Pukanie do drzwi dziewczyny.
Takiej jak ta z łazienki.
w poprzednim odcinku
Co, Natalie?
Właśnie, Natalie.
Victor ma problemy z czytaniem.
Powinien powtarzać klasę.
Nie zgadzam się.
Amber bierze ślub. Co ty na to?
Nie chcę, by popełniła błąd.
Może Ryan nie jest taki jak Seth?
Co robisz?
Pracuję nad budżetem kampanii Kristiny.
- Ktoś się tym nie zajmuje? - Tak.
Ale jeśli jej to zostawię, zbankrutujemy.
Jest tutaj.
Potrzebujesz pomocy?
Na pewno?
Tak.
Babcia Blanche daje tutaj radę.
Da sobie radę.
Chłopaki z jednostki pomogą.
Mogą ją nawet ponieść.
To tutaj.
- Czyż nie jest pięknie? - Zgadza się.
Też tak myślę.
Pięknie.
Dostałam zadyszki.
Pająk!
Co?
Odpocznijmy.
Już dobrze?
Więc to jest to miejsce.
To nasze jezioro.
To nasze wyjątkowe miejsce.
Tu byliśmy na pierwszej randce.
To miejsce było dla mnie wyjątkowe już wcześniej,
dlatego ją przyprowadziłem.
Wiedziałem już, że to ta jedyna.
- Skarbie. - Wiedziałem.
- Kocham cię. - A ja ciebie.
Więc...
Będzie idealnie.
Nie wiem, czy mamie się podoba.
- Co się dzieje? - Podoba mi się.
Nie wiem, gdzie wszyscy usiądą.
Nie ma wystarczająco miejsca dla obu rodzin.
Z mojej strony przyjdą tylko kumple i drużbowie.
Nie będzie ich wielu.
- A rodzina? - Mam tylko mamę.
A ona nie da rady przyjść.
Nie będzie jej na twoim ślubie?
Mamo, nie...
Mniej ludzi.
Więc chyba się zmieścimy.
Na to wygląda.
To nie jest jedyna opcja. Po prostu nam się podoba.
Mam nadzieję, że tobie też. To dla nas ważne.
Podoba? Jest pięknie.
To dobrze.
To jest smutne, ponure...
Piosenki Drew. Puść.
W porządku.
Znalazłam to. Podoba mi się.
Mi też.
Ta muzyka jest smutna.
Jak jedna rzecz, która pokazuje,
że jesteś z kimś zgrany.
Jeśli nie możesz dzielić z kimś muzyki, nie wyjdzie wam.
- To nie ma sensu. - To koniec.
A to jest moja piosenka na płakanie.
Jest trochę stara,
ale też inna.
Oficjalnie jesteśmy bratnimi duszami.
Fajnie.
Czekaj...
Magia musi się kiedyś skończyć.
To Joni Mitchell, prawda?
Uwielbiam ją.
Ludzie mówią, że jestem dziwna bo ją lubię.
Ale ta piosenka...
Przemawia do mnie.
- Jej głos zapada w pamięć. - Uwielbiam Joni.
Wiem.
Zapada w pamięć. Jest dobra.
To dobre słowo.
Zgadzam się.
Nie znam nikogo, kto ją lubi
Ani nawet zna tę piosenkę.
Ty znasz.
To tylko wszystko potwierdza.
Nie będziemy się kłócić.
Drew Holt, oficjalnie zostałeś moim najlepszym kumplem z koledżu.
Super.
Dobra, uciekam.
Do zobaczenia wieczorem.
Poważnie! Pobaw się u siebie!
Proszę.
Idź do pracy. Zajmę się tym.
- Spóźnisz się. Idź. - Powodzenia.
- Dzięki. - Mamo, on zaczyna.
Potrzebujemy grubej ryby,
Dobrze sobie radzimy
z obecnym budżetem.
Ludzie wierzą w twoją kampanię,
to ekscytujące.
Ale rachunki same się nie zapłacą.
Adam, masz studio muzyczne.
Na pewno są klienci, którzy nas wesprzą.
To dziwne prosić ich o kasę.
Dlaczego?
By nie czuli się zobowiązani.
Tak właśnie mają się czuć.
A twoi dawni klienci?
Nie twój klient...
A ten pan...
Ta grupa ryba. Dużo mu pomogłeś.
Jest raperem.
Mista Ray?
On zna Mista Ray?
Tak.
I nie mówiłeś?
Wiesz, kim on jest?
To ścieżka dźwiękowa mojego filmu.
Jaki on jest?
Jest przerażający. Boję się go.
I nie będę go prosić o pieniądze.
