W zeszłym roku był w szkole automat z przekąskami...
poprzednich odcinkach...
...ale go zabrali.
Startuję w wyborach na przewodniczącego samorządu uczniowskiego. Wygram je.
Przekonam dyrekcję, żeby oddali automat z przekąskami.
- Kristina jest chora. - Co masz na myśli?
Nie mogę zdradzić szczegółów. Tobie mówię jako pierwszej, więc...
Przykro mi, że część tego spadnie na ciebie,
- ale będę cię prosił... - Wujku...
...o różne rzeczy, bo będę potrzebować twojej pomocy.
Pani Braverman, im szybciej wytniemy guz,
tym większe ma pani szansę na remisję choroby.
Możemy to zrobić w piątek, 26. o...
- 8:00. - ...8:00.
Dobra. W każdej chwili.
Wracam do łóżka.
Nie, czekaj. Przegapisz to.
Zjawi się, przysięgam.
Zaraz tu będzie.
Wracam do łóżka.
Patrz! Tam. Słuchaj. Słyszysz to?
Nie. Jak dla mnie wszystko w porządku. Naprawdę, Zeek.
Camille, nie jest w porządku. Jakbym słyszał powietrze.
Potrzebujesz hobby.
Uprawianie sportu to świetny sposób, żeby się z kimś zaprzyjaźnić.
Wspaniały sposób.
Nadal mam kontakt z dziewczynami z drużyny pływackiej.
Kilka dni temu jedna z nich wysłała mi wiadomość na Facebooku.
Uprawianie sportu to zabawa!
- Bardzo fajna. - Gry wideo to zabawa.
Wiem, ze lubisz oglądać ze mną baseball.
Może tego chciałbyś spróbować?
- Ja w to grałem. Uwielniałem to. - Właśnie.
Możesz też spróbować czegoś, co ja robiłam.
Pływanie. Piłka nożna!
Pływanie jest świetne. Dobrze wpływa na serce.
Siatkówka, tenis.
Przez krótką chwilę dobrze radziłam sobie w gimnastyce.
- Tak czy inaczej... - Raczej nie.
Decyzja należy do ciebie.
Uroczo. Więc nie wybieram nic.
Nie ma takiej opcji.
Ale właśnie powiedzieliście, że mogę wybrać.
Nie będziesz codziennie siedzieć na kanapie i grać w gry.
Albo wybierzesz jakiś sport, albo nauczysz się grać na skrzypcach.
Dobra. Wybieram baseball.
- Wybaczcie. - Dobra.
Baseball.
Chcemy porozmawiać o dacie operacji.
Nie pasuje wam 26.?
- Nie, żona właśnie... - Trochę tak.
...chciała zapytać, czy możemy ją przesunąć.
Syn startuje w wyborach szkolnych, a cierpi na Aspergera.
Właśnie poszedł do nowej szkoły i muszę z nim być.
Zostałam wyznaczona na ten dzień.
Wiem, że to może brzmieć idiotycznie w kontekście tego...
- To naprawdę nie... - Kiedy mam kolejny termin?
Dwunastego w przyszłym miesiącu.
Czy taka data brzmi lepiej, pani Braverman?
Byłoby świetnie.
Zyskam trochę czasu i popracuję z klasą...
To trzy tygodnie. Czy to nie za długo?
Już państwu doradzałem operację w pierwszym możliwym terminie,
ale skoro dla państwa 12 jest taką datą,
to przeprowadzimy operację 12.
Chyba chce pan powiedzieć, że lepiej wcześniej niż później.
Kochanie, chcę, żeby wszystko było dobrze.
No dobrze, pani Braverman,
przełożenie operacji o kilka tygodni to nie koniec świata,
ale mam wrażenie, że jest pani osobą,
która rodzinę stawia na pierwszym miejscu, a siebie na ostatnim.
Ti prawda.
Możliwe.
W tym roku ma pani jedno zadanie.
Wyzdrowieć.
To najważniejsze dla pani i pani rodziny.
Jasne.
Więc dwunastego.
Jeśli tego właśnie chcesz.
Dwunastego.
Próba, próba, próba.
Tak.
Nie ma chwytliwej muzyki
Brak złudzień
Wspólnych nadużyć
Fałszywych oskarżeń
Niewinni nie zostawiają odcisków palców
Taki ciemny odcień, brak światła
Zabija
Członkowstwo w życiu
Cofam to swoim pismem
Potem wyrzucam to uwielbienie
Przyjmuję ten negatywny głos
Hej, stary.
Potem wyrzucam to uwielbienie
Przyjmuję ten negatywny głos
Pokazuję podejście
Szerokość i długość Los Angeles
Jezus i Żydzi to moja religia
Bogart pas Mają ruch
Jestem w acurze, tunistycznie potocznie, Jezu
Potem ser Drapie cię w oczy
Co znaczy "tunistycznie"?
To znaczy... super-fantastycznie.
Chyba nie powinieneś tego słuchać.
Rozkładasz wielką stopę
Nie w pół-kroku, czarnuchu
- Tak? - Co znaczy "czarnuchu"?
Dobra.
Dzień dobry!
