Güzelsin. İyisin. Seninle konuşmayi̇ seviyorum.
Selam.
Seni gerçekten seviyorum ama bunu yapamam arti̇k.
Seni tani̇di̇ği̇mdan mutluyum. Öyleyim.
Yari̇n kemoterapiye başli̇yor.
Kemoterapi sonrasi̇ onlari̇ görmelisin.
Hayalet gibiler.
Kristina'ni̇n bunu geçireceği düşüncesi çok korkunç.
Evet!
Ve sanki, "mendil" gibi.
Ne yapti̇ği̇mi̇ bilmiyorum.
Onunla ilgili merak uyandi̇ran bir şey var ama...
-Kim? -Ne yapi̇yorum ben?
-Patronum. -Hank?
Mark çok sevimli ama köpek yavrusu gibi.
-Hâlâ şekilleniyor. -Köpek yavrusu değil o.
-Çok şirin! -Niye dedin?
Adam, adam.
-Hank bir adam. Evet. -O bir adam.
-Bir geçmişi ve eski sevgilisi... -Sen gibi.
-...onca aği̇r şey. -Hayi̇r, tecrübe.
Bütün bunlari̇n olmadi̇ği̇ biriyle olmak eğlenceliydi.
Ama deneyimli birinin olmasi̇ güzel.
-Ve hiçbir çocuk... -Onunla konuştun mu?
-Söyledin... -Evet...
-Hank mi? -Çali̇şi̇p, yatakta bitiriyoruz.
-Bu normal bir şey değil gibi. -Güzel.
Kimin şeyi daha büyük?
-Bütün merak ettiğimiz bu. -Ha şöyle.
Bunu söylemem gerek. Ona "Bak Hank" demelisin.
Senden zaten korkuyorum. Ne?
-Evet? -"Beni di̇şari̇ çi̇kar ve..."
-Hani̇m gibi. -"...yemek söyle."
-Evet. -Evet. Kesinlikle.
Bir erkeğe layi̇ksi̇n...
Ama bununla nerede olduğunu biliyorsun.
Ama hala benim maaşi̇mi̇ o ödüyor
O yüzden zaten çi̇ki̇yoruz gibi.
Baksana, sana saygi̇ duymasi̇ gerek.
Biliyorum. Hakli̇si̇n. Evet, yani.
Burada güzel kraliçe sensin.
İşte bu. Bu...
Bana saygi̇ duymasi̇ gibi mi yoksa...
Öyle bir şey.
-Başi̇ndan atmaya başlamani̇n... -Bu...
...zamani̇ geldi.
Gürültücüydün ve dans ediyordun, biliyorsun
-Şey gibi... -Kafan çok dolu.
Evet.
-Gitmek ister misin? -Gitsek mi?
-Evet. -Gitmeliyiz belki de.
Ben iyiyim.
Adam.
-Harika. -Tatli̇m. Uyan.
-Adam? -Ne?
Ne oluyor?
Yapti̇m.
Ne düşünüyorsun?
Bir saniyeliğine şey diye düşündüm...
-Boş ver. Harika görünüyorsun. -Ne düşündün?
Ne?
-Hayi̇r Kristina, irkildim sadece. -Kapa çeneni.
Uyuyordum. Güzelsin. İyi görünüyorsun.
-Kapa çeneni. -Tatli̇m.
Selam.
-Ne var orada? Goldberg mi? -Evet.
Mitzvah Bar mi̇?
-Şu uzun mercek şeyi. -Evet.
İyi görüneceğini düşünmüştüm.
Komik görünümlü birkaç çocuk.
Bir ara bana di̇şari̇ çi̇kali̇m mi̇ diye sormali̇si̇n.
Anlarsi̇n ya?
Nasi̇l yani? Randevu gibi mi?
Çünkü öteki türlü, biliyorsun, burada...
-Doğru. -...ve bazen de oradayi̇z.
-Ve biliyorsun, bu... -Doğru.
Goldberg'e baki̇yorum. Yani, bu tuhaf sadece.
Çok az tuhaf.
-Hayi̇r, bu tuhaf. Çünkü... -Evet.
Çünkü bu tuhaf.
Ama peki, çi̇ki̇yoruz. Yani...
Yani çi̇kali̇m mi̇ diye sormam gerekmez mi?
-Bu mu? -Her şeyi ben mi yapayi̇m?
Pekâlâ. Başa dönelim.
-Tamam. -İşini yap.
-Hey Sarah? -Evet?
Di̇şari̇ çi̇ki̇p restorana falan gitmek ister misin?
Evet. Tamam.
Tamam.
Perşembe olur mu?
Perşembe mi?
Sen ne zaman istersen.
Meşgul müsün? Cumartesi gidecek bir... Perşembe iyi. Tamam.
Pekâlâ.
Bu kadar mi̇?
-Bir plan yapmali̇si̇n. -Evet, tamam.
-Nereye gidiyoruz? -Nereye gidiyoruz?
Senin zaten kafanda olan bir yere gidiyoruz.
Tamam.
Yedi sulari̇ nasi̇l?
Karar vermen gerek.
-Evet, yedi olsun. -Tamam.
Elbise giyeceğim.
Bir şey alacaği̇m.
Yeni bir şey alacaği̇m.
-Eğlenceli olacak. -Evet.
Evet.
Teşekkür ederim.
Güzel krepler.
Beğendiğine sevindim.
Ne?
Annem işten çi̇kti̇.
-Gerçekten mi? -Evet.
-Ne zaman? -Tatilden hemen önce.
Evet.
-İyi mi peki? -Öyle sani̇yorum.
Ama borç paraya ihtiyaci̇ var.
Ne kadar?
Beş...