- Lubił cię. - Nieprawda.
Bawiłem go. To różnica.
Nie będę dzwonić, ani do niego nie pojadę
by prosić o tysiąc dolców.
Oczywiście, że nie.
Takiego kolesia prosi się o więcej.
Słyszę egoistyczny wydźwięk w jego głosie.
Mam nadzieję, że właśnie tego szukają.
To już 30 podejście i ciągle brzmi tak samo.
Dziękuję.
Spróbujemy jeszcze raz.
To było naprawdę świetne.
Spróbujemy jeszcze raz?
Jeszcze raz?
Żartujesz sobie?
Nie nacisnąłeś "nagrywaj"? Wyszło idealnie.
- Było książkowo. - Powiedz im to.
Koniec z przedstawieniem.
Musi być czysto.
A to było tak sobie.
Olivier masz świetny głos.
Ale prosimy jeszcze raz,
trochę zaciągnij trochę.
Mam zaciągnąć?
Hej, odwróć się.
Mam zaciągnąć?
To patrz.
Zróbmy sobie przerwę.
Jestem za.
Pięć minut przerwy.
Nie wiesz, co to rock'n'roll!
Panie Garniturku!
Słuchaj, to studio nie jest nawet opłacoone.
Nie obchodzi mnie to.
Nie obchodzi mnie pianino.
Nic mnie nie obchodzi.
Dajmy mu chwilę. Zmęczy się. Już brakuje mu tchu.
Wychodzimy.
Nie będę tego znosić. Wychodzimy.
Odłóż pałeczki. Na co czekasz?
Jak poradziłaś sobie z dzieciakami?
Wspaniale.
Właśnie odbywają karę.
Przestań, to nie...
Przestań...
Wszystko w porządku?
Raczej tak.
Mieli sprzątać za karę.
W domu nie ma nic czystego.
Czyja to wina?
- Sprzątanie mnie uspokaja. - Oczywiście.
Znaleźć ci jakąś pracę?
Łapię, skarbie. Hej, przestańcie.
Odłóżcie to natychmiast.
Odłożyć.
- Idziemy. - Nic nie zrobiliśmy.
Mamy tutaj
problem z komunikacją.
- To nie jest problem. - Ona jest problemem.
Cisza.
Mama powiedziała mi,
że się kłócicie i krzyczycie.
Że nie szanujecie starszych.
To brak amerykańskiej etyki pracy.
Nie patrz na nią.
Ona wychodzi. Zaraz jej nie będzie.
Zostawisz nas tutaj?
To nasza kara?
Pomożecie dziadkowi przy kilku sprawach.
I zajmie wam to trochę więcej niż w domu.
Tutaj się zgodzę.
Zobaczymy się o 17:00.
Za mną, żołnierze.
W porządku.
- To jest to. - To jest album.
Joni wie, jak cię rozweselić
i jednocześnie poruszyć.
Ale przełączmy następną bo chce
mi się przy niej płakać.
Poważnie?
Słuchaj, ta muzyka jest niezła.
Dzięki niej przejdziesz do następnej bazy.
Naprawdę?
Nie mogę, stary.
Nie mogę, Adam.
Ten cały Olivier Rome pobił
mnie ze wszystkim.
- Nie dam rady. - Poczekaj.
Dlaczego słuchacie...
Joni Mitchell?
Bo jest genialna.
Nasz bratanej przyszedł po radę, nie tylko w kwestii muzyki,
ale też kobiet.
Przyszedł do mnie.
Doceniłbym jeśli...
Chcesz jego rady?
Znam dziewczynę, która lubi Joni Mitchell.
Wsłuchuję się w nią. To głupie.
Nie uwierzy,
że to naprawdę mi się podoba.
Drew, posłuchaj mnie.
Jesteś na kluczowym etapie.
Teraz widzi w tobie kumpla.
Musisz pokombinować,
żeby ze strefy koleżeńskiej przejść
w strefę zabawy.
Łapiesz?
Nazwijmy rzeczyp
po imieniu.
Słuszna uwaga.
Przy dziewiątej piosence
wszystko jest możliwe.
Wstrzymuję oddech.
Umawiałem się z dziewczyną i przez rok udawałem vegana.
Nie mogę oceniać...
Mam dla ciebie radę.
Jeśli nie lubi mnie takiego, jaki jestem, warto?
To okropna rada.
Musisz trochę pokłamać.
Nie możesz słuchać muzyki
i wierzyć, że uda ci się ot tak.
Musisz na to zapracować.
Postarać się.
Wiedzieć, gdzie ta...
