W poprzednich odcinkach...
Jak się powinno całować?
- Chodzi o Amy? - Tak.
Otrzymaliśmy kiepskie CV.
Chyba czas pomyśleć o wyższym wynagrodzeniu
dla sekretarki.
Jabbar powiedział, że spędził cały dzień bawiąc się z dr. Joe.
To była krótka wizyta.
Nie chcę, żeby mnie zastąpił.
Powinniśmy to ustalić, zanim zapoznamy go
z osobą, z którą się spotykamy.
Czy mam się przejmować Sethem...
Nie, uwielbiam cię.
Seth, potrzebujesz pomocy.
Żałuję, że nie słuchałem żony,
bo może nadal bylibyśmy ze sobą.
Masz jakieś doświadczenie na podobnym stanowisku?
Nie rozumiem.
W muzyce.
Chodzi o odbieranie telefonów.
Robię to całe życie.
Po pierwsze, znam miejscowe kapele.
Opowiedz o poprzedniej pracy.
Dlaczego?
Gdzie widzisz się za dwa lata?
Nie wiem nawet, gdzie idę po tym spotkaniu.
Chcę mieć własną wytwórnię.
Pewnie będę miał wytwórnię.
Chciałabym zostać menadżerem,
mam nadzieję, że będę zmierzać w tym kierunku.
Coś jeszcze?
Nie robię kawy.
Potrzebuję urlopu w listopadzie.
Chcę opiekę medyczną i 401 tysięcy rocznie.
- Ok. - Super.
- W porządku. - Tak.
- Jeszcze jedno. - Ok.
Dlaczego rzuciłaś uczelnię?
Czułam w sercu,
że wolę słuchać kapel w barze 3 noce w tygodniu,
niż pisać pracę magisterską.
Wiem, jak to zabrzmi, ale życie jest za krótkie
żeby marnować je na coś, czego się nie kocha.
Jest dobra.
- Tak. - Są inni kadydaci,
mamy jeszcze kilka CV.
Jest bystra, pokorna,
zna się na muzyce bardziej niż ja.
Nie widzę problemu.
To proces, musimy przez to przejść.
Widziałeś tych ludzi.
Dlaczego się wahasz? Ponieważ jest seksowna?
To dlatego!
Nie zauważylem tego.
Nie zauważyłeś, że jest atrakcyjna? Oczy miałeś zamknięte?
Jeśli zatrudnimy laskę, nie zrobi to z nas złych ludzi.
To nie sklep z butami. Pracujemy z muzykami.
Nie zaszkodzi zatrudnić ślicznotkę.
Udam, że tego nie słyszałem. Wiem, że to nie sklep obuwniczy.
Udajesz, że nie dostrzegasz jej atrakcyjności.
Może to też udajesz?
Ok, jest seksowna.
- Zadowolony? - Dobrze.
Rozmawiamy szczerze.
Czy Kristina ma jakieś obawy?
Myślisz, że czuje się zagrożona? Bez obaw.
Naprawdę? Skąd ta pewność?
Bo jesteście małżeństwem od 20 lat i nadal się sobie podobacie.
- To nienormalne. - Tak.
Czy nie? Co się dzieje? Coś nie tak?
Po ciąży nie jesteśmy już tak blisko, ale to normalne.
Nic wielkiego. Nie musimy o tym gadać.
- Ok. - W porządku.
- Może musisz ją uwieść. - Nie muszę.
Ugotuj dobry obiad,
włącz muzykę, zapal świeczki. Zadziała.
Nie o to chodzi. Nawet nie masz pojęcia,
jaki to delikatny okres w życiu kobiety, po urodzeniu dziecka.
Mężczyzna nie może tego zainicjować, rozumiesz?
Nie czuje się atrakcyjna, muszę być cierpliwy, to trwa miesiącami.
- Przepraszam. - Nie wiesz, z czym się mierzę.
Co do Rachel, zatrudniamy ją? Tak czy nie?
Zanim odpowiesz,
pamiętaj, że nie możemy jej odrzucić na podstawie wyglądu.
To nielegalne, nie chcę być pozwany.
- Dyskryminacja. - Dokładnie.
- Przeciwko atrakcyjności. - Tak.
Nie odrzucimy jej.
Dziękuję, że dbasz, żeby nas nie pozwano.
Nie ma za co.
O, bracie.
Mówię ci, nie nadążam za...
Cześć.
- Dzień dobry. - Cześć, Amy.
- Dziadku. - Cześć.
