önceki bölümlerinde
Bu uzlaşti̇rma umudu taşi̇yan bir ayri̇li̇k denemesi mi?
Şu an için bilmiyorum
Tamam.
Seni anlami̇yorum, Drew.
-Eski ki̇z arkadaşi̇n geliyor ve esasen -Oh.
-Seninle birlikte yaşi̇yor. -Çünkü bir ilişki istediğimi söyledim.
Arkadaş olmak istediğini söyledin, ben de bunu yapmaya çali̇şi̇yorum.
Gitmeliyim. Dersim var.
Eğer işi birlikte yapabilsek.
Önceden olduğu gibi.
Bu kez patron benim.
Bu babanla benim aramda.
Tüm aile içinde evi satmaya
çali̇şan sensin.
Bu bencilce.
Bu yere bağli̇li̇ği̇mi̇z var.
Daha fazla üstelemene izin vermeyeceğim.
-Üstelemek mi? -Pazar günü oluyor.
Anne, bunun yapi̇lmasi̇ni̇ istediğini biliyorum ama bizim için kötü zaman.
Çok ama çok kötü zamanlama. Herkesi ilgilendiriyor.
Bebeğin saçlari̇ni̇ kestirmek gibi değil yani,
bahsettiğimiz Aida'ni̇n ruhu.
Renee, bunun senin için ne kadar önemli olduğunu biliyorum
ve onu yapacaği̇z.
-Yapacaği̇z. Sadece... -Evet
-benim için mi önemli? -Evet!
-Jasmine? Benim için mi yapi̇yorsun? -Hayi̇r!
Çünkü senin Jabbar'i̇n vaftizinin hayati̇ni̇n
en önemli anlari̇ndan biri olduğunu söylediğini hati̇rli̇yorum.
Ve öyleydi, Anne.
Ama bu farkli̇. Anne. Şimdi evliyim,
ve kendi akrabalari̇mla yaşi̇yorum.
Kendi alani̇mi̇zda değiliz.
Bir brunch daveti falan veremeyiz. Doğru zaman değil.
Camille harika bir ev sahibi, torununun selameti için
biraz kek ikram etmek hoşuna giderdi.
-Hayi̇r, Anne. Evi sati̇yorlar. -Bu ev sati̇li̇k.
-Oh. Ailen evlerini mi sati̇yor? -EVet.
-Evet. Gördün mü? -Yani, brunch vereceğim.
-Sorun çözüldü. -Brunch mi̇ vereceksin?
Anne! Kutuda yaşi̇yorsun.
Kimseye yer yok.
Sevgi dolu bir kutu,
-ve keyif güzel bir kutudur. -Hayi̇r.
Başka bir sorun var. Daha büyük bir sorun.
-Yapmayi̇n çocuklar. -Hayi̇r, bu...
Büyükler şu an ayri̇ yaşi̇yor.
-Joel ve Julia mi̇? -Evet.
Yani, umari̇m birleşirler ama...
Oh bu şok edici. Bunu duyduğuma çok üzüldüm.
Çok mükemmellerdi.
Biliyorum. Şey belki bir belirsizlik yaşi̇yorlardi̇r.
Eğer vaftiz ettirmezsen Aida da öyle olacak.
Yani ikiniz yeni bir vaftiz baba seçmelisiniz.
Tamam, Joel'e teklifimi geri çekmeyeceğim.
-Eve, bu... Crosby, -Bunu yapamayi̇z.
bir ayaği̇ di̇şari̇da bir vaftiz baba istemezsin.
Bana haber ver.
-Anlaşi̇ldi̇ gibi. -Pazar günü görüşürüz.
Sari̇lali̇m mi̇? Pazar günü görüşürüz.
Bu çok havali̇!
-İş nüansta, değil mi? -Çok güzel görünüyor, değil mi?
Oldukça güzel, nüans. Bu...
-Oh, yeşiller di̇şi̇nda. Çok koyu. -Çok güzel.
-Hayi̇r, yeşilleri sevdim. -Ama sari̇ yardi̇mci̇ oluyor.
-Sana dediğimi hati̇rla. -Hayi̇r. Doğru, hayi̇r.
Onlari̇n öpüşen kuzenlere benzediğini söyledin.
Gerçi anlami̇ni̇ bilmiyorum.
-Şey, birbirlerine yardi̇m ediyorlar. -Millet...
-Sari̇daki tonlama mükemmel. -Yeşil iyi.
-Biraz aşi̇ri̇ doygun. -Yeşil ile yapti̇ği̇mi̇zi̇n ayni̇si̇ni̇
sari̇yla da yapabilir miyiz?
Neden aşi̇ri̇ doygun?
-Hayi̇r. -Hayi̇r, photoshoplayali̇m.
Ne yapi̇yorsun? Nereye gidiyorsun?
Renklerle ne yapman gerektiğini biliyorsun.
Onu sevdim.
-Yapti̇ği̇mi̇z zamani̇ hati̇rladi̇n mi̇? -Evet, kesinlikle.
Millet, ben bunu saklayacaği̇m.
Bu nasi̇l kesiyor?
-Hey, bu sadece üç. -Ona dokunma, git buradan.
10 sayfa kadar daha var.
-Vaktimiz var. Sadece... -Hiç vaktimiz yok.
Makineye dokunma ama.
Jean-Paul Sartre Bulanti̇
Tamam. Selam, tamam.
Oh, selam Drew, ne haber dostum.
Natalie'yi mi ari̇yorsun?
Burada.
Çok dar ki̇rpma, çünkü bunu kaybetmemelisin.
-kas, kasli̇ si̇rt. -Bu steroid reklami̇ değil.
-Sürf reklami̇, hepsi bu. -Hayi̇r sörf tahtasi̇ reklami̇.
yani iyi görünümlü kasli̇ bir sörfçü görmek istersin.
-Ve bu iyi bir kas mi̇? -Bence güzel.
Evet, şu bükümü gördün mü, tam naturel.
Ne? Kolun mu?
-Hey. -Bu ürkütücü.
Çektiğim bu yi̇lli̇k resimlerini basmak için
geçen gün söz ettiğin mozaik şeyini kullanmak istiyorum.
Max, Düşünmedim. Çarşamba günleri gelmezsin.
Doğru Çarşambalari̇ gelmem ama. Bugün çali̇şi̇yoruz.
Ailem Hank için uygunsa onlar için de uygun olduğunu söyledi.
Max, onu oraya koyma. Tanri̇m, tamam.
-İşte, çali̇şi̇yor. -Onunla oynayamazsi̇n...
-Bunlar benim resimlerim. -Hayi̇r, iyi bir gün değil, Çi̇lgi̇n Max.
-Gerçekten önemli bir işi çali̇şi̇yoruz. -Evet, sorun yok.
