Wat voorafging...
-Mijn moeder is haar baan kwijt. -Hier kan ze niet wonen.
Ze zal alles overnemen.
-Waar is de automaat? -Die hebben ze in juni al weggehaald.
Als ik voorzitter word, komen alle automaten terug
die in onze school stonden.
Het was moeilijk om je met Hank te zien.
Het voelt alsof ik te makkelijk opgaf. Ik had voor je moeten vechten.
-Uit mijn kamer. Ik haat je. -Zo praat je niet tegen je moeder.
Ze is mijn moeder niet.
Overweeg je om de adoptie niet door te laten gaan?
Ik weet niet of ik het kan.
Hallo?
Wacht.
Ja?
Ben je thuis?
Oké, ja.
Kan je naar die plek om de hoek komen?
Ja.
Ik kom eraan.
Wie was dat?
Hoe laat is het?
Maak je niet druk, Millie. Alles is oké.
Ga maar slapen, lieverd.
Wat is er aan de hand, Ryan?
Ik kan niet slapen. Ik slaap nooit.
Ik staar naar het plafond en als ik slaap, word ik wakker
en bonkt mijn hart, ik zweet als een rund.
Ik schrik alsof er iets is dat ik had moeten doen.
Ik weet het niet.
Het werkt niet, man.
Ik wacht tot alles beter wordt, maar het gebeurt niet.
Ik zit vast.
Is dat het? Je zit vast?
Wat ga je eraan doen?
Je begint met iets kleins, hoe onbelangrijk het ook is.
-Ik bedoel... -Zoals wat?
Ik weet het niet. Iets kleins dat je kan regelen.
Iets dat je in de hand hebt. Van begin tot het eind.
Taak voltooid.
Jabbar, doe je schoenen aan. We moeten over vijf minuten weg.
Die knul moet nog ontbijten.
Ja, eet je eieren op terwijl je je kaarten doet.
-Ik wil geen eieren. -Hoe bedoel je?
Er zit kaas in, champignons, courgette...
Ik wil geen champignons, ik wil een mueslireep.
Jabbar, je vader heeft een gezond...
-Eet gewoon... -Ontbijt.
Maar ik vind mueslirepen lekkerder.
Zolang hij calorieën binnenkrijgt, vind ik het prima.
We hebben haast. Hij eet niet altijd zo.
-Jawel. -Niet waar.
-Wat? -Hij eet niet altijd zo.
Ik weet alleen, dat over een uur
iemand een enorme suikerpiek krijgt.
Doei. Kom op, doe je schoenen aan.
Hier. Niet weggooien.
Sarah.
Hoi, ik kwam Drews geschiedenisopstel afgeven.
Hij was het thuis vergeten. Het moest vandaag af zijn.
En je bent een goede moeder en had geen keus.
-Weet je waar... -Ja.
-Oké. -Bedankt.
Ik moet weer verder.
Ik wil je niet ophouden. Het is al goed.
Ik...
Het is niet erg.
Nee, dit is gek.
-Het spijt me, ik... -Het zal gek blijven.
Wil je...
Wil je misschien ooit een keer afspreken
om alles uit te praten?
-Of, ik weet het niet. -Ja.
Ik dacht dat je niet wilde...
-Jawel. -Praat met me.
Ik weet dat je verder gaat,
en dat doe ik ook, maar ik geef nog steeds om je en...
Ben je laat?
Technisch gezien wel.
Maar gewoon voor wat...
Ja, dat zou fijn zijn.
Oké.
-Nu ben ik echt laat. -Oké, bedankt.
Goed je te zien.
Nora, ik ben gek op je
Ik ben gek op je, Nora
-Dat is vreselijk. -Wat vind je ervan?
-Dat is een leuk liedje. -Het is de toon.
Ik ben gek op je, Nora
Hoger.
Ik ben gek op je
Ik kan niet meer naar Cedar Knoll middelbare school.
Het is een fascistische staat.
-Wauw, rustig. -Maatje, wat is er?
Mr Mason zei dat we de automaat niet meer terug mogen brengen,
-dat ik het op moet geven. -Wacht, wat?
-Dat is jammer... -Rustig aan.
Het is niet eerlijk. Ik heb de verkiezing gewonnen.
Dat betekent dat kinderen op mij stemden om dit te doen.
Dat dezen ze honderd procent zeker.
We gaan met school praten
om te kijken of we de regels kunnen veranderen.
-Nee, het heeft niet met regels te maken. -Dat is eerlijk.
Het is de PTA, de ouderraad.
Ik heb alles gedaan wat ik moest doen.
-Dat klopt. -Oké.
Ik heb een brief geschreven, ik heb handtekeningen verzameld...
-Doe eens even rustig. -Max.
Ik kan niet meer naar die school.
Jullie moeten een nieuwe school voor me vinden.
Hij heeft geen ongelijk.
Hoe lang ben je al wakker?
De hele nacht, denk ik.
O, lieverd.
Je brein is net een hamster in een rad.
Je hebt niet eens koffie nodig.
