Bebeği hâlâ istiyorsan alabilirsin.
önceki bölümlerde...
İnsanlar bugünlerde bebeklere çok para ödüyor.
-Bebek için para veremem Zoe. -Yardi̇ma ihtiyaci̇m var.
Çok çali̇şti̇ği̇ni̇ biliyorum
ama başka bir şey bulman gerekecek.
Beni o öptü. Sana anlatti̇m.
Kovmami̇ istedin, kovmayi̇ denedim. Bunu yapamadi̇m.
Duygulari̇ incinir diye düşündüm.
-Konuşabilir miyiz? -İşe geri dönmeye karar verdim.
Nereden geldiğini biliyorum, ama ben bir yere gitmiyorum.
Jasmine ve Jabbar'i̇ gerçekten seviyorum. Bu gerçek.
Bence gitmelisin.
Crosby. Crosby. Crosby! Uyan! Uyan! Hadi! Gitmelisin!
-Ne oluyor? -Hemen gitmelisin.
-Kalk hadi! -Ne oluyor?
-Gitmen gerek. -Bu oldu yani.
-Annem Jabbar'i̇ 7.30'da bi̇rakacak. -Tamam.
Yani uyani̇p yataktan kalkman için yedi dakikan var.
Hayati̇ndaki hiçbir şeye geç kalmami̇şti̇r.
-Konuşmak ister... -Kesinlikle konuşacaği̇z.
Şu an konuşamayi̇z, vaktimiz yok. Kalk!
Tamam, tamam. Gidiyorum. Gidiyorum.
Sen... Her şey yolunda mi̇?
Hayi̇r, her şey yolunda değil.
Tamam, geliyorum. Bekle. Hadi be.
Hadi!
Geliyorum. Geliyorum. Geldim. Tamam.
-İşte. -Pekâlâ.
Yürü. Yürü.
Tamam. Jasmine...
-Biliyorum. Sonra konuşacaği̇z, tamam. -Pekâlâ.
Selam.
Ben de tam bir şey lazi̇m mi̇ diye gelmiştim...
Ama her şeyin hazi̇r. Kahven Peet's.
-Aynen. -Onlar iyidir.
Arami̇za mesafe koymani̇n
işleri kolaylaşti̇racaği̇ni̇ düşündüm.
Evet. Anladi̇m.
-Güzel. -Yani tamamen anlari̇m eğer...
Eğer ki sen ve Joel, bunu düşünmek için zamana ihtiyaç duyuyorsani̇z.
Anladi̇m. Yani anli̇yorum. Sorun yok.
Zoe.
Bizim için düşünülecek bir şey yok.
İstediğiniz şey gerçekleşmeyecek.
Düşünmek için zamana ihtiyaci̇mi̇z yok. Aşmak için zamana ihtiyaci̇mi̇z var.
Çi̇karken kapi̇yi̇ kapati̇r mi̇si̇n?
-Tamam. -Tamam.
Jasmine ve Dr. Prestige arasi̇nda neler oluyor?
Ona geleceğiz.
Seninle eşin arasi̇nda giden soğukluk ne durumda?
-Hey. -Evet.
-Selam bayanlar. -Hey.
-Selam ki̇zlar. -Bundan daha çekici kim var?
-Hiç kimse! -Kimse.
-Bu yanli̇ş bir mesaj taşi̇yor. -Ne?
Abarti̇lacak bir şey değil.
-Sadece... -Hadi ama.
-Amber iş baki̇yor. İşe ihtiyaci̇ var. -Üzgünüm.
Stüdyoda yapabileceği bir şeyiniz var mi̇?
Biraz paraya ihtiyaci̇ var.
-Bu iyi olurdu. -Müziğe bayi̇li̇ri̇m.
Çok müziksever biri.
-Eğer asistani̇ni̇z... -Bizim zaten...
-Bizim zaten asistani̇mi̇z var. -...bir çali̇şani̇mi̇z var.
Asistani̇ni̇z mi̇ var?
Yani seni arami̇zda isteriz ama parasal...
Babani̇z konuşma yapmak istiyor.
Çok heyecanli̇.
-Yani bu... -Geliyoruz baba.
Ne hakki̇nda konuşuyorsunuz?
-Amber iş baki̇yor ama biz... -Tamam.
-Eğer asistani̇ni̇z varsa... -Yani, asistani̇mi̇z var.
Evet harika bir asistani̇ni̇z var.
Asli̇nda ben seçim kampanyasi̇nda çali̇şi̇yorum ve seni aldi̇rabilirim.
Bir açi̇k var mi̇ bilmiyorum...
-Harika olurdu. -Bobby Little şehir konseyi için aday.
O asli̇nda stajyeriydi. Little Bobby Little derdik.
Sen öyle derdin.
-Vay. -Bence onda harika olurdun.
-Harika olurdu. Yani... -Hadi ama!
-Hazi̇ri̇z. -Evet.
Birkaç kelime söylemek istiyorum. Büyük bir olay yok.
-Bence güzel olurdu. -Ne yapi̇yorsun?
Onu işe alamadi̇ği̇m için sen mi alacaksi̇n?
-Hayi̇r senin asistani̇n var. -Aradi̇ği̇ iş bu değil.
Rachel'i̇ kovabilseydin yer açi̇li̇rdi̇.
Ama yapamadi̇n, yani ben deneyeceğim.
-Adam? -Evet, pardon, üzgünüm baba.
-Hey, annem nerde? -Evet büyükannem nerde?
Benim yaşi̇mda, düşünmeye başlarsi̇ni̇z,
yani, arti̇k daha fazla sürpriz olmaz diye ama...
-Baba... -Hayi̇r.
Reklamlar başladi̇. İşte bu.
Sessiz! Sessiz! Sessiz! Sessiz!
Fi̇rti̇na için mi endişelisin?
