Ailemle olabilmek için bir yıl izin aldım.
önceki bölümlerinde
Yani Dengraff ile sorun yoktu. İşi almadım.
Kız kardeşim ile tekrar
birleşeceğini umarak Max ile takılıyorsun.
-Amber, benimle evlenir misin? -Eve! Tabi ki!
Berkeley Belediye Başkanlığına aday olacağım.
Bunun için doğru zaman mı?
-Küçükten başlamalısın. -Haşır, beklemeyeceğim.
Bu iyi bir zaman. Beklemeyeceğim.
Bana bunun geçici olduğunu söyle.
-Geçici mi? -Ağlamak ve uykusuzluk.
Biraz zaman tanı.
Anne, baba, uyanın. Uyananın!
-Sorun ne? -Okula geç kaldım.
Saat çalana kadar bekle ha?
-Saat kaç? -Aman Tanrım. 7:50.
-Bu nasıl oldu? -6:30'da kalkacağını söylemiştin.
Alarmı ayarladım... Akşam olarak ayarlamışım.
Yapma.
Kız kardeşin sabaha kadar ağladı, çıltırtıcıydı.
Tamam, duşa girip çıkayım.
Merak etme tatlım, yetişeceksin.
-Hemen dönerim. -Git hazırlan. Haydi.
Duşa vakit yok. Gidelim.
Bari üzerimi değiştireyim.
Geç kalma. Güzel bir ilk gün geçir.
-Benimle sınıfa yürür müsün? -Seni seviyorum.
Aslında yürüyemem tatlım. Bugün değil.
Gönüllü kaydı olmalıyım.
Affedersin.
-Tamam, seni seviyorum. -Seni seviyorum.
Sydney'in annesisiniz değil mi?
Sydney'in annesiyim. Julia.
Çocuklarımın öğlen yemeğini unuttum.
Göz kulak olur musun?
-Arabama koşmalıyım. -Meşgulüm yapamam.
Yirmi saniyede dönerim. Zaman tut.
-Tamam. -Teşekkürler!
Selam millet.
Okulun ilk günü, heyecanlı mısınız?
İyi.
Kızım Sydney'i tanıyorsunuz, değil mi? Onun annesiyim, evet.
Hey, Jules, içeri girsen iyi olur.
Ayvayı yiyeceksin. Kaydını...
Biliyorum.
-Ve işte orada! Vay! -İşte böyle!
-Çok teşekkürler. -Muhteşem. Evet.
İçeriye girmeliyiz. Karım geç kalma dedi...
-Kayıtlar için. Biliyorum. -Evet. Aynen.
Tamam, sizi seviyorum.
Seni geçmeliyim.
-Gitmeliyim. Acele etmeliyim. -Pardon, yol verin.
Şu yeşil polis gösterisine takılmamalıyım.
Evet. Sürdürülebilirlik.
-Bunu da istemiyorum. -Evet, pardon.
Özür dilerim.
Eğer bir şey varsa, sürdürülebilirlik olmalı,
çünkü yemekleri unutan sensin, yani...
-Tanrım, iyi görünüyorsun. -Teşekkürler.
-Selam. -Yakaladım!
Bazen geç gelen yakalar.
-Hayır. -Sürdürülebilirlik!
Yapma!
Sürdürülebilirlik.
Şey, en azından birlikte kısıldık.
Yani, fiilen Obama için çalıştın mı?
-Kampanyasında mı? -Evet.
-2008. -Evet.
Masterımı yaparken Şikago
merkezinde çalıştım.
Ve son sene, Liz Alan için müdür yardımcısına
asistanlık yaptım.
Evet, bir memuru koltuğundan indirdik,
-epey havalıydı. -Bu çılgın.
-Bu senin için iyi. -Evet.
-Bu muhteşem. -Eğlenceliydi.
-Yani payın ne oldu? -Affedersin? Benim...
-Benim payım. -Yani, şeyin...
Evet, pay ne demek biliyorum.
Eğitim.
Tamam. Hiç para toplayabildin mi?
Henüz değil. Bunu yapmadım, çünkü ben sadece... Bu yeni.
Şimdi herkesle görüşüyorum.
Bir an için dobra olsam...
-Tabi. -Geç baş vurdun Kristina.
Ve adın hiç tanınmıyor ve sen de bilirsin ki, kameranın önünde olmak
ile arkasında olmak arasında fark vardır yani.
Podyuma çık, kendini göster.
Tamam. Bunu anladım, tamam mı?
Kentte 25 yıldır yaşıyorum.
Tamam? İnsanları anlıyorum.
Kocamın küçük bir işletmesi var.
Çocuklarım devlet okuluna gitti.
-Evet -İşsizlik maaşı aldım..
Nasıl olduğunu bilirim.
Eğitim sisteminden geçtim.
Anladım. İnsanların bağlantı kuracağı kişi olmak istiyorum.
Sistemin çatlaklarının nerelerde olduğunu biliyorum.
Bu toplumun bir sesi olsa
harika olmaz mıydı?
Ben bu ses olmak istiyorum.
Tamam. Yani birlikte biraz işimiz var.
Biraz paslısın ama bu yönünü görmek istiyorum.
-Şu Kristina. -Daha kararımı vermedim.
Bak şimdi, bir duyuru konuşması yazmalıyız.
Biraz kahve alacağım.
-Tamam... -Bir şey ister misin?
-Ben... Tabi. -İşe alındın mı?
Başka mülakat için vaktin yok
o yüzden işi kabul edeceğim.
-Şu duyuru metnini yazmalıyız. -Tamam.
Kahve ister misin, hayır mı?
Mini kek istiyor muyuz?
Tamam.
Aileye söylemek için beklemeliyiz, tamam mı?
Bekle.
-Ne? -Heyecanlı mısın?
-Şu şeyden kaçıyor musun? -Tabi ki değil.
-Olmasan iyi olur.
Önce anneme ve ağabeyime söylemek istiyorum.
Bilirsin, şey gibi...
Sadece çok duyarlı olacağını biliyorum.
Gel buraya.
Umurunda değil, beni dinlemiyorsun bile.
Hayır, her dediğini dinliyorum.
-Selam,Max. Nasıl gidiyor dostum? -Max! Selam!
Dolaşıp fotoğrafını çekecek bir şeyler arıyordum.
Güreştiğinizi gördüm.
-Savaştan geriye hoş geldin, Ryan. -Birini öldürdün mü?
-Seni görmek güzel, Max. -Max.
-Böyle sorular sormayız. -Nasılsın?
