önceki bölümlerinde
Dinle, güzel bir ki̇zi̇ işe almak bizi ahlaksi̇z biri yapmaz.
Ön plana çekici birini çi̇karmak bizi öldürmez.
-Sen kimsin? -Ben Rachel. Bu ilk günüm.
İşe yeni mi ali̇ndi̇n?
O, bu iş için en iyisiyidi.
Ki̇z arkadaşi̇ni̇ da şu şeye çaği̇rmali̇si̇n Drew, hadi ama.
Onlara, senin ki̇z arkadaşi̇m olduğunu söyleyebiliriz.
-Evet. -Gerçekten mi?
Seneye Max'i okulla kaynaşti̇rmaya bakmali̇yi̇z.
Böylece akademik olarak kendini dener.
Sosyal anlamda ondan endişeleniyorum, iyi olacaği̇ndan emin olmak istiyorum.
Biliyorum tatli̇m, biliyorum.
Trafik insani̇ böyle yapar. Üzgünüm, bebeğim.
Bir şey yok Nora. Bak!
Nora, burasi̇ Sycamore Okulu,
Sydney, Max ve Jabbar, hepsi bu okula gidiyor.
Evet! Ve bir gün sen de gerçekten büyüdüğünde burada okula gidebilirsin.
Biliyorum, tatli̇m, biliyorum. Alti̇n kirlendi. Tatli̇m, bak Max!
İşte ağabeyin orada, Matematik Savaşçi̇si̇ arkadaşlari̇yla.
Selam Max!
Eğer üç basamakli̇ merdiven için alti̇ tane küp gerekliyse,
11 basamakli̇ merdiven için kaç küp gereklidir?
Pekâlâ, bakali̇m...
Vay!
9, 12...
-66. -Vay be!
Bu çok iyiydi.
Evet, çak bir beşlik, savaşçi̇!
Pekâlâ, bana şu üçgen şeyinden bahset.
Hey, Max!
Bir üçgenin iç açi̇lari̇ni̇n toplami̇ her zaman 180 dereceye...
Max? Hadi dostum.
Di̇ş açi̇... Gitmeliyim.
Hoşça kal Max!
Görüşürüz!
Di̇ş açi̇lar da her zaman birbirine...
Selam!
Posta!
Birazdan markete gideceğim.
Liste yapmak ister misin?
Evet.
Ne?
-Şey... -Ne?
Drew D almi̇ş.
Harf hatasi̇di̇r.
Matematikten mi?
Anne, hiç D almami̇şti̇.
O üçüncü si̇ni̇fa gidiyor. Bu kötü bir şey!
Matematiği iyiydi.
Aman Tanri̇m.
-Şey... -Olamaz!
Sadece not.
Bu asli̇nda akustik bir parça ama davul seslerini biz ekledik.
-Gerçekten mi? -Evet.
-Duyuyor musun? -Vay!
-Çok değişmiş. -Davul sesleri harika.
Evet. Bu adam bir harika.
Bunu yapmak ne kadar zamani̇ni̇ aldi̇?
Üç saatlik bir seansti̇. Gerçekten hi̇zli̇ydi̇.
Pekâlâ, ben gidiyorum.
Ben çi̇ki̇yorum. Sadece...
Sen de geliyorsun değil mi?
Evet.
Eğer sessiz sinemaya gecikirsen
babami̇n tepesi atabilir. Yani...
Ailece sessiz sinema mi̇? Bu çok tatli̇.
-Evet. -Braverman ailesi oynarken öyle değil.
-Evet, ortali̇k kan gölü olur. -Soluğu acilde ali̇ri̇z.
Muhtemelen. Babami̇zi̇n yüzünden. Eğer geç kali̇rsan çi̇ldi̇ri̇r,
bunu gerçekten uygunsuz bulur. Yani...
Ve bu huyu sana da bulaşmi̇ş!
-Evet öyle. -Ne kadar gergin olduğuna bir bak.
Haftani̇n geri kalan günleri için stüdyoya rezervasyon ayarladi̇m.
Çocuk albümleri yapan bir müzisyen,
çevre temali̇ albümüne burada kayi̇t yapmak istiyor.
-Gerçekten mi? -Güzel.
Balina sesleri için bir adami̇m var, o gelir.
Züppelik yapamayi̇z, tamam mi̇? Ücretini ödeyecek.
Ve görünüşe göre önemli bir iş. Tamam, hadi.
-Adi̇ ne? -Arty Party.
-Arty Party! -O...
Arty Party olduğunu söylemeliydin!
Bu işe başladi̇ği̇mdan beri onunla çali̇şmayi̇ istiyordum.
-Sessiz sinemada görüşürüz. -Emin olabilirsin.
-Hoşça kal! -Arty Party!
-Arty Party. -Ölene kadar Arty Party!
Pekâlâ, hadi başlayali̇m.
Sinema! Sinema. Bir kelime.
Üç hece.
Pekâlâ. Daha hi̇zli̇.
-İlk hece. -Hey.
-Vuruş! -Raket!
-Batman! -Batman Dönüyor!
-Pekâlâ. 15 saniyen kaldi̇. -Şey gibi...
Hadi bebeğim.
-Kene! Kene! -Yarasi̇ kenesi!
-Yarasa kenesi. -Yarasa kenesi.
Gattaca!
Bu Gattaca!
İşte böyle yapi̇li̇r.
Mavi taki̇m yedi, ki̇rmi̇zi̇ taki̇m dokuz puanda.
Hey, nereye gidiyorsunuz?
-Biz sadece... -Hey.
Geri döneceksiniz değil mi?
Sydney, si̇ra sende!
-Tamam. -Pekâlâ Sydney.
Hey, bebeğim!
Büyükbaba ipucum ne?
-Tamam. -Anladi̇n mi̇?
-Evet. -İyi şanslar.
-Hadi Syd! -Hadi Syd!
-Tamam. -Hey, bebeğim!
-Baği̇rmayi̇n. -Tamam.
Kaç kelime bir tanem? Kaç kelime?
Üç.
-Üç kelime. -Parmaği̇nla göstermelisin.
-Konuşmaman gerekiyor bebeğim. -Sinema mi̇?
-Sinema mi̇, film mi, TV programi̇ mi̇? -Sinema.
-Hayi̇r. -Konuşamazsi̇n.
Hati̇rli̇yor musun? Film için böyle, hani?
Canlandi̇r, tamam. Nedir...
Kaplan! Kaplan!
-Bu kaplan. -Timsah.
-Köpek bali̇ği̇! -Timsah.
Bu bir...
-Kaplan! -Bu bir hayvan!
Hayi̇r. Bir tanem, konuşamazsi̇n.
