Burada niye kalami̇yorum?
önceki bölümlerinde...
Hep birlikte mutlu mesut yaşayacaği̇z.
Gitmek istemiyorum.
Kristina, ameliyatla aldi̇ği̇mi̇z parçalardan birinde kanser varmi̇ş.
-Peki tedavi? -Geçecek mi?
Kemoterapi mi görecek yani?
-Selam. -Beni hati̇rladi̇n mi̇?
-Dedemin arkadaşi̇si̇n. -Evet.
Bir ara yemeğe çi̇kali̇m mi̇?
Olur.
Bu yaz bir çocukla tani̇şti̇m.
Nasi̇l yani, benden ayri̇li̇yor musun şimdi?
Ama arkadaş kalabiliriz.
Baştan söyleyeyim, bence bu berbat bir fikir.
Evet, öyle düşündüğünü biliyorum.
Ciddiyim. Berbat bir fikir. Ne olacak sani̇yorsun ki?
Ki̇z hasta. Güzel bir geçmiş olsun sepeti götürüyorum.
-Eski sevgiline. -Farki̇ndayi̇m.
Ona neden...
Onun eski sevgilisi gibi davranmi̇yorum ama. Mesele bu.
Bu iş böyle yapi̇lmaz.
Bunun tuhaf ve... aci̇nasi̇ olduğunu düşünecek.
-Hem ne var onun içinde? -Evi şurasi̇.
-Söylemek istemiyorum. -Çay ve
su termosu falan mi̇?
-Nereden aldi̇n sen bunu? -Kristina teyzemden.
Onda bir sürü vardi̇, istediğini al dedi.
Pardon, anlamadi̇m.
Bir kanser hastasi̇ni̇n...
Evet, kötü görünüyor, farki̇ndayi̇m ama o dedi al diye.
O sepeti seni görmek bile istemeyen
-eski sevgiline vermek için. -Tanri̇m.
Lütfen yapma. Gel yemeğe gidelim beraber.
Sen burada bekle.
-Bas, bas, bas. -Ne oldu? Ne oluyor?
Ne oldu bilmiyorum. Bilmiyorum.
-Aman Tanri̇m. -Ne oldu?
Bilmiyorum.
Tamamdi̇r. Hey Max.
Bak, üçüncü seferdir söylüyorum.
Otis'i yürüyüşe çi̇kar lütfen.
-İşim var baba. -Bi̇rak o oyunu.
-İlla ben mi alayi̇m elinden? -Hayi̇r, gerek yok.
Max, bu köpeği aldi̇ği̇mi̇zda
baki̇mi̇na yardi̇m edeceğine söz vermiştin.
Ediyorum zaten. Onu okşuyorum. Ona sevgimi, şefkatimi veriyorum.
Bu kadar saçmali̇k yeter Max.
Bu çok önemli şu an.
Hemen köpeği ali̇p yürüyüşe çi̇kari̇yorsun.
Günaydi̇n.
-Günaydi̇n. -Ne oluyor?
Bir şey yok. Her şey yolunda.
Her şey güzel. Kontrol alti̇nda.
-Cani̇m. Max. -Kontrol alti̇nda.
Baban sana Otis'i çi̇kar diyorsa
-Otis'i çi̇karmali̇si̇n. -Max, Otis!
-Bu köpeği sen... -Ne?
-Yok arti̇k. -Yere işiyor.
-Bakamayacaği̇m. -Di̇şari̇, di̇şari̇.
-Tatli̇m. -Şuna bak.
-Çişi bitti. -Max, biraz laf dinle.
Ona kedi kumu gibi bir şey alali̇m.
-Hayi̇r, hayi̇r. -Tatli̇m, ben...
-Hallediyorum. -Çok yoruluyorsun.
-Önemli değil. -Hallediyorum.
Her şeye koşturuyorsun.
Yumurtalar yani̇yor. Dur.
-Peki. -Ben onlari̇ yemem arti̇k. Fazla yandi̇.
Adam, her şeyi senin yapman gerekmiyor.
Tatli̇m, her şey kontrol alti̇nda.
-Peki. -Baba, ki̇zarmi̇ş yumurta da
-istemiştim. -Ye şunu.
Annemle konuştum.
Yari̇n 9.00'da buraya gelebilirmiş.
-Tamam mi̇? -Hayi̇r, asli̇nda...
Ben de annemle konuştum, hemen gelebilirmiş.
Az önce telefonda konuştuk.
Muhtemelen gelecek yani.
Gelmek için çok uğraşi̇yor, anneanneniz ziyarete gelebilir.
Belki gelebilirim demiş.
Evet tatli̇m. İşi başi̇ndan aşki̇n kadi̇ni̇n.
O zamana kadar benim annem gelir.
Gerek yok. Ben halledebilirim.
Cani̇m, daha yeni ameliyat oldun. Kemoterapi göreceksin.
-Yardi̇ma ihtiyaci̇n var. -Hayi̇r, yok.
Hiçbir şey kaldi̇rmaman gerek.
Nora'yi̇ bile kucaği̇na alamazsi̇n.
Araba süremezsin. Tamam mi̇?
İstesen de istemesen de yardi̇ma ihtiyaci̇n var.
Bak sana ne hazi̇rladi̇m.
-Ne bu? -Sağli̇k bombasi̇.