Je begint te denken en
je bent wakker.
Hé.
Ik blijf maar tegen mezelf zeggen dat het goedkomt,
maar dat weet ik niet.
Ik weet het niet.
Ik weet niet of het zal werken.
Ooit.
-We moeten het afronden. -Wat?
Ik denk dat we het af moeten ronden.
Het is gewoon...
Praat met de advocaten,
lever het papierwerk in, zet de puntjes op de i.
Als er iets is dat je zoon duidelijk zal maken
dat hij bij deze familie hoort, is dat het.
We moeten de sprong wagen.
Is dat zo?
Ja.
Dat denk ik echt.
Ik weet...
Ik weet het zeker.
Ik wou dat ik dat ook had.
ADMINISTRATIE
Die energie, al die...
Ik zei gewoon: 'Doe maar wat je wilt.'
Want jij bent het enige meisje en ze willen je tevreden houden.
-Hoi. -Hoi.
-Hoe gaat het? -Goed.
-Wat goed je te zien. -Goed je te zien.
Jullie ook. Jij bent de moeder van Max, toch?
Ja, we hebben elkaar ontmoet op je sieradenfeestje.
-O. -Je maakt sieraden. Ik ben Kristina.
Hoe gaat het met je zoon?
En hoe voel jij je?
Het gaat geweldig. Met ons allemaal.
Wat fijn.
Ik wilde even met jullie praten want volgens mij zijn jullie
degene achter het initiatief dat de snoepautomaten
uit school zijn gehaald, toch?
-Dat was me een strijd. -Zo moeilijk.
Maar het was het waard.
Het kostte twee weken aan telefoonbomen, maar het is gelukt.
Juist, ik weet dat dit misschien gek klinkt
omdat jullie ze zo graag uit school wilden hebben,
maar mijn zoon Max is nu voorzitter van de studentenraad...
Gefeliciteerd.
En hij heeft de studenten beloofd... Bedankt...
Dat hij zou zorgen dat de automaten terug zouden komen.
Dat was zijn platform.
Hij is... Voor de kinderen.
En ik vroeg me af of jullie het wilden overwegen...
Kristina, ik snap dat je problemen hebt met je zoon.
Maar je bent er toch geen voorstander van
dat we nog meer calorierijk snoep in onze school zetten?
Het spijt me, Kristina, maar je hebt geen idee
hoe hard wij ervoor hebben gewerkt om van die machine af te komen.
Heel erg hard.
Daar ben ik het niet helemaal mee eens.
Ik heb deze bewijzen doorgenomen, maar je wilt vast...
Is dat Mortenson?
Dat is vandaag, toch?
De koerier komt ze om 16:00 uur ophalen.
Om vier uur?
Ik kan het verzetten.
Nee, dat hoeft niet, ik hou wel van een deadline.
Morgen ga ik koffiedrinken met Mark.
Echt?
Het stelt niks voor, het is maar koffie, maar ik wil dat je het weet.
Oké. Hoe is dat gebeurd?
Hij wilde de lucht klaren en...
-Ja, ik bedoel... -Alles afsluiten.
-Is dat grappig? -Nee, het is een beetje.
Het is nogal raar, maar het is jouw...
Het is ook raar voor mij, maar ik vond dat je het moest weten.
Ieder z'n eigen meug.
-Wat? -Ik snap niet...
Zou jij het niet doen?
Doe wat je moet doen, oké?
Er wachten vijftien jongens op ons, maar als je maandag geen hout hebt,
moet je het nu zeggen, dan zoek ik iemand die dat wel heeft.
Oké, regel het maar en bel me terug.
-Hé. -Sorry, als dit niet goed uitkomt...
Nee, het is al goed. Wat kan ik voor je doen?
Ik wil graag mijn baan terug.
Luister, Ryan, je bent vast een goede jongen,
maar laten we het onder de omstandigheden maar gooien op
een situatie die niet goed werkte.
Maar als je een referentie nodig hebt, geef ik die graag.
Nee, ik heb geen referentie nodig, of sympathie, of wat dan ook.
Ik weet dat ik iets heb verpest.
Ik had niet weg moeten lopen, ik weet dat het je veel geld heeft gekost.
-Ik wilde zeggen... -Het is al goed.
-Ik wil verantwoordelijkheid nemen. -Het is geen probleem.
Dat gebeurt nou eenmaal op locaties. Het is niet erg.
Laat me het goedmaken. Je kan mijn loon inhouden.
-Ik werk voor niets tot het is afbetaald. -Het spijt me.
Het antwoord is nee.
Ik heb niet eens de kans om...
Zie je niet dat ik het wil goedmaken?
-Je had je kans, ik heb geen tijd... -Wauw, oké.
Om iemand op te leiden.
Oké.
Amber?
Het deeg is nu wel plat genoeg.
Gaat het?
Ja, het gaat wel.
Ik was aan het denken.
Ja, Ryan?
Ja.
Heeft hij je ook om 3:00 uur gebeld?