Nie widzieliście moich kluczy?
Nie.
Brałeś je?
- Nie dotykałem ich. - Tylko się upewniam.
Drew, zaprosiłeś Amy na imprezę?
- Nie. - Jaką imprezę?
Moi wujkowie otwierają studio nagrań...
W Haigh-Asbury, tak?
Będzie muzyka, jedzenie i bar.
O tym ostatnim zapomnij.
To będzie ciężka noc, nie oszukujmy się.
Jak dla mnie, brzmi super.
- Chcesz iść? - Jasne.
- Możemy? - Jasne, że możemy...
Idziemy. Ok. Zapisuję was na listę.
- Będziemy się dobre bawić. - Jesteśmy na liście.
Czymkolwiek jest ta lista.
Musisz zapraszać swoją dziewczynę na takie wydarzenia.
A jeśli znajdziesz moje klucze...
- Przepraszam za... - Nie.
Nawet ci o tym nie powiedziałem.
- W porządku. - Ok.
Chyba jesteśmy na liście.
Odłóż swoje marzenia
Zepsujesz to. Ja to zrobię.
Z uczuciem.
Ręce, które leczą.
Pogubiłem się w swoich myślach
Hej.
Domem jest tam, gdzie jesteś kochany
Pogubiłem się w swoich myślach
Chyba pokojówka zapomniała posprzątać.
Wiem, że kiepskie warunki, ale było tanio.
- Tak. - Naprawdę? Jesteśmy daleko.
Na rogu jest przystanek.
Ok.
Co teraz?
Przeznaczę kilka dni na zaaklimatyzowanie się.
- Zbiorę numery do grup... - Na spotkania.
Tylko dlatego, że wyszedłem, nie oznacza, że to koniec pracy.
Racja.
Masz kogoś? Kogoś, do kogo możesz zadzwonić?
To nie jest dobry pomysł, racja.
- Cóż... - Dziękuję.
Już wiem, co ci kupić na parapetówkę.
- Co? - Cokolwiek.
I tak będę dzwonić.
Dzieciaki też zadzwonią.
Pozdrów ich ode mnie.
Będę dzwonić.
Połóż na to folię zanim coś na tym...
- Myślisz? - położysz.
Jestem z ciebie dumna.
Gubię się...
BIBLIA
Najbardziej zdziwiła mnie nazwa motelu.
"Ponowny upadek”.
Zabawne.
Nie przejmuj się, poradzi sobie.
Jest po prostu dalej, niż myślałam.
Tak.
Czy to nie zagrozi jego odwykowi?
Czy jest bezpieczny?
Tak, kochanie.
Ma sponsora... Nie wiem.
Nie wydaje mi się, że to dobre miejsce.
Bądźmy dobrej myśli.
- Chcesz chipsy? - Tak.
To dziwnie zabrzmi, ale...
Może zatrzymałby się u mnie?
- Byłby bliżej... - A co z tobą?
Mogę zostać tutaj.
Amber, nie możesz tego zrobić. To twoje nowe mieszkanie.
To nic. Jeżeli to ma mu pomóc.
Nie mam z tym problemu.
Wychodzę.
A właśnie, w piątek niańczymy dzieci.
W piątek. Nie.
Wtedy otwierają studio nagrań. Musimy tam być.
Adam poprosił.
Ale to ważne wydarzenie dla Adama i Crosby'ego.
Musimy tam być.
Tak też ich wspieramy.
- Pilnujemy dzieci... - Cholera.
Przecież to w Haight-Ashbury.
To twój teren, pochodzisz stamtąd.
Nie mogą poprosić kogoś innego?
To pierwszy wieczór Kristiny bez dziecka...
Dlatego o to poprosili.
Musimy im pomóc.
Do zobaczenia.
Nie rozumiem.
- Jesteś gotowy? - Tak.
- Chcesz spakować flamastry? - Tak.
Co to za bluza?
Masz bluzę z Hogwartu?
Jesteś najbardziej odlotowym facetem na świecie.
Sam taką chcę.
Może zamówimy dzisiaj
pizzę bez glutenu
i obejrzymy Czarę Ognia? Co ty na to?
Jestem za.
- Za? - Tak.
- Kocham Harry'ego Pottera. - Ja też.
Wiesz, kto jeszcze go kocha?
- Jensen? - Nie.
- Sydney. - Dr Joe.
Tak jak większość ludzi.
Czy czytał wszystkie siedem książek jak my?
Nie, oglądał filmy.
