Zrobiłeś zdjęcia?
W poprzednich odcinkach...
Nieźle. Zacznij fotografować ludzi.
Chciałam pogadać o sprzedaży domu, a ty zaczynasz
trwający rok remont na podjeździe?
Peet może być inna, niż myślisz, więc...
Cześć. Julia, zgadza się?
Hej.
Przejrzyj na oczy!
Nie popełniaj moich błędów
-Twoja mama dzwoniła kilka razy. -Jest irytująca.
A ty nie znasz się na rocku!
-Hej! -Ty w krawacie!
Powiem, że wylatują.
Odzyskamy te piosenki.
Chcesz, żeby Ashes of Rome tu wrócili?
Dziękuję.
Chcesz tłuste masło orzechowe, czy light?
Już mi zrobiłeś kanapkę.
-Nie... Jak to zrobiłem? -Tak, zrobiłeś!
-Jest tam. -Boże. Faktycznie zrobiłem ci kanapkę
Idiota. Ok...
Wczoraj dałeś mi dwa termosy. Potrzebny mi tylko jeden.
Tak, ale to było celowe.
Bardzo martwię się o twoje nawodnienie.
Jest najważniejsze.
Nie mogę znaleźć jego plecaka.
Na pewno wziąłeś go wczoraj ze szkoły?
Ty go odbierałaś, a nie ja.
-Nie. -Tak, odbierałaś go.
-Cześć wszystkim! -Hej, wujek Adam!
-Przepraszam za wtargnięcie. -Nie szkodzi.
-Trochę ciuchów po Norze. -Dzięki!
-Cześć wujku. -Jabbar, co tam?
-Nic. -Robi się gorąco!
-Piękny dzień. -Chodź założymy buty.
Taa, to chyba dwójka.
-Tak? -Tak, mamy...
-Mamy nową dostawę?
-Mamy, prawda, kochanie? -Posłuchaj.
Mam wspaniałe wieści.
Mamy prawa.
-Gratulacje. -Do piosenek.
Jakich piosenek?
Do piosenek Ashes of Rome.
Tych trzech, które nagraliśmy.
Wytwórnia powiedziała, że są nasze.
-Namówiłeś ich, by ci dali piosenki? -Tak.
Jaka jest umowa?
-Nie dają ich o tak -Lukratywny kontrakt
Tyle musisz wiedzieć.
-Lukratywny kontrakt? -Tak.
Jaki jest ten kontrakt?
Przehandlowałem czas nagrań za piosenki.
-Jasne, tylko te... -To były 72 godziny!
-Trzy piosenki z płyty! -Moje godziny!
-Rozmawialiśmy o tym. -No cóż, tak.
Mówiłem "Zdobędę piosenki", ty powiedziałeś "ok".
Ale nie myślałem, że naprawdę
-dasz radę to załatwić. -Cóż, twój błąd.
Nie wierzyłeś we mnie i spójrz. Mam piosenki.
-Tak jakby... Oddając moją pracę. -Słuchaj, powiedziałeś...
-Słuchaj, mówiłeś, że są dobrzy. -Załatwiłeś to.
Że to dobre piosenki i że umie śpiewać.
Jest świetnym wokalistą.
Jest nieznośny. Nie chcę z nim pracować.
To dobrze, jasne?
Musisz być twardy.
Trochę entuzjazmu!
Luncheonette żyje i ma się dobrze. Nagrywamy album!
Wiesz co? Będę twardy.
Jeśli ty będziesz, dobrze? Umowa?
Zajmij się tym. Dogadaj się z nimi.
-Dobrze, ok. -Dogadaj się z "Pamper's".
Do zobaczenia w pracy. Ok?
Max Braverman. Kronika Cedar Knoll.
-Ale szminka... -Nie uśmiechnęłam się.
Nie ważne. Fotografia to prawdziwe chwile.
To nie sztuczne uśmiechy.
Max Braverman. Kronika Cedar Knoll.
-Robi mi zdjęcie? -Co robisz?
-O co ci chodzi? -Max Braverman. Kronika.
-Przestań! Odejdź ode mnie! -Ona płacze!
-I? -Nie bądź palantem.
Zbieram chwile do kroniki. Prawdziwe chwile.
-Odejdź! -Co się z tobą dzieje?
-Przestań. -Odejdź ode mnie!
-Zostaw nas w spokoju, świrze. -Idź sobie.
Hej! Hej. Millie, zobacz.
To znowu ona, robi zdjęcia.
-Zeek! Zeek? -Hej! Hej!
-Nie szpieguje! -Hej!
-Cześć! -Co pani robi?
-Nie szkodzi. -Przepraszam
-Mi przeszkadza.
-Powinnam się przedstawić.
-Karen Fillman, nierchomości.
-Mój mąż Zeek. -Miło mi państwa poznać.
Wiecie, to miejsce jest cudowne.
Byłam w sąsiedztwie
podrzuciłam papiery do Toylorów.
Podobno sprzedali.
Tak. 30% ponad cenę wywoławczą.
Pięć ofert. Nigdy czegoś takiego nie widziałam.
To jest kopalnia złota.
Taylorowie musieli dużo zrobić
przy domu, zanim wystawili ogłoszenie?
My jeszcze nic nie zrobiliśmy.
Szczerze mówiąc, trzeba wymienić dach.
Tak, dom Taylorów był odnowiony.
Ale nie ma uroku tego miejsca.
Cena za wasz byłaby najwyższa.
To okazja dla majsterkowicza, pójdzie w mgnieniu oka.
Jeśli chcecie, mogę zerknąć.