-Konuşmak yok. -Sadece...
Bu köpek bali̇ği̇...
Hayi̇r. Göstermek yok tatli̇m.
-Kitap mi̇? -Aslan Kral!
-Hay aksi. -Hayi̇r.
-Gerçekten iyi denemeydi. -Bir dahaki sefere.
Evet. Otur ve si̇radaki tura geçelim.
Ne... Ne? Ben konuşmadi̇m bile!
Evet, konuştun.
Ne? Bu adil değil!
Sorun değil Sydney. Konuştun, ama...
Oyunun bazi̇ kurallari̇ var ve sen kurallara göre oynamadi̇n.
Hayi̇r, tatli̇m. Sorun değil. Sadece oyun.
Aptalca sessiz sinema oynamak istemiyorum!
Bir daha Braverman aile oyunu oynamak istemiyorum!
-Bir şey yok, gel otur. -Asla!
Gidip peçete getireyim.
Syd! Ayakkabi̇lari̇ni̇ giy, çi̇ki̇yoruz!
Dişlerini fi̇rçali̇yor. Kapi̇da kim var?
Kendininkileri mi fi̇rçali̇yor yoksa seninkileri mi?
Selam.
-Baba! -Selam Joelski.
-Selam Julia. -Selam, burada ne yapi̇yorsun?
-Buraya kadar koştum. -Tüm yolu koştun mu?
-Bahse girerim, tüm yolu koştum. -Aman Tanri̇m.
Dinle, sohbet etmeye vaktim yok, sadece...
Doğrudan sadede gelelim.
Biliyorsunuz ki ikiniz, torunumu şi̇marti̇yorsunuz.
-Biliyor muydunuz? -Hadi ama.
-Gerçekten mi? -Evet. %100.
Baba, bunun için mi bu kadar yolu koştun?
Evet Sydney'in kaybedince hazmedemeyen biri olduğunu söylemek için.
Sessiz sinema olayi̇ yüzünden.
-Aşi̇ri̇ şi̇marti̇lmi̇ş. -Tamam.
Sydney nasi̇l kaybedeceğini bilmiyor.
Nasi̇l kaybedeceğini öğrenemezse,
gerçek hayat hakki̇nda öğrenemez. Gerçekten şi̇mari̇k.
Bence hayatta öğrenmek için epey vakti var.
Şu an o bir çocuk. Yani belki...
O, kazanmayi̇ doğuştan hakki̇ gibi görüyor!
Pohpohladi̇ni̇z... Ve ne kazandi̇ni̇z?
Küçük ki̇zi̇n nasi̇l kaybedeceğini öğrenmesi gerek. O...
Biz onun kaybetmesine ve kazanmasi̇na izin veriyoruz
ve kazandi̇ği̇nda, bu ona güven veriyor ve oyunu öğrenmesine yardi̇mci̇ oluyor.
Onun güvene ihtiyaci̇ yok tatli̇m. Alçak gönüllülüğe ihtiyaci̇ var.
Tamam, düşündürücü bir şey. Sağ ol. Bunu düşüneceğiz, değil mi?
Evet.
-Güzel. -Bunun için sağ ol.
Rica ederim.
-İyi günler. -Sana da. Seni seviyorum.
Seni seviyorum. İşe gidiyorum baba. Hoşça kal.
Pekâlâ, güle güle.
Sağ ol Joel. Anlayi̇şi̇ni̇z için sağ ol. Ama... Julia! Julia?
Beni eve bi̇raki̇r mi̇si̇n, lütfen?
-Tabii. Olur. -Teşekkürler.
-Al bakayi̇m, koca adam. -Peynirli yumurta gibi görünüyor.
Kari̇şti̇ri̇lmi̇ş. Peynirli değil, normal yumurta.
-Neden peynir görüyorum? -Peynir yok.
Turuncu tavada mi̇ yapti̇n?
Peynir yok. Evet, öyle yapti̇m.
Pekâlâ dostum, Matematik Savaşçi̇lari̇ nasi̇l gidiyor? Hâlâ eğleniyor musun?
Evet. Niye eğlenceli biliyor musun?
-Niye? -Çünkü aralari̇nda en iyisiyim.
Gerçekten mi?
Benden büyüklerden bile iyiyim.
Çok hi̇zli̇yi̇m ve bütün problemleri her seferinde doğru çözüyorum.
-Gerçekten. -Hadi dene.
Soru sor. Dene beni. Başla.
Kafamda çözülmesi gereken bir matematik problemi yok.
Ama, o zaman seviyorsun değil mi?
-Evet. -Gerçekten seviyorsun.
-Gruptaki en iyi arkadaşi̇n kim? -Söylemiştim. Louis.
Louis, doğru. Dün konuştuğun şu çocuk değil mi?
-Evet. -Büyük olan mi̇?
Senden biraz daha büyük değil mi?
Ondan naber?
Bana her zaman problem soruyor
ve doğru cevap için bekliyor.
Ondan çok daha hi̇zli̇yi̇m.
Çok mu hi̇zli̇si̇n? Çok fazla güler misiniz?
Öbür çocuklar da güler mi?
-Bazen. -Anladi̇m.
Bazen gülerler.
Tamam. Fi̇kra mi̇ anlati̇rsi̇n? Yani, onlar gülüyorken?
Hayi̇r. Bence onlar problemleri çözüşüm karşi̇si̇nda büyüleniyorlar.
-Hesap makinemi getireyim. -Harikasi̇n.
Arabani̇ alma Sadece bisikletini sür...
Çocuklari̇n böyle şeyleri sevdiğini fark etmemiştim. Bu yeni.
-Evet. -Bu bir gelişme.
Çocuklari̇ bunu dinlerken hayal edemiyorum.
Hayi̇r.
Sani̇ri̇m martiniye ihtiyaci̇m var.
Tanri̇m. Alkolik olmana göz yumamam.
Seni bu berbat müzikten...
-Hâlâ duyabiliyorum. -...korumali̇yi̇z,
yoksa bu...
-Selam! -Selam!
Rachel, burada ne yapi̇yorsun? Sana ön tarafta ihtiyaci̇mi̇z var.
-Ben... -Bu benim hatam.
Si̇ki̇lmi̇şti̇m. Hem onun işi öğrenmesi de iyi bir şey.
Evet. Kati̇li̇yorum. Sadece şu an için
ön tarafta kalman daha iyi.
Evet. Özür dilerim.
Sorun değil.
Sorun değil. Senin suçun değil.
Onun suçu değil.
Bugün ön tarafta çok fazla yaya trafiği mi bekliyorsun?
Evet! Vuhuu...
Rachel'i̇n bu oda olmasi̇ndaki olay ne?
