Drew, jesteś niesamowity.
poprzednich odcinkach...
O Boże. Co do diabła?
Nakryłem dziś rano drew i Amy jak uprawiali seks.
Mama straciła pracę.
Może zamieszkać z nami.
Adoptowaliśmy cię. Jesteśmy twoimi rodzicami, a ja twoją mamą
Nie jesteś moją mamą.
Nie kochała cię, bo jesteś zły.
Zostaw mnie w spokoju !
--Do domu! --To był wypadek!
Myśli, że go nie znosisz
Victor, otworzysz drzwi?
--Kochanie, muszę się odlać. Już. --Ok.
Przybić ci piątkę?
--Wyproś ją --Zapukaj.
Nie będę pukał.
Może robi coś wstydliwego
Układa fryzurę.
Fryzurę? Przez 45 minut?
--Tak. Jeszcze 15 minut. --15?
--Nie mogę! --Pukaj!
--Idę do zlewu. --Nie!
--To w spodnie. --Ohyda
--To lej. --Gorzej niż w spodnie?
--Tak. --Idę na dwór.
Ok.
--Dzień dobry. --Dobry.
Jaki piękny dzień, prawda?
--Tak, wyglądasz pięknie. --Dziękuję bardzo.
--Masz piękne włosy. --Dzień dobry.
Dziękuję. Mam rozmowę o pracę.
--Wspaniale. --Świetnie, mamo.
Będę trzymać kciuki.
Mam nadzieję, że pójdzie idealnie.
Nie, Jabbar!
Kochanie, masz nawilżacz?
Muszę szybko iść na dwór, naprawdę.
--Kupię ci. --Dziękuję.
Max, chodź, musimy naszykować się do szkoły
--Co to za smród? --Nic nie czuję.
Coś tu śmierdzi.
Kiedy czyściłeś klatkę Guacamole?
Czyszczę ją w niedziele
Wczoraj? Wczoraj czyściłeś? Okropnie śmierdzi.
--Tak, w niedzielę --Tak?
Taki zatęchły...
Słuchaj, kolego.
Kiedy brałeś prysznic?
Prysznice we wtorki i soboty.
Ok, wiesz co?
Podnieś się.
I weź szybko prysznic, ok?
Za 15 minut zaczyna się szkoła.
Nie, prysznic we wtorki i soboty
--Błagam. --Wtorki i soboty.
--Proszę. --Dziś jest poniedziałek.
--Nie pójdę. --Kotku, jest tragicznie.
Pójdę umyć zęby.
--Max, weź prysznic. --Nie!
Mój Boże!
Popatrz.
Nie będę tego jadł.
Kotku, zrobiłam placki, bo o to prosiłeś.
Nie lubię tych twoich.
Nawet nie spróbowałeś. Są z jagodami.
Chrzanić jagody.
On powiedział "chrzanić".
--Nie mów "chrzanić" --Powiedziałaś!
Ok, nikt nie mówi tego słowa.
Zrobię placki bez jagód.
Jeśli ładnie poprosisz.
Chcę placki burgerowe.
Nie ma mowy.
Chrzanię twoją kuchnię.
--Znowu to powiedział! --Wiem, słyszałam.
Weź swoje śniadanie
i pooglądaj telewizję w salonie.
Co? Nie wolno mi.
Ale liżesz dupę.
Powiedział brzydkie słowo!
Wiem, kotku. Idź do salonu.
To niesprawiedliwe.
Victor
musisz zjeść śniadanie.
Nie będę tego jadł.
Możesz zjeść to, co zrobię, albo nie jeść nic.
Moja prawdziwa mama dawała mi codziennie burgera.
Mój wujek może załatwić wejście za kulisy
Będzie spoko.
Chyba, że nie chcesz. Nie musimy iść.
Nawet nie wiem, czy chcę gdziekolwiek iść.
Ok.
W porządku?
Nie.
Nie mogę uwierzyć.
Znów ze mną zrywasz w samochodzie.
