Hey, Drew. Zoek je Natalie? Ze is hier.
Wat voorafging...
Ik kan hier blijven.
En je gaat nog naar schoolgaan enzo.
Ja. Ja.
De kinderen op school beginnen op te merken dat Max anders is.
Hij is helemaal alleen.
-Ik ben hulpeloos. -Ik ben hun makelaar, Karen.
We gaan het huis van jouw ouders verkopen.
We sturen onze kinderen van hot naar her met die koffertjes.
De therapeut zei dat we een routine moeten opbouwen
die consistent is met het schema.
Ik heb werk voor Surfsport en dus vroeg ik me af
-of we samen konden werken. -Zoals vroeger?
Behalve dat ik de baas ben.
Kan je Sarah vertellen wat je voor d'r voelt?
-Ik vind het goed. -Is ook zo. Versturen maar.
-Maar ik weet niet, ik vind... -Nee.
...dat we het nog een keertje moeten opendoen.
-Nee, nee, nee. -Kijk er nog een keer naar.
Stop met twijfelen aan jezelf. Het is goed.
-Verstuur het. -Ja, maar ik wil perfectie.
Druk op verzenden. Het is perfect.
Nee. Je zei dat niks perfect kan zijn. Dat zei je zelf.
-En nu... -Niet tot nu.
Nu zeg je dat het perfect is.
Kom, we hadden 't hier al over.
We zagen het allemaal al. Het is voorbij, goed?
Ik wil niet dat het voorbij is.
De dikke dame neemt nu een bad. Dus gewoon...
Wat vind je van die brief?
Gefeliciteerd! Je leverde je eerste grote project in!
Goed. Je hebt je toiletspullen.
Niet vergeten poetsen.
Liefje, waarom neem je je laarzen mee?
Het zal snikheet zijn in Sacramento.
Ja, nou, ik zal ze toch nodig hebben.
Want na m'n bezoek aan Sutter's Mill gaat m'n klasgroep
goud zoeken in de rivier.
Die is nogal leeg
sinds de goudkoorts dus verwacht ik niks te vinden.
-Maar toeristen proberen graag. -Goed dan.
Ik ga er niet van genieten als m'n voeten koud en nat worden,
-dus gaan m'n laarzen mee. -Ik begrijp jou 100%.
Die mogen in m'n tas.
Nee, ik kan ze niet in jouw tas steken.
Ja, dat kan wel. Ik heb genoeg plek.
Nee, dat kan ik niet want je tas komt niet mee.
Natuurlijk komt m'n tas mee.
Ik ga niet zonder kleren rondlopen...
Nee, ik wil niet dat je m'n handje vasthoudt.
Het houdt geen steek dat jouw tas meekomt als jij niet gaat.
Wacht. Wat? Lieverd, ik...
Ik wou dat ik nog met Micah bevriend was.
Hij mag 'n extra tas mee vanwege z'n rolstoel.
Kan je een momentje stoppen?
Waarom mag ik niet mee?
Geen idee. Ik wil het gewoon niet.
Ik zal die op de bus moeten aandoen.
Ik hou van wie je bent
Maakt niet uit ik wil je altijd terug
Nu namen ze dus
Een deel van jou weg Maar ik zal altijd blijven
Bedankt, Berkeley.
-Dat was zo lief! -O, man. Dat was...
-Wat is dat? -Ik weet niet.
-Drew, dat is mooi. -Dank je.
Ik zal het de buur zeggen...
Geef alsjeblieft m'n complimenten.
...wie er zong, dat je dat gezegd hebt.
-Hoe gaat het? -Best. Goed.
Nee. Ik ben...
-Ben je stoned? -Nee, dat ben ik niet.
Je bent niet stoned?
Dit lag gewoon op het bed?
Amber zei dat het in de vriezer lag.
Niet te geloven!
-Het kwam uit de vriezer. -Ja, ik weet waar het ligt.
-Ik zeg maar. -Drew, het kan me niks schelen, maar
het is halftwaalf 's ochtends.
-Ja, ik voel me moe. -is het werkelijk zo erg
-dat we stoned zijn? -Wat?
-Deze dramatische situatie. -O, mijn God.
-Wat? -Het gaat goed met me.
Ik wil niet dat dit...
-Waarom ben je hier? -Waarom? Ik woon hier.
Jij moet nu werken. Jij werkte vroeger op dit moment.
-Jij ging vroeger naar de les. -Oké.
Ja.
-Begrijp je. -Ik ben niet naar dezelfde
-lessen als Natalie geweest. -Daar ben ik me van bewust.
En dat is vast elke les.
Want jij bent dit appartement nog niet uitgekomen.
Er is een vak dat zij niet volg.
-Een vak. -Een vak, ja.
Ben je niet bang dat ze je buitensmijten?