İçeriye gelmeniz lazım, çünkü
ninem herkes gelmeden yemeğe
başlatmıyor, bunun ABD Anayasasındaki
vatandaş haklarımın ihlali olduğunu düşünüyorum.
Harika. Bana bir iyilik yapıp...
-Evet, burada olacağız. -Git ve bir tabak al.
-Biz sadece... -Haydi.
-Max, bize... -Tamam.
Haydi.
-Hayır. -Tamam. Güreşe devam.
Onları buldum.
-Güzel çekimler var mı, çocuk? -Evet.
-Selam! -Millet! Bakın kim burada!
-Hoş geldin dostum. -Seni görmek güzel.
-Ne haber? -Aman Tanrım.
-Sarıl bakalım. -Sarılma sırasına.
-Eve hoş geldin. -İşte böyle, karşılama komitesi.
Selam! Çok yakışıklı.
Eğlence.
Seni görmek çok güzel.
-Selam. -Nasıl gidiyor?
İyi.
-Eve hoş geldin. -Sizi görmek güzel. Teşekkürler.
-Yemek nerede? -Bekle.
Yemeden önce, çabucak bir şey söylemek istiyorum.
Size şunu söylemeliyim ki...
Ryan ve ben evleniyoruz.
Ne?
Üzgünüm, bekleyemedim.
Ne?
-Zeek? -Evet? Burada. Buradayım.
-Ne yapıyorsun? -Şunu tamire çalışıyorum.
Yani, vida diş attı ve şeyi...
Neden birini aramıyorsun?
Kimseyi çağırmam. Yardıma ihtiyacım yok. Vida...
Diş attı. Bana tornavidayı uzatır mısın?
Sağ ol.
Sigorta şirketi yine bu mektup için aradı.
bir alarm sistemi kurmamız gerekecek,
veya kapsamımızı iptaledecekler.
Alarm sistemine ihtiyacımız yok, Camille.
Burası bir kale gibi.
Şimdi çok ciddileşiyorlar.
Poliçemiz ay sonunda doluyor.
Evet, tamam. Birini ararız.
Bir randevu ayarlarız.
Bu şeyin tamamının gülünç olduğunu düşünüyorum.
Ev yıkılıyor. Gülünç olan bu.
Bunu duydum. Evin yıkıldığı falan yok.
Bunu duydum.
Gülünç değ...
Tamam, plastik kaşık yok, dostum.
Hatırla, annene söyle.
Bu çok sürdürülebilir görünüyor, iyi.
Tamam, kağıt torba yok. Ama iyi iş, Jimmy.
İyi su şişesi aldığını görüyorum.
-Annene söyledin. -Hey...
-Bez peçeteler, tamam? -Harika.
Tüm istediğimiz bu.
Bu muhteşem.
Ne?
Selam, spor.
-Yemeğin nasıl? -İyi.
Evet. Bak meyve siyi kutusu ve çipsleri gördün mü?
Bu kutu kartondan yapılmış.
Ve şu plastik, folyolu şey, bu çöp sahalarımızı dolduran şey,
Çevre için iyi olmadığını anlıyorsun.
Ama patates cipsini seviyorum.
Ama görüyorsun, bu sürdürülebilir değil.
Ortalama bir okul çocuğunun yılda
30 kilo çöp ürettiğinin farkında mısın?
Bu çok. Bu birinizin tamamı çöpten yapılmış gibi.
Tamam, tatlım.
sadece bunu anne ve babana ver, olur mu?
Yapmaya çalıştığımız şey daha yeşil olmak.
Burada hepimizin yapmaya çalıştığı bu.
Yeşillendir onu, dostum.
Ne? Bu kadar çok değil mi?
Onu ağlatmaya mı çalışıyorsun?
-Çalışmıyordum... -Ağlamadı.
Bu benim oğlum! Selam!
Burada herkes senden nefret ediyor.
Bu çok utanç verici.
Kristina Braverman. B-r-a-v-e-r-m-a-n.
-Hayır, "bebek" deki "b" -Selam.
Tamam. Evet, bana fiyatları verin, tamam mı?
-Selam. -O, selam.
Onun hakkında duymaya başlayacaksın, tamam mı?
-Selam. Ben Adam. -Ben Tom.
Evimiz bu. Tom.
-Akio. -Akio, tanıştığımıza sevindim.
Tanıştığımıza sevindim.
Tamam, beni kazıklamayın lütfen.
-Bilirsin, ben... -Kristina nerede?
-evet, o... -Hey. Seni arayacağım...
-Selam. Heather Hall. -Seam, Heather. Adam.
-Tanıştığımıza sevindim. -Oh, selam. Selam, tatlım.
Bu Hather Hall. Kampanya Müdürü.
Şimdiden kampanya müdürü mü tuttun?
-Tabi ki öyle. -Şahsen daha iyi görünüyor.
-Biliyorum, bu sevimli gibi değil mi? -Teşekkürler.
-Ve bu Tom ve Akio... -Gelirken tanıştık.
Stajyer arkadaşlarımız, bugün çok şey yaptık.
-Çok, inanılmaz. -Ne çok yapmışsın gibi
gibi göründüğüne inanamıyorum.
Evet, sizin için harika planlarımız var.
-Tamam, teşekkürler. -Benim için mi?
Evet. Birlikte zaman geçirsek nasıl olur?
-Yarın 15:00'de. İyi mi? -Evet.
Hayır, yarın öğleden sonra çok meşgulüm.
-Bir... -Ya öğlen?
-Sana gelebilirim. -Daha da iyi.
-Bu iyi mi? Tamam. -Şey, aslında...
Bunu alacağım, etkinlikle ilgili.
-Ama seninle 12:30'da görüşürüz. -Ne etkinliği? Bekle.
Cuma günü duyuru yapıyorum.
-Duyurun mu? -Sadece şurayı imzala.
Belki biraz yiyecek ısmarlasan?
Yani, belki... Ne istiyorsunuz? Pizza?
-Evet pizza iyi. -Pizza sever misin yoksa...
-Tamam. -Belki Antonio's dan glutensiz.
Tamam. Gulutensiz pizza alacağım ve...
Belki dört adet. Midye istear misin?
-Evet. -Manila? Tamam.
Sizlerden pizza siparişi veya...
-Ben biraz yosun cipsi alayım. -Yosun cipsi mi? Bilmiyorum...
Tatlım, yosun cipsi satan bir pizzacı var mı?
Meksika biberi iyi gider.