--Przed szkołą. --Drew.
Co?
Jestem w ciąży.
Jesteś pewna, Amy?
--Jestem pewna. --Zrobiłaś test?
--Tak. --Jest dokładny?
Nie wiem. To znaczy, myślę, że tak.
Na pudełku tak napisali.
Nie mogę uwierzyć, że to prawda.
--Amy, ładny szalik. --Hej.
Do zobaczenia po szkole
Ok.
--Amy. --Mam test z hiszpańskiego, idę.
Nie, Amy, proszę. Proszę.
Słuchaj, będzie dobrze.
Jak możesz...
--Co? --Nie, Drew, nie będzie dobrze.
Max, to nie są negocjacje, masz wziąć prysznic.
--Nie. --Słuchaj, biorę prysznic codziennie.
Tata też. I nie chciałbyś, żebyśmy robili inaczej.
Nie obchodzi mnie to.
Pamiętasz jak tata biegł w mini maratonie?
--Jak pachniał? --To był półmaraton.
Mini, wszystko jedno. Jak źle pachniałeś?
Nie pamiętam.
--Tak bardzo śmierdział --Nie ważne.
--że cały dom śmierdział. --Nie biegam.
--Kotku, to... --Ok.
Chodzi o to, że dorastasz
więc musisz brać prysznic
Dorastanie to nie to samo, co maraton.
Masz rację, Max.
Ponieważ dorastasz
twoje gruczoły potowe zachowują się inaczej.
--Pachniesz inaczej. --Interesujące. Dlaczego?
--Bo... --Są zmiany hormonalne
Nie wiem dokładnie,
ale twoje ciało wytwarza hormony,
które wywołują zmiany.
Co jeszcze się zmienia?
--Dużo. --Cóż...
--Tak. --Dużo.
--Masz niższy głos. --Tak.
I zaczynają...
Rosnąć ci włosy.
Już mam włosy.
Nie tylko na głowie.
Mam je pod pachami.
--Dobrze. --Rosną na...
Skittles! Nie będę...
Paczka Skittles za prysznic.
Świetnie. Tato, wyjdź. Chcę Skittles.
Ok, Skittles.
Drew?
--Hej. --Cześć.
--Jak leci? --Dobrze.
--Wszystko ok, z Amy i w ogóle? --Tak.
Byliście zmartwieni rano.
Wiem, ale jest dobrze.
Ok. Drew, poczekaj, ja...
To wyglądało na coś więcej, niż kłótnia.
--Poza tym... --Tak, nie wiem, to...
Amy nie pojawiła się na zajęciach.
Nie wiem, gdzie poszła.
--Nie jestem pewien. --Nie jestem zły.
Nie dlatego o tym mówię.
--Nigdy nie opuszczała zajęć. --Nie wiem.
--Jestem trochę zaniepokojony. --Nie...
Możesz ze mną o wszystkim porozmawiać.
Jasne. Świetnie. Dzięki.
--Tata! --Hej!
Jak tam? Gorąco tu, co?
--Babci jest zimno. --I wilgotno.
Normalnie tropiki.
Hej, kotku.
Co to za zapach?
Zjedliście beze mnie?
Tak, próbowałam jej wytłumaczyć,
że czekamy na ciebie, aż wrócisz z pracy.
Mówiła. Moja wina.
Nie wiedziałam, że będziesz tak późno.
Chryste, o 8:00?
Późna kolacja jak dla dziecka.
Przygotowałam wcześniej, ale podgrzałam ci talerz.
Pstrąg.
Renee, na pewno jest wyborny,
ale ja niezyt lubię ryby.
Może zjem płatki.
Tak, zjem płatki.
To niedorzeczne.
Jabbar na początku nie chciał,
ale kiedy spróbował, smakowało mu. Prawda?
Smakowało ci.
A jak twoja rozmowa o pracę?
Dzięki, że pytasz,
chyba nie poszło dobrze.
Przykro to słyszeć.
Znajdziesz pracę.