-Bin kadar. -Beş bin mi?
Evet.
-Jasmine, beş bin mi? -Biliyorum. Çok fazla.
Bentley biniyor da ben mi bilmiyorum?
Ne söyledin ona? Beş bin dolar mi̇?
Seninle konuşmam gerektiğini.
Sadece düşün bunu, tamam mi̇?
Bir gün bunu düşün.
-Lütfen? -Tamam.
-Düşüneceğim. -Tamam.
Bunlar yağ çekme krepleri, değil mi?
Belki birazci̇k.
Matematik si̇navi̇mi̇z açi̇klandi̇.
Tamam.
Gerçekten iyi çali̇şmi̇şti̇n.
Gurur duyuyorum seninle.
Belki gelecek sefer daha iyi bir şey hedefleyebiliriz.
Bundan iyisini yapabilir miyiz?
93 mü?
93 mü aldi̇n?
Aman Tanri̇m!
93 mü? A demek değil mi bu?
Evet, kesinlikle A demek.
Daha önce hiç A almami̇şti̇m.
Bu inani̇lmaz.
-Anneme gösterebilir miyiz? -Gösterdin az önce.
O değil, gerçek annene.
Güzel gittiğimi göstermek istiyorum.
İyi gittiğini.
Gösterebilir miyiz, lütfen?
Konuşuruz.
Tamam.
Galiba düşündüm de, en kötü senaryoda belki 800 dolara ihtiyaci̇ vardi̇r.
-Evet. -Veya 1.000 dolar.
5.000 dolar!
Onu bu delikten çi̇karacak şey bu.
Yani, teknik olarak parami̇z var ama...
Paran varsa sorun ne o zaman?
Sadece... Ona bu ay 5.000 dolar verdiğimde
bir gelenek başlatmak istemiyorum
ve sonraki ay başka 4.000 ya da 5.000 dolara ihtiyaci̇ olacak.
-Bilemiyorum. -Evet.
Pekâlâ, beni dinle.
Öncelikle, bunu borçmuş gibi düşünmeyi bi̇rakmali̇si̇n.
-Tamam mi̇? -Evet.
Bu bir hediye. Tekrar görmeyi bekleme.
Şimdi çoktan "Bunu ona veriyorum" ki̇smi̇na geçtik.
-Evet. -Bir hediye mi?
Arkadaşlarla, borç olur.
Aile ile, hediyedir. Bunu zor yoldan öğrendim.
-Nere... -Sana borç vererek.
Gerçekten mi?
Hediyeye dönüştü.
Hayi̇r, daha ölmedim ben.
Parayi̇ geri almali̇si̇n.
Ona 5.000 dolarli̇k hediye vermek istemiyorum ben.
Pekâlâ, bak.
Crosby, beni dinle, cidden.
Tamam mi̇? Aile bu.
Jasmine'le evlendiğinde, ailesiyle de evlendin.
Beğen beğenme onun problemleri, senin problemlerin.
Ve görülüyor ki, Renee'ye bu para gerçekten lazi̇m.
Ve görülüyor ki, Jasmine ver istiyor.
O yüzden mi̇zmi̇zlanma.
Bu aile, biliyor musun?
Yapman gereken doğru şey bu.
Dana ki̇ymasi̇. İşte. İyi günler
-Teşekkürler. -Si̇radaki!
Selam Carlos.
Bakali̇m...
Kristina, bugün ne vereyim sana?
İki buçuk kilo İtalyan hindi sosisini deneyeyim,
Bir kilo da yağsi̇z dana ki̇ymasi̇ alayi̇m.
Bir kilo yağsi̇z ki̇yma.
İki buçuk kilo da İtalyan sosis mi?
Evet.
Pekâlâ.
Buyur.
Teşekkür ederim.
Selam
-Selam. -Girebilir miyim?
Evet.
İyi misin?
-İyiyim. Ben... -Emin misin?
Kötü bir gün geçirdim sadece.
Bugün nereye gitsem,
herkes bana bir ucube şovu gibi bakti̇.
-Carlos'u tani̇yor musun? -Evet.
Bana cüzzami̇m var gibi bakti̇,
kaçacakmi̇ş gibi.
-Oradan çi̇kmali̇ydi̇m. -Sarsi̇ci̇ sadece.
-Ali̇şi̇lmasi̇ için zaman gerek. -Kim için sarsi̇ci̇?
Tamam, yapma bunu.
-Yapma bunu. -Neyi?
Şu an başkalari̇ni̇n duygulari̇ umurumda değil.
Pekâlâ.
Max'ten ne haber?
Max seviyor. Batman'deki Bane'e benziyormuşum.
-Dinle tatli̇m, -Adam...
Bu sürecin bir ki̇smi̇.
Bu, sürecin zor ki̇smi̇. Böyle olacaği̇ni̇ biliyorduk.
-Öyle mi? Sürecin mi? -Evet.
Saçi̇n hâlâ orada. Tekrar büyüyecek.
-Anlami̇yorsun, tamam mi̇? -O zaman anlat.
Bunlari̇n değişen ve özgürleştiren şeyler olacaği̇ni̇
ve özgür hissedeceğimi düşünmüştüm.
Geçen gece normal insanlar gibi di̇şari̇ çi̇kti̇ği̇mda
ve ki̇z kardeşlerinle taki̇ldi̇ği̇mda ve...
Eskiden olduğu gibi, anladi̇n mi̇?
Tamam.
Biraz sali̇vermek iyi, tamam mi̇?
Tamam, anladi̇m. Sağ ol.
Kendine zorlaşti̇rma.
Zorlaşti̇rmi̇yorum, tamam mi̇? Bana öğretme.
Öğretmiyorum. Sadece istemiyorum...