Pewnego wieczoru oglądaliśmy Harry'ego Pottera i Księcia Pół-krwi.
- Dr Joe puścił ten film? - Tak.
Ale jeszcze nie czytaliśmy tej książki.
Wiem, ale film był super.
Ekstra. No dobra, wychodzimy.
Wchodź.
- Fajna miejscówka. - Dzięki.
Jesteś samodzielna.
- Chyba tak. - Nie wygląda jak moje pierwsze lokum.
Dzieliłem je z trzema kolesiami, spałem w szafie.
Brzmi fajnie.
Jak na to popatrzę, to nie zrobiłem postępów.
Tu są klucze.
Ten dziwny jest do śmietnika na dole.
Nie zapomnij zamykać drzwi, ok?
Ok.
Częstuj się jedzeniem z kuchni, nie ma go za wiele.
Chyba została tylko owsianka, sos pomidorowy i pop-tarty.
Powodzenia.
Termostat działa jak chce.
Prysznic przecieka,
więc dokręcaj go mocno.
Rozumiem.
Zamykać śmietnik,
mam sos pomidorowy,
- nie walczyć z termostatem, prysznic. - Wszystko wiesz.
To chyba tyle.
Idę do pracy, do zobaczenia później.
Ok.
Amber?
Dzięki. Nie wiesz, ile to dla mnie znaczy.
Żeby było jasne, robię to dla mamy.
Do zobaczenia.
Urocza.
Może ja się tym zajmę?
Max, nie podjadaj przed obiadem.
- Tylko jednego. - Nie.
- Czy wszystko z nią ok? - Musimy pogadać.
Zeek, zostajesz na obiad?
Nie, tylko wpadłem pogadać z Adamem.
Jak chcesz, możesz zostać.
Nie ugniataj warzyw.
Chyba mamy problem.
Powąchaj to.
- Kristina. - Robi się.
Mamy mały wypadek.
Kupa? To tylko kupa.
Haddie, pomożesz mamie?
- Przewiniesz ją? - Jasne.
Dzięki, skarbie. Co się dzieje?
Chodź tutaj.
Pomóż mamie.
- Co się dzieje? - To tajemnica.
Chodzi o niańczenie
waszego dziecka.
Nie zaprosiliście mamy na imprezę.
Trochę jej przykro.
O czym ty mówisz?
- Czuje się wyklęta. - Wyklęta?
Rozmawiałem z nią. Nie wydawała się zainteresowana.
Taka już jest. Poświęca się czemuś...
Zajmie się Norą.
Nie odpuści, ale wiem, że chciałaby przyjść.
Chyba zraniłeś jej uczucia.
- Serio? - Tak, jest trochę zła,
- wiesz, jaka jest. - Mam z nią pogadać?
Znajdźcie inną opiekunkę.
Pogadam z Kristiną. Nie chcę, żeby mama byla smutna.
Znajdziemy inną opiekunkę.
- O nic więcej nie proszę. - Ok.
Doceniam to.
Super, do zobaczenia później.
Jest piątek.
Czy masz czas, żeby przyjść na imprezę mojego brata?
Nie boję się.
Nie boisz się spotkać mojej rodziny?
Nie chcesz mnie już dłużej ukrywać?
Nie ukrywam cię.
Ochraniam cię przed...
- To Amber. - Cześć.
Cześć, Amber.
Pan Cyr.
Mówi mi Mark.
- Serio? - Tak.
- Jesteś pewien? - Tak.
Może od razu "tato”.
- Nie wierzę! - Co?
Co z tobą? Jak było w pracy?
- Inspirująco. - Ok.
Kiedy widzę błysk w oczach osoby, której podaję spieniony napój,
czuję, że otrzymuję dar.
- Czuję magię. - Piękne.
- Może przynieś sobie krzesło? - Będziemy siedzieć we 3?
- No chodź. - Nie.
- Pójdę na górę się rozpakować. - Ok.
- Idę spać. - Dobrze.
Bawcie się dobrze. Tylko nie za dobrze.
- Dobijasz mnie. - Pa.
Rano zrobię ci płatki.
Super.
O co chodzi? Nocuje u ciebie, czy się przeprowadziła?
Chciałam ci powiedzieć.
Seth tymczasowo mieszka u Amber.
Myślałem, że zatrzymał się w hotelu.
Tak było, ale bardziej przypominał melinę,
- niż miejsce dobre na odwyk. - Ok.
- Nie mógł zostać u mnie. - Jasne.