Zrobiłam gofry.
Musimy porozmawiać o wczoraj.
- Masz chwilę? - Wiem, przepraszam.
Próba się wczoraj przeciągnęła.
- Ostatni raz w tym tygodniu. Przysięgam. - Nie!
Nie chodzi o ciebie. Chodzi o...
- Gofry! - Tak.
Trochę syropu jagodowego.
Tunistycznie!
Chodzi o to.
Możemy chwilę pogadać?
Tam są też jagody.
- Dobra. - Dobra.
- Co jest? - Przede wszystkim, przepraszam.
Powinienem był to przewidzieć.
- Ale stało się i nie mogłem nic zrobić. - Co?
Byliśmy razem na nagraniu
i podsłuchał kilka słów, których nie powinien był słyszeć.
Takich jak "tunistycznie"?
Między innymi.
Czyli jakich?
"Zdzira" i "dziwka".
- "Dziwka"? - No "dziwka".
- Chyba lepiej nie będzie. - I...
"Czarnuch".
Masz na myśli pisane wielką literą czy małą?
Chyba każda wersja...
Właściwie to bez znaczenia.
Wydaje mi się, że mu to wyjaśniłem.
Powiedziałem, że to bardzo brzydkie słowo,
takie jak Voldemort z Harry'ego Pottera.
- "Imię-którego-nie-wolno-wymawiać". - Znam to,
ale to słowo nie jest nawet blisko Voldemorta.
Jest gorsze. Powiedziałem, że jest gorsze.
- Dużo gorsze. - Wydaje ci się,
- że to załatwiłeś? - Tak.
Może nie do końca.
Był zagubiony, bo Double D go używał
i chciał wiedzieć, dlaczego jemu wolno.
I co powiedziałeś?
Trochę się zakręciłem i powiedziałem,
że wolno mu, bo jest czarny.
A wtedy Jabbar zapytał, czy jemu też wolno, bo jest czarny.
Powiedziałem, że nie, a on zapytał dlaczego.
Powiem powiedziałem znowu "Voldemort".
Jasne.
- A potem się zdenerwowałem. - Jasne.
- Przepraszam. - Nie musisz.
To jasne, że nie wiesz, jak załatwić taką sprawę.
Muszę z nim pogadać. Muszę z nim poważnie pogadać.
- Pogadasz z nim poważnie? - Tak.
Mamusiu, mogę soku?
- Tak. Stoi na blacie. - Dobrze.
W porządku? Zajmę się tym.
- Dobra? - Dobra.
IGRZYSKA ŚMIERCI
Team Peeta czy Team Gale? Tak się tylko zastanawiam.
Ja jestem Team Gale. Niektórzy uważają to za kontrowersyjne.
- Mnie to nie przeszkadza. - Czytałaś to?
- Oczywiście. - Jak to "oczywiście"?
Właściwie to świetnie.
Powiesz mi, o co w tym wszystkim chodzi.
Zdaj mi sprawozdanie z książki, a potem możesz iść do domu.
Po co ci to?
Bo to ulubiona książka mojej córki.
- Poważnie? - Tak.
Czytam Igrzyska śmierci dla dziecka.
Kiedyś tak łatwo się z nią rozmawiało.
- Chyba próbuję złapać kontakt. - Rozumiem.
Spędziłam wiele godzin na grze w Halo 3, żeby złapać kontakt.
- Nie wiedziałam, że masz córkę. - Mam.
- Jaka ona jest? - Co chcesz...
Nie da się jej podsumować.
Tak jak trylogii Igrzyska śmierci.
Dobra! To świetny dzieciak. Jest bardzo mądra...
Boże. Każdy rodzic tak odpowiada.
Powiedz mi coś więcej. Nie wiedziałam nawet, że masz córkę.
Dobra...
Kiedyś była nieśmiała, a teraz jest pewna siebie.
Chyba to dobrze, ale to mnie też przeraża.
Kiedyś do wszystkiego byłem jej potrzebny.
Była jak sterta miłości, która nie odstępowała mnie na krok.
Drew też kiedyś taki był.
Tak czy inaczej...
Jej mama trochę utrudniała.
Pozwala jej przyjeżdżać z Los Angeles raz w miesiącu i to po wielkim boju.
Wiem, że to smutne i żałosne, że czytam Igrzyska śmierci,
ale ona jest w takim wieku,
że sam nie wiem. Może to dlatego, że jestem jej ojcem.
Błagam, przestań mnie dręczyć. Po prostu mi powiedz,
dlaczego powinienem być Team Gale?
Dobra. Raz, dwa, trzy.
Nie mogę tego zrobić. Boże. No dobra.
Mamo, musisz jechać do sklepu.
- Potrzebne mi długopisy i tablica... - Dobra.
- ...do kampanii. - Gdzie jest tato?
Czekaj. Próbuję to dokończyć.
Podrzucił mnie. Coś się stało u dziadka.
Co się stało? Wszystko z nim dobrze?
Nie wiem. Mamo, słuchasz mnie?
Tak, Max.
Czekaj. Pozwól mi dokończyć dwie rzeczy.
Jedna, druga. Gotowe.
