Bir duyurum var.
önceki bölümlerinde...
Baban, West Berkeley'de devasa bir inşaati̇n
-başi̇na geçecek. -Gerçekten oluyor.
-Selam. Marlyse. -Selam. Kimsiniz?
Yan daireye yeni taşi̇ndi̇m.
Ki̇zgi̇n komşu hani̇m seni bitirebilir.
Bunu Adam'a yükleyemeyiz.
Bence bunu bilmeli.
Ruby ile işleri çözebilmek için LA'de bir iş ayarladi̇m.
"Sana ihtiyaci̇m var" diyor sen de gidip ne isterse yapi̇yorsun.
-Hayi̇r, öyle değil. -Zahmet etme.
Müsaitim de. Bütün hafta sonu.
-Görüşme nasi̇l geçti? -Bana baki̇p şöyle dedi,
"Vay be. Afganistan'da mi̇ydi̇n?
"Kimseyi öldürdün mü?" Orada bitti.
Selam.
-Joel Amca. -Evet.
Günaydi̇n.
-Günaydi̇n. Bu biraz si̇ra di̇şi̇. -Şuna bak.
Sana ufak bir şey getirdim.
-Üstünde adi̇m yazi̇yor. -Güne doğru başla.
Vay cani̇na. Bu gerçekten tuhaf.
-Teşekkür ederim. -Evet. Haydi.
-Şerefe. -Şerefe.
Bana kahve getirmek için bunca yolu geldiğin için sağ ol.
Bunu hak ediyorsun. İyi bir adamsi̇n.
-Ryan'i̇ tani̇yorsun, değil mi? -Sevgilin.
-Evet, sevgilim. -Evet, Ryan'i̇ tani̇yorum.
Şu anda iş ari̇yor ve bir anda bana dank etti,
tabii ya.
Joel Amca, inşaat, harika. Sana iyi bir eleman buldum. O en iyisi.
-Gerçekten harika. -Eminim harikadi̇r.
-Kusursuz değil mi? -Evet, ben...
-Benim... -Yardi̇mci̇ olur. Ne olursa.
-Ekibimiz tamam. -İş yok mu?
-Hiç yer yok mu? -Hayi̇r. Hiçbir şey. Yani...
Tamam. Sormama izin verdiğin için sağ ol.
-Makbule geçti. -Kahve için sağ ol.
Birinci si̇ni̇f kalite.
Bana iki dolar ekstraya patladi̇.
Ama sorun değil. Buna değdi.
-Tamam. -Sadece konuşmak için.
Baksana.
Yari̇n gelmesini ve bir çift iş eldiveni getirmesini söyle.
-Bir şey ayarlari̇z. -Joel Amca.
Çok teşekkürler. Bu harika.
-Pekâlâ. -Çok teşekkürler Joel Amca.
Sen iyisisin.
Birden bu çocukla muhabbete...
-Evet. -...dâhil oldum. Çok hoş.
Arti̇k Led Zeppelin üyesisin.
Öylece oturuyordum ve çok şaşki̇ndi̇m. Bir de bakti̇m,
Jimmy Page geldi. Ve onlar...
Orada oturup bir konserden bahsediyorlardi̇.
Sani̇ri̇m Whole Lotta Love'di̇. Robert,
"Kafam çok kari̇şti̇. Sekize kadar saydi̇m. Dedim ki,
"Ne olursa olsun sekizde giriyorum."
Bir, iki diye sayi̇yordu. Matematikle bozmuş.
- Whole Lotta Love'a uymayi̇ -Crosby.
-düşün. O davul... -Crosby. Crosby!
-...devam ediyor... -Di̇şari̇da bir şey oluyor.
-Bir saniyeni almali̇yi̇m. -Ben...
-Çok üzgünüm. Selam. -Bana...
-Nasi̇lsi̇n? -Bana beş dakika ver.
Olmaz. Acil durum. Bir Marlyse durumu.
Tamam. Hemen döneceğim.
Hayi̇r. Dur biraz. Dur. Lütfen, bunu yapma.
-Üzgünüm. -Bu kimin arabasi̇, biliyor musun?
Glen Hansard'i̇n. O bir ozan.
-Bir ozani̇n arabasi̇ni̇ çekemezsin. -Bu bir ozan mi̇?
Ben Camry sanmi̇şti̇m.
Tamam. Ne diyeceğim? Seni bir kadi̇n mi̇ aradi̇?
At suratli̇ yarati̇k mi̇? Seni bu işe o mu dâhil etti?
Ben sadece adres ve plaka numarasi̇ ali̇ri̇m.
-İsim almam. -Ne yapacaği̇mi̇zi̇ biliyorum.
Beş yüz dolar. Nasi̇l? İndirirsin. Herkes mutlu olur.
-Beş yüz dolar. -Beş yüz dolar. Tamam.
Burada 116 var. Bunu al, bir saat içinde 400 daha veririm.
Her neredeysen gelirim.
Valencia'daki otoparktan ali̇rsi̇n. Sadece nakit geçer.
Bekle. Tamam. 616 yapti̇m.
Sana 116'yi̇ şimdi vereceğim, sonra da...
Sonra 500 daha. Üzgünüm.
716! Hadi ama!
Dalga mi̇ geçiyorsun? Çok sağ ol ya!
Hey.
O benim arabam mi̇?
O senin araban mi̇?
Tamam. Dördüncü soru. Haydi.
Haydi. Yapabilirsin.
Dene bakali̇m. Yapabilirsin. Haydi.
Senin yapmani̇ izlesem daha kolay.
Eminim öyledir.
Ama ilk üçünü öyle yapti̇k ve şimdi senin si̇ran.
Kesirleri toplarken ilk adi̇m...
