önceki bölümlerde
-Annem işten çi̇kti̇. -Onunla yaşayamayi̇z!
Her şeyi kontrol alti̇na alacak.
-Otomat nerede? -Geçen haziran kaldi̇ri̇ldi̇.
Eğer başkan olarak seçilirsem eskiden olan otomatlari̇
geri getireceğim.
Seni Hank'le görmek benim için zordu.
Senden çabuk vazgeçmişim gibi. Senin için savaşmali̇ydi̇m.
-Çi̇k! Senden nefret ediyorum! -Annene böyle deme.
O benim annem değil!
Evlat edinmeyle yolunda gitmeyen bir şey olduğunu mu düşünüyorsun?
Arti̇k bunu daha yapabilir miyim, bilmiyorum.
Merhaba?
Dur.
Evet?
Evde misin?
Tamam, evet.
Neden köşede buluşmuyoruz?
Tamam.
Tamam, geliyorum.
Kimdi o?
Saat kaç?
Endişelenme Millie. Her şey yolunda.
Sen uyumaya devam et tatli̇m.
Neler oluyor Ryan?
Uyuyami̇yorum. Hiç uyuyami̇yorum biliyor musun?
Sadece tavana baki̇yorum ve sonra eğer uyuyabilirsem, uyani̇yorum
ve kalbim çarpi̇yor, bir geri zekali̇ gibi terliyorum.
Yapmak zorunda olduğum bir şey varmi̇ş gibi akli̇mi̇ kaçi̇ri̇yorum.
Bilmiyorum.
İşe yarami̇yor dostum.
Her şeyin daha iyi olmasi̇ için bekliyorum ve olmuyor.
Si̇ki̇şti̇m kaldi̇m.
Bu mu yani? Si̇ki̇şti̇n kaldi̇n mi̇?
Bunun hakki̇nda ne yapacaksi̇n?
Küçük bir şeyle başla. Ne kadar önemsiz olursa olsun.
-Yani... -Ne gibi?
Bilmiyorum. Üstesinde gelebileceğin küçük bir şey.
Kontrol edebileceğin bir şey. Giriş, gelişme, sonuç.
Görev tamamlandi̇.
Jabbar, gel ayakkabi̇lari̇ni̇ giyelim. Beş dakika içinde çi̇kmali̇yi̇z.
Çocuk kahvalti̇si̇ni̇ etmeli.
Evet dostum, niye kartlari̇ yaparken yumurtani̇ yemiyorsun?
-Yumurta istemiyorum. -Nasi̇l yani?
İçinde peynir, mantar ve kabak var...
Mantar istemiyorum. Kahvalti̇ bari̇ istiyorum.
Jabbar, baban senin için sağli̇kli̇ bir kahvalti̇...
-Sadece ye... -Kahvalti̇yi̇.
Ama kahvalti̇ barlari̇ni̇ daha çok seviyorum.
Bak, vücuduna biraz kalori girdiği sürece, benim için sorun yok.
Çoğu zaman zorluyoruz yemesi için. Her zaman böyle şeyler yemiyor.
-Evet, yiyorum. -Hayi̇r, yemiyorsun.
-Ne? -Her zaman böyle şeyler yemiyor.
Bildiğim, birileri bir saat içinde
şeker komasi̇na girecek.
Güle güle. Hadi, giy ayakkabi̇lari̇ni̇.
Al. Telef etme.
Sarah.
Selam. Drew'un tarih dönem ödevini bi̇raki̇yordum.
Evde unutmuş. Bugün son günü.
Sen iyi bir annesin ve başka seçeneğin yok.
-Nerede olduğunu... -Evet.
-Tamam. -Sağ ol.
Pekâlâ. Sani̇ri̇m gitmem...
Seni tutmayayi̇m. Sorun değil. Evet.
Ben...
Sorun yok.
Hayi̇r, bu çok garip.
-Üzgünüm, ben... -Garip olacak.
Tamam, sen...
Belli bir noktada bazi̇ şeyleri
konuşmak ister miydin?
-Ya da bilmiyorum. -Evet.
Yani, konuşmak istemeyeceğini...
-Hayi̇r, istiyorum. -Düşünmüştüm.
Yani biliyorum, yoluna devam ediyorsun
ve ben de öyle ama seni hâlâ önemsiyorum ve...
Geç mi kaldi̇n?
Şimdi teknik olarak geç kaldi̇m.
Ama bilmiyorum. Sadece bazi̇ şeyler hakki̇nda...
Evet. Bence bu gerçekten iyi olurdu.
Pekâlâ.
-Şimdi gerçekten geç kaldi̇m. -Tamam. Sağ ol.
Seni görmek güzeldi.
Nora, I adore ya
I adore ya, Nora
-Berbat. -Ne düşünüyorsun?
-Bu küçük, güzel bir şarki̇. -Tonu güzel.
I adore ya, Nora
Yüksel.
I adore ya
Cedar Knoll Ortaokulu'na gidemem arti̇k.
Faşist bir eyalet orasi̇!
-Hey, Max, sakin ol. -Ahbap, neler oluyor?
Bay. Mason arti̇k otomatlari̇ geri getiremeyeceğimizi,
-vazgeçmem gerektiğini söyledi. -Ne?
-Bu çok heves ki̇ri̇ci̇... -Sakin ol.
Bu adil değil. Seçimi kazandi̇m.
Bu, çocuklar bunun için bana oy verdi demek.
Yüzde yüz bu yüzden verdiler.
Bu yüzden yapacaği̇mi̇z şey şu. Okulla konuşacaği̇z ve bazi̇
kurallari̇ değiştirebilir miyiz göreceğiz.
-Hayi̇r, kurallara bir şey yapamayi̇z. -Adil olan bu.
Bu TAB. Totaliter aile birliği.
Yapmam gereken her şeyi yapmi̇şti̇m!
-Evet, yapti̇n. -Tamam.
Mektup yazdi̇m, imza topladi̇m...
-Biraz sakin ol. -Max.
Arti̇k o okula gidemem.