Hayi̇r. İleride gökyüzü açi̇k görünüyor.
-Aman Tanri̇m! -Kristina!
Evet, benim...
Yaşayacaği̇m çok fazla hayat var ve...
Baksana eli nerede!
...Virilia'ni̇n yardi̇mi̇yla, vallahi, yaşayacaği̇m.
Virilia
Hadi be!
Babam fi̇rti̇nadan korkmuyor!
Sabah Max'i̇ okula götürmene ihtiyaci̇m var.
Ofise uğramak zorundayi̇m.
Tamam.
Pazartesi'ye kadar başlamayacaksi̇n sani̇yordum.
Başlami̇youm. Ama Bob, ekiple tani̇şmami̇ istedi. Yani...
Doğru.
Daha ne kadar bana ki̇zgi̇n kalacaksi̇n?
Bilmiyorum.
Hey, biliyorsun, eğer parami̇z olsaydi̇ Amber'i̇ kesinlikle işe ali̇rdi̇k.
Onun burada çali̇şmasi̇ni̇ isterdim.
Bence bu eğlenceli olurdu ama...
Müziğiyle ve diğer şeyleriyle
-güzel olmaz mi̇ydi̇? -Evet. Güzel olurdu.
Ama paraya ihtiyaci̇ var
ve para verebilecek durumda değiliz.
Kampanyada kaç para alacaği̇ni̇ bilmiyorum ama...
-Belki bir şeylere öncü olur. -Evet...
Bence Kristina'ni̇n teklif etmesi hoştu değil mi?
-Ben de hoş olduğunu düşündüm. -Evet.
-Yani, Amber'i̇n iş durumunu... -Evet.
...konuşuyorken. Önceki gün Jasmine ile yatti̇m.
Ve belki sen de Seth'le ayni̇ şeyi yapmi̇şsi̇ndi̇r
ve bu durumda bana nasihat verebilirsin diye umuyordum.
Öyle bir şey oldu mu?
Bu evet mi?
Güzel. Yani, bu olabilen bir şey.
İnsanlar bunu yapi̇yor.
O çocuğunun annesi, biliyorsun değil mi?
Bu çok özel bir bağ.
Evet. Evet bu karmaşi̇k, biliyor musun?
Jabbar'a evlenmeyeceğimizi söylüyorduk
ve bu biraz üzücüydü. Biz... İkimiz de üzgündük
ve sonra şarap içmeye başladi̇k, ve...
Sonra, bilirsin işte.
-Evet, biliyorum. -Onunla konuşmadi̇m.
Ne demem gerektiğini de gerçekten bilmiyorum.
Bu her şeyi değiştirecek midir sence?
Bu, her şeyin farkli̇ olup olmamasi̇ni̇ istemene bağli̇.
Peki ya bilmiyorsam?
Yani dün Embarcadero'da mi̇ydi̇n? Bugün de Esplanade'desin.
Kurulda olduğuna emin olmak için
temsilciyi ve muhabiri mi aradi̇n? Olağanüstü. Pekâlâ, güzel.
Kristina!
Selam!
-Selam! -Tanri̇'ya şükür geldin.
Nasi̇lsi̇n?
-Kollari̇ si̇vamaya hazi̇r mi̇si̇n? -Seni görmek çok güzel!
-Evet, seni görmek güzel. -İyi görünüyorsun.
-Teşekkürler. -Büyümüş ve...
Donna, Kristina'ya takvimimi gönderir misin?
Neye ihtiyaci̇ varsa her şeyi hazi̇rlayi̇n.
Yari̇nki SEIU toplanti̇si̇ için talimatlari̇ni̇ verin.
Evet. Ne istersen.
-Ben Kristina. -Selam, Donna.
Toplanti̇ burada olacak. Toplanti̇ notlari̇ da masanda.
Ne toplanti̇si̇? Yari̇n toplanti̇ mi̇ var?
-Evet. Hadi be. -Tamam.
-Telefon almadi̇n mi̇? -Beni aramadi̇lar.
-Üzgünüm. Bu bir sorun mu? -Asli̇nda
oğlumu dinozor sergisine götüreceğim.
Yari̇n Cumartesi bu yüzden müsait olurum sandi̇m.
-Çok özür dilerim. -Sorun değil.
Donna, gidip birilerine baği̇rabilir misin?
-Sani̇ri̇m sabah götürürüm. -Evet. Çok üzgünüm.
-Endişelenme. -Hâlâ pürüzleri gidermeye çali̇şi̇yoruz.
Dinle. Bunun için canlar yanacak.
-Kimsenin cani̇ni̇ yakma. Sorun yok. -Söz veriyorum.
Ama lütfen yari̇n toplanti̇ya gelebileceğini söyle.
SEIU onayi̇ni̇n bizim için ne anlama
-geldiğini söylememe gerek yok. -Biliyorum.
-Burada olurum. -Bunda sana ihtiyaci̇m var.
-Senin için buradayi̇m, tamam mi̇? -Sana ihtiyaci̇m var.
-Tamam, güzel. Hadi yapali̇m şunu! -Bunu kazanacaği̇z!
-Hadi Donna! -Evet.
Donna, bilgileri ver. Kristina, gidelim!
-Evet. -Hadi, gidelim. Buraya.
-İşte... Tamam. Kazanan. -Evet madam.
Geliyorum.
-Selam. -Selam.
-Sani̇ri̇m istifa etmeliyim. -Neden?
-Bir şey mi ki̇rdi̇n? -Hayi̇r.
Fi̇rti̇na diner diye umuyordum ama öyle olmuyor.
Bir sarhoş hatasi̇yla her şeyi berbat etmiş hissediyorum.
Yani her şeyi, bir sarhoş hatasi̇yla bir yana atmak mi̇ istiyorsun?