Piosenka numer dziewięć.
Czekamy na ciebie
bo musisz wcisnąć nagrywanie.
Sam dałbym radę, ale od czegoś jesteś.
To tak działa?
Chodź i wciśnij go.
Idę wciskać przyciski.
No chodź.
Jeśli chodzi o toaletę,
szukamy przenośnych kibelków w intenecie.
To nie jest kategoria.
Jest.
Są luksusowe. Zobaczysz.
Luksusowe kibelki.
Wszystko będzie fajnie.
Co założysz?
Zapomniałam o tym. Coś puchatego.
Coś z miejscem na moje nawyki żywieniowe.
Kto będzie jego drużbą?
Nie wiem, nie rozmawialiśmy o tym.
Nie wiem, jak zorganizujemy połowę rzeczy.
Te tradycyjne na przykład.
Ale robisz wesele,
to jest tradycyjne.
Nikt z jego rodziny nie przyjdzie?
Raczej nie.
Chciałam poznać...
Nie znam go za dobrze.
Też ich nie poznałam.
Nie jest z nimi blisko.
To raczej
skomplikowane.
Nie mają dobrych relacji,
a on próbuje się od tego odciąć.
Nie jesteś ciekawa?
Szczerze, to delikatny temat.
Nie chcę naciskać.
Ufam mu.
Jestem pewna, że dzieli się ze mną wszystkim, czym trzeba.
Nie każdy jest blisko ze swoją rodziną.
Jeśli się nie dogadują, nic dziwnego.
że ich nie zaprosił.
A może to byłaby okazja do...
Mamo, to nie terapia.
Rozumiem.
Dziękuję.
Rozumiem twoje podejście.
Takie tematy pojawiają się przy organizacji ślubu.
Najwyraźniej tak.
Zrobiłam ci kawy.
Dziękuję.
Ćwiczysz bycie żoną?
Tak.
Słuchaj...
Mój tata nie jest...
To nie za ciekawy typ.
Nie lubię go,
jako osobę.
Ale to mój tata, jest częścią mnie
i jest dla mnie ważne,
- by był na ślubie. - Świetnie. Cieszę się.
Nie mogę się doczekać, aż go poznam.
- Mówię to bo... - Wiem, po co to mówisz.
Cóż...
To dla mnie ważne,
by poznać twoją rodzinę i to dziwne...
Kiedyś ci ich przedstawię.
Ślub ma być najwspanialszym dniem w naszym życiu.
Jeśli przyjdzie mój ojczym, to się nie uda.
Dlatego nie przychodzą.
Czy to oznacza, że...
twoja mama też nie przyjdzie. Przez niego?
Pewnie tak.
Rozumiem.
A twój tata?
Nie utrzymujemy kontaktów.
A nie dasz mu chociaż znać,
że się żenisz?
Ale on...
Nie żyje.
Przepraszam. Nie wiedziałam.
Przykro mi. Pewno było ci ciężko.
To było trudne, ale...
Słuchaj, to wszystko
przeszłość. Dajmy spokój.
Skupmy się na przyszłości.
Jestem szczęśliwy jak nigdy.
Jesteś najlepszą rzeczą jaka mnie spotkała.
Kocham cię.
Bierzemy ślub.
Przypomina mi to piosenkę, Court and Spark.
Nie znam.
Kto to śpiewa?
Joni Mitchell.
Znam tylko tę jedną,
którą ci puściłem. Była z filmu.
Mama ją odkopała.
Nie wiedziałam,
że jesteś fanem Joni Mitchell.
To super.
Może wpadnę do ciebie później?
Możesz puścić mi jej piosenki.
Super, do zobaczenia.
Jak ci idzie, Victor?
Dobrze.
Chyba załapałem o co chodzi.
Wiesz, co to?
Pompa wodna.
Co robi?
To serce silnika.
Schładza wszystko.
Wyczyść ją dobrze.
A to jest wirnik.
Weź te śruby bo...
- To trudne. - Wyczyszczę lepiej.
O, dobrze.
Skończyłam.
Pokarz.
Super. Bardzo dobrze.
Weź to i też wyczyść.
To wymaga więcej pracy.
Co to?
Trzeba szorować.
Zaangażowanie mojej żony w edukację
czyni ją najlepszą kandydatką na burmistrza
i dlatego warto zainwestować
w jej kampanię.
Jako przyjaciel i brat,
radzę ci nie uderzać z tym do Mista Raya.
- Taki macie plan? - Nie chcę tego.
Obiecałem Kristinie i chcę mieć to z głowy.
Na pewno doceni entuzjazm.
Jesteście gotowi>
Nie.