Zobaczymy. Jest ciężko.
Spróbuj rybę. Powiedz, czy ci smakuje.
Ok.
Jest dobra z cytryną.
Czemu nie jemy?
Nie wypada zaczynać, kiedy nie wszyscy są.
Proszę, skarbie, oto i oni.
Ok, nie przyjdzie.
Nie jest głodny?
Nie wiem, chyba nie.
Więc ja nie zjem brukselki.
Skoro Victor nie musi nic jeść.
Nie zjem brukselki.
--Ależ tak... --Dobrze.
Syd, trzy sztuki. Zaraz wrócimy.
--Hej. --Nie zjem.
Właśnie, że tak.
--Co robisz? --Kończę strajk.
Chce fast food, będzie go miał
Kochanie, nie możesz. On nas testuje.
--Nie obchodzi mnie to. --Nie wchodź
--Victor, wyjąłeś to z mojej szafki.
--Odłóż cukierki. --Nie!
--Podnieś je i mi oddaj
Wyjdź! Nienawidzę cię!
--Nie mów tak do mamy.
To nie jest moja mama!
--Przestań! To moje cukierki! --Oddawaj.
--Hej. --Hej.
Nie musiałeś przychodzić.
Tak, ale opuściłaś zajęcia,
nawet nie wiedziałem, gdzie poszłaś.
Nie mogłam zostać.
Tak.
--Gdzie poszłaś? --Ja...
Zadzwoniłam do poradni planowania rodziny
i zapisałam się na wizytę w środę przed lekcjami.
Co masz na myśli? Jaka wizyta?
--Aborcja? --Nie.
Po prostu... Muszą potwierdzić ciążę, zanim będę mogła...
--Ok. --coś z tym zrobić.
--Środa przed lekcjami? --Tak.
Dobrze, pójdę z tobą.
Nie będziesz sama.
Ale to tylko konsultacja.
--Chcę iść z tobą. --Mój tata.
Powiesz rodzicom?
Nie wiem.
Chcą mnie postrzegać na swój sposób.
Idzie tu?
O nie.
--Hej. --Hej, skarbie.
--Hej. --Cześć, Drew.
Co robisz z moją córką?
Miło cię widzieć. Jak tam?
Tak, pana też.
--Dobrze. --Z dala od kłopotów?
--Tak. --Jak w szkole?
Dobrze. Jestem, wie pan, bardzo zajęty...
--Dobrze. Tak trzymaj. To ważne. --to wszystko.
Chcesz wejść? Mamy pizzę.
--Nie, musi coś zrobić. --Tak, nie mogę
Muszę zrobić pracę domową.
Jeśli zmienisz zdanie, wpadnij.
--Ok, dzięki. --Ok.
Muszę iść.
Dobrze, to do zobaczenia jutro.
Naprawdę chcę iść w środę, więc...
Do jutra.
--Denerwuję się. --Nie, jeszcze trochę.
Nie musisz robić tego za mnie.
Wygląda bardzo ładnie, bo jest ciepła.
--Tak, trochę za dużo. --Dlaczego za dużo?
Pokażę ci sztuczkę.
--Ojej. --Rozluźnij rękę.
--To jest --Spokojnie.
Złaź ze mnie.
Hej.
--Cześć. --Cześć.
Możemy porozmawiać?
Tak, jasne.
Tak, mam coś do zrobienia.
--Hej. Mój Boże. --Cześć.
Nie wierzę, że tu jesteś.
Tak. Będę się streszczał.
Chcę porozmawiać o Drew.
Był bardzo zmartwiony przez ostatnich kilka dni.
Powiedział, że wszystko w porządku,
--ale na to nie wygląda. --Co masz na myśli?
Wiem, że się stresuje podaniem do collage'u...
To coś poważniejszego.
Jest przerażony i... W każdym razie, możesz wrócić do...
Nie, ok, to jest...
Dziękuję, że mi powiedziałeś.
Ok.
--Miło było. --Jasne.
Ciebie też.