Nee. Waarom? Heeft hij jullie gebeld?
Nou, Zeek...
Werkt met hem, hij houdt hem in de gaten.
Dat klinkt slecht. Is alles in orde?
O, het gaat prima.
Hij gaat de goede kant op.
Hij heeft alleen nog erg veel om uit te zoeken, dat is alles.
Ik wou dat ik hem kon helpen.
Nou, zorg dat het niet jouw last wordt.
Dat is het niet.
Probeer er niet aan te denken.
En laten we deze taarten in de oven zetten.
-Kom op. -Oké, ik ben klaar.
Kijk eens aan.
Welterusten.
Ik hou van je.
Dat is precies wat ik zei, Marlene.
-Al die kinderen gaan... -Hé, wat?
Wat gebeurt er? Ben je aan het drummen?
Onderweg naar school, of op de terugweg
kopen ze een hoop snoepgoed.
Ze geven toch wel geld uit in de supermarkt.
Waarom zetten we het niet in onze school en hebben we gezondere snacks...
Precies. Bedankt, Eileen.
Ik bel je morgen en zeg tegen Gladys dat het oorlog is.
-Wauw. -O, ja.
-De oorlogskamer. -We gaan ervoor.
Is dit waar ik denk dat het over gaat?
Ik wil gewoon meer informatie verzamelen...
-Automaat-gate? -Voor de PTA-vergadering.
O, je gaat naar de PTA-vergadering als lobbyist voor snoep en chocola.
-Ja. -Oké.
Je zegt het alsof het iets slechts is.
Er is niets mis met een beetje snoep en chocolade.
Toch?
Ik wil weten wat je denkt, want het komt wel goed met Max,
ook zonder de automaat.
Dat weet ik, Adam.
Dit is één iets waar ik controle over heb
en mee kan helpen, en ik laat dit niet voor hem sterven.
-Dat is het. -Oké.
-Hé. -O, hé.
Ben je stripboeken aan het lezen?
Ja, ik wil relevant blijven in Jabbars leven
door op de hoogte te blijven van coole dingen.
Waar is iedereen?
Hij is waarschijnlijk met Miles aan het spelen.
En je moeder, dit zal je geweldig vinden...
Is gezond en voedzaam eten voor hem aan het komen,
omdat ze vond dat we niet genoeg in huis hadden.
Je maakt een grap.
-Nee, ik maak geen grap. -O, God.
Het verbaasd me dat je haar daar niet hebt gezien,
tenzij ze naar een of andere organische toko is gegaan.
Schat, het spijt me.
Ik weet dat het niet leuk is om bekritiseerd te worden,
en mijn moeder is daar een kei in, dus...
Als ze ons wilt bekritiseren over religie, snap ik het.
Het is belangrijk voor haar. Maar micromanagen wat wij onze zoon geven?
-Dat is niet oké. -Ik weet het.
Wij zijn de ouders, als wij hem benzine als ontbijt willen geven,
dan mag dat. Dat is ons recht.
Ze heeft haar kans gehad bij jou.
We moeten met haar praten.
Ik heb echt geen zin om hier met haar ruzie over te maken.
Ik zeg ook niet dat we ruzie moeten maken, maar we moeten als twee volwassenen
met haar rond de tafel zitten en zeggen: 'Hé, dit zijn ons grenzen als ouders.
'We willen niet elke ochtend bekritiseerd worden.'
Dat is eerlijk. Geen ruzie, gewoon: 'Dit zijn onze...' Snap je?
Geen ruzie?
Absoluut geen ruzie.
-Beloofd? -Beloofd.
Een volle minuut lang dacht ik
dat dit kind stiekem een genie was.
Hij had niets te bieden in de les.
Opeens. Misschien ligt het aan je manier van lesgeven.
-Ja, ik stelde me voor hem open. -Hij is gewoon...
En vaker ik van zijn opstel las, hoe meer ik zijn ideeën begon te herkennen.
Het is het opstal dat Harold Bloom achter in zijn boek schreef.
Niet te geloven dat ze denken dat ze daarmee wegkomen.
Ik vraag me af of dat in fotografie gebeurt.
Als mensen een oude foto vinden en doen alsof die van hen is.
-Vast... -Ja.
Als je de negatieven hebt, zou je het kunnen bewijzen.
-Niemand gebruikt nog negatieven. -Dat klopt, digitaal.
Het is bijna een andere kunstvorm.
-Klopt. -Kan jij het allebei?
Ik ben erover aan het leren.
Hoe gaat dat?
Goed. Ja?
Goed.
Hoe gaat het met Hank?
Goed.
Zijn jullie nog samen?
Ja.
Dat hoeft niet.
Nee, maar ik...
We zijn nog wel samen.
Het is zeker niet de timing die ik zou hebben gekozen, en...
Het is...
Toen ik het hoorde, was ik een beetje...
-Natuurlijk. -Verrast, en ik...
Maar alles wat ik je heb verteld,
er was geen overlapping.
Ik heb niets stiekem gedaan.
Het had geen...