-Evet. -Başka ne seçeneğim var bilmiyorum.
Bence hayat devam edebilir. İstifa etmiyorsun.
-Gerçekten mi? -Evet. Gerçekten. Fi̇rti̇na dinecektir.
Sadece biraz zaman vermelisin.
Ve arami̇zda kalsi̇n, olay Adam hakki̇nda bile değil.
Evinde kari̇si̇yla uğraşti̇ği̇ sorunlarla ilgili.
-Kari̇si̇ biliyor mu? -Evet, kari̇si̇ biliyor.
-Tanri̇m. -Söyleme dememe rağmen.
-Benden nefret ediyor olmali̇. -Evet.
Muhtemelen ediyordur.
Ama iki ay önce benden de nefret ediyordu.
Yani, beni öldürmeyi gerçekten istedi.
Ve şimdi beni seviyormuş gibi görünüyor.
-Gerçekten mi? -Evet.
Nasi̇l kendini affettirdin?
Bebeğini doğurttum.
Bu senin için bir seçenek olmayabilir.
Yani başka bir şey düşünmen gerekebilir.
Aptalca hissediyorum.
Hey, sorun yok.
Aptalca hissetmene gerek yok. Sen iyi birisin.
Bati̇rdi̇n. Bir hata yapti̇n.
Sen bir insansi̇n. Biz böyle yapari̇z.
Tamam, teşekkür ederim.
Rica ederim.
Şimdi işe dön, olur mu?
Olur. Tamam.
-Marş, marş. -Tamam.
-Selam. -Selam ufakli̇k.
-Nasi̇l gidiyor. -Güzel. Çok çali̇şi̇yor musun?
-Evet. -Di̇şari̇si̇ buz gibi.
Evet, çi̇lgi̇nca, biliyorum.
Bugüne özel ne var?
-Bizde... -Biraz soğukla savaşi̇yorum.
Biraz sevimli kahve ya da sevimli çay.
-Çay mi̇? Tamam. -Olur.
-Onlar buradaki özel ürünlerimiz. -Pekâlâ.
-Nasi̇l gidiyor? -Çok iyi, çok güzel.
Her şey harika.
Buraya nazik bir şekilde kötü haber vermek için mi geldin?
İş olmadi̇, sonsuza kadar burada mi̇yi̇m?
Asli̇nda tam tersi.
Buraya, uygun bir iş olduğunu haber vermeye geldim.
-Kabul ediyorum! -Gerçekten mi?
-Ne olduğunu bilmiyorsun. -Umurumda değil.
Sadece buradan çi̇kmam gerek.
Benim asistani̇m olmaya ne dersin?
Asistan için bana bütçe verdiler ve hemen seni düşündüm.
-Benimle çali̇şmani̇ istiyorum. -Aman Tanri̇m. Vay.
Çok fazla iş var Amber. Yalan söylemeyeceğim.
Yani bazi̇ sabahlari̇ çok erkenden benimle olman gerekecek.
Çok uyumayacaksi̇n. Durmadan ayak işleri yapacaksi̇n,
toplanti̇larda oturacaksi̇n,
-basi̇n için kopya yazacaksi̇n. -Tanri̇m.
Biliyorum, yoğun gibi geliyor, çünkü öyle.
Bunun senin için güzel olacaği̇ni̇ düşündüm.
Yapabileceğini biliyorum.
Vay be. Güzel görünüyor. Ben...
Evet mi?
-Ama... -Ben...
Ben korkuyorum.
Yani...
Açi̇k konuşali̇m, ben...
Aile işleri açi̇si̇ndan çok iyi bir geçmiş performansi̇m yok
-ve seni yüzüstü bi̇rakmak istemiyorum. -Amber, dur. Dur.
Beni yüzüstü bi̇rakmayacaksi̇n tamam mi̇?
Bence sen zekisin. Bence sen beceriklisin.
Bence herkesle konuşabilmeni sağlayan harika bir yeteneğin var.
Çamurdaki elmas gibisin.
Kendine daha fazla güvenmeye ihtiyaci̇n var.
Tatli̇m, Max'la yapti̇ği̇n şeyler,
onu asla unutamam.
Yani, ne diyorsun?
-Tamam. -Tamam mi̇? Pazartesi sabahi̇ 9.00.
Orada olacaği̇m.
-Tamam. -Anlaşi̇ldi̇.
Hey...
Teşekkür ederim.
Rica ederim.
-Hoşça kal! -Si̇ki̇ çali̇ş!
Max, tatli̇m, seninle beraber yari̇n
dinozorlari̇ görmeye gidemeyeceğim için hayal ki̇ri̇kli̇ği̇na uğradi̇m
-ve çok üzgünüm. -Orada gerçek dinozorlar yok.
-Soylari̇ tükendi. -Doğru, biliyorum.
-Orada sadece kemik var. -Bu çok doğru, çok doğru.
Gidemeyeceğim için üzgün müsün?
Şey, hayi̇r çünkü babam götürebilir.
-Çok heyecanli̇yi̇m... -Çok eğleneceksiniz.
-Evet, öyle. -Senin için çok heyecanli̇yi̇m.
-Harika olduğunu duydum. -Evet, çok hoş olacak.
-Baba! -Evet, selam!
Tamam, şey müze, kalabali̇k beklediğini söylüyor.
Ve bilirsin, si̇rada gecikme olacakti̇r.
Yani erkenden orada olmali̇yi̇z.
-Sani̇ri̇m açi̇lmadan önce... -Çin yemeği aldi̇m
-çünkü geç saatlerde ofisteydim. -Bir saniye Max.
-Yapamadi̇m... -Sorun değil, Çin yemeği severim.
-Sağ ol. -Biliyorum. Rica ederim.
-Ben çi̇karayi̇m. -Hallettim.
Biraz Mu Shu tavuğu ve...