Nee, het is oké. Ik zal naar de lessen gaan.
Ik wil niet dat jij jouw academische...
Ik... Eigenlijk heb je gelijk.
-Ik zal naar de les gaan. -Wacht, wacht, wacht. Nee.
-Praat me me. -Er valt niks te zeggen.
Vol je je droevig om die meid? Heeft ze...
Ja, ik ben van slag. Maar het gaat wel.
Laten we het erover hebben, Het is niet in orde.
Je hebt gelijk. Ik gedraag me stom. Ik moet naar de les.
-Nee, hoor. -Ik heb les.
Ik wil niet te laat zijn.
-Je gaat niet naar de les. -Jawel.
Je probeert me te vermijden.
-Ik ga nadat ik gegeten heb. -Oké. Ik zie je later wel.
-Waardeloos. -Blue 68.
-Mooi gevangen, TD! -Touchdown!
-Hallo? Hee! -Kom gerust binnen.
-Ik heb aangeklopt. -Als jij het zegt...
-He, hoe gaat ie? -Mam! Pap!
Wie ben jij?
Ik ben de dame die jouw opa een wonderfijne dag geven.
-De kaas! -Waarom roep je toch?
Wat is dat met al die herrie hier beneden?
Pap, trek wat anders aan.
Je maakt de baby bang.
Wat wil je dan van me? Ik kon m'n broek niet vinden.
Ze lagen niet in de kast. Camille, waar ligt verdomme m'n broek?
In de droogkast zoals ik je zei.
-Ze zitten in de droogkast. -Hallo.
-Hallo, hee! -Hee!
-Hopelijk is dit geen slecht moment. -Nee, helemaal niet.
We waren met niks bezig.
Zeek, doe een broek aan.
-Die broek boeit haar niets. -Het kan me niks schelen.
Als opa geen broek aan hoeft,
dan wil ik ook geen broek kunnen dragen.
-Zo mag ik het horen, m'n jongen! -Jij draagt dus een broek.
Niemand heeft broeken nodig, weet je.
Niet voor dit geweldige nieuws.
Ik vond de perfecte koper voor dit huis.
We staan nog niet op de markt.
Weet ik. Maar een andere makelaar belde met een zeer gemotiveerde koper.
Blijkbaar is deze plek precies wat ze zoeken.
Maar we hebben duidelijk nog niks gedaan.
Wil je niet meer dan een koper zodat je hen kan laten bieden?
Soms wel, maar in dit geval is die kerel serieus.
En we moeten luisteren naar wat ie zeg.
-Ik wil dat ze bieden. -Dit kan gigantisch zijn.
Waar we hebben nog niet beschilderd...
De ramen zijn niet gerepareerd. We hebben nog niks gedaan.
Maakt niet uit.
Weet je wat? Waarom laat ik 'm niet langskomen?
Als hij het mooi vindt, geweldig. Zo niet is er geen kwaad aan.
Willen jullie echt het huis verkopen?
Misschien moet ik hen bellen?
-Wat als ze het niet doen? -Wie komt je vandaag ophalen?
Je moeder of je vader?
Geen idee, ik denk m'n pa.
Ik weet zeker dat ze gewoon te laat zijn.
Ik denk niet dat hij komt.
Geen zorgen. Hij zal er zijn. Wil je een balletje gooien?
Nee. Geen idee. Wat als hij niet kom opdagen?
Het is goed, maatje. Er komt heus iemand.
Maar wat als dat niet zo is? Wat moet ik dan doen?
Dit is Joel.
Ja, hey, coach. Ja, het is m'n dag om hem op te halen.
Ik ben eigenlijk hier. Kan je me zien?
Wat?
Verdomme! Ja, ik ben er zo.
Jep.
-Hey! -Hey!
-Zie. Daar is hij. -Hey, sorry. Sorry.
Ik ging naar het verkeerde veld. Ik had het schema fout gelezen.
-Ben je klaar? -Laten we gaan.
-Oké. -Ik wil naar huis.
-Jep. -Kom op.
Bedankt om te blijven, coach.
Je bent niet de eerste.
Al dat hij zei was: 'Ik weet niet.'
Het enige wat ik uit 'm kreeg was: "Geen idee.!
Het klinkt alsof hij niet wil dat z'n moeder
-meekomt op dat schooluitje. -Dat interesseert me niet, lieverd.
-Het is echt niks. -Dat is het wel. Een lange busrit.
Hij gaat de nacht op hotel blijven.
Hij zal tussen kinderen zitten met wie hij normaal niet rondhangt.
-Juist. -Ik wil er gewoon zijn om te helpen.
Het is gewoon veel.
Er gaan zoveel dingen op dat uitje gebeuren
die moeilijk voor hem zullen zijn. Hij beseft het nog niet.
-En het... -Ik denk dat die dingen
sowieso moeilijk zullen zijn met of zonder jouw aanwezigheid.