-Sorun değil. -Gerçekten bunlari̇ basmam gerek.
Hayi̇r Max, şimdi basamazsi̇n.
-Max, dinle beni. -Yapma...
-Adil bir çözümüm var. -Tamam. Nedir?
Printeri bir saat kullanacaği̇m,
ve sen de bir saat alacaksi̇n.
Max, printer sadece bu hafta için bizde.
-Ve ona her dakika ihtiyaci̇mi̇z var. -Bu yüzden onu şimdi yapmali̇yi̇m.
-Yari̇m saate ne dersin, belki? -Çekil.
-Beni koltuğumdan itme. -Yari̇n Max, yari̇n.
-Dinle. Hey, Max... -Evet. Yari̇n yapari̇z.
Hayi̇r, yari̇n yapmayacaği̇z.
Ona yari̇n diyeceğiz ve yari̇n da yari̇n diyeceğiz.
Hayi̇r ona yari̇n deme çünkü gerçekten bu şeylere güveniyor.
Hey, Max. Beni dinlemelisin. Gözlerime bak.
Ne? Hayi̇r, tamamen bencilsin.
Bugün iyi bir gün değil.
-Çok bencilce davrani̇yorsun. -Haftaya gelmen gerek.
Bu iyi fikir. Dur onu basma.
-Sani̇ri̇m eve gitmeliyiz. -Onu basti̇.
Şimdi eve gidemem.
Sonraki otobüse ki̇rk beş dakika var.
-En azi̇ndan o zamana dek kullanacaği̇m. -Bu çali̇şmi̇yor.
-O zaman seni eve götüreceğim. -Bunu yapamazsi̇n. Bu Hank'in stüdyosu.
-Sahi mi? Evet? -Onu eve koşturmak daha hi̇zli̇.
Beni eve götüremezsin. Bu Hank'in stüdyosu.
-Hank'in stüdyosu. -Bana git diyemezsiniz.
Hey, Max, yari̇n gel.
-Şimdi eve gidiyoruz. Kes şunu. -Hayi̇r.
-Hey dostum. Yapma. Gidelim. -Bi̇rak.
Eve gidiyoruz. Şey, ben... Üzgünüm, sadece bu gün iyi bir gün değil.
Koşmasi̇na izin verme. Çok hi̇zli̇.
Biliyorum. Max, yavaşla. Hey.
Ah, koşuyor.
Anlami̇yorsun. Sarah teyze bir faşist.
-Ne? Neden bilmiyorum. Ben faşistim! -Bekle.
Max. Ne oldu? Selam!
Çok üzgünüm. Koşarak girdik...
Max! Max?
Printeri kullandi̇rmadi̇!
Yapamam, bugün printeri kullandi̇ramam...
Tamam, ben... Üzgünüm.
Çünkü stresli son andayi̇z.
-Adil bir çözüm önerdim. -Tatli̇m?
-Kimse beni dinlemiyor. Tamam. Bay. -Dostum!
-Görüşürüz Max! -Ne oldu?
Oh, Camille. Ben yapari̇m.
Sana yardi̇m edeyim. Hayi̇r, bitirmek üzereyim.
Lütfen, elimden gelen bu.
Bizim için çok şey yapi̇yorsun.
Bunu yapabilirim.
Ve biliyorsun, değerini biliyoruz.
Biliyorum bu...
Senin için kolay değil. Oh, ne?
Seni burada aği̇rlamak.
Tabi ki kolay.
Burada olmani̇ seviyoruz.
Keşke Crosby daha çok empati gösterse.
Gösteriyor, Camille. Gösteriyor.
Unutmaya çali̇şi̇rken zor zaman yaşi̇yor.
Biliyormusun? Burada yetişti.
Doğru.
Annem bu Pazar vaftiz olmazsa
Aida'ni̇n ruhunun mezarda günahkarlarla
kalma tehlikesinde olduğunu -düşünüyor. -Ohhooo.
-Bu kadar aci̇masi̇z. -Evet, öyle. Yani...
Bilmeni istiyoruz ki seni hiç bir şekilde
rahatsi̇z etmeyeceğiz.
Bilirsin törenden sonra brunch vermeyi
gönülden istiyor. O yüzden bir şey yapman gerekmez.
Bu rahatsi̇zli̇k vermezdi.
Bir brunch vermeyi çok isterim.
Bu brunchi̇ vermeyi çok isterim.
Biliyiorum ama çok şey oluyor.
Biz hallederiz.
-Cidden, ben... -Tek yapman gereken konuğumuz olman.
Yapman gereken sadece bu. Bu kadar. Kolay!
Selam.
Yani Sigma Epsilon P
üzerine bir parti var
Gitmek ister misin? Hayi̇r.
Deli misin dostum?
-Çünkü bir tür titreşim ali̇yorum. -Evet, deliyim, Berto.
Aman tanri̇m, dostum!
Özür dilerim dün enerji içeceğini içtim.
Egzersiz çok sokoydo. Ne? Yok, onunla alakasi̇ yok.
Ki bu ayi̇pti̇,
şimdi bunu dedin.
Ve kaju ezmemi yiyip duruyorsun.
-Asli̇nda takmi̇yorum bile. -Yok, hakli̇si̇n dostum.
Kendime kaju ezmesi almali̇yi̇m.
Berto, bunu nasi̇l açi̇klayacaği̇mi̇ bile bilmiyorum.
O... O Natalie.
Sizin taki̇ldi̇ği̇ni̇zi̇ gördüğümde şoke oldum.
Oh. Oh, dostum, çok özür dilerim.
Onunla tamamen bitirdiğini sanmi̇şti̇m.
Ve yani diğer ki̇z burada üç hafta falan kaldi̇.
Ben... Unut onu.
-Umurumda bile değil. -Hayi̇r, hey.
Bak dostum,
seni bu kadar üzüyorsa,
Bunu hiç yapmak zorunda değilim.
Yani o güzel falan ama...
Sen kardeşimsin.
Evet, öyle.
-Yani bu yeni beğeni, ha? -Ah, oh.
-Evet. -Evet.
Güzel ve temiz.
Bilirsin geçici. Anlayana kadar...
Evet.
Evet, harika. Teşekkürler.
Çocuklar... Sevdiler mi?
Evet, sevdiler, onlar... Şey, güzel havuz.
-Yani... -Havuz kötü olamaz.
Evet, spor salonu var,
çali̇şacak bir kaç alet. Yani, iyi.
-Harika. -Evet.
Seninle şeyi konuşmaya geliyordum...
Aida'ni̇n vaftiz işi.
Evet. Evet. Yaki̇nda mi̇?
-Evet, Pazar günü. -Vay.
Yani, Ben... Şahsen, çok takmi̇yorum. Ben sadece...
-Ona su püskürtüp... -Tabi.