I podać przedział cenowy,
-żebyście wiedzieli, ile jest wart. -Świetnie.
-Nie, raczej nie. -To byłaby...
Jak go pani nazwała? Okazja dla majsterkowicza?
Nie miałam nic na myśli, panie Braverman.
I zostanie okazją dla majsterkowicza jeśli mogę coś powiedzieć.
Miło było poznać. Na razie.
-Przepchnąłeś to? -Przepychałem jak wariat.
-Ok. -Nie jestem przepychaczem.
-Widać co blokuje?
-Nie, nie widać. -Ok.
Czysto. Uwaga. Absolutnie.
-Ok. -Tak.
-Wiesz? -To samo było w 4E w zeszłym tygodniu.
I to... Ups.
To maleństwo dało radę.
-Myślę, że dobrze trafiłeś. -Potrzebujesz pomocy?
Co to za maleństwo?
Wąż kanalizacyjny.
-Do toalet? -Tak.
-Ok. -Zajmiemy się...
-Popatrz tylko. -...rozrobieniem tej blokady.
-Pomógłbym, ale jestem do niczego. -Nie.
Trzeba tylko naprawdę porządnie...
Jeśli jest zbyt ciężko...
Trzeba się wgłębić, chyba coś się przemieściło, więc...
-Pomóc? Bo nie mam jak. -Nie.
Powinno być w porządku.
-Naprawdę? -Tak, dobrze.
Dobra robota.
Nie... Zamówiłem u Sausalitos, ale mogę odwołać.
Upewnię się, że rozumiem.
Chcesz, żebym
przesunął okna żeby wychodziły na południe i zachód?
Ok.
Tak. Do zobaczenia.
-Peet wprowadza więcej zmian? -Tak.
To część jej procesu twórczego.
Miło, że tak to nazywasz.
To znaczy, mogę wykonać pracę,
ale ile jeszcze razy zmieni zdanie?
Aż powiesz dość, kochanie.
Kotku, ona jest architektem.
Nie mogę jej zakazać mieć pomysłów.
Ok, ale możesz naliczyć za nadgodziny.
Oferta to oferta.
Nie mogę nic powiedzieć?
Nie, przepraszam... Jestem wkurzony.
Ok, nie będę się w to mieszać.
Ale wziąłeś pracę, a praca się zmienia.
Tacy jak ona będą cię wykorzystywać.
-Już to przerabiałam. -Ok.
Jak się zorientuję, że mnie wykorzystuje,
powiem jej.
-Dobrze. -Dobrze.
Naprawdę dobrze jest mieć granice, wiesz?
Od samego początku.
W firmie nawet faksu nie wysłaliśmy za darmo.
To nie jest wasza firma.
To coś zupełnie innego.
Mówię tylko, że lepiej uniknąć sytuacji,
w której będziesz do tyłu,
albo pożresz swoje przychody,
bo musisz zadbać o rodzinę.
Masz rację. Porozmawiam z nią.
Ok.
Możesz to ująć jako rozmowę
o waszym wspólnym procesie twórczym
nawet się nie zorientuje, że mówisz o granicach.
Żartujesz?
-Znowu Peet? -Twoja siostra.
Cześć, Sarah.
Tak, ok.
Nie możesz go wcisnąć do muszli klozetowej.
Tylko do rury na zewnątrz.
Już przecisnęłaś. Ok.
Zajmę się tym.
Jasne.
Mogę wyznaczyć granice twojej siostrze?
Jej po prostu pomóż.
Wiemy, że to był dla was ciężki tydzień.
Tak, rzuciłem ciepłą posadkę grafika żeby nagrać ten album.
Słuchajcie, chrzanić wytwórnię.
Ładnie gadają, wciskają swojego alfonsa z A&R,
z dyplomem uznania za zasługi dla rocka z 1940 roku, w stylu
"Odkryłem basistę Minor Threat,"
"więc wiem czym jest rock 'n' roll."
Minor Threat jest z 1980, ale, tak...
-Nie kłóćmy się o głupoty. -Racja.
Słuchaj, wszystko jedno. To jest część
fabryki klonów Katy Perry.
Już nie chcę żeby moja twóczość być ich zakładnikiem. Jasne?
Rozumiem. My też tego nie chcemy.
I dlatego chcemy wyprodukować wasze nagrania, ok?
Chcemy, żeby wasza kreatywność płynęła swobodnie.
Swobodny strmień. Prawda?
Drzwi otwarte na oścież, zalew kreatywności.
Czy mógłbyś?
Viva kreatywność.
Super, ponaciskałeś trochę przycisków jakiś czas temu,
ale to jest nagranie i macie je wyprodukować.
-To moje nagranie. -Tak.
Co z piosenkami, które już nagraliśmy?
Spodoba ci się to.
Powiedz im o lukratywnym kontrakcie.
Umówiłem się z waszą poprzednią wytwórnią,
w zamian za kwotę, którą są nam winni za czas nagrań...
-czyli moją pracę. -Mamy piosenki. Są nasze.
To była spora suma
i chyba to pokazuje, jak bardzo w was wierzymy.
Nie wiem. Dla mnie brzmi to dobrze.
-Tak? -Tak.
Tak.
Dlaczego powinniśmy dać wam szansę?
My dajemy wam szansę.
Dobra, wszystko jedno. Chcę robić muzykę.
Róbmy świetną płytę! Umowa?
-Tak. Wszystko jedno. -Zróbmy to.
-Chodźmy. -W porządku.
Mamy solidne"Wszystko jedno".
-Brzmi jak... -Crosby, możesz
-Nie, bedzie wspaniale. -Do roboty!