Ok.
W porządku?
Beach Boys, imię z tytułu, 6 liter.
Rhonda.
Tak, brawo.
Co jest? Ktoś z domu dzwoni.
--Nie odbierzesz? --Nie.
Jedyna osoba, która tam teraz jest to Renee.
Nie odbierać od teściowej, to okrutne.
Nic ważnego, obiecuję.
Dzwoni już po raz dziewiąty.
Wiadomość.
Na pewno bardzo istotne.
"Cześć Crosby, chcę się zdrzemnąć."
"Chciałam dać ci znać, w razie, gdybyś chciał przyjść."
Mój Boże.
Co jest?
Zaproponowali jej pracę!
Wspaniale! Spójrz!
--Będzie zarabiać. -
Wyprowadzi się! Żartujesz?
--Tak! --Niesamowite.
--Odzyskasz łazienkę. --Będę mógł sikać swobodnie.
Będziesz sikał bezkarnie.
Będę sikał z impetem, właśnie tak.
Dobre wieści.
Drew?
--Tak? --Mogę wejść?
--Hej. --Cześć.
W ogóle cię nie widuję.
--Jak leci? --Dobrze.
--Co robisz? --Lekcje.
Co to?
Matematyka.
Moja ulubiona.
Babcia i dziadek wyszli, możemy zjeść pizzę albo coś,
bez wykładów o zapotrzebowaniu na warzywa.
Tak.
Matma, tak?
Wygląda jakbyś turlał się po trawniku.
Przepraszam, halo!
Tak?
Co jest?
Nic.
Ja nie... Nic. Robię lekcje.
Wszystko w porządku?
Tak.
Jesteś pewien?
Tak, o co chodzi?
Wiesz,
Mark przyszedł...
Czemu? Co, czy wy...
Chcecie do siebe wrócić?
Nie, kochanie.
Nie, to znaczy, nie o to...
Czemu z nim gadałaś?
Przyszedł, żeby powiedzieć, że się o ciebie martwi.
Jakaś sytuacja w szkole go zmartwiła.
Wszystko w porządku z Amy?
Tak... Jest tak samo.
Chcesz ją zaprosić wieczorem?
Może. Nie wiem.
Chyba jest zajęta.
To o co chodzi?
Nie wiem. Nie...
Amy i ja bardzo się
stresowaliśmy podaniami do college'u.
Myślę, że zobaczył, jak rozmawialiśmy. Wiesz...
Dlaczego? Tak dobrze ci idzie.
Tak, wiem. Po prostu...
Cieszę się, że ciężko pracujesz, ale nie...
Zrób sobie przerwę.
Jesteś dla siebie zbyt surowy.
Może w to nie wierzysz, ale nie ważne, co sie stanie,
i tak będzie dobrze.
Tak.
Dobrze.
Powiedz jak z tą pizzą.
Jasne.
Hej.
Ale powiedziałbyś mi, gdyby coś było nie tak?
Tak.
Ok, kochanie.
Chodź, jak zgłodniejesz.
Dobrze.
Jak tam sałatka?
Dobrze. Małe kawałki, ok?
--Dobrze. --Hej ho.
--Cześć --Mam brownie.
Mniam, dziękuję.
Max, jak leci?
Cześć dziadku. Mam włosy łonowe.
--Gratulacje. --Proszę bardzo.
--Wspaniale. --Dobrze.
Nie powinno się mówić o tym przy kolacji
--To niestosowne. --Jest przed.
Pogadamy o tym później.
Czytałem, że dziewczynki dojrzewają z pierwszą miesiączką.
Tak jest.
Nie wiem, co to jest. Pisali też,
że chłopcy mają pierwsze ejakulacje.
--Zgadza się. --Hej.
Jeszcze nie miałem.
--Cóź... --Poczekaj.
Już niedługo.
Pisali, że kiedy to się stanie,
będę postrzegał dziewczyny w inny sposób.
--Tak... --No tak.