-Het is niet de reden dat... -Ja.
-We... -Nou, dat is...
Dat is goed om te horen.
Ik geloofde je, alleen...
-Ja. -Later,
begon ik overal aan te twijfelen, maar... Nee.
Bedankt dat je het me hebt verteld.
Er was iets in de dark room, maanden geleden.
Maar hij kuste me... We waren een foto aan het ontwikkelen.
Ik kende hem amper en het was vluchtig,
en ik heb er niets over gezegd, want...
Waren we toen samen?
Ja, maar nu ik eraan terug denk,
denk ik: o, dat had ik je moeten vertellen.
En ik had moeten weten dat er iets van zijn kant was.
Ja, van zijn kant. En dat had ik je moeten vertellen.
Ja.
Als we het proces voltooien
en de adoptie van Victor afronden,
heb ik een paar antwoorden nodig zodat we de hoorzitting kunnen plannen.
Zodra de datum vaststaat, komen jullie naar de rechtbank met Victor
voor de laatste hoorzitting
dan krijgen jullie de adoptie toegewezen.
Wauw. Geweldig.
Oké.
Gaat het goed met Victor?
Ja.
-Heel goed. -Dat is mooi.
Ik wacht tot hij een band krijgt met Sydney.
Een soort familieritme.
Ze komen er wel.
Ze zijn er nog niet.
-Nou... -Maar, ja.
Hij houdt van honkbal. Hij is een short stop.
Hij heeft veel vrienden gemaakt op school.
-Fantastisch. -Hij ligt een jaar achter met wiskunde.
Ja, maar hij lag twee jaar achter,
dus dat is niet zo belangrijk als het was.
-Juist. -Ja.
Hoe omschrijven jullie Victors aanpassing aan jullie huis?
-Geweldig. -O, nou...
Ja, goed.
Er waren wat obstakels.
Nou, dat is normaal.
-Dat blijf ik ook zeggen. -Juist.
Het is absoluut normaal. Hij is een geweldig kind.
Hij is erg grappig, in het begin een beetje verlegen,
maar hij is niet teruggetrokken.
-Hij is gewoon... -Hij houdt niet van me.
Julia.
Het is een relevante uiting die ik wil maken,
en het is een blijvende zorg.
-Het is gewoon... -Je weet het.
-Het is een gevoel dat je hebt. -Niet waar.
-Hij zegt nooit dat hij van me houdt. -Natuurlijk niet, het is een jongen.
Wat voor affectie ook.
En ik blijf zeggen dat hij meer tijd nodig heeft,
maar hoeveel meer tijd...
Jullie hebben iets meer tijd nodig om hierover te praten.
-Nee. -Dat is een goed idee.
Ik denk niet dat het nodig is.
Hoe ik het zie, kan het geen kwaad om de tijd te nemen,
want adoptie is heel wat.
En jullie zouden niet de eerste zijn
die van gedachten veranderen.
Hé, mam.
Meestal zijn jullie niet zo vroeg thuis.
Ja, ik ben zelfs opgestaan om haar van school te halen.
-O, goed. -Ja.
Mam, we willen iets met je bespreken als het even uitkomt.
Absoluut.
Ja.
Toe maar.
We zaten allebei te denken dat...
Voor we erover beginnen,
wil ik zeggen dat ik het geweldig vind dat je hier bent.
-Het is echt heel leuk. -Ja, het is echt fijn, mam.
Bedankt. Ik vind het hier ook fijn.
Geweldig. Ja, het is echt fijn.
Maar het is niet zonder uitdaging.
Gaat dit over de badkamer?
Nee, hoor.
Nee, het gaat over Jabbar.
Ja.
Er zijn momenten dat ik me bekritiseerd voelde.
Laatst, tijdens het ontbijt.
Dus je bent boos omdat ik heb gezegd
dat Jabbar niet op suiker en zetmeel moet leven?
-Nou... -Nee...
-We geven hem ook andere dingen. -Ja.
Oké. Prima.
Jullie weten dat ik gewoon het beste met mijn kleinzoon voorheb?
Natuurlijk, mam. Dat weten we.
Niemand betwijfeld je liefde voor Jabbar of je toewijding.
We zeggen alleen dat het niet heel fijn voelt
om elke keer beoordeeld te worden als we een besluit nemen.
Dat is geen fijn gevoel.
Oké.
-Prima. -Nou, het spijt me.
Oké? Het spijt me.
Is dat goed?
Ja.
Maar ik moet zeggen, dat van mijn kant,
het soms lijkt alsof de gevangenen de macht hebben.
-O, is dat wat... -Mam, dat is niet eerlijk.
Lijkt dat zo?
-Nou, ik weet... -Dat is niet eerlijk.
Vanaf jouw troon...
Jabbar moet doordeweeks om 20:00 naar bed, toch?
-Hij ligt in bed... -Dat klopt.
Elke avond om 20:00 uur.
Ja, tenzij hij vraagt of hij een film kan kijken met jullie.