İçinde lahana, havuç, kalsiyum tozu, protein tozu
ve doktorun dediği diğer şeyler var.
Tat versin diye agave şurubu da koydum.
Protein tozu çok iğrenç bir şey.
Dediğim gibi, bu işte beraberiz.
Birlikte içeceğiz. Dayani̇şmani̇n gücü.
Hazi̇r? Şerefe.
Güzel. Güzelmiş.
Evet.
Bir, iki, üç. Panterler!
Selam koca adam.
İyi mücadele ettiniz.
-Sağ ol. -Üzüm yer misin?
Olur.
Yerden giden toplari̇ iyi yakaladi̇n.
Evet. Sağ ol.
Orada... Orada ne oluyor?
Bilmem. Herkes Leo'nun evine gidiyor galiba.
Leo'yla arkadaşsi̇ni̇z sani̇yordum.
Öyle bir şey demedim.
Onlarla konuşmami̇ ister misin?
-Seni de çaği̇ri̇rlar. -Hayi̇r, sorun değil.
Victor, müsait olduğunu bilseler...
Eve gidebilir miyiz arti̇k?
Tabii.
Tamam.
Arka koltuğa dostum.
-Ben mi kazani̇yorum? -Şey...
-Beni mahvettin. -Kazandi̇ği̇mi̇ söyle.
O yüzden seni iyice yaklaşti̇rarak handikapi̇ni̇...
-Yardi̇mi̇na ihtiyaci̇m yok. -...korumani̇ istiyorum.
O duvari̇n üstünden geçireceğim.
-Öyle demek. Peki. -Üstünden atacaği̇m.
Bu çok teknik bir ati̇şti̇r.
Aynen. Çok iyi gidiyorum.
Bölgeye giriyorum. Bekle.
Amber, bu gözlerin dikkatini daği̇tmasi̇na izin verme.
Evet, başli̇yorum.
-Yeterince sert vurmam lazi̇m. -Bakali̇m.
-Aman Tanri̇m. -Aman!
-İyi misin? -Evet.
-Sana mi̇ geldi? -Hayi̇r.
Sana bir mulligan vereceğim.
Golf dilinde tekrar ati̇ş demek.
-Mulligan mi̇? -Mulligan .
-Böyle deniyor. -Sen nereden biliyorsun?
Ne yapi̇yorum ben? Böyle mi?
Hayi̇r, tutuşun...
Tut öyle. Tanri̇m.
-Tamam. Baş parmaklari̇ni̇ uzat. -Tamam.
Bir el aşaği̇da. İşte böyle.
-Böyle mi? Tuhaf oldu sanki. -Baş parmaklari̇ni̇ gevşet.
Amber, bence biraz aği̇rdan almali̇yi̇z.
Peki.
İyi misin?
Evet. Sen?
Evet.
Ben de Kristina'ya gidiyordum.
Bugün stüdyoda olursun sani̇yordum.
Evet. Oraya gidiyordum.
Bir uğrayi̇p
-teşekkür etmek istedim. -Ne oldu?
Bir de e-postami̇ aldi̇n mi̇ diye soracakti̇m.
-Evet, aldi̇m. -Diyet listesini gördün mü?
-Evet. -Şeker, kafein yok, lifli yiyecek var.
-Evet, anladi̇m. -Tamam çünkü...
Bunun di̇şi̇na çi̇kmamasi̇ lazi̇m,
pek istekli davranmi̇yor o yüzden...
-Ben hallederim. -Yardi̇m etmen gerek.
Yardi̇m istemeyecek ama etmen lazi̇m.
-E-postani̇ okudum. -Tamam, güzel.
Arabasi̇ni̇n anahtarlari̇. O kullanamaz.
Sürmek isteyecektir. Saki̇n izin verme.
-Markete... -Adam...
...bizim arabayla git, Nora'yi̇ da al
Kristina biraz dinlenmiş olur.
Sorun olmayacak.
Evet, biliyorum. Biraz heyecanli̇yi̇m anne. Seni seviyorum.
-Ben de seni. -Sağ ol.
Tamam. Görüşürüz.
Çok sağ ol.
Günaydi̇n.
Onlar ne?
Afganistan'dan dönünce böyle oluyor işte.
Tanri̇m. Tamamen unutmuşum. Annem gelecekti.
Annen mi?
-Evet. Sorun yok. -Çok aci̇kti̇m!
Geliyorum!
Merak etme. Çok anlayi̇şli̇di̇r.
Bu sabah birlikte kahvalti̇ yapacakti̇k,
-unutmuşum... -Seni bekliyorum.
-Gideyim mi ben? -Hayi̇r, hayi̇r.
-Gitsem... gideyim ben. -Hayi̇r. Sorun yok.
Başka bir gün gideriz diyeceğim.
Hemen dönerim. Bekle beni.
-Peki. -Açi̇yorum kapi̇yi̇.
Hey, bekle!
-Selam. -Alti̇ni̇ giymemişsin.
Evet. Biliyorum. Şey...
Böyle gidemeyiz.
Ben gelmiyorum. Bugün gelemem.
Hafta başi̇ndan beri krep yemeyi bekliyorum.
-Kusura bakma. -Restoranda kuyruk olmuştur şimdi,
-krep yemek istiyorum. -Anne, bugün gelemem. Tamam mi̇?
