Ik ben Mark Cyr, 5e klas Engels.
Wat voorafging...
Over twee jaar krijgt Amber haar diploma.
Misschien is dat de tijd voor onze volgende date.
Waarom heb je problemen?
Ik mag geen beslissingen nemen.
Je bent een slimme vent.
Vind je dat?
Ik heb een fout gemaakt. Ik heb met iemand geslapen.
Ik heb iets op mijn pad
en ik kan niet meer met Max werken.
Wat heb jij? Waarom doe je dat?
Je wilt je babysitter niet kwijt...
Ze is geen babysitter,
maar een gedragshulp voor je neef. Hij heeft Asperger.
Heb ik Asperger?
Wat is Asperger?
Asperger is een vorm van autisme.
Wat is autisme?
Mensen met autisme zijn autisten en...
Sommige mensen hebben handicaps.
Dat is het niet echt.
Het is een syndroom.
Een syndroom.
Je hersens werken anders dan bij andere mensen.
-Precies. -Het is...
Ze verwerken dingen...
Je bedrading loopt anders.
Ik heb geen draden in me.
Dat is een uitdrukking.
Ik heb spieren, capillairen en...
Dat klopt.
...zenuweinden, bloed en botten.
Die werken perfect.
We hebben allemaal moeilijkheden te overwinnen in deze wereld
en voor jou hoort Asperger daarbij.
Niemand weet waar dat door komt...
Hoe moeilijk het ook lijkt,
je moet weten dat je moeder en ik van je houden.
We zullen er altijd voor je zijn.
Maar wil je...
Heb je vragen, schat?
Hebben jullie Asperger?
Papa en ik niet.
Haddie wel?
Haddie ook niet.
Alleen ik.
We houden zoveel van je, schat.
Zoveel.
Mag ik naar mijn kamer?
Ja, je mag naar je kamer.
-Schat het is al goed. -Nee, hou gewoon op.
-Het spijt me. -Ik ben niet boos op jou.
Moet je jou zien.
Je ziet er fris en vrolijk uit.
Ik ben de hele nacht op geweest.
Was je de hele nacht op?
Schrijven. Net als op school, mijn dichtertje.
-Gedichten? -Nee.
Korte verhalen?
-Dagboek? Wat? -Nee.
Ik weet niet, het is...
Ik weet het niet.
Zoiets is nog nooit gebeurd.
Het is gewoon...
Ik ben begonnen en het kwam gewoon. Ik weet nog niet wat het is.
Ik weet niet. Een verhaal, denk ik.
Het is geen magie.
Gewoon een verhaal.
Klinkt goed.
Misschien. We zien wel.
Ik zou het graag lezen.
Mag dat?
De volgorde klopt niet en het... Ik ben er nog niet klaar voor.
-Ik laat het je weten. -Oké.
Als ik er klaar voor ben, ben jij de eerste... Dag.
Ik zie je later.
Ga weg.
-Schatje... -Ga weg.
-Kunnen we even praten? -Nee.
Geef me... Ik wil maar even tijd.
-Weg. -Wacht even, kun je alsjeblieft...
-Alsjeblieft. -Laat de deur los.
Schatje.
-Ben je iets kwijt? -Goeie God. Hoi.
Breek je zo in, want je techniek valt me tegen?
-Het is niet wat je denkt. -Ik raad maar.
Ik vind niet vaak vrouwen op hun knieën voor mijn deur...
Dit is zo'n "Lief Dagboek"-moment voor me.
Ik probeerde alleen iets terug te halen
dat ik daaronder heb geschoven. Ik steel niet
of gluur niet.
-Nee. -Of zoiets.
Je bloost een beetje.
Ik ga mijn flat binnen.
Is dit jouw flat?
-Ja. -Dat is echt
toevallig.
Ik neem dat en zie je later wel.
Vertel je niet wat het is?
-Nee. -Je maakt me nieuwsgierig.