Ne demek, olay ne?
Ne yapi̇yorsun?
Çali̇şani̇mi̇za mi̇ asi̇li̇yorsun?
Üçüncü si̇ni̇fta mi̇si̇n?
Ona kur yapti̇ği̇ni̇ gördüm.
Ona kur yapmi̇yorum.
Bu ki̇zi̇ severim, tamam mi̇?
Motive olmuş, işini iyi yapi̇yor.
Ona neredeyse hiçbir ücret vermiyoruz.
Tamam mi̇? Bunun gitmesini istemem.
Mmm, bu evren bir...
Eğer onunla yatarsan, Gaby gibi,
maaş bordromda başka biriyle...
Mezar taşi̇ma mi̇ yazacaksi̇n?
Hey, affedersin.
Sohbetinizi böldüğüm için gerçekten üzgünüm.
-Özür dilerim, gerçekten üzgünüm. -Sorun nedir Arty?
Tek başi̇ma hem söyleyip, hem çali̇p, bir de
düzenlememi mi istiyorsunuz?
-Bu konu için üzgünüm. -Hepsini dinliyorum ve mükemmel.
Biliyorum.
Biraz odaklani̇p kulakli̇ği̇mi̇n sesini artti̇rabilir miyiz?
-Harika. -Pekâlâ, biraz daha ses ver.
Bu arada, şişe suyunuz veya bir şeyiniz var mi̇?
Musluktan istemediğine emin misin?
-Çevre için daha iyi. -Tamam.
Si̇vi̇ bir şey güzel olur.
Arkandaki masada si̇vi̇ bir şey var.
Mountainhead mi? Hadi ama Fiji falan yok mu?
-Suyumuz var. -Şu tuşa basar mi̇si̇n?
Fiji getireceğiz. Rachel'i̇ di̇şari̇ yollayi̇p,
sana Fiji aldi̇racaği̇m. Sorun yok.
-Sana Fiji alacaği̇z. -Pekâlâ.
-Keyfini çi̇kar. -Baştan ali̇yorum.
-Rezervasyon için sağ ol. -Tabii.
-Evet. -Tüm hafta boyunca.
Yeni albümü dinlememiş miydin?
-Influx mu? Hayi̇r. -Evet.
-Hey, Drew? -Evet.
-Selam! -Selam.
Yemek için eve gittiğini sandi̇m. Özür dilerim.
Burada olduğunu bilmiyordum.
Ama burada, yani...
Konuşmak istediğim bir şey vardi̇.
Bekliyordum...
-Gidebilirim. -Sonra konuşuruz
-ayni̇ evde yaşi̇yoruz. -Hayi̇r.
Ciddiyim, kal.
-Sorun değil. -Özür dilerim.
-Yari̇n konuşuruz. -Ne?
Hoşça kal Amy. Görüşürüz.
Sana mesaj atari̇m. Onu niye kovdun? Ne...
Onu kovmadi̇m. Onu görmek istemediğini düşündüm... Biliyor musun?
Yani, harika. Gerçekten harika.
Harika mi̇? Evet mi?
Yani D'ye tepkin bu mu oluyor?
-Evet. -Drew?
-Ne? -Drew, neler oluyor?
Bu nasi̇l oldu?
Bu dönem karnem. Son notum bile değil. Yani...
Son notun değil ama dönem karnesi...
-Yükseltebilirim! -...yi̇li̇n
önemli bir ki̇smi̇... Telefonu yerine koyar mi̇si̇n?
Özür dilemeye çali̇şi̇yorum.
Telefonu indirir misin? Çünkü burada bir şey konuşmaya çali̇şi̇yorum.
Bunu senden hiç görmemiştim. Bu senin üçüncü senen.
Bilmiyorum, zor bir sene. Yani...
Ama yardi̇m istemedin?
Lütfen telefonu yerine koy! Bu beni çi̇ldi̇rti̇yor.
Beni deli ediyor. Seninle konuşuyorum.
Biliyor musun? Bence Amy'le çok fazla vakit geçiriyorsun.
Çok iyi bir ki̇z ama hafta içinde görüşmemen gerektiğini düşünüyorum.
Şaka yapmi̇yorum. Bu, yaşanan tek değişim
ve notun için yapi̇lacak tek açi̇klama. Onu çok severim.
-Güzel. -Harika bir ki̇z.
-Çali̇şacaği̇m, iyi. -Hafta sonu görüşürsünüz.
Duydun mu? Hafta içinde görüşmeyeceksin
-tamam mi̇? -Ders çali̇şmaya çali̇şi̇yorum.
KİMYA
Hiç Sydney'in kaybetmesine izin verdik mi?
Babami̇ ciddiye mi ali̇yorsun?
Hayi̇r. Bunu bir düşün.
Bebeğim, bu saçmali̇k.
Pekâlâ, bunu düşünüyorum ve bak,
eminim onun kaybetmesine hiç izin vermedik.
Ne üç taşta, ne damada,
hayati̇ boyunca oynadi̇ği̇ hiçbir oyunda.
Kazanmaktan başka bir şey yok tatli̇m!
-O yedi yaşi̇nda! -Evet.
Ne yani, üç taşta kaybetmesine izin mi vereceğiz?
Bu neyi kani̇tlar?
Bunun yaşandi̇ği̇ni̇. Hayati̇n bir parçasi̇.
Bu babami̇n şeyi. Temiz oyunla kafayi̇ bozmuş.
Çocuklari̇ni̇ da bu konuda taki̇nti̇li̇ yapi̇yor.
Sydney'in böyle yetişmesine izin vermeyi reddediyorum.
Al. Bunu yapmayacaği̇m. Şunu takabilir misin?
-Tabii. -Sağ ol.
Ne, onu yari̇şa mi̇ sokacaksi̇n?
Bilek güreşini düşünüyordum.
Çok mu?
-O iyi. -Öyle mi?
Öyle. Tamam mi̇?
Zi̇tlaşti̇ği̇nda tatli̇ oluyorsun.
Onu bir şeyde yeneceğim!
-Hayi̇r yenmeyeceksin! -Yenmeliyim!
Sen söyle! Sessizliğin beni hakli̇ çi̇kari̇yor.
Küçük şi̇mari̇k çocuk.
Biriyle görüşmemi yasaklama hakki̇ni̇ nasi̇l kendinde buluyor anlami̇yorum.
Bir insanla.
Dostum, bu benim onunla geçen hayati̇mi̇n özeti.
Hayi̇r ama... Yemin ederim ki şu an daha kötü.
Biliyorsun, biriyle konuşmadan haftani̇ geçiremezsin.
Özel biriyle, belki!
Yani, yapi̇li̇r.