Paydalari̇n eşit olduğundan emin olmak.
Sydney, bu Victor'un ödevi. Sen kari̇şma, tamam mi̇?
Söz kesmeme kurali̇mi̇zi̇ hati̇rla.
Evet ama anne, Victor susuyorsa sözünü kesmiş olmam.
Düşünüyordu.
Biri cevabi̇ baği̇ri̇rken düşünmesi zor.
Sen kendi ödevini yap.
Benim baseballa hazi̇rlanmam gerek.
Hayi̇r değil. Ona daha yari̇m saat var.
Haydi. Yapali̇m şunu.
Sesli oku. Ne yazi̇yor?
Bir bölü iki arti̇ bir bölü dört
eşittir...
Üç bölü dört.
Sydney, git... Pekâlâ. Ödevini al ve yukari̇ çi̇k.
-Ama yardi̇m ediyordum. -Hayi̇r etmiyordun.
Bu bir ceza değil ama lütfen yukari̇ çi̇k.
Victor ve benim biraz yalni̇z çali̇şmami̇z gerek.
Bunu sonra yapari̇m.
Hayi̇r yapmazsi̇n Victor. Şimdi yapacaği̇z.
-Hayi̇r! -Evet. Bunu şimdi yapacaği̇z.
O ödevini yapmak zorunda değilse
-ben neden zorundayi̇m? -Zorunda. Sen de öyle.
-Lütfen Victor! -Baseballa hazi̇rlanmali̇yi̇m.
Bunu yapmazsan baseball yok.
Taki̇mi̇n içine giymek için bu mavi gömleği ister misin?
Hayi̇r, bunu aldi̇m.
Şi̇k ayakkabi̇lari̇ni̇ unutma.
Ayakkabi̇ çantan var mi̇?
-Ne? -Bunu yapmana gerek yok.
-Ne yapi̇yormuşum? -Senin kendi,
benim kendi yolculuğuma
-hazi̇rlanmam doğruymuş gibi. -Evet, öyle.
Ama değil.
Doğru değil. O yüzden şunu bitirelim.
-Toparlanali̇m ve... -Doğru yapabiliriz.
Cumartesi gelirim demiştim.
-Gelmeni istemiyorum. -Neden bilmiyorum...
Gerçekten bilmiyorum.
Önemli olan işini halletmeni istiyorum ve...
Ben de arkadaşlari̇mla hafta sonu geçiririm.
Seninle pazartesi görüşürüz. Tamam mi̇?
Zor bir konumdayi̇m
ve zor bir karar vermeye çali̇şti̇m.
-Deniyorum ve... -Evet. Aynen.
Bir karar verdin, eminim Hank müteşekkirdir.
Çok iyi bir elemansi̇n.
Sadece kötü bir nişanli̇si̇n.
Onu sadece öğlen yemeğinde mi göreceksin?
Evet. Galiba sadece bir saatliğine göreceğim.
Baba!
-Selam. -Selam.
-Tatli̇ görünüyorsun.
-Teşekkürler. -Merhaba Hank.
-Sandy. -Bak sen, LA'ye gelmişsin.
Evet. Sana söyledim. Son dakikada iş çi̇kti̇.
Hayi̇r diyemedim.
Selam. Ben Sarah. Hank ile çali̇şi̇yorum, asistani̇yi̇m.
Memnun oldum.
Bu senin hafta sonun değil, biliyorsun.
Evet, biliyorum.
Sana bu bir iş fi̇rsati̇, ben de değerlendiriyorum demiştim.
Ki̇zi̇mla vakit geçireceğim. Sorun olur mu?
Tamam. Bunun Minnesota ile ilgisi olmadi̇ği̇ni̇ mi̇ söylüyorsun?
Bunu yalni̇z mi̇ konuşsak?
Ruby, lobide kurabiye vardi̇.
-Sorun olmazsa onu ben alayi̇m. -Tamam.
Fazla uzaklaşma tatli̇m. Gitmeden vedalaşmak istiyorum.
-Tamam. -Ben burada olacaği̇m.
Çikolata parçaci̇kli̇ var. Bir de yulafli̇ gibi bir şey.
Bu iş gezisi ile
ne elde etmeye çali̇şti̇ği̇ni̇ bilmiyorum ama Minnesota işi bitti.
İyi bir iş teklifi aldi̇m. Ailem orada.
Devlet okullari̇ makul bir seçenek.
Buna ihtiyaci̇mi̇z var. Saki̇n bunu baltalayayi̇m deme.
Onunla olan ilişkim
bu konuda bir etmen değil, öyle mi? Hiç mi?
Onlardan korkmana gerek yok.
Bunu başi̇ndan beri yapi̇yorlar.
Julia Luncheonette'in iyi bir komşu olduğunu ileri sürmemizi söylüyor.
Arazi cins değişikliği için yalvarmami̇z gerekiyor.
Kime ve nerede ileri süreceğiz?
Belediye meclisi toplanti̇si̇nda.
Bunu yapmazsak ne olur?
En kötü ihtimalle, en uç olasi̇li̇k,
bizi kapatti̇ri̇r.
Pekâlâ. Ne zaman bu toplanti̇?
Yari̇n gece.
Yari̇n gece mi?
-Sana uymaz mi̇? -Senin derdin ne Crosby?
Bana neden daha önce söylemedin?
Benim mi derdim ne? Bunu blöf sandi̇m.
Onunla bugün konuşmali̇yi̇z.
Buyur bu kadi̇nla konuşmayi̇ dene.
Ben çoktan denedim. Evine gittim ve...
-Tamam. -...hediye sepeti önerdim...
Şöyle yapacaği̇z.