Dan weet ik nooit
waarom Sarah Braverman voor mijn deur knielde.
Goed dan.
Ik heb iets geschreven en weet niet wat het is.
Het kwam in me op, ik heb niet geslapen
en het voelde heel goed aan. Toen overviel me het idee
dat iemand het moest lezen en ik dacht aan jou.
Maar toen ik het onder je deur schoof,
werd het gevoel dat iemand het moest lezen vervangen
door grote spijt en diepe schaamte.
-Dat is het verhaal. -Ik lees het graag.
Ik laat je verder gaan.
Het zou een eer zijn om het te lezen.
-Echt? -Ja, eerlijk.
-Zeker weten? -Ja.
-Ik heb het geschreven. -Dat snap ik.
-Dus de kansen liggen niet goed. -Dat zal best.
Alles wat jij doet is slecht.
-Mag ik het lezen? -Ja.
Dat mag je.
Dank je.
Ik denk dat het goed is. Heel geweldig.
Dank je. Fantastisch.
Het is fantastisch en leuk je te zien.
Leuk jou te zien.
Ik begin er gelijk aan.
-Mooi, dag. -Dag.
Noemde je het een handicap?
Dat had ik misschien niet mogen doen,
maar ik was niet voorbereid.
Max hoorde mijn broer en ik schreeuwen tegen elkaar.
Hij stond op de trap.
Ik had niet direct de goede woorden paraat.
Ik vel geen oordeel.
Ik wil begrijpen wat Max gehoord heeft.
Ik weet niet. Wie weet wat hij hoort?
Wat heb je nog meer gezegd?
Dat zijn bedrading anders is.
Dat we van hem houden
en dat ik weet dat het zwaar is.
Wat moet je zeggen?
Je wilt het eenvoudig, duidelijk en positief brengen.
De positieve kanten aan Asperger belichten.
Ja, de positieve kanten van Asperger.
Sorry, die kwamen even niet in me op.
Is dat je advies? Positief blijven?
Het is een idee dat helpt, denk ik. Ja.
Het spijt me. Het was emotioneel.
Ik deed mijn best, Kristina huilde,
ik had geschreeuwd...
-Wacht eens. -...dat hij Asperger had.
Ik wist niet dat hij er stond.
Kristina, heb je gehuild?
Ja, ik heb gehuild.
Vel je nu echt een oordeel,
omdat ze emotioneel was?
Ik wil horen wat hij te zeggen heeft.
Natuurlijk niet. Dat is normaal.
Ik vel echt geen oordeel.
Ik zoek iets dat kan helpen.
Het moet hier zijn.
Had ik niet moeten huilen?
Dat was ik niet van plan.
Huilen impliceert dat je moet rouwen om Asperger.
We willen Max laten weten dat hij zoals anderen is.
Hij heeft zijn pluspunten
en uitdagingen. Asperger hoort daarbij.
Zij heeft gehuild en ik noemde het een handicap.
We hebben het duidelijk verpest. En nu?
Ik weet het niet zeker.
Dat is toch een geintje? Zeg je echt...
Is dat je advies?
Zijn we de enige ouders die het zo verpestten?
Je moet het opnieuw proberen bij Max.
-Wat is dat? -Een script.
-Oké. -Het is een blauwdruk
voor jullie om met je kind over zijn diagnose te praten.
Jullie moeten het samen lezen,
zodat jullie op een lijn staan,
voordat jullie weer met Max over zijn autisme praten.
Neem de tijd, een paar dagen.
Neem het goed door.
Oefen het.
Oefenen.
We hebben allemaal het beste met Max voor.
Dit is een belangrijke overgang voor hem.
Hij heeft jullie nodig.
Je lijkt het er niet mee eens te zijn.
Dat ben ik ook niet.
We vragen hem om hulp
en hij zegt dat we het positief moeten inkleden.
Dat bedoelde hij niet.
