Dwa lata temu pracował u mnie jeden gość.
poprzednich odcinkach...
Nigdy nic nie mówił.
Nie wiedziałem o nim nic.
Brakuje mi go.
Nie jestem nim.
Był ponurakiem. Kto wie, czy to wypali?
Mam wizytę u lekarza. Spotkamy się na miejscu.
WITAMY Z POWROTEM!
Mówili, że automat z przekąskami
jest w holu koło wody.
Doritos.
Skittles kosztują 75 centów, a ja mam pięć dolarów.
Więc wezmę dwie paczki i coś jeszcze.
Świetnie. Kupię co będę chciał i nikt mi nie odmówi.
Chwila. Tu jest woda.
A gdzie maszyna?
Zabrali ją w czerwcu.
Nie!
To nie fair.
Jak mogli...
Stary, wyluzuj.
Spokojnie.
Cieszę się, że miałem szansę
przejrzeć wydanie Women's Day z grudnia 2007.
Czuję się jakbym na nowo odkrył ducha świąt.
Znam też pięć sposobów na ponowne użycie opakowań po prezentach.
Oficjalnie nasza wizyta skończyła się dwie godziny temu.
Uwierzysz w to?
Jak można tak prowadzić praktykę?
Nie wiem. Tak po prostu jest.
To gówniany sposób.
Owszem, gówniany.
Jesteś pierwszy raz?
Nowa na onkologii?
Włosy cię zdradzają.
Poza tym, później mężowie przestają przychodzić.
Jestem Gwen Chambers.
- A ja Kristina. - Miło poznać.
- To mój mąż, Adam. - Cześć.
- Co słychać? Miło poznać. - Ciebie też.
- Które stadium? - Słucham?
ZESPÓŁ CZEKA. GDZIE JESTEŚ?
- Które stadium? - Nie wiem.
Jesteśmy tutaj
- pierwszy raz. - Ja byłam na 2B.
Nie jestem 2B.
Oto jest pytanie.
To śmieszne.
Wycięli mi guza. Przeszłam chemię i naświetlanie.
Wielka trójca. Witaj lecznicza marihuano.
- Gwen Chambers! - Już idę, Carmen!
To ci mocno namiesza w głowie.
Szybko będziesz skołowana.
Zadzwoń do mnie. Poważnie.
- To miłe. - Nie bój się,
nie chcę cię wciągać w picie pszenicy.
Miałam po tym więcej mdłości niż po chemii.
Nie wątpię.
Dziękuję. Miłej wizyty.
Ciekawe czemu jej mąż przestał przychodzić.
Pewnie nigdy wcześniej nie spotkałaś pirata.
- Mam raka, tak jak ty. - Przestań.
- Co? W czym problem? - Jesteś do niczego.
Wiem, że to na ostatnią chwilę,
ale jesteśmy zdesperowani.
Nasz fotograf, zarezerwowany rok temu, złapał
gorączkę zach. Nilu.
To nie jest śmieszne, wiem.
Słyszałam o tym.
Wiem.
Ślub za niecały tydzień.
Kiepsko wyczuliśmy czas.
Zgadza się.
Zgodnie z grafikiem jesteśmy wolni.
To są Dan i Carrie.
Biorą ślub w sobotę
i szukają fotografa.
Na ślub.
Słyszałam, że ma pan
styl dziennikarski?
Może pracować w różnych stylach. Jest utalentowany.
Czego konkretnie szukacie?
Chcielibyśmy...
przekrój życia.
Zdjęcia z przygotowań,
potem z ceremonii, jak puszczamy gołębie.
Gołębie!
Damy radę?
Duży ślub, co?
Jestem na diecie paleo od
- ośmiu miesięcy więc... - Działa?
Wyglądasz niesamowicie.
Chcę tych zdjęć.
W sumie to pracujemy w sobotę.
Pomylił się.
Jesteśmy wolni.
A co mamy?
Nie jest wpisane.
W sobotę mam dzień wolny.
Nie możesz wziąć innego dnia?
To dzień dla mnie. Nie mogę.
Dzień dla ciebie?
Tak, dla mnie.
To dzien, który chcę dla siebie więc przykro mi.
Nie wezmę wesela...