Zrobimy listę. Co ty na to?
Czego ci potrzeba? Długopisy, papier? Tablica?
Długopisy i tablica do kampanii na przewodniczącego.
Musisz jeszcze zebrać 25 podpisów pod petycją.
- Mam je. - Inaczej nie będziesz mógł...
Mam je.
- Masz wszystkie 25 podpisów? - Tak, wszystkie.
Musiałem poprosić 29 osób, bo cztery odmówiły.
Podszedłeś do 29 osób...
Tak.
Podszedłem, wyciągnąłem rękę
i powiedziałem: "Jestem Max Braverman
"i potrzebuję twojego podpisu, żeby kandydować na przewodniczącego".
Potem spojrzałem im w oczy i się uśmiechnąłem.
- Jestem z ciebie niesamowicie dumna. - Nie podobało mi się to.
Wiem. Przybij piątkę. To niesamowite!
- Mogę zobaczyć? - Jasne.
Ale muszę to złożyć do komitetu uczniowskiego.
Co mam usłyszeć?
Słyszysz to?
Słyszę spryskiwacz. Tato, zadzwoniłeś z ważną sprawą.
- Nie słyszysz tego? - To nie jest ważna sprawa.
Ważna sprawa to na przykład zalanie.
Wydaje mi się, że w układzie jest powietrze.
- Adam? Co ty tu robisz? - Tak?
Nie mam bladego pojęcia.
Ciszej.
Próbuje cię wciągnąć
- wsprawę spryskiwacza? - Tak.
Spryskiwacz działa w porządku.
- Najwyraźniej. - Zupełnie w porządku.
Nudzi mu się. To jego problem.
Camille, wiesz co?
Stoję tutaj. Słyszę cię.
Naprawdę?
- Tak. - Poważnie?
Bo od kilku tygodni
proszę cię, żebyś poszedł do ośrodka dla weteranów.
Mają tam zajęcia dla wolontariuszy. Świetnie by się nadawał.
- Naprawdę przydałby im się ktoś taki. - Na litość boską.
- Czułby się potrzebny... - Czułbym to cały dzień.
...i przestałby się skupiać na cholernym systemie zraszaczy.
Nie wciągaj w to Adama. Nie obchodzą go weterani.
System zraszaczy też mnie nie obchodzi.
Nie wiem nawet, dlaczego nadal tu jestem.
Działają w porządku!
- Adam. - Co?
Potrzebuję twojej pomocy.
Nieprawda. Zraszacze działają.
Wszystkie rośliny są podlewane.
Posłuchaj mamy i zostań wolontariuszem.
Nie zamierzam słuchać twojej matki.
Wolę słuchać powietrza w układzie...
Dziękuję, skarbie.
...zraszaczy! Jasne. Jedź.
Bulgocze!
- Każdy ma miseczkę? - Tak.
Nie powiedziałem ci najlepszego.
Sponsor waszej drużyny ma pizzerię.
Wiesz, co to oznacza? Pizzę bez względu na wynik.
Piętnaście minut, tak?
Poznaj trenera i weź strój.
Ale mam przeczucie, że jak poczujesz tę rękawicę w dłoni,
nie będziesz chciał wracać.
Dzień dobry. Przepraszamy za spóźnienie. To moja wina.
- Nie ma sprawy. - Jestem Joel Graham.
Trener Fulton. Idźcie się rozgrzać z trenerem Tonym.
Biegiem!
- Ty jesteś Victor? - Tak.
Witaj w Panterach.
Mocny uścisk dłoni.
Nie mogę się doczekać, aż zobaczę tę rękę na boisku.
Widzisz tego miłego pana w niebieskiej czapce?
Znajdzie dla ciebie rękawicę i kogoś, z kim porzucasz.
- Dobra. - Brzmi fajnie?
Jasne.
- Dobra. - To tylko...
Trema z powodu pierwszego dnia.
Jego czy twoja?
No dobra.
Mam przeczucie, że "Kre Tyn", "Tu Man"
i "De Bill" nie podpisali petycji nikomu innemu.
Wiem. Ten mnie dobił "De Bill". To takie okrutne.
Trudno uwierzyć, że dzieci mogą być tak okrutne.
Gdyby wiedziały, ile go kosztowało to,
by podejść i prosić o podpis...
To okropne dzieciaki, ale można to załatwić.
Musimy poprosić Maksa, żeby nie startował w wyborach.
Musimy.
Nie. Załatwię to.
Nie pozwolę mu na to.
Dzieciaki są okrutne.
Samorząd uczniowski jest dla popularnych dzieciaków.
On tego nie wie, a my narażamy go na porażkę.
Podszedł do każdego z tych dzieciaków
i poprosił o podpisanie petycji.
To był dla niego olbrzymi wysiłek.
Nie możemy go za to karać.
Rozumiem. Próbuję go chronić.
To się źle skończy.
Przez to może się cofnąć
i wszystko, co wypracowaliśmy, zniknie.
Nie chcę, żebyś się tym zajmowała.
Nic mi nie jest. Twoim zdaniem nie powinniśmy mu pozwolić startować?
Tak uważasz?