Chciałem powiedzieć, że byliście świetni.
Lepsi niż zasługują.
Dziś ostatni dzień zespołu w studio.
Chwila. Zwalniasz nas po tym wszystkim?
Nie wy jesteście zwalniani.
Powiem dziś zespołowi, że odchodzę.
Przepraszam za utrudnianie wam życia.
Może w przyszłości przyślemy lepsze zespoły.
Byłoby fajnie. Dzięki.
W porządku.
Dziękuję za pomoc.
Żartujesz sobie?
Z czego się cieszysz?
Odzyskałem życie.
- Byli okropni. - Niedobrze.
To najlepsza rzecz...
Teraz, gdy trwa kampania...
kasa jest potrzebna.
Jako ojciec niemowlaka, mówię, że nie warto.
Jako ojciec trójki dzieci,
przypominam, że życie jest drogie.
To może wymyśl jak wypełnimy grafik,
a ja pójdę do Mista Raya błagać go
o pieniądze na kampanię.
Nie zapomnij o tym.
Dasz mi je?
Nie rób tego teraz.
Słuchaj, są dużo warte.
Przysięgam.
Kto tam?
Adam Braverman.
Przyszedłem do Mista Ray'a.
Dobra, wchodzę.
Dziękuję.
Co słychać, mój ninja?
Jak leci?
- W porządku. - Co u dzieciaka?
Dobrze.
Gdy go poznałem, siedział
na kanapie i gadał o interesach.
Nie wiedział,
że jego żona rodzi w tym czasie.
Dobra jest.
Mała ma na imię Nora.
Moja żona ma się świetnie.
Chciałem o niej porozmawiać.
Siadaj, białasku.
Nie zapytasz Mista Raya co u niego?
Oczywiście. Zajęty z ciebie człowiek i nie
chciałem zabierać czasu.
Ale oczywiście chcę wiedzieć.
Co u niego?
Radzi sobie dobrze.
Spełnia swoje marzenia.
Cieszę się, że album nagrany w Luncheonette
był wielkim sukcesem.
Żebyś wiedział. Rozejrzyj się.
To właśnie skutek ciężkiej pracy i talentu.
- Dziękuję ci, Jezusie. - Amen.
Naprawdę się cieszę,
że mogliśmy mieć swój udział w sukcesie albumu.
Mały udział.
Nie tak wielki jak twój talent i ciężka praca.
I Jezus.
Czuję, że czegoś chcesz.
Chyba masz kłopoty.
Mamy kłopoty w pracy.
- Było ciężko. - Porozmawiajmy. Pomogę.
Wiesz, właśnie
straciliśmy klienta.
Przykro mi, stary.
- Wiem, jak to jest. Umarł. - Nie.
Klient odszedł.
Wytwórnia z niego zrezygnowała.
Stąd brak klienta.
- Nadaj żyje. - Co za wytwórnia.
Nagrywają dobrą muzę.
Dlatego założyłem własne studio.
Mista Ray nie odpowiada przed nikim.
Nie jesteś w wytwórni? Masz własną?
Robię swoje. Bierzemy naszą muzykę prosto na ulicę.
Taka przyszłość.
Tak uważasz?
Tak.
Nie chcesz dla kogoś pracować, chcesz być kimś.
To zmieniło moje życie.
- Wiesz o co mi chodzi? - Chyba tak.
- Co się stało? - Nie wiem.
Rozmawialiśmy i nagle było pozamiatane.
Byłem przygotowany.
Czuję, że cię zawiodłem.
Nie zawiodłeś mnie.
Proszenie o kasę jest dziwne.
Czułem się niekomfortowo.
Goniłem za nim.
Wiesz co? Próbowałeś.
Tylko to się liczy.
Jestem ci za to wdzięczna.
Jak sobie radzisz?
W miarę dobrze.
Rozmawiałam z świetną emerytowaną nauczycielką.
Zaczęła uczyc w Berkeley Unified w 1948.
Miła babeczka.
Chciała mi dać
całe swoje oszczędności na kampanię
bo we mnie wierzy.
To było 25 dolców.
Wiem, wiem.
Była taka miła.
Ci, którzy nie mają kasy, chcą bym była burmistrzem.
- Zawiodłem cię. - Nieprawda.
Macie dobre wieści?
Podpisane zdjęcie Mista Ray'a,
Zapomniałem o zdjęciu...
To nie wypali.
Co?
Próbował.
Co się stało?
Po prostu nie wypali.
To wszystko.
Macie szczęście. Mam dobre wieści.
Naprawdę? Jakie?