- A jeśli zapłacimy ekstra? - Chodźmy.
Bardzo mi przykro.
Jesteśmy zdesperowani.
Jeśli coś się zmieni, proszę o telefon.
Poważnie?
Nie robię wesel.
Potrzebowałam pomocy.
W szkole w zeszłym roku był automat,
ale go zabrali.
Max, daj spokój. Zabrali automat.
To nie fair.
Musisz się nauczyć, że życie nie jest fair.
Cholera. Co za gówno.
Dlaczego tak krzyczysz?
To był nasz skręt.
Nie mówcie rodzicom, że tak powiedziałem.
Trzymajcie się.
Przyłapany.
O cholera!
Musisz zjechać na pobocze.
Właśnie to robię.
Cholera.
Co w tym złego?
- To młody koleś. - Co w tym złego?
Idę o zakład, że nie ma cierpliwości.
Prawo jazdy i dowód rejestracyjny.
W czym problem, panie władzo?
Poproszę dokumenty.
- BART! - Mamy kłopoty?
Nie, wszystko w porządku.
Proszę.
Wie pan, że pańskie prawo jazdy
wygasło w zeszłym miesiącu?
Jest pan pewien?
To jakiś błąd.
Proszę posłuchać. Jadę z wnukami.
Zresztą to widać.
Może mnie pan pouczyć?
Już wypisał pan mandat?
Proszę wsiąść do samochodu.
Chciałbym tylko chwilę porozmawiać.
Słyszał mnie pan? Proszę wsiąść do samochodu.
Chyba mnie pan nie słyszał.
Co? Spokojnie!
- Przestań! Dziadku, nie. - Wszystko w porządku.
- Dziadku, nie. - Jedźcie lody.
Jestem spokojny. Przecież nie ucieknę.
Do diabła!
Kiedy możemy ją przyjąć?
Mamy wolne...
- Rano 26. - Dobrze.
Super. Może się pani ubrać.
Pani onkologiem jest doktor Gardner, tak?
Dopiero go poznaliśmy...
Skierował mnie do pana. Mówił, że gdyby
jego żona miała raka, przysłałby ją tutaj.
Może nam pan coś już teraz powiedzieć?
Tkwimy w niewiedzy.
Czekaliśmy ponad dwie godziny.
Bylibyśmy wdzięczni.
Co?
- W porządku. - Próbuję się...
Już tu jesteśmy.
Najpierw poczekamy na wyniki,
potem wyciągniemy wnioski.
Potrzebuję wyniki BRCA jak najszybciej.
Zadzwoń do genetyka z City of Hope i powiedz, że ich potrzebuję.
Co on robi?
Pani Braverman,
pani guz ma 1,6 cm i znajduje się
w zewnętrznym kwadracie lewej piersi, blisko ściany klatki piersiowej.
Brak śladów innych zmian w innej części piersi.
1,6 cm. To chyba...
To mały guz.
Może obejdzie się bez chemii.
Tego jeszcze nie wiemy.
Rozmiar guza to tylko jedna z rozpatrywanych charakterystyk.
Mały guz może być złośłiwy.
Musimy wiedzieć więcej.
To wpłynie na rodzaj leczenia.
Niezależnie od wszystkiego, musimy go wyciąć.
Czyli?
Usuniemy go chirurgicznie bez usunięcia piersi.
Więc operacja jest konieczna?
Zostanie pani blizna. Wystąpi nieznaczne zniekształcenie.
Nie obchodzi mnie to.
Nie obchodzi mnie pierś. Chcę się pozbyć raka.
Pani Braverman. Jestem naprawdę dobry.
Operacja się powiedzie.
Przy wycięciu guza,
usuniemy też dwa
węzły wartownicze z pachy.
Przebadamy je żeby wiedzieć,
czy rak się rozprzestrzenił.
A jeśli tak?
W zależności od stopnia udziału,
rozważymy kolejną operację by usunąć więcej.
Będzie to wymagało chemioterapii.
Jeśli rak się rozprzestrzeni...
Czy mamy jakieś inne opcje?
Czy to jest...
Właśnie panu powiedziałem, co należy zrobić.
Dopiero co się dowiedzieliśmy.
Nie wiemy, co robić.