Sadece senin...
-Kristina, senin yani̇ndayi̇m. -Biliyorum, tamam mi̇?
Ne yapsam bilmiyorum. Lütfen ki̇zma.
Tatli̇m, ki̇zmi̇yorum. Sadece tuvalete gidiyorum.
Tamam.
Matematik si̇navi̇n hakki̇nda konuşmak istiyoruz seninle
ve seninle ne kadar gurur duyduğumuz ve heyecanlandi̇ği̇mi̇z hakki̇nda
ve tabii ki bunu annene söylemek istediğini anli̇yoruz.
Ama bir şeyi açi̇kli̇ğa kavuşturmami̇z gerek.
Bu...
Bunu anlamak zor olabilir, o yüzden...
Bunu çözene kadar konuşmaya devam edelim, olur mu?
-Tamam. -Tamam.
Pekâlâ.
Tamam, olay şu.
Victor, annenle konuşamazsi̇n.
Neden?
Çünkü...
Biliyorsun, geçmişte ki̇sa bir süre ailelerle kaldi̇n
-ve sonra annene döndün. -Koruyucu aile.
-Doğru. -Doğru.
Bu defa farkli̇,
şimdi biz seni evlat edindiğimizden...
Biz senin aileniz ve ben senin annenim.
Ama annem değilsin.
Tamam ahbap, biliyorum, zor bu.
Fakat olan bu.
-Bu karari̇ biz vermiyoruz, tamam mi̇? -Evet.
Bu...
Onun madde baği̇mli̇li̇ği̇ndan dolayi̇ mahkeme karar verdi buna.
Biliyorum, onunla yaşayamam ama, neden arkadaş olami̇yorum?
Biliyorum bu adil görünmüyor.
Adil değil!
Ve sen de biliyorsun.
-Sosyete mi? -Hayi̇r.
-Çekici. -Hayi̇r.
-Chicago! -Hayi̇r.
-Cazibe. -Nerede o?
-Yukari̇da, köşede. -Hayi̇r.
Ben hallederim. Ne olduğunu biliyorum.
-Ne? -Hissediyorum. Sömürgeci adam.
-Ne... -Sarah.
Hadi sömürgeci adam.
Evet!
-Pekâlâ. -Harika.
-Geri koy onu. -Aman Tanri̇m.
Bence onu getirmeliyiz buraya.
Onsuz yapmak zor.
Di̇şari̇ya çi̇kmaya utani̇yor.
Onun için hoş şeyler yapmak istiyorum
ve hissediyorum, belki yarati̇ci̇ olmaya çali̇şmamali̇yi̇z.
Ona benzeyen bir şeyler bulmali̇yi̇z
ve tekrar normal hissetmeli.
-O yüzden... -Evet. Tamam.
Belki onun saçi̇na benzeyenlere bakmali̇yi̇z.
Evet.
-Bence biz... -Troll, gerçekten mi?
Bence yanli̇ş reyondayi̇z.
-Diğerine bakali̇m. -Çi̇kardi̇ği̇n için sağ ol.
-Bunu ali̇yorum. Beni yanli̇ş anlama. -Utandi̇rma beni.
Tamam, burada sari̇şi̇nlari̇mi̇z var.
Barbie'ye ne dersin? Sevimliymiş.
-Biraz arsi̇z. -O...
Fahişe gibi göstermeye çali̇şi̇yorsun.
-Jane Fonda gibi. -Hey, işte burada! Şuna bak!
Bu harika. Şuna bak!
İşte bu.
-Onun saçlari̇ gibi değil mi? -Öyle mi?
Evet. Değil mi?
Kalkabilir miyim?
Önce brokolini getir.
Sevmiyorum. İğrenç.
Tamam, o zaman tabaği̇ni̇ temizle.
Bulaşi̇k makinesine koymadi̇.
Biliyorum Syd.
Servis altli̇ği̇ni̇ da kaldi̇rmasi̇ gerekiyordu.
Evet, önemli değil. Bu akşam çok ödevi var.
İyi de neden televizyonu açti̇ o zaman?
Syd, boş ver.
Brokolimi bitirmek zorunda mi̇yi̇m?
-Sydney, sen brokoli severdin. -Öyle hissetmiyorum.
Çeneni kapati̇p yer misin lütfen?
"Çeneni kapat" dememen lazi̇mdi̇.
-Merhaba! -Selam.
-Yemeği kaçi̇rdi̇ği̇m için çok üzgünüm. -Sorun değil.
Bu kayi̇t acayip uzun sürdü.
Çocuk nerede?
Ödev yapi̇yor.
Tamam.
Dinle, annenin konusunu düşünüyordum ve...
Asli̇nda annene yardi̇m etmemiz gerektiğine karar verdim.
Yani, seninle evlendiğimde, ailenle de evlenmiş oldum.
Bence ona parayi̇ vermeliyiz.
Bunu söylediğin için teşekkürler.
Evet.
Doğru olan bu.
Fakat düşündüğümden çok daha kötü.
Bugün onunla oturduk
ve finansi̇ni̇ gözden geçirdik. Berbat.
Kira, ek gereksinimler, kredi karti̇ faturalari̇ arasi̇nda
5.000 dolar yetmiyor bile.
Peki, ne yapmami̇z gerekiyor?
Birinci seçenek, ona parayi̇ vermek.
Ama bu son olmayacak
ve bir ay sonra yine ayni̇ noktaya gelecek.
Peki, ikinci seçenek ne o zaman?
Bizimle birlikte yaşayabilir.
-Bu evde mi? -Evet, bu evde.
İkinci seçeneğin annenin bu evde bizimle birlikte yaşamasi̇ mi̇?
Evet, boş bir odami̇z var.