Tak. Chyba musimy mu powiedzieć, że nie może kandydować.
Wkurzy się i to bardzo.
Zgadza się. A potem mu przejdzie. Takie jest życie.
Wczoraj w gabinecie dr Bedsloe'a niewiele się odzywałeś,
gdy przekładałam operację.
Ja...
zastanawiałam się.
To twoja decyzja.
Wygląda na to, że to będzie niezły rok.
Mamy maluszka, Little Otis, a Haddie poszła na studia.
Zacząłeś nową szkołę. To spora zmiana.
Masz nowy plan zajęć i czterech nowych nauczycieli zamiast jednego.
Musiałeś zmienić klasę, a to było nieco nerwowe.
- Sporo nowych rzeczy. - Sporo do uniesienia.
I tak świetnie sobie z tym radzisz.
Ta szkoła jest sporo większa.
- Znacznie. - Jest dużo dzieciaków.
Razem z mamą czujemy, że powinniśmy cię w tym wspierać.
Max, możesz na mnie spojrzeć? Nie chcemy przedobrzyć, więc...
Uważamy, że powinieneś poczekać do przyszłego roku z wyborami.
Nie. Automat z przekąskami zniknął teraz, a jako przewodniczący sprowadzę go znowu.
- Jasne, ale... - Posłuchaj mnie.
Świetnie się spisałeś, zbierając podpisy.
To niesamowite. I wiesz co?
W nagrodę dostaniesz Skittles.
Kopimy ci ich tonę
i automat z przekąskami przestanie być problemem.
To nadal jest problem, bo to niesprawiedliwe.
- Wiem, Max. - Skarbie...
Razem z mamą chcemy dla ciebie jak najlepiej.
Powinieneś poczekać do przyszłego roku
- z kandydowaniem. - Nie.
Nie chcemy, żebyś się rozpraszał...
Żeby zostać prezydentem Stanów Zjednoczonych Ameryki
musisz mieć 35 lat i być urodzonym Amerykaninem.
Żeby zostać przewodniczącym w gimnazjum Cedar Knoll,
musisz być uczniem z dobrymi ocenami
i zebrać 25 podpisów.
Spełniam oba warunki.
- Zgadza się. - Tak.
Ale nie chcemy, żeby twoja nauka ucierpiała z tego powodu.
Nie możecie zabronić mi kandydować. To faszyzm. Jesteście faszystami.
- Nie jestem faszystką. - Nieprawda. Jesteśmy twoimi rodzicami.
To zamach na moją wolność.
- Zgłoszę was obydwoje do... - Max!
...Komisji Działań Nieamerykańskich.
Jasne. Zrób to.
Możesz mieć problemy ze skontaktowaniem się z nimi,
bo Komisja Działań Nieamerykańskich
została rozwiązana z powodu działań nieamerykańskich!
W ogóle nie chciałam tam iść.
Powiedz mi, co chcesz robić.
To naprawdę bez znaczenia.
- Cześć. - Cześć.
Ruby, to moja nowa asystentka, Sarah.
Cześć! Miło mi cię poznać.
I wzajemnie.
Sporo o tobie słyszałam.
- Tak? - Jasne.
Spoko.
Jak było na mini golfie?
Najwyraźniej to już nie jest fajne.
Jasne.
Właśnie.
Jestem Team Gale. Słyszałam, że ty jesteś Team Peeta.
Chyba będziemy śmiertelnymi wrogami.
Chyba tak.
Najwyraźniej Igrzyska śmierci też już nie są fajne.
Naprawdę?
CENTRUM WETERANÓW POŁUDNIOWA KALIFORNIA
Jedyne, co wiem o VFW,
to że można dostać whiskey za 2 dolary.
To się zgadza, ale zapewniamy też usługi dla weteranów.
Na przykład co? Warcaby?
I doradztwo zawodowe, plany finansowe.
Potrzebujemy ochotników na recepcji,
jeśli to cię interesuje.
Będziesz odbierać telefony, odpowiadać na e-maile.
Może po prostu przejdziemy do sedna.
Moja żona chce, żebym znikał z domu na jakieś trzy godziny.
Masz coś, co wypełni ten czas?
Stół z przekąskami ubogo wygląda.
Jak ci idzie parzenie kawy?
Jesteś pewna, że musimy to teraz zrobić?
Mam wrażenie, że zniszczymy jego niewinność. Jest taki młody.
Też się z tego nie cieszę, ale tak trzeba.
Bo ty tak powiedziałaś.
Nie, bo tak trzeba.
Mam wrażenie, że wykorzystujesz to, że... No wiesz.
- Wiesz? - Że jestem czarna? Poważnie?
Właśnie tak. Mam wrażenie, że to wykorzystujesz.
Skarbie, musisz przyjąć do wiadomości,
że rozumiem sprawy, których ty nie rozumiesz.
A to słowo znaczy dla Jabbara coś innego, dlatego że jest czarny.
Rozumiem, ale jest też w połowie biały.
Jasne. I może skorzystać ze swojej białej połowy,
jak zatrzyma go policja, gdy jechał jako czarny.