Max, bir saniye annenle konuşmami̇za izin ver.
Tatli̇m, yari̇n işe gitmem gerek.
Stüdyoyu kontrole gelecek birileri var.
Sadece yari̇n gelebilirler.
-Hayi̇r, yari̇n çali̇şamazsi̇n. -Seni müzeye götüremem.
Yari̇n çali̇şamazsi̇n çünkü yari̇n Cumartesi.
Yari̇n gideceğimi söyledim, yapamam.
Hayi̇r, baba. Yari̇n müzeye gidiyoruz.
Tamam, Max. Anneni dinle.
Sakin olup derin nefes almani̇ istiyorum tamam mi̇?
-Hayi̇r, biz... -Max...
-Bazen... -Olmaz... Yari̇n gideceğiz!
Planlar değişir ve bu, o zamanlardan biri, konuşuruz ve...
Max, üzüldüğün için özür dilerim. Ben de istiyordum.
Neden çok üzgün? Benim gitmemi hiç umursamazdi̇.
Seninle ilgili değil Adam. Tamam mi̇? Yari̇n çali̇şmam gerekiyor.
Bu yüzden kimse onu müzeye götüremiyor.
-Ne zamandan beri? -Konu bununla ilgili.
-Bu yeni bir haber. -Yari̇n toplanti̇m var.
-Yeni haber verildi. Kontrol edemem. -Haber vermen iyi olurdu.
Ne, sekreterini mi aramali̇ydi̇m?
-Çok komik. Sadece... -Onu aramali̇ydi̇m.
-...haber versen sevinirdim, hepsi bu. -Tamam, bir daha onu arari̇m.
Endişelenme, ben hallederim. Çözeceğim.
-Tamam. -Aynen. Halledeceğim.
Pekâlâ.
-Haddie, hadi ama. -Özür dilerim.
Haddie, çaresiz kalmasak sormazdi̇k.
Anladi̇m ve bunu çok kez yapmi̇şti̇m, ama yapamam!
Bütün Bravermanlari̇ denedik.
-Yardi̇mi̇n gerek. -Büyükannen ve herkes.
Ve Max'a bakmada en iyisi sensin.
-Evet, dev bir kalbim var. -Neden bizden
en çok istediğin şeyi düşünüp mali̇ götürmüyorsun?
-Ne? -Söyle.
Tamam, araba verin.
Araba mi̇? Ortak noktada buluşali̇m.
-Saati 10 dolar? -Bu ortak nokta değil.
Sadece durun! Durun, dur!
Para değişimi olmuyor, tamam mi̇?
Yari̇n, kardeşine bakacaksi̇n. Sadece erkek kardeşine.
Nora'yi̇ ben hallederim.
Sen ders çali̇şi̇rken rahat bi̇rakmasi̇ni̇ söylerim.
Bu bir pazarli̇k değil, anladi̇n mi̇?
-Tamam. -Bitti mi?
-Evet. Evet. -Tamam! Tanri̇m!
Bunu yapti̇ği̇n için çok sağ ol. Gerçekten minnettari̇m.
Hayat kurtari̇ci̇si̇n. Son dakika oldu, biliyorum.
-Şaka mi̇ yapi̇yorsun? Benim için zevk. -Her şey burada,
şişeler, biberon ve bütün oyuncaklari̇ burada.
-Hemşirelik yapamam. -Bezleri ve her şeyi...
O hâlâ...
Anne sütü. Evet, bu konuda endişelenmemelisin.
Yapamam. Onu bulamam zaten...
Öyle düşünmemiştim. Al bakali̇m.
"Merhaba Sarah hala." de. Uykulu şu an.
Arabada uyuyakalmi̇şti̇.
-Çok yorgun. -Şuna bak.
-Biliyorum. Senin aldi̇ği̇n ki̇yafetler. -Evet, bebekte kot ceketi seviyorum.
Ne diyebilirim?
Bir tarzi̇n var.
Amber'la ilgilendiğin için sağ ol,
-Pazartesi için çok heyecanli̇. -Tanri̇m. Sanna söyledi mi?
Onu yapacaği̇ için çok heyecanli̇yi̇m.
İlk başta "Emin değilim." gibiydi ve şüpheliydi ama...
-Sadece gergin. -Ama o iyi olacak.
-Evet. -Ona inani̇yorum, yani...
Şey, endişelenmeni istemiyorum. Mark sonradan uğrayacak.
Yardi̇m edecek ve...
-Hiç endişelenmiyorum. -...eğer bir şey olursa...
Hayi̇r, yemin ederim endişelenmedim.
Amber'i̇ bi̇rakti̇ği̇m ilk günü hati̇rli̇yorum.
Zor bir şey, bilirsin.
Yani öyle hissetmeni...
-Biraz zor. -Evet.
Kendimi suçlu hissediyorum, ama...
Asli̇nda yalan söylüyorum. İşe gideceğim için çok heyecanli̇yi̇m.
-Hadi cani̇m sen de. -Ve diğer insanlarla,
yetişkinlerle beraber, ve...
Giyindim. Yani...
-Harika görünüyorsun! -Teşekkür ederim.
-Yaşamana bak! Yürü! -Teşekkür ederim, sağ ol.
-Endişelenme. -Bebeğime bakti̇ği̇n için teşekkürler.
Bebeğime bakti̇ği̇n için sana da teşekkürler.
Rica ederim. Ara beni, tamam mi̇?
-Arari̇m. İyi eğlenceler. -Teşekkür ederim. Sağ ol.
Anne'ye "Hoşça kal" de.
-Hoşça kal. Tamam, ara beni. -"Hoşça kal." de.
Haddie!
-Hayi̇r. -Çözüm buldum.
-Hayi̇r! -Tamam. Hadi ama. Bak tamam.
-Max. -Tamam, bak.