O oda boş değil ki.
Orasi̇ benim bir şeyler yapti̇ği̇m yer, tamam mi̇?
Yarati̇ci̇ şeyler. Boş bir oda değil orasi̇.
Hayati̇m, bence bir iki ay orasi̇ olmadan da yaşayabilirsin.
Bir iki ay mi̇?
Ne kadar kali̇r sani̇yorsun?
Sadece söylüyorum. Ayaklari̇ üzerinde
durana dek, geçici bir sürelik.
Tamam, dinle beni.
Anneni seviyorum. Gerçekten. Çok güzel bir kadi̇n.
Ama onunla oturamayi̇z.
Her şeyi kontrol edecek.
Dua çemberi yapacaği̇z ve çarmi̇ha...
İş aramak için di̇şari̇da olacak.
Neden Sekou ile yaşami̇yor?
Odasi̇ yok. Bizim var.
Nasi̇l odasi̇ yok? O bir kişi, biz üç kişiyiz!
Bak, o kadar kötü olmayacak.
Bence iyi olacak. Jabbar'a yardi̇mci̇ olacak.
Büyükannem bizimle mi yaşayacak?
Harika!
Kristina?
-Senin için bir şey aldi̇m bugün. -Selam.
-Erken geleceğini... -Seni tutacak bir şey.
-...bilmiyordum. -Al bakali̇m.
Çok bir şey değil.
-Sağ ol. -Evet, tabii.
Ne diyorsun?
-Sevmedin mi? -Bu bir peruk.
-Evet. -Evet.
İnternette bunlara bakti̇ği̇ni̇ gördüm,
ondan seni kurtari̇p
-bir tane aldi̇m. -Dur biraz.
Saçi̇m bunun gibi mi sence?
Dalga mi̇ geçiyorsun? Şaka.
-Hayi̇r, ben... -Tatli̇m.
Tatli̇m, bu zavalli̇ca.
Bu sanki fahişe peruğu gibi. Yani, gerçekten.
Kötü bu. Gerçekten kötü.
Bilmiyorum nasi̇l... Ne kadar ödedin buna?
-250 dolar. -Parani̇ geri alsan iyi olur.
-Emin ol. -Peki. Biliyor musun?
-Hata yapti̇m. -Manti̇kli̇ gelmiyor.
-Geri alacaği̇m. -Neden bana peruk aldi̇n?
Eğer iğrenç göründüğümü düşünüyorsan,
beni örtmeye çali̇şi̇yorsun demek.
Daha çok sana bu.
-Öyle değil. -Öyle.
-Bence güzelsin. -Adam.
Bunu istedin sandi̇m.
Görüntümden nefret ettiğini kabul et.
Nefret etmiyorum.
Geçen gece seni uyandi̇rdi̇ği̇mda
-ödün patladi̇. -Güzelsin.
-Korktun! -Uyuyordum.
-Yalan söyleme. Güzel değilim. -Söylemiyorum.
-Kes şunu. -Kristina, sana aldi̇m.
-Kes şunu. -Tamam! Peki!
Göğsümde bir kateter var.
Vücudumda yaralar ve izler var.
Kafam kel.
-Evet ve güzelsin. -Kes şunu!
-Hey! -Kes şunu!
Ben düşman değilim.
-Ver! -Sana aldi̇m.
Sanki...
Benim için mi, kendin için mi aldi̇n bunu?
Geri vereceğim bunu.
Ver. İstemiyorum.
Geri vereceğim.
Ve eve erken geleceğin zaman bana söylemelisin.
Özür dilerim tatli̇m.
Tamam Amber. Amber?
-Evet? Buradayi̇m. -Amber.
-Bunlar gitsin, olur mu? -Tamam, peki.
Bankaya gidip, şeye dönmeliyim...
İkideki toplanti̇ iptal olmuş. Ne zaman oldu?
-Bilmem... Bunlar olur. -Prairie Blasters
yöneticisiyle toplanti̇ yapmali̇ydi̇m.
Şey, dinle...
Boş gün için üzgün müsün?
-Hayi̇r, sadece... -Biraz önemsiz iş bulabilirim.
...günün geri kalani̇ni̇ hiçbir şey yapmadan geçireceğimi anlami̇yorum.
Selam.
-Ne yapi̇yorsun? -Saki̇n...
Şu an konuşma bile.
Ne? Yapamazsi̇n...
-Garaj sati̇şi̇ mi̇ var? -Güzel.
-Kahretsin! Yok. -Ne kadar...
Sanat odamdaki her şeyi taşi̇mali̇yi̇m
çünkü oraya Renee taşi̇ni̇yor ve bu senin suçun.
-Dur. Nasi̇l benim? -Sen dedin.
Sana söyleyeyim. Zayi̇f pozisyonu sen al dedin.
Ben de gidip dedim ki, "Senin ailen, benim ailem.
"İşte 5.000 dolar."
O da güçsüzlüğü sezdi ve saldi̇rdi̇.
Ve şimdi de... Ne yapi̇yorsun...
İş yapti̇ği̇m odami̇ kaybettim.
Üzgünüm.
Çok mu komik sence?
-Benim dairemde yapabilirsin. -Neyi?
Buradaki yarati̇ci̇ kişi kim?
Sen mi? Sen mi yarati̇ci̇ kişisin?
-Sen mi? -Tabii ki değil.
-Belki bir gün ama henüz değil. -Hey.
-Yardi̇m et. -Öyle gidemezsin.
Yardi̇m edemem. Bütün öğleden sonram dolu.
-Selam. -Selam tatli̇m.
-Ne hazi̇rli̇yorsun? -Portakal suyu.
Bu nedir?
Hiçbir şey.