Het is een paar keer gebeurd, maar dat is niet de regel.
Je maakt van de uitzondering de regel,
dat is wat ik bedoel.
Ik zou geen schreeuwpartijtje met je moeten houden over
-zijn bedtijd. Dat is onze beslissing. -Niemand schreeuwt hier.
Weet je dat voor vijf jaar, voor jij in Jabbars leven kwam,
er een systeem van discipline heerste? Dat hebben kinderen nodig.
Discipline wordt toegepast op de manier die wij gepast vinden,
niet hoe jij het ziet. En zo is het.
-Iedereen... -We hoeven hier geen ruzie over te maken.
Dus laten we ophouden. Luister, oké.-
-Wacht even. -Nee, nee.
-Ik maak geen ruzie. -Dat weet ik.
Nee, je hebt gelijk. Je hebt het te druk om ons te beoordelen...
Nee, dat is niet waar. Crosby.
Op een zeer subtiele, berekenende manier, moet ik zeggen.
-Alsjeblieft, genoeg. -Een subtiele, berekenende manier?
-Nee. -Zie je? Zelfs langzamer. Geweldig.
-Hou op, oké? Je hebt gelijk.
We moeten consequenter zijn met Jabbar.
Vooral als het op zijn bedtijd aankomt.
-Heeft zij gelijk? -Het is niet erg.
Dus kunnen we het niet erger maken?
-Maar... -Oké.
Dus ik ben gek?
-Nee, maar... -Ja. Nee.
-Jullie hebben allebei gelijk. -Het is niets ergs.
Ik laat jullie wel de beslissingen nemen. Nodig me uit voor zijn diploma-uitreiking.
Crosby.
Waarom heb je de adoptieadvocaat gebeld zonder mij?
Dat heb ik je al verteld.
Zij belde mij, ik heb haar teruggebeld.
Waar hebben jullie het over gehad?
-Waar ging het over? -Nergens.
Ik zei dat je tijdens de laatste ontmoeting
even in de war was. Je raakte in paniek. Dat is alles.
Ik was even in paniek? Dat is alles?
Ja.
-Ja, lieverd, het is... -Dat is...
Wil je ophouden me hier een schuldgevoel over aan te praten?
-Een schuldgevoel? -Ja.
-Dat doe je, want... -Ben je serieus?
-Hij mag alleen mij niet. -Jij bent niet de enige.
Hij heeft alleen twijfels over mij. Alleen bij mij.
Ben je serieus? Ik heb ook twijfels.
-Niet waar. -Jawel.
Probeer het niet goed te praten. Dat is stom. Het werkt niet.
Nou, weet je wat?
Het moet wel, want er is niet veel ruimte voor twijfels van mijn kant.
Jij hebt al genoeg twijfels voor ons beiden.
-Het is in die straat. -Ik weet waar het is.
Wie heeft hier gegeten? Wat is lekker?
-De ribbetjes... -Ja.
Heerlijk.
Gaat Sydney op karate?
Want Jabbar zou het geweldig vinden om met haar in de les te zitten.
Als je dat doet, moet Victor ook meedoen.
-Ja. -Zou dat niet leuk zijn? Met z'n drieën?
Dan kunnen we met kerst een soort UFC-ronde houden.
-Ja, -O, God.
Niet alles is een wedstrijd.
-Leer ze karate. -Nee.
Alles is een wedstrijd bij de familie Braverman, toch, Julia?
Wij houden van competitie, toch? Julia?
Alles is een competitie, toch?
Ja, alles is een competitie bij de Bravermans.
Dat klopt.
O, ze hebben burrata.
Ik begin in ieder geval met burrata.
Weet je nog toen ik zei:
'Ik kan niet wachten om burrata te nemen.' En toen zei haar moeder: 'Wat is burrata?'
En ik zei: 'Het is heel mals... Heel zacht.'
Ik zei:'Als je...'
Kan je gewoon iets voor me bestellen?
-Ja. -Sorry. Neem me niet kwalijk.
-Bedoel je om te drinken, of... -En eten. Het maakt niet uit wat.
Gaat het?
Waar ging dat over?
We hadden een geweldige dag.
Hé.
-Hoi. -Maatje, wat is er?
Ben je van streek omdat we ribbetjes bestellen?
Gaat het daarover?
-Ik ben gewoon jaloers. -Je bent jaloers?
-Wat is er? -Nee, o, God. Cros.
Het is gewoon zwaar met Victor, dus...
Waarmee precies?
We zijn al zo'n tijd samen
en het lijkt alsof we niet vooruitkomen.
Ik overdrijf niet.
Hij mag me niet,
en het is moeilijk in te schatten of dat gaat veranderen.
En ik weet het niet.
Met Joel gaat het prima. Zij kunnen het goed vinden.
Zij hebben geen problemen.
Maar, als ik niet zie
dat iets gaat veranderen, dat we een goede band krijgen,
dan, weet je...
Dan zou ik zijn moeder niet moeten zijn,
want hij moet dat met iemand hebben.
Luister, wil je weten wat ik denk?