Wcześniejsze usunięcie guza
daje największe szanse na wyzdrowienie.
Mam wolne miejsce w piątek, 26, o godzinie 8:00.
Panie doktorze...
Nie, to twój kuzyn. Nie wie jak odczytać wyniki.
Poza tym jest weterynarzem.
Ja przejrzę wyniki.
On niech się zajmie psem.
Pracuję dla wariata.
- Mam je umyć? - Tak.
- Mydłem? - Przepłucz.
Żartuję.
Miał dobre zlecenie. Wesele.
To normalne zlecenie dla fotografa.
Ale nie, on nie robi ślubów.
Jakby to było niegodne. Panna młoda się popłakała.
Zalazł ci za skórę, co?
Jest obelżywy. Trudno się z nim pracuje.
Powinnaś go przekonać.
Ciekawe jak.
Patrz: "Nie robię wesel".
- To ja... - To on?
- Tak, udaję go. - Jest mniej czarujący.
Bądź bardziej zła. I on nie lubi kobiet.
"Nie robię ślubów!"
- "Niczego nie lubię!" - Hank, powinieneś robić śluby!
Zarobiłbyś tyle pieniędzy.
"Nie lubię pieniędzy. Nie wierzę w nie."
- Nie wiem. - Było blisko.
Dla mnie, asystentki, byłoby to nowe doświadczenie.
- Ale ty mnie nie obchodzisz. - To prawda.
Byliście dla nich nieuprzejmi,
opowiedzą o tym przyjaciołom, a to złe dla firmy.
I jesteś protekcjonalny,
również wobec mnie.
Chyba już wiem, co najbardziej mnie niepokoi.
Obrażasz mnie i traktujesz z góry.
Mógłbyś być milszy.
Hank stał się lepszy.
- Naprawdę? - Tak.
- Przekonałam cię? - Raczej tak.
- Nie rozumiem. - Jechał za szybko?
To było świetne.
Nie przeklinał.
Jechaliśmy radiowozem.
- Świetnie. - Fajne.
To niezła przygoda.
To nie tak, że nic się nie stało.
- Próbuję... - To głupie.
Nie rozumiem, co się dzieje.
- Idzie. - Gliniarz wezwał wsparcie...
Tato, co się stało?
Jakiś nadgorliwy glina próbował wypełnić tygodniowy przydział mandatów.
To się stało.
To wszystko?
Zeek, uspokój się.
Brak tu nadzoru i odpowiedzialności.
Powinienem ich pozwać!
Naprawdę!
Wychodzimy bo go aresztują.
Jak mogą znów go aresztować? Nic nie zrobił.
Podjął złą decyzję.
Nie podoba mi się, że krzyczał przy dzieciach,
ale musi podejść do egzaminu na prawko i zapłacić mandat.
Koniec pieśni.
Miejmy nadzieję.
Może nie bez powodu pozwolił, by jego prawo jazdy wygasło.
- Po co? - Nie wiem.
Lepiej żeby nie zalegał z testem smogowym.
No właśnie!
Powinien jeździć?
Daj spokój.
Nic mu nie jest.
Źle zawrócił.
Wozi nasze dzieci.
Zawraca niezgodnie z przepisami.
Bardziej bym się bała, gdyby Amber je woziła.
Bierze leki nasercowe.
Może to na niego wpływa.
Od kiedy bierze leki?
- Nie bierze. - To nic.
W zeszłym roku miał miał przygodę z sercem i prosił
- żebym nie... - Miał zawał?
Miał atak serca?
Nie miał ataku serca.
Tylko jakieś migotanie.
Jest na lekach.
Dlaczego nam nie powiedziałeś?
Bo mnie o to poprosił.
Nie o tym rozmawialiśmy,
ale o tacie jeżdżącym
bez prawa jazdy.
Zasugerowałem, że to może przez leki.
- Ale migotanie... - Może nie powinien
jeździć będąc na lekach.
Myślicie, że nie wiedziałby,
- gdyby tak było? - Może dlatego
nie podszedł do testu.
Komórka Kristiny Przywieziesz kolację?
Nie wiózłby dzieci
będąc na lekach powodujących
senność czy inne dolegliwości.
Adam, pozwoliłbyś mu wozić Norę?
Nie wiem.