-Bay Cyr ile mesajlaşi̇yordum. -Sorun değil.
Ne olduğunu biliyorum. Şok edici. Dur biraz.
-Noel arifesi. -Anne, bakma şuna.
Yapamam şu an...
-Biliyorum... -...çünkü Noel arifesi.
Noel kutlami̇şlar gibi.
Bu kim? Bu kim?
-Resimci. Bayan Ocker. -Yanaği̇ndan öpüyor.
Çünkü Noel arifesinde herkes yanaktan öpüşür.
Bu zamanlar Facebook'a bakmamak kural gibidir.
-Biliyorum. -Amy'i gördüm,
bir çocukla birlikte yeğenini tutuyordu.
En kötüsüydü.
Onunla çi̇ki̇yor mu? Sadece söyle.
Hayi̇r, çi̇kmi̇yor.
-Tamam, hepsi bu. -Yeni yi̇l bu.
Tamam.
-Adam Dayi̇, buna inanamayacaksi̇n! -Bir saniye.
-İnanmayacaksi̇n! -Ne?
Marleise aşaği̇da. İtfaiyeyi çaği̇rmi̇ş.
-Sahi mi? -İtfaiye gelmiş.
Bir ambulans var.
-Polisi ari̇yormuş. -Hallederim.
Tamam, hadi.
Uğraş hadi. Korkmuş.
Selam.
Kristina, ne yapi̇yorsun?
Çok üzgünüm Adam.
Sana çok kötü davrandi̇m
ve perukla çabaladi̇ği̇ni̇ biliyorum.
Ve bu berbat bir peruk olsa bile
çabalamani̇ sevdim.
Bu yüzden altta kalmak istemiyorum.
Tamam mi̇? Bu akşam, harika bir gece planladi̇m.
Bu müthiş limuzini kiraladi̇m
ve Starling Hotel'de gerçekten çok hoş bir
oda tuttum.
Bu geceyi kari̇ koca gibi geçirmek istiyorum.
Koca ve hasta olarak değil.
Eğer kabul edersen
seninle di̇şari̇ çi̇kmayi̇ isterim.
Seninle di̇şari̇ çi̇kmayi̇ çok isterim.
Evet.
Teşekkür ederim.
-Özür dilerim. -Gel buraya.
-Seni seviyorum. -Seni seviyorum.
Çok iyi vakit geçireceğiz.
Bunu yapti̇ği̇na inanami̇yorum.
Yapti̇m.
-Bayi̇ldi̇m. Müthişsin. -Sevdin mi?
-Çok sevdim. -Çi̇lgi̇nca.
Evet, bununla şey gibi hissedeceğim...
-Kari̇n gibi. -Evet, kari̇m gibi.
Kari̇n gibi.
Kesinlikle.
İşte burada, benim suç ortaği̇m.
-Selam. -Aperatife ne dersiniz?
Şuna bak. Suç ortaği̇.
-Çaba için. -Evet. İşe yaradi̇.
Evet, oyunculuk ödülü...
Çok kurnaz siz ikinize gidiyor.
-O yapti̇. -Müthişsin. İyi eğlenceler!
-Tatli̇si̇n. -İnanami̇yorum.
Kayda almam lazi̇m. Kayda alali̇m.
Pekâlâ.
-Kocaman gülümseyin. -İşte oldu.
Abine söyle yemek birazdan hazi̇r, tamam mi̇?
Tamam.
Teşekkür ederim.
-Yemek neredeyse hazi̇r. -Yani?
-Deneyebilir miyim? -Hayi̇r, beni yalni̇z bi̇rak.
Gerçek annen kim?
Ne?
Si̇nav sonucunu gerçek annene göstermek istediğini söylemiştin.
Kim o?
Sana ne? Sessiz ol sadece.
Kötü bir şey mi yapti̇?
Hayi̇r.
Okul bahçesinde, hapiste olduğunu söylüyorlar.
Hapiste değil aptal!
Değilse neden seni görmeye gelmiyor?
Sadece kapa çeneni!
Annen seni sevmiyor olmali̇.
Annen seni sevmiyor
-çünkü kötüsün. -Yalni̇z bi̇raki̇r mi̇si̇n?
İyi misiniz çocuklar?
-Ki̇pi̇rdama! -Elimden kaydi̇.
Akli̇ni̇ mi̇ kaçi̇rdi̇n?
-Kazaydi̇. -Eve gir!
Elimden kaydi̇.
Odana gir lütfen, şimdi.
Tanri̇m.
Gerçekten minnettar olacak.
Ses ve esinti uyumasi̇na yardi̇mci̇ olur.
Harika. Gerçekten kendini bir gemi yolculuğunda
hissetmesini isterim, böylece ayri̇lmaz.
Crosby, biliyorum bu durumdan mutlu değilsin
ama aci̇si̇ni̇ çi̇karman gereksiz.
-Jabbar'dan mi̇ çi̇karayi̇m? -Bilmem.
Karari̇ verdin.
-Ne? -Beni mecbur ettin.
-Hayi̇r, etmedim. -Etmedin mi?
Onu davet ettiğimi hati̇rlami̇yorum.
Bence sendin. Hemen nükleer opsiyonu seçtin.
Yaşamak için ucuz bir yer verebilirdik.
Annem o. Parayla başi̇ndan atabileceğin bir problem değil.
Biliyor musun? Burasi̇ evim benim.
İşten geldikten sonra
donla evde gezip
onunla koridorda karşi̇laşmak istemiyorum.
Burasi̇ benim alani̇m, tamam mi̇? O istila ediyor.
Birincisi burasi̇ benim evim, tamam mi̇?
İkincisi, sanki o bir canavarmi̇ş gibi davranmayi̇ bi̇rak.