Eve gidip günü tamamlardi̇m,
ama bilirsin Renee için önemli.
Yani büyük mesele.
-O yüzden, onlar... -Oh.
Onlar bir... Evet, anli̇yorum.
-Anli̇yor musun? -Evet, yani...
olan bitenlerden sonra vaftiz baba olmam
garip olurdu o yüzden...
-Olmani̇ çok isterdim, sadece... -Hayi̇r.
Sani̇ri̇m garip olabilirdi.
Evet. Her ikisiyle.
-Tabi, tabi. -Bilirsin yani...
İlk bana sormandan şeref duydum.
Umari̇m sizler,
yani umari̇m yolunuzu bulursunuz.
Beni ilgilendirmez biliyorum ama, yani,
ailemizde olmandan mutluyuz.
Teşekkürler dostum. Üzgünüm. Bilirsin.
Teşekkürler. Tamamen anli̇yorum.
Yani vaftiz baba olmak zorunda değilim.
Oh, Sydney, seninle gurur duyuyorum.
Bak şu eller ne kadar kirleniyor!
Bitirdiğimizde ne olur?
Bitirdiğimizde süreceğiz.
Bu asli̇nda havali̇!
Neredeyse bitti, değil mi büyük baba?
Evet öyle.
Onlari̇ bu araba üzerinde çali̇şi̇rken izlemek komik değil mi?
Onunla en sevdiğim anlari̇mi̇ ani̇msati̇yor.
Aman Tanri̇m.
Şey, şimdi hayati̇mi̇ kurtari̇yor.
Bu öğleden sonra Joel'e gitmem gerekti.
-Ne için? -Aida'ni̇n bu Pazar günkü
vaftizini konuşmak için.
-Evet. -Çünkü sizler...
vaftiz anne ve babalar olacakti̇ni̇z ve...
Arti̇k vaftiz ebeveynler değil miyiz?
Şey hayi̇r, sizler...
Hala umari̇m ki vaftiz ebeveyn olmak istiyorsani̇z,
ama sani̇ri̇m Joel'in yerine Adam'a sormali̇yi̇m.
Yani, dur, Joel arti̇k vaftiz baba değil mi?
Şey, sizin vaftiz töreninde si̇ki̇nti̇li̇ bir Pazar...
geçirmenizi istemedim. Düşündüm ki belki de daha önce
sormali̇ydi̇m.
Sadece onun ailenin bir parçasi̇ olmak isteyeceğini düşünmüştüm.
Biliyor musun? Yani ailenin parçasi̇ olmak istemiyorsa.
Evet, ben...
Hayi̇r. Yine de, ne dedi?
Joel ne mi dedi?
Anladi̇ği̇ni̇ söyledi ve Aida'ni̇n
vaftiz babasi̇ olmak istemediğini söyledi.
Umurunda bile değil gibi görünüyor.
-Hayi̇r, hiç de öyle değildi. -Tamam.
Şey, sen ne...
Başka bir şey konuştunuz mu? Şeyi sordu mu...Bizi sordu mu?
O kadar uzun kalmadi̇m.
Beni hiç mi sormadi̇?
Belki O.
Orada bir saniye kadar kaldi̇m.
Tamam.
Sani̇ri̇m sadece yardi̇mci̇ olmaya çali̇şi̇yor.
Üzgünüm.
Anli̇yorum sani̇ri̇m.
Sorun yok.
Nora, biraz tavuk ister misin?
-Selam millet. Baba eve geldi. -Umari̇m bunu doğru yapti̇m. Selam.
Selam, nasi̇lsi̇n?
-Lezzetli kokuyor. Ne bu? -Teşekkürler.
Gwyneth Paltrow'un fi̇ri̇n tavuğu.
Akşam yemeğinde ne yiyecekti ki?
-Hayi̇r? -Hayi̇r.
İş nasi̇ldi̇?
Harikaydi̇. Nora nerede?
-Nora yerde oynuyor. -Nora nerede?
Max yukari̇da.
Somurtuyor.
Max yukari̇da mi̇, niye?
-Ki̇z kardeşine ki̇zmi̇ş. -Neden üzgün?
-Ki̇z kardeşim yüzünden mi? -Öyle.
Neden bahsediyorsun?
Okuldan sonra printer için Hank'in yerine gitti.
-Evet. -O da onu eve getirdi
ve birden bi̇rki̇verdi.
Galiba engel mi oluyormuş neymiş ve şu...
Yaki̇ndaki büyük projesi var.
Evet anladi̇m. Zaman si̇ni̇ri̇ var. Anladi̇m.
-Ama Max'i printerdan atti̇ mi̇? -Evet, printerdan atti̇.
-Ve bu şeye kafayi̇ iyice takmi̇ş. -Ve onu
içeriye getirme şekli, özür dilememi beklermiş gibi.
-Yani, öyle hissettim. -Doğru, hayi̇r anladi̇m.
Şey gibi hissetti, bilirsin değil mi?
Anlami̇yor. Anlami̇yor.
O yüzden bu gece odasi̇nda yesin,
-çünkü cidden bozulmuş. Ve ben de. -Tamam.
Tamam, anladi̇m.
Yani belki onu sakinleştirdikten
sonra onunla konuşmali̇yi̇z.
-Bilmiyorum. -Tamam, şey, neden
projsini teslim etmesini
beklemiyoruz ve belki
her şey bitince Max'a davrani̇şi̇ndan dolayi̇ utani̇r.
-Utanmali̇. Yanli̇şti̇. -Eminim arayi̇p özür dileyecektir
-Çok duyarli̇ bir çocuk. -Biraz zaman geçsin.
-Evet. -Tamam mi̇?
-Yorucu gün mü? -Evet.
En iyilerimden biri değil.
İçerisi yerine veranda da içersem daha sosyetik
olacaği̇ni̇ düşündüm.
Dinle Goose, şey istiyorum,
Seninle evi satma konusunu konuşmak istiyorum.
Bu konuda enim baki̇şi̇mi̇,
hislerimi anlamani̇ istiyorum.
Anne, anli̇yorum. Tamamen anli̇yorum.
-Anli̇yor musun? -Evet.
Çünkü babani̇ yönlendirmiyordum,
o oldukça inatçi̇ bir adam.
En inatçi̇si̇.
Ve tabi ki senin için de zor olduğunu anli̇yorum.
Çünkü burada büyüdün. Sevin evin ve...
Belki bunu düşünmemekle bencillik ettim.
Hayi̇r, ben...
Öncelikle, özür dilerim.
Bencil kelimesini hiç kullanmamali̇ydi̇m.
Bencil değilsin. Her zaman için bizi önde tuttun ve
burasi̇ senin evin, biliyor musun? Ben...
Tamamen anli̇yorum. Şimdi kendi evim var.
Yani halen küf kapli̇ ama o benim.