Muszę lecieć. Do zobaczenia.
Co?
Max nazwał to pościgiem za wolnojadącym, co pewnie obraziło twojego tatę.
To było bardzo zabawne.
Mogę coś powiedzieć?
Tak.
Nie podoba mi się ten lekarz.
Dobra.
Kazał nam długo czekać.
Odbierał telefony,
gdy miał być skupiony na tobie.
Jego uwaga była rozproszona.
Chcę kogoś, kto będzie wrażliwy na to, co przechodzisz.
To twoja decyzja,
ale powinniśmy poszukać kogoś innego.
Kogoś, kto zdusi to w zarodku.
Ale mówił, że nie powinniśmy czekać...
Zgadzam się. Umówimy się na zabieg
żeby nie tracić terminu,
ale pójdziemy też gdzieś indziej.
W porządku.
Dobra.
Chcę zrobić właściwą rzecz.
- Wiem. - Będzie dobrze.
Wyzdrowiejesz.
O Boże.
Nie do wiary.
Były do ciebie telefony.
Dzięki.
Słyszałam, ze kapela, z którą się wtedy nie spotkaliśmy,
zabukowała się już w West End więc...
Straciliśmy ich?
Nikt mnie nie zastąpił i ich straciliśmy. Świetnie.
Nie odbierałeś telefonu.
A Crosby nagrywał...
Powinnaś mu przerwać.
Nie wiedziałam. Przecież mi
tego zakazywałeś.
Więc teraz mówię, że jeśli ktoś chce
zarezerwować studio na cztery tygodnie,
wyciągasz Crosby'ego z sesji.
Straciliśmy 10.000 dolarów!
Czemu tu śmierdzi spaloną kawą?
Bo mi się spaliła...
Zrób coś z tym.
I znajdź miejsce na czasopisma,
które się tu walają.
Poukładaj je, żeby nie wyglądało jakby kojoty żerowały
w gabinecie lekarskim.
Uwierzyłbyś w to?
Pyskował nauczycielce przy całej klasie.
- To szaleństwo. - Wiesz, że tam
stał kiedyś automat?
Tak, w zeszłym roku.
Mogłaś kupować słodycze kiedy tylko chciałaś?
Nie na lekcji,
ale na przerwie, przed i po szkole...
Teraz już nie możemy
Max, idziemy.
To nie fair, że setki, tysiące dzieci
mogły kupować Skittlesy kiedy chciały.
Jesteśmy tu nowi i nie mamy tej opcji.
To nie fair.
Racja. Życzę szczęścia.
To nie kwestia szczęścia.
Musimy znaleźć sposób, by szkoła przywróciła automat.
Co robisz?
Zanim zaczniemy, podać wodę, herbatę?
Cokolwiek?
Nie.
Poproszę piwo. Żartuję oczywiście.
Dla mnie nic.
Denerwuję się.
W porządku.
Przejrzałam pani wyniki i kartę.
Świetnie.
Jak leci?
To przytłaczające, ale...
Pewnie wiele kobiet przez to przechodzi.
Zgadza się.
Ale jestem tu, by ci w tym pomóc.
Dziękuję.
Porozmawiajmy o najlepszym działaniu.
Wycięcie guza to dobre rozwiązanie,
ale nie jedyne.
Badania pokazują, że operacja i naświetlanie dają takie same efekty,
jak mastektomia.
Widzę jak zdrowiejesz.
Wyjdziesz z tego.
To będzie trudny rok,
ale dasz radę.
Dziękuję.
Możemy porozmawiać?
To niedobrze wróży.
To nie moja sprawa, jeśli chcesz wykończyć swoją firmę,
ale może mógłbyś zwracać się do mnie z większym szacunkiem.
O co ci chodzi?
Wybacz, to nic wielkiego.
Tylko nie wiem, czy masz świadomość...
Mówię o tym, jak się do mnie zwracasz.
Chodziło mi o "wykończyć swoją firmę".
Ciągle odrzucasz zlecenia.
Znowu chodzi ci
- o to wesele? - Też.
Nie robię wesel. Taką mam zasadę.
Nie rozumiem jej.
Wesela to kłopoty.
To matki i druhny.
Wszyscy są pijani,
i tańczą kaczuszki.