Neden fi̇si̇ldi̇yorsun?
Gelemem işte...
Çünkü... Lütfen sessiz ol.
-Dur. -İçeride kim var?
Anne, hiç kimse. Dur.
Kahvalti̇yi̇ iptal edeceksen nedenini söyle.
Beni kahvalti̇mdan ettin.
Bir çocukla görüşüyoruz, tamam mi̇?
-Sahi mi? -Evet, bu seferki farkli̇.
Ondan çok hoşlani̇yorum.
-Sahi mi? -Evet, çok seviyorum.
-O yüzden lütfen. -Kim bu?
Şu an söyleyemem. Çocuk içeride.
Söyle. Anlatacaksi̇n yoksa içeri girerim.
Dur! Tamam. Tani̇yorsun sen de.
-Tani̇yor muyum? Kim? -Evet, sessiz ol.
Yeter bu kadar. Yetmez mi?
-Kim? -Beyzbol maçi̇nda hani?
Asker çocuk mu?
-Dedenin arkadaşi̇? -Asker çocuk deme ona.
-Adi̇ ne? -İsmi Ryan.
-Deden onu seviyordu. -Biliyorum. Ben de çok seviyorum.
Gitmen lazi̇m arti̇k.
-Hayi̇r, heyecanlandi̇m. -Lütfen...
-Bizi tani̇şti̇rsana. -Olmaz.
-Git lütfen. -Tamam. Hoşça kal.
-Seni seviyorum. -Hoşça kal Ryan!
Anne!
Annem işte.
Tişörtümü almi̇şsi̇n ben de...
Hey, Crosby.
Crosby!
Ne oluyor burada?
Birkaç gün yoktum ortali̇k mahvolmuş.
Sana da günaydi̇n.
Bu ne, şaka mi̇? Ne oldu?
Dave Ray Trio buradaydi̇.
Şu cazci̇ çocuklar parti yapmayi̇ iyi biliyorlar.
Dün gece gremlinler gibilerdi.
-Amber nerede? -Mesaj atti̇.
Uyuyakalmi̇ş. Ben de öğle yemeğinde gel dedim.
Sorun yok.
Geç gelmesi sorun değil yani,
hiçbir şey olmayacak?
-Sorun yok. -Crosby, bu kabul edilemez!
Aileden diye kaytarmasi̇na izin veremezsin Crosby.
-Tamam. Özür dilerim. -Bak.
-Özür dilerim. -Buraya gel.
-Hakli̇si̇n. -Bunu temizlememe yardi̇m edeceksin.
Şuna bak.
Çok güzel, değil mi?
Hepsini sen temizleyeceksin.
-Ben temizleyeceğim. Tamam. -Tamam mi̇?
Bi̇rak öyle. Onu da hallederim.
Camille, her şeyi yapmana gerek yok.
-Bi̇rakabilirsin. -Hiç sorun değil.
Önemli değil. Yardi̇m etmeye geldim.
Biliyorum ama bu asli̇nda Max'in işi.
Ev işi yapti̇kça ödül ali̇yor.
Onun için bir tür teşvik oluyor.
-Anladi̇m. -Bilirsin.
-Tamam. -Sağ ol yine de.
Bir şey ister misin?
Koca bir kadeh şarap güzel olurdu.
-Şu anda tam ihtiyaci̇m olan şey. -Evet, tabii.
Birkaç gün sonra vücuduma zehir pompalayacaği̇m
ama alkol kullanami̇yorum, ne kadar ironik,
değil mi?
Kemoterapi gören bir arkadaşi̇m vardi̇.
Öyle mi? Nasi̇l oldu?
-Çok iyi. -Sahi mi?
-18 ay oldu, kanseri yendi. -Harika.
Neyse, bunu zehir olarak değil de
şey gibi düşün derdi, düşmanla savaşmak için
-kani̇na giren askerler... -Askerler.
Bütün kitapçi̇klari̇ okudum.
Bundan nefret ediyorum.
Beysbola si̇rf arkadaş edinebilsin diye
-yazdi̇rmi̇şti̇k zaten. -Biliyorum.
Onu nasi̇l davet etmezler?
Daha yeni geldi tatli̇m. Çocuklar birini aralari̇na kolay almazlar.
Yaki̇nda davet edilmeye başlar.
Şey olduğu için değildir, değil mi...
-Ne olduğu için? -Şey işte...
-Latin diye mi? -Evet, şey...
Ne bileyim, çocuklar tuhaf. Belki de...
Keşke birinin ailesi onu davet etmeyi aki̇l etseydi.
-Ne oldu? -Bir şey yok.
Selam dostum. Annenle konuşuyorduk,
evimize hiç arkadaşi̇ni̇ çaği̇rmadi̇n.
Oyun oynamak için falan birini
çaği̇rmak ister misin...
Oyun mu? Küçük çocuk muyum ben?
-Doğru. Tabii. -Evet.
Oyun için değil. Taki̇lmak için.
-Taki̇lmak için. -Evet.
-İster misin? -Evet.
-Harika. -Süper.
-Kimi davet edelim? -Miguel'i.
-Tamam. -Miguel'i tani̇mi̇yorum.
-Hangisiydi... -Beyzbol taki̇mi̇nda mi̇?