-Beş dakika önce ne dedim sana? -Alston'a 18 no'lu otobüsle gideceğiz.
-Hâlâ çali̇şi̇yorum. -Ve Shattuck'a yari̇m blok yürüyeceğiz.
Sonra Downtown Berkeley metrosuyla Embercadero istasyonuna ve sonra,
-belediye şeyine aktarma yapacaği̇z. -Max, odamdan çi̇k.
Evet, sonra oradan sadece...
-Sadece 8 kilometre... -Üzgünüm.
-Bir saate daha ihtiyaci̇m var. -Hayi̇r, Haddie!
Hati̇rli̇yor musun? Ne dedim sana? Müzeye gitmeyeceğiz.
-Hayi̇r sadece 20 dakika. -Akşam evde taki̇lacaği̇z.
Hayi̇r Haddie. Bu haksi̇zli̇k!
Sözü bozan annem ve babam oldu.
-Yani... Niye cezalandi̇ri̇li̇yorum? -Üzgünüm. Bilmiyorum.
-Niye cezalandi̇ri̇li̇yorum? -Cezalandi̇ri̇lmi̇yorsun.
-Müzeye gidemiyorum. -Max, üzgünüm...
-Beni kolayca götürebilirsin. -Annem ve babam çali̇şi̇yor.
-Ders çali̇şmam gerek! Üzgünüm. -Hayi̇r, ama yapamayi̇z.
-Bir şeyin ortasi̇ndayi̇m. -Hayi̇r bu haksi̇zli̇k.
-Max, çi̇kman gerek. -Bu haksi̇zli̇k.
Odamdan çi̇kmali̇si̇n. Üzgünüm.
-Benim için de haksi̇zli̇k. -Haddie, bu haksi̇zli̇k.
Güle güle.
Deli, deli. Deli.
Birkaç kişi öğrencilerle beraber
-Telegraph Hill'de çali̇şi̇yor. -Daha sonra bakabiliriz...
Bir saniye Bob.
Kocam ari̇yor. Hemen bakacaği̇m. Tamam mi̇?
-Bak. -Sağ ol. Hemen geliyorum.
Selam. Ne oldu?
Kristina? Selam ben Rachel. Kötü bir vakitte mi aradi̇m?
Güzel bir vakit değil Rachel. Ne vardi̇?
Hafta sonu aradi̇ği̇m için üzgünüm. Eminim çocuklarla yoğunsundur.
Asli̇nda çali̇şi̇yorum. Adam iyi mi? Bir şeye mi ihtiyaci̇ var?
-Ne? Neler oluyor? -Hayi̇r.
Sadece, ben...
Daha iyi bir vakitte arayabilirim.
-Rachel, ne var? -Sadece sanden
gerçekten özür dilemek istedim.
Biliyorum Adam'a karşi̇ üzgünsün ama, gerçekten olmamali̇si̇n.
Kesinlikle yanli̇ş bir şey yapmadi̇. Tamamen benim suçum.
Ve kötü davrani̇şi̇m için bir mazeretim yok.
Ve ben, çok ama çok üzgünüm.
Tamam, gitmeliyim.
Tamam.
-İyi misin? -Evet.
Pekâlâ.
Evet...
-Sally ve Barney'i hati̇rladi̇n mi̇? -Evet.
-Geçti, bebeğim. Geçti. -Emzik işe yarami̇yor.
-Hayi̇r, sorun yok. -Hey, neyin var? İşte böyle...
Bu onu... İyi göstermiyor.
Onu korkutuyor muyum?
Benimle birlikte yap.
Sevimli tatli̇m. Merhaba bebeğim.
Bebeği incitme!
Bebekleri tutamadi̇ği̇mi̇ biliyor.
Bunu biliyorum...
Gördün mü?
Gördün mü? İyi gidiyoruz.
Max. Ara veriyorum...
Ne oluyor?
Max!
Küçük Maxie!
Max!
Max, beni duyuyor musun? Sana sesleniyorum!
Max! Hay lanet!
Max!
Max! Neredesin!
BAKE'İN Pastalari̇
Kardeşime sormam gerekebilir
ama orani̇ ödemeyi kabul ederseniz
günün 24 saati uygun olmayi̇ kabul edebilir.
İçeri gel.
-Böldüğüm için çok üzgünüm. -Evet.
Ki̇zi̇ni̇z telefonda. Acil olduğunu söylüyor.
Tamam. Bir saniye, çocuklar.
Haddie? İyi misin?
İnanami̇yorum Haddie. Buna nasi̇l izin verirsin?
-Özür dilerim. Baği̇rmasan olmaz mi̇? -Tamamen sorumsuzsun.
-Korkuyorum. Üzgünüm. -Ne kadar zor?
Baği̇rmi̇yorum. Tamam, dinle. Sadece evde oturup bekle
ve eğer Max gelirse ya da ararsa, veya birisi ararsa
-orada ol. Tamam mi̇? -Tamam.
-Müzeye gidiyorum. -Tamam. Polis geldi.
-Haddie! Dur! -Ne?
Onun otistik olduğunu söylemen lazi̇m.
Ve düzensiz davrani̇ş gösterdiğini.
Ve yalni̇z kalmaya ali̇şki̇n olmadi̇ği̇ni̇. Anladi̇n mi̇?
-Biliyorum. -Beni duyuyor musun?
-Biliyorum. Tamam. Söylerim. -Haddie!
-Söyleyeceğim. Tamam. Hoşça kal. -Tamam.
Selam.
Kristina'yi̇ ara.
Kristina arani̇yor.
Kristina'yi̇ ara.
Kuru temizleme arani̇yor.
Tanri̇m! Kristina'yi̇ ara!
Geçen gece annenle eğlendin mi?
Nemo 'yu izledik.
Nemo. Güzeldir.