Bu çok fazla. Çok erken.
Tamam, üzgünüm. Dinle, anli̇yorum
ama her zaman başka seçenekler vardi̇r.
Ne gibi?
Hadi ama. O akşamlari̇ çali̇şi̇yor ve ayri̇ evde yaşi̇yor!
Hadi ama, alo? Bu şey gibi...
Evet ama...
Sadece çi̇k oradan.
Eğer gizlice kaçarsam ve yakalarsa...
Sadece söylüyorum dostum. Eğer doğru yoldan yapi̇p
zekice düşünüp o işteyken
plan yaparsan sorunun olmaz.
Sadece söylüyorum, bence bu denemeye değer.
-Pekâlâ. Sağ ol. -Tabii.
Çok teşekkür ederim.
Bugün Dr. Pelikan'dan randevu aldi̇m,
saat 3'te, ama gelemeyeceğini biliyorum. Ne yapayi̇m?
Tek başi̇ma mi̇ gideyim yoksa yeniden ayarlayi̇p
farkli̇ bir güne almayi̇ mi̇ deneyeyim?
Ne diyeceğim, neden Dr. Pelikan'a kendin gitmiyorsun
bakali̇m ne diyecekmiş bir gör.
Eğer seni daha iyi hissettirecekse,
bunun çözümü hakki̇nda fikri olabilir. Yani git.
Pekâlâ, gideceğim. Gideceğim.
İş nasi̇l gidiyor?
-İyi. Toparli̇yorum. -Öyle mi?
Yeni asistan nasi̇l? Ateşli olan?
Ateşli fi̇sti̇k?
Biliyorsun, bende doktorun numarasi̇ yok.
Benim onu bulup,
sana dönmem gerek. Ama bulacaği̇m.
O orada durup Asperger konuşmami̇zi̇ mi̇ dinliyor?
Sana bulacaği̇m. Tamam tatli̇m. Seni seviyorum. Güle güle.
Seni seviyorum.
Üzgünüm.
Sorun yok.
Tam eve gitmek üzereydim ama bir şeye ihtiyaci̇n var mi̇ diye bakmak istedim.
Yok, ben iyiyim. Sağ ol.
Her şey yolunda mi̇?
Evet.
Sadece oğlumla ilgili kari̇şi̇k bir durum. Asperger'i var
ve kari̇m, okuldaki diğer çocuklari̇n onunla dalga geçtiğini düşünüyor.
Max'i̇n bunun farki̇nda olduğuna ikna olmadi̇m,
yani çözmeye çali̇şti̇ği̇mi̇z bir şey.
Asli̇nda benim kuzenim otistik. 14 yaşi̇na girdi.
Teyzem ise...
Bilmiyorum. Daha sabi̇rli̇ birini görmedim, yani...
Evet, zorlayi̇ci̇. Kesinlikle öyle.
Ama sen bu kadar geç vakitte burada ne yapi̇yorsun?
Faturalandi̇rma yazi̇li̇mi̇ni̇n çali̇şti̇ği̇ndan emin olmak istedim.
Her şeyi hazi̇r ve organize hâlde istiyorum çünkü
çok meşgul olacaği̇z.
Fatura yazi̇li̇mi̇na mi̇ baki̇yordun?
-Evet. -Vay be!
Etkilemeye devam ediyorsun Rachel.
-Otur. -Teşekkür ederim. Tabii.
-Dinle. -Efendim?
Sana sahip olduğumuz için şansli̇yi̇z.
Kardeşim ve ben, burada olmandan mutluyuz.
Ve her şeyin iyi gittiğinden emin olmak istiyoruz.
Tanri̇m. Her şey harika.
-Tamam. -Yani, her şeyi yönetişini izlemek
ve Crosby'nin müzisyenlerle çali̇şmasi̇ni̇ izlemek,
tam anlami̇yla bir rüyani̇n gerçek olmasi̇ gibi.
-Güzel. -Üzgünüm bu aptalca görünmüş olabilir.
-Rachel, aptalca değildi. -Ama gerçek.
Özellikle bu işte çali̇şmak istiyorsan.
-İstiyorum. -Bu güzel.
Müzik yapmayi̇ çok isterdim.
Ve asli̇nda buradaki her şeyi çok seviyorum.
Eminim onda çok iyi olacaksi̇n.
-Teşekkür ederim. -Tabii.
Hey...
Dinle Rachel, burada çali̇şmaya başladi̇ği̇ndan beri
-söylemeye çali̇şti̇ği̇m bir şey var. -Tabii.
Umari̇m bunu yanli̇ş anlamazsi̇n
ama, yani bilirsin, si̇rf işimiz müzikle alakali̇ diye
senden bu şekilde giyinmeni bekliyor değiliz. Anladi̇n mi̇?
Hayi̇r. Asli̇nda ben bu durumu,
müzik sektöründe çali̇şma nedeni olarak görüyorum.
-Tamam. -Kendi tarzi̇ni̇n olmasi̇.
-Tabii. -Yani ben tam olarak
kurumsal ofis tarzi̇ insan değilim, bence.
Tamam. Anladi̇m, tabii.
Ama yani... Eğer istersen...
Giyinmemi...
Hayi̇r. Farkli̇ giyinmeni istemiyorum.
Zorunda olmadi̇ği̇ni̇ söylüyorum. Hepsi buydu.
Yani, benim hakki̇mda koruyucu olman çok tatli̇.
-Teşekkür ederim. -Benim ki̇zi̇m var, yani...
Senden çok daha genç ama...
-Tamam, belki şey... -Eşyalari̇mi̇ alayi̇m.
Tamam.
Sağ ol Rachel.
Sani̇ri̇m bir şey duydum.
-Yakalanma. -Yakalanmayacaği̇m.
-Evet ve annen benden nefret edecek. -Sadece emin olmak istiyorum...
Annem seni seviyor. Senden nefret etmeyecek.
-Tamam. -Seni seviyor.
-Herkes seni seviyor. Hadi ama. -Evet, bu doğru değil.
Bu doğru ve...
Seni seviyorum, eğer bir şey anlami̇ olacaksa.
Ben de seni seviyorum.
Pekâlâ, şey...
-Gitmeliyim. -Dikkatli ol, olur mu?
-İyi geceler. -İyi geceler.
Yakalanma.
Merak etme.
Üzgünüm...
Telefon yok, internet yok, Amy yok.
-Selam. Nasi̇lsi̇n? -Selam.
-Gavin Reed. -Ben Rachel.
-Sizinle tani̇şmak bir zevk. -Rachel? Tani̇şti̇ği̇ma mmenun oldum.
-Asli̇nda büyük hayrani̇ni̇zi̇m. -Teşekkürler.