Może powiedzieć: "Właściwie to jestem w połowie biały".
Ma osiem lat i mieszkamy w Berkeley,
więc nie sądzę, że to prędko nastąpi.
Wiem, że nie jesteś taki naiwny.
Na tym świcie są niefajne rzeczy
i w końcu usłyszy coś, czego nie powinien.
Tak jak teraz.
Po prostu wolałabym, żeby wcześniej usłyszał ode mnie prawdę.
Jasne. Chcę przy tym być.
Jasne.
- Cześć, mamo, cześć, tato. - Hej, stary.
Gotowy na kilka mrówek w wagonikach?
- Tato! - Co?
Mrówki w gaciach?
Kawa jest beznadziejna.
- Naprawdę? - Okropna.
Właśnie ją zrobiłem.
Przepraszam. Pewnie jestem po prostu rozpieszczony.
W Afganistanie mamy wszystko dla smakoszy.
Jasne,
W Wietnamie pijaliśmy kupę.
Amerykanie teraz tak okazują swoją miłość.
Kup torbę kawy, wspieraj wojsko. Dziękuję ziarnom kawy i liściom herbaty.
Sprawiłeś, że znowu chcę się zaciągnąć.
- Zeek Braverman. - Ryan York.
Przepraszam.
Jasne.
Mogę się dosiąść?
Jasne.
Jak długo jesteś w domu?
To nie mój dom.
Mama chciała, żebym wrócił do Wyoming, ale potrzebuję nowego początku.
Masz na myśli powrót z Afganistanu. Przepraszam. Nadal liczę w dniach.
Chociaż minęło już kilka miesięcy.
Jasne.
Tak jest przez chwilę.
Przyszedłeś zagrać w warcaby?
Po doradztwo zawodowe. Jestem po spotkaniu.
Dwie tury jako specjalista do nawadniania
gwarantuje mi rozmowę o pracę na stanowisko magazyniera w sklepie.
Niesamowite.
Specjalista do nawadniania. Chodzi o spryskiwacze?
Nie do końca. Bardziej o studnie i takie tam.
Ale spryskiwacze nie wykraczają poza zakres twojej wiedzy?
Chyba nie.
- Jasne. - Tak.
Cóż.
Zuch chłopak, Jack! Niezły rzut!
Ciągle robi tak z tym łokciem.
Przynajmniej doprowadza do kontaktu.
Dylan spędził całe lato grając na Xbox-ie,
a teraz dziwi się, że nie jest w formie.
Victor uwielbia Xbox-a.
Mój syn Victor. Przepraszam, okropny początek.
Jest nowy i ja też. Joel.
- Co słychać? Jestem Mike. - Miło cię poznać.
- Hej. Co słychać? - Hej. Jak leci?
Na której pozycji gra?
Nadal próbujemy to rozpracować, ale...
Ja byłem miotającym.
Ty też?
- Spoko. - Tak.
Jest. Mój syn.
No dalej, Victor. Dasz radę.
- Duży dzieciak. - Tak.
Niezła próba. Postaraj się.
Złap w ten sposób.
Powoli i spokojnie. Następnym razem się uda.
Uda się.
Nie szkodzi.
Może jest bardziej miotającym. Jak ty.
Pozwól, żeby kij zrobił swoje. Wyluzuj się.
Uda mu się.
Na moim boisku nie rzuca się kijem! Dwa okrążenia.
Chrzanić to i ciebie.
- Co ty wyprawiasz? - Dlaczego razem z Julią mnie zmuszacie?
To twój pierwszy raz z kijem.
Masz czas. Daj spokój!
- Nie wrócę tam. - Wrócisz.
- Nie możesz mnie zmusić! - Victor...
Nie jesteś moim prawdziwym ojcem!
Ruby, to... Tak zarabiam na życie.
Patrz, to wydry morskie.
Dlaczego nie mogę po prostu tu zostać?
Myślałem, że ci się to spodoba.
Nie chcę iść, jasne?
Jasne. Przepraszam. Przepraszam, że znowu cię zawiodłem.
Ale mam robotę do zrobienia, więc wsiadaj do wozu.
Dlaczego robisz tyle problemów?
Mam 11 lat. Zostanę tutaj.
Nie możesz zostać tu sama.
Nie jestem sama! Ona tu jest.
Może ze mną zostać.
Świetnie. Nie będzie mnie kilka godzin.
Moje zdanie w ogóle się nie liczy
i wydaje mi się, że to dlatego, że jestem biały...
To dziwne.
Ciężko jest być białym w tym kraju.
Wiem, że świat nie jest idealny,
ale świat Jabbara jest.
Jeśli twoim zdaniem plac zabaw w Sycamore
jest siedliskiem napięć na tle rasowym,
to wiesz, że tak nie jest.
KOMÓRKA KRISTINY Rozmawiałam z nauczycieką Maksa
- Muszę lecieć. - Słuchasz mnie?
Czekaj. Dokąd idziesz?
Widziałaś to?
Chyba jest zajęty.
Jeśli to coś da, współczuję.
Wygląda na to, że nie ma prostych odpowiedzi.
Obaj macie rację.
Co powiedziała?
