We hebben besloten dat het beter is dat je Alex niet meer ziet.
Wat voorafging...
-Kom op, jij bent 'm! -Wat heb jij een energie.
-Alex, wat doe je hier? -Wat is er mis?
Waarom heb je het stiekem gedaan? Je hebt huisarrest!
Ik vroeg me af of ik hier een tijdje mag blijven.
-Ze waren van streek omdat je bij AA zit. -Je hebt gelogen.
Ik wist niet dat Haddie mij niet meer mocht zien.
Als ik het wist, had ik haar niet meer gezien.
Misschien was het fout.
Drew, weet je, je vader, Seth...
Hij is je vader. Je hebt het recht hem te missen.
Dat is geen schande.
Seth, je moet je zoon bellen.
-Hallo? -Hoi, met Adam.
-Hoe is het daar? -Oh hemel, ik heb geen idee.
Ik zit hier een lijst van mijn vaardigheden te maken,
wat ik met de rest van mijn leven ga doen, wat was mijn droom?
Wat wilde ik altijd doen?
En ik geloof dat het te laat is om Olympisch kunstrijdster te worden,
dus ik moet iets anders verzinnen.
Ik bedoelde, hoe gaat het met Haddie?
Nee, ja, ik weet het.
Ik weet niet. Ze is...
Ze is oké.
Zij en Amber kwamen vanmorgen langs,
om Max op te halen op weg naar het wetenschapsmuseum.
ze kwam de auto niet eens uit.
Dat voelde fijn.
Weet je, ik beloof je, dit gaat over.
Weet je,
eigenlijk heb je altijd mega mazzel gehad dat je zo'n makkelijk kind hebt.
Ik mis haar.
Dat begrijp ik.
Ik wil deze ballon graag loslaten.
Waarom? Wat als een vliegtuig het raakt?
Ik kan mijn naam en adres erop schrijven.
Waarom gaan we zo?
Kunnen we niet andersom naar de auto gaan?
Ik dacht dat dit misschien iets sneller zou zijn.
Alex! Hij helpt me wel.
Nee, Max. Je kan niet zomaar het veld op rennen.
Time-out mensen, hoe is het knul?
Wacht, je mag het veld niet op.
-Echt? -Maar hoe...
Ik had het kunnen weten.
We moeten mijn naam en adres hierop schrijven
en het oplaten zodat wanneer iemand het vindt...
Bedankt voor het oppassen.
-Ja, bedankt. -Geen probleem.
Natuurlijk, geen probleem. Altijd.
-We moeten gaan. -Oké
Ja, waar gaan jullie heen? Jullie zien er chic uit.
We hebben een verlovingsverkenning.
-Wat houdt dat in? -Ja.
We gaan een gesprek aan met de dominee van mijn moeder haar kerk
en hij stelt ons vragen
-over onze huwelijks verwachtingen. -Oké.
-Het is niet belangrijk. -Oké.
Nou het klinkt interessant
-en goed om elkaar beter... -Echt?
-Nou? -...te leren kennen.
Dank je.
Nou, het is nog niet te laat om niet te gaan.
Als je deze gelegenheid wil grijpen om je tegen je moeder te verzetten...
Oké, ik weet dat ze soms wat dwingend kan zijn
-maar zullen we hier maar in meegaan? -Oké.
-Haar moeder is wat dwingend.
-Nou, veel plezier. -Ja.
-Zullen we? -Ja laten we gaan verkennen.
-Veel plezier. -Dank je.
We zijn zo jaloers.
-Hebben we een camera? -Dag.
-Hij is verloren. -Volledig.
Hoi Pap,
Twee Siew Maai graag.
Hoe je nog van dimsum?
Natuurlijk.
Hou je van sushi?
-Nee, niet echt. -Mooi.
Wordt maar niet zo'n deftige sushi sukkel.
-Dimsum is het helemaal. -Oké.
Betaalbaar, lekker, geweldig.
-Ik zal het proberen. -Kijk jou nou.
Kom op, sta op. Laat me je goed zien.
Serieus?
Je bent gegroeid. Wat ben je, 1.72 cm?
1.75 cm.
-1.75 -Ja.
Eigenlijk hetzelfde, maar ja.
1.75. Kijk jou nou, flink, pezig. Tof.
Nog nooit zoiets gehoord, maar dank je.
Hoe is het met jou?
-Goed. -Ja?
-Ja. -Heb je een vriendin?
-Nee. -No?
Hoe is het met iedereen? Je moeder?
Met haar gaat het goed. Ze heeft een tijdje voor oom Adam gewerkt,
maar sinds wanneer ben je hier?
-Gisteren. -Oké.
Ja, we hebben de tijd ervoor genomen.