Otworzy się przed tobą nowy świat, Max,
jak zaczniesz ejakulować.
Ty ejakulujesz?
--Nie. --Tak?
Kiedy tylko może.
Ejakuluję? O tak, mówię ci.
Kto lubi makaron? To niestosowne.
Chcę z nim porozmawiać.
Przechodziłam to z naszymi dziećmi
I mówię ci, nic nie jest stosowne.
Trzeba zachowywać się
jakby to było normalne, bo jest.
--Miałeś już mokre sny? --Co to jest mokry sen?
--Chodzi o wodę? --Nie.
--To wtedy, kiedy --Pocisz się.
Pościel jest śliska.
--Adam, rodzice są! --Dlaczego śliska?
Sierżant Speer, Policja w Berkeley.
Zostaliśmy wezwani przez telefon. Pani Julia Graham?
Tak.
Dostaliśmy doniesienie o znęcaniu się nad dziećmi.
Mogę porozmawiać, ale moje dzieci są na górze.
Mamo, co się dzieje?
To nieporozumienie, skarbie, ale będzie dobrze.
Musimy porozmawiać z nią na osobności.
Jasne.
Kochanie, policjanci
porozmawiają z tobą, ok?
Ok.
Drugie dziecko jest w domu?
Victor, możesz zejść?
Dobrze, jesteśmy wszyscy.
Ktoś przyniósł babeczki.
--Impreza? --Tak.
Cudownie, Crosby, ale nie przyjmę tej pracy.
Odrzuciłaś ofertę?
Nie dawali tyle...
--Nie. --ile by chciała
i nie zgodzili się na urlop.
Renee, cięzko mi uwierzyć,
że odrzuciłaś ofertę w tej sytuacji.
Praca nie rośnie na drzewie.
Rozmawialiśmy o tym, nie może tak być.
Nie jestem staruchą.
Znajdę pracę.
--Znajdę. --Ktoś chce babeczkę?
Mam nadzieję.
W porządku. Nie ma mowy o znęcaniu się.
Powiedziałam, że fałszywe wezwanie to przestępstwo.
Chyba go nastraszyłam.
Dobrze.
Ale proszę z nim porozmawiać.
Tak, nagadamy mu.
Odprowadzę was.
Zrobisz mi przysługę i włożysz pidżamę?
Możesz spać dziś w naszym łóżku.
--Ok. --Dziękuję.
--Kocham cię. --Kocham cię.
Chcesz teraz o tym porozmawiać?
Nie, teraz nie chcę.
Chcę uspokoić naszą przerażoną córkę.
Ok, a co z Victorem?
Ułóż go do snu, nie mogę nawet na niego patrzeć.
Kochanie.
Co?
W jakim wieku miałeś pierwszą erekcję?
Co?
Kiedy miałeś wzwód, stanął ci, itd.
Ile miałeś lat?
Co do diabła? Jest przed 6:00.
Myślę o tym, kochanie.
Ile miałeś lat? Tylko pytam.
Byłem...
mniej- więcej w wieku Maxa.
Zacznie czuć coś do dziewcząt.
--Wiem. --Pociąg seksualny.
Musisz z nim porozmawiać. Naprawdę.
--Powinienem? --Tak.
Uderzmy razem i sprawdźmy na czym stoimy,
zanim zacznę gadkę o pszczółkach
--Chwila, nie. --sam.
Pamiętasz jak mówiłam z Haddie?
Wysłałeś mnie samą.
--Było łatwo. --Matka z córką
Ojciec z synem. Racja, z nią było łatwo.
--Z Maxem nie będzie. --Nie.
Jeśli chcecie kontynuować,
z chęcią skierujemy was do poradni.
Oczywiście, świadczymy pomoc nastoletnim mamom,
które chcą wychować dziecko.
Możecie też rozważyć adopcję.
Jeśli chcecie przerwać ciążę,
macie dwa wyjścia...
Macie pytania?
Jest chyba tylko jedno wyjście, prawda?