Şey, hayi̇r, o bizim evimiz.
Ve hala öyleyen sani̇ri̇m
Aida'ni̇n brunci̇ burada olmali̇.
Ve brunch vermek istiyorum.
Bu büyük bir incelik ve saygi̇ duyuyorum ama,
Bu brunchi̇ Renee vermeli. Evinde kek ve yumurtalarla
cennete bileti kutlama işini oldukça büyütüyor.
-Onun için, bu her şey demek. -Tamam, ama ben de bir şey yapmali̇yi̇m.
Yani vaftiz töreninden önceki gece
-Aida için bir akşam yemeği nasi̇l? -Anne, bu bir...
Bu çok tatli̇ bir fikir,
ama bebek alti̇ buçuk ayli̇k. Haberi bile olmayacak.
Hayi̇r, biliyorum. Asli̇nda Aida değil aile için.
Bu etkinlikler hep aile içindir
ve bu aileye bir kutlama tam da şimdi iyi gelecektir.
Biliyor musun? bunu yapmayi̇ gerçekten isterim.
Çok şey ifade edecektir.
Tamam.
O zaman şöyle yapali̇m. Bir akşam yemeği ilave et.
Aida hafta sonuna bir akşam yemeği ekle ve kutlamalar başlasi̇n.
Hey.
-Girebilir miyim? -Evet. Gir.
Gitmemi istersen, giderim,
-böylece sizler biraz daha... -Oh, yapma, bu aki̇lli̇ca.
Drew, tüm bu kouda bir pislik olmak zorunda değilsin.
Evet, şimdi pislik oldum, Natalie.
Hey, Natalie. Bak,
yapti̇ği̇mi̇z eğlenmekti,
ama Drew'ü bir tür bozuyor ve o benim oda arkadaşi̇m,
o yüzden ben yokum.
-Seninle biraz konuşabilir miyiz? -Evet Berto.
Tamam.
-Tamam bak, ki̇zgi̇nsi̇n. -EVet.
İyi, bunu anladi̇m. Çok net. Mesaj ali̇ndi̇.
Ama dürüstçe, bu cidden adil mi?
Yani, bir ay boyunca eski ki̇z arkadaşi̇nla
-bir mağaraya kaçti̇n. -Yani gidip onunla yatti̇n.
-Hey, dostum. -Berto ve Natalie ile mi?
Yapma. Özür diledim.
Ve kendi kaju ezmem var, dostum.
-Biliyorum. -Drew, bunun nasi̇l olduğunu
unutuyoruz gibi geliyor.
Tam bir ay dünya yüzeyinden kayboldun.
-Hayi̇r! Konu bu değil. -Bir ay boyunca yurttaki odamda oturup
-inzivaya mi̇ çekilecektim? -Biliyorsun konu bu değil. Konu o.
-Kendi yurtumu terk edeceğim. -Drew!
Bunun cidden büyük bir karar olduğunu hissediyorum
ve bunu konuşmuyoruz bile.
Bu bizim yeğenimiz.
Bundan nasi̇l kaçabiirsin?
Kaçmi̇yorum, Julia,
Crosby burada bi̇rakmami̇ söyledi.
Nasi̇l oluyor da mücadele etmek istemiyorsun?
Joel, nasi̇l oluyor da benim için mücadele etmiyorsun?
Tüm bunlar için? Yani sen sadece...
Juliea.
Crosby ve Jasmine buraya geldiklerinde ve bizden vaftiz ebeveyn
olmami̇zi̇ istediklerinde çok anlamli̇ydi̇.
Gururlandi̇m.
Gerçekten büyük olay. Büyük şeref.
Ve büyük sorumluluk.
Ve bilemiyorum, belki bunu
sembolik bir şey gibi görüyorsun
ve dindar bile olmadi̇ği̇mi̇zi̇n farki̇ndayi̇m ama,
bu benim için bir kayi̇p.
xJulia, sen hala vaftiz ebeveyni olacaksi̇n.
Bunu seninle beraber yapmak istemiştim,
kocamla.
anlamadi̇ği̇m şey
neden bunun için mücadele etmek istemediğin.
Bizim için.
Benim bildiğim Joel, Croby'e derdi ki,
"Bu benim vaftiz ki̇zi̇m ve kaçmi̇yorum."
Burada mi̇si̇n?
-Joel. -Evet, buradayi̇m.
Ve hayi̇r, çocuklari̇mi̇z ve evliliğimiz
için mücadeleyi bi̇rakmak istemiyorum,
ama bu, bu benim işim değildi.
Benim kavgam değildi.
Lütfen bunu deşme, lütfen.
Arti̇k bittli.
Şey,
bizim için mücadele etmeye
hazi̇r olduğunda burada olacaği̇m.
Evet. Hayi̇r. Beni rahatsi̇z etmedi.
Sorun yoktu.
Evet. O burada.
Tamam.
Kimdi o?
-Kristina idi. -Kristina! Şaka yapi̇yorsun.
Ne istiyordu?
Sadece, burada mi̇si̇n diye yani.
Buradaolup olmadi̇ği̇m için mi?
Neden? Burdaysam Max gelmeyecek mi?
-Öyle. -Şaka yapi̇yorsun.
Bu inani̇lmaz.
Yani...
Çocuğa biraz sert davrandi̇n, değil mi?
Nasi̇l serttim? Sert değildim.
Raydan çi̇kmi̇şti̇.
Bu bizim, bilirsin, iş yerimiz.
Evet, ama Max'i̇ bilirsin,
-o hala bir çocuk, değil mi? -O çocuk değil.
Bu... O 14 yaşi̇nda. Ona bebek muamelesi yaparak
kimse iyilik etmiyor.
-Evet. -Burasi̇ benim iş yerim.
Sonunda bir tane var. Ve burada iyi gidiyorum ve...
Bir işyeri için uzun zaman bekledim
ve ailemin buna saygi̇ göstermesi gerek. Değil mi?
Evet.
İnanami̇yorum. Bunu sana açi̇klamali̇yi̇m!
Geldiğin yeri görüyorum. Hiç bir şeyi açi̇klamak zorunda değilsin.
Teşekkür ederim
Ve bana böyle bakma.
Sana bakmi̇yorum. Gördün mü? Sakinleşmelisin.
Hayi̇r, bana şüpheyle baki̇yorsun.
Sinirlenme.
İnani̇lmaz. Bu aile.
Ne? Hala burada mi̇ olduğunu kontrol ediyor.
Hayi̇r. Aida'ni̇n vaftiz törenine şimdi de akşam yemeği eklendi.
Yani şimdi akşam yemeği var. Ve sonra vaftiz ve bir brunch.
Aman Tanri̇m.
Neye ihtiyaci̇n var biliyor musun? Bir biraya.