Spotkasz się z Harry'm Lernerem.
Z tym deweloperem?
Nie mów tego tak.
Nie mówię.
To milioner. Ma mnóstwo kasy.
Datki. To gruba ryba.
Jak to załatwiłaś?
Jestem niezłomna, uparta
i nie przyjmuję odmowy.
Dzięki za bajgle.
A jak stoimy z projektem loftów w centrum?
Nie określiliśmy się. To urok spotkań.
Rozmawiając twarzą w
twarz nie musisz podawać szczegółów. Sterujesz rozmową.
Unikamy niewygodnych kwestii.
Jasno określimy, że jeśli wygram...
nie poprzemy jego działań.
- Zgoda? - Zgoda.
Tak powiem
jeśli temat wypłynie.
Ale nie musimy o tym mówić. Ubierz się.
- Jestem ubrana. - Nie jestem.
No dalej.
- Nie podoba mi się ten ton. - Lubię ją.
Rozmawiałem niedawno z Bobem Little.
Mądry z niego dzieciak.
I wie o tym.
Temat jest otwarty.
Dobrze.
Dlatego tu jestem.
Szczerze, nie dała mi wyboru.
Jest bardzo uparta. Szanuję to.
Dziękuję za poświęcenie nam czasu.
Wiem, że jest pan zajęty.
Mieszka pan w Berkeley czy...
W Mill Valley.
Ładnie tam.
Ale chodziłem do Cal.
Zawsze marzyłem by zobaczyć
zrewitalizowane centrum Berkeley.
Kristina też była w Cal.
Tak, zgadza się.
To stąd jej pasja do edukacji.
Widziałam niesprawny system.
Dlatego startuję w wyborach.
Słyszała pani o moim
projekcie loftów?
Buduję kompleks apartmentów w centrum.
- Ten dziesięciopiętrowy? - Ośmio.
Może zejdziemy do sześciu.
Nie wiemy jak wysoko
uda nam się budować.
Żeby uzyskać pozwolenie
w Berkeley, trzeba się nieźle natrudzić.
Mieszkańcy są zaangażowani.
Z takim projektem wiąże się budowa,
ruch, przeludnienie.
Potrzebują lidera, który przedstawi
Społeczeństwa.
...im wady i zalety
czegoś takiego. Powstaną miejsca pracy.
Gospodarka ruszy.
Zgodnie z prognozami,
Lerner Group stworzy ponad 100
miejsc pracy w branży budowlanej.
Świetnie. Szwagier
Kristiny jest przedsiębiorcą budowlanym.
Tak, ucieszy się.
I do tego związki zawodowe.
Potrzebuję dotrzeć do rady
zajmującej się strefami.
Za pierwszym razem się udało,
ale potem sprawa trafiła do ponownego rozpatrzenia.
To trochę trwa bo...
W samorządzie jest dużo biurokracji,
a Kristina chce ją ograniczyć.
Bardzo podoba mi się
ten projekt.
Zrealizuję go.
Dobrze dla pana.
Podoba mi się pana nieustępliwość.
Dlatego startuję w wyborach.
Skupiam się głównie na edukacji.
To moja pasja.
Naprawdę pana
dopingujemy.
Chcemy, by pana projekt przeszedł. Prawda?
Tak, ale...
Skupiam się głównie na edukacji.
- Mama! - Jesteśmy uratowani.
Cześć, skarbie.
Jak poszło?
Zabierz mnie do domu. Teraz.
Oficjalnie zostało im jeszcze 10 minut.
Słyszeliście dziadka. 10 minut.
Super. Jeśli się pośpieszymy,
skończymy rozkładać pompę.
Masz rację.
Chyba trochę za ciasno.
Widzisz?
Nie mam okularów.
Jesteśmy na czwartym etapie.
Może mi przeczytasz?
"Jest...
M...
Możliwe...
że niektóre...
niektóre...
że..."
Ja przeczytam. Inaczej to
potrwa cały dzień.
"Jest możliwe, że niektóre śruby
będą trudniejsze do odkręcenia."
"Może to powodować nieprawidłowy moment obrotowy".
Uśmiechnij się do tatusia.
Uśmiechnij się. Patrz na tatusia!
No uśmiechnij się.
- Mały uśmiech. - Możemy pogadać?
- Wujek szef tu jest. - Cześć.
Mama była tu cały ranek więc jest zmęczona.
Skarbie, połaskotaj ją.
Niech się uśmiechnie.
Musimy pogadać o pracy. O, uśmiechła się!
- To nie był uśmiech. - Był.
- Tu. - Pa, Jasmine.
Nie wyłączaj.