Toch wel. Laten we het script lezen.
Kijk wat erin staat.
"Voordelen en Problemen voor mensen met Asperger.
Voordeel: vasthoudend."
-Dat is positief. -Goed dan.
"Probleem: vrienden maken."
"Voordeel: uniek grappig."
Niemand snapt zijn grappen.
"Voordeel, onthoudt heel goed dingen die anderen niet kunnen onthouden."
Dingen die niemand interesseert.
Insecten, hoelang een bepaald insect leeft
of hoe grote vleugels een kakkerlak heeft. Wie geeft daarom?
-Ik geef daarom. -Dat betekent dat.
"Probleem: andere mensen lezen."
Dit is een goed begin.
-Vind ik niet. -Dit helpt.
Het is een hoop positieve taal. Meer niet. Gewoon een leugen.
Mag ik mooie kleren meenemen naar het logeerpartijtje bij Jabar?
Ik weet niet of je daar nog heen kunt.
Nee, jullie zouden een liefdesverjaardag hebben
en dan mocht ik logeren.
Dat meende ik ook wel.
Ga naar boven, doe je schoenen aan en zoek je rugzak.
We hebben het later wel over dat logeerpartijtje.
Maar ik wil echt een logeerpartijtje.
Wij ook.
Echt waar, wij ook.
Als we eindelijk eens iets kunnen doen voor de verjaardag,
-wij alleen samen. -Dat weet ik, schat.
Maar als we haar afzeggen, lijkt het dan niet alsof we
Crosby's kant kiezen?
-Echt? -Weet ik niet.
Ik wil geen kant kiezen.
Hij is mijn broer, maar verneukte het.
Is dat een understatement of ben je letterlijk?
We moeten het toch afzeggen?
Alsjeblieft.
Wat zeg je dan eigenlijk?
Sorry van je verraad?
Sorry, maar ik
wilde echt met je uit
op onze verjaardag, schat.
Acht jaar.
Ik weet het.
-Wil je ergens over praten? -Nee.
-Zeker weten? -Ja.
Goedemorgen allemaal.
Alles in orde?
Weet ik niet.
Ik moet werken. Veel plezier vandaag.
-Oké. -Schat, kom mee.
Ik ben zo terug.
Wat is het probleem?
Hij ziet eruit zoals altijd.
We moeten er weer over beginnen,
zodat hij erover kan praten.
Hij verwerkt het op zijn eigen manier.
Ik wil geen lijstje feiten instuderen
die opgepolijst zijn, om te doen alsof hij wat won.
Dat zeg ik ook niet.
Maar we moeten met hem praten.
-Ik moet werken. -En uitleggen...
Kunnen we dat later doen?
-Ik hou van je. -Ja.
Als ik haar zover krijg dat ze met me praat
of dat ze naar me kijkt en dan tegen me praat...
-Is dat het plan? -Ik kan het misschien rechttrekken.
Wat denk jij?
Ik weet het ook niet.
Dat weet niemand. Je bent een lul.
-Dat is een feit. -Ik moet dit goedmaken.
Het is echt verschrikkelijk.
Het is het lastigste om van bovenop te komen.
Je kunt het goedmaken. Ik weet niet hoe, maar...
Ik moet wel, want ik hou van Jabbar
en ik hou van Jasmine, dus welke opties heb ik?
Dat weet ik ook niet, maar het is mogelijk.
Je zei niet dat hij er was.
Adam, mag ik mijn excuses aanbieden?
Ik was een idioot, oké? Ik was egoïstisch.
Doe je net alsof je mijn excuses niet hoort?
Weet je wat?
Het kan me niet schelen dat je spijt hebt.
Ik probeer voor mijn zoon te zorgen
en mijn gezin.
Ik denk niet eens aan jou.
Derde ronde. Laat ze van de lunch genieten.
Je kent mijn motto, shots betalen de huur.