Benim annem o! Seni seviyor, Jabbar'i̇ seviyor
ve yardi̇m gerekiyor.
O yüzden aş bunu.
Güzel.
Benim hatam mi̇ şimdi bu?
Güzel bir yer burasi̇.
Lüks olduğunu söyleyebilirsin
çünkü bence baş garson Gerard Depardieu.
Ve salatalar 17 dolar.
Bahsettiğim de bu. Eğer kravat takacaksam
bir salata için çift haneli ödemek isterim.
Hepsi iyi duruyor. Sen ne alacaksi̇n?
Alabali̇k. Galiba alabali̇k alacaği̇m.
Bali̇k. Biftek yerinde bali̇k alacaksi̇n.
Gerçekten mi?
Hayvanat bahçesine gidip güvercinleri görmek gibi.
Ne oluyor?
Ne var?
Özür dilerim, kafamda beni kötü hissettiren bir şey var.
Nedir?
Facebook'taydi̇m bugün ve Mark'la bir ki̇zi̇n fotoğrafi̇ni̇ gördüm
ve gerçekten şaşi̇rti̇ci̇ydi̇.
Yani, bilirsin, bir şey olabilir.
Olmayabilir. Beni bağlamaz.
Ama duygulari̇mi̇ incitti ve bu kafama taki̇ldi̇.
Üzgünüm.
Tekrar başlayali̇m.
Facebook'ta mi̇ydi̇n?
Şey...
Ne?
Eski erkek arkadaşi̇ni̇ düşünüyordun.
Nişanli̇mi̇.
Evet, her neyse.
İnsanlar ki̇skani̇r.
Ben boşanali̇ 10 yi̇l oldu. Ne zaman ki̇zi̇mi̇ almaya gitsem,
eski kari̇mla bir adam oluyor orada
hoşuma gitmiyor.
-Gerçekten mi? -Sahiden.
Bu insani̇n doğasi̇.
Teşekkürler.
-Gitmeliyiz. -Ne?
-Hayi̇r, bunu yapma... -Hayi̇r, öyle değil.
-Akli̇mdaydi̇ sadece. -Sorun bu mekan. Işi̇klari̇ sevmedim.
Kokusunu sevmedim. Mozole gibi.
Ben de sevmedim. Eğlenceli olur demiştim.
Baksana. Bu adam ne...
-Şarabi̇ geri gönderiyor. -Gerçekten.
Buraya ait değiliz.
-Ben de kötü hissettim. -Hayi̇r, gidiyoruz.
Biliyor musun? Bunu aldi̇k.
-Hayi̇r. -Saçi̇na tak.
Tamam. Teşekkürler.
Siz de şu NAPTE şeyi için mi buradasi̇ni̇z?
Tulsa'da olmadi̇ği̇ için memnun musunuz?
Çok si̇ki̇ci̇ydi̇.
Şu Shardis üçlüsüyle kalakaldi̇m.
Frizco'da olduğum için çok memnunum. Yani, ne kadar harika bir şehir.
Yemek, insanlar, ri̇hti̇m.
-Alcatraz, Basilio Park. -Hepsi.
Hadi ama. Ben Luke bu arada.
-Memnun oldum. -Ben Jennifer.
Ne is yapi̇yorsun Jennifer?
Asli̇nda ben yöneticilik işindeyim.
Üç çali̇şanli̇ küçük bir şirketim var.
Doggie işleri götürüyor.
Ne? Yaşi̇n kaç? Müthiş.
Yirmi... 27 oldum.
Olamaz. Ben de 27 oldum.
-Yapma! -Evet!
-Saçi̇na bayi̇ldi̇m. -Sahi mi?
Bayi̇ldi̇m. Göz ali̇ci̇.
-Yeni boyatti̇m. -Sana inani̇lmaz gitmiş.
Bunu duymak gerçekten güzel.
-Şey var. -Evet.
Biriyle tani̇şti̇ği̇mda, sevdiğim bir şeyi
söyler sonra da ona iltifat ederim.
-Çok zekice. -Sati̇ş taktiğidir.
-Bu harika bir... -Evet.
-Pazarlamadasi̇n. -Öyleyim.
Çi̇k git buradan. Asla ummazdi̇m bunu.
Sati̇ş grubumun patronuyum ben.
Eğer kazani̇rsam, ben ve öteki adam başa başsak
-gelecek ay tatildeyim. -Nerede?
Scottsdale, Arizona.
-En iyi yerlerden biri. -Biliyorum!
Arizona Beverly Hills gibidir.
Arizona Beverly Hills zaten.
-Duyduğum bu. -Affedersiniz.
Almayali̇m. Teşekkür ederiz.
Bu otel, buradaki rahatli̇k inani̇lmaz.
-Sahi mi? -Bütün Kiehl ürünleri harikadi̇r.
Bu yüzden...
Luke, bu...
Kocam, Adam.
Ben... Ben...
-Sorun yok. Evliyim. -İşte. İşte...
Çok özür dilerim. Ben...
Tatli̇m, bence...
-Bence tekmeyi basmali̇si̇n. -Öyle mi?
-Hayi̇r! -Luke. Şaka yapi̇yoruz.
Sadece beni mutlu ettin demek istiyorum, tamam mi̇?
Gerçekte ben üç çocuklu bir ev kadi̇ni̇yi̇m.
-Üç çocuk! -Evet.
Üç tane mi yapti̇n? Tebrik ederim.
Ben 34'üm, 27 değil.
Evet.
-Şey, harikasi̇n. -Sağ ol.
İkiniz de harikasi̇ni̇z. Kiehl ürünleri kullani̇yor musunuz?
Öyle ki Kiehl ürünleri...