-To doniosła chwila. -Nagrajmy tę płytę.
Mój Boże. Tak mi przykro, panie Carlson.
Czasem Max ma trudności z odczytywaniem emocji,
musi pan to zrozumieć.
Przeszedł już długą drogę, ale...
Dziś z nim usiądę
I wytłumaczę mu, dlaczego robienie tego zdjęcia było niestosowne.
Obiecuję, że to się nie powtórzy. Po prostu nie.
-Dziewczynka płakała. -Tak.
-Prosiła Maxa, żeby przestał. -Boże.
Ale tego nie zrobił.
Teraz rodzice dziewczynki się wkurzyli,
bo tego ranka zmarł ich pies.
Mają psa. My też mamy psa, Otisa.
-Tak. -Uratowaliśmy go. Gdyby zmarł...
Wie pan co? Może zadzwonię do jej rodziców.
Czasami potrzebne jest trochę komunikacji
i po prostu... wszystko się załagodzi.
-Będzie dobrze. -Nie.
-Wszystko jasne. -Będzie dobrze.
-Dobrze. -Przeniosę Maxa do layoutu.
W sekcji layoutu chodzi o przesuwanie zdjęć, tak?
-Nie. -Przyczepianie do kartek?
Projekt jest ważny.
Tak, rozumiem, ale widzisz, Max to fotograf. On...
Bardzo to kocha.
To mu pomaga.
Rozumiem, że chcesz dla niego tego, co najlepsze.
Ale tu jest 27 dzieci,
które chcą żeby to była najlepsza kronika.
W kronice chodzi o najlepszą fryzurę,
najładniejszą parę.
-Pamiętam. To było... Chyba... -Świetnie.
Max tego nie rozumie.
W zeszłym tygodniu miał zrobić zdjęcia
na meczu reprezentacji dziewcząt.
Wszedł na boisko,
jeszcze w trakcie meczu.
Nie wiedziałem.
-Szkoda, że nikt... -To nic.
Zawsze może robić zdjęcia.
Tylko nie do kroniki.
Pani Braverman, dzień dobry.
Sarah. Dzień dobry.
Wejdź.
Podać ci coś do picia?
Nie, przejdźmy od razu do rzeczy.
Ok.
Kiedy Amber i ja mieałyśmy to nasze...
Martwię się,
że to za szybko i wiesz, od kilku dni
ze mną nie rozmawia.
-Wystarczy. -Nie chodzi o ciebie.
Nie, myślę, że...
Chyba mówimy o czym innym.
Mówiłem o toalecie. Czy tu nie ma...
Macie zapchaną toaletę, tak?
Tak.
-Zapomnij co powiedziałam. -Tak. Myślę, że muszę...
-Nic nie musisz. -pogadać z Amber.
Nie, proszę, ja...
-Gdzie toaleta? Jest... -Lepiej gdybyś...
-Na górze. -Tak.
Nie. Stój.
Zróbmy...
-Trzeba więcej lutni. Naprawdę... -Więcej lutni?
Chcę, żeby praktycznie zagłuszyła sample Marvina Gaye.
Praktycznie.
Chcesz wrzucić sample Marvina Gaye?
Nie, będziemy tylko nakładać warstwy.
Chcę, żeby był jak
plusk Kanye Westa, chlust Daft Punk
zroszony T. Rexem.
-Ale ciągle my. -Cóż,
te składniki trochę się wykluczają.
Ale, tak. To znaczy, może...
Chcę, żeby brzmiało jak
coś, czego jeszcze nikt nie słyszał.
Dążymy do tego, to ci mogę obiecać.
-Dzięki. -Jak idzie?
-Magia. -Czarujecie? Super!
-Tak jest. -W porządku?
Spróbujemy jeszcze raz z Hear Me Now.
-Hear Me Now? -To...
Tym się teraz zajmujemy.
Już to nagraliśmy.
Jedna z tych trzech piosenek.
Tak, ale artystę,
zaniepokoił brak lutni i Marvina Gaye.
-To było nie tak. -Powiedz "nie".
-Nie mogę, bo nowe... -Musimy się spieszyć.
zasady mówią, że ich wizja to nasza wizja.
-Więc to moja wina? -Chcą lutni
-i Marvina Gaye, to... -Ich wizja...
Wizja w granicach rozsądku, ok?
Czas to pieniądz.
Jestem świadomy nowego modelu, który stworzyłeś i jego
-finansowych skutków. -Jesteś
-Robię co mogę. -Ok, idźmy dalej.
-Po prostu idźmy dalej. -Idziemy dalej. Dobrze.
Lutnia gotowa!
Ładnie.
Użyłem obiektywu 2.8,
który podkreślił naturalne światło docierające z okna.
Tak, naprawdę uchwycił agonię szkoły średniej.
Pamiętam, że zawsze ktoś płakał z jakiegoś powodu.
-Hej, cześć. -Hej. Patrz kto przyszedł.
Mam jeszcze 17 minut.
Tak, pogadaj z szefem. Dobrze?
Cześć kolego.
Popatrz na to. Najlepsze jak dotąd.
Jest piękne, kochanie.
Hank mówi, że pokazuje agonię szkoły średniej.
To chyba będzie okładka kroniki.
Wiesz, to dlatego jestem trochę wcześniej.
Właśnie rozmawiałam z panem Carlsonem.
Ta dziewczynka i jej rodzice bardzo się zdenerwowali
przez to zdjęcie.
Dlaczego? Jest świetne!
Wiem, to piękne zdjęcie,
ale popatrz, jak ona się na nim czuje.