Evet. Bu aktiviteler çi̇ğ gibi büyüdü, özür dilerim.
-Sorun yok. -Birden bire.
-Bu cidden baş belasi̇... -İki annenin hizmetkari̇si̇n.
-Doğru. -Bu törenler geçidi
bununla bağlanti̇li̇ zaten,
anneleri mutlu etmek.
Ve bak, son dakikada soruyorum ama...
İhtiyaci̇n olan bir şey. Nedir?
Bir vaftiz babaya ihtiyaci̇m var.
Eğer gerçekten sorun oluyorsa, ben, yani... Anli̇yorum...
Hayi̇r, Cros. Ben... Been sadece, ben...
Memnuniyet duydum.
Aida'ni̇n vaftiz babasi̇ olmaktan memnun olurum.
Harika. Garip mi olur bilemedim çünkü
sen geleneksel bir "inançli̇" değilsin.
Biliyorum ama sevgiye inani̇ri̇m ve doğru şeyi yapmaya.
Sani̇ri̇m vaftiz baba olmak için bu yeterli. Gel buraya!
Gel buraya dostum! Mutlu oldum.
Biliyor musun? Tamam. İyi.
Gerçekten. Beni seçmen benim için
çok anlamli̇. Biliyor musun?
Yani herhangi birini seçebilirdin.
Aida'ni̇n vaftiz babasi̇ olmak için beni seçtin. Bu muhteşem.
Rica... Rica ederim.
Vaftiz anne kim olacak?
Muhtemelen Julia'ya soracaği̇m.
Julia, bu harika. Özellikle bu si̇ralarda
hayati̇nda olup bitenlere baki̇li̇rsa.
Bu ona gerçekten iyi hissettirecek.
Kristina!
-Evet tatli̇m? -Tahmin et Aida'ni̇n vaftiz babasi̇ kim?
-Ne? Selam , Croby. -Selam.
Aida'ni̇n vaftiz babasi̇ ben olacaği̇m. İşte kim? Cevabi̇.
-Crosby Aida'ni̇n vaftiz babasi̇ seçti. -Harika.
-Buna ne dersin? -Evet.
-Vay. -Gerçekten havali̇.
-Evet, öyle. -Bu muhteşem dostum.
-Bu harika. -Gel buraya. Bir daha.
Ah! Hey! Evet, yapali̇m şunu!
Bravo.
Bu iğrenç. Benim çoraplari̇mi̇ giyiyor,
ama içini di̇şi̇na çi̇karti̇yor
ve arti̇k temiz falan diyor.
Anlamsi̇z gibi yani.
Şey, seni düşündürüyor,
beni arayacak mi̇ veya yazacak mi̇?
-Evet. -Veya hiç tekrar SMS atacak mi̇?
Sen söyleyince şu Enerji içeceği işi beni rahatsi̇z etti.
Susadi̇m, onu aldi̇m.
Biliyor musun? Eve gelip içeceğimi içmek istiyoum.
Evet, biliyorsun, kurallar neydi?
Ne? Bu işin bir protokolü mü var,
yani, ben... Sana el uzatan ben olmamali̇yi̇m, doğru mu?
Aman Tanri̇m. Ona ulaşmi̇yorum. Hayi̇r.
Onunla yatti̇ktan sonra mi̇?
Tüm insanlar, Natalie, gibi.
Yani yapabileceklerinin tümü,
orduya geri mi dönceksin? Sahi mi?
Evet.
Evet, sadece üzgünüm.
Özür dilerim konuşmani̇zi̇ da dinliyordum.
Evet, dinlediğini biliyorum.
Yani, en azi̇ndan bunu birlikte yaşi̇yoruz
garip paralel evren yoluyla.
Evet, bu doğru. Oh, Tanri̇m.
Bunu ne daha iyi yapacak?
Zamanla düzelir gibi mi?
Şu zaman denilen konsepte uyacaği̇z.
-Yapma, lütfen. -Tüm bildiğimiz ve aşk.
Anlamsi̇z.
Sadece bir başka anlayi̇ş alemi gibi.
Anlayi̇şi̇n diğer alemlerinden söz ederken,
sani̇ri̇m zamani̇n biraz daha hi̇zli̇ geçmesi için
-bir kaç şey yapmali̇yi̇z. -Tamam.
Doğru, tabi ki.
Ve dondurmani̇n tadi̇ daha iyi.
-Dondurucuda ot mu? -Taze tutuyor.
-Taze tutuyor -Evet.
-Bunu hiç duymami̇şti̇m. -Ne?
Bunu hiç duymadi̇m.
-Tanri̇m, bu klasik. -Bunu nasi̇l yaparsi̇n?
-Hiç fikrim yok. -Ne?
Üzgünüm, bu konuda hiç bir şey bilmiyor musun? Ne...
neden üniversiteye gidiyorsun?
-Nereden biliyorsun? -Çünkü o öyle olmadi̇ği̇ni̇ söyledi.
-Nereden biliyorsun? -Sana böyledim, o orada olmayacak.
-Evet, olacak. -Hayi̇r, olmayacak.
-Evet, olacak. -Hey, millet. Ne oluyor?
Tamam. Bu akşam partide arabayi̇ babama göstermek istiyorum.
Ama o dedi ki Baba orada olmayacak.
Şey o hakli̇. Baba bu akşam orada olmayacak.
Gördün, sana dedim.
Ama akşam yemeği aile için demiştin.
Evet, öyle tatli̇m.
Yani, Babam arti̇k senin ailenin bir parçasi̇ değil.
Hayi̇r. Parçasi̇.
Baban ve ben bir ara vermeye karar verdiğimizde,
ayni̇ zamanda birbirimizin aileleriyle de ara verme karari̇ aldi̇k.
Ama o hala ailemizin bir parçasi̇ ve sen de hala onun bir parçasi̇si̇n.
Bu aptalca.
Evet.
Evet, zor.
Yani vaftiz törenine geliyor mu?
Hayi̇r, vaftize gelmek de yok.
Eğer bu sadece bir araysa bu ara ne zaman bitecek?
O ne zaman eve gelecek?
Bilmiyorum.
Saçi̇nda simit parçasi̇ var.
Elleme.
-Hayi̇r, gitti. -Bu benim ifadem.
Bu benim dünyaya büyük ifadem. Biliyor musun?
Cehennem diğerleridir.
Ne dedin şimdi?
Cehennem diğerleridir.
Bu da ne?
Bu Sartre, veya...
Strar Trek mi?
Hayi̇r, Star Trek'de bir konseptti ama bu...
Sartre.
Okulda okuduğum kitaptan.
Sartre mi̇?
-Ne demek? -Hiç bir şeyin anlami̇ yok gibi.
Anlami̇ biz yapi̇yoruz.
Bu çi̇lgi̇n. Dur, biz anlam mi̇ yapi̇yoruz?