-Ja. -Ja?
Ja.
Toen Jasmine Jabbar afzette,
had ik geen idee hoe het is om een ouder te zijn.
Het gebeurde gewoon,
toch verwachtte ze dat ik een vader was,
en ik wist niet wat ik moest doen, weet je wat ik heb gekeken?
Weet je wie ik heb bestudeerd?
-Jou. -Mij?
Je bent zo'n goede ouder.
Je bent zo geduldig.
Je bent zo kalm en betrokken.
En ik heb jou bestudeerd, en ik mag hopen dat ik zo'n goede ouder word als jij.
En als Victor je haat? Prima.
Weet je wie ik haatte toen ik negen was?
Mama.
Weet je nog dat ze zo bezig was met gezond eten
en alleen maar suikervrije koekjes in onze lunchtrommel deed?
Ik vond haar triest. Ik haatte haar.
Ik hield van haar, maar ik haatte haar ook.
Maar ik zei niet dat ik van haar hield.
Ik zei alleen dat ik haar haatte.
En die knul heeft je nodig.
En hij houdt van je, dat weet ik,
want het is onmogelijk om niet van je te houden.
Echt. Luister naar me.
Wat probeer je te doen?
-Hé -Hé.
-Kom je niet te laat? -Nee.
Mijn moeder heeft Jabbar.
Ik wilde met je praten over wat er met haar is gebeurd.
-Ik voel me schuldig. -Dat hoef je niet te zeggen.
Maar ik waardeer het, bedankt.
Je waardeert wat?
-Dat was toch een excuus? -Nee.
Waarom zou ik me verontschuldigen?
Waarom zou je...
Ik heb niets gedaan.
Misschien omdat we dit als een gezamenlijk front
zouden aanpakken, je moeder confronteren en naar de kern gaan,
jij trok aan de noodrem en ging ervandoor.
Ja, maar...
Dus misschien verdien ik daarom een verontschuldiging.
Nee, ik wist niet dat je haar zo aan zou vallen.
-Ik heb haar niet aangevallen. -Je confronteerde haar.
We hadden een gesprek,
en toen zag ik dat mijn partner een dutje lag de doen,
of nog erger, was overgelopen.
-Ik ben niet overgelopen. -O, echt? Oké.
Bied gewoon je excuses aan.
-Dan is het goed. -Nee, dat kan ik niet.
Ik ga me niet verontschuldigen.
Wees de verstandigste en bied je excuses aan.
-Dat kan ik niet... -Oké? Alsjeblieft.
Liefje, dat doe ik niet.
Jij moet leren hoe je jouw moeder moet confronteren.
Dat is wat hier gaande is.
-Dat is niet... -Dat is het probleem.
-Niet waar. -Wanneer heb je dat ooit gedaan?
Is dat zo gek? Is dat onzin?
Wanneer heb jij je moeder voor het laatst geconfronteerd?
Je staat aan de goede kant van deze ruzie.
-Hoi. -Hoi.
Hoe gaat het?
Goed en met jou?
-Goed. -Kom binnen.
Het is hier een puinhoop, want...
Ik weet het. Het is niet erg.
-We kunnen er hier over praten. -Ja.
Je ziet er goed uit.
-Bedankt -Mooi.
Waarom ben je langsgekomen?
-Het is een verrassing. -Ja.
Ik wilde gewoon even kijken hoe het met je ging.
Even gedag zeggen.
Ik weet dat je met Zeek omgaat.
Dat is vast leuk. Wat sociale contacten.
-Hij is leuk gezelschap. -Ja, hij is leuk gezelschap.
Dat is leuk. Hij zei dat je met Joel had gesproken.
Je bent teruggegaan om je verontschuldigingen aan te bieden.
Ik vond dat erg...
Nee, ik ben teruggegaan. Ik wilde niet...
-Dat weet ik. -Nee, echt.
-Ik snap het. -Oké.
Ik wilde zeggen dat ik trots op je ben.
Ik ben teruggegaan om mijn baan terug te krijgen.
Wauw.
Het ging niet goed.
Dat klinkt als de mentaliteit van een slappeling.
-Ik? -Ja.
Als je die baan wilt, moet je teruggaan.
Heb je hem gepassioneerd verteld...
Ja. Ik bedoel, ik ging niet...
Ik ging niet op mijn knieën om zijn hand te kussen...
Als jij die baan terug wilt, kan dat.
Ik heb het heel duidelijk gemaakt.
Neem het aan van iemand die ervaring heeft in het omkopen van Joel.
Het is te doen. Je moet alleen een eerlijke blik op je gezicht hebben
en cadeautjes meenemen.
Ik denk dat het kan werken, en wat is het ergste dat er kan gebeuren?
Het is zo koud. Wil je...
-Ik kan niet. -Oké.
Nou, ik...
Ik moet gaan.
Het was goed je te zien.
Jou ook.
Nou...
Tot gauw.
Ik hoop het.
Doei.
Mag ik op mijn slippers naar school?