Jak myślisz, co ona teraz czuje?
-Smutek. -Tak, smutek.
Czasem, gdy ludzie są smutni,
chcą trzymać te emocje w ukryciu.
-Dla siebie. -Dlaczego płakała publicznie?
Robiła to na środku korytarza.
Czasem, gdy ludzie wyrażają swoje emocje publiczie,
nie znaczy to, że można im robić zdjęcia.
Musisz poprosić o zgodę.
Dlaczego? Hank mówi, że fotografia
to uchwycenie chwili.
-Podtrzymuję. -To jest prawdziwa chwila.
Prawdziwe chwile potrzebują dobrego miejsca i czasu.
Ale to nie była jedna z nich.
To jest ten czas.
Tam, na zdjęciu.
To jest ten moment.
-Nic nie jest prawdziwsze -To dobra chwila.
Poczekasz na mnie w samochodzie?
-Tylko -Wciąż mam 15 minut.
Miałem 17 minut, ale zmarnowałaś 2.
Wiesz co, Mad Max? Musimy dokończyć to zdjęcie w ciemni.
-Zajmiesz się tym? Jeśli chcesz. -Ok.
W porządku.
Będę za kilka minut.
-Nazywam go "Mad Max"
Chyba to lubi. Ciężko powiedzieć.
Słuchaj, Hank, ja...
Jestem ci bardzo wdzięczna za to, co robisz dla Maxa.
Ale wiesz...
To zdjęcie, to nie żart.
Tak jakby... Ma przez to tyle kłopotów.
-Jest dobre. -Przenieśli go
wiesz, do layoutu.
-Do sekcji layoutu. -Co masz na myśli?
Co tam będzie robił? Co oni tam... robią?
Nie wiem, chyba Photoshop.
To akurat dobre dla...
Photoshop to żart.
-Daj spokój. -Nie używasz
Jest do kitu. Wszyscy go używają, ale to nie fotografia.
Fotografia jest w ciemni, robienie zdjeć takich, jak to.
Popatrz. Jest dobre.
To znaczy... Jest naprawdę dobre.
Pomijając temat,
który jest znakomity, ma kompozycję,
dobrą głębię, świetnie operuje światłem.
Ten dzieciak jest fotografem.
Powinien robić zdjęcia.
Nie powinien być w layoucie.
Możemy to wyrównać do czwartku?
To wszystko?
-Tak. Świetnie. -Tak.
Chciałabym zacząć z fundamentami.
-Co to jest? -Okna.
Tak. Poczekaj chwilę.
To są... Te okna, o których rano rozmawialiśmy.
-Wiem. -Zachód i południe.
Tylko że można lepiej połączyć
światło i intymność.
Chcę jeszcze na to spojrzeć zanim to ustalimy.
Ok.
Wiesz, chciałbym kiedyś porozmawiać
o naszym wspólnym procesie twórczym.
Jasne. Chodzi o granice?
Nie
Tylko... tak.
-Tak. -Zjedzmy razem kolację.
Dziś.
Nie dziś.
Jutro.
Tak, świetnie.
Kolacja i martini.
Rozmowa o granicach zawsze wychodzi lepiej po martini.
-Racja. -Albo dwóch.
-Cześć! -Hej!
Jesteś późno.
Miałem dziś niezręczną rozmowę z twoją mamą.
Kiedy z nią rozmawiałeś?
Joel kazał mi naprawić toletę.
Ona... Nie ważne.
O co chodzi?
Co powiedziała?
Powiedziała, że...
Chyba coś o ślubie, albo o mnie...
A teraz nie rozmawiacie ze sobą.
Chyba powinnaś o tym wspomnieć.
To naprawdę nic ważnego.
-Ok? To... -To wystarczająco poważne skoro
przepraszała mnie, a ja stałem jak głupek
i nie wiedziałem o czym mówi.
-Ok, ja... -Nie rozumiem...
Czemu nie chcesz powiedzieć? Jakbyś mi nie ufała.
Co? Ryan, co?
Tu nie chodzi o zaufanie.
To po prostu mi powiedz.
-Co chcesz wiedzieć? -Nie mam pojęcia.
Wiesz, jaka jest
mówi rzeczy i robi problem z powodu rzeczy
-Na przykład? -Przerzucała swoje
problemy, lęki i niepewności
związane ze swoją sytuacją.
-Jaką sytuacją? -Jej małżeństwa, wiesz, na moje.
-To było niesprawiedliwe i głupie. -Twój tata i tak dalej?
Porównuje mnie do twojego taty czy coś?
Nie. Robiła problem, w związku z...
Rodziną.
Bo twojej rodziny nie będzie. I...
Nie wiem czemu się czepia.
Ja też, nie wiem dlaczego sie tym martwisz
-Jestem po twojej stronie. -Ok.
-Dlatego nie wspominałam o tym. -Ok.
-To bez znaczenia. -Nie jestem zły.
Chcę wiedzieć, o co chodzi
-Czuję się jak... -Ok, po prostu...
Jeśli ktoś ma coś do mnie
Mam prawo wiedzieć, co to jest.
Nie, ona po prostu...
Ona tak ma. Po prostu...
Zatrzymuje w sobie różne sprawy
a potem je zwraca, wszystkie naraz.
-Wiesz... -Jakie sprawy?
Nie wiem. Co masz na myśli?
-Nie wiem. -Powiedziałaś "sprawy".
Sprawy, o których mówi.
-Wraca do różnych rzeczy. -Wiesz,
rzeczy z naszej przeszłości, które nie są już ważne.