Na to nie można patrzeć.
Gołębie wszędzie srają.
To okropne.
Ale bzdury opowiadasz.
Ślub ma być najpiękniejszym dniem w życiu.
To twoje podejście.
- Zgadza się. - Śluby są do dupy.
Dlatego ich nie robię.
Nie rozumiem dlaczego odpychanie ludzi
i zleceń napawa cię dumą.
Nie muszę brać każdego zlecenia.
Nie bierzesz żadnej! Nie mamy żadnych zleceń.
Wiesz co myślę?
Masz się za prawdziwego artystę,
ale boisz się, że jeśli zostaniesz artystą fotografującym śluby
w jakiś sposób poniesiesz porażkę.
Za to mnie masz? Za porażkę?
Nie...
Więc jesteś asystentką porażki.
Chodziło o to, że powineneś był przyjąć to zlecenie.
A nie o to, jak się do ciebie zwracam?
O to też.
Zgadnij o co tu chodzi.
Jedno z wnuków mnie wydało?
- Nie. - Za co?
Zostałem bezprawnie zatrzymany.
Bezprawnie zawracałeś.
Aresztowano cię za bezprawne zawracanie
i pyskowanie policjantowi.
Może użyłem nieodpowiednich słów
pod wpływem chwili.
Co powiedziałeś?
Słów, które wasze dzieci
usłyszą jak pójdą w świat.
Poznają te słowa. To język dorosłych.
W sumie nie o tym chcieliśmy rozmawiać.
- Nie? - Chcieliśmy pogadać o tym,
że jeździłeś
bez ważnego prawka.
- Ach tak. - Było nieważne
- ponad rok. - Zapomniałem odnowić.
Zapomniałeś?
Przez rok nie pamiętałeś?
Tak to działa.
- Zapomniał. - No patrzcie.
Może celowo nie odnawiałeś?
O co ci chodzi, Julia?
- Rok to długi czas... - Pani prokurator...
Tylko tak mówię.
Poruszamy to dlatego,
że wiozłeś nasze dzieci...
O Boże.
Coś wam powiem.
Naprawdę myślicie, że bym je narażał?
- Naprawdę? - Nie o to chodzi.
- Nie to powiedzieliśmy. - Przypuszczam, że nie.
- Ale to nas tutaj przywiodło. - Chcemy wiedzieć, co jest grane.
Martwimy się o ciebie.
Tylko o to nam chodzi.
Gadaliście za moimi plecami.
Zostałeś skuty kajdankami
przy swoich wnukach.
Pewnie jesteście z siebie dumni.
Mamo, ten temat trzeba poruszyć.
Nie jest inwalidą.
Jasne, że nie.
Nie jest gotowy iść na zieloną trawkę.
Jeszcze nie jego czas.
Zapomniał przedłużyć prawko.
Też mi coś.
Wstydźcie się.
Tato?
Nie chcę o tym mówić, synku.
Jestem na was wściekły. Dlatego wyszedłem.
Chce się uspokoić.
Potrzebuję chwili dla siebie.
Dobra.
Wiem o twojej chorobie serca.
Nic mi nie będzie.
Z drugiej strony, nigdy nie wiadomo, co się może wydarzyć.
Pewnie nie.
Ma talent.
Rozumiem chęć pozostania wiernym swojej sztuce,
ale to marnotrawstwo.
Tyle w tym potencjału.
Mógłby być artystą i prowadzić biznes.
Widzisz co robię?
Jem loda prosto z pojemnika.
Stąd wiem, że jesteś zła.
- Wiem. - To widać.
To taki banał.
A ja go uwieczniam.
Masz, zamieńmy się.
- Doskonale. - Dobre.
To ma dla mnie znaczenie.
Chcę żeby dla niego też miało.
Doskonale
cię rozumiem.
Chciałbyś porozmawiać o czymś innym?
Tak.
Nie. Wybacz.
Te lody są pyszne.
Widzisz?
Na tej stronie piszą, że automaty...
Cześć, dziewczyny!
Tatuś!
Nie wyszukujesz tego,
czego nie powinnaś?
Doktor Haryana...
mówiła żeby tego nie robić.
Myśl pozytywnie. Robimy co możemy.