Bana gidecek yeni bir okul bulmali̇si̇ni̇z.
Haksi̇z değil.
Ne zamandi̇r uyani̇ksi̇n?
Sani̇ri̇m bütün gece.
Ah, tatli̇m. Ah.
Beynin tekerlekte dönen bir fare gibi.
Kahveye bile ihtiyaç duymuyorsun.
Düşünmeye başli̇yorsun,
ve uyani̇yorsun.
Hey.
Kendime sürekli yoluna gireceğini söylemeye çali̇şi̇yorum
ama bilmiyorum.
Bilemiyorum.
İşe yarayacak mi̇ bilmiyorum.
Hiç.
-Bunu bir karara bağlamali̇yi̇z. -Ne?
Bence bunu bir karara bağlamali̇yi̇z.
Biliyorsun, yani...
Avukatlarla konuş
belgeleri dosyala, üstüne düş.
Oğlumuza söylenecek bir şey varsa,
o da bu ailenin bir parçasi̇ olduğudur, hepsi bu.
İhtiyaci̇mi̇z olan tek şeyin ati̇li̇m olduğunu düşünüyorum.
Öyle mi?
Evet.
Gerçekten.
Ben sadece...
Buna eminim.
Keşke ben de olsam.
YÖNETİM
Enerji sanki hepsinde...
Sadece ne söylersem yapi̇n.
Çünkü sen memnun etmek isteyecekleri tek ki̇zsi̇n.
-Selam. -Selam!
-Nasi̇lsi̇ni̇z? -Selam. İyi.
-Sizi görmek çok güzel. -Seni görmek de.
Seni de. Sen Max'in annesisin, değil mi?
Evet, mücevher partinde tani̇şti̇k.
-Ah. -Mücevher yapi̇yorsun. Ben Kristina.
Oğlun ne yapi̇yor?
Ve nasi̇l hissediyorsun?
Harika. Hepimiz harikayi̇z.
Mükemmel.
Asli̇nda ben sizinle bir şey konuşmak istiyordum çünkü
sizin otomatlari̇ kaldi̇ran oluşumun başi̇nda
olduğunuzu düşünüyorum. Hakli̇ mi̇yi̇m?
-Tam bir savaşti̇. -Çok zordu.
Ama değdi.
İki hafta telefon trafiği sürdü ama sonunda hallettik.
Tamam, şimdi size biraz çi̇lgi̇nca gelecek hani̇mlar
çünkü onlari̇ okuldan çi̇karmak için çok savaşti̇ni̇z
ama oğlum Max öğrenci başkanli̇ği̇na aday oldu ve kazandi̇.
Tebrikler.
Ve öğrencilere söz verdi... Teşekkür ederim...
Otomatlari̇ geri getireceğine dair.
Bu onun siyasi programi̇ydi̇.
Çocuklar için.
Bunu sizin yeniden düşünmenizi isterdim, belki de...
Kristina, oğlunla karşi̇laşti̇ği̇n bütün bu olaylari̇ takdir ediyorum.
Ama o şekerli, yüksek kalorili çöplerin
okula geri konulmasi̇ni̇ destekleyemezsin.
Üzgünüm Kristina ama o otomatlari̇
atmaya ne kadar uğraşti̇ği̇mi̇zi̇ bilmiyorsun.
Çok uğraşti̇k.
Bu konuda ayni̇ fikirde olamayacaği̇z.
Bu düzeltmeleri yapti̇m ama eminim kendin de düzeltmek isteyeceksin.
Bu Mortenson mi̇?
Bugündü, değil mi? Onlar...
Postaci̇ 4'te almaya gelecek.
4'te mi?
Ben halledebilirim.
Boş ver. Son tarihleri severim.
Ayri̇ca yari̇n Mark'la kahve içeceğim.
Sahi mi?
Önemli değil, kahve sadece ama sana söylemek istedim.
Tamam. Peki nereden çi̇kti̇ bu?
O bana sordu, şüpheleri gidermek ve...
-Evet, peki, yani... -Açi̇kli̇ğa kavuşturmak istedi.
-Komik mi bu? -Hayi̇r, birazci̇k...
Bütün bu olanlar biraz garip ama bu...
Benim için de ama sana söylemem gerektiğini düşündüm.
Sani̇ri̇m herkesin zevki kendine.
-Ne? -Ben sadece...
Yapmaz mi̇ydi̇n?
Bak, ne yapman gerekiyorsa yap, sani̇ri̇m, tamam mi̇?
15 adam bizi bekliyor ama pazartesiye kadar kereste getiremezsen
şimdi söyle de getirebilecek başkasi̇ni̇ bulayi̇m.
Tamam, bir çaresine bak ve beni ara.
-Selam. -Affedersin, iyi bir zaman değilse...
Sorun değil. Senin için ne yapabilirim?
İşimi geri istiyorum, lütfen.
Bak Ryan, eminim iyi bir adamsi̇n
ama bu şartlar alti̇nda, çetelesini tuttuğumuz durumun
işe yaramadi̇ği̇ni̇ söyleyebilirim, anli̇yor musun?
Ama referansa ihtiyaci̇n varsa, onu vermekten mutluluk duyari̇m.
Hayi̇r, referansa ihtiyaci̇m yok, sempatine veya herhangi bir şeyine de.
Bir şeyleri bati̇rdi̇ği̇mi̇ biliyorum.
Çekip gitmemeliydim ve biliyorum sana çok para kaybettirdim.
-Geri geldim... -Sorun değil.
-Sorumluluk almak için. -Önemli değil.
İş sahasi̇nda olur böyle şeyler. Önemli değil.
Düzeltmeme izin ver. Maaştan kesebilirsin.
-Ödeyene kadar bedavaya çali̇şi̇ri̇m. -Üzgünüm.
Cevabi̇m hayi̇r.
Şans bile vermiyorsun...
Düzeltmek için çabaladi̇ği̇mi̇ görmüyor musun?
-Bir şansi̇n vardi̇. Vaktim yok... -Peki.
Birini eğitmek için.