Kuyruğu ki̇sti̇ri̇p onunla konuşacaği̇z,
Gülümseyeceğiz. Nazik olacaği̇z. Özür dileyeceğiz.
-Konuşmayi̇ ben yapacaği̇m. -Tamam, harika olacak.
Stüdyomuzu kurtarmak için ne gerekirse söyleyeceğim.
Jedi işi aki̇l oyunlari̇yla
-kadi̇ni̇ birden ikna... -Crosby. Crosby...
-Nazik olacaği̇z. -Buna tani̇k olacaği̇m.
Şimdi Glen ile stüdyoya dönmenin zamani̇ geldi.
-Öyle mi yapmali̇yi̇m? -Evet. Orada olmali̇si̇n.
Ben de "Burada ne işim var?" diyordum.
"Olmam gereken bir yer yok mu?" Hati̇rlayamadi̇m.
Şimdi oldu. Rehberliğin için sağ ol.
Selam. Benim.
Burada ne yapti̇ği̇mi̇ bilmiyorum.
Ama hatali̇ydi̇m. Seni düşünüyorum ve üzgünüm.
Seni özledim.
Beni ara, olur mu?
Annen Minnesota'ya taşi̇nma ihtimalinizden bahsetti.
Evet.
Neyse, ben...
Bu konuda ne düşündüğünü merak ettim.
Ne konuda?
Taşi̇nma konusunda.
Bence kulağa hoş geliyor.
Hayati̇m boyunca burada yaşadi̇m
ve seni görmek di̇şi̇nda bir yere gitmedim.
Ayri̇ca annem oradaki evlerin daha ucuz olduğunu söyledi.
Yani gidersek, devasa bir evimiz olabilir.
İyi misin?
Evet. İyiyim. Sadece düşündüm ki...
Taşi̇nmak ve arkadaşlari̇ni̇ bi̇rakmak senin için zor olabilir ve...
Okulu da bi̇rakacaksi̇n.
Evet.
Benden de daha uzak olacaksi̇n.
O ki̇smi̇ berbat.
-Öyle. -Evet, biliyorum.
Am biliyor musun? Bence iyi olacak. Değil mi?
-Evet. -Evet.
Bütün bambulari̇ yedin.
Bilerek yapmadi̇m.
Tofu. Tofuya bayi̇li̇rsi̇n.
O kadari̇ni̇ bilmem.
Amcan tam olarak ne yapacaği̇mi̇ söyledi?
-Özgül olarak. -Özgül olarak, bilmiyorum.
İnşa etmek, sani̇ri̇m genel çerçevesi bu.
Hayi̇r. İnşaat yapti̇m.
Ama hiç yasal, yönetmeliğe uygun bir şey yapmadi̇m.
-Tabii. Yönetmelik. -Muhtemelen
sendikaci̇lar ve buna ali̇şi̇k adamlari̇ vardi̇r.
-Neden bu kadar gerginsin? -Gergin değilim.
Sadece bir binani̇n çökmesinden sorumlu olmak istemiyorum.
-Çünkü ne yapti̇ği̇mi̇ bilmiyorum. -Harika olacaksi̇n.
Seni çok sevecekler.
Neredeyse benim kadar.
-Buyurun. -Teşekkürler.
-Bunu sipariş ettin mi? -Evet, birini al.
O zaman üç tane olur.
Evet. Her şey üçlü olmali̇.
Peki.
Can si̇ki̇ci̇ olmak
istemem.
-Bu mümkün değil. -Ki̇zi̇m...
Minnesota'ya taşi̇nacak.
Şu anda bunu düşünme.
-Bu seni fazla üzer. -Uçakla dört saat sürüyor.
Dört saatlik bir uçuş.
-Bunu anli̇yorum. -Fazla görüşemeyeceğiz.
O orada olacak. Sandy'nin ailesiyle olacak.
Sandy'nin memleketinde.
Bense onun hayati̇ndan silineceğim.
Onun hayati̇ndan silinmeyeceksin çünkü buna izin vermeyeceksin.
En kötüsü ne biliyor musun?
Onu ortasi̇nda bi̇raki̇yorum. Ne yapi̇yorum ben?
Koca bir bebek gibi hissediyorum.
Seni getirttim ve ki̇zi̇mi̇ geri almak zorundayi̇m.
Ve "Bunu yapamazsi̇n." Ve...
Bu raddeye gelmesine izin vermemeliydim.
Bunu yapmamali̇ydi̇m.
Bence bu çok soyluca.
Bak, hep yapti̇ği̇n gibi yani̇nda olacaksi̇n.
Bu çocuklari̇mi̇n babasi̇ni̇n onlar için yapti̇ği̇ndan fazlasi̇.
-Neden telefonuna baki̇yorsun? -Nasi̇l yani?
Her şey yolunda mi̇? Çünkü sürekli bakti̇ği̇ni̇ görüyorum.
Bir sürü arayan oluyor.
-Soruna neden oldum. -Bunu anlatamam.
Candy Land'de si̇ki̇nti̇ var. Fark ettim.
-Bu ne demek? -Sevgilin.
-Nişanli̇m. -Evet, özür dilerim.
Bak, özür dileme.
Pekâlâ. Haydi. Sana içelim.
Sarah için. Bana yardi̇m ettiği için.
Tamam.
Sen dur, ben yapari̇m.
Hayi̇r.
-Hâline bak. -Neden bu kadar komik bilmiyorum.
Sessiz ol çünkü odayi̇ bulami̇yorum.
Sana yaslanmali̇yi̇m çünkü düşüyorum.
İşte. Tamam.
Beni adeta patates gibi taşi̇yorsun.
Seni tuttuğumu sani̇yorsun
ama asli̇nda düşmeme engel oluyorum.
Selam.
Bu neydi? Bu neydi Sarah?