Bilmiyorum. Araştır.
Tamam.
Sen burada lazımsın.
-Tam burada mı? -Evet.
Şunu bana ver.
Bu nedir, yeni bebek mi?
Evet. Aida bebek.
Çok ağlıyor.
Evet, yeni olduklarında karnabahara da benziyorlar.
Bu garip. Hayır, benzemiyorlar.
Karnabahar bir sebze. Bebekler insandır.
Bundaki bu sarılmalar da ne?
Braverman'ler sarılmayı seviyor.
Aynı zamanda bu Amber evleneceğini söyledikten sonra çekilmişti.
-Amber nişanlandı mı? -Evet, şu Ryan ile.
Savaştan yeni döndü.
Ve Sarah teyzen bundan memnun mu?
Bu salakça bir soru.
Amber evleniyor. Evlilik insanları mutlu eder.
Evet. Haklısın. Salakça bir soru.
Oldukça iyi iş, yine de.
Bu ne arıyor burada?
Bu bir taş.
Tamam, su veya başka bir şey?
Tabi, evet. Bu iyi.
En sevdiğim. Evet, neler oluyor?
-Nasılsın? -İyi. Nasılsın?
İyi, sadece, bilirsin, büyük yaşam değişiklikleriyle uğraşıyorum,
biriyle evlenmek için nişanlanmak gibi falan.
-Biliyorum. -Evet. Hey.
-Şu gülümsemeye bakın. -Evet.
Sen... Biraz kızgın mısın?
-Hayır. Neden? -Emin misin?
-Evet. -Söz mü?
Tamam, Ben sadece... Bilmiyorum.
İlk sana söylemediğim için kızdıysan anlarım.
Hayır, bir anda sürüklenivermiştin.
-Tabi ki öleydim. -Aile anı.
Tüm aile oradaydı, ve...
-Dedem ordu şeyini yaptı. -Dede. Kim dayanabilir?
Ben değil. Beni hep öldürüyor.
Ama şimdi her şeyi anlatmalısın.
-Her anını anlat. -Tamam.
Yani aslında oraya onunla buluşmaya gittim.
Ve tüm bu insanlar aileleriyle
buluşmak için falan oradaydı ve...
Aman tanrım, çok muhteşemdi.
Bana doğru geldi, ve diz çöktü,
-ve çok romantikti... -Oh, tanrım.
Ve harikaydı, güzeldi, ben...
Ama öncesine dön. O... Hep planlamış mıydı,
yani o gün olacağını falan?
Bilmiyorum, bunu konuşmadık, ama...
Yani bir tür kapılmıştı...
eve yeni dönmüş tüm insanlar orada.
Öyle resmediyorum, doğru mu? Kalabalık içinde.
Sanırım şimdi soruyorum, acaba...
Planlanmış mıydı... O gün için mi? Sadece merak.
Planlanmış mıydı?
Yani, o bir tür...
Takvimine şey yapacağı günü yazmışmıydı...
Şey, hani "Sinemaya gitmek ister misin?" gibi değil...
-Sadece merak ediyorum. -Evet. Evet. Evet.
-İyi, tamam. -Açıkça planlanmıştı.
Evet, tamam.
Evet, alan incelememi tamamladım,
ve sizinle bazı seçeneklere bakalım.
-Tamam, iyi. -Pencere sensörleriyle başlayalım.
Toplamda 36 saydım.
Evet. Ama standart bir kurulum yapabilirim
çünkü bazı pencereleriniz hasarlı.
Hayır, değiller.
Üst kat banyo, sığınak doğu duvarı,
oturma odasında ön kapı yanındaki.
Evet, buna "sıkışmış" denir tamam mı?
Sıkışmış. Tornavida diye bir şey duydun mu?
Bu aslında ağaç çürümesi. Muhtemelen sudan dolayı.
Yeni dış boya öneririm.
Önerirsin
Şey, boya ihtiyacımız yok.
Geçen yazı şu şeyi boyayarak geçirdim...
-Tatlım, bırak bitirsinler. -Evet.
Birinci seçenek ev koruma pakedimiz.
Buna LCD tuş takımlarınız,
kablosuz uzaktan kumanda, hırsızlık, yangın, sel gözlemeleri dahil.
Sizin için bir eylem planı da yazabiliriz.
-Bu nedir? -Bir zorla girme veya işgalde
izlenecek prosedürler.
Evet, şey, zaten bir eylem planımız var.
İki şarjörü var ve yatağımın altında.
İkinci seçenek?
O da koruma artı planı.
İlave 199$ karşılığında,
ev sağlık alarm sistemi var.
Ana birim ve iki su geçirmez bileklikle geliyor.
Sağlık acil durumunda,
sadece düğmeye basıyorsunuz x ve biz yardım çağırıyoruz.
Yaşlı müşterilerimiz bu iç rahatlığını istiyor.
Tamam, temel paket kaç para?
Çeşitli ödeme planlarımız var.
2,800 papel mi? Sahi mi?
-2,800$? -Evet.
Hey, dinle, bu olmayacak.
Olmayacak.
İsterrseniz patronumu arayabilirim
ve size indirim almaya çalışırız.
Arayabilir misin? Evet, ara.
Burada, bakayım.
Ama başka zor olabilecek bir şey var mı?
-Ne gibi? Ben... -Herhangi bir şey olabilir.
Tutuklamalar, fahişeler, ilişkiler.
Seksting, cros dressing, gizli fetişler.
-Hayır. -Oldukça fazla gerçi ama,
bilmem gereken bir şey varsa şimdi söylemelisiniz.
Bilmen gereken hiç bir şey yok.
Tamam, iyi.
Bilmen gereken şey derken
tam olarak neyi kastediyordun?
Sadece söyle bana. Sorun yok.
Tamam, bir kaç yıl önce, bir asistanım vardı.
Burada çalışırdı. Beni öptü.
-Tamam. -Bunun ötesinde bir şey olmadı.
-Sadece bir öpücük müydü? -Ve benonu öpmedim.
-Kız beni öptü. -Evet.
-Ne? -Hep öyle olmaz mı?
-Öptü. -Sana inanıyorum.
-Beni o öptü. -Savunmaya geçmen gerekmez.
Bunu Kristina'ya anlattım.
Karına söyledin ve sadece bir öpücük müydü?
-Bir öpücük. -Evet. Tamam.
Bunu tavsiye etmezdim.
Doğru şeyi yaptığımı düşündüm.
Tamam, bu kadının bununla ilgili bir şey yapma endişesi var mı?