Zgodziła się, a myślała, że to będzie zły pomysł.
Myślała, że to będzie trudne dla dziecka takiego jak Max.
To dobrze.
Ciągle powtarzała: "Dziecko takie jak Max".
- Miałam ochotę ją udusić. - Wiem.
Ale przynajmniej się zgadzamy.
Nie, Adam. Uważam, że powinniśmy mu pozwolić.
Rozmawialiśmy o tym.
Chyba tego nie chcemy przyznać,
ale nie chcemy pozwolić mu na to ze względu na mnie.
- Nieprawda. - A ja...
Nie mogę tego zaakceptować. Przepraszam.
A jeśli wystartuje
i nikt na niego nie zagłosuje?
Nauczy się przegrywać.
Albo możemy stracić wszystko, co wypracowaliśmy, a ty...
A ja co?
Nic.
Nie będę podejmować decyzji w oparciu o to,
jak mogę się czuć za dwa miesiące.
Nie zrobię tego.
Porozmawiamy, jak wrócę, dobrze?
Jasne.
KTÓRY TESTAMENT JEST DLA CIEBIE NAJLEPSZY?
Masz blade pojęcie o tym, co robisz?
Nie. Naprawdę.
- Właśnie. - A ty?
Nie możesz ustawiać światła bezpośrednio.
Powinno padać z boku.
Jak?
- Na przykład stąd? - Nieważne.
Możesz mi pokazać? Jestem tu bardzo nowa.
Nie wiem, co robię. Wiem, że jesteś zajęta,
ale chyba załapię, jeśli szybko mi pokażesz.
- Jasne. - Tak? Dzięki.
No dobra. Gdzie to?
- Postaw tam. - Dobra.
Ja to zrobię.
To...
- Tutaj. Jeszcze trochę. - Aż tam?
- Tak. - O Boże.
Wygląda na takie łatwe. Jak ty to robisz?
Pomagam ojcu w studio odkąd skończyłam pięć lat.
A tak, mówił mi o tym.
Jest z ciebie bardzo dumny. Uważa, że jesteś bardzo mądra.
Możliwe.
- Przechwala się tobą. - Jasne.
Twój tata, odkąd go znam, przez większość czasu
był jakby przygnębiony.
Rozpogadza się tylko, gdy mówi o tobie.
Naprawdę to lubi.
Śmiało.
Dziękuję.
AUBREY PETERSON OMIJA CIĘ ŚWIETNA IMPREZA!!!
Coś ciekawego?
Aubrey Peterson to najpopularniejsza dziewczyna w szkole.
Urządziła imprezę przy basenie dla dziewczyn i chłopaków.
Nigdy wcześniej nie byłam zaproszona.
A impreza jest dziś, więc... Nie pójdę.
- Kurczę. - Właśnie.
- A znajomi
ciągle mi o niej piszą, że jest świetnie
i po prostu do bani, że mnie tam nie ma.
- Boże! - Więc...
Wiesz, co myślę?
Myślisz, że jestem płytka?
Nie.
To świetna impreza.
Rozumiem.
Pewnie ciężko ci przenosić się tutaj
i zostawiać wszystko w Los Angeles co miesiąc.
To musi być trudne.
Twój tata też o tym myśli. On to wie.
Dlatego planuje te super ciekawe weekendy,
a przynajmniej próbuje.
- Wiem. - Właśnie.
Ale znajomi piszą do mnie
i pytają, co robię,
to co mam im odpisać?
Że jestem w oceanarium i bawię się z wydrami morskimi?
- Nie. - Nie.
Napisz im, że jesteś w studiu fotograficznym.
Jesteś na sesji zdjęciowej Justina Biebera.
Chwila, poważnie?
Świetnie. Dzięki!
Chcę z tobą porozmawiać o tym słowie, które usłyszałeś w studiu.
Wiem, że masz kilka pytań.
Tatuś powiedział, że czarni ludzie czasem go używają,
ale mnie nie wolno.
Właśnie.
Wiem, że to mylące, więc zacznijmy od początku.
Powiem ci, skąd pochodzi to słowo.
To słowo pochodzi od słowa "czarnuch".
To bardzo nieładne określenie, którego używają biali o czarnych.
Znaczy to, że nie jesteśmy tak dobrzy,
tak mądrzy albo tak ludzcy jak oni.
Dlaczego ludzie tak mówią?
Bardzo dawno temu czarni ludzie byli niewolnikami białych.
Przeszliśmy długą drogę.
Świętujemy dzień Martina Luthera Kinga, prawda?
To on pomógł stać nam się równymi.
I prawnie tak jest,
ale czasami tak nie wygląda.
Masz jakieś pytania?
Czy ludzie mogą mnie tak nazywać?
Lepiej niech tego nie robią.
Mogą.
Pamiętam, że byłam w twoim wieku, gdy moja mama mi to opowiedziała.
Pocieszające było to, jak powiedziała, że świat jest lepszy,
niż gdy ona była mała.
A teraz ja siedzę tu z tobą i mówię ci to samo.
A świat jest jeszcze lepszy.
Moja mama zawsze marzyła o dniu,
gdy będziemy mieć czarnego prezydenta.