Maar als ik meekom, kan ik...
-Wat? Dingen oplossen. -Helpen. Wat? Dat heb ik niet gezegd.
-Ik bedoel gewoon maar... -Weet ik. Ik zei het.
-De dingen navigeren. -Dit is misschien goed voor 'm
dat hij zelf problemen kan oplossen.
De pot op, ik ga mee. Hij is 'n kind, hij weet niet wat ie wil.
-Hij snapt het niet. -Hij is geen kind meer, Kristina.
-Hij is een kind. -Hij is een tiener.
Ik denk dat hij wat onafhankelijker wil zijn.
We stonden hem dat aan het begin van het jaar toe
en dat lukte merendeels.
Ik denk dat hij nog wat meer nodig heeft.
Dus waarom staan we dat niet toe?
Ik weet niet. Voor mij is ie nog een baby, weet je?
Kijk, hij wil op z'n eentje gaan. Dat is nogal wat.
Hij groeit op. Dus laten we hem steunen en 'm niet in de weg staan.
We zien wel wat er gebeurt.
Ze zitten daar al lange tijd.
Hopelijk doen ze de kast niet open.
Daar zitten al die babyspullen.
Ze heeft gezegd dat we niet hoefden op te ruimen.
Maar een huis lijkt groter als het niet rommelig is.
Het huis blijft even groot. Dat verandert niks.
Hij leek nogal negatief over de voortuin, vond je niet?
Hij noemde het een "schuurtje".
Vond de manier waarop het eruit zag niet fijn.
Ik vind de manier waarop hij eruit ziet niet fijn.
Waarom zet ik geen thee voor ons?
In onze "serieus ouderwetse" keuken?
Nou, het is niet bepaald modern.
Lieverd, het is perfect zoals het is. Hij zei tegen ze makelaar
dat hij het eruit wil smijten? Ik kan dit niet meer aan.
Als het niet meer van ons is...
-Weet je wat voor hout dat is? -Ik...
Ja, ik wel. Dat is eik. Ik heb dat er zelf nog in geplaatst
nadat een van m'n zonen daar vanaf gleed.
Deze overleef dertig jaar aan kinderen en kleinkinderen.
Dat gaat nergens heen! Heb jij kinderen?
-Meneer... -Spencer.
-Twee.
Ik denk dat we alles wel zagen. Bedankt voor jouw tijd.
Als je het nogmaals wil overlopen,
willen we het jullie gerust op je eentje laten verkennen.
-Nee, dat zit wel goed. -Oké, dan nemen we afscheid.
-Wat denk je ervan, Spence? -Bedankt, meneer.
"Wat voor hout is dit?"
We hebben twee lunchen, twee rugzakken en een klassalamander.
-Dat moet genoeg zijn. -Wie haalt me vandaag van school op?
Het is woensdag dus je moeder is aan de beurt. Of anders zal ze...
Om hoe laat komt ze?
Wanneer school gedaan is, duh.
Syd! Jullie kunnen bij de muur wachten.
Ik niet. Ik ga naar Carly en Cassie na schooltijd.
-Weet je moeder dat? -Ik zei dat ze me niet moest ophalen.
Oké.
Maar dan denkt ze dat ik geen rit naar huis nodig heb.
Ze weet het heus wel, maatje.
Hoe weet jij dat nou? Jij praat niet tegen d'r.
We praten heus wel. Wat denk je hiervan?
Ik bel er nu meteen op.
Ik bel haar zodat je het van haar kan horen.
We komen te laat.
Hey, Julia. Ik sta hier op school met
de kinderen en ik wil bevestigen dat je hen komt ophalen.
Oké? Bel me terug.
-Laten we gaan. -Is dat goed?
-Geen idee. -Waarom doe je zo kinderachtig?
Syd. Hou daarmee op. Maak dat jullie wegkomen. Hou van jullie.
-Doei. -Doei.
Maatje, ze zal er zijn, oké?
Kan je d'r gewoon opnieuw bellen?
Ja.
-Goed dan. -Zie zo.
-Is alles ingepakt? -Ben je naar toilet gegaan?
Ja.
Er is een wc op de bus als je die nodig hebt.
Dit heb je al vijf keer in de auto gezegd.
Ik wil gewoon weten of je alles hebt.
-Bij wie ga je op de bus zitten? -Geen idee.
-Je hebt geen idee? -Je schoenen...
Ik wil niet dat jullie me erheen lopen.
Nou, Max. Hey.
Mag ik een knuffel? Ik hou van je.
-Goed dan. -Max!
Doei dan!
-Julia, hee. -Lizzie.
-Heb je even? -Dat weet ik nog zo niet.
-Sorry? -Mijn huwelijk is mijn zaak, ja?