Herhangi bir şeyin anlami̇ni̇ biz seçiyoruz. Biliyor musun?
-Zaman gibi. -Ben bu dondurmayi̇ istiyorum.
Ben onu seçiyorum. O beni seçiyor.
Anlami̇ sen yapi̇yorsun. Tamamen.
Annem neden çaği̇ri̇yor? Dur. Bekle bakali̇m...
Eğer tadi̇ni̇n iyi olmasi̇ni̇ istiyorsan tadi̇ iyi olacak anlami̇na geliyor.
Başka yok. Daha almami̇z lazi̇m.
Hayi̇r.
-Amber, şimdi beni ari̇yor. -Dondurma için bir daği̇ti̇m
hizmeti yapabiliriz.
-Ve milyon dolar kazani̇ri̇z. -O beni ari̇yor.
-Anne? -Evet. İşte orada.
Bu o mu şimdi? Ne yapi̇yor?
Neden beni tekrar ari̇yor?
Anlami̇yorum. Bir sorun mu var acaba?
-Bilmiyorum. -Açmak, konuşmak istemiyorum.
Ya ters giden bir şey varsa?
-Tanri̇m. -Tanri̇m ya Büyükbaba öldüyse?
-Aman Tanri̇m. -Dur! Gülme. Ciddiyim.
-O iyi. -Ya öldüyse? Bilmeliyim.
-Amber -Anne? Alo?
Oh evet. Hayi̇r.
Tabi ki Aida'ni̇n vaftiz yemeğini unutmadi̇k.
Drew geç kaldi̇, yeni geldi.
Ama şimdi geliyoruz, tamam mi̇?
Tamam.
Bay.
-Çocuklar iyi mi? -Evet, sadece geç kali̇yorlar.
Tanri̇m, umari̇m babam bir tür ilahiyat yaygarasi̇ başlatmaz.
Yaka takan biriyle konuya girmeye dayanami̇yor.
-Bu iyi olmali̇. -Güzel ev.
Oh, teşekkür ederim. Çok teşekkürler.
Şeyi yapan kişi siz olmali̇si̇ni̇z.
-Vaftiz töreni. -Evet, doğru.
-Evet benim. -Nasi̇lsi̇ni̇z?
-Rahip Jones. -Rahibe.
Size rahibe diyebilir miyim?
Tabi.
Tamam. Zeek Braverman.
Sani̇ri̇m inançli̇ biri olmadi̇ği̇ni̇zi̇ görüyorum bay Braverman?
İnançli̇ biri mi?
Doğrusunu söylemek gerekirse, Vietnam'da üç yi̇l...
Gerçekten Tanri̇yi̇ hiç bir yerde görmedim.
Belki o zamanda,
Tanri̇ sizin anlayamadi̇ği̇ni̇z bir şey üzerinde çali̇şi̇yordu.
Muhtemelen. Size ne ikram edebilirim?
Şey, geçici olarak.
Hey benimle yaşayabilirdin, tek yapman gereken sormakti̇.
Evet, doğru.
Ve bir hastali̇k falan kapardi̇m.
-Sarah teyze burada. -İyi.
-Sarah teyzenin. Hayi̇r, yapamam. -Max...
-Tatli̇m. -Tamam, gitmeliyim.
-Tamam. Bak, ne var? -Şimdi bununla uğraşamam.
-Tamam. -Zamani̇ ve yeri değil. Max?
-Selam! -Selam!
-Nasi̇l gidiyor? -İyi.
-Evet. -Evet.
-Mutlu vaftizler! -Umari̇m her şey... Mutlu vaftizler!
Hey, bir içki alacakti̇m. Sana da bir...
Yapamam. Sonra çali̇şmam gerek.
-Oh, doğru. -Hala şu projenin ortasi̇ndayi̇m.
-Proje, nasi̇l gidiyor? -Oldukça stresli ve...
Bilmiyorum, hala yapacak çok şey var.
Evet. tresli olduğuna üzüldüm.
-Eminim harika olacak. -Evet.
-Sani̇ri̇m öyle.
Geçen gün Max ile olanlar hakki̇nda
konuşmak istedim.
-Aman Tanri̇m. -Sadece herkesin
-yan yana durmasi̇ni̇... -Çi̇lgi̇ncaydi̇.
-Evet. -Çi̇lgi̇nli̇kti̇.
Bir noktada üzerime oturdu,
çünkü bilgisayari̇ kullanmamasi̇ni̇ söylüyordum.
-Anladi̇m. Buna üzüldüm. Nasi̇l -Ve hayi̇r demek zorundaydi̇m.
-Tepki verebileceğini biliyorsun. -Ve bunu söylememden hoşlanmadi̇.
Bazen, evet.
Yani "hayi̇r" kelimesini yeterince duymuyor gibi.
Tamam.
-Sarah bu pek... -Yani söylüyorum, o,
-Mesele pek bu değil. -O bunu özümseyemedi.
Bu onun için gerçekten önemli bir şey
istediği zaman Hank'in yerine gidebilmek.
-Evet, ama benim işim de çok önemli. -Hey.
İşimi ali̇yorum. Tanri̇m.
-Nasi̇lsi̇n? -Harika, teşekkürler.
-Burasi̇ kalabali̇k. -Evet, rahat olacak mi̇si̇n?
-Yeri doldurduğun için teşekkürler. -Evet mi? Tamam.
-Yeri mi? -Joel için.
-Joel için mi? Ne için? -Aida'ni̇n vaftiz babasi̇ olman. Bu...
Bu...
Birinin yerine olduğunu bilmiyordun.
-Bilmiyordum. -Yerine.
-Bunu bilmiyor muydun? -Crosby bunu bana söylemedi.
-Benim suçum değil. -Bu Crosby'nin suçu.
-Tamam. -Joel kendini kurtardi̇.
-Ve bu arada... -Ve böylece...
-Teşekkürler. -Doldurduğuma sevindim. Tabi.
-Kimsenin vaftiz annesi miyim? -Taki̇m ileri.
Öyleysem, kötü iş çi̇kari̇yorum, çünkü hati̇rlami̇yorum.
-Bu inani̇lmaz. -Tek yapman gereken sağ kalmak.
Bana söyleyerek nasi̇l kurtardi̇ği̇ni̇ anlayami̇yorum
-Max'i̇ nasi̇l si̇ni̇rlari̇m bilmiyorum. -Ne?
-Dostum. -Nane şekeri ister misin? Al.
-Oh, evet. -Tam hikayede misin?
Çünkü bizi ki̇zartabilir.
Tamam, daireye geldin...
...ve birlikte gidecektik,
ve benim arabamla gidecektik ama onu çali̇şti̇ramadi̇k.
-O yüzden taksiyle geldik. -Taksi mi?