Wat doe je hier?
Je moest toch de hele dag slapen?
Danny nam ontslag.
-Ik heb zaterdag met hem gewerkt. -Zondag nam hij ontslag.
Waarom?
Volgt zijn droom in New York.
En nu? Draai jij alle diensten?
Totdat Shanahan een andere vindt.
Hopelijk snel, want die dubbele diensten breken me op.
En ik?
Wat met jou?
Als de nieuwe manager.
Zolang ben je er niet.
Als meer dan een jaar, af en aan.
-Ik wil regelmaat. -Ik kan regelmatig zijn.
Probeer je een managersbaan te ritselen?
Ik denk aan mijn toekomst.
Hier?
Ik weet het ook niet.
Ik wilde schilder of schrijver worden of zo.
Maar ik moet ook gewoon de huur betalen.
Heb je een rij mensen wachten?
-Nee. -Doe een goed woordje voor me.
Ik zeg dat je interesse hebt.
Dank je.
Klap erop, laat me niet hangen. Hou van je.
Ik ben in het kantoor. Verkoop shots.
Ik heb Jasmine Trussell aan de lijn voor je.
Moet ik een boodschap aannemen?
Nee, geef haar maar. Dank je.
-Hoi, Julia. Met Jasmine. -Hoi, Jasmine.
Ik wilde dat logeerpartijtje voor morgen bevestigen.
Ik wilde jou ook bellen.
Gaat het nog door?
Hopelijk wel.
Jabbar is heel opgelaten.
Ja, Sydney ook. Maar...
Als jij het goed vindt.
Ik vind het goed.
Ik ook. Dan is het goed.
We vinden het leuk als Sydney komt...
Wij ook.
Mooi.
Is vier uur te vroeg?
Vier uur is goed.
-Mooi, tot dan. -Mooi. Dag.
-Kom binnen. -Hoe gaat het?
-Goed en jullie? -Het gaat goed met ons.
-Alles in orde? -Ja.
Je zus heeft verteld wat er gebeurd is.
Wat heeft ze precies verteld?
-Met Crosby en zo. -Ja, alles eigenlijk.
Waarom gaan jullie niet zitten?
Hoe gaat het?
-Goed. -Het gaat wel.
-Het gaat. -Ja.
Hoe gaat het met mijn kleinzoon?
Moeilijk te zeggen. Hij verwerkt alles op zijn eigen manier in zijn eigen tempo.
-Hij verwerkt het. -Dus was het goed?
Ik weet niet of je dat zo kunt zeggen.
Hij zou het toch uitvinden, dus beter nu dan later.
Ik vind het moeilijk om hier te zitten en
het een positieve draai te geven.
Gabi probeert al een jaar met ons zijn vertrouwen te winnen
en ze is weg door Crosby,
dus we zien dit niet als een geweldige ontwikkeling.
-Willen jullie koffie? -Nee, dank je.
-Heb je met je broer gepraat? -Nee.
Dat vind ik geen goed idee.
Moet je niet met hem praten?
Het hemd is nader dan de rok.
Hij heeft een fout gemaakt.
Het was slecht wat hij gedaan heeft, maar
hij moet met je praten.
Je bent zijn broer.
Zijn jullie daarom gekomen?
Zodat ik met Crosby praat?
Is het dat?
Door jullie is hij onverantwoordelijk.
Jullie lieten hem overal mee wegkomen.
Jullie lieten alles toe.
Jaar na jaar
verontschuldigen jullie hem,
doen zijn was, geven hem geld, pleiten hem vrij. Hij is volwassen.
Ik hoef hem hier niet beter over te laten voelen.
Ik moet de rotzooi opruimen
die Crosby gemaakt heeft.
Hij belazerde zijn verloofde en dat raakt Max.
Het maakt me niet uit of hij niemand pijn wilde doen.
Net als altijd, was hij egoïstisch en nota bene jij
hebt daar sympathie voor. Dat is ongelooflijk.