Jestem zaskoczony, Amber postąpiła bardzo szczodrze.
Tak.
- Więc impreza... - Tak.
Wszyscy tam będą. Jesteś na to gotowy?
Jasne.
Nie wierzę, że na to pozwoliła.
Znów mówisz o Harrym Potterze?
Tak, nie rób takiej miny.
Wiesz, ile czasu zajmuje przeczytanie tych książek?
Nie jest to tak ważne, jak wasz kryzys w łóżku,
ale to dla mnie istotne.
Po pierwsze, nie spoko,
po drugie Jasmine przeprosiła.
Czego jeszcze chcesz?
Powinieneś zostać jej adwokatem.
Zawsze bierzesz jej stronę.
- Nieprawda. - Zastanów się nad tym.
Poza tym, tu nie chodzi o to, co zrobiła, a czego nie zrobiła Jasmine.
Chodzi o dr. Joe'a. Myślisz, że przekroczył granicę.
Musisz zacisnąć zęby.
Nie dla Jabbara, ale dla siebie.
Inaczej popadniesz w rozpacz.
Nie lubię zaciskać zębów.
Hej.
Pomogę ci.
Jaki słodki.
- To dziewczynka... - Przepraszam.
Przywitaj się.
W czym mogę pomóc?
Przyszłam do Adama.
Czego dotyczy sprawa?
Bycia jego żoną, wpadłam na chwilę.
- O rany, strasznie przepraszam. - To Nora.
- Nie przejmuj się. Kim jesteś? - Jestem Rachel.
To mój pierwszy dzień. Pomogę pani.
- Weź to. - Ok.
- Cześć, skarbie. - Hej.
- Jak leci? - Co u mojej pięknej żony?
W porządku.
- Przywitaj się z tatusiem. - Jak się masz, Nora?
- Co słychać, kochanie? - Jest ok.
Przyszłyśmy się przywitać.
Mam dość siedzenia w domu, musiałam wyjść.
Kochanie, masz trochę mleka na brodzie
i śliny we włosach.
Pójdę po wodę i ręcznik.
- Nie trzeba. - Dzięki, Rachel.
Naprawdę.
- Serio? - Co?
Twoja nowa pracownika wygląda wyzywająco.
Nie ubrała się tak na rozmowę o pracę.
Stać was na zatrudnienie jednej osoby...
- Była skromniej ubrana. - Ile ona ma lat?
Była najlepsza.
- Adam, wierzę ci. - Jest bystra.
To trochę dziwne, że wygląda jak modelka.
Rozmawiałaś z moją mamą?
Tak, powiedziała, żeby niczym się nie przejmować.
- Są dzbanki, talerze, miski... - Super.
Zaoszczędzimy na wynajmie.
- Dzięki, skarbie. - Jasne.
Dziękuję.
- Rozmawiałam z Sarah. - Dobrze.
Powiedziała, że zajmie się barem...
Rachel, ja to wezmę.
To nie problem.
- Mam pecha. - Co?
Mamy barmana, Sarah pomoże.
- Dzięki. - Nie ma za co.
- Tanio kupi alkohol. - Tak.
Dobrze, zaoszczędzimy.
Dobrze, że tak tanio.
- Pójdziemy już. - To studio nagrań.
To nie sklep z butami.
Nie będę ci przeszkadzać. Sama mam co robić.
- Co takiego? - Poradzę sobie.
Daj buziaka. Kocham cię.
- Pa, tatusiu. - Do zobaczenia.
Miłego popołudnia.
- Dzięki, skarbie. - Narazie.
- Papa. - Pa.
Chciałem przeprosić za zachowanie dziadka.
Nie powiedziałem mu, że jesteś moją dziewczyną.
Ja tylko... Wydaje mu się, że...
- To znaczy... - W porządku.
Rozumiem. Dużo czasu spędzamy razem.
Rozumiem, dlaczego źle to zrozumiał.
Pomyślałem, że może lepiej...
nie wprowadzać zamieszania.
Jeżeli chcesz, możemy im powiedzieć, że jesteś moją dziewczyną.
Możemy.
Możemy powiedzieć wszystkim,
- żeby nie było niedomówień. - Ok.
- Mówię poważnie. - Ja też.
Super.
Chcesz się całować?
Mamy super didżeja, bardzo bym chciał,
żebyście z tatą przyszli w piątkowy wieczór.
Bardzo chętnie,
ale z przyjemnością zajmiemy się dziećmi.
Wiem, że taki jest plan. Doceniam to.