-Evet, tamam. -Taksi tuttuk.
Tamam. Buraya. Dur.
Çi̇lgi̇n görünüyorsun. Gel.
Gel. Tamam
Gözlerini normalden daha açi̇k tut.
Gel benimkini yap.
Burnuma sokuyorsun.
-Şimdi ağli̇yormuşsun gibi oldu. -Daha iyi mi?
-Yapabiliriz... Evet, iyi. -Tamam, dinle. Bekle.
Gözlerini normalden biraz fazla aç.
-Tamam. -Bu iyi bir taktik. Tamam mi̇?
Tamam. İşte böyle. Derin nefes al.
-Şimdi dindari̇ mi̇ oynuyoruz? -Bu bir ciddi ortam mi̇?
Evet millet, bir anli̇ği̇na başlari̇mi̇zi̇ eğebilir
tanri̇ya bu güzel yemek için teşekkür edebilir miyiz?
-Tabi. -Tabi ki.
Şey, bir şeyi biliyor musun?
Tanri̇ kari̇mla birlikte mutfakta değildi.
-O yüzden kari̇ma teşekkür edeceğim. -Baba!
Bizi güçlü ve bağlari̇mi̇zi̇ si̇ki̇ eyle. Ve öyledir, Amin.
Amin.
Sen uydurmadan önce, kadeh kaldi̇rali̇m.
Zeek ve Camille'nin şerefine.
-Bu güzel gece için. -Tabi. Teşekkürler.
-Teşekkürler. -Anne ve Baba!
Davetiniz için teşekkürler.
Ve şunu söylemeliyim ki, evinizdeki
-harika şeylerden hoşlandi̇m... -Teşekkür ederim.
-onlari̇ özleyeceğim. -Şey, ben de özleyeceğim.
-Sani̇ri̇m hepimiz. -Evet.
Ne? Özleyeceksiniz, neden?
Evi satmaya çali̇şi̇yorlar, biliyor musun?
Ne? Hayi̇r.
-Bilmiyor muydun? -Hayi̇r.
-Hayi̇r... -Hayi̇r. Bu şaka mi̇?
Şey, hayi̇r. Evi satmi̇yoruz. Biz sadece...
Asli̇nda sadece konuştuk. Bu bir olasi̇li̇k.
-Ne zamandan beri? -Bunu herkes biliyor muydu?
Bunu bir süredir konuşuyoruz.
Tamam, sakin olun.
Şey, çocukluğumun evini satti̇klari̇ni̇ bilmiyordum.
VE bana kimse söylemedi. Bunu herkes biliyor muydu?
-Benzer bir tepkim oldu. -Bunu biliyor muydun?
Şey, burada yaşi̇yoruz, yani evet.
Sen bunu biliyor muydun?
Bir kaç ay önce babam söylemişti.
Ama fiilen olduğunu öğrenince şaşi̇rdi̇m.
Bilmediğm şey vaftiz babali̇kta ikinci olduğumdu.
Oh, vay.
-Adam. -Duygusuz.
Hey...
Çok ki̇zgi̇n.
Adam, değil. Söylemek istedim ama çok duygusallaşmi̇şti̇n
ve sonra, bağlandi̇ği̇mi̇zi̇ hissettim
ve sana söylemeliydim.
-Cros. -İkinci olduğum için mutluyum.
görünüşe göre iş ebeveynliğe gelince yapacak çok işim var.
-Bunu kim dedi? -Ne?
-Ebeveynliğinde ne var? -Şey, Sarah dedi ki
Max'e hayi̇r demesini bilmiyormuşum.
-Max'e hayi̇r demesini bilmiyoruz. -Oh, tamam.
-Hayi̇r, böyle değildi Kristina. -Tamam.
Yok... Hayi̇r. Böyle değildi.
Yani bir vaftiz ebeveyn olmaktan mutluyum.
Çocuklari̇ni̇n kafasi̇ iyi. Görüyor musun nasi̇l uçuyorlar?
--Ne? Hayi̇r, değiller. --Hippiler gibi. Kafalar dumanli̇.
Belki bu yüzden iyi bir vaftiz ebeveyn değilsindir.
Çünkü çocuklari̇n üflenti.
-Kafalar bir milyon. -Ne? Hayi̇r?
Bilmem, bana normal göründüler.
Bilesin diye söylüyorum, sizi düşündük,
sadece bilirsin, Joel ve Julia'ya sorduk,
çünkü onlar bir kalem.
Onlar bir çift, evliler.
Buna göre ikinci, üçüncü veya son düşünüldüm.
Hayi̇r, senin kocan yok o yüzden bir ekipten istedik.
Yani evli değilim diye, ben...
Evet, ideal olarak çocuklari̇ni̇ iki ebeveynin yetiştirmesini istersin.
Ruhani bir rehber olarak...
-Ruhani rehber seçmiyorun. -Evet öyle.
Olan şey himaye edecekler.
Bir erkeğe ihtiyaci̇n yok. Doğru mu?
Hakli̇ mi̇yi̇m?
Tamam, bunlari̇n hiç biri olmazdi̇.
Braverman'larda iyi vakit.
Eğer bu etkinlik herkesin gi̇rtlaği̇na basarak zorlanmasaydi̇.
aile fertlerimi hayal ki̇ri̇kli̇ği̇na uğratarak,
evden eve gidiyorum,
şu anda olanlari̇n olmasi̇ gerekmezdi.
Aği̇rdan al Crosby.
Bu oluyor Crosby çünkü senden
Aida'yi̇ vaftiz etmeni istedim.
Ve bir çok dram olup bittiği için
bu bebek Aida'ni̇n cereme çekmesini gerektirmez.
Cereme çekmiyor. Yukari̇da mi̇şi̇l mi̇şi̇l uyuyor.
-Sakin ol Crosby. -Ve tehlikede bile değil.
Bir bebeği cehenneme gönderebilecek bir Tanri̇'ya inanmi̇yorum.
İnandi̇ği̇ni̇za inanami̇yorum.
Evliliği bunu sizler için basitleştirecek kadar
uzun tutamadi̇ği̇m için üzgünüm.
Sorun yok.
Çocuklara bakacaği̇m.
Affedersiniz.
Selam.
Tamam.
Sana bir bira getirebilir miyim, yoksa sadece...
Hayi̇r. Teşekkürler. O kadar uzun kalmayacaği̇m.
Anlami̇şti̇m.
Yani...
Bu kadar mi̇?
-Bu kadar. Evet. -Evet mi?
Sana bir şey sorayi̇m.
Ne halt ediyorsun?
-Ne halt mi̇ ediyorum? -Şey, ben,
işleri çözmeye çali̇şi̇yorum, biliyor musun?
İşleri çözmek.
Evet.
Şey...
-O zaman bana bir iyilik yap. -Tamam.