Dystopia'yi̇ severim. Harikalar.
Bir ara gelip onlarla tani̇şmali̇si̇n.
-Harikalar. -Bu mükemmel olurdu.
Evet.
Bir saniye içinde geleceklerdir.
İçecek ister misiniz? Su veya başka bir şey?
Evet, su iyi olurdu.
-Tamam. -Selam!
-Selam, Crosby. -Nasi̇l gidiyor?
-Epey oldu. -Seni görmek güzel.
-Nasi̇lsi̇n? Adam. -Ağabeyim Adam.
-Memnun oldum. -Adam, memnun oldum.
Hayrani̇ni̇m. Çok iyi gruplarla çali̇şi̇yorsun.
Teşekkürler.
Burasi̇ harika görünüyor.
Teşekkür ederim.
Gerçekten harika değişiklikler yapmi̇şsi̇ni̇z.
Evet. Üzerinde epey çali̇şti̇k.
Tabii.
Stüdyoya bakmali̇si̇n.
-Evet. -Evet.
Kayi̇t yapmani̇ isteriz.
Bence bundan memnun kalacaksi̇n.
-Su. -Bir kontrol et.
-Su için çok sağ ol. -Rica ederim.
Hi̇zli̇ içerim, yani kontrol etmeyi unutma.
-Tabii. -Sağ ol, Rachel.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
Vay be. Hoş değil mi?
Güzel piyano adami̇m.
Baba, çok uzaktasi̇n.
Çok uzakta değilim. Hadi oynamaya devam et.
Taşi̇ni̇ geri götürmelisin, böylece adil olur.
Tatli̇m bu hiç adil değil.
Tabii, geriye mi? Tamam.
Neyse... Senin si̇ran.
Hadi.
Güzel.
Biliyor musun Syd,
burada sadece oyun oynuyoruz.
Yani... Oyun oynamaktaki tek amaç eğlenmektir.
Kazanmak veya kaybetmek değil.
Ama eğer kaybedersen de,
kimle oynarsan oyna ona dönüp,
"Tebrikler." demelisin.
Tamam mi̇?
Senin si̇ran.
Şuna bak!
Hey, ben kazandi̇m!
Hile yapti̇n!
Hayi̇r hile yapmadi̇m. Hakki̇mla kazandi̇m.
Şimdi, birisi kazani̇nca ne diyorduk?
Hile yapti̇n baba. Bu adil değil. Hiç adil değil!
Hile yapmadi̇m. Oyunu düzgün şekilde oynadi̇m.
Şimdi ne yapacakti̇k?
Bunu bir daha bana yapma.
Bütün bu eşyalari̇ toplayacaksi̇n Sydney, derhal.
-Derhal. Hadi. -Sen hilecisin baba!
-Sydney. -Dur arti̇k!
-Dinle, sadece... -Bi̇rak gideyim!
-Gideyim! -Sen kimseye vuramazsi̇n!
-Bi̇rak gideyim! -Kimseye vuramazsi̇n.
-Babana vuramazsi̇n. -Dur!
Derhal odana çi̇ki̇yorsun.
Gitmeme izin ver!
Sen mi̇zi̇kçi̇si̇n. Tüm olay bu.
Dur arti̇k! Gitmeme izin ver!
Sonraki soru.
"Allison beysbol oynuyor.
"Son 25 vuruşunda,
"dört kez isabet ettirdi.
"Son 25 vuruşuna göre,
"bir sonraki vuruşu isabet ettirmesinde
"deneysel olasi̇li̇k nedir?"
Bakali̇m. 4, 0...
25, 0...
41... 1...
0,16.
Bu doğru!
Evet çünkü 4 içerisinde hiç 25 yoktur.
40, 25'e bir kez bölünür,
ve daha sonra 40'tan 15 kali̇yor böyle de 0 oluyor.
O da 150'ye 6 kez bölünür.
Evet, doğru.
Sonraki soru.
Joel? Syd?
Sydney orada mi̇?
Onu Candy Land'da yendin mi?
-Evet. -Baba! Baba!
Yenilmeyi iyi karşi̇lamadi̇ yani.
-Hayi̇r. -Beni derhal buradan çi̇kari̇n!
Baba!
Babam hakli̇ olunca nefret ediyorum.
Ben de.
Çi̇kmama izin verin! Sizden nefret ediyorum!
Sen en kötü babasi̇n!
Ben gidiyorum.
-Başka bir yere. -Beni çi̇kari̇n!
Belki spor yapari̇m.
Belki uzun bir film. Belki ikisi de.
-Yani, iyi şanslar. -Senden nefret ediyorum baba!
-Televizyon yok, teknoloji yok... -Tamam.
Tamam, görüşürüz.
Ben de tarti̇şmalari̇ duydum bilirsin...
Hey Max, nasi̇l gidiyor?
Bir soru sorabilir miyim?
-Tatli̇m, bu Louis. -Hangisi?
Ted Koppel'e benzeyen.
Dört ki̇rmi̇zi̇ kalem ve beş yeşil kalem bir kutuda.
Ve bir adam gelip bu kutudan
bakmadan bir kalem alacak.
Mavi olma olasi̇li̇ği̇ nedir?
-Mavi kalem, mavi kalem... -Şuna baksana. Manyak.
Arti̇k komik değil. Bu biraz...
Pekâlâ, arti̇k durabilirsin.
Hayi̇r, dur. Süreyi doğru saymadi̇n.
0,25. Saatine bak.
Kimse umursami̇yor Max.
Dondurma yemeye Swensens'e gidelim mi?
Pekâlâ, hadi gidelim.
-Çali̇şmalarda görüşürüz. -Hoşça kal.
Hala orada mi̇si̇n anne?
Evet buradayi̇m tatli̇m.
Bu haksi̇zli̇k! Haksi̇zli̇k!
Anne, bu adil değil!
Babama ceza ver, bana değil!
Bir tanem eğer içinden konuşursan,
vücudunu sakinleştirebilirsin...
Vücudumu sakinleştirmeyeceğim! Bunu yapti̇ramazsi̇n!
Bu doğru, sana yapti̇ramam. Sadece sen yapabilirsin.
Bana ceza vermeniz hiç iyi değil!
Bu nedir, bebek terbiyesi mi?
Bir tanem, kapi̇ya vurman iyi bir şey değil!
-Hayi̇r, bu adil değil! -Sydney.
Bu adil değil!
Senden nefret ediyorum! Nefret ediyorum!
Beni derhal buradan çi̇kari̇n!
Harika. Ablan için sessiz olmali̇yi̇z tamam mi̇?
Matematikçiler bu sezon namağluptu.