I mamy. Obamę.
Zgadza się.
Żyjemy w całkiem dobrych czasach.
I nie chcę, żebyś się tym przejmował albo bał się.
Crosby, chcesz coś dodać?
Nie. Było idealnie.
Wiesz już skąd pochodzi to słowo.
Wszystko w porządku?
Tak. Myślę tylko, jak świetnie ci poszła ta rozmowa wczoraj.
Byłaś naprawdę niesamowita. Dobrze, że się tym zajęłaś.
Dzięki.
Chyba większość zrozumiał.
Na pewno.
Nawet ja zrozumiałem to, jak jeszcze nigdy dotąd.
Patrzyłem na waszą więź
i czułem się nieistotny.
Przepraszam. Nie chciałam, żebyś tak się poczuł.
Nie. Nic nie zrobiłaś.
Po prostu nie cierpię myśli o tym,
czego doświadczy.
A czego ja nie znam. Masz rację.
Wiem.
Ale będą takie chwile, gdy ja nie będę czegoś wiedzieć.
To chłopiec, więc będzie masa rzeczy,
których ja nie zrozumiem.
Ani nawet bym nie chciała.
To chyba coś innego.
Przytrafiło ci się to kiedyś?
Czułaś się kiedyś gorsza?
Kilka razy.
Przykro mi.
Jeśli jemu to się przytrafi, to mnie zabije.
Wygląda całkiem jak prawdziwe.
Możesz ułożyć jego rękę wokół mnie?
Nie będzie kładł swoich brudnych Bieberowych łap...
- Nie? Jak przyjaciele. - No dalej. Tak po prostu.
- Wystarczy. - Przecież to nic nie szkodzi.
- O tam. - Dobra.
Zostawimy to tak.
Ma takie odległe spojrzenie.
Dobra.
Szaleństwo.
Możesz skrócić moją spódniczkę?
- Nie! - Nie!
Nie.
- Nie. - Byłoby fajnie.
To jest takie fajne.
Co robisz?
Nie gram w baseball.
Chcesz pogadać o tym, co się stało?
Nie.
Dobra, to ja powiem.
A ty możesz słuchać.
Musisz to wyłączyć.
Byłem z ciebie bardzo dumny.
Nieprawda. Nawaliłem i rzuciłem kijem.
Cóż, nie podobała mi się ta część
ani to gdy krzyczałeś na trenera, ale do tamtego momentu,
poszedłeś i spróbowałeś czegoś, czego do tej pory nie robiłeś,
z dzieciakami, których nie znałeś.
To odważne. Bardzo odważne.
Bałeś się?
Bo ja tak.
Tak bardzo ucieszyłem się,
że będziesz częścią tej rodziny,
że zapomniałem, że wszystko jest dla ciebie nowe.
I chyba zapomniałem,
jak to jest być nowym dzieckiem.
Nadal się tego uczę.
Jak być twoim tatą.
Ale kocham baseball i...
Z tego, co widziałem, chyba ci się spodobało.
Nie zamierzam cię zmuszać do czegoś, czego nie chcesz robić.
Nie zmuszę cię, żebyś tam wrócił.
Ale jeśli się zastanowisz i uznasz, że to coś, co chcesz robić,
po prostu przyjdź i mi powiedz,
bo chcę ci w tym pomóc, dobra?
Dobra.
To dobrze.
Cześć, co słychać?
Mama powiedziała, że mogę startować.
Max, porozmawiamy o tym jeszcze.
Już się zgodziła, więc kandyduję.
Muszę pogadać z twoją mamą. Zaraz wrócę.
Kandyduję.
Mała świnka powiedziała: "Oink, oink, oink, oink, oink, oink".
Mamusia cię kocha, laleczko.
Kristina? Cześć.
- Adam... - Mieliśmy o tym porozmawiać.
Wiem, ale uważam, że to niesprawiedliwe wobec Maksa.
- Dziekuję, że wzięłaś mnie pod uwagę. - Przepraszam.
Uważam, że to będzie coś wspaniałego.
Myślę, że mogę mu pomóc napisać przemówienie.
I robienie plakatów będzie dla mnie świetnym odwróceniem uwagi...
Chcę, żebyś zmieniła termin operacji na ten wcześniejszy.
Wiem, że chcesz to wszystko kontrolować.
Wiem, że dr Bedsloe powiedział, że możesz poczekać do 12.,
ale chcę się tego pozbyć z ciebie.
Nie chcę czekać. Boję się czekać.
Przepraszam.
Naprawdę przepraszam, że ci to robię.
Nie, skarbie, nie mów tak. Chcę, żeby już było po wszystkim.
Chcę się z tym zmierzyć i pokonać to.
Ja też.
Zadzwonię do gabinetu dr Bedsloe'a i zmienię datę operacji.
Właśnie.
Nora.
Co robisz? Co masz w butelce?
Masz trochę mleczka? Żarłok z ciebie.
Słyszysz to? Robią tak...
Tak, słyszę.
- Tak? - Tak.
Wiedziałem. To powietrze w przewodach, prawda?