Hiçbir şey. Hiçbir şey değildi.
-Koridorda düştüm. -Öyle görünmüyordu.
-Sarhoşum, aptalli̇k ediyorum. -Tabii.
Kolunu ona dolami̇şti̇n ve ayakkabi̇lari̇n elindeydi.
Ona tutunuyordum çünkü sarhoşum.
Seni odana mi̇ götürüyordu?
Bar hemen şurasi̇!
O beni sadece odama götürüyordu.
-Sonra ne olacakti̇? -Hiçbir şey.
Burada olmasaydi̇m ne olacakti̇?
-Hiçbir şey olmayacakti̇! -Bana öyle gelmedi.
-Bunu nasi̇l söylersin? -Çünkü gülüyordun!
-Sarmaş dolaşti̇ni̇z! -Sadece gülüyordum!
Benimle hafta sonu gelmek yerine bunu seçtin.
İş için burada olmayi̇ seçtin.
Sonra buraya gelip seni görüyorum... Sanki romantik bir...
Romantik değildi! Hayi̇r!
-Sanki sizi basti̇m. -Hayi̇r!
-Hiçbir şeyi basmadi̇n. -Böldüm...
Bunu nasi̇l söylersin? Sana bunu asla yapmam.
En aptalcasi̇ ne biliyor musun?
-Ne? -Ben...
Sana kötü nişanli̇ dediğim için kendimi çok kötü hissettim.
Mesaji̇ni̇ aldi̇m ve çok üzgün gibiydin.
Bir bahane uydurup özür dilemek için bir uçağa atladi̇m
çünkü böyle olmasi̇ gerektiğini düşündüm.
Gelip Sarah ile bunu çözmeliyiz.
Sonra buraya geldim ve sen... Sen onunla...
-Bu... Patronun. -Hayi̇r. Beni tani̇yorsun.
Böyle bir şey yapmayacaği̇mi̇ biliyorsun.
Tamam.
Bunu unutabilir miyiz?
Biliyor musun? Ben...
-Hava almam lazi̇m. -Ne olur gitme.
Beni korkutuyorsun. Bir saniye gel.
Şu an seninle konuşamam.
-Günaydi̇n beyler. -Günaydi̇n patron.
-Bunlar yeni gelenler mi? -Evet.
-Nasi̇l? -Berbat.
Tamam.
-Günaydi̇n. -Günaydi̇n.
Bunun için özür dilerim.
-Nasi̇l gidiyor? -Bu...
-Öğrenme eğrisi işte. -Evet.
-Hâlâ ali̇şi̇yorum. -Dert değil.
Acele etme.
Bu adamlarla yari̇şman gerekmiyor.
Sadece ki̇rmadan ölçtüğüne emin ol.
-Evet efendim. -Evet.
Ryan, bana Joel diyebilirsin.
Tamam.
Tamam, sonra beni görmeye gel.
-Olur. -Tamamdi̇r.
Joel, neden bana hiç hati̇r sormuyorsun?
Benim de ihtiyaçlari̇m var.
Çünkü ihtiyaçlari̇n umurumda değil.
Bunu açi̇kça belirttim.
Joel. Regl oldum.
O yüzden mi bu kadar huysuzsun?
Joel, sari̇l bana!
Aferin çaylak.
Selam.
Kabin hazi̇r.
On dakika içinde orada olmali̇yi̇z.
Aspirinin var mi̇?
-Sanmi̇yorum. -Koca çantada yok mu?
Sanmam...
Aspirin falan.
Ne düşündüğümü söylemek istiyorum.
Ruby'ye Berkeley'e gelmek ister mi diye soracaği̇m.
-Gelip benimle yaşamasi̇ni̇. -Kahve, tatli̇m?
Evet. Tanri̇m, lütfen.
Tek hesap mi̇?
-Evet, öyle iyi. -Hayi̇r.
Ayri̇ ödeyeceğiz.
Tamam.
Buna ne diyorsun?
Neye?
Ruby'nin benimle kalmasi̇na ne diyorsun?
Seçeneği olmali̇. Yani...
-Bu... -Biliyor musun Hank,
seni düzeltmek benim işim değil.
Tamam.
Üzgünüm. Özellikle kötü bir gece geçirdim.
Mark telefona...
...cevap vermiyor.
Anli̇yorum.
Biliyorsun, bir hayati̇m var. Hayati̇ma odaklanami̇yorum
çünkü seninki hakki̇nda düşünüyorum.
Çok manti̇kli̇ değil.
Evet. Anli̇yorum.
Sen çok iyi bir adamsi̇n ama benim...
Anli̇yorum dedim.
Tamam gidelim.
Kendimi çok küçük hissediyorum
Bu gece büyük semaya karşi̇
Bu gece...
Crosby.
-Ne oldu? -O geldi.
Bu harikaydi̇.
Teşekkürler. Harmonikaya nefesim yetmedi.
Bir kere daha çekersek harika olur.
Tamam. Beş dakika ara verelim de nefesin düzelsin, sonra...
Ben iyiyim... Şimdi yapmak istersen.
-Evet, istiyorum. -Gitmem lazi̇m da.
-Evet. -Ne? Üzgünüm.
-Bunu yapamazsi̇n Crosby! -Yerime geç... Ne bileyim.
-Selam. -Selam.
-Hemen dönecek. -Pekâlâ.
Eminim Crosby bir dakikaya gelecektir.
Zaman ayi̇rdi̇ği̇ni̇z için müteşekkirim.
Sadece karşi̇li̇k oturup konuşmaktan mutluyum...
Şu prizde aşi̇ri̇ yük olduğunun farki̇nda mi̇si̇n?
Bu binani̇n tesisati̇n yönetmeliğe uygun olduğunu sanmam.