Ale to ważny dzień.
Chcemy, żeby nasi rodzice z nami byli.
Znajdziemy opiekunkę.
- Serio, Zeek? - O co chodzi?
- Co? - Powiedział ci, że chcę iść?
Tak, a co?
Co z tobą?
Przestań, to wielkie święto.
Wszyscy tam będą. My też powinniśmy.
Już o tym rozmawialiśmy.
- Cóż... - Nie chodzi tylko
o to, że to pierwszy wieczór Kristiny bez dziecka.
Będę czuła się spokojniej, wiedząc że ja się nim zajmuję.
Jeżeli chcesz iść, to idź.
- Idę zatem. - Super.
- W porządku. - Co?
- Przyjdziesz? - Wpisz mnie na listę.
Przepraszam.
Ty też idziesz, ok?
Zajmiesz się dziećmi.
Super, świetnie.
Wpisz mnie na listę, Adam.
- Nie ma listy. Po prostu przyjdź. - Ok.
Super.
Wiem, że mogłeś to zrobić sam, ale przyniosłam zakupy.
To głupie?
Nie, bardzo ci dziękuję.
Potrzebowałam wymówki, żeby do ciebie zajrzeć.
Doceniam to.
- Jak leci? - Dobrze.
Co dziś robiłeś?
Poszedłem na spacer, poczytałem i uprawiałem jogę.
Naprawdę?
Możesz się ze mnie nie śmiać?
- Nie sądziłam, że... to lubisz. - Tak.
- Czy to jakaś pozycja? - Znam wszystkie.
- Nie wierzę, że uprawiasz jogę. - A jednak.
- Rozmawiałem z Drew. - Tak?
Kim jest dziewczyna, z którą się spotyka?
Amy. Nic nie wiem. Jest miła i urocza.
Dobrze razem wyglądają. Nic mi nie mówi.
Bo jesteś mamą.
Ma 16 lat. Poda ci imię, pozycję i numer seryjny.
Co tobie powiedział?
Nic. Tylko szczegółowo opisał swój pierwszy pocalunek.
- Nie. - Tak.
Nie wiedziałam o tym.
To sprawy między ojcem a synem.
- Mów. - Nie ma mowy.
Dlaczego? Opowiadaj ze szczegółami!
Nie ma mowy.
O Boże.
- Czy ty... - Jest ok.
Wszystko tu jest zepsute.
O rany.
SUPER! MASZ OSIEM LAT!
Co?
To kartka z jej czwartych urodzin.
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO DLA WYJĄTKOWEJ DZIEWCZYNY
- Od kogo? - Ode mnie.
Pewnie jedyna, jaką wysłałem.
Pokaż.
Obiecałeś, że będziesz niedługo w domu.
Nie mogę uwierzyć, że ją ma.
A ja mogę.
Kolejne zmartwienie
Bylibyśmy fajną rodzinką.
Cieszę się, że wracasz bezpiecznie
Naprawię to.
To uczucie nie chce zniknąć
Ma ciemniejszy odcień
Głębszą barwę
To inny smutek
Jestem szczęśliwa z Markiem.
Patrzę na niego i myślę: "Czy ja oszalałam”?
Lepiej być nie może.
Nie chodzi o niego.
Tylko...
Widzę, że Seth staje się mężczyzną,
jakim zawsze wiedziałam, że może być.
To wzruszające.
I wyobrażam sobie nas.
Jest ojcem twoich dzieci.
Chcesz mieć pełną rodzinę.
Nie, mamo. Wyobrażam sobie nas...
razem.
Dziwne, że dzieje się to teraz. Bo jestem bardzo szczęśliwa.
Mark wciąż mnie pyta, czy ma się czym przejmować.
A ja mówię, że nie. Jestem z nim taka szczęśliwa.
Jasne, spróbuj.
Jak wyglądam?
Wyjątkowo zwyczajnie.
Wspaniale.
Kawę?
Jasne, dzięki.
Nie wie, o co chodzi. Powinna drukować.
Czy jest połączona z routerem?
Chyba.
Ja spróbuję.
- Jedną chwilę. - Jasne.
Mam wrócić później? Nie wiedziałem, że macie imprezę.
- Nie. - Naprawia drukarkę.
Powinna już działać.
Spójrz tylko. Udało się.
- Udało ci się. - Tak.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Dzięki.
Potrzebowałeś pomocy?
Nie radziłeś sobie z drukarką?
- Jak twój puls? - W porządku.