Zadzwonisz do nich za chwilę.
To ważne.
Obiecałeś pracę w rodzinnej atmosferze.
I taka jest, a będzie lepsza.
Rzuć na to okiem. Wiesz co to?
Nie. Co to?
Nasza przyszłość.
Ciągi cyfr. Nasza przyszłość to matematyka.
Zapomnij o nich na chwilę.
Najwyższa pora
założyć własną wytwórnię.
Chcesz to zrobić?
Jako jedyny w Stanach nie wiesz, że przemysł
muzyczny umiera.
- Nie umiera. - Jesteś jedyny.
Zapomnij o starym
modelu biznesowym.
Ah tak.
Będziemy świadczyć kompleksowe usługi.
Będziemy nagrywać i zajmować się dystrybucją.
Będziemy producentami.
A kto nam zapłacić?
I tutaj pojawiają się cyfry.
Mogę ci szczegółowo wyjaśnić.
Nie musisz. Chcę wiedzieć,
kto nam będzie płacić.
Rzeczywista rentowność jest możliwością.
Musimy przejść na następny poziom
i naprawdę pracować dla siebie.
- Już to robimy. - Nieprawda.
- Tak. - Nie.
Ograniczają nas wytwórnie i producenci.
Nie chcesz dla kogoś pracować, chcesz być kimś.
Złota myśl.
A skąd weźmiemy artystów?
Żaden liczący się zespół
nie podpisze umowy z nową wytwórnią.
A jeśli stracą umowę ze swoją?
Chcesz współpracować z Ashes of Rome?
- Tak. - Taki masz plan?
Pracować z tymi idiotami?
Tak.
Zapomnijmy na chwilę, że ich wokalista jest odrażający.
Ich jedynym atutem są piosenki,
do których nie mają już praw.
Należą do byłej wytwórni.
O, chyba zwątpiłeś.
Biznes, na którym rzekomo się znasz,
działa w ten sposób.
To nie fair, ale tak jest.
To naprawdę nie fair.
- Tak to działa. - To kolejny powód
żeby to zrobić.
Odzyskamy te piosenki.
Zróbmy to.
Jak chcesz je odzyskać?
Nie wiem, ale coś wymyślę.
Wrócimy do studia
z Oliverem Rome,
jeśli odzyskasz piosenki.
Powodzenia.
Musisz mi zaufać.
To jest...
Za bardzo się tym nie denerwuję.
Może nie jest tak dobra, jak zapamiętałem.
Podoba mi się.
Naprawdę?
Zagrać coś innego.
Dobra.
Ja...
nie umiem. Przepraszam.
Dlaczego nie?
Joni Mitchel jest...
Nie wiem.
Udawałem, że ją lubię bo myślałem, że ty ją lubisz.
Dlaczego tak zrobiłeś?
Dlatego, że...
cię lubię.
Bardziej niż koleżankę.
Jeśli ty tego nie czujesz,
nie ma problemu.
Nie będę się głupio zachowywał.
Nie.
Nie umiałbym dalej puszczać Joni Mitchell i udawać.
Po prostu nie mogę.
W porządku.
Teraz już wiem.
Puszczę Beach House albo coś innego.
Świetnie.
- Masz wystarczająco dużo jedzenia? - Pewnie.
To dla Joela.
Na kolację.
Dla mnie pewnie nic nie zostanie.
Dzieciaki, idziemy.
Dziękuję za pomoc, tato.
Było fajnie.
Fajnie być potrzebnym.
Jesteś potrzebny.
Wiesz, nie chcę...
no wiesz...
wścibiać nosa w nie swoje sprawy, ale...
Słabo czyta.
Wiem.
Pracuję z nim wieczorami,
ale to tortura.
Co mówią nauczyciele?
Że jest źle.
Chcą żeby powtarzał klasę.
Ma powtarzać czwartą klasę.
Ciężka sprawa.
Powiedzieli, że wybór należy do nas, ale się nie zgodziliśmy.
Ale codziennie zostaje w tyle.
Widzę to. Joel mówi, że przesadzam.
Ale ja to widzę.
Nie chcę cię w to wciągać,
ale czuję, że jestem z tym sama.
Poprę cię. Pomogę jak tylko
będę mógł.
Dziękuję.
Dzięki.
Potrzebujesz wszystko?
Skarbie?
Cześć.
Pracujesz?
- Tak. - Jak leci?
- Dobrze, a u ciebie? - Też.
Było dobrze.
Popatrz na to!
Dwadzieścia tysięcy od Lerner Group.
- Świetnie, Skarbie. - Tak.
Gratulować?