Lekarz powiedział, że mogę
umówic się na jutro, więc
Tak, to znaczy,
powiedziała, że możemy się zastanowić.
Mamy coś koło tygodnia.
Zastanowić nad czym?
To nie jedyne wyjście.
Jeśli urodzę, moje życie będzie skończone.
Nie musi być.
--Tak! --Nie musi.
Możemy zacząć razem. Pójdę do college'u.
Znajdę pracę.
Ludzie chętnie nam pomogą
Kocham cię, tylko to się liczy.
Słuchaj, będę cię wspierał w każdej decyzji.
Tylko to chcę powiedzieć.
Chcę, żeby to się udało, ale
nie myśl, że nie będę przy tobie
jeśli będziesz chciała je zatrzymać, to wszystko.
Potrzebuję pomocy z pieniędzmi.
Ok.
--Cześć. --Hej.
--Dzień dobry. --Dobry.
Wpadłaś do dziwaka?
Musiałam.
--Jest tego wart. --Tak
Jak Drew?
Dobrze.
Jest bardzo zestresowany collegem i tym wszystkim
Tak. Ale już w porządku, tak?
Tak, ale Mark miał prawo się martwić.
To bardzo emocjonalny dzieciak.
--Nigdy nie wiadomo. --Tak.
Ale jest ok, tak?
Na to wygląda, a co?
Wiesz, on...
---Drew ysię stresuje. --Tak.
Idzie do college'u, to normalne.
Sam się stresowałem...
Ale Mark, tak pomyślałem...
Pewnie nie musiał tu przychodzić, prawda?
Chciał mnie zobaczyć?
--Może. --A co jeśli tak?
--Nie, to znaczy --To nic nie znaczy?
--W porządku. --W porządku.
Wszystko jedno, tak?
Co ty mówisz? Czy jestem zazdrosny, że się zjawił?
Chyba ciągle o nim myślisz,
więc się zastanawiam czy to dla ciebie coś znaczy
Zauważyłem to i zwróciłem na to uwagę.
Rozumiem. Dziękuję za tę uwagę.
Potrzebuję cukru.
Sam sobie weź.
Po pierwsze, nie martw się o pieniądze.
Dam ci je, to nie problem.
Przepraszam, że o nie proszę.
Drew, nie myśl już o tym, ok?
Jak Amy? W porządku?
Nie, zamknęła się i...
Czuję się głupio, wiesz?
Jakby to była moja wina.
Drew, tak się zdarza.
Będzie dobrze. Obiecuję, jasne?
Jak się czujesz?
Ja...
Nie chę tego zrobić, wiesz?
Nie wiem.
Ja nie...
Nie chcę.
Nie chcę usuwać,
ale szanuję to, jak ona się czuje. Tylko że to trudne.
Amy da radę. Ty dasz radę.
Tak.
Przykro mi.
Drew.
Amy?
Będę tu czekał.
Victor?
Chcemy z tobą porozmawiać.
Przestań proszę?
Dziękuję.
To, co zrobiłeś, ten telefon na policję, to jpoważna sprawa.
--Słuchaj mamy. --Nie jest moją mamą.
Ok, wiesz co? To moja żona.
Nie mów tak do niej.
Nawet jej nie aresztowali.
Rozumiesz, co zrobiłeś?
Policja przyszła do naszego domu.
Rozumiesz?
To nas zabolało.
To niedopuszczalne.
Musisz o tym pomyśleć.
Kiedy bierzesz prysznic,
skup się na tych miejscach
Wiem, że to wygląda trochę dziwacznie,
ale zaręczam ci, że wszyscy chłopcy w twojej klasie,
w twoim wieku, przechodzą przez to samo.
To część dorastania.
Nie, to nie jest dziwaczne.
Jaszczurki rosną przez całe życie,
ale ich skóra nie, jest ciągle mała.
Więc muszą sie jej pozbywać.
Większość ludzi myśli, że to dziwne, ale ja nie.
Ja też nie.
Chciałbym się jednak skupić na ludziach, dobrze?