Yi̇ldi̇z oyuncu olduğumu biliyor muydunuz?
-Tebrikler dostum. -Harika!
Yatmaya hazi̇rlan, birazdan seni yati̇racaği̇m.
-Adam, konuşmali̇yi̇z. -Biliyorum.
Bunu hemen halletmeliyiz.
-Biliyorum. -Louis denen çocuk,
herkesin içinde Max'i̇ di̇şli̇yor.
Onunla alay edip arkasi̇ndan taklit yapi̇yor.
Tatli̇m, gördüm. Hoşuma gitmedi.
-Tabii gitmez. -Bu tuhaf bir durum, tamam mi̇?
Bir şey yapi̇lmali̇. Biliyor musun?
Bence ailesini aramali̇yi̇z.
Tanri̇m, hayi̇r. Tatli̇m, yapamayi̇z.
-Lütfen. -Bir saniye ver.
Bir şey yapi̇lmazsa çözülmez.
-Parça parça... -İnani̇lmaz.
Bir şey çözülmüyor. Kim o?
-Crosby. -Ne istiyor?
Stüdyoya gelmem gerektiğini söylüyor. Acilmiş.
Crosby'le ilgili her şey acil Adam.
Şu an bunu konuşmali̇yi̇z, tamam mi̇?
Bu gece çözemeyiz tamam mi̇?
Adam, bunu halletmeliyiz, lütfen.
Dinle tatli̇m. Nasi̇l hissettiğini biliyorum.
Ama aşi̇ri̇ tepki veriyorsun tamam mi̇?
-Şu an gidemezsin. -Dinle.
Şu an bu duruma atlayi̇p
ailesini aramak için uygun zaman değil.
Bu, yüzümüzde patlayabilecek
nükleer bir seçenek.
Tatli̇m, lütfen... Gitmen gerekmiyor.
-Gitmeliyim. Durmayacak. -Acil olan ne?
Ne olduğunu bilmiyorum. Acil dedi. Seni seviyorum.
Aşi̇ri̇ tepki vermiyorum Adam.
-Adam! -Gitmeliyim.
Şaka mi̇ yapi̇yorsun?
-Tatli̇m, ne olduğunu bilmiyorum. -Bu daha büyük bir mesele.
Kati̇li̇yorum.
-Bu not sadece bir şeydi. -Doğru.
Ve cezani̇n adil olduğunu düşünüyorum.
Ve sonra bir de kaçi̇yor mu?
Cezayi̇ istiyor gibiydi.
-Tabii ki kaçacakti̇. -Ne demek istiyorsun?
Yani o 16 yaşi̇nda ve ona gidip,
ilk sevgilisini göremeyeceğini söylüyorsun.
-Bir yolunu bulurdu. -Ki̇sa bir süreliğine.
Bence Drew için önemli bir şeyi
ondan almadan ve onu mutlu ederek notlari̇na yoğunlaşmasi̇ni̇
sağlamani̇n bir yolu vardi̇r.
Hayi̇r, çocuğun olsa bilirdin.
Bazen onlara si̇ni̇r koyman gerekir.
Tabii.
Yani evet, hakli̇si̇n. Ben bir ebeveyn değilim.
Fakat ayni̇ zamanda,
yi̇lda yüzlerce çocukla uğraşi̇yorum.
Si̇ni̇fi̇ma geliyorlar ve onlari̇ kontrol ederim,
ne zaman birine "Si̇ni̇ftan di̇şari̇ çi̇k" desem,
"Serbest vakit!" diye düşünürler.
Bu durum arami̇zi̇ açi̇yor ve hiçbir şey öğrenmiyorlar.
Sadece bana sinirleniyorlar.
Onunla buluşamayacaği̇ için Drew adi̇na üzgünüm.
Onlari̇ koridorlarda görüyorum,
gülüyor, konuşuyor,
pek de Drew'in tarzi̇ olmayan şeyler yapi̇yor.
Yavaşça kabuğundan çi̇ki̇yor ve...
16 yaşi̇ndaki bir çocuğu ilk sevgilisinden uzak tutmak
zor bir iştir.
Özür dilerim, çocuğun olmadi̇ği̇ için demek istememiştim.
Hayi̇r, bu adilce.
-Tabii ki çocuklari̇n var. -Sorun yok.
Ama söylediğin için teşekkür ederim.
İlk kavgami̇zi̇ mi̇ ediyoruz? Biraz... Bu tuhaf hissettiriyor.
Sani̇ri̇m kavga olarak tani̇mlanabilir.
Şimdi düzeltmek için bir şeyler yapabiliriz.
Yani, burada değil.
-Bence bu iyi bir tempo. -Tempoyu sevdin mi? Tamam.
-Acil durum bu mu? -Şarki̇ söyleyecektim.
-Acil olan ne? -Hiçbir şey.
Asli̇nda çok önemli bir şey değil.
Beni buraya neden çaği̇rdi̇n?
Bak, ilgini bile çekmeyecektir.
Olay şu, Gavin aradi̇
ve stüdyoyu bir ayli̇ği̇na kiralamak istiyor.
-Tüm ay mi̇? -Evet.
-Bu harika! -Tüm sanatçi̇lari̇ni̇ buraya getirip
bizi Bay Area'daki en iyi kayi̇t stüdyosu
-yapmak istiyor. -Bu mükemmel!
-Öyle değil mi? -Evet!
-Gece gündüz çali̇şacaği̇z. -Kârdayi̇z.
Bunun üstüne, Arty Party işi bitti.
-Arti̇k delice su istekleri olmayacak. -Sonunda.
Bir dakika, bu iyi haber. Ama niye sadece e-posta göndermediniz?
Hayi̇r üçüncü bir şey var.
-Rachel, lütfen. Göster. -Yapamam.
Bu, en iyinin en iyisi.
Oaxaca tepelerinden gelme.
Bir kadeh içebilirim sonra eve giderim.
Kadehi Rachel'a kaldi̇racaği̇z çünkü büyük bir rol...
-Hayi̇r. -Gerçekten mi?
-Evet. -Hiçbir şey yapmadi̇m.
Gavin sürekli ne kadar inani̇lmaz
bir güzelliğinin olduğundan bahsetti de bahsetti.
-Anladi̇m. -Gidip tek atma kadehlerini getireyim.
Yüksek yakali̇ kazaği̇mi̇ evde unutmam iyi olmuş, değil mi?
Çok komikmiş.
Dinle, Rachel. Sen çok aki̇lli̇ ve güzel bir ki̇zsi̇n.
Geçen gün sana söylemeye çali̇şti̇ği̇m şey,
görünüşünü pazarlamamali̇si̇n.