Sorry als dat nogal grof klinkt
maar de roddels moeten ophouden.
Ik ben het zat. Dat meen ik.
Natuurlijk respecteer ik jouw... Het...
-Het gaat eigenlijk over die gsm. -Wat?
We hebben nog geen officiële regel ofzo,
maar officieus zijn we het met z'n allen eens
dat we wachten tot de zesde groep om ze aan onze kinderen te geven.
-Oké. -Mijn zaken niet, natuurlijk.
Maar nu Victor er eentje heeft, wil Avery er ook een.
-Victor heeft er geen. -Elk kind in de les wil er een. Dus...
Er moet een soort vergissing zijn...
Mam! Kijk naar de nieuwe gsm die pap me gaf! Kijk hij is blauw!
Zie je wel, kijk!
Hey.
Is dat al wat ik krijg? Geen liefde voor een succesvolle stalkersmissie?
Je vond het ene vak dat we niet samen hebben. Indrukwekkend.
Drew. Kom nou. Ik ben hier om acht uur voor de les.
Acht uur? Wie neemt er nou om dat uur les? Het is getikt.
Maar ik ben d'r. Omdat ik je mis.
Serieus, nou? Je schouders ophalen.
Is dat alles wat ik krijg?
-Ga je niet eens praten? -Ja, want ik ben boos op je!
Ga je niet eens erkennen wat er aan de hand is?
Je bent boos op me? Oké.
Gekwetst daar kan ik mee leven.
Maar je mag niet boos op me zijn vanwege dit gedoe.
Je neukte m'n vriend?
-Jouw vriend? -Ja.
Serieus. Je tolereert Berto amper. Jullie zijn geen vrienden.
Je deed het met hem. Da's veel erger.
Ho even. Mijn grote misdaad is
dat terwijl we duidelijk niet samen waren
ik met iemand naar bed ging met wie je feitelijk per ongeluk
-samen woont. -Dit is anders. Je deed het met Berto!
Erg volwassen, Drew. Geef het nou toe.
Amy kwam op bezoek en jij liet alles vallen.
Jouw studies en jouw vrienden.
Je liet mij zeker vallen.
Leuk gesprek. Blij dat dat opgelost is.
En sorry dat ik het met iemand deed die je ongeveer kende. Mijn fout!
-Iets? -Nee, niks. Niks sinds
de laatste drie keer die je belde. Je moet ermee ophouden, goed?
-Ik ga inhaken. -Zeg me gewoon een ding.
Hoe moet ik met dat wachten en die onwetendheid omgaan?
Ik weet het dus niet.
-Ik moet weg. -Wat betekent dat?
Denk je dat ze er een hekel aanhebben?
Nee, ik denk dat je me blijft bellen totdat je van hen hoort,
-en dat kan dagen duren. -Dagen?
-Ik hoop van niet. -Je bent echt belachelijk.
Jij bent nu belachelijk!
Ik ben niet belachelijk. Ik zat thuis.
Ik was mezelf aan het opmaken en daarom dacht ik hierheen te komen.
Ik ben bezig. Ik kan jou niet vermaken ofzo.
Wie vraagt daarom? Ik niet hoor.
Ik kom jou vermaken. Ik ga zingen,
ik ga dansen. Ik ga jou met die bloemen helpen.
Mij martelen is wat je hier komt doen.
Ik wil niet dat je die bloemen aanraakt.
Geef me gewoon wat te doen.
Ik kan de gel niet vinden.
Weet je nog toen je hier werkte?
Toen ik je nog betaalde om dit te doen?
-Ja. Vind die gels. -Goed dan.
Ik kan ze niet meer vinden sinds je hier niet meer werkt.
Best. Wat denk je dat hun reactie zal zijn?
-Ik vroeg me af... -Loop niet te razen.
-Want... -Hoezo?
-Als jij raast, mep ik een vogel. -Ik ga niet razen, goed?
Ik ben hier om te helpen en...
Ik vraag me af waarom ze niet gebeld hebben.
Zou jij niet bellen
om te zeggen dat jij die email had en dat het er goed uitziet?
Of dat je misschien meer tijd nodig hebt om na te denken?
Of om te melden dat je
donderdag een bijeenkomst hebt en daarom nog niet hebt gereageerd.
Ik begrijp die stilte gewoon niet.
Ik sms je straks wel een goeie nacht.
Oké, lieverd. Kan je... Hey.
Kan je je vader vragen buiten te komen?
Tuurlijk. Pap!
-Hey, maatje. -Mam staat buiten.
Leuk.
-Hee. -Die gsm. Ik weet het.
-Die gsm. -Ja.
-Dus... -Het spijt me.
-Dat kan je niet maken. -Weet ik.
-Joel! -Hij flipte gisteren
-en het was mijn fout. -Wat gebeurde er?