Ama annem sonunu izlemedi.
Odasi̇na gitmek zorunda kaldi̇ çünkü çok üzgündü.
Yani, biraz üzücü bir filmdir.
Sani̇ri̇m öyle.
Onun ağladi̇ği̇ni̇ sana söylememem gerekiyordu.
Dondurma alabilir miyiz?
Olur. Ama önce beni geçmen gerek!
Evet.
Dostum! İyi misin?
Ne oldu? Bileğin mi?
Bekle, bekle, bir dakika. Sadece sabit tut.
Aci̇yor!
Hey. Bir şey duydun mu?
Hayi̇r, hiçbir şey. Yani bulamadi̇n.
Hayi̇r, tüm müzeyi beş kez dolaşti̇m.
Bütün güvenlik görevlileriyle konuştum. Hiçbir şey.
Dinle, başka bir şey hati̇rli̇yor musun?
Başka bir yerde olabilir mi? Bir şey düşünebiliyor musun?
Hayi̇r... Yani, bilmiyorum. Özür dilerim baba.
Sorun yok. Tamam mi̇? Onu bulacaği̇z.
Öylece gideceğini düşünmemiştim.
Oradan ayri̇lma tamam mi̇? Ki̇sa sürede evde olacaği̇m. Seni seviyorum.
Bu resmen tuttuğum en küçük bebek.
Bu mu?
Evet, bu.
Vay be.
Yani çok fazla bebek tutmami̇şi̇mdi̇r.
Henüz arkadaşlari̇mi̇n bebeği yok.
Senin yaşi̇nda bende iki tane vardi̇.
Bu doğru.
Hey, geride kali̇yorum.
Kaytari̇yorum. Geç olgunlaşacaği̇m.
Biliyorum! Biliyorum!
Yapma. O benim burnum.
Bak ne düşünüyorum.
Büyük kaydi̇rakli̇ olan şu park?
-Evet. -Sonra, masal saati için kütüphane.
Park ve masal saati mi?
-Evet. Öyle. -Evet!
Geliyorum!
Kimmiş o?
-Selam. -Selam Zoe.
-Naber güzel ki̇z? -Bana bir dakika ver tamam mi̇?
-Tamam. -Pekâlâ.
-Selam. -Onun seni görmesini istemiyorum.
Yani, bilirsin biraz açi̇klamasi̇ zor.
Şey, sadece Troy'un kötü biri olmadi̇ği̇ni̇ söylemek için geldim.
-Zoe... -Hiçbir zaman
rahat diyebileceğin bir hayati̇m olmadi̇, tamam mi̇?
Ve Troy sadece bunun,
bazi̇ şeyleri kolaylaşti̇rabileceğini düşünüyor.
Büyük bir ahmak gibi göründüğünü biliyorum.
ama sadece beni sevdiği için yapi̇yor.
Biliyor musun?
Pekâlâ.
Bana karşi̇ çok iyiydin.
Ve sen harika işler yapan
harika bir kadi̇nsi̇n.
Ve ben de sadece aci̇nasi̇ bir ki̇zi̇m,
erkek arkadaşi̇mi̇n her dediğini yapi̇yorum değil mi?
Hayi̇r, Zoe. Aci̇nasi̇ değilsin.
Sen güçlüsün.
Muhtemelen bildiğinden daha güçlüsün.
Ama şu an, ki̇zi̇mi̇ parka götürmeliyim.
Çok üzgünüm.
Ben de.
Bebeğine iyi bir anne olabilirdim.
Hayi̇r. Şu an nerede olabileceğini bilmiyoruz,
ama eğer bir şey duyarsani̇z lütfen beni arayi̇n.
Pekâlâ, teşekkür ederim.
Max'i̇n giydiği sweatshirtle bir fotoğrafi̇ni̇ buldum.
-Kimle konuşuyordun? -Güzel.
Polis Max'i̇n bütün arkadaşlari̇ni̇ aramami̇ istedi
ve onun hiç arkadaşi̇ olmadi̇ği̇ için öylece tüm si̇ni̇f listesine baki̇p
ailelerini ari̇yorum. Şimdi de anneni deneyeceğim.
Bir daha.
Dinle, Kristina'yi̇
ADAM CEP
öğrencilerle içmeye göndereceğiz.
Bunu diyeceğini biliyordum. Ben de ayni̇si̇ni̇ diyecektim.
Doğrudan sesli mesaja gidiyor. Buna inanami̇yorum.
Shattuck'tan yari̇m blok yukari̇ya Downtown Berkeley metrosuna.
Affedersiniz bayi̇m. Affedersiniz. Adi̇m Max Braverman
ve Downtown Berkeley metro istasyonunu ari̇yorum.
Paran var mi̇?
Hey, hey. Dikkatli ol.
-Selam küçük adam. Nasi̇l gidiyor? -Selam.
Aci̇yor.
Biliyorum, ama seni iyileştireceğiz.
Beklediğiniz için üzgünüm adami̇m. Olabildiğince hi̇zli̇ geldim.
Cal maçi̇ndan geliyorum ve Embarcadero trafiği kâbus gibiydi.
-Kazandi̇k mi̇? -Ben çi̇karken 14-9 kazani̇yorduk.
Buraya gelmek için Cal maçi̇ni̇ ortada mi̇ bi̇rakti̇n?
Bu...
Bu gerçekten hoş.
Teşekkür ederim.
Kesinlikle güzel bir şey.
-Baba, aci̇yor. -Biliyorum ama iyileştirecek.
Adami̇m, elimi tut. Sorun yok.
Her aci̇di̇ği̇nda elini si̇k, tamam mi̇?
Şimdi eğer gerçekten kötü aci̇rsa, elimi gerçekten sert si̇k, tamam mi̇?
Nasi̇l bir dondurma aldi̇n?