-Jakie na przykład? -Problemy w zeszłym roku
-Jak... -Jakie?
Jakie problemy?
Co jej powiedziałaś?
Wiesz, z samochodem i takie różne...
Co? Ryan, ona widziała samochód.
Odwiedziłam ich w Święta.
-To znaczy... -Czy wie o
locie na pogrzeb?
Nie wiem, co mam ci powiedzieć.
Wtedy...
Ale to... Nie ma znaczenia.
Dla mnie ma.
Hej!
Co się stało?
Musiałem wyciągnąć ściankę
Żeby się dostać do rury
Och, nie!
Wygląda na mnóstwo pracy.
Jak długo to zajmie?
Muszę znów przykleić płytę i...
-Tak, ok. -przymocować toaletę.
Przyniosłam ci kawę.
-Nie, dziękuję. Dzięki. -Ok.
-Więc... -Zaraz będę musiał to przenieść.
Nie, ja wezmę.
Dużo rzeczy, co?
Wiesz, jaki jest powód?
Prezerwatywy.
Co? Co masz na myśli? Spłukiwanie?
-Tak. -Spłukiwanie ich?
Pani Braverman?
-Tak? -Trochę tu ciasno.
-Staram się... -Jasne.
Możesz mnie nazywać Sarah?
-Tak. -Prosze?
-Przepraszam, że przeszkadzam, muszę -Nie...
Coś powiedzieć lokatorowi.
Zanim się poprawi, musi się pogorszyć.
Racja.
-Dzień dobry. -Witam!
Cześć kolego! Podejdź no tu!
Nie zacząłeś beze mnie dziadku?
Nie, nic bez ciebie nie zrobię.
To nasz projekt.
Czekał na to cały dzień.
Nie tylko on.
Dobrze.
-Ok. Proszę. -Dobrze.
-Tu jest instrukcja. -Ok.
Zacznij i zobaczymy, co możemy zrobić.
-Ok. "Wymiana..." -Dobrze.
"ga-zi-ni-ka".
Gaźnika.
"Wymiana gaźnika"
-To jest to! -Ok.
Kocham ten samochód.
-To najlepsze, co mogłam mieć. -Cóż, ja nie.
Nienawidzę go.
Co? Mamo.
-Nic. Nikogo nie obchodzi, co myślę. -Mamo!
Co się dzieje?
Kompletnie mnie spławił.
Tata?
Tak, tata.
Możesz ze mną o tym porozmawiać.
Poprosiłam tylko, żebyśmy obejrzeli mieszkanie,
tylko obejrzeli, żebyśmy mogli
rozważyć, jak może wyglądać nasza emerytura.
A on kupuje ten kawał złomu, żebym się zamknęła.
To nie jest nasza emerytura.
To jesgo emerytura.
Chcesz sprzedać dom?
Nie. Nie wiem.
Może. Taylorowie dostali dużo pieniędzy za swój.
-Tak. -Ponad cenę wywoławczą.
Nasz jest lepszy.
-Tak. -Jest większy.
Jest za duży.
Wiesz, dużo do utrzymania.
Duży dom dla dwojga.
Dorośliście, wyprowadziliście się.
Moglibyśmy zrobić mnóstwo rzeczy, które...
Których nie zrobiłam.
Chciałabym zrobić dużo rzeczy,
dopóki jestem wystarczająco młoda, żeby się z nich cieszyć.
Wiesz, że nigdy nie byłam za granicą?
Mamo, nie wiedziałam, że o tym wszystkim myślisz.
A dlaczego miałabyś?
Joel nigdy by cię nie spławił.
Posłuchaj...
Nie wspominaj o tym nikomu, ok?
-Wszyscy są przywiązani do tego domu. -Tak.
-Nie będę. -Nie chciałam cię tym obciążać.
W porządku. Cieszę się, że mi powiedziałaś, naprawdę.
To już tyle lat.
Tyle lat z twoim tatą.
Gdzieś po drodze...
Straciłam swój głos w związku.
Nie wiem jak go odzyskać.
Włączenie zewnętrznego terenu, ogrody z warzywami i...
-Przesuwane szklane drzwi. -Tak.
Naturalny strumień między
-wnętrzem i ogrodem. -Surowce.
Ciepły kolor, którego często używasz.
Dziękuję, tak.
Dom, w którym chciałabyś dorastać, lecz nie dorastałaś.
Tak.
-Tak, to taki dom. -Tak.
Będę musiała podnieść poprzeczkę, Joel.
Jeszcze nic dla ciebie nie zbudowałem.
Nie. Ale nie przyszedłeś tu rozmawiać o projekcie.
-Chciałeś mówić o granicach. -Tak.
Dawaj.
Dziękuję. Pomyślałem, że...
Dobrze zatrzymać się zanim będziemy w sytuacji, w której
Wiesz, będziemy do tyłu, albo będziemy pożerać przychody mojej ekipy.
Żona opowiadała mi straszne historie
o młodych firmach,
-które... -Twoja żona to mówi?
-Nie. -Przepraszam.
-Nie, w porządku. -Zapędziłam się.
Nie, jesteśmy ekipą.
-Moja żona i ja. -Rozumiem.
Nigdy nie byłam zamężna, nie tak zwyczajnie.
Ale w tym małżeństwie, które zawarliśmy ty i ja,
chodzi o długą podróż.
Chodzi o, wiesz,
zainwestowanie własnej pracy
i nie zwracanie się do klienta z prośbą o pieniądze
i o bycie pod kreską.
I tworzenie pięknych domów.
Domów, w których chciałbyś dorastać, lecz nie dorastałeś.