Nie możemy negatywnie się nastawiać.
Nie jestem negatywna, ja tylko...
sobie szperam.
Cześć koleżko, jak leci?
- Przekąsisz coś? - Chcę do domu.
Czy coś się stało?
Po prostu chcę wracać.
Zadzwonicie po mamę?
Jasne.
Pokłóciliście się z Maxem?
Był dla ciebie niemiły? Jeśli tak, porozmawiam z nim.
Nie chce przestać gadać o automacie.
W nic się nie bawimy.
Porozmawiam z nim.
Ja się tym zajmę. Odpoczywaj.
Ja to zrobię.
To nic wielkiego.
Pani Braverman.
Tak?
Myślała pani o dawaniu Maxowi skittlesów na drugie śniadanie?
On ma obsesję na ich punkcie.
Zbliżasz się do niestrzeżonego przejazdu kolejowego.
Widzisz najdalej na 120 metrów.
Ile możesz jechać?
24 km na godzinę.
I znowu dobrze!
Zdam z maksymalnym wynikiem
i wyślę wynik do tego gestapowca, który mnie aresztował.
To była dyskryminacja wiekowa.
Zachowaj odstęp od
wozu przed nami.
Dobra.
Pamiętasz jak uczyłeś
Crosby'ego jeździć?
Strony mu się myliły.
To była pierwsza oznaka, że coś jest nie tak.
A teraz bezczelny cię krytykuje!
A Sarah?
Co z Sarah?
Ile miała wypadków w pierwszym roku?
Trzy. Cztery!
Pamiętam jak wzrosło ubezpieczenie.
Nie musisz mi mówić.
Dojeżdżamy do czerwonego światła.
Musisz się zatrzymać.
Bezwzględnie. Jak nie staniesz to oblewasz.
Jest widoczne. Załatwione.
Chcesz się zatrzymać w bocznej alejce?
Tochę się popieścić?
Rozluźnić mnie przed egzaminem.
Co ty tu nadal robisz?
Próbuję usunąć z kuchni smród spalonej kawy.
Nie udaje mi się.
Kiedy już myślę, że dałam radę...
Wyczuwam jej lekką woń i doprowadza mnie to do szału.
Dochodzi dziesiąta.
Naprawdę świrujesz z powodu przypalonej kawy?
Wujek Adam wkurzył się za spalenie kawy,
porozrzucane czasopisma i...
Chciałam wszystko ogarnąć i pokazać,
że potrafię pracować.
To tylko Adam. Czasem się tak zachowuje.
Może kiepsko sobie radzę bo nie robię nic twórczego,
a tylko w tym jestem dobra.
W pomocy przy sprawach muzycznych...
Świetnie przypalasz kawę.
Niewielu to potrafi.
Wiesz, na tym sprzęcie.
To praktycznie
działa samo.
Słuchaj, jutro
przyjadą Tri-tones.
Przyjdź do studia, pokażę ci jak wszystko działa.
- Nie musisz. - Czas zacząć szkolenie.
Wiem, że nic nie muszę.
Jestem współwłaścicielem.
Chcę ci pokazać konsolę i zrobić z ciebie stażystkę,
bo chętnie przekażę ci trochę pracy.
Adam niczego się nie uczy.
Świetnie. Dziękuję.
A Adamem się nie przejmuj.
Jest szurnięty i miewa humorki,
ale to pewno nic poważnego.
- Dziękuję. - Idź do domu.
Dobrze.
Jakie są szanse na przeżycie?
Może obejrzymy jakiś film?
Zaraz przyjdę.
Rzuć z powrotem.
Lubisz jak Micah przychodzi?
Czasami.
Wydaje się być dobrym kumplem.
Ale wkurza mnie, kiedy chce robić coś nudnego.
Chciałem o tym pogadać.
O nudnych zabawach?
O kompromisach między przyjaciółmi.
Jeśli gracie w gry, zmieniacie się.
Jeśli spędzasz czas z przyjacielem,
róbcie raz to, co ty lubisz,
a potem to, co on lubi.
Rozmawiałeś z dyrektorem o automacie?
Wysłuchaj co chcę ci powiedzieć o przyjaciołach.
Micah to dobry kumpel.
Słyszałeś co mówiłem o zmianach?