Ik ging hem oppikken maar had het honkbal schema in de war
en ging naar het verkeerde veld.
Dus kom je naar de kantine met een fonkelnieuwe gsm
gewoon om het goed te maken?
Zo zat het niet. Het is geen omkoperij.
Hij was bang dat jij hem niet zou oppikken die middag,
dus wou ik hem verzekeren. Ik belde jou op.
Juist. Ik belde terug.
Je sms'te me een uur nadien en tegen dan was ie een puinhoop.
Je kon geen uur wachten om die beslissing te maken?
Ik weet het, ja. Sorry.
Joel, dat is belachelijk.
-Joel. -Hij heeft het gevoel
dat we hem vergeten, ja? En ik neem hem niks kwalijk
dankzij de manier waarop wij nu communiceren,
-en ik kan niet... -gsm's kopen zonder
eerst mijn toestemming te vragen.
-Ja, ja. -Nou, goed.
We zijn het daar ten minste over eens.
Je had 'm moeten zien, Julia.
Hij stort voor m'n ogen in
en ik voel die verlatingsangst weer op komen.
Omdat je verhuisde.
-Hij heeft...
-Laten we het over de echte reden hebben.
Hij heeft jouw nummer, mijn nummer en het nummer van jouw ouders op die gsm.
Hij mag enkel daarmee communiceren.
Hij was het hele honkbal team aan het sms'en.
Nou, dat mag ie niet doen.
Ik zal het er met 'm over hebben,
Doe dat maar. Jij bent nu de ouder.
Ik ben het vechten zat.
Kunnen we ophouden?
Jij vecht nooit voor iets!
Hij kan ons denk ik horen. Kunnen we...
Da's gemakkelijk. Ik zie je later, lieverd.
Geef me een belletje als je wat nodig hebt.
Julia...
-Amber. -De tijd is om, man.
-Waarom moet ik opstaan? -Omdat het lestijd is.
Het is jouw Natalie-vrije les vandaag.
-Ik ga niet naar m'n... -Opstaan!
-Ik ga niet naar m'n les. -Je moet naar de les, Drew.
Het is al te laat. Ik heb 't al gemist.
Het is niet te laat, Drew. Je moet gaan. Kijk ik heb jou
nooit gedwongen om iets te doen. Dus het enige dat je moet doen...
-Dat mama-gedoe met het deken, serieus.
-...is naar de les gaan!
Ik ga jou dwingen om naar die ene les te gaan.
-Je kan me niet dwingen. -Natalie is er niet.
Ik kan je dwingen. Het is mijn woning. En je moet gaan, ja?
Dank je. Dat is erg fel.
Drew, stoppen met kinderachtig te doen. Ga naar je les!
Ik wil niet naar de les, oké?
Ik wil Berto en Natalie niet zien. Ik wil er niet over nadenken.
Ze vraagt me steeds of alles in orde is en dat is irritant.
Ik ben verdrietig om Amy.
Ik wil wiet roken en slechte liedjes schrijven.
Drew, natuurlijk. Het spijt me. Ik begrijp het. Hier.
Sorry dat ik schreeuwde. Ik...
Het is al goed. Sorry dat ik water op je smeet.
Ga maar terug slapen, oké?
Ik wist het gewoon niet.
-Dat zand, het is niet... -Laat het nou los.
Ik vind dit lettertype niet eens leuk. Te sporterig.
-Laat het nou los, ja? -Ik kan het niet loslaten.
Het is drie dagen geleden. Ik heb nog niks van hen gehoord.
Ze hebben niks gezegd, wat, hoe...
Hoe kan jij zou kalm blijven?
Want het is jouw loopbaan, niet de mijne.
Bedankt zeg.
Je kan niet zomaar dingen loslaten.
Ik denk dat ik ga huilen.
Maar niet echt, hee? Je gaat toch niet huilen?
Als ik slecht nieuws krijg ga ik zeker huilen.
-Kan je dat niet tegenhouden? -Nee, dat kan ik niet tegenhouden.
Hoe kan ik mijn menselijke emoties tegenhouden?
Als ik slecht nieuws via de telefoon krijg ga ik huilen.
Misschien bellen ze niet, maar sturen ze een email.
Dan huil ik bij het lezen van die email.
Nee, niks.
Het wachten is het ergste.
-Het zit wel goed. Ontspan nou. -Waarom is dat goed?
Ik heb gewoon een...
Ontspan nou.
Hank?
Wat? Je leek van slag.
-Ja, dat ben ik. -Je bent gestresseerd.
-Ik dacht gewoon dat je... -Klopt.
-Vergeet het. Panikeer maar. -Nee, bedankt. Bedankt.
Doe maar gerust.
Gewoon... Ik...
Ik wou je niet het verkeerde idee geven, want...
Nee, het zit goed tussen ons. Je brengt me niet op verkeerde ideeën.