-Dobra. -I robienie tego znowu.
I jeszcze raz, i jeszcze raz.
I zgarnianie mnóstwa pieniędzy.
-Przekonałaś mnie! -Tak! Zadziałało?
Tak, to brzmi... Brzmi całkiem nieźle.
-Cieszę się, że porozmawialiśmy. -Tak.
Tak, ja też.
Zamówmy kolejkę.
-Chodź, zróbmy to. -Tak.
-Na zdrowie. -Na zdrowie.
Dobrze, ok.
To znaczy... To jest to, tak? To jest dobre.
Takie samo od dwóch dni.
Okropne.
Zróbmy to jeszcze raz.
Wiesz co, mamy to. Po tylu razach, mamy to. Koniec.
Czyste złoto. Naprawdę, doskonałe.
Wspaniale.
Doskonale, nagrywamy jeszcze raz, to jak?
-Jeszcze jeden raz. -To twoja wizja.
Jeden raz. Tylko jeden.
-Jeden raz. -Chryste.
Dobrze się z wami pracuje!
Ok. Ok, jeszcze raz.
Muszę... Stąd wyjść.
"Brak pieluch. Wracasz?"
Ok, wiesz co? Nie możemy.
Słuchajcie, wszyscy są wykończeni,
Chodźmy już do domów.
Spróbujemy jutro, wyspani, ok?
Musimy skończyć piosenkę.
Nie wracam z takim badziewiem.
-Zostańcie. Ja mam dość, kończę. -Crosby?
-Nie możesz... -Kończę!
-Nie możesz wyjść zanim... -Muszę kupić pieluchy dla córki.
-Usiądź, nie możesz wyjść. -Co?
-Crosby! -Co?
Musimy to skończyć. Nie możesz wyjść
-dopóki nie skończymy piosenki. -Nie bez powodu go wyrzucili.
Ma szalone pseudo-artystyczne wyobrażenia o tym
jak ten album ma wyglądać. Będzie kiepski.
Nie możemy na to pozwolić. Musi być dobry!
Co mam zrobić? Mam go popruszyć magcznym pyłem?
-Mógłbyś? -Nie jestem psychologiem.
Chciałeś tego!
Nie próbowałbym tego ciągnąć
z noworodkiem w domu.
Mam dużo spraw, nie mogę...
Przykro mi, masz dziecko!
zostać z tym idiotą do końca życia!
Moment nigdy nie jest dobry.
-A mi było łatwo? -Co?
Kiedy wpadłeś ze swoim pomysłem
a Kristina była w ciąży.
Kiedy wpadłem z wspaniałym pomysłem.
-Wychodzę. -Jest umowa.
Zostaniesz, aż skończymy piosenkę.
-Nie mogę wyjść? -Nie, nie możesz.
-Nie możesz wyjść, Crosby. -Otworzyły się.
Co to?
-Crosby. -Ciekawe, czy...
-Mogę wyjść! -Crosby.
Tak, ponieważ jestem dorosły.
Nie schodź na dół. Nie...
Nie wychodź ze studia!
Crosby, przysięgam na Boga!
Crosby, ja...
Oby wyskoczył po piwo.
Chyba nie kończymy, co?
Weź pięć.
Pięć.
Weź pięć.
Czerwony smok czy niebieskie auto.
Fajne ciasta.
-Co? -Co jest stary?
-Co ty tu robisz? -A ty?
-Ja... Co robisz z... -Pieluchy.
-Racja. -Kupujesz ciasto?
Popatrz na siebie, tatusiu. Ja...
Przechodziłem tędy i...
Ciągle tedy przechodzę,
ale nigdy nie patrzyłem na ciasta.
Są tak ładnie ozdobione.
Popatrz. Ten wygląda jak wulkan.
Tak. Dobrze się czujesz?
-Tak! -Tak! Dobrze?
Jestem pijany.
Naprawdę? Nigdy bym nie...
-To... -Niezauważalne
-Dobrze. -Tak.
-Gdzie Julia? -Jest... W domu.
Byłem na kolacji
po drugiej stronie ulicy.
-W Henrick's? -Właśnie tam.
W tamtą stronę.
-No, w Henrick's. -Tak.
-Jak wrócisz do domu? -Miałem...
Plan był taki, żeby przestać być...
Nietrzeźwy.
Jak bym już nie był podchmielony pojechałbym, ale
Dobra, podwiozę cię.
Jestem Joel. Zjem cię.
-Gotowy? Popatrz. -Nie ubrudź koszuli.
Uważaj na kołnierzyk.
Będziesz spłukany.
Wiesz,
chodzi o wybory.
Życie jest serią wyborów.
Teraz mogę postawić na trochę ciężkiej pracy
I wznieść nasz biznes na wyższy poziom.
Wiesz?
Tak jakby...
-Jest dobre? -Bardzo dobre.
-Mogę spróbować? -Zaskakująco wyborne.
Tak, tylko nie schrzań mojej drogi.
To jest moje. Ten tor wyścigowy.
-Widzisz jakie dobre? -Joel, to jest ohydne.
To jest złe ciasto. Jesteś...
Słuchaj. Jesteś pijany.
-To nie jest dobre ciasto. -Tak?
-Nie jedz go. -Zaczyna mnie mdlić.
Dobra, jadę. Muszę podrzucić pieluchy Jasmine.
Zabije mnie.
Julia mnie zabije.
Jak tu dotarliśmy?
Nie, to znaczy, wiesz...
Wiesz, mamy dzieci i
biznesy na progu czegoś.
-Nie wiem. -Tak.
To jedna z moich ulubionych.