Więc zadzwonisz do szkoły w sprawie automatu?
Wiem, że się zawiodłeś,
ale przestań już.
To nie fair.
Zwłaszcza w szkole.
Wiem o tym.
Wiem, że to nie fair.
Jest pewien cykl.
Dla chemii?
Dla sposobu w jakim cię wszyscy traktują.
Najpierw wszyscy, których znasz
i grupa nieznajomych
będą ci poświęcać za dużo uwagi.
Będą wydzwaniać, aż ci zbrzydnie.
Potem wrócą do własnego życia,
swoich problemów i wtedy dowiesz się, że...
kto jest twoim prawdziwym przyjacielem.
Nie powiedziałam znajomym.
Rodzinie też nie.
Wie tylko Adam.
A oto jak będzie z twoim mężem,
- który jest uroczy. - Dziękuję.
Ma coś w sobie z opiekuńczego lwa.
Tak. To Lew.
Będzie chciał wszystko rozwiązać, wszystkim sterować i zakaże
surfowania po internecie.
Będzie świrował przy każdym problemie.
A będzie ich sporo.
Dostanie zawału od tego czekania.
A jest dużo czekania.
Nie może mieć zawału bo będziesz go potrzebować.
Tak, będę go potrzebować.
Masz już termin operacji?
- Jeszcze nie. - Na co czekasz?
Nie podoba mi się doktor Bedsloe.
Był taki nieuprzejmy.
Uratował mi życie.
Co ci się w nim nie podoba?
Odebrał dwa telefony w trakcie wizyty.
A byliśmy w gabinecie pięć minut.
- To było lekceważące... - Wiesz z kim rozmawiał?
Z pacjentami.
Daje im swój numer i zawsze odbiera.
Skarbie, nie potrzebujesz przyjaciela, tylko lekarza.
Nie musi cię uszczęśliwiać. Ma cię leczyć.
Przez trzy dni przed operacją dzwoniłam do niego z tysiąc razy.
Za każdym razem odbierał. Nigdy mnie nie rozłączył.
Chcę więcej wiedzieć.
Może jest lepszy lekarz.
Chyba wiesz już wszystko.
Naprawdę.
Musisz się tego jak najszybciej pozbyć.
Nie trać czasu.
Trochę się też boję.
Oczywiście.
Czuję, że mogę z tobą porozmawiać.
Nawet cię nie znam.
Ale naprawdę...
nie mogę porozmawiać z mężem.
Dlaczego?
Bo jest tak pozytywnie nastawiony.
Jest bezlitośnie pozytywną osobą,
która wszystko naprawi.
To dobry człowiek.
Chce cię chronić.
Ale rzecz w tym,
że zło już nadeszło.
Racja.
Będziesz gotowa za jakieś pięć minut?
- Na co? - Zdjęcia w plenerze.
Na ten ślub. Jest w Hillcrest Country Club.
- Ślub? - Przygotujesz się?
Nie chcesz mi nic więcej powiedzieć?
Zabierz sweter.
Zejdzie nam do późna...
- O to mi chodziło. - Jest pod dachem.
Poważnie?
Masz coś do jedzenia?
Batonik zbożowy albo coś?
Nie mam nic do jedzenia.
Ty nie ma pełnej kuchni.
A to nie herbatniki?
Nie zdążę przygotować przekąski.
Nieważne, chodźmy.
Mam niski cukier.
Poważnie. Nie do wiary.
Poczekaj.
Nawet nie zamknęłam...
Naprawdę musisz?
Cóż...
Co jest?
Odbierz Maxa ze szkoły o 15:45, dobrze?
Musisz być wcześniej.
Nie mogę dzisiaj.
Obiecałam Crosby'emu, że pomogę mu przy TriTones.
Nauczy mnie obsługi konsoli.
Nauczysz się kiedy indziej.
15:45. Bądź wcześniej.
Możemy chwilę pogadać?
Co?
Uwielbiam tu pracować.
Uwielbiam.
Ale traktujesz mnie
jak swoją asystentkę.
Umyj naczynia, posprzątaj kuchnię
i nic nie mów.
Z chęcią ci pomogę,
ale mogę się przydać inaczej
i chcę być członkiem zespołu.