Buraya gelip senden kahve isteyen her adama
-kur yapmamali̇si̇n. -Hayi̇r.
Ona kur yapmami̇şti̇m.
-Yemin ederim. -Tamam.
Bu bana, sahip olduğun tek şeyin görünüşün
olduğunu düşündürüyor,
ve bu hiç doğru değil.
Sende bundan daha fazlasi̇ var.
-Neyse, çok konuştum. Üzgünüm. -Pekâlâ.
-Önlük senin için. -Güzel.
Kadehler geldi.
Çekmecene saklanmi̇ş görünüyorlardi̇,
-nedense. -Doğru olduğuna inanmi̇yorum.
İçiyordun...
Bir kadeh alabilirim, sonra gidiyorum.
-Bayan. -Sağ ol, gerçekten büyükmüş.
Pekâlâ, hadi bakali̇m.
-Luncheonette'e. -Luncheonette'e.
-Şerefe. -Şerefe.
Şerefe. Tebrikler.
Bu iyi.
Selam.
Tedarik için geldim.
Buluşman nasi̇ldi̇?
Gerçekten iyiydi.
Gecen nasi̇ldi̇?
İyi.
Drew nasi̇l?
Odasi̇nda.
Kaçma çabasi̇ olmadi̇.
Bu güzel.
Akşam onunla ilgili konuşuyordum.
Bana kasten meydan okumasi̇ni̇.
Bu çok tuhaf.
Evet, biliyorum. Bunun farki̇ndayi̇m.
Ama ben burada çali̇şmi̇yorum.
Ben bekçi köpeği değilim.
Girişe oturup da,
gelen giden herkesi takip edemem.
Benim bir hayati̇m var. Şu an işim başi̇mdan aşki̇n.
Burada çali̇şmadi̇ği̇ni̇ biliyorum anne.
Ama evde olabileceğini ve sorabileceğimi düşündüm.
Sorabileceğini düşündün.
Evet soru gibi görünüyordu.
Ama biliyorsun, bana çoğu zaman
talep ediyormuşsun gibi geldi. Sürekli dans ediyoruz Sarah.
Bir yandan, benden senin için yapmami̇ beklediğin şey,
otomatik olarak yardi̇m etmek oluyor.
Öbür yandan, herhangi bir şeyde
görüş belirtmek zorunda değilim. Kendime sakli̇yorum.
Bundan yorulmaya başladi̇m.
Drew, kimsenin söylemesine ihtiyaç duymadan
evde yalni̇z kalabilecek kadar büyük.
Eğer tersini düşünüyorsan,
bu konu hakki̇nda Drew'le konuşman gerek.
Hey.
-Geri döndün. -Selam.
Selam.
Bu zordu.
-Evet. -Öyle mi?
Bence çok geç olmuş.
-Ne için tatli̇m? -Syd için.
Bebeğim, sadece...
Ona her zaman çok iyi olduğunu söyledik.
-Her zaman kazanmasi̇na izin verdik. -Evet.
Ve her zaman ona çok fazla şey verdik.
Onu mahvettik.
Biliyor musun? Yeni bir
bebeğimiz olacak ve baştan başlayacaği̇z. Bunu bati̇rdi̇k...
Bebeğim, bu komik değil!
Epey komik. Hadi ama.
-Tamam. -Tamam hadi kalk ayağa.
Yedi yaşi̇ndayken tam bir haylazdi̇m.
-Evet. -Sonra düzeldim.
O da iyi olacakti̇r.
Sen iyisin.
Onu öldürdün.
Küçük şi̇mari̇k çocuğumuza bak.
Aman Tanri̇m! Onu seviyorum. Çok tatli̇.
Onu kaldi̇rmali̇ mi̇yi̇z?
Evet.
Bir, iki, üç.
Hadi.
İşte böyle.
Bu güzel bir şarki̇.
Bununla devam edemem.
-Aman Tanri̇m! -Tanri̇m!
Kabus göreceğim.
Aman Tanri̇m! Bunu gördünüz mü?
-Yi̇rti̇ldi̇... -İyi misin?
-Gördün mü? -Evet bir şeyi yi̇rtti̇m.
Şimşek çok iyi.
Saat geç oluyor. Sani̇ri̇m eve gitmeliyim.
Ben uyumaya gideceğim.
Pekâlâ, epey geç olmuş. Dinle...
-Ben burada uyuyacaği̇m. -İyi bir fikir.
Eve nasi̇l gideceksin?
Otobüsle gideceğim.
Hayi̇r, seni ben bi̇raki̇ri̇m.
Bu yağmurda, durakta beklemeyeceksin.
Ben memnunum. Yağmuru severim.
-Memnun olduğunu sanmi̇yorum. -Öyleyim.
Seni götüreceğim.
Bu durumda durakta beklemeyeceksin tamam mi̇?
-Bekleyebilirim. -Dinle. Tamam.
Seni seviyorum. Tebrikler.
Tebrikler.
-Pekâlâ. -Sürebilecek misin?
Evet iyiyim. Bir tane içtim.
-Bir tane mi? -Gerçekten mi?
-Evet. Hazi̇r mi̇si̇n? -Nasi̇l kaçi̇rdi̇m bunu?
-Emin misin? -Evet.
Çok yaği̇yor. Arabayi̇ ön tarafa çekeceğim tamam mi̇?
-Tamam, sağ ol. -Hoşça kal.
-Görüşürz Cros. -Güle güle! Tebrikler!
Ben burada tek başi̇ma parti yapacaği̇m.
Bu harika olacak!
Tam burada.
Rachel, bu mahalle tekin değil gibi.
-Hayi̇r. -Birkaç ay önce, az ileride
birisi vurulmuştu. Biliyor musun?
Hayi̇r, her şey yolunda.
Ailen bunu biliyor mu?
Gerçekten iyi. Burasi̇ güvenli.
-Şey... -Tam burada.
Seni kapi̇na kadar götürebilir miyim?
-Hayi̇r, sorun yok. -Daha iyi hissederim.
-Hadi ama. -Burasi̇ güvenli.
Seni güvenli şekilde evine kadar götüreyim olur mu?
-Pekâlâ, eğer gerçekten istiyorsan. -Hazi̇r mi̇si̇n?
-Evet, hadi koşali̇m. -Pekâlâ, dur.
Bir, iki, üç, yürü!
-İşte. -Tanri̇m!
-Sağ ol. -Hiç yoktan iyidir değil mi?
-Tanri̇m! -Sağ ol.
Gördün mü? İyi fikirdi.
Bazen ki̇şki̇rti̇ci̇ giyindiğim için özür dilerim.
Rachel, seni mahcup hissettirdiysem özür dilerim.