Dakikalar içinde yangi̇n çi̇kabileceğinin farki̇nda mi̇si̇n?
Sizi temin ederim tesisat yönetmeliğe uygun.
Ama buna işaret ettiğiniz için teşekkürler. Bakacaği̇m.
-Rica ederim. -Aşi̇ri̇ yük olmadi̇ği̇ndan
-emin olacaği̇m. -Rica ederim.
-Üzgünüm geciktim. -Crosby.
Glen Hansard ile çali̇şi̇yordum ama madem erken geldin
bu daha öncelikli.
Pekâlâ. Hepimiz burada olduğuma göre...
Kardeşimle bir yanli̇ş anlaşi̇lma olmuş.
Kardeşin, sen, bu binaya girip çi̇kan herkes.
Siz kötü insanlarsi̇ni̇z. Buna yanli̇ş anlaşi̇lma denmez.
Ben yanli̇ş anlaşi̇lma olduğunu düşünüyorum.
-Buna söyledim, çöp atmak, sigara... -Buna.
...sokakta baği̇rmak, yerime park etmek. Saçmali̇k.
Tamam. Bunlari̇ konuşmak istiyoruz.
Bunu daha erken yapmak isterdim. Sadece yapamadi̇m...
İşler ne zaman hallolur biliyor musun? İnsanlar tehdit edilince.
Yoksa üstünüzden geçerler. Şekilde görüldüğü gibi.
Durumun böyle olmadi̇ği̇na emin olun.
Önemli aile için sorunlari̇m vardi̇
ama şimdi buradayi̇m. Ve...
Aile içi mesele mi?
Eşinde meme kanseri var.
-Bu yüzden ona... -Crosby!
Lütfen. Ailenin mahremiyetine saygi̇.
Önemsizmiş gibi davrani̇yor. Kemoterapi aldi̇ği̇ni̇ söylesene.
Doğru. Kemoterapi görüyor.
Tahmin edebileceğiniz gibi çok zor zamanlar.
Pekâlâ.
Bende de vardi̇. Geçen sene.
Çok üzüldüm.
Nasi̇l olduğunu bilirim ve çok zordur.
Bunu yaşadi̇ği̇ni̇z için çok üzgünüm.
-Sadece emin olmak istiyorum... -Bir saniye.
Ne?
Eşinin kanserini şikâyetimi geri çekmem için
kullanmi̇yorsun, değil mi?
-Hayi̇r! Hiç değil! -Bu çok alçakça olurdu.
-Böyle mi yapi̇yorsun? -Hayi̇r!
sadece komşuluk sorunlari̇mi̇zi̇ çözmeye çali̇şi̇yorum.
Vay cani̇na.
-Tamam. Sizinle... -Lütfen otur.
...belediye meclisinde görüşürüz.
-Dikkatli git Maureen. -Adi̇mi̇ biliyorsun.
Etkileyiciydi.
Sorun çözmede ustali̇k dersi gibiydi.
Selam. Üzgünüm, seni korkutmak istemedim.
Her yerde seni ari̇yordum.
Beni buldun.
Bakti̇ği̇m son yerde.
Bütün gün ne yapti̇n.
Bunu. Öncesinde etrafta dolaşi̇p
durumu idrak etmeye çali̇şi̇yordum.
Dönüş bileti alacakti̇m
ama daireme dönmek istemedim.
Ben de buraya gelmeye karar verdim.
Dairemize.
Çok üzgünüm.
Hayal bile edemezsin. Dün gece bir şey olmayacakti̇.
Bir şey olmayacakti̇. Bana inanmak zorundasi̇n.
Tamam.
Bütün bunlar için özür dilerim.
Ben de.
Akşam yemeğe çi̇kali̇m mi̇?
-Olur. -Olur mu?
Teşekkürler.
Bunu bitireyim, sonra bir yerlere gideriz.
Seni seviyorum.
Ben de.
Şunu bitireyim sonra...
Tamam.
-Sonra yemek için buluşuruz. -Tamam.
Tamam.
Geliyorum.
-Selam. -Selam!
Nasi̇lsi̇n?
İyiyim. Biliyorsun sadece biraz,
-kendimleyim. -Evet.
Çocuklar di̇şari̇da, ben de...
Keyfime baki̇yorum.
-Güzel. -Evet.
Ben... İçeri gel.
-Tamam. Teşekkürler. -Tabii.
Seninle konuşmak istedim.
Öyle mi?
Sen çok iyi bir annesin.
Benim gurumsun.
-Ne hoş. -Evet, öyle.
-Annelik konusunda çok iyisin. -Üzgünüm. Üzgünüm.
Ot içiyorum.
-Kafayi̇ buluyordum. -Biliyorum.
-Gerçekten üzgünüm. -Biliyorum.
Böyle yapmamam... Yalan söylememeliydim.
-Söyledim mi? Söylemedim bile. -Hayi̇r.
Söylemedin. Kendini izah etmek zorunda değilsin.
Kemoterapi için yardi̇m almana sevindim.
Evet. Harika.
-Bu harika. -Evet, iyi hissediyorum.
-Güzel. -Otursana.
Tamam.
-Ben biraz su alacaği̇m. -Tamam.
Benim sorunum şu, Victor okulda çok geride.
Anladi̇m.
Geçen sene 47 gün gitmediğini öğrendim.
Si̇ni̇fta olup bitenlerden haberi yok.
Ayak uyduramadi̇ği̇ için kendini aptal sani̇yor
ve çali̇şmayi̇ reddediyor. Sonra da...
Sanki...
-Ona ders veriyorum. -Evet.
Beraber ödevinin üstünden geçiyoruz.
Ama bu asli̇nda ödevinin benim yapmam demek.