Een paar optredens in LA,
en onderweg één in Merced, en hier zijn we, weer thuis.
Heb je niet een optreden op Spaceland gedaan?
Ja, hoe weet je dat?
Op je website.
Heb je onze website bezocht? Wat leuk.
Billy, onze drummer,
doet al het internet gebeuren, want ik ben een computer...
-Je hebt de website bekeken. Dat is cool. -Ja.
Ik heb geen idee wie daar naar kijken.
Nou, ik, dus.
Hé, wil je naar een optreden komen?
Echt?
Ja, moet je doen.
We hebben een nieuwe bassist. Man, die is echt goed.
Ja, absoluut.
-Je komt? -Ja.
-Echt super gaaf. -Ja ik kom.
Oké. Dank je.
Je zus kan ook komen als je wilt.
Prima.
Als ze me niet haat.
Nee, ze haat je niet.
-Niet? -Serieus, nee.
Oké, mooi.
Wacht tot je deze loempia hebt geprobeerd.
Geweldig.
Buig je knieën! Je moet het navolgen.
Ik heb het, dank je.
Zo dichtbij. Oké.
Oké. Nog een keer. Gezicht omhoog.
Dank je van de pinda galerij.
Ik kan niet winnen.
Ik moet je, denk ik, vertellen dat ik bij mijn ouders weg ben.
Wat?
Nou ja, ik ben naar mijn Opa en Oma verhuisd.
Dat klinkt dom,
maar ik wilde niet meer bij mijn ouders zijn.
Je bent zo competitief.
Wat?
Ik had een zware jeugd, jij wil een zware jeugd.
-Ik was dakloos. -Wat?
-Jij wilt dakloos zijn. -Jij bent vol van jezelf.
Je wil wat te vertellen hebben.
Maar jeetje, wees origineel.
Oké, dus
je bent niet boos dat ik hier ben?
Hoe kan ik nou boos zijn op jou?
Oké, ik moet gaan.
Fijn je te zien.
Ja, ik bedoel, jij ook.
Oké Max, niet naar haar luisteren hoor.
Luister, ze geeft je allemaal foute adviezen oké.
Knieën buigen, links iets naar voren.
Daar, goed zo.
Probeer maar. Hij is een natuurtalent.
-Hij is linkshandig. Het zit in de pols. -Dat wist ik.
Zei ik het niet van de pols?
Ik neem het wel over, coach.
Oké, je wilt... Wat zei hij?
Doe wat hij zei. Weet je, zo?
Je bent een slechte coach, Amber.
Open je werkboek op pagina 4.
-We hebben geen... -Ik heb ze.
-We hebben werkboeken? -Ja, hier.
Wie gaat er in jullie huwelijk de financiën regelen?
-Ik -Nou, we
Wie leidt in de besluiten rond jullie kind zijn onderwijs?
-Ik -Hoe stel je prioriteiten?
-Nou, normaal gesproken praten we... -Ik maak een lijst.
...en dan maakt zij een lijst.
-Zijn jullie spaarders of uitgevers? -Spaarders.
Gaan jullie goed met conflicten om?
Ja, dat gaat goed.
Nou, we ruziën wel.
We zijn een normaal stel. We kibbelen.
Maar het zijn niet echt misverstanden. We lossen het altijd op.
Ze voelen als misverstanden, maar het zijn geen misverstanden.
Hebben jullie bedacht hoe jullie het geloof aan jullie kind mee willen geven?
Ik denk dat we hem zullen stimuleren om zelf te beslissen
welk spiritueel pad hij wil nemen.
Dat hij alle opties kent.
Ja, maar hij is een kind, dus allereerst gaat hij hier naar de kerk,
naar zondagsschool en...
Wat is het belangrijkst voor jou en je huwelijk?
-Eerlijkheid -Communicatie.
Het is belangrijk dat je wordt gehoord.
Goed.
Wat is je visie voor je getrouwde leven over tien jaar?
Tien jaar?
Ik weet niet wat ik over tien dagen doe, laat staan tien jaar.
Ik bedoel, zoals de kracht van het nu, of je weet wel, leven in het moment.
Je moet aan de toekomst denken. Je hebt een zoon.
Ik wil dat jullie een potlood pakken en je werkboek openen.
Dank je.
Ik wil dat je een tekening maakt van je visie.
Allebei.
Oké, laten we kijken.
Jasmine, wil je jouw visie voor je huwelijk over 10 jaar delen?
Oké, dus ik zie ons met Jabbar en nog drie baby's,
in een huis met een tuin.
Ik heb altijd vier kinderen gewild.
En de balletschoenen stellen de dansschool voor
die ik graag zelfstandig wil openen.
En het geld betekent dat we spaargeld hebben.