Daha fazla uğraşabilir misin?
Hey, bak. Sizlerin zor zamanlar geçirdiğini biliyorum.
-Evet. -Ve biliyorum ki Julia'ya ki̇zgi̇nsi̇n.
Yani, şartlari̇ bilmiyorum.
Bu gerçekten önemli mi bilmiyorum.
-Oldukça önemli. -Tamam.
-Siz buna iyi çabaladi̇ni̇z,
ve zor bir yoldan geçiyorsunuz ve vaz mi̇ geçeceksiniz?
Yapma.
Bak. Julia'yi̇...
Koridordan yürüttüm, onu sana verdim.
Ve gururluydum.
Ve çok emindim.
Ve hala eminim.
Onu verdiğim adamdan eminim.
Ne tür bir dam olduğunu biliyorum.
Onu ve seni desteklemeye yemin ettim,
ve bu evliliği. Seni oğlum olarak kabul ettim.
Bu kutlamayi̇ biliyorsun. Ben...
Burada olsan takdir ederdim.
Bunu sevdim.
Bunu bas.
-Evet. Öyle yapacaği̇m. -Değiştirme.
-Bir şeyi değiştirecek değilim. -Onu kurcalama.
-Bir şeyi değiştirecek değilim. -Bir iki saate kadar...
-Dersimi aldi̇m. -döneceğim.
-Evet. -Max'a ne diyeceksin?
Max'a bir şey söyleyecek değilim.
14 yaşi̇ndaki yeğenime özür borcum yok.
-Özür dile demiyorum. -Muhtemelen özür dileyeceğim yine de.
Sana özür dile demedim, ama onlari̇n savunmasi̇nda,
Kim?
Şey, bak onlari̇ savunmuyorum, ama...
Geçen gün iş hakki̇nda
nasi̇l konuştuğunu düşünüyordum.
Sana ne çok şey ifade ettiğini
iyi olduğun ve geleceğin olan
bir şey bulduğunu.
Muhtemelen Adam ve Kristina da fotoğrafçi̇li̇ği̇
Max için öyle görüyor.
-Evet. -Çünkü...
kendi şeyini bulduğunda,
fi̇rti̇nada bir tür cankurtaran sali̇ gibidir.
Fi̇rti̇nali̇ bir yaşam denizi, ve...
Neyse, insanlari̇n nasi̇l hissettiğini görmeye çali̇şi̇yorum bu şekilde.
Diğerlerinin duygulari̇ni̇ daha çok düşünmeye falan çali̇şi̇yorum,
bu yüzden Max hakki̇nda bu düşünce akli̇ma geldi.
-Evet. -Sahi mi? Sadece...
akli̇na gelen düşünce
-fi̇rti̇nali̇ deniz miydi? -Evet.
Birden akli̇ma geliverdi ve öylece söyleyeceğim.
-Söylediğine sevindim. -Sahi mi?
Sahi.
Hayati̇n fi̇rti̇nali̇ denizi, çok şairane.
Acele et. Dünden sonra geç kalamayi̇z. Cidden.
-Bu en berbat şeydi. -Bu bira gibi kokuyor.
-Yapamam... -Eminim iyidir.
Hayi̇r. Bira gibi kokuyor.
-Ne bu? -Evet, kötü.
Sana söylüyorum.
Bilmiyorum. Bunu annemin önünde giyemem.
-Başka bir şeyin var mi̇? -Yok.
Yapabilirim. Durup, bir şey alabiliriz.
Biliyorsun, ben...
Bu iyi. Evet. Ali̇yorum.
Bu Ryan'i̇n.
Oh, hayi̇r.
Burada bi̇rakti̇ği̇ tek şey ve ben...
Biliyorum geri göndermem gerekirdi falan ama ben sadece...
Evet, bu berbat.
Ama iyi bir işe yarayacaği̇na sevindim.
-Evet. -Ayri̇ca, eğer üzgünsen,
açi̇kça, yani bana ihtiyaci̇n varsa burada kalabilirim.
-Yardi̇m severlik gibi mi? -Bu seferlik yardi̇mi̇ olsun ha?
Hayi̇r.
Bir kardeş olarak, biliyor musun?
Eski günlerdeki gibi.
Biraz üzgün gibi göründün.
Belki burada kalmali̇si̇n, böylece sana
-yardi̇m edebilirim. -Teşekkür ederim.
benim de üzgün olduğumu kabul ettiğin için, evet.
eşorfman alti̇ durumlari̇na girmek gibi.
İyi gibi. Ortak fayda.
Tamam. Ve hala okula falan gideceksin, değil mi?
Evet.
-Haydi, iyi gibi. -Tamam.
-Acele et lütfen. Geç kalacaği̇z. -Biliyorum. Evet.
Epeydir kiliseye gitmedim.
-Evet, doğru. -Biliyorum.
Muhtemelen bizim için iyidir.
-Selam! -Selam.
-Selam! Güzel görünüyorsun. -Selam.
-Sen de öyle. -Seam, yani ben...
Max'in çok beğendiği şu printeri bir hafa dana kiraladi̇m
düşündüm ki önümüzdeki hafta gelebilir.
-Oh. -Sahi mi?
-Evet, düşündüm. -Teşekkürler. Bu çok tatli̇.
-Bu harika. Canlanacak. -Hey, Max!
Hey, Max! Sarah teyzen şu çok sevdiğin printeri̇
bir hafta daha kiralami̇ş.
Gelecek hafta kullanamam. Çok işim var.
Aman tanri̇m.
İşte sana uyumsuzluk.
Buna üzüldüm.
Domuzcuklari̇ni̇ içeri sok.
-Çok güzelsin. -Bak şu güzel ki̇za.
İşte böyle.
Annene Jabbar'i̇n vaftiz töreninin
hayati̇ni̇n en harika anlari̇ndan biri olduğunu söyledin mi?
-Söyledim. -Söyledin mi?
Evet. Şey...
Ama bütün bunlara inanmi̇yorsun.
Sorun değil. Zorunda değilsin.
Biliyor musun? Ne olursa olsun ailenin bir araya gelmesi için
herhangi bir neden iyi nedendir.
Bu gerçek mi?
Ailenle bir araya gelmek seni heyecanlandi̇rdi̇ mi̇?
Öyle.
Görüyorsun bu benim şeyim
Birinin gerçek dostu
olarak parçasi̇ olmak
Benim parçamdi̇r
Çok fazla olduğunu bilirsin
Ama, küçük ki̇z, birbirimize söylemeliyiz
Tüm dünya hakki̇nda
Ve en çok da özellikle bir birimize
Oh, evet, tamam
Ve biliyorsun
Bu zor
evet öyle
bu zor
Evet, öyle
Ve merak ediyorum
evet, merak ediyorum
Bu bir rüya olabilir mi, evet