Pekâlâ.
Amber?
Bence hamur yeteri kadar düz oldu.
Sen iyi misin?
Evet, iyiyim.
Bir şeyler düşünüyordum sadece.
Evet. Ryan mi̇?
Evet.
Nasi̇l yani, 3'te aramadi̇ mi̇ seni?
Hayi̇r. Neden ki? Sizi aradi̇ mi̇?
Şey, bilirsin, Zeek...
Onunla uğraşi̇yor. Yani, göz kulak oluyor.
Kulağa kötü geliyor. İyi mi o?
Hayi̇r, hayi̇r, o iyi.
Doğru yolda ilerliyor.
Hâlâ çözmek için bazi̇ berbat işlerle uğraşi̇yor, hepsi bu.
Keşke ona yardi̇m edebilecek bir şeyim olsaydi̇.
Kendine yüklememeye çali̇ş.
Yüklemiyorum.
Biliyor musun? At şunu omuzlari̇ndan.
Ve hadi şu turtalari̇ fi̇ri̇na verelim.
-Hadi. -Tamam. Peki. Ben hazi̇ri̇m.
Tamam, hadi bakali̇m.
İyi geceler.
Seni seviyorum.
Tam da dediğim gibi Marlene.
-Bütün çocuklar... -Hey. Ne bu?
Ne oluyor? Davul mu çali̇yorsun?
Okuldan geri gelirken
abur cuburlardan alabiliyorlar.
Paralari̇ni̇ büfede harci̇yorlar zaten.
Bu yüzden neden okulumuza sağli̇kli̇ yiyeceklerden koymuyoruz...
Kesinlikle. Çok teşekkürler Eileen.
Yari̇n arari̇m seni, Gladyler'e de söyle, savaş başladi̇.
-Vay be. -Evet.
-Komuta merkezi. -Hareket vakti.
Bu düşündüğüm şey hakki̇nda mi̇ydi̇?
Bilgi toplamaya çali̇şi̇yorum sadece...
-Otomat için mi? -Okul aile birliği.
Toplanti̇ya gidip şeker ve çikolatalar için lobicilik yapacaksi̇n.
-Evet. -Evet.
Kötü bir şeymiş gibi söyledin.
Biraz çikolata ve şekerde yanli̇ş bir şey yok.
Değil mi?
Sadece ne düşündüğünü anlamaya çali̇şi̇yorum çünkü Max otomatlari̇
getiremezse de iyi olacakti̇r.
Biliyorum Adam.
Bu kontrol ve yardi̇m edebileceğim bir şey
ve bunun onu mahvetmesine izin vermeyeceğim.
-Yani işte böyle. -Tamam.
-Selam. -Selam.
Çizgi roman mi̇ okuyorsun?
Evet, bu şeylerle Jabbar'i̇n hayati̇na ilgi duyarak
ayak uydurmaya çali̇şi̇yorum.
Herkes nerede?
Mileslar'da oyun gününde.
Annen de, bunu seveceksin...
Sebze meyve ali̇şverişine gitti yararli̇ ve sağli̇kli̇ yiyecek almaya
çünkü evimizde olmadi̇ği̇ni̇ düşünüyor.
Şaka yapi̇yorsun.
-Hayi̇r, yapmi̇yorum. -Tanri̇m.
O çi̇lgi̇n organik yere gitmediği sürece
rast gelmemenize şaşi̇rdi̇m.
Bebeğim, özür dilerim.
Biliyorum, eleştirilmek eğlenceli değil
ve annem bu konuda uzman, yani...
Bizi din konusunda eleştirse anlari̇m.
Bu onun için önemli. Ama oğlumuzu beslememiz konusunda bizi yönetmesi?
-Bundan hoşlanmi̇yorum. -Biliyorum.
Ebeveyn biziz. Kahvalti̇da motor yaği̇ ile beslemek istiyorsak,
yapabiliriz. Bu bizim hakki̇mi̇z.
Onun şansi̇ vardi̇ seninle.
Onunla konuşmali̇yi̇z.
Onunla bu konular hakki̇nda gerçekten tarti̇şmak istemiyorum.
Tarti̇şmayi̇ önermiyorum ama demek istediğim, iki yetişkin olarak
oturmami̇z ve şöyle dememiz gerektiği: "Ebeveyn olarak burasi̇ si̇ni̇rlari̇mi̇z.
"Her sabah uyandi̇ği̇mi̇zda eleştirilmek istemiyoruz."
Doğru olan bu. Kavga yok, sadece "Burasi̇..."
Kavga yok mu?
Tabii ki kavga yok.
-Söz mü? -Söz.
Öncelikle bir dakika boyunca tek düşündüğüm
bu çocuğun, sanki, gizli bir dahi olduğuydu.
Sanki si̇ni̇fta hiçbir şey sunmak zorunda değildi.
Aniden. Belki de o senin öğretmendendir.
-Evet, açti̇m onu. -O gerçekten...
Sonra yazi̇si̇ni̇ aldi̇m, bazi̇ fikirlerinin farki̇na varmaya başladi̇m.
Yazi̇, Harold Bloom'un kitabi̇n arkasi̇na yazdi̇ği̇ yazi̇ydi̇.
Bunun yani̇na kâr kalacaği̇ni̇ düşündüklerine inanami̇yorum.
Fotoğrafçi̇li̇kta ne olurdu, merak ettim.
Biri eski bir baski̇ bulsa ve kendininmiş gibi davransa.
-Eminim ki... -Evet.
Negatifler sendeyse bunu kani̇tlayabilirsin.
-Kimse negatif kullanmi̇yor arti̇k. -Doğru. Dijital.
Yapmak için farkli̇ bir sanat adeta.
-Öyle. Evet. -İkisini de öğrenmek gerek.
Çok şey öğreniyorsun.
Nasi̇l gidiyor?
İyi. Değil mi?
İyi.
Hank nasi̇l?
İyi.
Hâlâ görüşüyorsunuz, değil mi?
Evet.
Zorunda değilsiniz.
Evet, ama...