-İşi büyütme gibi? -Hayır.
Tamam yine de bilgisi lazım.
Neden? Onunla konuşacak mısın?
Hayır, ama çıkıp bir şey söyler diye,
konuya çabuk girebilirim.
Tamam. Beni öptü diye.
-Sana inanıyorum. -Tamam. Tamam.
O kadar, yani, bunlar kirli çamaşırlarım, yemin ederim.
Çok daha geriye dönük başka bir şey.
Bilirsin, lisede gibi.
-Bilmek istemiyorum. -Tamam.
Sadece çıplak fotoğraflar, değişmiştik
ana kız yemeği, basebal takımı,
maskeli falan, güneş gözlüğü.
Muhtemelen tanınmam bile.
Bunu hiç duymamış gibi yapacağım.
Tamam, özür dilerim her şeyi söylüyorum
çünkü bilmek istedin.
Evet, ama bunlar gerekmez.
-Maske vardı demek. -Tamam. Bitsin artık.
-Bunları söylüyorum... -Gülünç geliyor.
Bunu yaklaşık iki saattir yapıyoruz.
Biraz fazla görünüyor.
Tamam, ama güven bana, bu çok önemli.
Tam bir iş geçmişine bakmalıyız.
Girdiğin her işi bilmeliyim,
maaşları, ayrılma nedenleri.
T&S ile başlayalım. O zaman ne kadar kazanıyordun...
Üzgünüm, Heather, ciddi olamazsın.
Bu özel bilgi.
Kimse Kristina'yı duymamış bile.
Hiç aday olmamış. Başkanlığa aday gibi görünmüyor.
Bu bilgiye ihtiyacın olamaz.
Ve, aramızda kalsın,
Bob Little yasa dışı bir aday.
Parası var, adı Berkeley'de metrelerce uzuyor.
Kristina, biliyorsun, o...
Bak. Ben...
Tamam.
Anladım.
Bunu yapmasını destekliyorum. Ben... Ne kadar gerçekçi bilemiyorum.
Cidden mi?
-Çok iyi. -Sahi mi?
-Cidden. -Tavuk mu?
-Şimdi tavuk mu? -Peynirli makarna.
Şimdi paylaştığımızdan sonra,
tavuğu ağzına tıksan iyi edersin...
-Hayır. -O zaman güzel kız arkadaşınla uzan?
-Nişanlım. -Uzanmak istiyorum. Tamam.
-Vay. -Bunun üzerine başka şey seçmiyorum.
Gel sarıl bana.
-Selam. -Selam.
-Romantik hissediyorum. -Şimdi mi?
Sana soracaklarım var. Nişanımız hakkında sormak istiyorum.
Tüm detayları bilmeliyim...
Planın neydi? Tüm arkadaşlarına teklif edeceğini
anlattın mı? Çok romantik miydi?
Heyecanlı mıydın? Bunlar yani.
-Plan neydi? -Evet, heyecanlıydım.
-Planı bilmek istiyorum. -Plan şuydu...
Taşımadan indiğimde seni gördüm, tüm düşündüğüm "O" muhteşem oldu.
Dünyadaki "En güzel" kız. Her günümü onunla geçirmek istiyorum.
"Her sabah onunla uyanmak istiyorum."
Ve düşündüam ki, "Bu kadar.
-"şunu yapalım." -Bu kadar mı?
-Anında gelişti. -Hiç... Plan yok mu?
-Anlık gelişen bir şey miydi? -Evet.
Kolay bir seçimdi.
Evet, tamam.
Yani, bu iyi...
İlk müsvedde için.
Fena değil. Bazı notlar aldım.
Ama üzerinden geçebiliriz. Bilirsin... Biraz vurgulayabiliriz.
Bu gerçekten...
Bu ilginç, çünkü ben aslında konuşma yazarıyım, yani...
-Bob Little'ın konuşmasını ben yazdım. -Evet.
Belediye meclisine aday olduğunda.
Oldukça güzeldi.
Burada çok kırmızı işaret var.
Şey, bilirsin, bu bir...
-Güzel konuşma... -Teşekkürler.
Sadece kapıdan dövüşerek çıkmalısın.
-Evet. -Duyuru konuşmanı bir kez yaparsın.
-Haklısın. -İlk izlenim.
-Biliyor musun? -Evet.
-Ve bu yüzden iyi olmalı. -Tamam.
Aslında, harika olmalı.
Ve olacak. Katılıyoru.
Ne düşündüğünü söyle.
Çok şey var, o yüzden yapacağım.
Seninle konuşmak istediğim...
-Evet? -...bir şey var ama.
Adam.
-Kocam. Evet. -Evet. Kocan.
-Ne olmuş ona? -Sen...
Onun bu kampanyaya katıldığından emin misin?
-Evet. -%100 mü?
-%100. Çok heyecanlı. -Heyecanlı olduğunu mu söyledi?
Sana olmadığını mı söyledi?
Belirgin bir şey değil, bilirsin.
-Anlamıyorum. -Bilirsin, sadece...
Kocanda ihtiyacın olan türden
heves olmadığını söyleyebilirim.
Ben... Şey, belki de sadece...
Bilirsin iş stresi var.
Yapacak çok işi var. Kardeşinin yeni bebeği oldu.
-Yani o üstleniyor... -Evet. Tamam. Şey, sizler
gelecek iki ay mikroskop altındasınız.
-Doğru. -Ve kardeşinin bebeği olsun veya
olmasın, hevesli olmak zorunda.
-Evet. -Biliyorsun.
Çünkü herhangi bur uyumsuzluk emaresi,
bir kestirip atma, bir bakış,
-bir etkinliğe gelmeme... -Tümüne gelecek.
Gelecek, biliyorum ama ilgili olacak mı, Kristina?
-Evet. -Çünkü olmazsa,
inanmıyor gibi görünecek,
ve eğer kocan sana inanmıyorsa, kim inanır?
Bilirsin, onunla konuşmalısın,
çünkü bu bizimki gibi yeni bir kampanyanın sonu olabilir...
-Bilirsin. -Tabi.
Eşinin adaya inanmaması.
Yani onunla konuş.
Belediye başkanının yapacağı şey bu.
Selam, dostum.
Selamlar.
-Sesi kısar mısın? -Hey, baba, park için hazır mısın?
Yok dostum. Bir dakika.
Hey, kıs şunu. Kız kardeşin uyuyor,
-haydi baba,gidelim. -Hayır.
Haydi parka gidelim. Halka atalım. Gidelim.