Nee, je mag geen slippers aan naar school.
-Maar ze zijn warm. -Maar het zijn slippers.
-Doe je slippers aan naar school. -Echt?
-Ja. -Hoera.
Mag ik op mijn slippers naar school?
Wil je op je slippers naar school?
-Nee. -Goed.
-Hé, Victor. -Ja?
Kom hier.
Ik heb mijn huiswerk al gedaan.
Goed.
Maar daar wilde ik het niet met je over hebben.
Joel, je vader en ik
gaan volgende week een datum kiezen om de adoptie af te ronden.
-Weet je wat dat betekent? -Niet echt.
Oké.
Dat betekent dat we met zijn allen naar de rechtbank gaan,
en dan staan we voor een rechter,
en beloven we om voor je te zorgen.
Daarna moeten we wat papieren ondertekenen
en dan zijn wij je vader en moeder.
Vanaf dan.
Klinkt dat goed?
Prima.
Ik ga mijn rugzak pakken.
Oké.
Weet je het zeker?
Nee.
Maar, weet je...
Volgende week dinsdag is er een onderwijsseminar voor ouders
over nieuwe methodes om wiskunde te leren,
geleid door dr. Arroyo, iedereen die interesse heeft
is welkom vanaf 18:00, je hoeft je niet aan te melden.
Nou, ons laatste punt is een voorstel van Kristina Braverman
om de snoepautomaten weer terug te brengen.
Ik ben in de war.
Dat was toch al afgehandeld? We hebben vorig jaar gestemd.
Mee eens.
Waarom hebben we het er dan weer over?
Ik weet het niet. Sorry, jongens.
Ik ben niet bij veel van deze bijeenkomsten,
maar ik dacht dat... Mag ik even wat zeggen?
Ja, kom maar, Kristina.
Oké.
Ik heb wat notities gemaakt die ik met jullie wilde delen
om jullie beter inzicht te geven.
Ik snap de redenen waarom jullie ze uit school willen hebben.
Oké? Ik snap het.
Waarom hebben we dit gesprek dan?
Om een aantal redenen.
Ten eerste, ben ik erachter gekomen dat het extra geld van de automaten
naar een ondersteuningsprogramma ging, zoals kunst en muziek
en dat daarmee het RE is gefinancierd, toch?
-Dat klopt. -Dat klopt.
En nu hebben we dat niet meer.
Vorig jaar alleen, is er...
$12.400 mee verdiend.
Dat is een enorm gat in het budget.
Sorry dat er nu geen tekenles is.
Maar ik snap niet waarom mijn dochters toelage
daar verantwoordelijk voor is.
Ik snap het, maar het zit zo.
Jouw dochters toelage gaat misschien ergens anders heen.
Op school hebben we ten minste nog wat controle.
Wat er gebeurt is dat onze kinderen junkfood kopen.
En ze komen meer junkfood
in de supermarkt omdat het daar goedkoper is.
En onze school verliest geld omdat wij geen automaat meer hebben.
Dus het probleem is niet opgelost.
We hebben het verplaatst.
En daar is niemand mee geholpen.
Dus dit is mijn voorstel.
Ik stel voor dat we de automaten terugbrengen.
We bieden de kinderen gezonde opties aan.
We vullen de automaten met fruit en groenten
en opties met weinig suiker, gezond eten.
-Bestaat dat? -Jazeker.
Andere scholen hebben ze.
-Ik heb het opgezocht. -Hebben ze Pepsi light?
Want om eerlijk te zijn, zou ik na het vijfde uur
alles overhebben voor een koude Pepsi light.
Dat weet ik niet, maar ik zal het uitzoeken.
Hank.
Hé.
Ja, ze is er nu niet.
O, ik kwam eigenlijk voor jou.
-O. -Ja.
Oké.
-Wil je binnenkomen? -Dat hoeft niet.
Maar...
Hoe meer ik erover nadenk...
Alles wat er tussen mij en Sarah is gebeurd,
hoe meer ik besef dat...
Wat jij deed was berekend, manipulatief en laf...
Wauw, waar heb je het over?
Je hebt haar gezoend.
Je hebt haar gezoend terwijl je wist dat wij verloofd waren.
Ga je dat ontkennen?
-Oké, luister... -Nee.
Je ontkent het niet, dus je vindt het normaal
om de verloofde van een ander te zoenen?
Luister, ik bereken niet wanneer ik iemand zoen, oké?
Dus ontspan en loop een blokje om...
Ik hoef geen blokje om te lopen, het gaat prima.
Ik wilde je alleen vertellen dat ik nog steeds van Sarah hou,
en dat ik de heer zal zijn
die jij nooit bent geweest en het in je gezicht zeg
dat ik van plan ben haar terug te winnen.
Daar heb je hem.
De man die ons duizend dollar heeft gekost in één dag.
Dat ben ik.
Jij kost mij elke dag duizend piek. Waar heb je het over?
Ik wil je beschermen. Hij is gevaarlijk.
Maak jezelf eens nuttig, wil je?