- Doprawdy? - Tak.
Masz wypieki, wszystko ok?
- Skończ. - To wyglądało jednoznacznie.
- Pomogła mi, nie wiedziałem... - Tatusiu.
- Któż to przyszedł. - Dzięki Bogu. Cześć.
- Cześć, wujku Adamie. - Uratowałeś wujka.
Mama jest na dole.
- Pożegnajmy się z nią. - Ok.
- Obejrzałem Księcia Pół-krwi. - Naprawdę?
- Tak. - Super.
- Nie mogę się doczekać, aż go obgadamy. - Ja też.
- Nie założę tego. - Dlaczego?
- Nie ma mowy. - Pokaż się.
Julia, nie czuję się w tym dobrze.
Ok.
Nie wiem. Jest zbyt...
- Z tylu wygląda ładnie. - Kolor jest śliczny.
Źle się w niej czuję.
Dlaczego?
Nie wydaje mi się...
- Prestań. - Mam ogromne cycki.
- Są wielkie. - Są wspaniałe.
Dlatego jej nie założę.
Wyglądasz mega atrakcyjnie.
- Spójrz na siebie. - Wyglądam ja Dolly Parton.
- Nie. - Po prostu...
Nie czuję się komfortowo.
Kristina, wyglądasz seksownie.
Nie chcę tam iść. Nie chcę zostawiać Nory.
- Jeśli mam się napić, muszę odciągnąć... - Jeśli?
- mleko i je wyrzucić, jak wrócę do domu. - O rany.
To męka.
- Kristina. - To jest okropne.
Będziemy stały obok
dwudziestolatki w rozmiarze XS w mini i tym podobnych.
- Super. - Musisz dać z siebie wszystko.
Czy nie było super, jak Harry poszedł do jaskini
i zaatakowały go te cosie z jeziora?
- Było fajne. - Tak.
Bałeś się? Ja tak.
Trochę, ale nie za bardzo.
A kiedy Bellatrix pojawiła się w domu Weasley'ów?
Nie chcę już rozmawiać o filmie.
Ok.
Chcę pogadać o futbolu.
Naprawdę?
- Tak. - Mogę o tym gadać,
ponieważ jestem w tym ekspertem.
- Idę na mecz. - Jaki mecz?
Z doktorem. Ma bilety.
Idziemy w przyszłą niedzielę.
- Na mecz futbolu? - Tak.
- Razem z nim? - Tak.
Masz chwilę?
Cześć, Crosby. Wchodź. Wszystko ok?
Nie, Joe. Nie mam problemu z tym, że spotykasz się z Jasmine.
Super.
Ale chcę, żebyś respektował rzeczy, które chcę dzielić z moim synem.
Ja z nim, a nie ty.
Harry Potter był jedną z takich rzeczy.
Pomyślałem, że o tym nie wiesz, więc odpuściłem.
A teraz mecz futbolu?
Nie pozwolę ci zabrać go na pierwszy mecz futbolu.
Zasługuję, żeby tam z nim być.
To ja chcę zobaczyć, jak się cieszy
na widok boiska.
Chcę o tym pamiętać do końca swych dni.
Nie ty.
Chcę, żebyś to uszanował.
Zapomniałam szminki, a idę na imprezę.
Mogę ją wziąć?
Dzięki.
- Super wyglądasz. - Dzięki.
Próbowałem naprawić prysznic, ale bez szans.
Wymieniłem na nowy.
Mam nadzieję, że się nie gniewasz.
Dzięki, nie musiałeś.
Chociaż tyle mogę zrobić.
Mam dobre wieści.
Znalazłem fajne mieszkanie w mieście, niedaleko mamy.
Znalazłem ogłoszenie o pracę, jako nauczyciel gry na gitarze.
Nie jedziesz w trasę?
Nie...
Ten styl życia... nie jest dla mnie dobry.
Chcę zapuścić korzenie, zacząć od nowa.
Dobrze.
Muszę lecieć.
Smacznego.
Udanej imprezy.
Dzięki.
Nigdy nie widziałem cię bez gitary.
Jak się masz?
Mam nadzieję, że będziecie u nas nagrywać.
Jak się masz? Jestem Adam.
Jestem Crosby.
- To gruba ryba. - Ten?
Chcielibyśmy, aby twoi klienci u nas nagrywali.
Pokazał mi waszą muzykę. Jest super.
- Proszę. - Myślałam, że będą tańce.
Nie wierzę, że namówiłaś mnie na tę sukienkę.