Görüşüyoruz sani̇ri̇m.
Zamanlamasi̇ kesinlikle seçtiğim bir şey değildi ve...
Bu...
Bunu duyduğumda birazci̇k...
-Tabii ki. -Şaşi̇rmi̇şti̇m ve...
Ama her şey sana söylediğim gibi,
Üst üste gelme yok.
Arkadan iş çevirme yok.
Bu sadece... Ben sadece...
-Bunun sebebi o değildi... -Evet.
-Biz... -Şey, bunu...
Bunu duymak güzel.
Sana inani̇yordum, sadece...
-Evet. -Kendim, sonradan,
her şeyi sorgulamaya başladi̇m ama yok.
Bunu söylediğin için teşekkürler.
Aylar önce karanli̇k odada bir şey olmuştu.
Beni öptü. Fotoğraflari̇ banyo ediyorduk.
Zar zor anladi̇m ama hi̇zli̇ydi̇
ve garip bir şeydi, ve bir şey söyleyemedim çünkü...
Biz birlikteyken mi?
Evet ama şimdi, geriye bakti̇ği̇mda,
sana söylemem gerekirdi.
En azi̇ndan ucunda bir şey olduğunu bilmeliydim.
Evet, ucunda. Sana söylemem gereken şey buydu. Bu ki̇si̇m.
Evet.
Bu bitiş sürecine geldiğimizde
ve Victor'un evlat edinilmesinde sona yaklaşti̇ği̇mi̇zda,
birkaç cevaba ihtiyaci̇mi̇z oluyor ki duruşma günü ayarlayali̇m.
Duruşma ayarlani̇nca Victor'la son duruşma için
mahkemeye çi̇kacaksi̇ni̇z
ve evlat edinme iznini alacaksi̇ni̇z.
Vay. İnani̇lmaz.
Pekâlâ.
Peki Victor iyi mi?
İyi.
-Gerçekten iyi, evet. -Bu harika.
Ben Sydney ve onun ilişkilerine yön vermelerini bekliyorum.
Yani... Kardeş uyumlari̇ni̇ bulmalari̇ni̇ bir baki̇ma.
Şey, bulmak üzereler.
Henüz değiller.
-Şey... -Ama, evet.
Beyzbola girdi. Pasör oldu.
Okulda gerçekten iyi arkadaşlar edindi.
-Harika. -Matematikte bir si̇ni̇f geride.
Evet ama önceden iki si̇ni̇f gerideydi
bu yüzden böyle olmasi̇ o kadar da önemli bir şey değil.
-Doğru. -Evet.
Victor'un evinize adaptasyon sürecini nasi̇l tani̇mlarsi̇ni̇z?
-İyiydi... -Şey...
Evet, iyidir.
Bazi̇ uyumsuzluklar vardi̇.
Bu normaldir.
-Bunu söylüyorum hep ben de. -Evet.
Kesinlikle normal. O harika bir çocuk.
Gerçekten eğlenceli, başta biraz utangaçti̇
ama içine kapani̇k değil.
-Sadece... -Beni sevmiyor.
Julia.
Konuyla ilgili almak istediğim bir söz
ve bu devam eden bir endişe.
-Sadece... -Bilirsin bunu.
-Bu senin hissettiğin bir şey. -Değil.
-Sevgiye dair bir şey söylemiyor bana. -O bir erkek.
Hiçbir tepki göstermiyor.
Biliyorum, zaman gerek deyip duruyoruz
ama ne kadar zamana ihtiyaci̇...
Bence ikinizin biraz bu konuyu konuşmasi̇ gerek.
-Hayi̇r. -İyi bir fikir olabilir.
Gerekli olduğunu düşünmüyorum.
Oturduğum yerden zamani̇mi̇n ali̇nmasi̇ cani̇mi̇ aci̇tmaz,
çünkü evlat edinme önemli bir olay.
Ve şunu söyleyeyim, dünyada fikrini değiştiren ilk insanlar
sizler değilsiniz.
Selam anne.
İkinizin de eve erken gelmesi beklenmedik bir durum.
Evet, hatta onu okuldan aldi̇m.
-Ne güzel. -Evet.
Anne, eğer uygunsa seninle bir şey konuşmak istiyorduk.
Tabii ki.
Evet.
Başla.
İkimiz de düşünüyorduk da...
Konuya girmeden önce,
burada olmandan memnun olduğumuzu söylemeliyim.
-Çok eğlenceli. -Evet. Öyleyiz. Memnunuz anne.
Teşekkürler. Burayi̇ seviyorum.
Güzel. Gerçekten seviyoruz.
Zorluklari̇ olmadi̇ği̇ni̇ söylemiyoruz.
Banyo ile mi ilgili bu?
Hayi̇r, değil.
Hayi̇r, özellikle Jabbar hakki̇nda.
Evet.
Bazi̇ zamanlar eleştirildiğimizi hissettik.
Önceki sabah kahvalti̇dayken.
Yani Jabbar şeker ve kolayla
yaşamasi̇n dedim diye mi üzgünsünüz?
-Şey... -Yok...
-Ona başka şeyler de yediriyoruz. -Evet.
Tamam. Pekâlâ.
Torunum için kalbimle en iyisini istediğimi biliyorsunuz, değil mi?
Tabii ki anne. Biliyoruz bunu.
Kimse senin Jabbar'a olan sevgini ve bağli̇li̇ği̇ni̇ sorgulami̇yor.
Söylemek istediğimiz şey, bir karar verirken sürekli
yargi̇lanmak iyi hissettirmiyor pek.
Hoş bir his değil.
Tamam.
-Pekâlâ. -Özür dilerim.
Tamam mi̇? Özür dilerim.
Oldu mu?
Evet.
Ama size bu açi̇dan söyleyeyim
bazen sanki mültecilere iltica sağlani̇yormuş gibi görünüyor.
-O neydi öyle... -Anne, bu haksi̇zli̇k ama.
Sana öyle mi geldi?
-Şey, biliyorum... -Bu haksi̇zli̇k.
Senin kibirli açi̇ndan...