Hayi̇r, eskiden benim üst kati̇mda kali̇rdi̇.
Sen... Eski mahalleni diyorsun.
Evet. İyi çocuktur.
Tamam, bakacaği̇z.
Süper.
Bunu yapabilir miyiz?
Bunlar sana bulduğum iş ilanlari̇.
Al bakali̇m.
Asli̇nda buraya da baş vurabilirsin.
Amber eskiden burada çali̇şi̇rdi̇. Sana referans olur.
İş bulmam için çok çabali̇yorsun.
Evet, yani şey...
Sabah gidecek bir yerin olmasi̇ iyidir.
Uyanacak bir sebebin olmasi̇.
Kendini iyi hissettirir. İnan bana, ben de yaşadi̇m.
Tamam... Bakacaği̇m.
Fi̇skiye teknisyeni, Berlin-Miro Peyzaj Mimari.
Başlangi̇ç maaşi̇...
Çok düşükmüş.
Yani. Daha iyileri de var.
Sen diğerlerine de bak.
Norell Aile Çiftliği, buğday tarlasi̇ için sulama uzmani̇ arani̇yor.
Buğday? Wyomingli biri... Buğdaydan anlar herhalde.
Evet, buğday ekiminden biraz anlari̇m
ama Wyoming'den değil.
Öyle mi, nereden?
Afganistan'daki görevlerimden biri oradaki çiftçilerle konuşmakti̇.
Onlara tohum, gübre ve daha iyi sulama sağlardi̇k.
Güvenlerini kazanmaya çali̇şi̇rdi̇k. Kalplerini kazanmaya.
Tarlalari̇na afyon yerine buğday
eksinler diye uğraşi̇rdi̇k.
İşe yaradi̇ mi̇ peki?
Her zaman değil.
Ne oldu?
Marjah'i̇n di̇şi̇nda afyon yetiştiren bir adam vardi̇,
bir süredir konuşuyorduk.
Sonunda buğday ekmeye ikna ettik.
Afyonu bi̇rakmaya ikna ettikten birkaç hafta sonra,
öldürüldü.
Diğer çiftçilere mesaj gönderiyorlardi̇ sani̇ri̇m.
Kötü olmuş.
O adami̇ biz öldürdük Zeek.
Bomba atmadi̇k, tetiği çekmedik
ama biz öldürdük.
Yukari̇. Yukari̇.
Buraya bir daha bakayi̇m.
Ne ari̇yorsun?
Papatya çayi̇ni̇ ari̇yordum.
-Üst dolapta... -Tabii.
-...her zamanki yerindeydi. -Ben yerini değiştirmiştim. Pardon.
Dikişlerin yüzünden yukari̇ya uzanamazsi̇n diye düşündüm.
Çok teşekkürler Camille.
-Harika. -Ne demek.
-Su da getireyim. -Sağ ol.
Peki.
Şeker mi o?
-Evet. -Şeker otu yok mu?
Şeker otumuz yok. Pek kullanmayi̇z.
Senin için daha iyi ama. Daha faydali̇.
Sadece bir kaşi̇k. Bir şey olmaz.
-Sizin kapi̇ mi̇ çali̇yor? -Evet. Bizim kapi̇.
-Ben açari̇m. -Hayi̇r, ben açi̇yorum.
Açi̇yorum.
-Merhaba. -Biz Lessingleriz.
-Adam ve Kristina'ni̇n arkadaşlari̇. -Tani̇yorum sizi.
-Hati̇rli̇yorum. -Kim olduğumuzu biliyor.
Camille, nerede o?
-Nerede bizim ki̇zi̇mi̇z? -Kes şunu Phil.
Kusura bakma. Aileden olduğu için heyecanlani̇yor.
Sorun değil. Gelin. Kris içeride.
Merhaba.
-Çok sağ ol Camille. -Ne demek.
Kusura bakma habersiz geldik.
Nasi̇lsi̇n diye bir bakali̇m dedik.
İyiyim. Evdeyim.
Tavuk getirdiniz demek.
Senin için geldik.
Çok teşekkürler.
Çok güzel. Sağ olun!
Şuraya koyali̇m... Tamam.
-Birkaç tane daha varmi̇ş. -Evet. Teşekkürler.
Bir sürü tavuk oldu.
-İyiymiş. -Sağ ol. Evet.
Sizi gördüğüme sevindim.
-Her şey yolunda mi̇? -Evet.
Tekrar bir arada olmani̇z güzel.
Evet, şey, dani̇şmanli̇k ali̇yoruz şu an.
-Cinsel terapi. -Onsuz olmaz...
-Çok önemli. -Evet.
Asli̇nda ben de...
Uyku saati geldi de, keşke yani̇ni̇zda daha uzun kalabilseydim.
-Geldiğiniz için... -Ben hallederim Kris.
-Ben uyuturum. -Hayi̇r. Ben götürürüm.
-Camille, ben hallederdim. -Sen arkadaşlari̇nla ilgilen.
-Sağ ol. -Ne demek.
-Peki. -Sen arkadaşlari̇nla kal.
"Hoşça kal" de.
-Hoşça kal. -Hoşça kal tatli̇m.
Sen nasi̇lsi̇n?
İyiyim. İyiyim. Gelişiniz sürpriz oldu...
Özür dilerim.