Sorry.
Ik gaf je laatst de verkeerde indruk.
-Het spijt me. -O, het was prima.
Nee, ik...
Ik vraag mijn baan niet terug.
Ik wilde alleen niet dat het ongemakkelijk zou zijn.
Dat waardeer ik.
Dat is niet ongemakkelijk. Je hebt lef dat je terug bent gekomen.
-Bedankt. -Ja.
Donuts.
Heeft Amber verteld dat ik van donuts hou?
Ik heb een bron, ik mag niet zeggen wie het is.
Ja. O, man. Je slaat de spijker op zijn kop. Bedankt.
Bedankt.
Je bent een goede gast, en ik ben blij
dat je me in eerste instantie hebt aangenomen, en toen...
Weet je...
Even goede vrienden.
Ja. Insgelijks.
Bedankt.
Hé, Ryan?
-Heb je handschoenen in je auto? -Ja, meneer.
Ga ze dan maar halen, dan leer ik je hoe je leidingen moet leggen.
-Echt? Ontzettend bedankt. -Oké.
Ik kom eraan.
Ja.
Dat is gewoon 'Jabba-dabba-doo' met een 'g' erbij.
Scrabba-dabba-doo.
Ja, dat is origineel. Dat heb je gestolen.
Scrabba-dabba-doo.
Dat heb je van Fred Flinstone.
Die doet: 'Ooh.'
Hier is je bord.
Bedankt, maar ik eet in mijn kamer.
Wacht. Waarom?
Het lijkt alsof
het misschien beter is als ik niet stoor.
Mam, je stoort niet. Ga zitten en eet met ons mee.
Ik ga in mijn kamer eten.
Eet je niet met ons mee, oma?
Nee, maar ik kom straks
mijn knul welterusten wensen.
-Oké? -Oké.
Bedankt.
-Hoi. -Hé.
Ik heb de donuts, ook al zei je...
Luister, ik heb Mark gezien.
-Oké. -Ja, hij stond buiten.
-Ik... -Oké, sorry.
-Wat deed hij... -Hij was op me aan het wachten.
Op jou?
-Ja. -Waarom?
Ik weet niet hoe lang hij daar heeft gestaan. Maar...
Hij zei dat hij je terug wilt winnen.
-Ja. Dus ik weet niet... -Oké.
Ik wilde het gewoon zeggen.
Ik vertel alleen wat er is gebeurd. Hij...
daagde me uit voor een duel of zoiets.
Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Jij hebt koffie met hem gedronken en toen...
-O, mijn God. -Hij kwam langs. Ik zeg het alleen maar.
Ik heb niets magisch
in de koffie gedaan om hem dat te laten zeggen.
Je hebt hem over de kus verteld. Waarom heb je dag gedaan?
Ik...
Ik snap niet wat er aan de hand is.
-Waarom vertel je zoiets? -Nee, je vraag het niet, je...
Waarom ik hem zoiets vertel? Omdat we toen verloofd waren.
En hij vroeg of ik ooit met jou was vreemdgegaan,
dat was niet zo, dus ik wilde hem alleen dat vertellen.
En ik weet niet waarom je zo van streek bent.
Ik ben van streek. Ik wil dit niet...
Ik wil niet jaloers zijn. Ik wil niets met dit drama te maken hebben.
Ik wil dit niet.
Dat hoeft ook niet.
Nee, maar...
Het is gebeurd. Ik heb het niet van tevoren gepland.
Ik heb niets gemanipuleerd.
-Niemand beschuldigd je... -En dat vind ik fijn.
-O, dat vind je fijn? -Ja.
-Oké, bedankt. Ik wist het niet zeker. -Maar ik vind het niet leuk...
Ik vind het niet leuk hoe dit eindigt.
Hoe? Hoe gaat dit eindigen?
Ik zie wat er gaat gebeuren. Ik weet...
-Ik ben de pineut... -Waarom?
-Omdat... -Waarom zeg je dat?
Omdat ik dit leuk vind.
Oké. Ik...
Dat heb ik nooit van je gehoord.
En waar ga je nu heen?
Ik ga weg.
-Ik moet hierover nadenken... -Niet weggaan.
-Luister... -'Ik vind dit leuk,' en dan weggaan?
Het kan niet allebei.
-Je moet het uitzoeken. -Waarom ik?
-Ik weet het niet... -Wat moet ik uitzoeken?
-Je moet uitzoeken wat je wilt. -En dat doe ik niet met jou?
Waarom loop je van me weg? Alsjeblieft.
Ik weet wat ik wil. Hij weet wat hij wilt.
Jij moet uitzoeken wat jij wilt.
-Max. -Wat? Je praat zo hard.
Max, kom mee. Dit moet je zien.
Nee, ik moet twee boeken terugbrengen naar de bibliotheek.
-Max, het is terug. -Wat?
De automaat.
Hij staat buiten, Max.
-Niet rennen. -Aan de kant.
Ja.
Het is me gelukt.
Het is me echt gelukt.
Hoera.