Trochę mnie ostatnio olewasz.
Możesz usiąść?
Masz rację
co do wszystkiego.
Kristina jest chora.
A mnie jest przykro,
że tak się zachowuję.
Jestem roztargniony.
To właśnie.
Jak to "chora"?
Nie mogę ci powiedzieć.
Jesteś pierwszą osobą, której powiedziałem...
Spadnie na ciebie część spraw,
ale będę cię prosił o pomoc
bo jej potrzebuję.
W porządku.
Cześć, koleżko!
Co ty tu robisz?
Odbieram cię dzisiaj.
Mama zwykle to robi.
Wiem.
Czasami tata, ale rzadziej.
Mama zawsze przyjeżdża.
Dzisiaj przyjechałam ja. Wskakuj.
Gdzie mama?
Jest zajęta.
Spotkasz się z nią później.
Chciałem powiedzieć jej coś ważnego.
Naprawdę?
Zamieniam się w słuch.
Co to znaczy?
Że cię wysłucham.
Fajnie.
Kiedyś można było kupować słodycze cały czas,
nie na lekcji,
ale przed i po szkole,
na przerwie...
Jak poszło?
No cóż, poszło.
Co masz na myśli?
Zabrali mi dwa punkty bo nie ustawiłem lusterek wsteczny.
Więc dostałem tylko 98%.
Mam cię.
Osz ty!
Powiedział, że nikt tak dobrze nie zawraca na trzy.
To sama mogłam mu powiedzieć.
Masz, to ujdzie.
Dziękuję.
Mogli sobie odbić.
No to ślub załatwiony.
Poszło dobrze.
Widzisz?
Jestem z ciebie dumna. Gratulacje.
Dziękuję.
Popatrz na tych ludzi.
Są szczęśliwi.
- Dzieciaki z nich? - I to całe wesele.
Są tacy młodzi.
Tak, młodzi,
bardzo młodzi.
Mają przed sobą całe życie.
Myślisz, że świat to ostryga? Mylisz się.
Okropnie byłoby zakończyć wieczór...
Słuchaj, oto co się stanie...
Ja chyba byłam młodsza jak wychodziłam za mąż.
Ja też.
Naprawdę?
Może dlatego nie lubisz ślubów?
To jest jakiś czynnik.
TO wystarczy.
Myślałam, że biorę ślub na zawsze.
Każdy chyba tak myśli.
Przynajmniej ja.
A teraz znowu to zrobisz?
To coś innego. Tym razem to już na zawsze.
To się zdarza.
Może im się uda. Taką mam nadzieję.
Oto panna młoda.
Ja też.
Wypijmy za nich.
Chodź, zrobiliśmy ślub.
Muszę załatwić nową płytę do usypiania Nory.
Możemy porozmawiać?
Jasne.
Co jest?
Chcę iść do doktora Bedsloe.
Naprawdę? Kazał nam czekać dwie godziny,
a potem poświęcił ci tylko chwilkę...
Rozważyłam wszystkie opcje
i chcę żeby to on mnie operował.
To twoja decyzja.
Chcę mieć jak najlepszą opiekę.
Porozmawiajmy chociaż z dr Haryaną.
- Adam. - Co?
Ufam mu.
No to pójdziemy do niego.
Jak mówiła dr Haryana,
idź za pozytywnym przeczuciem.
- Boję się. - Bądź pozytywna...
Dlatego się boisz.
- Przestań. - Co?
Wiem, że starasz się
żeby było mi dobrze.
Zawsze panujesz nad naszym życiem.
Za to cię kocham.
Ale...
musisz mi pozwolić na strach.
Chcę móc przyjść do ciebie i powiedzieć
"Naprawdę się dziś boję."
Chcę żebyś to wysłuchał.
Nie chcę słyszeć o byciu pozytywną...
że wszystko będzie dobrze.
Nie jestem pewna, czy będzie.
Chcę móc się bać.
Tego właśnie od ciebie chcę.
Dam radę.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Kristina, przepraszam. Nie zawiodę cię.
- Skarbie. - Mam wieści.
Startuję na przewodniczącego samorządu uczniowskiego.
Wygram.
Zmuszę ich do przywrócenia automatu.
Jestem podekscytowany.