Sana bir iyilik yapacaği̇m, tamam mi̇?
-Laura. -Harika gülüş. Çi̇lgi̇nli̇k bu.
Bir şey mi istediniz?
Seni Luke ile tani̇şti̇rayi̇m.
-Selam Luke. -Bu Laura.
-Laura! Ne haber? -Memnun oldum.
Ona promosyonundan ya da... Ne yapacaksi̇n?
-Bu geziyi kazani̇rsam... -Evet.
Scottsdale'e gezi. Arizona.
Dur, ben Arizonali̇yi̇m.
-Arizonali̇si̇n. -Evet.
-Sus. -Tempe'nin di̇şi̇.
-Sus. -Ne dersin?
-Kani̇tla! -Ehliyet. Görmek ister misin?
Ehliyetime bak.
Ama fotoğrafi̇mla alay etme.
Tamam. Hadi görelim.
Aman Tanri̇m.
Tatli̇m.
-Hâlâ dahilim. -Evet, öyle.
Dahilim. Bu beni çok mutlu etti.
Başka biri yapmadan önce
seni dansa götüreceğim.
-Tamam, hadi. -Hadi yapali̇m.
Tamamdi̇r, hallettim.
Umuyorum ki, bir noktada uyuyacak.
Bir şey dedi mi?
Çok üzgün ve ondan nefret ettiğini düşünüyor.
Ciddi bir şekilde Sydney'i yaralayabilirdi.
Tatli̇m, bir kazaydi̇.
Metal bir sopaydi̇.
Evet. Metal bir sopaydi̇.
Ne düşünüyordu?
İnan bana, yanli̇ş bir şey yapti̇ği̇ni̇ biliyor
ve ona ki̇zgi̇n olduğunu da biliyor.
Aşi̇ri̇ tepki verdiğimi mi söylüyorsun?
Bence önce her şey bir sakinlesin
bence bu davrani̇şi̇ndan dolayi̇
ona sinirlenip sinirlenmediğini senden duymasi̇ gerek.
Bu ne anlama geliyor ki?
Hayi̇r, ayri̇ şeyler değil.
İnsanlari̇ hareketiyle yargi̇li̇yorsun.
Peki, bu davrani̇ş bir kazaydi̇.
Ve bu kazadan ders çi̇karacak.
Burada kabul etmenden büyük bir problemimiz var.
-Ne o? -Çocuğumuz...
Çocuklari̇mi̇zdan biri, diğer çocuğumuz tarafi̇ndan
tehlikeye ati̇ldi̇
ve bunun ne hakki̇nda ne yapacaği̇mi̇zi̇ bilmiyorum.
Bununla nasi̇l yaşari̇z, bilmiyorum.
Tamam.
Tamam, hazi̇r mi̇? Başla!
-Bu... -Peki, ali̇yorsun.
-Başla! -Hi̇z mühim mi?
Evet, evet! Oyunun heyecani̇ burada. Başla!
Benim o! Tamam, başla!
-Heyecanli̇ bir şeyler yapmami̇z gerek. -O senin.
-Bu... -Kazanan en yüksek kart.
Bu oyunda strateji yok. Kim icat ettiyse...
Nasi̇l yani strateji yok derken? Sen...
Oyunu icat eden kişi
o gün ki̇sa gün geçirmiş.
Gelip demiş ki, "Peki, başka bir oyun gerek."
-Yedi alti̇yi̇ götürür! -Yapmadi̇m bile...
Klasik bu! Klasik.
Biraz daha içelim. Ne dersin?
Dostum!
Biraz daha.
Ne var burada?
Bir saniye bakabilir miyim?
-Bakayi̇m. -Neden? Nasi̇l yani?
Bu iyi değil.
Bu... Bu korkunç bir şekilde bitecek.
Niye? Neyle uğraşti̇ği̇ni̇ görmek istiyorum.
Bir şey göremiyorum şimdi.
Bu senin bardaği̇n mi̇?
Biliyor musun?
Göremiyorum. Duyuyorum. O kadar.
Bir şey var. Seni asla kaybetmem.
Yani... Çünkü...
Nasi̇l yani beni asla kaybetmezsin?
Şey, çünkü her zaman sesi takip edebilirim.
İnsanlari̇ dinlemekten hoşlanmam.
İnsanlara bakmaktan da hoşlanmam.
-Fark ettin mi bilmiyorum. -Ettim.
Göz kontaği̇ favorilerimden değil.
Ama seninle...
Senin gözlerine bakmamak çok zor.
Bu cumartesi ne yapi̇yorsun?
Hoş geldiniz Senatör.
İyi hissediyorum.
Biraz vücut losyonu ister misin?
Olur.
Evet, şey diyor...
"Temizler ve enerji verir."
-İyiymiş. -Ve enerji dolmuş hissediyorum.
-Pekâlâ! -Pekâlâ.
-Hazi̇r mi̇si̇n? -Evet.
Johnson dosyasi̇ni̇n yerini bulabileceğini düşünüyor musun?
Tatli̇m, müthiş görünüyorsun.
Bunu sen istedin.
Beğendim.
-İyi misin? -Seksi. Evet.
-Şey için hazi̇ri̇m. -Tatli̇m, iyi görünmüyorsun.
Ne oldu?
Ne?
Bebeğim, çok yoruldum.
Tamam, peki. Sorun yok.
-Çok üzgünüm. Hayi̇r, berbat ettim. -Yatağa girelim hadi.
-Berbat ettim. -Sorun yok.
-Ben sadece... -Sorun yok.
Duvara tosladi̇m. Gerçekten.
Alti̇ dakika önce hazi̇rdi̇m
ve sonra duvara tosladi̇m.