Chyba tak.
Heather sprzedała mnie w mniej niż siedem minut.
Była świetna. Poczuł się
wysłuchany bez składania obietnic.
- Wspaniale. Ale... - Więc wszystko dobrze.
- Tak? - Sama nie wiem.
Czuję się źle.
Wszyscy będą wiedzieć, że moje fundusze pochodzą od dewelopera.
- Wiesz o co mi chodzi? - Słuchaj.
Jeśli właściwie je wykorzystasz,
nieważne skąd pochodzą.
Obchodzi mnie to.
Chcę się z tym dobrze czuć.
A z tym czekiem nie czuję się dobrze.
- Wiesz co? Nie przyjmuj go. - Jeśli nie przyjmę,
to koniec kampanii.
Trudna decyzja.
To dwadzieścia tysięcy!
Co byś zrobił?
Nie zrzucaj tego na mnie.
Tylko cię pytam.
Myślę, że w świecie polityki
to zwykły biznes.
Spieniężyć czek?
Trudny wybór.
Wiem...
Czas na kolację.
- Chyba oszaleję. - Gdzie jest?
Zgadza się.
Chodźmy do Burger and Pie.
- Chodźmy. - Słyszałem,
że znów serwują Torpedo Burger.
- Idziemy. - Potrzebuję przerwy.
Weź torebkę mamy.
Pójdę po Norę.
Skarbie, przynieś torbę.
Proszę.
O rany.
Tak tego jeszcze nie widziałam.
Niesamowite!
Zapomnij, że tu byłam.
Bitwy na jedzenie z kuzynami.
Cena jest wysoka.
Ale toalety działają...
Jest świetne.
- Bardzo mi się podoba. - Naprawdę?
Oczywiście. Dobre miejsce na ślub.
Nie wiem...
Będzie tak jak na ślubie
wujka Crosby'ego i Jasmine.
Wyobraź sobie swój ślub. Sprawimy, że będzie inny.
Myślisz? Sama nie wiem.
To zależy od ciebie.
Będę cię wspierać. Tylko weź to pod uwagę.
Prawie ci uwierzyłam.
Mało brakowało.
Sama nie wiem.
Rozmawiałam z Ryanem o jego rodzinie.
No i...
na pewno nie przyjdą.
Ta kwestia jest stresująca.
Chce zacząć ze mną nowe życie...
Gdyby to było takie proste.
Nasza przeszłość nas definiuje.
Wnosisz ją do małżeństwa.
Gdybyśmy tylko mogli zostawić ją za nami.
Co?
Też przez to przechodziłam.
O Boże.
Byłam młoda i pełna nadziei.
Zaczyna się.
Wiedziałam, że tak będzie.
Część w której powiem ci...
porównasz nasze małżeństwa.
Próbuję ci pomóc.
Ale zachowujesz się jakbyś
mogła porównać się do
- mojej sytuacji. - Bo mogę.
- Nie możesz. - Mogę.
Nie możesz.
Wyszłam za mąż pomimo wątpliwości.
I tyle.
Z Ryanem też mam wątpliwości?
Sama tak mówiłaś.
Nie jest taki jak ojciec.
Jest inny. Można na niego polegać.
- On tego chce. - Można na nim polegać?
Amber...
Pobił ludzi. Rozbił ci samochód.
Jak zerwaliście w zeszłym roku bałaś się,
że zostaniesz jego opiekunką.
Długo na to czekałaś?
Tylko mówię.
Otwórz oczy. Wiedz, co robisz.
Nie chcę, żebyś powtórzyła moje błędy.
Myślisz, że skończę tak jak ty i tata.
To zupełnie inna sytuacja.
Nie podoba mi się, że to porównujesz,
bo nie jestem tobą.
A Ryan nie jest tatą.
Pójdę już.
Wezmę ślub nad jeziorem.
Już podjęłam decyzję.
Liczę, że przyjdziesz.
Że będzie ci się podobać.
Słabo grasz w bilarda.
Nieważne.
Nic nie mówię.
Białasek wrócił.
Co tam?
Przemyślałeś naszą rozmowę?
Tak. Zainspirowała mnie
i rozmawiałem z bratem.
Ale nie dlatego przyszedłem.
Siadaj.
Wolę postać...
Moja żona startuje w wyborach na burmistrza Berkeley.
Jestem z niej dumny i...
Przyszedłeś prosić o mój głos?
Nie mogę kandydować bo siedziałem w pierdlu.
Bylibyśmy wdzięczni za głos.
Ale tak naprawdę to potrzebujemy funduszy na kampanię.
Skupia się na edukacji.