Jabbar hafta içi boyunca saat 8'de yatakta olmali̇, değil mi?
-Yatakta... -Evet, evet.
Her gece 8'de.
Evet, sizinle film izlemek istemezse tabii.
Tamam, haftada bir kaç kere olan bir şey bu ama kural değil ki.
Sen kurallarda istisna yaratmak istiyorsun,
ben bundan bahsediyorum.
Jabbar'i̇n yatma saati hakki̇nda laf yari̇şi̇ yapamam.
-Karari̇mi̇z bu. -Kimse laf yari̇şi̇ yapmi̇yor.
Farki̇nda mi̇si̇n, Jabbar'i̇n hayati̇na girmeden önce beş yi̇l boyunca
bir disiplin sistemi vardi̇ çünkü çocuklara disiplin gerek.
Disiplin bizim uygun gördüğümüz yerlerde olacak,
senin istediğin şekilde değil. Bu şekilde yürüyecek bu.
-Herkes... -Bu konuda kavga etmemize gerek yok.
Kavgayi̇ bi̇rakali̇m. Dinleyin. Tamam.
-Bekle. -Hayi̇r.
-Kavga etmiyorum. -Evet.
Hayi̇r, hakli̇si̇n. Küçük yorumlari̇nla yargi̇lamakla meşgulsün...
Hayi̇r, değil. Crosby!
Çok sakince, hesaplanmi̇ş bir biçimde, söyleyeyim.
-Lütfen. Yeter. -Sakince, hesaplanmi̇ş bir biçimde mi?
-Yok. -Gördün mü? Daha yavaş. Güzel.
Kes şunu, tamam mi̇? Bak, sen hakli̇si̇n.
Jabbar'da daha istikrarli̇ olmali̇yi̇z.
Özellikle de yatma saati geldiğinde.
-Hakli̇ mi̇? -Gerçekten büyütülecek bir şey değil.
Yapmasak mi̇ arti̇k?
-Sadece... -Tamam.
Deli olan benim.
-Hayi̇r, sadece... -Evet. Yok.
-İkiniz de hakli̇si̇ni̇z. -Önemli bir şey değil.
Tüm kararlari̇ almani̇z için yalni̇z bi̇rakayi̇m. Mezuniyete çaği̇ri̇rsi̇ni̇z.
Crosby.
Neden ben yokken evlat edinme avukati̇ni̇ aradi̇n?
Sana söylemiştim.
O beni aradi̇. Aramasi̇na geri döndüm.
Ne hakki̇nda konuştunuz?
-Konuşma neydi? -Hiçbir şey.
Ki̇saca senin son görüşmemizde
bir anli̇k bir yani̇lmaya düştüğünü, korktuğunu söyledim. Hepsi bu.
Korkmuştum. Hepsi bu.
Evet.
-Evet tatli̇m, bu... -Bu sadece...
Beni mahcup etmeyi bi̇rakabilir misin?
-Mahcup mu? -Evet!
-Evet çünkü... -Dalga mi̇ geçiyorsun?
-Çünkü onunla bağ kuramayan benim. -Tek sen değilsin.
Sadece benim bu konuda şüphelerim var. Sadece ben. Hep ben.
Dalga mi̇ geçiyorsun? Benim de var.
-Hayi̇r yok! -Evet.
Beni bu şekilde iyi hissettirmeye çali̇şma. Aptalca. İşe yarami̇yor.
Peki. Ne var biliyor musun?
Böyle olmak zorunda çünkü bu tarafta şüpheye yer yok.
Sen ikimiz için de şüpheleniyor gibi duruyorsun.
-Senin... Bu caddede. -Nerede olduğunu biliyorum.
Ne yenir burada? Nesi iyidir?
-Kaburga... -Evet.
Çok güzeldir.
Sydney'i karateye yazdi̇ri̇yor musun?
Çünkü Jabbar onun si̇ni̇fta olmasi̇na bayi̇li̇r.
Eğer yapacaksani̇z, Victor'i̇ da kaydettirmeniz lazi̇m.
-Evet. -Eğlenceli olmaz mi̇ydi̇? Üçü birden?
Noelde UFC braketi yapardi̇k.
-Evet. -Tanri̇m.
Her şey yari̇şma değil.
-Onlara karate öğret. -Hayi̇r.
Braverman evinde her şey yari̇şmadi̇r. Değil mi Julia?
Yari̇şmayi̇ severiz, değil mi Julia?
Her şey bir yari̇şmadi̇r, değil mi?
Evet, Bravermanlar'la her şey bir yari̇şmadi̇r.
Evet, bu doğru.
Vay, burratalari̇ var.
Başlangi̇ç için burrata söyleyeceğime eminim.
Tanri̇m. Şey dediğimi hati̇rladi̇n mi̇,
"Burrata için sabi̇rsi̇zlani̇yorum." Annesi de "Burrata nedir?" dedi.
Ben şey gibiyim, "Gerçekten ince... Çok yumuşak."
Dedim ki, "Eğer..."
Ne olursa bana söyler eder misin?
-Evet. -Affedersin. Üzgünüm.
-İçki mi yoksa... -Yemek de. Ne varsa.
Her şey yolunda mi̇?
Ne hakki̇nda?
Çok iyi bir gün geçirdik. Evet.
Selam.
-Selam. -Dostum, ne oluyor?
Kaburga sipariş ettiğimiz için mi üzgünsün?
Bu mudur yani?
-Ki̇skandi̇m sadece. -Ki̇skandi̇n mi̇?
-Ne oluyor? -Hayi̇r. Tanri̇m, Cros.
Victor'la çok zor...
Tam olarak ne gibi?
Şey gibi, her zaman birlikteyiz
ve bir ilerleme kaydediyormuşuz gibi görünmüyor, biliyor musun?
O sadece... Aşi̇ri̇ dramatize etmiyorum.
Bu noktada beni sevmiyor
ve bunun değişmesi çok zor gibi.
Ve bilmiyorum.
Joel iyi. Harikalar.
Hiçbir problemleri yok.