-Oké. -Het zit niet goed tussen ons.
Ik heb wel het verkeerde idee.
Hoe bedoel je?
Er zijn een miljoen Bravermans, ja?
Aan elke hoek is een. Jullie zijn net Starbucks.
Maar jij komt telkens naar mij.
Waarom? Zo krijg ik het verkeerde idee.
Ik heb het verkeerde idee.
Jij komt hier als je kwetsbaar bent,
als je wat nodig hebt. En ik... Ik wil er voor jou zijn want ik...
Want ik wil er zijn. En het lijkt alsof jij dat ook wil.
Dat is zo! Ik...
Als vrienden, weet je?
Dat klinkt zo...
Ja, goed dan.
Vrienden?
-Nee, maar... -Het is...
Wat is dit? "Sarah, kan je me morgen om vier uur ontmoeten? Alec."
Wat betekent dat?
Denk je dat het slecht is?
Ik kan niet meer voor je klaarstaan, Sarah.
Dat is lastig, weet je?
Het is verwarrend.
Ik wil het niet meer doen.
Volledig in cash, 30 dagen bedenktijd, net onder de vraagprijs.
We dachten dat hij er een hekel aan had.
Nee, dat was niet zo.
Hij was er dol op! Moet ik de champagne kraken?
Als hij er zo dol op was, waarom deed hij dan geen volledig aanbod?
Het is er niet zo ver van.
Het is volledig cash.
Geen banken. Snel afgesloten. Dit is een mooi aanbod.
Nou, ik het is gemakkelijker voor jou.
-Nou... -Zeek...
Er is geen open huis, geen reclame. Ik weet heus hoe die dingen werken.
-Tuurlijk. -Kijk...
Ik wil de volle prijs en niet toegeven.
Ik denk dat we beiden in shock zijn nu
en dat we een beetje tijd nodig hebben.
Natuurlijk.
Weten jullie wat? Neem alle tijd die nodig is.
Drie dagen eigenlijk, want zoveel tijd willen
ze hieraan geven.
Maar bel me maar als jullie vragen hebben.
-Dank je. -Bedankt.
Vind je dat die kerel er als Ed uitziet? Die grote daar met die baard?
De kok?
Da's Mr. Knight.
Hallo?
Kristina. Sorry jou lastig te vallen
maar we hebben een klein probleempje.
Wat scheelt er?
Niet zeker. Maar we waren op weg naar het avondeten
en plotseling begon Max te flippen.
Hij begon te gillen en te vloeken.
Wat is er aan de hand?
-Ik heb hem nog nooit zo gezien. -O, mijn God.
-Wat... -Hij flipte.
Zei hij wat er gebeurd is?
Nee. Hij is gekalmeerd nu. Maar hij zit in het midden van de lobby
en hij wil zich niet verzetten.
Mag ik hem aan de telefoon krijgen?
Max, kerel. Het is je moeder hier die gedag wil zeggen.
-Max? -Max, mijn makker.
Praat gewoon even met je moeder.
Maatje?
Ik denk dat je hem beter komt ophalen.
We zijn op weg. Bedankt.
Victor?
Doe die gsm weg, graag.
Nee, ik sms pap. Ik mag pap toch sms'en?
Niet aan tafel.
Het is een noodgeval. Mijn honkbalhandschoen ligt in z'n wagen.
-Dat is geen noodgeval. -Ik wil pap sms'en.
-Stop dat weg. -Hou op. Ik wil hem sms'en.
-Rot op! Ik steek het weg! -Jongens.
-Da's niet eerlijk. -Sydney, stop daarmee!
-Kan me niks schelen! -Jongens, ophouden.
Waarom krijgt Victor een gsm en ik niet?
-Stop! Het interesseert me niet. -Stop! Het is niet jouw gsm!
-Ophouden! Genoeg daarmee! -Niet roepen!
Je roept al sinds Victor hier kwam!
Sydney...
-Het is jouw schuld. -Nee.
Alles was goed tot jij hier kwam.
-Sydney! -Mam en pap konden het altijd goed
-vinden en nu haten ze elkaar. -Sydney, hou op!
-Het is jouw schuld! Ik haat je! -Sydney!
-Ga naar je kamer! -Je weet dat het waar is!
Geen woord meer, Sydney! Naar je kamer!
Hij verprutste alles!
Toen ik van Syracuse afstudeerde
besloot ik om in Berkeley mijn doctoraat te halen.
Het is een goeie school. Erg progressief.
Je zou het er fijn vinden.
Wil je me vertellen wat er vanavond gebeurd is?
Max?
-M'n ouders zijn hier. -Hey, Mr. Knight.
-Ze brengen me nu naar huis. -Hoe gaat het met jullie?
Ik wil naar huis.
Waarom volg je hem niet en dan tref ik jullie later wel.