Schat.
...vijf, zes, zeven, acht, en een, twee, drie en vier.
Schouders, hoofd, ruggengraat, lopen.
En een, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht.
-En een, twee, drie en vier... -Wacht.
-Heb je even tijd? -...vijf, zes, zeven, acht.
Ik heb nu een les.
Het is belangrijk.
Je moet met me praten.
Zeg niet wat ik moet doen.
Ik wil gewoon...
Ik wil het niet horen.
Ik hou het maar net vol.
Begrijp je dat?
Ik ben ziek van wat je ons gezin aangedaan hebt.
Ik wil je niet eens aankijken.
Kom niet meer hier.
Kom, Max, opschieten. We zijn te laat.
Waarom brengt mama me niet?
Omdat ze ergens heen moet met Haddie.
Dat zijn de verkeerde schoenen.
Daar is geen tijd voor.
Ik wil mijn blauwe dragen.
Doe die aan.
Ik moet mijn blauwe aan.
-Deze zijn goed. Ik wil dat je... -Nee.
-Ik moet mijn blauwe aan. -Doe de zwarte aan.
-Je hoeft de blauwe niet. -Ik moet mijn blauwe aan.
Goed, dan zoeken we de blauwe.
-Help je me? -Nee.
Dus je zegt dat... O, daar zijn ze.
Hier zijn je blauwe schoenen.
Wat als ik zei dat je niet naar school hoeft?
Maar dat moet ik. Het is donderdag.
Je hoeft niet naar school vandaag.
Jawel, het is donderdag.
Wat als we naar Galaxy Point Park gaan
en hele dag achtbaanrijden?
Jij en ik. Is dat geen verrassing?
-Kom op. -Ik hou niet van verrassingen.
Herinner je je de Velocerator?
De engste, snelste achtbaan in Noord-Californië.
-Dat staat op de poster. -Ja.
Dat was je favoriet.
Je wilde er tien keer in.
Die rijdt toch op een Möbiustrack?
-Die voor- en achteruit gaat? -Precies.
Kunnen we meer dan eens?
We kunnen zo vaak je wilt.
We pauzeren alleen om te eten.
We rijden totdat het park dichtgaat.
Misschien wil je daarna nooit meer.
Wat vind je?
-Ja, geweldig. -Goed zo.
Louie zegt dat je wilt managen.
Zeker.
-Waarom? -Waarom?
Heb je Cheers nooit gezien?
Wat is beter dan Ted Dansons baan?
Ted Danson was de eigenaar.
Nou ja, wat daaronder komt.
Nee, echt,
ik ben al een tijd barkeeper
en ik wil me uitbreiden.
Maar je weet toch
dat je 30% minder krijgt dan barkeepen?
Managers krijgen geen tips.
Je krijgt een salaris,
maar ik kan garanderen dat je huidige inkomen
flink omlaag gaat.
-Mag ik wat zeggen? -Ja.
De klanten houden toch van je?
Wat mij betreft,
kun je zoveel diensten draaien als je wilt.
Soms ben je wat onregelmatig.
Maar je zorgt niet voor drama, dat vind ik mooi.
Ik vind dat je geen manager moet zijn.
Ik zie niet graag dat je
overspannen raakt na zes maanden,
omdat je iedereen moet indelen.
-Dank je, Pete. -Kom gerust langs.
Hierheen, pap.
Zeker weten?
Volgens mij is het deze kant.
Ja, maar eerst moeten we in... Nee, maar, pap.
Eerst Fury en dan Ram Jam.
Goed dan.
Wat verkoopt u hier?
Hallo, schat.
-Versta je me? -Ja, ik ben er.
Waar ben je? Ik hoor je niet.
Ik ben in Galaxy Point Park.
Waar ben je?
Max en ik spijbelen en zijn naar Galaxy Point.
We gaan in de Velocerator.