Ponieważ jedna ze zmian w tym czasie
wiąże się z uczuciami wobec dziewcząt.
W internecie piszą, że będę je postrzegał w nowy, fascynujący sposób.
Można tak to ująć.
Ale ze mną tak nie będzie.
Mówisz tak teraz, ale wierz mi, tak się stanie.
Kiedy byłem...
trochę starszy od ciebie,
dziewczyny zaczęły być
czymś nowym i fascynującym.
I tajemniczym.
Ale nie jestem jak ty, bo mam zespół Aspergera.
To prawda.
I z tego powodu
czasem jest ci trudno
poczuć emocjonalną więź,
ale to są inne uczucia.
To pociąg seksualny, to trochę co innego.
Zobaczysz w dziewczynie
Tato, nie jestem gotowy na tę rozmowę.
Ok.
Dobrze.
Gdy będziesz gotowy...
Jeśli będziesz gotowy
daj mi znać, to o tym pogadamy, ok?
Ok.
Dobrze, kolego.
--Tato. --Tak?
Szkoda, że ludzie nie zrzucają skór jak jaszczurki.
Byłoby super.
Też tak uważam.
Tak.
To już ostatnie.
--Dzięki. --Chcesz jeszcze płatki?
Nie, dzięki, starczy.
Na pewno nie mogę zrobić ci prania?
Chętnie zrobię.
Wiesz, sam robię pranie, ale dzięki.
Pralka w moim bloku się zepsuła.
Tak, pięć lat temu. Przestań czarować.
Wiedziałaś?
Niezły obrazek.
Matka robi pranie dorosłemu facetowi.
Siostra mi mówiła, że twoja matka robiła ci pranie
zanim kupiłeś ten dom.
--Tak mówiła? --Pewnie.
To jednak duża różnica.
Mieszkałem na łodzi, nie miałem wyjścia.
Masz więcej płatków?
Nie, chyba zjadłeś wszystkie.
Dzięki za podwózkę.
Tak.
Zadzwonię później.
Nie powinieneś.
Potrzebuję przestrzeni.
Ok. Jak dużo?
Dużo.
Tak, ok.
Mój tata jest w domu, więc...
Wyglądam w porządku? Normalnie?
Tak.
Wyglądasz pięknie.
Ładnie pachniesz.
To dlatego, że umyłem pachy, tyłek,
i jajka mydłem, jak tata kazał.
Co wy dwaj... Co mu powiedziałeś?
--Coś się ruszyło. --Ewidentnie.
Wziął prysznic. Fantastycznie.
Co mu powiedziałeś?
Porozmawiałem z nim.
Jak poszło?
Dobrze.
Nie przekonałeś mnie.
Było dziwnie.
Jak? Co się stało?
Było dość łatwo,
bo nic go nie obchodzi, nie jest skrępowany,
ale kiedy zacząłem mówić o dziewczynach i o seksualnosci, zatrzymał mnie.
Nie jest gotowy.
Jakby znał swoje granice, a ja po prostu...
Smutne, nie wiedziałem, co robić
Nie podobało mi się, kiedy Haddie zaczęli podobać się chłopcy
Ciarki na plecach, nadal je mam
I to delikatnie powiedziane.
Była taka podekscytowana.
Chciałbym, żeby też to poczuł.
Poczuje to. Obiecuję.
Tego nie wiemy.
Wiele osób z Aspergerem wchodzi w związki,
żeni się, żyją normalnie.
Ale nie wszyscy.
--Hej. Tak. --Będzie super.
Tato, używam twojego dezodorantu
Co, mojego dezodorantu? Naprawdę?
Tak!
Ciągle nas zaskakuje.
Mały sukces.
--Małe sukcesy. --Tyle mamy.
Boże, wziął prysznic.
Sarah.
--Cześć. --Cześć.
Byłam w sąsiedztwie,
rozpakowywałam się i znalazłam trochę twoich rzeczy
--Chciałam je podrzucić. --Świetnie.
