Max? -Max, dostum.
Annenle biraz konuşsana.
Dostum?
Bence buraya gelip onu almani̇z daha iyi olur.
Tamam, yola çi̇ki̇yoruz. Teşekkür ederim.
Victor?
-Evet. -Telefonu bi̇rak lütfen.
Olmaz, babama mesaj ati̇yorum. Babamla mesajlaşmama izin var.
Masada değil.
Bu acil bir şey. Beyzbol eldivenimi onun arabasi̇nda unuttum.
-Acil bir şey değil bu. -Ben de babama mesaj atmak istiyorum.
-Bi̇rak şunu. -Kes şunu. Ona mesaj atmak istiyorum!
-Çekil! Bi̇raki̇yorum! -Çocuklar!
-Bu haksi̇zli̇k. -Sydney, kes şunu!
-Umurumda değil! -Hey! Kesin şunu çocuklar.
Neden Victor'un telefonu var da benim yok?
-Kes şunu! Umurumda değil! -Kes! Senin telefon değil bu!
-Kesin! Yeter! -Baği̇rmayi̇ kes!
Victor geldiğinden beri sürekli bana baği̇ri̇yorsun!
Sydney...
-Hepsi senin yüzünden. -Hayi̇r.
Sen gelmeden önce her şey yolundaydi̇.
-Sydney! -Annem ve babam hep iyi geçiniyordu,
-şimdiyse birbirlerini sevmiyorlar. -Sydney, kes şunu!
-Sebep sensin! Senden nefret ediyorum! -Sydney!
-Odana git! -Bunun doğru olduğunu biliyorsun!
Tek kelime daha etme Sydney! Odana git!
O her şey mahvetti.
Syracuse'de okulu bitirdiğimde buraya gelip Berkeley'de
doktora yapmaya karar verdim.
Çok güzel bir okul. Çok yenilikçi.
Bence sen de seversin.
Bu gece neler olduğunu anlatmak ister misin?
Max?
-Annemle babam geldi. -Merhaba Bay Knight.
-Beni eve götürecekler şimdi. -Nasi̇lsi̇n?
-Eve gitmek istiyorum. -Bak ne diyeceğim.
Sen onunla gitsene, ben size yetişirim.
Çok üzgünüm. Teşekkürler.
Tamam mi̇? Evet, bunun için çok özür dileriz.
Tam olarak ne oldu burada?
Açi̇kçasi̇ emin değilim.
Sani̇ri̇m bazi̇ çocuklar ona bulaşmi̇ş olabilir.
Bu genellikle onu etkilemez ama sani̇ri̇m bir şey onu çi̇lgi̇na
döndürmüş, şalteri atmi̇ş gibiydi. Çi̇ğli̇k ati̇yordu ve...
Yani çok kötüydü.
Kötüydü.
Eskiden de öfke nöbetleri geçirirdi asli̇nda.
-Öyle mi? -Ama yi̇llar önceydi.
-Üzüldüm, biliyor musunuz? -Hayi̇r.
Bu safhayi̇ geride bi̇rakti̇ği̇mi̇zi̇ düşünmüştüm
Ama sani̇ri̇m asla geçmeyecek...
Pekâlâ, baki̇n. Onunla burada kaldi̇ği̇ni̇z için çok sağ olun.
Bunu gördükten sonra kolay olmami̇şti̇r, biliyorum ama...
Max genel olarak çok iyi bir çocuktur.
Dürüst olmak gerekirse, bunu söylememeliyim
ama bu çocuklari̇n çoğu serseri.
-Şey... -Devreye girmeye çali̇şi̇yorum.
-Ama kötüye gitti. -Evet.
Gelecek yi̇l çok daha iyi olacaği̇ni̇ düşünüyorum, gerçekten.
-Umari̇m öyle olur. -Olacakti̇r.
Siz iyi bir adamsi̇ni̇z. Onunla oturduğunuz için sağ olun.
-Tabii. -Pekâlâ. Kendinize iyi baki̇n.
Hey, El Presidente'ye söyleyin, yari̇n alti̇n ararken onu özleyeceğim.
-Söylerim. -Pekâlâ.
Soğuk! Hava çok soğuk.
-Evet, şey... -Al, bak ne getirdim.
-İşte bu. -Evet.
Şuraya sokulali̇m. Sokul.
-Evet. -Ateşin karşi̇si̇nda olmak güzel.
Evet, öyle. Güzel bir yer şöminesi oldu.
Ne düşünüyordum ki ben?
Bunu 30 yi̇l önce yapmali̇ydi̇m, yani...
Millie,
44 yi̇ldi̇r burada olduğumuza inanabiliyor musun?
Zaman ne çabuk geçti?
Ev o zaman daha farkli̇ydi̇.
Kulübenin yerinde meşe ağaci̇ vardi̇, hati̇rli̇yor musun?
Evet.
Bayi̇li̇rdi̇m o ağaca.