-Oké... -Max, blijf bij me. Wat?
Ik vind dat geen goed...
Goed idee? Dat weet ik.
Maar we hebben veel lol.
Toch, Max?
Ik zeg dit uit liefde, maar je bent een schurk.
Het is maar een dagje. Geen probleem.
Het is een probleem. We hebben een plan.
Volgens dr. Pelikan moeten we de routine aanhouden.
-Dit is geen routine. -Wij zijn ouders,
allebei even lang.
Alles komt goed.
Het is onder controle. Geen zorgen, oké?
-Ik hou van je. Dag. -Hallo.
-Dat is echt gaaf. -Ja.
Wist je dat de Sidewinder
een draai-element op een achtbaan is,
zodat hij 90 graden draait als de trein omdraait?
Dat wist ik niet.
De snelste achtbaan staat in Abu Dhabi.
Die gaat van nul tot 240 kilometer per uur in vier seconden.
-Hij is zo... -Dat is snel.
Voorin moet je een veiligheidsbril op.
Dit wordt geweldig.
Ik kan niet wachten.
Jabbar, Sydney is er.
-Jullie zien er mooi uit. -Dank je.
Speciale gelegenheid?
-Officieel onze achtste... -Achtste dag zonder suiker.
Dat vieren we door naar een restaurant met rauw voedsel te gaan.
Dat is moeilijk. Goed werk.
Dit is onze eerste date doordeweeks sinds Sydney geboren is.
-Dat is overdreven. -Ik overdrijf niet.
Jawel, schat.
Maar hoe dan ook, dank je. Dit is geweldig.
Graag gedaan.
Ik haal haar morgenvroeg op.
Wanneer je wilt. Ik hoef niet te werken...
Veel plezier.
-Jasmine... -Het gaat wel.
Wie wil verstoppertje spelen zoals het Israëlische leger doet?
Kom hier.
-Ik wel. -Ja? Goed dan.
Het spijt me. Jullie moeten gaan. Het gaat wel.
We zijn er nu toch. Doe normaal. We kunnen praten.
Maar je ziet er zo mooi uit en dit was een speciale gelegenheid.
Nee. We gingen gewoon uit eten.
-Echt? -Geen zorgen.
We kunnen altijd eten.
Wie wil er pizza?
Wat moet erop? Spruitjes?
-Dank je. -Natuurlijk.
Kom hier.
En vogelbekdiervlees?
Niet te geloven.
We gaan in de Velocerator. We zitten erin.
-Het wordt geweldig. -Ja.
Dat wordt echt gaaf.
Laten we onze handen binnenboord houden.
-Klaar? -Waarom rijdt hij niet?
Er moeten nog meer mensen in. We gaan zo.
Hij zou al moeten rijden.
Sorry, maar de Velocerator moet gerepareerd worden
en we zijn de rest van de dag gesloten.
Kom snel weer terug.
Dit was niet gepland, maar we moeten er nu uit.
Nee, je zei dat we zo vaak konden rijden als ik wilde.
Maar hij moet gerepareerd worden.
Ik ging niet naar school, zodat we in de Velocerator konden.
Hij moest ineens gemaakt worden.
We hebben alles omgegooid om hierin te rijden.
Hij moet veilig zijn.
We moeten rijden.
Daar is nog een achtbaan.
Ik wil geen andere. Ik wil in de Velocerator. Het is niet eerlijk.
Het is niet eerlijk.
Max. Pardon.
Het is niet eerlijk.
Max. Pardon.
Het is niet eerlijk. Je beloofde het.
-Je hebt het beloofd. -Dat weet ik.
We zouden zo vaak rijden als ik wilde.
Het spijt me. Hij is kapot.
Daar kan ik niks aan doen. Rustig aan.
-Je hebt het beloofd. -Het is al goed. Kom hier.
Kom hier. Het is goed.
Wat doe je op mijn boot?