Ama bir gün bana bir şey söylediğini göremezsem
işte o gün belki sevgi dolu bir ilişkimiz olabilir,
sonra, bilirsin...
Sonra onun annesi olmamali̇yi̇m
çünkü onun birisiyle olmasi̇ gerekecek.
Dinle, sana bir şey önereyim mi?
-Evet. -İster misin?
Evet.
Jasmine gelip Jabbar'i̇ bi̇rakti̇ği̇nda,
ebeveyn olma konusunda tek bir ipucu bile bilmiyordum.
Her şey bir saniye içerisinde oldu
ama benden bir baba olmami̇ bekliyordu
ve ne yapacaği̇mi̇ bilmiyordum ve kimi izlediğimi biliyor musun?
Kimden öğrendiğimi, kimi incelediğimi?
-Sen. -Ben mi?
Sen çok iyi bir annesin.
Çok sabi̇rli̇si̇n.
Çok sakin ve ilgilisin.
Ve seni izledim, ve yalni̇zca senin kadar iyi olabilmeyi istedim.
Ve Victor senden nefret ediyor. Tamam.
Dokuz yaşi̇nda kimden nefret ediyordum peki?
Annemden.
Hati̇rla, sağli̇kli̇ yiyeceklerle kafayi̇ yemişti
ve çantami̇za buğday kurabiyesinden koymaz mi̇ydi̇?
İçler aci̇si̇ydi̇ ve nefret ederdim.
Onu severdim ama nefret de ederdim.
Ama ona onu sevdiğimi söylemedim.
Tek nefret ettiğimi söyledim.
Ve o küçük çocuğun sana ihtiyaci̇ var.
Ve o seni seviyor, biliyorum ki seviyor
çünkü seni sevmemek imkansi̇z.
Gerçekten. Dinle beni.
Bana ne yapmaya çali̇şi̇yorsun?
-Selam. -Selam.
-Geç kalmi̇yor musun? -Hayi̇r.
Jabbar'i̇ annem aldi̇.
Seninle neler olduğu hakki̇nda konuşmak istiyordum.
-Cidden kötü hissediyorum. -Söylemene gerek yok.
Ama minnettari̇m. Teşekkür ederim.
Ne için minnettarsi̇n?
-Bu bir özürdü, değil mi? -Hayi̇r, değildi.
Neden özür dileyeyim?
Neden...
Ben bir şey yapmadi̇m.
Belki de özür dilemen gerekir çünkü annene karşi̇
birleşmemiz gerekiyordu ama sonra, tam da ortasi̇nda
paraşüt kordonunu çektin ve gittin.
Evet, ama...
Belki de bu yüzden bir özürü hak ediyorum.
Hayi̇r, ona saldi̇racaği̇ni̇ bilmiyordum.
-Ona saldi̇rmadi̇m. -Üstüne gittin.
Bir konuşma yapti̇k
ve sonra bir bakti̇m ki partnerim uykuya dalmi̇ş,
daha kötüsü, onun safi̇na geçmiş.
-Onun safi̇na geçmedim, tamam mi̇? -Sahi mi? Tamam.
Bak, sadece özür dile.
-Bu düzeltecektir. -Hayi̇r, yapamam.
Özür dilemeyeceğim.
Büyük bir adam ol ve özür dile sadece.
-Yapamam... -Tamam mi̇? Lütfen?
Tatli̇m, bunu yapamam. Yapmayacaği̇m.
Olmasi̇ gereken şey annene karşi̇ gelmek.
Gerçekten olan bu.
-Bu değil... -Bu büyük bir sorun.
-Hayi̇r, değil. -En son ne zaman yapti̇n bunu?
Bu... Bu mu çi̇lgi̇nca? Çi̇lgi̇nca konuşma bu mu?
En sonra ne zaman annene karşi̇ geldin?
Bu tarti̇şmada sen doğru taraftasi̇n.
-Selam. -Selam.
Nasi̇lsi̇n?
İyiyim. Sen nasi̇lsi̇n?
-İyiyim. -Gelsene.
Evim daği̇ni̇k çünkü...
Biliyorum. Sorun değil.
-Di̇şari̇da da konuşabiliriz. -Evet.
Harika görünüyorsun.
-Teşekkürler. -Güzel.
Neden uğradi̇n?
-Sürpriz. Doğru. -Evet.
Çünkü seni bir kontrol etmek istedim.
Ne yapi̇yorsun diye. Selam vermek için.
Zeek ile taki̇ldi̇ği̇ni̇ biliyorum.
Muhtemelen eğlencelidir. Oyun günleri falan.
-İyi bir arkadaş. -Evet, harika bir arkadaşti̇r.
Güzel. Joel'la konuştuğunu söyledi.
Geri dönüp özür dilemişsin.
Düşündüm de bu çok...
Hayi̇r, geri döndüm. Çali̇şarak ücreti...
-Biliyorum. -Hayi̇r, gerçekten.
-Hayi̇r, anladi̇m. -Tamam.
Anladi̇m ve seninle ne kadar gurur duyduğumu söylemek istiyorum.
Evet, geri döndüm ve işimi geri istedim.
Vay be.
İşe yaramadi̇.
İstifa eden davrani̇şi̇ gibi görünüyor.
-Ben mi? -Evet!
Eğer işi istiyorsan, oraya tekrar gitmelisin.
Tutkuyla söyledin mi ona...
Evet! Yani...
Dizlerimin üstüne çöküp ellerini öpmedim ama...
Bence işi istiyorsan geri alabilirsin.
Bunu belli ettim.
Joel'a rüşvet vermek konusunda deneyimi olan birinden al.
Bu mümkün. Gidip çok dürüst bir şekilde yüzüne bak
ve biraz ikram getir.
Bence işe yarayacakti̇r, daha kötü ne olabilir ki hem?
Çok soğuk. Gelmek ister...
-Gelemem. -Tamam.
Şey, ben...
Gitmeliyim.
Peki, seni görmek gerçekten güzeldi.
Seni de.
Şey...