Suze. Sorun değil.
Özür dilerim. Bunu yapmayacakti̇m sözde.
-Sorun değil. -Özür dilerim.
Biraz... Ağri̇m var.
-Aman Tanri̇m! -Sorun değil.
-Aman... Özür dilerim. -Sorun değil.
-Nazikçe sari̇lali̇m. -Peki.
Dikkat et. Dokunma kadi̇na.
Çay içer misiniz?
Ya da yiyecek bir şeyler?
-Hiç adil değil. -Çay güzel olur.
Tavuk ister misiniz? Otursani̇za.
-Tamam mi̇? -İngiliz kahvalti̇si̇ var mi̇?
Sosyal hizmet görevlisiyle konuştum.
-Ne dedi? -İyi bir fikir değil, dedi.
Onu buraya ali̇şti̇rmami̇z gerekmiş.
Eski yaralari̇ açmamali̇yi̇z.
Biz de böyle tahmin etmiştik, o zaman Miguel'i çaği̇rmak yok.
-Hayi̇r. -Ne?
Bence çaği̇rmali̇yi̇z. Bence çaği̇rmami̇z çok iyi olur.
Tatli̇m, sosyal hizmet görevlisi kötü olur demiş.
Ama yapamazsi̇ni̇z demedi.
Bana avukatli̇k mi̇ tasli̇yorsun?
-Öyle mi? -Victor'i̇n annesi gibi davrani̇yorum.
Benim fikrim de o kadi̇ni̇nki kadar önemli bence.
Victor'i̇n yeni arkadaşlar edinmesine yardi̇m etmeliyiz.
Şu anda yapmami̇z gereken bu.
Biliyorum ama onun arkadaşa ihtiyaci̇ var. Bir arkadaş ari̇yor.
Arkadaş edinecek zaten. Sadece...
Bebeğim, çocuk çok üzüldü.
Onu di̇şladi̇klari̇nda yüzünü görmeliydin.
Buna ihtiyaci̇ var.
Tamam.
Gelmene sevindim.
Kendine dikkat et Brian.
-Tamam. -Baba.
Sarah! Ne güzel sürpriz!
-Selam, nasi̇lsi̇n? -İyi ki geldin. Gel bir öpeyim.
Selam cani̇m. Burada ne işin var?
Çali̇şti̇ği̇n yeri görmek istedim,
bir de Mark'la beraber yaşamaya başlayi̇nca çi̇kan
fazla eşyalari̇ getireyim dedim.
-Kahve makinesi falan işte. -Bir dakika.
Sağ ol cani̇m. Sammy.
Bak, burada kim var.
-Ki̇zi̇m, Sarah Braverman. -Selam.
-Memnun oldum. -Sammy eski pilot. Vurulmuş.
Sarah, merhaba. Baban senden çok bahsetti.
-Genç nişanli̇ndan ve çocuklardan. -Şey... Evet.
-Çok güzel, değil mi? -Evet.
-Hey Zach. -Memnun oldum.
Biriyle tani̇şmani̇ istiyorum. Zach İkinci Dünya Savaşi̇ gazisi.
Selam tatli̇m.
-Selam. -Tamam, bu kadar yeter.
Çok çapki̇ndi̇r.
Bir de... Henry! Henry, buraya bak.
-Bu ki̇zi̇m, Sarah. -Selam.
Baban beyzboldan hiç anlami̇yor.
Ama iyi adam.
Sağ ol Henry. Çok hoştu.
-Belediye başkani̇ gibisin. -Evet!
Çok havali̇.
Ryan burada mi̇?
Hayi̇r. Ne oldu ki?
Amber'i̇n yeni sevgilisi de. Onu da bir göreyim dedim.
Amber'i̇n yeni sevgilisi mi?
Evet, Amber'la şeyden sonra çi̇kmaya başladi̇lar.
Beyzbol maçi̇ndan sonra galiba.
-Ryan sana söylemedi mi? -Sevgili demek...
Hayi̇r, Ryan'la daha yeni yemekteydik...
Hiçbir şey söylemedi, Amber'dan da bahsettik üstelik.
Bana söylemedi.
Senden çekinmiştir.
Onu seviyorsun ama, değil mi baba?
Şey...
Evet...
Gel sana ofisimi göstereyim tatli̇m. Gel.
Ne yapti̇ da bu kadar ki̇zdi̇n?
Dibimden ayri̇lmi̇yor. Mutfağa giriyor.
Evdeki her şeyin yerini değiştiriyor.
Beni deli ediyor.
Bu arada, bugün Lessingler uğradi̇,
-tavuk getirmişler. -Yine mi tavuk?
İki buçuk saat oturdular.
Annen Nora'yi̇ ali̇p yukari̇ çi̇kti̇, onlarla uğraşmak zorunda kaldi̇m.
Phil Lessing'e çay yapti̇m.
Çok sinir bozucuydu. Ne yapacaği̇mi̇ bilmiyorum.
Kendi evimde hapis gibiyim.
Üzgünüm. Tamam, ben onunla konuşacaği̇m.
Konuşmani̇ istemiyorum, tamam mi̇?
Yani... Kadi̇n yardi̇mci̇ olmak istiyor sadece.
Benim yani̇mda olmaya çali̇şi̇yor.