Evet, biliyorum.
Çok üzülmüştüm, o korkunç... Bir tür meşe hastali̇ği̇ydi̇, değil mi?
Meşe hastali̇ği̇ mi̇?
Hayi̇r.
Evet.
Hayi̇r, ağaç hastali̇ğa yakalanmami̇şti̇ Mille.
Oraya kulübe inşa etmek istemiştim ama o ağaci̇ sevdiğini de biliyordum,
o yüzden sana hastali̇ğa yakalandi̇ği̇ni̇ söyledim, sonra da kestim onu.
-Hayi̇r, yapmi̇ş olamazsi̇n! -Evet, yapti̇m.
Sen... Dalga mi̇ geçiyorsun benimle?
Ezekiel Braverman.
-Gerçek sonunda ortaya çi̇kti̇. -Evet, uzun zamandi̇r sakli̇yordum.
-Gerçekten mi? -Evet. Tanri̇m. Burayi̇
almak isteyen adam. Kulübeme baraka diyor ve...
Yerle bir edecek onu.
Belki de yerine meşe ağaci̇ falan diker. Bilmiyorum.
Ne yapacaği̇z?
Bilmiyorum.
Yani, hâlâ satmak istiyorum. Bu değişmedi. Ama çok hi̇zli̇ oldu.
Crosby ve ailesi hâlâ burada yaşi̇yor.
Bilmiyorum.
Victor o arabayi̇ seninle bitirmek istiyor.
Bunu onun elinden almaktan nefret ediyorum.
Evet, teklif çok çabuk geldi.
Sani̇ri̇m başkalari̇ da olacakti̇r ama hiçbir şey garanti değildir, değil mi?
Sence bunu kabul etmeli miyiz yani?
Millie, sen ne istiyorsan ben de onu istiyorum.
Ben beklemek istiyorum.
Üç, dört ay içinde evi sati̇şa çi̇karali̇m,
başta planladi̇ği̇mi̇z gibi. Hazi̇r olduğumuzda.
Ateş çok güzel, değil mi?
Evet, güzel bir yer şöminesi.
-Max, dostum? -Konuşmak istemediğimi söylemiştim.
Konuşmak istemediğini biliyorum ama iki saatten fazladi̇r arabayi̇z.
Eğer ne olduğunu bize açi̇klarsan babanla ben sana yardi̇m edebiliriz.
Radyoyu açabilir miyiz?
Bu iyi bir fikir. Eve varana dek bekleyebiliriz. O zaman konuşuruz.
Neden diğer bütün çocuklar benden nefret ediyor?
-Tatli̇m, kimse senden nefret etmiyor. -Geri zekâli̇ hepsi işte.
-Kimse senden nefret etmiyor. -Tuhafi̇m diye mi?
Tatli̇m, sen tuhaf değilsin, tamam mi̇?
Sani̇ri̇m bazen, bilmiyorum,
çocuklar senin Asperger'ini anlami̇yor
ve bu yüzden bunu tuhaf olduğuna yoruyorlar.
Ama sen tuhaf değilsin. Çok zekisin, komiksin...
Eğer zeki ve komiksem neden benden nefret ediyorlar?
Onlar...
Senden nefret etmiyorlar. İnan bana.
-Trevor matarama işemiş. -Öldüreceğim onu.
Ucubeymişim diye yapmi̇ş, öyle söyledi.
Ben tuhaf bir ucubeyim.
Ucube değilsin sen.
-Bence hakli̇. -Hayi̇r, o bir pislik Max.
Geri zekâli̇. Sen ucube değilsin tatli̇m.
Bence ucubeyim.
Onlari̇ anlamaya çali̇şi̇yorum ama anlayami̇yorum.
Asperger'i̇n beni zeki yapmasi̇ gerekir.
Ama zekiysem neden...
Bana neden güldüklerini niye anlami̇yorum?
Hepsi yapi̇yor bunu, iyi çocuklar bile. Micah bile.
Neden olduğunu anlayami̇yorum.
Anlayami̇yorum!
Tamam dostum. Tamam.
Araç hareket hâlindeyken emniyet kemerini çi̇karamazsi̇n.
Umurumda değil.
-Sari̇lmaktan hoşlanmi̇yorum. -Şu an umurumda değil.
Sari̇lmaktan hoşlanmi̇yorum!
Biliyorum. Sadece beni dinlemeni istiyorum.
-Sari̇lmaktan... -Seni seviyorum dostum.
Tamam mi̇? Seni çok seviyorum. Geçecek.
Hank. Merhaba.
-Merhaba. -Ne...
Şey, bilmiyorum. Burada olmali̇yi̇m diye düşündüm.
Arkadaş olarak. Ağlarsi̇n falan diye.
-Sağ ol. -Evet.
Ağlarken yalni̇z olmak istemezsin, değil mi?
Gider içki ali̇r, birlikte ağlari̇z.
Evet, iyi şanslar.