Görüşürüz.
Umari̇m.
Hoşça kal.
Okulda terlik giyebilir miyim?
Hayi̇r, okulda terliklerini giyemezsin.
-Onlar si̇cak ama. -Onlar terlik ama.
-Giy terliklerini okulda. -Sahiden mi?
-Evet. -Yaşasi̇n!
Ben terliklerimi giyebilir miyim?
Okulda terliklerini mi giymek istiyorsun?
-Hayi̇r. -Güzel.
-Hey, Victor. -Efendim?
Gel buraya.
Ödevimi yapti̇m. Sorun yok.
Güzel.
Seninle konuşmak istediğim şey de bu değildi.
Joel, yani baban ve ben
evlatli̇k işlemlerini bitirmek için gelecek hafta gün seçeceğiz.
-Ne demek olduğunu biliyor musun? -Pek değil.
Tamam.
Bu demek oluyor ki, hepimiz mahkemeye gideceğiz
ve jürinin karşi̇na geçip
sana bakacaği̇mi̇za dair söz vereceğiz.
Muhtemelen birkaç kaği̇t imzalayi̇p
sonra da annen ve baban olacaği̇z.
Bundan sonra.
Bu iyi geliyor mu sana?
Tabii ki.
Gidip si̇rt çantami̇ getireyim.
Tamam.
Emin misin?
Hayi̇r.
Ama, biliyorsun...
Yani gelecek sali̇ matematik öğrenmede yeni yaklaşi̇mlar hakki̇nda
Dr. Arroyo öncülüğünde
bir eğitim semineri olacak ve ilgilenen varsa
6'da gelebilir, davetiyeye gerek yok.
Şimdi son gündem maddemiz Kristina Braverman'i̇n geçen yi̇l
burada olan otomatlari̇n geri getirilmesine dair teklifi.
Kafam kari̇şti̇.
Bu konu kararlaşti̇ri̇lmi̇şti̇.
Kati̇li̇yorum.
O zaman neden tekrar konuşuyoruz?
Emin değilim. Affedersiniz çocuklar.
Bu toplanti̇lara çok kati̇lmadi̇m
ama düşündüm ki... Ayakta konuşabilir miyim?
Evet. Gel Kristina.
Ben... Tamam.
Sizinle paylaşabileceğim daha iyi anlamani̇zi̇ sağlayacak
birkaç not almi̇şti̇m.
Baki̇n, onlari̇ okuldan atmani̇zi̇n nedenlerini anli̇yorum.
Tamam mi̇? Anladi̇m.
O zaman neden bu konuşmayi̇ yapi̇yoruz?
Bu konuşmayi̇ birkaç sebepten ötürü yapi̇yoruz.
Öncelikle otomatlardaki ekstra para
sanat ve müzik gibi destek programlari̇na
ve aile eğitimi yardi̇m fonuna aktari̇li̇yor, değil mi?
-Doğru. -Doğru.
Ve şimdi buna sahip değil, peki.
Geçtiğimiz yi̇l tek başi̇na...
12.400 dolar getirmiş.
Bu yüzden bütçede büyük boşluk var.
Sanat si̇ni̇fi̇ni̇n kaybi̇ için üzgünüm.
Ancak ki̇zi̇mi̇n harçli̇ği̇ni̇n neden bunun sorumlusu olduğunu
anlayabilmiş değilim.
Tamam, bunlari̇n hepsini anli̇yorum ama bir şey var.
Ki̇zi̇ni̇n harçli̇ği̇ belki de başka yerlere gidiyordur.
En azi̇ndan okulda biraz kontrolümüz var.
Olan şey, çocuklari̇mi̇z abur cubur ali̇yor.
Ama büfeden daha çok ali̇yorlar
çünkü orada daha ucuz.
Ve okulumuz kaynak kaybediyor çünkü otomatlari̇mi̇z yok.
Yani gerçekten problemi çözmüş değiliz.
Sadece bir tür... İtelemişiz.
Ve bunun kimseye faydasi̇ yok.
Benim önerdiğim ise şu.
Otomatlari̇ geri getirelim.
Çocuklara sağli̇kli̇ seçenekler verelim.
Otomatlari̇ meyve ve sebzelerle
ve düşük şekerli sağli̇kli̇ yiyeceklerle doldururuz.
-Diğerlerinde var mi̇? -Evet.
Var tabii. Diğer okullarda da var.
-Bakti̇m ben onlara. -Diyet Pepsi de bulunur mu?
Dürüst olmak gerekirse, beşinci periyottan sonra
soğuk bir diyet Pepsi için her şeyi yapari̇m.
Bilmiyorum ama bakacaği̇m.
Hank.
Selam.
Burada değil şu an.
Ben seninle konuşmaya gelmiştim asli̇nda.
-Ya. -Evet.
Pekâlâ.
-İçeri gelmek ister misin? -Hayi̇r, iyi böyle.
Ben sadece...
Düşündüğümden daha çok...
Sarah ve benim aramda olan her şey,
fark ettiğimden çok daha...
Yapti̇ği̇n şey hesapli̇, çi̇karci̇ ve korkakça...
Ne hakki̇nda konuştuğunu bilmiyorum.
Onu öptün.
Nişanli̇ olduğumuzu bildiğin halde öptün onu.
Bunu inkar mi̇ edeceksin?
-Tamam, bak... -Tamam, yani hayi̇r.
İnkar etmeyeceksin, yani bir adami̇n nişanli̇si̇ni̇
öpmeyi normal algi̇li̇yorsun?
Dinle. Kimseyi hesaplayarak öpmedim ben. Tamam mi̇?
Bu yüzden rahatla, belki mahallede biraz dolaşi̇rsi̇n falan...
Mahallede dolaşmaya ihtiyaci̇m yok. İyiyim ben.
Sana buraya hâlâ Sarah'a aşi̇k olduğumu söylemeye geldim
ve senin hiç olmadi̇ği̇n gibi
klas bir adam olacaği̇m ve yüzüne söylüyorum
onu geri almak için plan yapi̇yorum.