To jest piosenka.
Człowieku.
I to jaka! Posłuchaj jaka prosta.
-Tak! -To jest coś.
Jest...
To jest rock 'n' roll.
-Mogę wziąć twoją myjkę? -Nie.
Ok.
Nie potrzebuję myjki, mam bardzo miękką skórę.
Jasne.
Jesteś pewna że on wie co robi?
Kto?
-Gość naprawiający toaletę... -Ryan?
Tak. Tak, oczywiście.
Jak najbardziej.
Wiesz, znam hydraulika, z którym
można ubić interes.
Nie trzeba, dziękuję.
A może lubisz mnie pod prysznicem, mogę zostać.
Nie mogę się doczekać, aż znów będziesz miał wodę.
Ok.
-Możesz do niego zadzwonić. -Do kogo?
-Tego faceta. -Nie mogę zwolnić Ryana.
Czemu? Czy ty... Ty i Ryan? Pukasz go?
-Co? -Nie?
To narzeczony mojej córki.
-Sorry, ok. -Powiesz coś o tym?
-Ani słowa. -Chcę usłyszeć.
Nie. Rozumiem. Absolutnie zrozumiałe.
Tak, rodzina. Z rodziną się nie zadziera.
Bo to rodzina, jest najważniejsza.
Przepraszam, nie wiedziałem.
Ani słowa. Tak. Kropka.
Dobra wiadomość jest taka,
że dowiedzieliśmy się, że nie można
wkładać węża do muszli.
I że nie można spłukiwać prezerwatyw.
Dziękuję, panie Radford,
że się pan z nami spotkał.
Kiedy wyszłam od pana Carlsona,
rozmawiałam z przyjacielem.
Jest fotografem,
Wspaniałym, Hank Rizzoli, słyszał pan o nim?
Bardzo znany w Berkeley.
Jak Annie Leibovitz z Berkeley.
Niezwykły. To wspaniała osoba.
Wierzy, że Max ma talent do fotografii
i powinien robić zdjęcia do kroniki.
Ok. Myślałem, że wyraziłem się jasno, tu nie chodzi o talent.
Tak, ale rozumie pan
Ja i mój mąż porozmawialiśmy z Maxem
i to się już nie powtórzy.
Podjęliśmy już decyzje.
Wiem, że je podjęliście.
Panie Radford, mógłby pan
opowiedzieć pan Carlsonowi o zeszłym roku
i o tym, jaki Max był świetny
jako przewodniczący Rady Uczniów,
jak sobie poradził.
Było trochę wybojów po drodze,
ale koniec kńców,
był nadzwyczajny.
-Tak, poradził sobie. -Tak.
Cieszę się, że Max tego doświadczył.
Ale muszę byc szczery,
to było trudne dla reszty Rady.
Dlaczego pan to mówi?
Udało się dlatego,
tylko i wyłącznie dlatego,
że to Max dowodził.
Ale nadal musiałem gasić pożary.
Jakie? Nikt mi nic nie mówił.
Chętnie w tym pomogłem,
bo myślałem, że to będzie dobre dla Maxa.
Ale tym razem zgodzę się z panem Carlsonem.
Nie może robić zdjęć do kroniki.
To niesprawiedliwe dla innych dzieci.
Crosby akurat tam był?
Tak. Kupował pieluchy.
-Ile wypiłeś? -Nie za dużo.
-Tylko... Chciałem, wiesz... -Tak.
Być bezpieczny.
-Więc... -To dobrze.
Więc jeśli nie wypiłeś za dużo,
może powiesz mi, o co tu chodzi?
To jest ciasto.
To jest...
Wczoraj wyglądał o wiele lepiej.
To ciasto. Ale to było...
Kupiłem je dla...
Byłem pijany.
-Tak. -Byłem pijany.
Tak.
I spróbuję
nie denerwować się, że
piłeś na mieście do późna
razem z Peet
i mnie okłamałeś.
Chyba, że mam się denerwować.
Nie musisz.
Dobrze, więc nie będę.
Dobrze.
Ok. Jak poszło?
Dobrze. Całkiem dobrze. Wiesz,
cieszę się, że kazałaś mi z nią porozmawiać.
-Fantastycznie. -Tak.
Bardzo, żeby ustalić to na początku.
Tak, to prawda.
Więc będzie płacić za nadgodziny?
Postanowiliśmy
zainwestować teraz czas na dłuższą podróż.
"Dłuższą podróż"? Tak powiedziała?
Tak uzgodnilismy.
Tak powiedziała.
O tym rozmawialiśmy.
-Powiedziała to, bo -Ona i ja
nie płaci twoim chłopakom.
-Nie. To ona -To nie ona
-nam płaci. -ponosi koszty.
Wykorzystuje cię.
-Wykorzystuje? -Tak!
Wiesz jaka to jest dla mnie szansa?
Rozumiesz?
Tak, ale to ty ustalasz reguły.
Chodzi o to, że...
Ustalam je, żeby móc pracować
z nią w przyszłości
Doceni twoją stanowczość.
To wzięty architekt.
Wstrzymaj się!
Wiem, co robię.
To moja firma.
To nie ty. To ja.
-Hej. -Możemy porozmawiać?
-Pomóż mi. -Dobrze.
-Hej. -Coś takiego.
Chłopaki.
Możecie podejść na chwilę?
-Co robimy? -Posłuchajcie.
Tutaj. Meet the Beatles.
Widzicie? Nirvana, Bleach.
Nebraska, Springsteen.
Elvis.
To były przełomowe płyty, wydane za psie grosze.