Haydi. Dur.
Dur.
-Jabbar, dur... -Haydi.
Ne yapıyorsun... Hey!
Sen, beni dinle.
Sana şunu kısmanı söyledim!
Ve sen çıkıp basketbol topu sektiriyorsun.
Kız kardeşin orada uyumaya çalışıyor.
Biliyorum. Ama hiç bir şey yapamıyorum!
Bana hep sessiz olmamı söylüyorsun!
-Sesini alçalt. -Uyanırsa uyansın!
Evet, açıkça umurunda değil.
-Hayır! Senden nefret ediyorum. -Tamam, gghaydi. Gel buraya.
-Dinle, gel buraya. -Hayır...
Tamam, dinle.
Hey, özür dilerim. Dinle.
Sadece kız kardeşin uyusun istiyorum.
Uyanırsa çığlık atacak,
annen üzülecek, ve sen ile ben
ikimizin de başı derde girecek, anladın mı?
Sana bağırdığım için üzgünüm.
Ne diyeceğim? Bu gece sen ve ben,
çıkıp bir şeyler yiyelim,
hepimiz gideceğiz ama sen seçeceksin, ha?
Ve tüm gece senin olacak.
-Evet mi? -İtalyan yemeği mi?
Evet, İtalyan yemeği. Limitsiz grisini
-En sevdiğin. -Evet.
Yumuşak dondurma.
Tamam, ne diyeceğim?
Şu koltuğa uzanıp beş dakika kestireyim.
Burada benimle mi takılacaksın?
-Evet. -Tamam.
Bebeklerin eğlenceli olacağını sanırdım.
Evet, değiller.
Tamam, resmen özür dilemek istiyorum,
çünkü anladım ki,
çocuklarımın yemeklerini unutmasaydım, bunu yapmıyor olurduk.
-Tabi ki öyle, ama... -Oğlum.
Hepsi senin suçun.
-Geri dönüşüm. -Evet. Özür dilerim.
Karım genellikle çocuklarla benden daha iyidir.
Ben ofiste çok daha iyiyim.
-Evet. Ne yapıyorsun? -İş adamıyım.
Acenta satışları.
Evet.
-Aslında, ben... Ne berbat, ben... -Geri dönüşüm.
Ben işsizim.
-Öyle mi? -Biliyorum, fena bir şey değil.
Kovulmuş falan değilim.
Sadece internet dünyasında bir tuğla ve sıva şirketinde çalıştım
Evet, fayanslarını ve mermerini
online ısmarlamak varken kimse dükkana gitmek istemiyor.
Bak şuna. Mükemmel bir elma.
Gübre.
-Geri dönüşüm. -Evet.
-Yani küçülme yaptın? -Evet.
Küçülme. Teşekkürler. Bunu takdir ettim.
İşsizlikten çok daha iyi.
Garip de çünkü ben...
Bilirsin, çocuklarla daha çok zamanım var,
bu muhteşem, seviyorum,
-ve harika. -Evet.
Ama elimde olmadan bazen biraz...
Yetersiz hissediyorum.
Bilirsin, çalışmak DNA'mda var.
Ve buna küçüldüm.
Oh, Tanrım.
Neyse benim hüzünlü hikayem yeter. Sen ne yapıyorsun?
Şirketleri küçültüyorsun, öyle mi?
-Evet. -Ne?
-Evet. -Cidden mi?
Evet.
-Ben... -Bu şimdi oldu.
Ban Dengraff ve Prossler'de kurumsal bir avukatım.
Bu iyi bir şirket.
-Geçekten iyi bir şirket. -İyi bir şirket,evet.
Şey, burada acele etmeliyiz, çünkü belki de bazı,
bitirmen gereken işler, alacağın kurumlar vardır.
Hayır, kendi saatlerimi ben yönetiyorum.
-Yani... -Sahi mi?
Evet. Evet, bilirsin, ben oldukça...
Çoğunlukla evden çalışırım ve elektronik işler.
-Kahretsin. -Biliyor musun? Yani...
-Evet. -Tamam. Bu gösterilere nasıl giderim?
-Evet, doğru mu? Bu... -Bu harika.
-İşte. Geri dönüşüm. -Evet.
-Hank. -Hey, selam.
Bak, burada bile değilim.
-Burada değil misin? -Hayır, değilim.
Bir sorun çıkarmak istemiyorum, bir şey getirdim...
-Bir şey. -Hank...
-Bu bir ev hediyesi gibi. -Teşekkürler. Girmek ister misin?
Evet.
-Bir tür Bohemya gibi, doğru mu? -Hala taşınıyorsun.
Şey, annemin çatı arasından çok şey var.
-Bohemya mı? -Güzel. Evet.
Teşekkürler.
Bu bir mum. Şimdi bakmak...
-...zorunda değilsin. -Yaptın mı...
Benim açmamı ister misin?
-Sen açabilirsin. -Tamam.
Sürpriz değil. Bir mum.
Mavi Oyanus, kadın öyle dedi.
Bilmiyorum.
Kaşında piercing vardı, Güvenebilir miyim acaba?
Tam pembe bir okyanus gibi kokuyor.
-Evet. -Çok güzel. Teşekkürler.
-Sevdim. -Neyse, dinle.
-Max stüdyoya geldi. -Evet. Bunu duymuştum.
Bir kamera mı tamir ettirmiş, neymiş.
Evet, ama bir kaç kez geldi.
Sanırım fotoğrafçılık bulaştı.
-Yani bu iyi. -Yani yeni bir çırağın var.
Bir tür sanırım. Ama mesele şu.
Kızının nişanlandığını söyledi.
Evet, evleniyor.
-Evet. Ben de öyle duydum. -Evet.
Düşündüm ki bir arkadaş olarak, sadece...
Çünkü biz öyleyiz...
Bilirsin, gelip de nasıl gittiğini göreyim dedim.
Teşekkürler. Evet, biz sadece...
-Bunun için çok heyecanlı ve mutluyuz. -Şey, iyi o zaman.
-Bu iyi, değil mi? -Evet.
-Tebrikler. -Teşekkürler.
-Sanırım. -Teşekkürler, biliyorum. Biraz acele.
Çok yakın gibi hissediliyor...
-Öyle görünüyor. -Bana. Ve, yani, ben...
Onu iyi tanımıyorum o yüzden tanımak istiyorum,
ve bu acele neden bilmiyorum, biliyor musun?
Çok gençler, öyle hissediyorum ki,
Neden bir süre birlikte yaşamıyorlar? Bilmiyorum.