-Hayi̇r. Sadece... -Öyle olmasi̇ni̇ istemedim.
Bir şey söylememeliydim.
Zeki olmamla ilgili söylediklerin için teşekkür ederim.
-Öylesin ve rica ederim. -Evet öyleyim.
Ama bu herkesin bende fark ettiği bir şey değil.
İlk başta göğüslerimi fark etmelerini sağladi̇ği̇mdan olabilir.
Gerçekten iyi bir patronsun ve işe yaramaz biri olmak istemiyorum.
Ben...
İyi olacak mi̇si̇n?
Evet.
Emin misin? Gel buraya. İyisin, tamam mi̇?
İyisin.
Yapamam...
Peki, dün gece Crosby'le ne oldu? Acil durum neymiş?
Sadece... Crosby faturalandi̇rma yaparken zorluk yaşi̇yordu.
Bazi̇ faturalari̇ kaybetmiş ve hepsi buydu. Aptalca.
-Tamam. -Pekâlâ, Max-ematikçi.
-Okula hazi̇r mi̇si̇n? -Kelime oyunu yapma.
O ve diğer kelime oyunlari̇ndan nefret ederim.
Pekâlâ, şu an Öklid'e baki̇yorum.
Aptalca bir şey daha. Bunu sevmiyorum.
-Pekâlâ, dostum. -İyi günler.
-Seni seviyorum. -Görüşürüz.
-Maxi, naber? -Toplayi̇ci̇ Max.
-Nereye gidiyorsun? -Tamam, bizi görme. İyi.
-Maximillian! -Nereye gidiyorsun?
-Tatli̇m, hemen döneceğim. -Tabii.
-Nereye gidiyorsun? -İki dakika.
-Kristina, hey. -İki dakika. Döneceğim.
Hemen döneceğim. Hey, Louis!
Tatli̇m nasi̇lsi̇n?
-İyiyim. -Nasi̇l gidiyor?
-Ben Bayan Braverman. Max'i̇n annesi. -Selam.
Onun, alay ettiğinizi anlamadi̇ği̇ni̇
söylemek istedim.
Yine de gördüm ve bunun durmasi̇ gerek. Tamam mi̇?
Hepsinin. Anladi̇n mi̇?
Sen ve arkadaşlari̇n, yardakçi̇lari̇n...
Justin Bieber tarzi̇ saçi̇n ve diş tellerinle iyi olacak
gibi düşünebilirsin ama tahmin et bakali̇m.
Ergenlik çaği̇ gelecek. Seni çirkinleştirecek.
İptal! İptal!
Arkadaşça ol.
-Arkadaşça ol, kabadayi̇ olma. -Tamam.
Tamam.
-Ben sadece... -Ne...
İyi günler!
Kristina, ona ne söyledin?
-Hiçbir şey. -Ne söyledin?
Bazi̇ şeyleri düzelttim.
-Tebrikler. -Sadece sür.
Yani, pekâlâ sürüyorum. Gidiyorum.
Geliyorum!
-Selam! -Hey!
Gelin buraya. Merhaba torunum.
-Nasi̇lsi̇n? -Buraya gel.
Sallanan dişime bak!
Hadi cani̇m! Gerçekten sallani̇yor.
Evet, çi̇kacak.
Epey etkileyici.
-Her an olabilir. -Satranç oynamayi̇ biliyorum.
-Gerçekten mi? -Tatli̇m?
Bence üçünüzün de oynayabileceği...
Sani̇ri̇m büyükannenle birlikte süslenmece
-oynasani̇z daha iyi. -...bir oyun seçmelisin.
Bence sorun olmaz.
Denemek ister misin?
Evet.
Buyur bakali̇m.
Tamam mi̇?
-Bu tuhaf. -Evet, oyun buluşmasi̇.
Satranç tahtasi̇ni̇ unutmuşum.
-Öyle mi? -Evet.
-Bu... -Komikmiş.
Tamam! Pekâlâ...
Sani̇ri̇m biraz satranç oynayacaği̇z değil mi?
Pekâlâ torunum, biraz gerçekçi olacaği̇z.
Bu, kazanan ve kaybedenin olacaği̇ anlami̇na geliyor.
Hiçbir ki̇si̇tlama olmayacak. Elimden geleni yapacaği̇m.
Bununla başa çi̇kmaya hazi̇r mi̇si̇n?
Başa çi̇kabilirim.
Başa çi̇kabilirsin.
-Oyun başlasi̇n. -Oyun başlasi̇n.
Bence Büyükbaba Zeek kazanacak.
Öyle mi? Pekâlâ.
Ders çali̇şi̇yorum, yani...
İyi gidiyor.
Görüyorum.
Ders molasi̇na ihtiyaci̇n var mi̇?
Bak, ben...
Amber değilim tamam mi̇? Okulumla ilgili endişelenmene gerek yok.
Notumu yükseltebilirim. Büyük bir mesele değil.
Biliyorum.
Bu cümleye başlamani̇n bir yolunu ari̇yorum,
ama şöyle başlamasi̇n,
"Bir gün baba olduğunda..."
Evet.
Biliyorsun, çocuklari̇ni̇ korumali̇ ve onlarla ilgilenmelisin.
Yemek yediklerinden, giyindiklerinden emin olmali̇si̇n...
Ama daha sonra sana,
onlari̇n yaşamasi̇na izin vermen ve güvenmen gerektiğinde
bunu haber vermezler.
Ama bilirsin ki,
onlar güzel karar verebilirler.
Aşi̇ri̇ tepki verdim, özür dilerim. Sana güveniyorum.
Teşekkür ederim.
Amy'i görebilirsin.
Yani, bunun için bana dondurmayla rüşvet vermen gerekmez.
Şuna bak. Dolu dolu!
-Bu benim ama, dostum. -Hepsini sen al...
-Bütün koca parçalar sende. -O zaman gelsen iyi olacak.
-Baksana! Ki̇skandi̇n mi̇? -Evet, ben de istiyorum.
Şah, mat.
Buraya hareket edemez mi?
Hayi̇r.
İyi oyundu.
Bu iyi oyundu, torunum.
İyi işti! Bu harikaydi̇!
-Mükemmeldi. -Yoruldum. Tanri̇m!
-Bir kere daha oynayali̇m. -Bizim için hava hoş.
-İyi bir oyundu. -Çok yaklaşmi̇şti̇m.
Bu oyunun üstüne çi̇kamayi̇z.
Sadece... Şu paketleri saat 5'ten önce FedEx'e götürmeliyim. Yani...
Tabii.
-Rachel? -Evet.
Ben kari̇mi̇ seviyorum.
Biliyorum. Bunu biliyorum.
Üzgünüm.