Piosenka tytułowa? 4 dolary.
Nagrana za 4 dolary.
Bleach? Cały album za 600 dolców.
Springsteen nagrał Nebraskę na taśmie w pokoju.
-Naprawdę? -Tak.
Nie ma w nich pieniędzy.
Były uproszczone i surowe.
Nie kryli się za jakąś wydumaną produkcją.
Mieli coś do powiedzenia,
powiedzieli to, a ludzie ich słuchali.
Zrobimy tak.
Pozbędziemy się lutni,
pozbędziemy się sampli,
wszystkich warstw,
i nagramy was z całym tym brudem.
Bo macie talent.
Jesteście świetnym zespołem.
Macie świetne piosenki.
Oliver, mimo że jesteś irytujący,
naprawdę potrafisz śpiewać.
Więc śpiewaj
resztę zostaw nam.
Ok, super.
Ok?
Ok.
-Hej. -Cześć.
Jak poszło?
Dobrze. Możemy zostać chwilę dłużej?
Nie skończyłem czyścić.
Nie skończyliśmy jeszcze...
Dobrze.
Ok.
Wiesz co, Victor, może idź umyj ręce,
dokończymy innym razem.
-Dobrze? Dzięki, dobra robota. -Ok.
Dziękuję.
Mówię ci, ten...
Ten pomysł z samochodem, to był...
Powinienem mieć takich pięć.
-Tak. -Tak.
Mamie się podoba?
Mamie? Bardzo. Dlaczego pytasz?
Cóź,
powiedziała mi o domu
i o mieszkaniu, które chciała obejrzeć.
Nawet nie chciałeś z nią porozmawiać.
Wiesz...
To jest sprawa między mamą a mną.
Cieszę się, że pytasz, kochanie,
ale trochę się wtrącasz.
Może z tobą rozmawiać, o czym tylko chce.
Ma prawo głosu.
Jestem wdzięczna za ten samochód.
To jest wspaniałe dla Victora.
Ale porozmawiaj z mamą.
I wysłuchaj jej.
-To twoja żona... -Hej.
i ma prawo brać udział
w podejmowaniu wspólnych decyzji.
-Wiesz? -Ok. Dobrze się czujesz?
W porządku.
Przepraszam.
Musiałam coś powiedzieć.
Możemy porozmawiać?
Więc...
Rozmawiałam z kierującym kroniką
i z dyrektorem.
Postanowili przenieść cię
do sekcji layoutu.
Nie wiem czy mogę robić zdjęcia i layout
w jednym momencie. Nie wiem.
Chyba nie mam czasu.
Mam Hanka i trzy razy w tygodniu koło matematyczne.
Tak. Wesz, nie będziesz już robił zdjęć.
-Jak to? -Chcą żebyś robił layout
i nauczył się Photoshopa.
Nie. Jestem najlepszym fotografem.
-Jesteś najlepszym fotografem. -Tak.
Ale są inne dzieci w szkole
-i muszą... -To niesprawiedliwe.
Dlaczego najlepszy fotograf nie może robić zdjęć?
Możesz robić zdjęcia.
Będziesz mógł pracować z Hankiem.
On nie ma kroniki.
Wiem, że nie ma, ale tak zadecydowała szkoła.
-Tak uważają. -Ale to głupie i niesprawiedliwe.
Mamo, odpowiedz. To jest sprawiedliwe?
Nie, uważam, że nie.
Uważasz, że nie.
Skoro uważasz, że nie, czemu mamy słuchać?
Max, posłuchaj mnie.
Tak zadecydowali.
-Czasem w życiu -To niesprawiedliwe.
Nie wszystko jest sprawiedliwe.
Musisz się z tym pogodzić.
Ok? Wiem, że to jest do bani.
Jest okropne. Ale nie zmienimy wszystkiego.
-Musimy się podporządkować. -To głupie.
Dlaczego musi tak być?
Naprawdę mnie to złości.
Wiesz co? Mnie też to złości.
Bardzo mnie to złości.
Więc usiądziemy i będziemy się razem złościć.
Będziemy razem się złościć.
Pani Braverman.
-Ryan.
Hej, wejdź.
Ma pani chwilę?
Jasne, wejdź.
Nie, w porządku. Po prostu...
Mój ojciec zmarł, gdy miałem 11 lat.
Mama ponownie wyszła za mąż
za faceta z pracy, pół roku później.
Był dla niej w porządku, ale
uważał, że kary cielesna
to najlepsza metoda wychowawcza dla chłopaka
wkurzonego, że stracił ojca.
-Ryan, przykro mi... -Więc...
Nie potrzebuję litości.
Po prostu mówię dlaczego
tak szybko opusciłem dom i nigdy się nie obejrzałem.
Ryan, nie musisz się tłumaczyć.
-Nie potrzebuję tego. -Chcę odpowiedzieć
na pytania, które pani zadaje.
Nie każdy ma taką rodzinę jak pani.
I...
Wiem, że zawaliłem. Że zrobiłem rzeczy,
które panią przestraszyły i powinny,
bo to pani córka.
Ale ją kocham.
Bardzo ją kocham.
I bardzo staram się być lepszy.
Chcę być wart pani rodziny.
Chcę być wart pani córki.
Wiem, że pani myśli, że się spieszymy, że to za szybko.
Ale chcę pani powiedzieć, że szybko się dorasta samemu.
Szybko się dorasta w wojsku.
Wiem, czego chcę.
Chcę rozpocząć wspólne życie.
Ok.
Dzięki.
Ok.
Sarah
Naprawione.
Dzięki.
Toaleta.
Ok.