Ama, yine de... Neyse...
Şey, onunla bunu konuşacak mısın?
Ve ne diyeceğim?
Şimdi bana dediklerini de.
Hayır, bunu ona söyleyemem. Bunu benden duymak istemez.
-Fikirlerim konusunda pek alıngan. -Ne olmuş?
Biliyorsun hayatının en büyük kararlarından biri.
Yapmasına izin vereceksin...
Yaapma, bak ikimizde berbat evlilikler yaptık.
-Çok berbat. -Değil mi? Yani...
Keşke koridorda yürümeden önce biri benimle konuşsaydı.
Ona gerçeği söylemelisin.
Onu kızdırırsan ne olmuş?
Belki de haklısın.
Bir içki almak ister misin?
-Yani, gitmem gerek. -...veya gitmen gerek.
-Evet, gitmeliyim. -Tamam.
-Bu güzel ama. -Teşekkürler.
Bunu geri verebilirsin istersen.
Mumumu geri vermeyeceğim.
-Gerçi burada güzel. Oldukça havalı. -Teşekkürler.
-Tamam. -Yanlış yöne gidiyorsun.
"Bu" benim vizyonum ve geleceğimiz için hepimizin inanacağı bir vizyon.
"Bu" bizim kentimiz, bu bizim zamanımız.
"Ben" Kristina Braverman, ama iki ayda,
"Umarım" beni başka bir adla tanıyacaksınız,
Bu harika Berkeley kentinin "Belediye Başkanı"
"Teşekkür ederim."
-Bu harikaydı. -Teşekkürler.
Cidden mi? Ben...
Evet, bir çok güzel tema vardı.
-Güzel temalar mı? -Ne?
Hiç, sadece öğretmenim gibi konuştun...
-Sadece şunu diyorum... -...sekizinci sınıfta.
Eğer seçmen olsam ve konuşmayı duysam,
oyumu sana vermek isterdim.
-Hepsi bu. İyi. -Tatlım, sen seçmensin. Biliyorsun...
-Ben ne dedim? -Bana kalırsa,
sanırım sen kayıtlısın, yani umarım oy verirsin.
Sadece desteklemediğini hissediyorum.
Kristina, ben senin kocanım. Destekliyorum.
-Sahi mi? -Evet.
Çünkü Heather ile konuştum ve o senin biraz, bilirsin,
dirençli olduğunu söyledi.
Belki de bunun bir parçası olmak istemiyorsun.
-Heather'in ne dediği umurumda değil. -Tamam.
Heather ofisimde iki saat oturdu
ve bana bir tomar kişisel soru sordu.
Evet, beni biraz direnir gibi yaptı.
Tamam, anladım. Biliyor musun?
Gidip bir çok insanın önünde
bir konuşma yapacağım.
-Evet, biliyorum. -Senin neyin var?
-Hiç bir şey. -Söyle bana, tatlım.
geçiştirdiğini hissediyoum
-ve bana söylemiyorsun... -Tamam, bunu neden yapıyorsun?
-Neyi neden yapıyorum? -Cidden. Neden adaysın?
Adam, neden aday olduğumu biliyorsun.
İnsanlara yardım etmek istiyorum. Fark yaratmak istiyorum. Sen...
İyi bir Belediye Başkanı olabileceğimi biliyorum.
-Tamam. -Adam...
Ben... İkinci bir şans verilmiş gibi hissediyorum,
ve bunu hafife almayacağım. Almıyorum.
Tamam. Şey, belki bunu konuşmana koymalısın.
Biliyor musun? Şimdi beni kötü hissettirdin.
-Bir pislik gibi davranıyorsun. -Şey, ne yapacağımı bilmiyorum.
Bunu etraflıca düşündüğünü sanmıyorum.
-Düşündüm... -Stres yaptığını görüyorum.
Endişe ettiğim de bu.
Konuştuğumuz her doktor
-stres seviyeni yönetmeni söyledi. -Ben değilim...
Sağlığına odaklanmalısın.
Şimdi bu bana stres yapıyor.
Yaptığın stres yaratıyor.
Sana stres vermek istemiyorum. Sadece beni dinle, tamam mı?
İyi yemen gerekiyor. Dinlenmen, egzersiz yapman gerek.
-Ben iyiyim. -Sadece oturup destek
olmalı ve seni muhtemelen hayatının
en stresli iki ayına girmene
-izin vermeli ve bunu izlemeli miyim? -Yok. Değil...
Kristina, dinleyebilir misin?
-Nüks etmesini istemiyorum. -Dinliyorum.
Seni tekrar kanserle mücadele ederken görmek istemiyorum.
-Neredeyse ölüyordun! -Ölmeyeceğim!
Biliyor musun %100 haklısın.
Neredeyse ölüyordum. Ama ölmedim.
İşte tam da bu yüzden bunu yapıyorum.
Haydi. Haydi.
Anne, bebek çok sesli. Bu utanç verici.+
Daha grisini ister misin dostum?
-Onlar iyi. -Evet mi?
Uğraşıyorum ama memeyi almıyor.
Almıyor ne demek? Karnı aç değil mi?
-Bilmiyorum! -Tamam.
Şey, sadece... Hepimiz sakin kalalım.
Sen stres yaparsan, ona geçirirsin.
Bir restorandayım, göğsüm dışarıda. Sen rahatla
Tatlım, hatalısın demiyorum,
sadece belki diyorum...
Belki sallasan... İyi.
İşte küçük, minyatür Napolyon geliyor.
İşte burada.
-Selam, çocuklar. Yani... -Selam.
-İki şikayet daha. -Tamam.
Şey, bunu hallediyoruz, ama, biraz yedek işimize yarar.
Evet, lütfen. Teşekkür.
Gerçekten üzgünüm ama gitmenizi isteyeceğim.
-Ne? -Evet.
Yemeğimiz bitince gitmemizi istiyorsun.
-Hayır, yani... -Gitmek istemiyorum.
Anlıyorum, tatlım. Belki başka zaman geliriz.
Tamam. Hiç bir yere gitmiyoruz.
Bu gece oğlumun gecesi. Onun seçimi.
-Anlıyorum. -En sevdiği yer.
-Anlıyoum. -Biraz gürültülü
bir bebek var diye dışarıya atamazsınız.
Herkes biraz cesur olup olayı çözebilir.
Tamam mı?
Veya kulaklarına peçete tıkarlar falan, değil mi?
-Efendim... -Çünkü burayı terk etmiyoruz.