- Wyglądam jak dziewczyna z Hooters. - Nieprawda.
Słuchajcie...
Brakuje tylko szortów.
- To moja dziewczyna, Amy. - Cześć.
- Cześć, Amy. - Milo cię poznać.
- Miło mi. - Jestem cocia Julia.
A ja ciocia Kristina. Niedawno urodziłam.
Gratuluję.
Chyba powinniśmy pójść po coś do picia.
- Miło było. - Miło było poznać.
Nieźle się ustawił.
Jesteś muzykiem czy...
Ona ma 17 lat.
- To mój tata. - Miło było poznać.
Gdzie twój chłopak?
Gdzieś tutaj jest.
- O rany. - Idę do baru.
- Czyż nie jest uroczy? - Jest!
Zaraz wracam.
Tata chciał go o coś zapytać.
O nie.
Kiedy spotkaliście się po raz pierwszy, nie była pewna co robić.
Ty jeździłeś na rowerze,
a ona uczyła się prowadzić auto.
Oddałem rower.
A co ze skandalem ze zdjęciami na telefonie?
Wysłali cię do dyrektora?
Tak, to było zawstydzające.
Co się stało?
- Pocałował Sarah... - Nie...
Dzieciaki zrobiły zdjęcie.
Drew był zły.
Całowaliście się w szkole?
Wszyscy mieli być w klasie...
Udało mi się.
Jest super. Naprawdę, bardzo ładnie.
Dzięki. Możesz w to uwierzyć?
Tak naprawdę, to mogę.
Pewnie nie pamiętasz, ale kiedy się poznaliśmy,
opowiadałeś mi o otworzeniu studia.
- Naprawdę - Tak.
- Mówiłem o tym. - Dokładnie.
I osiem lat później tego dokonałeś.
No nie wiem.
Uda ci się.
Powinieneś być z siebie dumny.
- Dzięki. - Nie ma za co.
- Czuję się dumny. - Powinieneś.
- Chcesz coś do picia? - Jasne.
Czy wygląda, jakby źle się bawił?
Chyba sobie radzi.
Powinnam pójść go uratować.
- Ile mieli lat, 10? - Tak.
Szybko zrobili fotki.
Sarah, co ty całowałaś...
Muszę z tobą porozmawiać o czymś bardzo ważnym.
Chyba dość tych pogaduch.
Ale jemu się podoba.
- No cóż... - Do zobaczenia.
Wyglądają na szczęśliwych.
Tak.
Zasługuje na to.
Spróbuj pierożków, są pyszne.
Jadłaś je?
- Tak, kilka. - Naprawdę?
Są chrupkie, ale delikatne.
Dokładnie.
Co u ciebie?
- Pracujesz... - Kocham to.
- dla mojego mężą? - Tak.
- Jest fajny, nie? - Jest super.
Chłopaki są bardzo spoko, tylko...
Chyba ubrudziłaś sobie czymś sukienkę.
Przepraszam.
O Boże. Nie, to ni.
Karmię piersią, przeciekłam.
- Weź moją kurtkę. - Przepraszam.
Czy to...
- Mogę ją na chwilę pożyczyć? - Jasne.
Dziękuję.
Nie ma problemu.
W latach 60. to miejsce tu było.
Spotkałem tu Grace Slick.
Kogo?
Grace Slick. Jefferson Airplane?
Somebody to Love? White Rabbit?
Cóż...
Tu jesteś. Co się dzieje?
Zastanawiałem się, czy wszystko ok.
Stałam obok bogini, którą zatrudniłeś
i zaczęłam przeciekać.
Chodzi ci o mleko?
- Nie, kochanie, o olej. - Ok.
- Tak, o mleko. - Ok.
- Nie jest ok. To było straszne. - To nic takiego.
- Dla mnie to jednak coś. - Ok.
Nie jestem pewna siebie,
a będąc wśród tych ludzi czuję, że...
- W porządku. - Już mi lepiej.
Przepraszam, ja...
Nie musisz mnie przepraszać.
Ok.
Uważam, że jesteś piękna.
Zawsze to mówisz.
- Tak uważam. - Tak uważasz.
- Spójrz na mnie. - Patrzę.
Gdybyś mogła zobaczyć się taką, jaką widzę cię ja...
Jesteś taka piękna.
Najpiękniejsza.
Dzięki.
Jesteś da mnie miły.
I wiesz co?
Jestem na ciebie taki napalony...
Nie lubię tego słowa.