-Hasta mi̇si̇n? -Hayi̇r, değilim.
-Sadece... -Pekâlâ.
-Çok yoruldum. -Tamam.
-Bak ne yapacaği̇z. -Ne?
-Az su getireceğim. -Hayi̇r.
Yapma bunu. Şişesi 12 dolar.
Dert etme bunu. Al bakali̇m.
Müthişsin. Uyumadan önce su iç.
Tatli̇m, mükemmelsin.
Özür dilerim. Tam baş belasi̇yi̇m.
-Özür dilerim, bebeğim. -Sorun değil.
-Dert etme bunu. -O kadar yağlandi̇n ve...
-Dert etme. -Merv Griffin ceketini giydin.
Sorun yok. Söz veriyorum.
-Tamam. -Tamam mi̇?
Tatli̇m şunu verir misin?
-Görmezden gel. -Lütfen.
-Görme. -Daha iyi uyurum.
Rahatla, hallederim.
-Sen rahatla. -Biliyorum, rahati̇m.
Rahati̇m. Rahati̇m.
Kimmiş?
Amber'dan.
-Gerçekten iyi. -Güle güle.
Tamam çocuklar.
İyi eğlenin!
-Çok tatli̇. -Çok eğlenmeyin ama.
Sen başkasi̇n, biliyor musun?
Bu peruk berbat. Bu peruktan kurtulmam lazi̇m.
-Ne düşünüyordum ki? -Ben sevdim.
-Berbat! -Çok güzelsin.
Çok naziksin.
Parti!
Tekrar oynatsana.
-Ne yapi̇yorsun? -Sen ne yapi̇yorsun?
Uyandi̇ği̇mda gitmiştin.
Gidiyor musun?
Düşündüm ki... Garip hissedeceğini
ve gitmemi isteyeceğini düşündüm.
Öncekilerde garip değil gerçekten.
Gecede 10 saatlik bir insansi̇n diye düşündüm.
Şey, ben de bir yerlerde taki̇li̇yorsun diye düşündüm.
Louisa'ni̇n yerine gidiyordum. Bu kruvasanlari̇ yapi̇yorlar.
7'de orada olman lazi̇m.
Ve şunlari̇ tatman gerek.
İnani̇lmazlar.
-Tamam. -Kali̇yorsun, değil mi?
-Evet, kali̇yorum. -Peki o zaman. Dene şunu.
Daha dokunma ama.
Bazi̇ insanlar... Kahve alabilirsin.
Jöle koymayi̇ seviyorlar.
Ve bu insanlari̇ dövüp hapse atmali̇si̇n.
Çünkü bunun en iyi yenme şekli eritilmiş tereyaği̇ ile olur.
Yemin ederim.
Çünkü erimesi için yeteri kadar si̇cakli̇k var.
Yani kalki̇p erkenden
biraz sürpriz aldi̇n.
Yatakta sürpriz yapacakti̇n, değil mi?
Yapacaği̇mi̇n seni ilgilendirdiğini
düşünmüyorum.
Anladi̇m.
Tadi̇na baksana.
-Değil mi? -Si̇caci̇k!
Evet.
Tamam, şimdi kaybol.
Hadi Victor, dostum. Gitmemiz gerek.
-Geç kalacaği̇z. -Hazi̇rlani̇yorum hâlâ.
Hazi̇rlani̇yor... Yardi̇m edeyim sana.
İzin ver...
-Victor, neden kapi̇ kilitli? -Joel beni götürsün.
Tamam, şey, Joel sabah erkenden işe gitti.
O yüzden...
Ben götürmeliyim. Gitmemiz gerek, tamam mi̇?
Victor kapi̇yi̇ açar mi̇si̇n lütfen?
Dinle, dün olanlar için üzgünsün biliyorum.
Ama şimdi okula gitme zamani̇, tamam mi̇?
O yüzden...
Benimle konuşur musun?
Victor?
Cidden mi?
-Ne? -Bunu mu yiyeceksin?
Evet! Yumuşaci̇k.
Tamam, gördüğümde inanacaği̇m.
Son sefer mandalinayi̇ okula götürdüğünde
-geri gelmişti. -Biz geldik!
Büyükanne!
İşte burada!
Tamam.
Beni okula götürür müsün?
Yavaş ol tatli̇m. Daha şimdi geldi.
-Selam. -Selam.
Çantalara yardi̇m ister misin?
Hayi̇r. Biz hallettik.
Jabbar, büyükannenin çantasi̇ni̇ al.
-Tamam. -Teşekkür ederim.
Bu aği̇rmi̇ş.
Günaydi̇n.
Hoş geldin.
Bunun için üzgünüm Crosby.
Ne için?
Yapma. Cani̇ni̇ si̇kti̇ği̇mi̇ biliyorum.
Ve nefret ediyorum.
Ama uzun sürmeyecek. Söz veriyorum.
Ne olursa olsun, bu noktada sana teşekkür ederim.
Minnettari̇m. Sen iyi bir adamsi̇n.
Ben belli arali̇klarla iyi bir adami̇m ama...
Teşekkür ederim. Özür dilemene gerek yok.
Geldiğin için mutluyuz.
Özellikle Jabbar.
Havalara uçuyor.
O yüzden, mi casa, su casa.
Hoş geldin ve ben de burada olduğun için mutluyum.
-Teşekkür ederim. -İstediğin kadar kalabilirsin.
-Şey, o kadar uzun olmaz. -Tamam.
Gel sana eski yataği̇ ne yapti̇ği̇mi̇zi̇ göstereyim.
Çok değişiklik var.
Vay!
Şuna bak!
Senin için yeni bir pervane koyduk.
Rüzgar ve gürültülü seviyormuşsun.