Kan de muziek wat zachter?
Dat gaat al de hele nacht zo.
Ik heb je niet uitgenodigd op mijn boot.
Hier wonen nog anderen.
Kun je respect opbrengen?
Ik dacht dat ik hier alleen ronddreef.
-Er zijn anderen. -Ga toch
terug naar je boot.
Praat niet zo tegen me.
Je bent op mijn boot, dus praat ik...
Van mijn boot af.
Kom op nou.
Ik heb je borg betaald.
Ik heb het verpest.
Ja, dat heb je.
Ik bedoel: echt verpest.
Slaapt hij?
Het gaat wel.
Het spijt me. Ik weet niet wat ik dacht.
Je dacht dat je
een leuke tijd met je zoon wilde hebben en een band wilde smeden.
Ik wilde hem uit huis hebben
en hij moest zijn speciale schoenen hebben en ik...
Ik wilde niet dat hij zich behinderd voelt.
Ik wilde een dag lang alles even vergeten.
Laten zien dat we leuke herinneringen kunnen maken.
Het is al goed, schat.
Ik wil niet dat hij zich zo alleen voelt.
Hij had lol.
Kom hier.
Je hebt gelijk, we moeten weer
met hem praten over Asperger.
Dat is een goed idee.
We kunnen dat script van Pelikan gebruiken.
Als een gids.
Goed, als een gids.
Je bent een goede vader.
Ik heb mijn momenten.
Je bent een goede vader.
-Hoi, sorry. -Goeie God.
-Pardon. -Wat doe je hier?
Ik wilde kloppen. Ik was er nog niet.
Hier moet je niet kloppen, maar daar.
Ik weet niet welke goed is.
Dat zegt de inbreker bij mijn flat?
Die inbreker was overdag. Dat is niet eng.
Ik ben soms bang overdag.
Ik kwam je leesmateriaal terugbrengen.
Sorry, ik had moeten bellen.
-Ik dacht dat ik... -Nee.
Gewoon langs kon komen.
Via de telefoon is het niet leuk praten.
Dit wordt echt leuk.
-Dat weet ik al. Ga zitten. -Dit is goed hier.
Ik bespaar je.
Ik weet hoe dit gaat, je begint met twee of drie
algemeen positieve punten over mijn schrijven,
zodat ik me beter voel,
en dan komen er twee of drie superspecifieke kritiekpunten
die zo hard zijn,
omdat ik gelijk weet dat het waar is.
Dus als je daarmee begint,
is dat goed, want ik herinner me
de positieve punten dan toch niet meer, als die er zijn,
want misschien bedrieg ik mezelf.
Niks. Je hebt net
mijn werk als leraar Engels neergesabeld,
dus ik ben van streek.
Maar ik red me wel.
Het spijt me. Ik ben een idioot.
Het spijt me. Ik ben nerveus. Maar ik ben blij dat je gekomen bent.
Dank je. Zeg maar wat je wilt zeggen.
Weet je het zeker?
Oké, ten eerste...
Sorry, ik wil niet hier zitten, want het is...
-Ik wil gewoon zitten. -Oké.
-Dan kan ik echt... -Ja.
Dat is een goede plek voor je.
Mijn eerste indruk is dat het geen verhaal is.
-Dat weet ik. Luister. -Hou je mond.
Het was een eerste opzet.
Hou je mond, alsjeblieft.
-Natuurlijk is het geen verhaal. -Het is niet slecht.
Het is geen verhaal. Meer een toneelstuk.
Je karakters zijn fris, hun stemmen zijn duidelijk
en alle actie komt uit de dialogen,
die heel grappig is.
Echt waar?
Ja, echt waar.
Ik heb twee kritiekpunten.
Als eerste...
Ik kan je handschrift lezen, maar
volgende keer kun je beter typen.
Typen. Ja, en?
En twee, je moet het afmaken.
Je hebt een tweede bedrijf nodig.