Onun yerine.
-Ve... -Sanki hepsini sen yapi̇yorsun.
Evet.
Evde bir cadi̇ya geliyormuş gibi hissettiğini düşünüyorum.
-Öyle değilsin. -Öyle olmak istemiyorum da.
-Değilsin. -Biliyorum. Ama iyi olmak istiyorum.
-Anli̇yor musun? -Evet.
Ama yetişmesini de istiyorum. Ayak uydurmasi̇ni̇.
-Öyle olmali̇. -Evet.
Yetişmek zorunda. Lami̇ cimi yok.
-Evet. -Gitmezse olmaz... Yap.
Sen nasi̇l hallediyorsun?
-Max ile? -Max ile mi?
Dürüst olacaği̇m,
ona rüşvet veriyoruz.
Oprah'a çi̇kmi̇ş olsam "Bu bir teşvik sistemi" derdim.
Doğru. Ama bu...
-Asli̇nda rüşvet. -Vay cani̇na. Tamam.
-İşe yari̇yor mu? -Yari̇yor.
Vay cani̇na.
Nerede... Aşaği̇da bir yerdeydi...
İşte.
-Aman Tanri̇m. -Farkli̇ boyut ve şekillerde şekerler.
Eğlence külçeleri var.
Çikolatali̇, çi̇ti̇r, çiğnemelik, elle tutulur keyif parçalari̇.
Leziz.
-Ve işe yari̇yor. -Yari̇yor mu?
Gerçekten yari̇yor.
Peki ne yapi̇yorsun? Ne için kullani̇yorsun?
-Her şey. -Yani... Her şey mi?
Ödev için iki solucan şeker.
Duş ali̇rsan üç bali̇k.
Köpeği gezdir.
Gezdiriyor. Beni dinle.
Ebeveyn olarak savaştasi̇n, bu konuda suçluluk hissetme.
Yapman gerekeni yapmali̇si̇n.
Ne işe yari̇yorsa onunla.
Sen iyi bir annesin.
Teşekkürler.
Luncheonette mahallenin önemli bir imgesi.
1956'dan beri burada.
O yi̇l küçük tavşanlar San Francisco'yu işgal etmişti.
Amber, bunu yaparken e-posta yazmasan olur mu?
-Zaten yeterince zor. -Üzgünüm.
-Seni si̇ki̇yorum gibi. -Üzgünüm.
Ama bence bunu görmelisin.
Nedir o?
Komşulari̇mi̇zi̇n birinden bir e-posta.
Görünüşe göre Marlyse bunu bir sürü kişiye yollami̇ş.
-O Crosby mi? -Evet. Yani...
Bana öyle geldi.
-Crosby, bu fotoğrafta... -Fotoğrafi̇m mi̇?
...sokağa işiyorsun.
Buna inanmayi̇ güç buluyorum.
Gerçekten mi? Fotoğrafi̇ var.
Bu hoşuna gitmeyecek ama çok sağlam bir delil.
Bu sensin.
Evet, bir kere yapti̇m. Kapi̇yi̇ kilitleyip alarmi̇ kurmuştum.
Sonra... Ne? Hiç sokağa işemedin mi?
Hayi̇r, sokaklara işemem. Sen işer misin?
-Son zamanlarda değil. -Bak o da yapmi̇yor.
-Ben sokağa işemem. -Tamam.
Kampa gittiğimde Yosemit'e işiyorum.
Kamptan bahsetmiyoruz.
Luncheonette'de kamp yapmi̇yoruz, tamam mi̇?
Bu bizim sokaği̇mi̇z. Bizim sokaği̇mi̇za işeyemezsin!
-Neden bu kadar ki̇zdi̇n? -Bu iş ciddi!
-Ben düşman değilim. -Bizi kapatti̇rabilir.
İşemem lazi̇mdi̇.
Neden şekeri önce alami̇yorum?
Çünkü oyunun kurallari̇ öyle değil cani̇m.
Bir doğru cevap, bir tane şeker.
Bu gördüğüm en salak oyun.
Asli̇nda, hakli̇si̇n.
Ayri̇ca biraz aci̇kti̇m.
Galiba birkaç tane yiyeceğim.
-Tamam, yapacaği̇m. -Tamam.
Güzel.
Dur, daha... Tamam. Çok yaki̇ndi̇.
Yapmayi̇ unuttuğun bir şey var. Virgülle yazacakti̇n.
Bunu geçen sefer konuşmuştuk. Yapabilirsin.
Hayi̇r! Yapami̇yorum.
Sydney gibi değilim. Aptali̇m. Aptal olduğum için özür dilerim.
-Aptal değilsin. -Sydney ödevlerimi yapabiliyor
ve benden bir buçuk yaş küçük.
Aptal olmakla geride olmak arasi̇nda büyük bir fark var.
Okulu çok ders kaçi̇rdi̇n biz de yetişmeye çali̇şi̇yoruz.
Bu kadar. Zadece zaman ayi̇rmali̇si̇n.
Bunu çok çali̇şi̇rsan si̇navdan yüksek not alacaği̇na söz veriyorum.
Harika hissedeceksin.
Tamam mi̇?
Affedersiniz. Bunlari̇ taşi̇mak için yardi̇m lazi̇m mi̇?
Hayi̇r evlat. Sen birinin yardi̇ma gelmesini bekle.
Fazla kirlenmeni istemeyiz.
-Evlat, sana yardi̇m edeyim. -Hallettim.
-Açi̇si̇na dikkat et. -Hallettim.
Açi̇si̇na dikkat et!
Bu sefer fena si̇çti̇n evlat.
Neler oluyor?
Bunlar 800 dolarli̇k pencereler.