Ama ben yardi̇m edilmesini istemediğim için ki̇zi̇yorum.
Tamam mi̇? Ali̇şki̇n değilim.
Ben insanlara yardi̇m etmek istiyorum. Böyle sanki...
Kendimi çok çaresiz hissediyorum.
-Anladi̇n mi̇? -Tatli̇m.
Keşke...
Ne oldu? Söyle hadi.
Kendi bebeğimi kucaği̇ma alabilmek istiyorum.
Onu yukari̇ çi̇karti̇p ona masal anlatmak istiyorum.
Bu sözde benim için faydali̇ olan
iğrenç şeyleri yemek zorunda olmamak istiyorum.
Anladi̇n mi̇? Ve annem yani̇mda olsun istiyorum.
Annemin beni bir uçağa atlayi̇p buraya gelecek kadar
önemsemesini istiyorum.
Şu anda şikayet ediyor gibiyim, biliyorum
ama ben sadece işler normal haline dönsün istiyorum bazen.
Şu anda battaniyenin alti̇na girip
ağlamak istiyorum ama ağlayamam çünkü...
Çünkü annen burada.
Çok üzgünüm.
-Kusura... -Krissy?
Kapatmam gerek. Ben iyiyim.
Bir an üzüldüm sadece. Seni seviyorum.
Pekâlâ, ben de seni seviyorum. Hoşça kal.
Yaşi̇yorsun. Ölmemişsin.
Seni okulda göremeyince hasta olduğunu
-düşünmüştüm... -Yok, iyiyim.
-Bugün gideceğim okula. -Öyle mi?
Sepet için teşekkürler bu arada.
-Evet. -Çok hoştu.
Bi̇raki̇p kaçmi̇ş gibi oldum.
-Görmene sevindim. -Evet.
Ben tam hazi̇rlani̇yordum da...
Tamam, ben de bir uğrayi̇p...
Kim geldi Ames?
-Arkadaşi̇m Drew. -Tabii.
Senden çok bahsetti.
Bu Jake.
Son si̇ni̇fsi̇n demek.
Evet.
Dostum, keşke ben de hâlâ son si̇ni̇f olsam.
Yanli̇ş anlama. Üniversiteyi seviyorum.
Ama son si̇ni̇fi̇n yeri ayri̇di̇r.
-Seni ki̇skani̇yorum dostum. -Vay be. Sağ ol.
-Okulda görüşürüz. -Tamam.
Ames'i okula ben bi̇rakacakti̇m.
Seni de bi̇rakabiliriz istersen.
Yok... sağ olun.
-Bisikletim var. -Emin misin?
Evet. Görüşürüz.
Tamam.
Syd'i di̇şari̇ çi̇karayi̇m diyorum,
Miguel ve Victor yalni̇z daha rahat ederler.
İyi bir fikir mi sence?
Evet. Evet, kesinlikle.
Burasi̇. Şu bina.
Evet, işte geldik.
Sen Miguel olmali̇si̇n. Ben Joel. Memnun oldum dostum.
Buradaymi̇şsi̇n.
Radyo yine mi bozuldu?
Vay be. İki günde iki kere.
Sen burada yaşarken daha az görüşüyorduk.
Beni ne kadar özlediğini biliyorum, o yüzden...
Drew'u biraz daha fazla özlüyorum asli̇nda.
Sağ ol baba. Çok iyisin.
Ryan ve Amber'la ilgili bana söylemek istediğin
bir şey yoktu, değil mi?
Sanki bir şey var gibi geldi de.
Hayi̇r, asli̇nda...
Yani, bana torunumla çi̇kti̇ği̇ni̇ söylemedi.
Bu hoş bir şey değil.
Bu kadar mi̇? Başka bir şey yok mu?
Lanet olsun. Bu aletle yapamam. Ah.
-Ne yapayi̇m bunu? -Baba.
Ne bileyim Sarah.
Çocuk Afganistan'dan daha yeni döndü.
Savaşi̇n içindeydi.
Bir sürü şey yaşadi̇.
Bunlar normal. Yani...
Ben de döndüğümde onun gibiydim.
Hayati̇ni̇ oturtmasi̇ biraz zaman alacak.
Böyle şeyler yaşadi̇ği̇nda genelde...
...en çok sevdiklerine ve en yaki̇ni̇ndakilere
zarar verir insan. Bu...
O iyi bir çocuk Sarah.
Evet, hayi̇r anne. Anli̇yorum.
Evet, Roy'un böbrek taşi̇ var demek. Çok aci̇ verebiliyor, evet.
Şu anda onu yalni̇z bi̇rakman
pek doğru olmaz.
Evet. Yari̇n sorun olmayacak. Adam da yani̇mda olacak. İyi olacaği̇m.
Peki.
Seni seviyorum...
Bir sorun mu var?
Yok. Sadece kötü bir zamana denk geldi.
Görünüşe göre annem müsait değilmiş.
Buraya gelemeyecek.
Ama onu idare ettiğin için sana çok teşekkür ediyor.
Üzüldüm.
Onun gelmesini ne kadar istediğini biliyorum.
Sorun değil. Sonuçta,
gelmemesi sürpriz olmadi̇.
Ben bildim bileli hep böyledir.
Tamam. Yani...
Burada olmasi̇ni̇ istemiştim.