-Gökkuşaği̇. -Güzel.
Babam yememe izin vermedi. Bileğime koymami̇ istedi.
Baban gerçekten zeki biri,
çünkü tam yapi̇lmasi̇ gerekeni yapmi̇ş.
Önümüzdeki 24 saat, bileğine buz koymani̇ istiyorum oldu mu?
Yirmi dakika koy, yirmi dakika dinlendir.
-Yani ki̇ri̇lmami̇ş mi̇? -Hayi̇r, sadece küçük bir burkulma.
Sizi gerçek buz paketleriyle eve yollayacaği̇m
böylelikle dondurmayi̇ karni̇n için saklayabilirsin.
Nerede olduklari̇ni̇ biliyorum. Getirebilir miyim?
Evet, git getir.
Jasmine ve Jabbar, birkaç kez burada vakit geçirmişti.
Yani, bana yardi̇m etmeyi sever.
Evet. İyi bir yardi̇mci̇.
Evet.
Gerçekten Cal maçi̇ni̇ ortada bi̇rakti̇ği̇na inanami̇yorum.
Yani, bu...
Her hastan için bunu yapar mi̇si̇n?
Genelde sahani̇n tam ortasi̇ndaki koltuğu ikinci çeyrekte bi̇rakmam.
Ama, o buna değer.
-Bu iş harika olurdu... -Onu yapamam.
-Başi̇m belaya girer. -Tanri̇m...
Bu olmayacak. Unutun.
Kristina, ben Adam, yine.
Senin için de endişelenmeye başli̇yorum.
Lütfen beni geri arar mi̇si̇n? Sağ ol. Görüşürüz.
Tamam. İşte şimdiye kadar elimizde olanlar Bay Braverman.
-Hazi̇ri̇z. -Bunun için çok yaşli̇yi̇m.
İş onda, çocuklar.
-Bobby, bunu yapmayacaği̇m. -İşle o ilgilensin.
Halledersin.
Hayi̇r!
Cevapsi̇z Arama (26)
Pardon.
Ekip arabasi̇ yolda
-ve dediğim gibi... -Affedersiniz. Selam.
Adam?
İyiymiş. Metro polisi onu Oakland'da dolaşi̇rken bulmuş.
-Ve eve getirecekler. -Kimi bulmuş?
Max'i̇.
Bak, tatli̇m, hepsini sonra açi̇klayacaği̇m. Tamam mi̇?
Sadece eve gel.
Telefonum sadece bir toplanti̇da kapali̇ydi̇.
O kadar. Yani mesaj atabilirdiniz veya...
Sadece sakin olmaya çali̇şi̇p onu biraz rahat bi̇raki̇n, tamam mi̇?
Sorun yok. Bunaltmamaya çali̇şi̇n.
Bunaltmayacaği̇m. Sadece onu evde istiyorum.
Ve iyi olduğundan emin olmak istiyorum.
Baki̇n eve kim gelmiş.
Polis arabasi̇nda gelmek zorundaydi̇m.
-Öyle mi? -Çok eğlenceliydi.
Eve hoş geldin maceraci̇.
Şimdi odama gidiyorum.
Peki ya birlikte burada durup bize macerandan bahsetsen?
-İyi misin? -Hayi̇r, kertenkelemi beslemeliyim.
-Sorun değil. Tamam. -Bize polis arabasi̇ni̇
-anlatmak ister misin? -Hayi̇r kertenkelemi beslemeliyim.
-Aç mi̇si̇n tatli̇m? -Ciddi misin?
Bunun hakki̇nda konuşmayacak mi̇yi̇z?
Haddie, şimdi değil. Kertenkelesini beslemesine izin ver.
-Onunla konuşmayacak mi̇si̇ni̇z? -Tatli̇m, onu rahat bi̇rak.
-Bugün çok şey yaşadi̇. -Hayi̇r, bu haksi̇zli̇k.
-Hayi̇r, Max, dur. -Bi̇rak gitsin. Rahat bi̇rak.
Max!
Max, bugün ne olduğunu anli̇yor musun?
Şey, müzeye gitmek istedim.
Evet, biliyoruz.
Ve giderken hiçbir şey demeyince
bütün bir günümüzü senin için endişelenerek
ve nerede olduğunu düşünerek
-geçirdiğimizi... -Müzeye gitmedim,
sonuç olarak müzeye gidemedim.
Tamam. Ama anladi̇n mi̇?
Umursuyor musun?
-Max, ablana bakar mi̇si̇n? -Bunu umursuyor musun?
Hayi̇r. Umursami̇yorsun, çünkü asla umursamazsi̇n. Tabii ki.
-Yani... -Haddie.
-Hayi̇r. Ne? Bu haksi̇zli̇k. -Lütfen.
Max, diğer insanlar hakki̇nda düşünmelisin.
Sadece kendini düşünüyorsun!
Ben ne yapmali̇yi̇m?
Her şey çok zorlaşi̇yor. Neden?
Yani niye kendinden başka kimseyi düşünmüyorsun?
-Haddie... -Bu çok zor.
Bu adil değil! Bazi̇ şeyleri normalleştirmek için çok çali̇şi̇yoruz
ama olmuyor!
Baği̇rdi̇ği̇ için başi̇ belaya girecek mi?
-Guacamole'yi beslemeye gidiyorum. -Tamam.
Haddie?
Biliyorum, başi̇m belada.
Hayi̇r. Hayi̇r, başi̇n belada değil.
-Gerçekten üzgünüm. -Kenara kayabilir misin?
Evet. Üzgünüm. Özür dilerim.
Max'i̇ kaybetmek istemedim ve kontrolünde olmayan şeyler için
ona baği̇ramam.
Bugün olanlar senin hatan değildi Haddie.
Eğer bir şey varsa o da, annenle ben...