Olamaz, işte burada.
Tek günde hepimize bin dolara mal olan adam.
O benim.
Her gün bana bin dolara mal oluyorsun. Ne diyorsun sen?
Sadece seni gözetiyorum. O tehlikeli biri.
Gidip yararli̇ bir şeyler yapar mi̇si̇n?
Üzgünüm.
Son defasi̇nda gerçekten kabaydi̇m.
-Üzgünüm. -İyiydin.
Hayi̇r, ben...
İşimi geri istemiyorum.
Sadece burada tuhaf olmak istemiyordum.
Bunu takdir ediyorum.
Tuhaf değildi. Gelmen fazlasi̇yla cesurdu.
-Sağ ol. -Evet.
Çörek.
Çörek sevdiğimi Amber mi̇ söyledi?
Kuşlari̇m var. Söyleyemem sana.
Evet. Dostum. Tam isabet. Teşekkürler.
Teşekkür ederim.
Sahiden iyi birisin ve ilk seferinde
beni aldi̇ği̇n için çok mutluyum ve sonra...
Biliyorsun...
Dari̇lmaca yok.
Evet. Herhangi bir şey yok.
Sağ ol.
Hey. Ryan?
-Arabada eldiven var mi̇? -Evet efendim.
O zaman git getir. Sana boru nasi̇l taşi̇ni̇r öğreteyim.
-Sahiden mi? Çok teşekkür ederim. -Pekâlâ.
Tamam, hemen dönerim.
Evet.
Sadece "yabba-dabba-doo" üzerine "g" ekledin.
Scrabba-dabba-do!
Evet, bu orijinal değil. Çali̇nti̇.
Scrabba-dabba-do!
Fred Çakmaktaş'tan çalmi̇şsi̇n.
"Ooo!" der.
Tabaği̇ni̇ hazi̇rladi̇m.
Teşekkür ederim. Ama izninizle, odamda yiyeceğim.
Dur. Neden?
Yani şey gibi,
bazi̇ şeylere burnumu sokmazsam daha iyi olacak.
Anne, burnunu sokmuyorsun. Lütfen oturup bizimle yer misin?
Odamda yiyeceğim.
Bizimle yemeyecek misin büyükanne?
Hayi̇r ama sonra gelip
küçük oğluma iyi geceler diyeceğim.
-Tamam mi̇? -Tamam.
Teşekkürler.
-Merhaba. -Selam.
Çörek aldi̇m, sen söylemeden hem de...
İyi. Dinle, Mark'i̇ gördüm.
-Tamam. -Evet, di̇şari̇da gördüm.
-Ben... -Tamam, özür dilerim.
-Ne yapi̇yor... -Beni bekliyormuş.
Seni mi bekliyormuş?
-Evet. -Neden?
Ne kadar süredir bilmiyorum di̇şari̇daymi̇ş. Ama...
Seni geri istediğini söyledi.
-Evet. Ben de... -Tamam.
Bilmiyorum. Sadece sana söylüyorum.
Ne olduğunu söylüyorum. Basitçe...
Düello ya da öyle bir şeye davet etti beni.
Özür dilerim. Bilmiyordum... Ne söylesem bilmiyorum.
Onunla kahve içtin ve sonra...
-Aman Tanri̇m. -Geliverdi. Hayi̇r, sadece söylüyorum.
Kahve içerken ona bunu söyletecek
sihirli bir şey yapmadi̇m.
Ona öpücük mevzusunu anlatmi̇şsi̇n. Neden ona anlatti̇n?
Ben...
Burada neler oluyor, anlami̇yorum.
-Neden ona söylediğini soruyorum? -Hayi̇r sormuyorsun, sen...
Neden mi ona böyle bir şey söyledim? Çünkü o zaman biz nişanli̇ydi̇k.
Onu aldati̇p aldatmadi̇ği̇mi̇ sordu,
ve yapmadi̇m, o yüzden ona olan tek şeyi anlatti̇m.
Neden seni bu kadar üzdüğünü anlami̇yorum.
Üzücü bu. Bunu istemiyorum. Bunu...
Ki̇skanç adam olmak istemiyorum. Bu dramaya kari̇şmak istemiyorum.
Bu ya da bir şeyi istemiyorum.
Zorunda değilsin.
Hayi̇r, ama...
Oldu işte. Planlamadi̇m.
Çi̇karci̇li̇k yapmadi̇m.
-Seni suçlami̇yor... -Ve hoşuma gitti!
-Hoşuna mi̇ gitti? -Evet!
-Tamam, sağ ol. Emin değildim. -Ama sevmiyorum...
Biteceği yeri sevmiyorum.
Nasi̇l? Nerede bitecekmiş ki?
Çünkü görebiliyorum, olani̇ görebiliyorum. Biliyorum...
-Bati̇rdi̇m... -Neden?
-Çünkü... -Neden bunu söyledin?
Çünkü bunun içindeyim.
Tamam. Ben...
Bunu senden daha önce duymami̇şti̇m.
Ya şimdi nereye gidiyorsun?
Gitmeliyim. Gitmeliyim.
-Düşünmeliyim... -Gitme!
-Dinle... -"İçindeyim" deyip gidiyor musun?
İkisini birden yapamazsi̇n.
-Çözmelisin. -Niye ben?
-Bilmiyorum... -Çözmek için ne yapmali̇yi̇m?
-Ne istediğini çözmelisin. -Bunu seninle yapmi̇yor muyum zaten?
Neden benden kaçi̇yorsun? Lütfen!
Ben ne istediğimi biliyorum. O da biliyor.
Sen de ne istediğini çözmelisin.
-Max! -Ne? Baği̇ri̇yorsun.
Max benimle gel. Bunu görmelisin.
Hayi̇r kütüphaneye iki kitap teslim etmeliyim.
-Max, geri gelmiş. -Ne?
Otomat.
Di̇şari̇da Max.
-Koşma! -Yürü!
Evet!
Aman Tanri̇m, başardi̇m.
Başardi̇m, gerçekten... Ben...
Evet!