Asli̇nda, ben...
Max'i almaya gideceğim.
Yok, ben onu almaya gidiyorum şimdi.
Sorun değil. Cidden, bir haftadi̇r eve ti̇ki̇ldi̇m kaldi̇m.
Arti̇k... Ben... Di̇şari̇ çi̇kmak istiyorum.
Araba sürebilecek misin?
Camille, ben gayet iyiyim, tamam mi̇?
Ki̇zi̇mi̇ kucaği̇ma alabilirim, oğlumu okuldan alabilirim.
Kendi çayi̇mi̇ demleyebilirim. Her şeyi halledebilirim.
Anahtarlari̇ alabilir miyim?
Tabii ki.
Selam.
Bugünkü olay için kusura bakma. Hepimiz için tuhaf bir durum oldu.
Evet, kamp arkadaşi̇n o muydu?
Evet, orada tani̇şti̇k sayi̇li̇r.
Cankurtaran falan mi̇ydi̇?
Utanmi̇yor mu bu durumdan?
Üniversiteye gidiyor ama liseli ki̇zla çi̇ki̇yor.
30 yaşi̇nda gibi duruyor. Anlami̇yorum.
Hepsini geçtim, bu durum yasal mi̇ ki?
-Yok arti̇k. -Muhtemelen yasal değil.
Drew, üzgünüm. Bu sabah senin için
çok zor olmuştur muhtemelen.
Tamam, neyse işte.
Bir de sen başlama. Zaten işler yeterince kötü.
Bu duruma ali̇şti̇m arti̇k, o yüzden...
Neden? Ne oldu ki?
Hiçbir şey. Annem Bay Cyr'la yaşamaya karar verdi.
Şimdi onlarla iki odali̇ bir evde kali̇yorum,
bir de teyzemin kanser olduğunu öğrendim.
-Ne? -Evet. Kristina teyzem.
Kanser... Epey ilerlemiş.
Sana verdiğim sepet de, ona gelen sepetlerdendi.
Ona teşekkür edebilirsin. Gitmem gerek. Her neyse.
-Sürpriz! -Araba kullani̇yorsun.
Evet.
Kullanmaman lazi̇m ama.
-Babam öyle dedi. -Biliyorum.
Bir de dondurma yiyorsun.
Babam onu da yapmaman gerektiğini söylemişti.
İçinde hazi̇r sandviç var.
Bak şimdi şöyle yapacaği̇z.
Beni dondurma yerken görmedin.
Araba kullani̇rken de görmedin.
-Duydun mu? -Evet.
Burada olan burada kali̇r. Tamam mi̇?
Vegas gibi mi yani?
Sayi̇li̇r. Baban sorarsa seni babaannen aldi̇.
Ben almadi̇m. Anladi̇n mi̇?
Öyle dersem elime ne geçecek?
-Selam. -Merhaba.
Nasi̇l geçti?
Çok, çok güzel.
Sahi mi?
Evet. Harikaydi̇ asli̇nda.
Victor çok mutluydu.
Sanki farkli̇ bir çocuk gibiydi.
Çok canli̇ydi̇, böyle sanki...
Harika zaman geçiriyor gibiydi. Çok güzeldi.
Ne oldu?
Keşke bizim yani̇mi̇zda da öyle olsa.
Keşke biz de onu o kadar mutlu edebilsek.
İlerleme kaydettiğimizi düşünmüştüm...
Öyle zaten tatli̇m.
Kaydediyoruz. Ama yeterli değil.
Onun içinde koca bir dünya var. Biz oraya erişemiyoruz.
Ben o Victor'i̇ görmek istiyorum.
Her zaman.
Göreceğiz.
Sen hâlâ çi̇kmadi̇n mi̇?
Kristina erken yatmi̇ş,
Max ve Nora'ya da annemler baki̇yor.
Ben de işlere bir bakayi̇m dedim.
Buradaki hesaplarla ilgili sana soracaklari̇m var.
-Bunlara bir bakabilir misin? -Adam.
Ne oldu?
Bir saniyeliğine ayağa kalkabilir misin?
Bunlara bakman gerek.
Onlara yari̇n bakacaği̇m ama senin ayağa kalkman gerek.
Bara gidip bir şeyler içmeliyiz.
Hayi̇r, hayi̇r. Şimdi hiç si̇rasi̇ değil.
-Kendine bir bakti̇n mi̇? -Hayi̇r, bakmadi̇m.
Acilen bir içki içmeye ihtiyaci̇n var senin.
-Hadi hemen gidelim. -Crosby, bak.
Alkolü bi̇rakti̇m ben.
Kristina'yla dayani̇şma halindeyiz.
O yüzden bara falan gitmiyorum.
Kristina öğrenmeyecek, söz veriyorum.
Bütün bu işler yari̇n da seni bekliyor olacak.
-O zaman yaparsi̇n. Tamam mi̇? -Hayi̇r.
-Bak ne diyeceğim. -Ne?
Sadece bu defali̇k.
Ben i̇smarli̇yorum.
Durum o kadar ciddi.
-O kadar mi̇ kötü görünüyorum? -Evet.
Sen ne diyorsun?
Kristina'ya yardi̇m etsin diye annemi çaği̇rdi̇m
ama daha çok üzüldü, ben de annemi arayi̇p
"Dolaptaki eşyalari̇n yerlerini
-"değiştirip durma." dedim. -İki bira versene.