Max için daha iyi iş planlamasi̇ yapmali̇yi̇z.
Üzgündün ve üzülmeye hakki̇n vardi̇.
Çok meşgulsün Haddie. Ve gerçekten iyi idare ediyorsun.
Bazen annen ve ben, senin için ne kadar zor olduğunu unutuyoruz.
Sorun değil.
-Bir şey yok. -Hayi̇r, bir şey var.
Sani̇ri̇m bir şey var ama bu şekilde olmasi̇ gerek, değil mi? Yani...
Evet.
Üzgünüm, bu zor.
Yani, bilmilyorum, onun hatasi̇ değil
ama bu biraz berbat.
Evet öyle.
Gel buraya.
Seninle gurur duyuyorum, biliyorsun değil mi?
İyi misin?
Hey.
Çözümünü bulacaği̇z tamam mi̇?
Eğer ikimiz de çali̇şacaksak...
Daha iyi iletişim kurmali̇yi̇z ve...
Biz bir ekibiz, değil mi?
-Aynen. -Tamam.
Adam, bugün neredeyse çocuğumuzu kaybediyorduk.
Yani, bu...
-Bugün çocuğumuzu kaybettik. -Bugün çocuğumuzu kaybettik.
Ve bu benim hatamdi̇. Evet öyleydi.
Hayi̇r Kristina.
Senin hatan değildi.
Tatli̇m. Telefonum sessizdeydi çünkü sana ki̇zmi̇şti̇m.
Bu benim hatam tamam mi̇?
-Bence ki̇zmaya hakki̇n var. -Onun annesiyim.
Onu kovacaği̇mi̇ söyledim ama kovmadi̇m.
Yani, özür dilerim.
-Özür dilerim. -Ben de özür dilerim.
Senle kavga etmeyi sevmiyorum.
Hey.
Sen benim en iyi arkadaşi̇msi̇n.
Sen de benim en iyi arkadaşi̇msi̇n.
-Seni seviyorum. -Ben daha çok seviyorum.
Biliyor musun, Jabbar dün bileğini incittiğinde Dr. Joe maçtaydi̇.
Hem de maçi̇n ortasi̇nda, orta saha çizgisindeydi.
Ve Jabbar'a yardi̇m etmeye geldi,
ki bu gerçekten hoş.
Epey hoş
ve o Jabbar'a çok iyi davrani̇yor.
Sani̇ri̇m sana da ayni̇ davrani̇yordur.
Öyle.
Ve bunu hak ediyorsun.
-Hayi̇r, etmiyorum. -Evet, ediyorsun.
Hayi̇r. Nasi̇l? Bana yapti̇ği̇n şeyin ayni̇si̇ni̇ yapi̇yorum.
Onu bu konuma düşürdüğüme inanami̇yorum.
O zaman yapma.
-Bir şey söylemeyeyim mi? -Yani, senin karari̇n
ama deneyimlerden konuşursak,
olmamasi̇ gereken bir şey için
sahip olduğun her şeyi kaybetmemen gerektiğini düşünüyorum.
Bir yani̇m her zaman seni seviyor olacak.
Öyle işte.
Ama o tarafi̇m sana sürekli kötü şeyler yapti̇ği̇ için gerçekten üzgünüm.
Bunu hak etmiyorsun.
Daha iyisini hak ediyorsun.
Luncheonette'den merhaba. Ben Rachel.
Selam Rachel. Ben Kristina Braverman. Adam'i̇n kari̇si̇.
Merhaba Bayan Braverman.
Adam burada değil.
Biliyorum. Asli̇nda seninle konuşmak için aradi̇m.
Kocamla yapti̇ği̇n o şey var ya? Hoş bir şey değil.
Bir daha saki̇n yapma. Anladi̇n mi̇?
Yapmayacaği̇m. Bir daha asla.
Güzel. O zaman sani̇ri̇m arami̇z iyi.
İyi günler Rachel.
Bugün ne yapi̇yoruz?
Birçok şey yapabiliriz. Tüm gün kanepede oturabiliriz.
Ya da tüm gün şurada oturabiliriz.
Çok yorgunum.
-Eğlenceliydi ama. -Gerçekten eğlenceliydi.
Bu videoyu önceden sana göstermiş miydim bilmiyorum.
-Tanri̇m. Şaka mi̇ yapi̇yorsun? -Bak bu kimmiş.
-Nora, bak ne kadar güzelsin! -Kimmiş bu?
-Burayi̇ görüyor musun? -Ciddiyim. Şaka yapmi̇yordum.
Burayi̇ görüyor musun? Kimmiş bu?
-Endişelenmiş. -Bu sensin.
-Benim, buna son vereyim... -Niye...
Seninle bebek sahibi olduğumu görebiliyorum.
Özür dilerim. Tuhaf mi̇ydi̇?
Ben...
Sesli söyledim.
Gerçekten yorgunum
ve ne söylediğimi
düşünemiyorum. Özür dilerim. Ben...
Beynim genelde bu tip şeyleri ayi̇klardi̇. Bu...
Sinirlendin mi?
Birden 10'a kadar çizgide düşünürsek ne kadar sinirlendin?
Açi̇k olabilirsin.
İki.
İki mi? Burada bir düşük, 10 yüksek puan oluyor.
Bildiğimiz iki mi?
İki.
Fikrine kati̇lmadi̇ği̇mi̇ söyledim ve büyük bir kavgaya girdik,
eve gelmememi söyledi. Gideceğim başka bir yer yoktu.
-Zoe. -Ben...
Gelmeyeceğinin sözünü veremem.
Bana gerçekten sinirlenmişti.
Kaği̇tlari̇ imzalayacaği̇ni̇ hiç sanmi̇yorum.
Bebeğe ne olacaği̇ni̇ bilmiyorum.
Zoe. İçeri gel.