Het spijt me zo. Dank je.
Het spijt ons enorm.
Wat is er precies gebeurd?
Ik weet het eerlijk niet zeker.
Het kan zijn dat de andere kinderen hem plaagden.
Dat deert hem gewoonlijk niks maar iets binnenin hem sloeg door.
Hij begon te schreeuwen en rond te rollen en...
Het was erg om te zien.
Het was erg.
O.
Vroeger had hij nogal erge woedeaanvallen, weet je.
Maar dat was jaren geleden.
-Het spijt me. -Nee hoor.
Ik dacht gewoon dat we dat gedoe voorbij waren.
Maar dat is het vast nooit, dus...
Luister. Bedankt om bij 'm te blijven.
Ik weet dat het niet simpel kon geweest zijn na dat te zien, maar...
Max is een leuk ventje, meestal toch.
Ik weet dat ik dit niet hoor te zeggen
maar veel van die kinderen zijn klootzakjes.
Ik probeer te helpen wanneer ik kan.
-Maar het is erg geworden. -Ja.
Volgend jaar wordt vast beter. Dat denk ik echt.
-Ik hoop het. -Dat zal zo zijn.
Je bent een goeie vent. Bedankt om bij 'm te blijven.
-Ja. -Hou je taai.
Zeg dat ik hem morgen zal missen bij het goud zoeken.
Doe ik.
Het is zo frisjes!
Kijk eens wat ik heb.
Zie zo.
Laten we lekker liggen samen.
-Ja. -Het is fijn bij het vuur.
Ja, het is een lekker vuurtje.
Waar was ik toch mee bezig.
Ik bouwde dit ding dertig jaar geleden.
Millie...
Kan je geloven dat we hier al 44 jaar wonen?
Waar is de tijd toch?
Het huis was toen zo anders.
Er was een eik waar de schuur nu staat, weet je nog?
Ja.
Ik was dol op die boom.
Dat weet ik.
Ik vond het zo jammer toen die boom ziek werk, weet je?
Ziek werd?
Nee.
Ja.
Die boom was niet ziek, Millie.
Ik zou daar een schuur en ik wist dat je van die boom hield
dus loog ik dat ie ziek was en hakte ik 'm om.
-Dat deed je niet. -Toch wel.
Grapje zeker?
Ezekiel Braverman.
-De waarheid komt aan het licht. -Ik hield het al zolang geheim.
-Echt? -Ja, nou. God, die kerel
die dit huis wil kopen noemde het een schuurtje en het zal
platgesmeten worden.
Hij zal er waarschijnlijk bosjes neerplanten.
Wat gaan we toch aanvangen?
Geen idee, geen idee.
Ik wil nog steeds verkopen, maar het gaat allemaal zo snel.
En nu wonen Crosby en z'n gezin hier.
Ik weet niet.
Victor wil ook die auto met jou afwerken.
Ik wil dat niet van 'm afnemen.
Dat aanbod kwam er ook zeer snel.
Er zullen er anderen zijn, maar dat is geen garantie.
Denk je dat we het moeten aannemen?
Millie, ik wil wat jij wil.
Ik wil wachten.
We gooien het over enkele maanden op de markt
zoals we dat wilden. Wanneer wij klaar zijn.
Fijn vuurtje, is het niet?
Ja, het is een goed vuur.
-Max, maatje? -Ik zei dat ik niet wou praten.
Ik weet dat je het er niet over wil hebben maar we rijden al twee uur.
En je vader en ik kunnen helpen als je ons uitlegt wat er gebeurde.
Mag de radio aan?
Ja, goed idee, we wachten wel tot we thuis zijn.
Waarom haten die andere kinderen me?
-Lieverd, niemand haat jou. -Het zijn gewoon idioten.
-Niemand haat jou. -Komt het omdat ik raar ben?
Lieverd, je bent niet raar, goed?
Soms denk ik dat
kinderen jouw autisme niet begrijpen.
Ze begrijpen het als raar zijn.
Maar je bent niet raar. Je bent zo slim en grappig...
Als ik slim en grappig ben, waarom haten ze me dan?
Ze...
Ze haten jou niet. Beloofd.
-Trevor plaste in m'n waterfles. -Ik maak 'm kapot.
Omdat ik een freak ben zei hij.
Ik ben een rare freak.
Je bent geen freak.
-Ik denk dat hij gelijk heeft. -Nee, hij is een klootzak, Max.
Hij is een idioot. Je bent geen freak, lieverd.
Ik denk van wel.
Ik probeer hen te begrijpen, maar ik kan het niet.
Autisme hoort me slimmer te maken.
Maar als ik zo slim ben...
Waarom begrijp ik dan niet waarom ze me uitlachen?
Dat is al wat ze doen. Zelfs de aardige kinderen. Zelfs Micah.