Efendim, insanlar gerçekten şikayetçi.
-Tamam. Sakin ol. -Sahi mi? Kim şikayetçi?
Herkes! Herkes şikayetçi.
-Herkes şikayetçi ha? -Evet!
-Olay yaratma. -Şikayet eden
bir kişiyi görmek istiyorum ki onlara siz çıkın diyeyim.
Belki giderler. Hesapları ne kadar? Belki bizimki fazla.
-Efendim. -Şikayet eden hanginiz?
-Sen misin? -Hayır.
-Otur. -Sahi mi? Çocuklu adam.
Bu sandalyeden kalkmıyorum dostum.
Çocuğun hiç ağlamadı mı? Hiç bu duruma düşmedin mi?
-Bir kulüte olmalıyız. -Çıkar onu dışarı!
Benimle dışarıya çıkmak ister misin?
Çok hoşuma gider! Sonuçtan hoşlanacağını sanmam.
Yemeğinizi kutulara koyarım,
-ama gitmelisiniz. -Evet, haydi evet diyelim.
Bunu kutuya koy.
Hazır başlamışken bunu da koy, tamam mı?
Ve bence bu yemek sadece altı Dolar eder,
ama sana 40 bırakacağım,
çünkü sizlerin aksine benim sınıfım var.
-Ben... -Eğer bebeğin ağlama sesiyle
başa çıkamıyorsanız, hayatın sesidir o, herkes duysun!
Şu kanserojen ve uçakta verilmesi gereken
yemeğin aksine.
Hepsini kutuladığından emin ol.
Tamam.
Selam?
-Selam. -Selam.
Burada ne arıyorsun?
Mahalledeydim. Ben... Ben şimdi hep buradayım.
Doğru. Bunların hepsini şimdi mi içeceğiz.
-Sanırım. -Tamam.
Ben varım.
Senin için açayım mı?
İşte böyle.
-Teşekkürler. -Ne yapıyorsun?
Öyle, bildiğin gibi.
-Sokaklarda mı dolaşıyorsun? -Evet, biraz.
-Nasıl gidiyor? -Hey, ne haber?
Senin oğlun ve benim eski erkek arkadaşımın arkadaşlığı nasıl.
Evet bunun biraz garip olabileceğini düşündüm.
Ama öyle... Max fotoğrafa sardı, Hank'in stüdyosunda dolaşıyor,
ve Hank onu kanatları altına aldı gibi.
Umarım sorun olmaz, yani...
Bilmiyorum. Şey, bugün benim orada ne yaptığını bilmiyorum.
-Bana bir mum getirdi. -Sahi mi?
-Evet. Bu ne demek? -Bilmiyorum. Garip.
Bir mum.
Ve, hey, Amber evleniyor. Buna ne dersin?
Adam... Yani, bu nedir?
Sarah, bak, onlar genç. Aşık olmuşlar, yani...
Ryan harika bir adam, ama o...
-Bazı sorunları vardı. -Doğru.
Ara sıra kavgalara karışır ve bazen
hap atar, ve...
Ama bu geçmişte değil miydi? TSSB ile başa çıkıyor.
Beceriyor gibi.
Bilmiyorum.
Ondan hoşlanıyorum. Sanırım o iyi bir adam.
Ben de ondan hoşlanırım, ama... Bilmiyorum.
Evlilik. O...
Sadece onun büyük bir hata yaptığını görmek istemiyorum.
Çok yakın gibi görünüyor. Öyle değil mi?
-Bir şey dememeli miyim? -Dur bir dakika.
Düşünüyorsun... Dinle
İşte neden iyi bir fikir değil.
Tamam mı? Unutma, sen ve Seth eve gelip,
nişanlandığınızı söylediğinizde ve Baban birden çıkıştığında,
ve büyük bir kavga ettiğinizde,
babanla konuşmamıştın ve sonra Seth ile sen kaçmıştınız ya?
Sarah, sizleri uzun süredir görmedik.
Ben babam değilm.
belki de Ryan Seth değildir. Tamam mı?
Belki bazı sorunları var,
ama belki onları aşabilir. Yani bırak onları...
Sadece söylüyorum. Amber'i uzaklaştıracak bir şey yapma.
Tüm dediğim bu.
Eğer evleneceklerse, evleneceklerdir.
Kaçmayacak, değil mi?
Zaman bana söyledi
seni bulduğum yerde haklı olduğunu
Hey, tatlım. Neredeyse gece yarısı oldu.
Eve, biliyorum.
-Yatağa geliyor musun? -Evet.
Evet, hemen...
Biliyorsun, şu çocuk haklıydı.
Şu şeyin etrafı tamamen çürümüş.
Nasıl da gözümden kaçtı?
-Ne yapıyorsun Zeek? -Yeni bir alarm sisteminde
tasarruf yapmaya çalışıyorum.
Evet, biliyorum.
Ama tek sorun pencereler değil.
Misafir banyosundaki gider de var.
Yan verandadaki paravanlar. Buradaki paravanlar.
Kalorifer dairesinde yeni bir sızıntı olduğunu biliyor muydun?
Çatıyı yenilememiz lazım, sana söyleyeyim.
Şey, sanırım çatı iyi. Yarın çıkıp
bir bakarım.
Küçülmeyi düşündün mü?
Belki mi? Bilirsin, daha küçük bir yere taşınmak gibi ha?
Bir emeklilik evi gibi mi diyorsun?
Emeklilik evi mi?
Hayır, br apartman dairesi demiştim.
Müzelere yakın. Restoranlara yürüyebileceğimiz.
Tüm bu kültürle çevrili olacağız.
Evet.
Şehri pek istemem. Burayı seviyorum gibi.
Burayı seviyorsun.
Ve ben de.
Bu ev bizim bir parçamız.
Bebeklerimizi burada büyüttük.
Burada çok hatıramız oldu.
Ama, bilirsin, yüzleşelim artık.
Çocuklar eskiden geldiklerinin yarısı kadar bile gelmiyor.
Evet, öyle.
Ve misafir odası orada boş duruyor.
Yapma Pazar günü buradaydılar, ha?
Tüm yaptığımız evde oyalanmak,,
posta gelmesini beklemek.
Yani, fazlasını istemez misin?
-Fazla ne? -Herşey.
Hayat.
Bir dairede yaşasak,
tüm zamanını tamiratla geçirmezdin.
Bir şeyler yapabilirdik.
Biraz eğlenebilirdik. Seyahat edebilirdik. Macera yaşardık.