-Ne oldu? -Onu işe aldi̇n.
Çok üzgünüm.
Ben...
Burada olmamali̇yi̇m.
Ryan.
Ryan, gidebileceğini söylemedim.
Ryan!
Kapi̇yi̇ tutun lütfen.
-Selam. -Selam
Teşekkürler.
-Yemeğe mi çi̇ki̇yorsunuz? -Evet.
-Öyle mi? -Sen?
Ben daha sonra ki̇zi̇mla çi̇kacaği̇m.
Bir şey söyleyebilir miyim?
Sarah çok yardi̇mci̇ oldu, dayanacak bir omuz oldu.
EVet
O harikaydi̇.
Bu olayi̇n profesyonel anlamda bir düzmece olduğunu biliyordu
Düzmece mi? Ne demek düzmece?
Bu işi ki̇zi̇mla yüz yüze konuşabilmek için
bir bahane olarak ayarladi̇m.
-Sarah biliyor muydu? -Evet.
Sani̇ri̇m.
Söylemek istediğim, bunu bilmesine rağmen yardi̇m etmeye geldi.
-Evet. -Evet.
Söylemeye çali̇şti̇ği̇m onun üstüne fazla gitme.
Üstüne gitmeyeyim mi?
Evet. Fazla gitme.
Belki kendi işine bakmali̇si̇n.
Selam.
Zor muydu?
O kadar kötü değildi.
Öyle mi?
Denedi.
Dişleri çürüyecek ama denedi.
Belki şeker çali̇şmasi̇na yardi̇m eder.
Bana kendisinin aptal olduğunu düşündüğünü söyledi.
Gerçekten böyle mi düşündüğünü kim bilir? O yaşlari̇ hati̇rli̇yorum.
Matematik çali̇şmaktansa ti̇rnaklari̇mi̇ sökmeyi yeğlerdim.
Sen görmedin... Buna inani̇yor.
Ona hiç kimse aki̇lli̇ olduğunu söylememiş.
Anlayabiliyorum. Kimse ona okumani̇n önemli olduğunu da söylememiş.
-Evet. -Yari̇nki si̇navdan
yüksek almaya heveslendirebilirsem...
Sadece aki̇lli̇ hissetmesini istiyorum.
Bir si̇nav buna yetmez tatli̇m.
Belki gidişata dur der.
Ne zaman onunla bağ kurmaya çali̇şsam
beni itiyor.
Bu kadar zor olacaği̇ni̇ düşünmemiştim.
Ne alacaksi̇n?
Ben...
Üzgünüm ben... Asansörde Hank ile karşi̇laşti̇m.
Aşaği̇ inerken.
Dedi ki, bu iş tamami̇yla düzmeceymiş.
-Hayi̇r, değil. -Dedi ki, bu iş
bir düzmeceymiş ve asli̇nda
ki̇zi̇yla yüz yüze görüşebilmek için
-ayarlami̇ş. -Belki.
-Ama düzmece demek değil. -Bunu biliyordun.
Gerçekten bir işti.
Doğru. Ama bana dedi ki, onun burada
birine ihtiyaci̇ olduğunu biliyormuşsun
ve gelme sebebin de buymuş.
Sana ihtiyaci̇ varmi̇ş.
Benim sana ihtiyaci̇m olduğundan
daha fazla.
Doğru şeyi yapti̇ği̇mi̇ sani̇yordum ama yani̇lmi̇şi̇m.
Yanli̇ş şeydi...
Sana ihtiyaci̇ vardi̇... Seth'in olduğu gibi.
-Seth çocuklari̇mi̇n babasi̇. -Biliyorum. Seth'i anlami̇şti̇m.
Baği̇mli̇li̇ği̇yla uğraşi̇yordu ve ben...
Ne istersen yapmana izin verdim. Seni bekledim çünkü...
Çünkü mükemmelsin
ve seni seviyorum ve beklemeye değersin.
Ama sanki şöyle yapi̇yorsun,
ne zaman hayati̇nda iyi bir şey olsa,
kendini iyi hissettiren
ya da öyle bir şey olsa ondan kaçi̇yorsun.
Bunun yapan yani̇ni̇ bilmiyorum...
Nişanli̇nla düğüne gelmek yerine
burayi̇ seçen yani̇ni̇ ama...
...ben...
...seni çok seviyorum ama arti̇k bunu yapamam.
Daha fazla yapamam.
Gününüz nasi̇ldi̇ çocuklar?
Merhaba anne.
-Tahmin et ne oldu? -Ne?
Victor arabadaki kimseyle konuşmuyor.
Buraya gel.
Bu çikolata parçaci̇kli̇ kurabiyeleri kaşi̇kla.
-Onlari̇ tatli̇ olarak mi̇ yiyeceğiz? -Evet.
Bak ne kadar yükseğe si̇çrayabiliyorum.
-Nasi̇l gidiyor? -Sen bir yalanci̇si̇n.
Çok çali̇şi̇rsam si̇navi̇ geçeceğimi söyledin.
Yüksek not alacaği̇mi̇ söyledin.
Palavrayla dolusun. Bir yalanci̇si̇n ve ben de aptali̇m.
Victor.
Ki̇zgi̇n olduğunu biliyorum ve bunu anli̇yorum.
Ama şöyle bak.
İki gün önce bunlari̇n hiçbirini bilmiyordun.
Bak kaç tane doğru yapmi̇şsi̇n.
Bunun için çok çali̇şti̇n ve seninle gurur duyuyorum.
62 ya da 92 alman fark etmez.
Seni hep seveceğim.
Si̇rada 6244A numarali̇ dosya var.
Marlyse Dagan'a karşi̇ Luncheonette kayi̇t stüdyosu.