I bardzo cię pragnę.
- Przestań. - Dlaczego?
Przestań.
- Potrzebujesz pomocy? - Dojdę do tego.
- Na pewno? - Tak.
- Chcę, bardzo. - Wiem. Przestań!
Jesteś miły.
Kocham cię i uważam, że jesteś piękna.
Ja ciebie też.
Dojdę do tego, obiecuję. Jestem troszkę...
- Wypiłam szampana. - Naprawdę?
I tęsknię za Norą.
Myślałam, że będzie mi łatwiej pójść na randkę.
Wiesz za kim jeszcze tęsknię?
Za tobą.
- Kapitan na statku! - Kapitanie?
Gdzie oni się podziali?
- Cześć. - Hej!
- Cześć, piraci! - Cześć, dziadku!
Wcześnie wróciłeś. Jak było?
Do diabła z nimi. Przeniosę imprezę tutaj.
- Nie, Zeek. - Dlaczego?
Dziecko śpi.
To problem Adama i Kristiny, nie?
Gdy prawda
okazuje się kłamstwem
Chyba nie mogę przestać.
A radość
W tobie umiera
Czy nie chcesz kogoś do kochania
Czy nie potrzebujesz kogoś do kochania
Babciu, zatańcz ze mną. Gotowa?
Dziadek ma gorączkę, a ja się cieszę.
Tak jest.
Dawaj, Max.
Cześć, kochanie.
- Jak impreza? - Dobrze.
Była niezła zabawa.
Na imprezie.
Wszystko ok?
Tak.
Tylko...
Potrzebuję twojej pomocy.
Nie wiem co robić...
Przez ostatnie kilka miesięcy mama była bardzo szczęśliwa.
Dawno jej takiej nie widziałam.
A teraz, kiedy wróciłeś,
widać, że ona nadal...
I...
Rozumiem.
Przeszkadzam jej, prawda?
Przepraszam.
Ty...
Chcesz coś nagrać?
Skoro już wtargnąłeś do mojego miejsca pracy,
pomyślałem, że się odwdzięczę.
Słuchaj, ja...
Zapomnij o tym. Wpadłem coś ci dać.
Zabierz Jabbara.
To w końcu jego pierwszy mecz.
To naprawdę dobre miejsca.
Nie wiem, co powiedzieć.
- Dziękuję. - Nie ma sprawy.
To bardzo miłe z twojej strony.
Crosby, ja...
Rozumiem, o co ci chodzi.
Ale chcę, żebyś coś zrozumiał.
Nie zostawię jej.
Naprawdę lubię Jasmine i Jabbara.
Traktuję ich poważnie.
Czy tego chcesz, czy nie, będę częścią jego życia.
Miłego meczu.
Podczas chłodnych godzin i minut
Niepewności
Chcę być
W ciepłym uścisku twojego kochającego umysłu
Chcę cię czuć...
Pamiętasz mojego kuzyna, Erica?
Pisałem do niego, jak byłem na odwyku.
Rozmawialiśmy przez telefon.
Zaproponował mi pracę i mieszkanie.
W Tahoe.
Wiem, że to daleko,
ale postaram się przyjeżdzać.
Z początku nie za często, ale potem już tak.
... i wszędzie znajdę twoje oczy
Kochać cię
Byłoby najwspanialszą rzeczą
Jesteś pewien?
Muszę zacząć od nowa.
Wszyscy położyli na mnie krzyżyk.
Nawet ja.
- Tylko ty nie. - Nigdy tego nie zrobię.
Kocham cię, Sarah.
Ja ciebie też.
Deszcz pozostawił krople łez na drzewach
Potrzebuję cię blisko by zniweczyć mój strach
- Muszę lecieć. - Jasne.
By zapomnieć o moich smutkach
Dziękuję.
Ponieważ w twym sercu
Chcę być
Pragnę być
Równie dobrze mogę łapać wiatr
Co robisz?
Nic?
To miłe.
Jak się masz?
Potrzebuję cię blisko by zniweczyć mój strach
By zapomnieć o smutkach
Bo w sercu twym
Chcę być
Pragnę być
Równie dobrze mogę łapać wiatr
Dla ciebie i dla brata- za te wszystkie, o których zapomniałem.
Amber
Byłaś pięknym dzieckiem i gwiazdą od dnia narodzin. Kocham cię, tata.
Jesteś najlepszą osobą, jaką znam.
Przepraszam, że cię zawiodłem- tata
Równie dobrze mogę łapać wiatr