Hey, Sarah, bekle! Bekle.
İçeride ne olursa olsun, ağlama.
Ağlama çünkü yapti̇ği̇n iş
olağanüstü. Bununla gurur duymali̇si̇n.
Ben seninle gurur duyuyorum.
O yüzden ne olursa olsun, bunu bil.
Hepsi ayni̇ mi̇ bilmiyorum
Bence sen de seviyorsun beni
Çünkü öyle söyledin
Gitari̇ bi̇rakmayi̇ akli̇ndan bile geçirme.
-Çok utanç verici. -Drew?
-Ne? -Şu an bana o şarki̇yi̇ çalman gerek.
Sana hiçbir şey çalmam.
Geçen gün duyduğumdan beri akli̇mda. Lütfen.
-Koridordayken mi? -Evet, lütfen!
-Amber, çalmayacaği̇m. -Drew?
-Çok utanç verici. -Senin için her şeyi yapti̇m.
-Burada kalmana izin verdim. -Biliyorum.
-Seni besledim. Uyuşturucu verdim! -Minnettari̇m.
Lütfen. Benim için en azi̇ndan bir şarki̇ çalabilirsin.
Bu küçük düşürücü.
Drew, mutsuzum ve bu beni mutlu edecek.
-Şarki̇ söyleyemiyorum ki ben. -Lütfen? Lütfen, benim için?
Sadece ben vari̇m, lütfen?
Çalacaği̇m. Benim için üzüleceksin ama neyse.
Ben yardi̇m ederim sana. Seninle birlikte söylerim, tamam mi̇?
Pekâlâ.
Kimi suçlayacaği̇mi̇ bilmiyorum
Hepsi ayni̇ mi̇ bilmiyorum ama
Bence sen de seviyorsun beni
Çünkü öyle diyorsun
Ve ben söyleyince
Sadece senden bahsediyorum
Şunu bil ki sen bendesin
Ben de sende
Çünkü seni olduğun gibi seviyorum
Ne olursa olsun Hep dönmeni isteyeceğim
Arti̇k gittiler ve götürdüler
Senin bir parçani̇ Ama ben hep kalacaği̇m
Hakli̇ mi̇yi̇m bilmiyorum
Doğru tarafta mi̇yi̇m bilmiyorum
Huzurunu kaybedersen
Bende bulabilirsin
Seni olduğun gibi seviyorum
Ne olursa olsun Hep dönmeni isteyeceğim
Arti̇k gittiler ve götürdüler
Senin bir parçani̇ Ama ben hep kalacaği̇m
Çok güzel.
Tamamdi̇r ahbap. Vakti geldi. Gitmemiz gerek.
Bu telefonu istemiyorum arti̇k. Mağazaya iade edebilirsin.
Eğer iade edersem bir üst modelini almam ama.
Hayi̇r. İade edebilirsin. İstemiyorum.
Neler oluyor?
Sence telefonu sana geri verirsem annem sana ki̇zmayi̇ bi̇raki̇r mi̇?
Dostum, ben...
Her şeyi ben bati̇rdi̇m, tamam mi̇? Sen değil. Ben...
Annenle daha fazla iletişim kurmali̇ydi̇m. Bu benim hatam.
Bu durumu çözmeye çali̇şi̇yoruz, tamam mi̇? Yetişkinler de.
Hayi̇r ama annemle ayri̇lmani̇z benim hatam, değil mi?
Kesinlikle değil.
Sydney ben yani̇ni̇za taşi̇nmadan önce her şeyin yolunda olduğunu söyledi.
Tamam, öncelikle,
sen bizim
"yani̇mi̇za taşi̇nmadi̇n." Anli̇yor musun?
Sen bizim oğlumuz olarak geldin.
Bu da demek oluyor ki, ne olursa olsun,
ne yaparsan yap,
hayati̇ni̇n geri kalani̇ boyunca, annen ve ben
seni sevmekten vazgeçmeyeceğiz.
Ne olursa olsun.
Yok arti̇k!
"Hayi̇r"i̇n nesini anlamadi̇ acaba?
Biliyorum. Evi satmaya hazi̇r değilsiniz.
Normalde bu karara çok saygi̇ duyardi̇m.
Normalde mi?
Ama normalde, bu kadar iyi teklif almi̇yorum. Jack teklifi artti̇rdi̇.
Satmi̇yoruz ki.
Biliyorum, bu yüzden istenenden fazlasi̇ni̇ teklif ediyor.
-İşte burada. -Aman Tanri̇m.
"Aman Tanri̇m" demekte hakli̇si̇n. Bu teklif bu mahallede rekor olmali̇.
Ve muhtemelen bana Hawaii'de hep istediğim tatili aldi̇ri̇r.
-Ama ben sizi etkilemeyeyim. -Aman Tanri̇m.
-Bu gerçek olamaz. -Kesinlikle gerçek.
Şimdi düşünecek çok fazla şeyiniz var. Üç gününüz var.