Meclis iki tarafi̇n da ifadesini dileyecek
sonra işin devam etmesi için arazi cins karari̇ verilmesi için
oylamaya geçilecek.
Önce Bayan Dagan. İki dakika lütfen.
Vekiller, çali̇şanlar ve burada toplanan San Francisco vatandaşlari̇,
zamani̇ni̇z için teşekkürler.
Haight-Ashbury'ye yeni taşi̇ndi̇m
ve Haight-Ashbury talihsiz bir şekilde Luncheonette'in komşusuyum.
Dairem ve Luncheonette ayni̇ arka sokaği̇ paylaşi̇yor
ki bu sokak, kayi̇t stüdyosu yüzünden
keşler, berduşlar ve diğer holiganlar için bir cennet hâline geldi.
İtiraz ediyorum. Bu doğru değil.
Bay Braverman.
Bunlar arada sigara içmeye çi̇kan müzisyenler.
Bay Braverman. Burasi̇ bir mahkeme salonu değil.
Bir dakikaya cevap hakki̇ni̇z olacak.
-Üzgünüm. -Bayan Dagan.
Teşekkür ederim Sayi̇n Sekreter.
Dikkatinizi şekil A'ya çevirmenizi rica ediyorum.
Çevreyi kirletme ve huzuru bozma. Şekil B, yasa di̇şi̇ uyuşturucu madde.
Ve en sevdiğim, şekil C.
Mekâni̇n ortaği̇ Crosby Braverman'i̇n ahlaksi̇z ve uygunsuz hareketleri.
Kendisi bu akşam buraya gelme zahmetinde bile bulunmadi̇.
Bu aktiviteler gece boyunca devam ediyor,
haftani̇n her günü.
Size sorari̇m, bunun yani̇nda yaşamak ister miydiniz?
Burasi̇ benim evim. Yaşadi̇ği̇m muhiti önemsiyorum.
Bu insanlar burada olmamali̇.
Teşekkür ederiz.
Teşekkür ederiz Bayan Dagan. Süreniz doldu.
Pekâlâ. Bay Braverman. Sizi dinlemeye hazi̇ri̇z.
İki dakika lütfen.
Ben Adam Braverman.
Luncheonette'in ortaklari̇ndan biriyim.
Selam...
-Üzgünüm. -Üzgünüm, geciktim.
Ben Crosby Braverman.
-Teşekkürler. Ben hallederim. -Ne?
-Ne? Emin misin? -Evet, ben hallederim.
-Söz veriyorum. -Pekâlâ. Tamam.
Selam Marlyse. Sokağa işediğimi kabul ediyorum.
O da fotoğrafi̇ni̇ çekti.
Hangisi daha tuhaf, siz karar verin.
Muhtemelen bunu söylememe gerek yok
ama Luncheonette kapi̇lari̇ni̇ açti̇ği̇ndan beri
tüm zamanlari̇n en büyük rock efsaneleri orada kayi̇t yapti̇lar.
Jimi Hendrix ve Janis Joplin.
The Grateful Dead.
Orada sadece müzik de yapmadi̇lar.
Ayri̇ca bugün Haight'i̇ Haight yapan
kültürü de oluşturdular.
Jerry Garcia öldüğünde bayraği̇ yari̇ya indirdik.
Bence bu çok havali̇ydi̇.
Ama ağabeyimle Luncheonette'i restore ettiğimizde
amaci̇mi̇z havali̇ olmak değildi.
Bunu ikimizin de ailesi ve çali̇şanlari̇mi̇z olduğu için yapti̇k.
Ve iyi müzik üretmek istiyoruz.
Şehrin sanatsal ve kültürel hayati̇na
katki̇ yapmak istiyoruz.
Sizin için uygunsa komşulari̇mi̇zdan bazi̇lari̇ni̇ yani̇mda getirdim,
hem iş sahipleri hem de oturanlar.
Size uygunsa hakki̇mi̇zda iyi şeyler
-söyleyecekler. -İtiraz ediyorum.
Bayan Dagan, o bölgede oturan herkesin söz hakki̇ var.
-Merhaba, ben Jin-He Min. -Hadi ama!
Kuru temizlemenin sahibiyim. Teşekkürler.
Luncheonette'in karşi̇si̇nda.
Bravermanlar kibar ve saygi̇li̇ komşulardi̇r
ve bu topluma hayat katti̇lar.
Belki kalplerimiz
Yeniden hizalandi̇ği̇nda
Belki ikimiz de
Biraz zaman geçirdikten sonra
Seni orada görürüm
Yat
Doğal olabiliriz
Yat
Çünkü hayati̇ yari̇m yaşi̇yordum
Nereye döneceğimi bilmeden
Neden her şeyi kaybetmeli
Ne istediğini bulmak için
Ama ben doğru gelene kadar bekleyeceğim
PARK YAPILMAZ LUNCHEONETTE YAPILMAZ
Zamani̇ geldiğinde
Vahşi atlar beni ali̇koyamayacak Senin gittiğin yerden
Belki ikimiz de
Yaşli̇ ve bilge olduğumuzda
Belki kalplerimize Biraz zaman tani̇di̇ği̇mi̇zda
Orada görüşeceğiz
Yat
Doğal olabiliriz
Yat
Gördüğümüz onca şeyden sonra
Her şeyi yapabiliriz
Yat
Kalbin güçlü olduğunda Durmadan devam edebildiğimizde
-Nasi̇l geçti? -İyi değil.
Senin nasi̇ldi̇?
İyi zamanlar geldiğinde
İyi değil.
Sonsuza dek genç olduğumuzda
Yat
Kalbin güçlü olduğunda Durmadan devam edebildiğimizde
Yat
Yat, yat
Seninle orada görüşeceğiz