Dat is het.
Dat is het?
Het is echt heel goed.
Gefeliciteerd, Sarah Braverman, je bent een toneelschrijver.
Was het moeilijk?
Nee, ik bedoel, het was gewoon...
Dus om zeker te zijn?
Je vond het goed?
Echt waar.
Dat is...
Het is mooi geschreven.
Nou, dan
zie ik je nog, Sarah.
Ik zie je nog, Mark.
Goed dan.
Dank je.
Graag gedaan.
Weet je nog dat we naar bezigheidstherapie gingen,
zodat je je beter in je lichaam voelde?
Weet je dat nog?
En dat je met Gaby hebt gewerkt
en zij je heeft geleerd met andere kinderen te spelen?
Je hebt daar zo hard aan gewerkt,
omdat je het syndroom van Asperger hebt.
Dat hebben jullie al gezegd.
-Precies. -Ja.
Dat klopt.
Maar wat we niet konden zeggen,
is welke speciale mogelijkheden mensen met Asperger hebben.
Je hebt bijvoorbeeld een geweldig geheugen.
Je hebt ieder boek over piraten gelezen en je hebt
een passie voor insecten.
Je kunt je altijd alles herinneren over ieder insect.
Dat komt door Asperger.
Maar sommige dingen
zijn een grotere uitdaging voor jou.
Je moest leren om
mensen in de ogen te kijken als ze praten.
Of lachen als je iemand voor het eerst ontmoet.
Of rustig blijven als iemand iets anders vindt dan jij.
Andere kinderen kunnen dat makkelijker
en jij moest daaraan werken.
We weten hoe hard je daaraan werkte.
Je bent een rockster.
Hou ik dit altijd?
Je houdt een geweldig geheugen
en je blijft altijd
een passie houden voor je interesses en
die sociale vaardigheden
zullen altijd dingen blijven
waar je jezelf aan moet herinneren.
Ik heb een paar boeken hier die we hebben
gelezen over autisme.
Deze is geschreven door een jongen
die een paar jaar ouder is dan jij en Asperger heeft.
Het is een heel interessant boek
en we willen dat best samen lezen.
Maar je kunt het ook zelf lezen en ons vragen stellen.
We leren het allemaal samen.
Dit is ook nieuw voor ons.
-We zijn trots op je. -Heel trots.
Iedere dag weer.
Ik wil Bug War Online spelen.
-Oké. -Goed dan.
Dertig minuten.
Vijfenveertig.
-Dertig. -Goed dan.
Ik hou van je.
Ik heb niet gehuild.
Je hebt goed werk verricht.
Je hebt zulk goed werk verricht. Ik ben trots op je.
Je bent een goede, nee geweldige moeder.
Dank je.
Ik heb niet gehuild.
-Een, twee, drie. -Wat?
Je ligt eruit.
Je hebt me eruit gegooid.
Waarom speel ik met jou?
Ja, sorry. Twee maal.
Jij speelt vals.
Volgens mama slaap je hier, omdat je aan de boot werkt.
Zo zit het.
Wanneer kom je weer naar huis?
Dat duurt nog even.
Ik heb veel te doen.
Wat is er met je oog gebeurd?
Wat denk jij?
Ik geef jou klappen.
Ik moet je iets zeggen.
Ik zal je nooit bedriegen.
We hebben zoveel meegemaakt
en maken nog zoveel meer mee,
goed en slecht.
We maken dat samen door.
En ik zal je nooit
bedriegen.
HOE SCHRIJF JE TONEELSTUKKEN
"Heb je het nieuws gehoord?" zei hij.
"Ze praten over niks anders langs de oever.
Pad is vanmorgen met een vroege trein de stad in gegaan,
en heeft een hele grote, dure auto besteld."
"De mol wilde al lang de das ontmoeten,
maar als hij dat tegen Pad zei,
had hij geen zin meer."