Ve bunu yapacak paramız da olurdu.
Yani, budur, Zeek.
Bu üçüncü perdemizin başlangıcı.
Kayıp gitmesini istemiyorum.
Yani evimizi satmak istediğini söylüyorsun.
Sanırım bunu konuşmalıyız.
-Günaydın. -Selam, Julia.
Bak sorun olmadığında kim zamanında.
-Şey. -Biliyor musun?
Yapma, bu master planın parçasıydı.
Sürdürülebilirlik ekibimde biri daha lazımdı.
İyi iş.
Hey. Aslında seninle bir şeyi konuşmalıyım.
Nedir?
Artık Dengraff and Prossler için çalışmıyorum.
Hayır. Ne oldu?
Hayır, bir yıldır +onlar için çalışmadım.
Bıraktım.
Yaptığım hata için zaten kovarlardı.
Ben sadece... Sana yalan söyledim,
neden bunu yapma ihtiyacı hissettiğimi bilmiyorum ama yaptım üzgünüm.
Bu karıştı.
Cidden artık takılmamamız gerektiğini düşünüyorum.
-Tamam. -Sahi mi?
Hiç mi? Yapma! Bu bir şakaydı.
-Şaka mı... -Şaka yapıyordum.
-Aydınlanman gerek! -Bu çok fenaydı.
Vay. Tamam.
Biraz kendini abartıyordun.
Sorun değil, bu hep yapılır.
Kelimeyi sesli söylemem bile altı haftamı aldı.
-"İşsiz." -Biliyoum. Şey "Gibi"...
-, hala acıtıyor. -Değil mi?
Evet, derimizi kaybediyormuşuz gibi.
Parmaklar, ayak parmakları gittiğimiz her yere düşüyor.
Evet.
Ben de neredeyse tam bunu diyecektim.
-Anladım. -Ama tam değil.
-Tamam. Yani iyiyiz ha? -İyiyiz. Evet.
Pazartesi görüşürüz.
-Yeşil ol ekibi. -Hey geri dönüşüm tablosu.
-Sürdürülebilirlik. -Evet!
-Vo, hoo. -Dünyayı kurtarmak.
Meyhaneci.
Bana soğuk güzel bir soda ve cehennem gibi soğuk yap
yoksa altıpatlarımı çekerim.
-Bir portakallı gazoz alabilir miyim? -Evet, ne istersen alabilirsin.
Çılgınlaş.
Çikolata ve kafein.
Şu profesyonele bakın.
Hapistan kaçmak nedir biliyorsun, değil mi?
Hapisten kaçmak mı? Hayır.
Evet, hapisten kaçmak, bir baba çocuğu okuldan bir kaç saat aldığında,
ve anne bilmediğinde, ve bunu sır olarak saklarlar ha?
Biliyor musun?
Diyelim bu senaryoda ben babaydım,
-ve sen de oğul. -Tamam, evet.
Sana okulu kırdırdım çünkü sana
son zamanlarda kardeşine odaklandığımızı itiraf edecektim,
ve ikinci sınıf vatandaş gibi hissettiğini biliyorum diyecektim
-ve özür dilerim. -Evet, çok ağlıyor.
-Evet. Hep ağlıyor. -Kulaklarımı acıtıyor.
Evet, kemiklerimi acıtıyor.
Ve hep sessiz olmalıyız çünkü hep uyuyor.
Biliyorum. O en kötüsü.
-Elimizdekinin en kötüsü. -Evet.
Ve burası bizim yerimiz. Burası senin kulüp evin.
Burada olup eğlenmeli ve...
aptalı oynamalıyız, ama hayır...
Parmak uçlarında yürümeliyiz yoksa bebek uyanır. En kötüsü.
Evet.
Bundan hoşlanmıyorum.
-Ben de. -Ama biliyor musun?
Şimdi evde değiliz. Ve sessiz olmak zorunda değiliz.
-Bu ne demek? -Bu koku da ne?
-Burnuna geliyor mu? -Hayır.
-Baba oğul takılma toplantısı! -Evet.
Ne istiyorsun, davul mu gitar mı?
-Davul! -Evet, davul!
Açık mı bıraktın? Şaka mı yapıyorsun?
Bu yeni bir şey değil. Bunu yaşadık.
Burası güzel görünüyor.
Teşekkürler. Evet, işte geliyor.
Gelebildiğne sevindim.
Ryan spor salonunda, iyi bir zaman.
Spora gidecek en son kişi o.
Bakım istiyor, bilirsin.
Galiba.
Ee, ne var ne yok?
Şey, düşünüyordum.
Şunun farkına vardım...
Sormadığım bir soru var.
Tamam, keyif kaçırıcı gibi.
Ryan hayatının kalanını birlikte geçirmek istediğin adam mı?
Kalbimde hiç şüphe olmaksızın %100.
Onu seviyorum.
Tüm bilmek istediğim buydu.
Baban ve ben
bir adliyede evlendik.
Ve o gün,
Ben trajik bir...
şort etek giyiyordum.
Hayır.
Ve önümüzdeki çift tanışalı bir hafta olmuştu.
Ve ben mutluydum, ama...
Hayalimde olan o gün değildi.
İzninle,
sana hayal ettiğin günü
almana yardım edeceğim.
Bu Ryan hakkındaki hislerini ve benim
senin hakkında hissettiğimi yüceltir.
Yani...
Bu dergilere bakacağız...
Oh, Tanrım. Anne!
Uzun süre.
Ve bu elbiselere bakacağız,
ve biz, dostum, bir alkolsüz kokteyl alacağız.
Çok teşekkür ederim.
Düğününü planlayalım.
-Tamam. -Tamam.
bugün burada tanışmak üzere olduğunuz bu seçkin hanımı
tanıtmak üzere sizinle olduğum için çok heyecanlıyım.
-Beni bunda destekliyor musun? -Destekliyorum.
Arkamdasın, değil mi?
-bırakmasını bilmeyen bir kadın. -Evet.
O bir yaşama bağlı olan.
Hanımlar ve beyler, lütfen bana Berkeley'in sonraki
Belediye Başkanı Kristina Braverman'i
karşılarken katılın.
Anneyi alkışlayabilir misin?
Çok teşekkürler.
Teşekkürler, Heather, bu sıcak tanıtım için.
Hepinize bugün burada olduğunuz için teşekkürler.
Adım Kristina Braverman, ve Başkan adaylığımı ilan etmek üzere
burada olmaktan heyecan duyuyorum.