Chce zreformować szkoły w Berkeley.
I zrobi to jeśli wygra wybory.
Jest najbardziej wytrwałą osobą jaką znam.
Ma problemy z zebraniem funduszy.
Potrzebujemy dużego datku
żeby móc walczyć. Dlatego przyszedłem.
Ile potrzebujesz?
Dwadzieścia tysięcy.
Myślisz, że da sobie radę?
Na pewno.
Co o tym myślisz?
Dobrze wiesz.
Chodzi o dzieci. To tylko dwadzieścia kawałków.
Chwila, Mista Ray.
Nie mogę przyjąć gotówki.
- Lil Ray! - Tak tato?
- Przynieś książeczkę czekową. - Gdzie jest?
Na biurku.
Masz syna?
Właśnie dlatego to robię.
Przywitaj się z panem Bravermanem.
Dzień dobry. Miło pana poznać.
Ciebie również.
Szkoły w tym mieście to jakiś żart.
Niech się nimi zajmie.
Na pewno.
I powiedz żonie, że na mojej ulicy jest mulda.
Bardzo jej nie lubię.
Jeśli wygra,
niech się jej pozbędzie.
jasne.
Wielkie dzięki.
Cześć!
Szybko wróciłaś.
Naprawiasz krzesło?
Staram się zarobić na utrzymanie.
W końcu!
Twoja mama dzwoniła.
Dwa czy trzy razy.
Co mówiła?
Masz oddzwonić.
Jest irytująca.
Nie. Jest matką.
Jest irytująca.
- Mam dobre wieści. - Jakie?
Zdecydowałam się. Pobierzemy się nad jeziorem.
Naprawdę?
Cieszysz się?
Tak! Jesteś pewna?
Tak.
To magiczne miejsce. Tam chcę za ciebie wyjść.
Gdzie idziemy?
Docenię cię.
- W końcu! - To wyjątkowa okazja.
Kara się nie skończyła?
Myślałem, że ci się podobało.
Nieważne, czy ci się podoba, czy nie.
Wiktor. Sam nie dam rady, wiesz?
A czemu Sydney nie musi pomagać?
Sydney nie nadaje się
do takich prac.
- Bo jest dziewczyną? - Nie.
Ciocia Sarah była dobra w te klocki.
Chodziło o twoją siostrę. O Jiminy Christmas.
Widziałeś, jak pracowała.
Moje części były czystsze od jej.
I domyśliłem się jak wstawić pompę z powrotem.
To jak? Pomożesz mi?
- Tak. - Świetnie.
Zrobimy tak.
To będzie ciężka praca.
Napotkamy problemy,
nie będziemy wiedzieć, co robimy.
Więc będzie trzeba
poczytać instrukcję.
Czytanie mi nie idzie.
Moje oczy są stare,
a czcionka jest mała.
Sam nie dam rady.
Twój wybór.
Wolno czytam.
Myślisz, że się gdzieś wybieram?
Nie mam nic innego do roboty.
Musimy założyć te uszczelki.
Może zaczniemy tutaj. Co napisali?
"Umieszczamy przednie...
regulatory..."
To znaczy, że musimy wyciągnąć silnik.
To tydzień pracy.
Tata mówił, że nie wzięłaś
dużego datku na kampanię, jesteś smutna
i mam ci nie zawracać głowy kolacją.
To prawda.
Nie rozumiem dlaczego nie przyjęłaś pieniędzy,
ale tata mówi, że jesteś cool.
To miło z jego strony.
Wyjaśnił dlaczego to zrobiłam?
Że nie chciałaś mieć Lernera w łóżku.
Odpowiedziałem, że też bym nie chciał.
Oświecił mnie, że to metafora.
I pozwolił mi grać w gry.
Polityka jest czasem skomplikowana.
Wiem. Byłem przewodniczącym.
Zgadza się.
I to bardzo dobrym.
Wycofasz się z wyborów?
Nie chcę.
Ale bez pieniędzy,
trudno walczyć o fotel burmistrza.
- Nie wiem. - Byłabyś dobrym burmistrzem.
Lepszym niż Bob Little.
Dzięki kochanie.
Będę cię wspierać. Mogę prowadzić badania.
Wybiorę jednego z was
jak będę mieć więcej informacji.
Doceniam,
że dajesz mi szansę.
Bo tak jest.
Co to? Skąd to masz?
Hank powiedział, że dostanę 20 dolców jeśli zamknę się na całą godzinę.
Więc się nie odzywałem.
Nie wycofuj się.
GŁOSUJ na Kristię
EDUKACJA NAJWAŻNIEJSZA