En ik begrijp niet waarom.
Ik begrijp het niet!
Dat is oké, maatje.
Je mag niet zonder gordel in een rijdend voertuig.
Dat interesseert me niet.
-Ik word niet graag geknuffeld. -Dat interesseert me nu niet.
Ik word niet graag geknuffeld!
Dat weet ik. Maar ik wil dat je naar me luistert.
-Ik word niet graag... -Ik hou van jou, maatje.
Ik hou zo veel van je. Het is goed. Het is goed.
Hank. Hee.
-Hey. -Wat ben je...
Ik dacht dat ik hier aanwezig moest zijn.
Als vriend. Voor het geval je huilt ofzo.
-Dank je. -Ja.
Je wilt toch niet alleen huilen, hee?
We gaan samen over een drankje huilen.
Ja, veel geluk.
Sarah, wacht.
Niet huilen, wat daarbinnen ook gebeurt.
Niet huilen, want het werk dat je deed
was fenomenaal. Je moet daar trots op zijn.
Ik ben trots op je.
Weet dat, wat er ook gebeurt.
Waag het niet die gitaar neer te leggen.
-Zo gênant. -Drew?
-Wat? -Je moet me eerst dat liedje spelen.
Ik ga niks spelen.
Ik heb het al sinds gisteren in m'n hoofd. Alsjeblieft.
-Langs de muur op de gang? -Ja, graag!
-Amber, ik doe het niet. -Drew?
-Het is zo gênant. -Ik heb alles voor jou gedaan.
-Ik liet jou hier logeren. -Weet ik.
-Ik gaf jou eten. Ik gaf jou drugs. -Ik waardeer het.
Het minste dat je kan doen is mij een liedje spelen.
Het is vernederend.
Drew, ik voel me rot en dit gaat me beter doen voelen.
-Je weet dat ik niet kan zingen. -Alsjeblieft? Voor mij?
Gewoon voor mij?
Ik zal spelen. Maar je zal meelij met me krijgen.
Ik help je wel. Ik zal meezingen, goed?
Goed dan?
Ik weet niet wie de schuld te geven
Ik weet niet of het gelijk is maar
Ik denk dat je ook van mij houdt
Want je zegt dat het zo is
En als ik het juist zeg
Meen ik het enkel bij jou
Weet dat ik je heb
En weet dat jij mij ook hebt
Want ik hou van je zoals je bent
Hoe dan ook Ik wil je altijd terug
Nu zijn ze weg en namen
Ze een deel van jou mee Maar ik zal altijd blijven
Ik weet niet of ik aan de juiste
Ik weet niet of ik aan de juiste kant ben
Maar als je geen rust kan vinden
Ben ik degene die je dan kan vinden
Ik hou van je zoals je bent
Hoe dan ook Ik wil je altijd terug
Nu zijn ze weg en namen
Ze een deel van jou mee Maar ik zal altijd blijven
Dat is echt goed.
Het is tijd. We moeten gaan.
Ik wil die gsm niet meer, je mag het terug naar de winkel brengen.
Als ik die terugbreng, krijg je niks beters.
Nee, je mag 'm terug brengen. Ik wil die niet meer.
Wat is er aan de hand?
Denk je dat als je die gsm terugbrengt,
mam niet meer boos op je zal zijn?
Maatje, ik...
Ik verknoeide het. Jij niet. Ik...
Ik had beter met je moeder moeder praten en da's mijn fout.
We proberen deze situatie nog uit te vissen, ja? Ook de volwassenen.
Nee, maar is het mijn schuld dat jij en mam uiteen gingen?
Absoluut niet.
Want Sydney zei dat voor ik bijjullie introk alles beter was.
Nou, ten eerste,
je trok niet gewoon
bij ons in. Is dat begrepen?
Je werd onze zoon.
Dat betekent wat er ook gebeurt,
of wat je ook doet
de rest van jouw leven, dat jouw moeder en ik
nooit zullen stoppen met van jou te houden.
Nooit.
Verdomme zeg.
Wat aan het woord "nee" begrijpt ze niet?
Ik weet het. Je bent nog niet klaar om het huis te verkopen.
En normaal respecteer ik zo'n beslissing.
Normaal?
Maar normaal krijg ik nooit zo'n goed aanbod. Jack bood meer.
We deden geen tegen aanbod.
Weet ik. Daarom vermoed ik dat hij dus meer bood dan de vraagprijs.
-Daarzo. -Mijn God.
"Mijn God" is het juiste woord. Dat is een record voor deze buurt.
En zo kan ik waarschijnlijk die vakantie naar Hawaï veroorloven.
-Maar laat dat jou niet beïnvloeden. -O, mijn God.
-Dit kan niet kloppen. -Het klopt.
Jullie moeten nog veel nadenken. Jullie hebben drie dagen.