Brzmi jak uderzenie hydrauliczne. Odcięli wam niedawno wodę?
Sam ją odłączyłem, gdy naprawiałem toaletę na dole.
Właśnie. Odłączając ją, spowodowałeś narastanie.
Pewnie mogę wyregulować ciśnienie na sterowniku.
Poważnie? Jest w stodole.
- Świetnie. - Muszę przyznać, że jesteś świetny.
No nie wiem.
Nie wiem, co się dzieje w centrum weteranów,
ale powinni się ustawiać w kolejce, żeby cię zatrudnić.
Może tak jest lepiej.
Powrót jest trochę dziwny.
Chwilę zajmuje zanim robi się normalnie.
Jak długo?
Kurde, nie wiem. Nie pamiętam dokładnie.
Chyba lepiej bym sobie z tym radził, gdybym wiedział, że tak nie będzie zawsze.
Wiem. Gdy byłem w Wietnamie, byłem dzieckiem.
Gdy wróciłem, nie wiedziałem, kim jestem.
Na pewno nie było normalnie,
jeśli wiesz, co mam na myśli.
To mnie najbardziej przeraża.
Ale daj sobie czas i staniesz się
kimś innym, kimś nowym.
U mnie to się chyba zaczęło, gdy wróciłem.
Na lotnisku było pełno protestujących
i oznak nienawiści.
Nigdy tego nie zapomnę...
Wy wracacie i jest inaczej. Ludzie są z was dumni.
No nie wiem.
Was przynajmniej widzieli.
Wiedzieli, że byliście częścią tego,
co zmienia życie.
A my... Czasami czuję,
jakbyśmy byli niewidzialni.
Dla mnie taki nie jesteś.
Uśmiech.
Musisz niżej oświetlić.
Ona jest niższa niż ja.
Pani Franklin nie jest też tak włoska jak ty.
Jest raczej blada, więc dopasuję oświetlenie.
Nie wiem, dlaczego mieszasz w to pochodzenie...
Bo nie ma tak ciemniej karnacji jak ty. Jest blada.
Czekaj.
Chyba wyszło nieźle.
To Ruby.
Wygląda na to, że jestem świetny.
Chociaż jedna osoba tak uważa.
Chcę być dziś naprawdę dobrą asystentką,
więc poćwiczmy. Powiedz mi, co mam robić i zrobię to.
Dobra. Przede wszystkim potrzebny nam żel rozgrzewający.
Jasne.
Wiesz w ogóle co to jest?
Jasne, że wiem, co to jest. Wiem, gdzie to jest
i nawet jakby wiem, jak tego używać.
Uwierzę, jak zobaczę.
Jak się piszę "Bieber"?
Przez "I-E".
Co to?
To... Żele są w tej drugiej szufladzie.
Za tobą. Nie w tej.
To twoje?
Tak, skąd wiedziałaś? Po nazwisku w rogu?
Hank, jest piękne.
Skoro potrafisz takie coś, dlaczego robimy zdjęcia pani Franklin i wydrom?
To było dawno temu.
Nie robiłem tego od dziesięciu lat.
Przestałeś po urodzeniu się Ruby?
Dobrze kombinujesz. Imponujące.
Widzisz? Potrafię liczyć do dziesięciu.
Widzę.
Seth miał przestać jeździć w trasy po urodzinach Amber, ale tego nie zrobił.
Trochę ciężko jest być dobrym ojcem,
gdy goni się za materiałem po całym świecie, więc...
Powinniśmy powiesić kilka tych prac.
Ciężko mi na nie patrzeć.
Żele. Zaimponujesz mi czy nie?
No dalej.
Hej, D.
- Zeek! - Tak.
Nie spodziewałem się, że jeszcze cię zobaczę.
Żona cię odesłała?
Zabawne. Bardzo zabawne.
Jeśli potrzebujesz kogoś, kto zaparzy kawę
i zorganizuje ciastka, to jestem.
Ale myślę,
że mam o wiele więcej do zaoferowania.
Zajmij się kartami.
Jasne.
Chcesz porzucać?
Jak rzucasz, zrób mały wykrok
drugą nogą.
Nieźle!
Krótka. Dobrze.
Niska. Nieźle.
Zrobię przypinki i naklejki.
Musimy dokończyć te plakaty.
I musisz zrobić babeczki z moim imieniem napisanym lukrem.
Pozwolę, żeby piekarnia zajęła się babeczkami.
Dlaczego? Lubię twoje babeczki.
Wiem, ale chyba mamy sporo na głowie, więc...
Jak to "sporo do głowie"?
Mamy sporo rzeczy do dokończenia.
Musimy zrobić te plakaty, przygotować twoje przemówienie.
To nie ma nic wspólnego z głową.
Jasne.
Mimo tego, że nie sprawiłaś, że Bob Little wygrał wybory,
uważam, że jesteś dobrym dyrektorem kampanii.
Dziękuję.
Jak mogę pomóc?
- Cóż... - Rozruszajmy tę kampanię.
- Co myślisz o tym? - Podoba mi się.
"Max jest braver-owy!"
Podoba mi się. "Braver" mogłoby być większymi literami.