--Co to? --Foremka na muffiny i...
Naprawdę mi jej brakowało.
To wszystko.
Dzięki.
Z Drew wszystko w porządku.
To dobrze.
Rozmawiałam z nim,
jest bardzo zestresowany, ale myślę,
--że to normalne w ostatniej klasie... --Tak
--No tak. --Ok.
--Bardzo dziękuję --Cieszę się
--Wiesz. --Jasne.
--Tak. --Więc...
Nie cierpię tych wymówek,
które robimy, żeby do siebie wpaść.
Nie wiem, czy ta foremka
Nie, nie jest moja. Nigdy nie miałem foremki do muffinek.
Jak się masz? Czy wszystko
--Ja? --Tak.
--Po prostu... --Tak.
Dobrze to słyszeć.
A co u ciebie?
W porządku.
Ciężko było patrzeć na ciebie i Hanka.
Chyba za łatwo dałem za wygraną.
Trzeba było o ciebie walczyć.
Nie wiem.
Dzięki za...
Chyba zacznę piec muffiny.
Ok.
Pa!
A ta?
Szef biura w firmie księgowej?
Popatrz na dojazdy.
O co chodzi, Crosby?
Wiesz, jeśli dostaniesz tę pracę
możesz przeprowadzić się gdziekolwiek.
Kogo obchodzi gdzie jest mieszkanie,
wtedy dojazdy nie będą problemem.
Być tak daleko od dzieci i wnuka?
Nie mogę tego zrobić!
Jestem pewien, że idealna praca,
odpowiadająca twoim potrzebom...
Crosby...
kiedyś się pojawi i ją weźmiesz.
O ile ładnie poproszą.
Crosby, posłuchaj...
--Wiem, że sytuacja nie jest rewelacyjna. --Mamo...
Nie, pozwól, że powiem swoje.
Crosby, wiesz, że przez 30 lat
Pracowałam w organizacji, pomagając dzieciom otrzymać opiekę medyczną
Nie zarobiłam dużo pieniędzy,
ale każdy dzień miał znaczenie.
I mogłam zająć się moimi dziećmi,
dać im dach nad głową.
Kiedy nie dawałam swoim,
dawałam tym z organizacji, a teraz było cięcie budżetowe.
Przepraszam, po prostu chcę... Chcę żebyś...
Nie, ja przepraszam.
Nie wiem. Może masz rację.
Może faktycznie jestem wybredna.
Może czuję się upoważniona
do posiadania takiej pracy, jaką miałam przez 30 lat.
Jeśli moja duma sprawia wam kłopot,
bardzo za to przepraszam.
Położę się, dobrze?
Loretta, nie spodziewałam się ciebie.
Byłyśmy umówione?
Nie.
Ale zawsze gdy wzywana jest policja
władze wysyłają pracowników społecznych.
Standardowa procedura.
Wejdź.
Wydaje mi się, że wszystko robisz dobrze.
Chyba żartujesz.
Chyba robimy wszystko źle.
Próbujecie i to jest ważne.
Mogę wam coś poradzić,
ale ostatecznie, potrzeba czasu.
Tak, każdy tak mówi, ale ja... Daliśmy na wstrzymanie,
ale, szczerze powiedziawszy, jest coraz gorzej.
--Jest gorzej. --Nie prawda.
--Prawda. --Nieprawda, kochanie.
Zrobił duże postępy w szkole.
Ma nowych kolegów na treningach baseballa.
Możesz nie patrzeć tylko z jednej strony?
--Nie patrzę --Ależ tak.
Całą resztę zostawiasz mnie.
W domu nie wychodzi. Źle się zachowuje i...
Rzucił kijem i prawie trafił w naszą córkę.
Lekceważy mnie.
Julia, chcę wiedzieć.
Czy rozważacie nie podjęcie się adopcji?
Jasne, że nie.
Julia?
Nie wiem, czy dam radę.
Kochanie!
Co jest?
Co się stało?
W porządku.