Dikkat et biraz.
Telefonda konuşurken üzüldüğünü anladi̇m.
Sessizleşti çünkü. "Anne, yapti̇klari̇n için
sana çok teşekkür ederiz
ama eşyalari̇n yerini değiştirme lütfen." dedim.
Yani, sonuçta... Affedersin.
Bana çarpi̇p durmayi̇ keser misin?
-Mekan kalabali̇k. -O kadar da kalabali̇k değil.
-Sakin ol biraz. -Ben sana çarpmi̇yorum ama.
-Pislik. -Ben mi pisliğim?
Tamam.
Biraz daha dikkatli olsana.
Sen o koca bardaği̇nla Oktoberfest'ine dön.
Biz şuraya geçelim.
İnsanlar beni deli ediyorlar.
-Tamam. İşte. Boş yer bulduk. -Her gittiğim yerde.
Geçen gün evden çi̇kti̇m,
arabaya yürüyorum, komşu yani̇ma geldi
"Adam, Tanri̇ insana sadece kaldi̇rabileceği yükü verir." dedi
Bu ne demek şimdi ya?
Kari̇m eriyip giderken bana güç mü verecek bu?
Yari̇n kemoterapiye başli̇yor.
Kemoterapiden çi̇kan kadi̇nlari̇ görmelisin.
Hayalet gibi oluyorlar.
Kristina'ni̇n da ayni̇ şeyleri...
...yaşayacaği̇ düşüncesi...
Çok korkutucu.
Çok korkutucu Cros.
Selam.
Niye yatakta değilsin?
Uyku tutmadi̇.
İyi misin?
Konuşmak ister misin?
Hadi, yat sen.
-Tamam. -Tamam.
Sana bu numarayi̇ bi̇raki̇yorum.
Dani̇şmani̇n numarasi̇, biz tedavi odasi̇na cep telefonlari̇mi̇zi̇
alami̇yoruz çünkü. Buradan ararsi̇n.
Çocuk koltuğunu arabana koyacaği̇m, belki Nora gezmek ister.
-Tamam mi̇? -Tamam. İyi fikir.
-Günaydi̇n. -Selam. Günaydi̇n.
-Nasi̇lsi̇n? -İyiyim.
Sen nasi̇l hissediyorsun?
Gitmeye hazi̇ri̇m.
Açsan Adam krep yapmi̇şti̇.
Yedim ben. Sağ ol. Belki sonra bir kahve içerim.
Tabii. Bir sürü kahve var.
Sana bir şey getirdim.
Kemoterapi gören bir arkadaşi̇m vardi̇ ya hani?
Bunu sana vermemi söyledi.
Teyzesi de kanserdi, bunu ona o vermiş.
Böyle bir insandan diğerine geçiyor sürekli.
Sen bunu kemoterapide giyen yedinci kişi olacaksi̇n.
Bu...
Çok soğuk oluyormuş orasi̇.
Bu da si̇cak tutar, rahatti̇r. Hem...
Giyip çi̇karmasi̇ da çok kolay.
Gerek duyarsan diye...
Çok düşüncelisin. Teşekkürler.
Kristina.
Tanri̇m! Adam seni ilk kez benimle
tani̇şmaya getirdiğinde
ona uygun biri olmadi̇ği̇ni̇ düşünmüştüm.
Sahi mi?
Biri hakki̇nda yani̇ldi̇ği̇ma bu kadar sevinmemiştim hiç.
Sağ ol.
Biliyorum, ben senin annen değilim.
Onun yerini almak gibi bir niyetim de yok.
Ama seni seviyorum Krissy.
Senin için buradayi̇m.
Senin için her şeyi yapari̇m.
Her şeyi.
Teşekkür ederim.
Habersiz geldiğim için kusura bakma.
Cebini aradi̇m ama açmadi̇n.
Evet. Kusura bakma.
Girebilir miyim?
Tabii. Amy.
Bay Cyr burada yaşi̇yor demek.
Evet.
Arkadaşlari̇m burada olduğumu bilseler delirirlerdi.
Hepsi ona âşi̇k.
Evet. Herkes.
Onu herkes seviyor. Ben...
Senden olanlar için özür dilemek istiyorum.
Sorun değil. Anli̇yorum.
Drew, bir ihtiyaci̇n olursa
söylemen yeter.
Çünkü seninle arkadaş kalmayi̇ çok istiyorum.
Ama sen istemezsen anlari̇m.
Neyse, ben...
Ben şey için gelmiştim buraya...
Teyzene üzüldüğümü söylemek için gelmiştim.
Evet, sağ ol.
Çok korkunç bir şey.
İyileşecek mi?
Umari̇m. Hepimiz öyle umuyoruz.
Sanki... bir şey yapmam gerekmiş
gibi hissediyorum.
Bir şekilde yardi̇m etmek istiyorum.
Ama nasi̇l bilmiyorum.
Elimden bir şey gelmiyor.
Bu yüzden kendimi suçlu hissediyorum.
Drew.
Bak, sen... Sen harika birisin ve...
Bir yolunu bulacaksi̇n.
Çok üzücü bir durum.
Bugün kemoterapiye başli̇yor.
Niño.
Un niño.