-Halleluja, dat is een prachtige visie. -Dank je wel.
Crosby, laten we de jouwe bekijken.
Weet je, ik schaam me er een beetje voor.
Ik kan niet goed tekenen.
Nee, dit gaat niet om artistiek talent maar om het creëren van een visie.
Dat is het schat, een visie.
Dat ben ik, vanzelfsprekend, en dat is Jasmine,
en we zijn met Jabbar, en we glimlachen allemaal.
omdat, weet je ik stel me voor dat we gelukkig zijn over tien jaar.
En,
ik denk, Jabbar moet langer zijn.
Ik weet niet waarom hij zo klein is.
Weet je, ik kan niet goed tekenen, dus.
-Wat?
Ben je gek?
Amber, het is onze vader. Het is niet alsof hij...
Hij een krankzinnige drugverslaafde is die we helemaal niet kennen.
Dat probeer ik te zeggen, hij is veranderd.
Sorry maar zo werkt het niet, oké.
-Wat bedoel je? -Wat ik bedoel?
-Ja -Dat ik me specifiek herinner
hoe de dingen thuis waren toen jij nog een baby was.
-en niet wist wat er gaande was. -Maar ik was daar ook.
Je was niet de enige daar.
Je was er nauwelijks. Je was zo goed als een foetus.
Amber, zoveel ouder ben je niet.
Maakt niet uit! Ik weet het nog en jij niet.
Nou ik ook.
-Ik heb ook herinneringen. -Je weet de helft niet.
-Dat is niet relevant. -Dit is erg.
Ik probeer het verleden niet te vergeven.
Ik zeg alleen dat hij is veranderd.
-Wacht 's even. -Ik heb hem al gezien.
Ik heb hem gesproken. Hij is anders.
Waarom zocht hij contact?
Hij is hier omdat hij een optreden heeft en ik ga erheen.
Je gaat er echt niet heen!
Jawel, ik kan en ik ga.
Het is stom
-dat je überhaupt wilt. -Wat is daar stom aan?
-Waarom? -En ten tweede,
laat Mama je nooit gaan.
Maakt me niet uit want ik ga het haar niet vertellen.
-Wat?
-Natuurlijk wel! -Nee, ik vertel het niet.
-Luister naar wat jezelf. -Jij deed dit altijd.
Wat ga je doen? Klim je uit het raam?
-Ik doe wat jij vroeger deed. -Luister.
-Het spijt me maar je kan niet gaan. -Hoezo?
Daar heb jij niets over te zeggen.
Als jij het niet verteld, vertel ik het.
-Nee. -Ja.
Waarom? Ik heb jou nooit verraden.
Omdat het gevaarlijk is.
-Niet, het is onze vader. -Ik kan niet net
doen alsof het oké is. Dit is ernstig.
-Je moet erover denken. -Hé!
-Wat is er? -Niets.
Zeg niet niets. Jullie schreeuwen naar elkaar.
-Ja. -Wat is er aan de hand?
Heb je iets dat verteld moet worden?
Amber! Weet je wat? Prima.
Ja, Mam, Pap is hier, oké.
Ik heb hem gezien en ik wil hem weer zien.
-Hoezo gezien? -Ik heb hem gezien.
-En je hebt het niet verteld? -Ik heb het niet verteld.
Waarom niet? Waarom belde hij niet?
Wat is erop tegen dat ik een relatie met hem wil?
Dit stiekeme gedoe komt me bekend voor.
-Waarom moet hij je bellen? -Heel bekend!
Hij hoeft je niet te bellen.
Hij moet bellen zodat ik weet in welke staat hij is
voordat hij je zien mag!
-Vertrouw je me niet? -Je begrijpt het niet! Je weet het niet!
Wil je terug naar wonen in een motel? Ik niet!
Je ziet hem niet meer
-tot ik hem spreek! -Hij is veranderd.
Ik spreek hem voordat je hem weer ziet. Basta!
Mijn hemel, Seth is hier.
Oh hemel.
Hé lieverd.
Hé.
-Hoe is het? -Oké.
Je bent nu een week hier. Heb je je ouders gesproken?
Nee.
Heb je Alex gesproken?
Één keer.
Hoe ging dat?
Hij wil niet met mij zijn
totdat mijn ouders zeggen dat het oké is.
Juist.
Dat is Alex.
Maar het maakt niet uit, want zij veranderen toch niet van gedachten,
en ik voel me niet anders en we zitten gewoon...
-Nou... -...vast.
...wil je weten wat ik denk?
Het is ook goed als je dat niet wilt.
Ik denk dat je naar huis moet gaan.
Het is...ik denk dat het niets oplost.
Nou,
dat is niet waarom je naar huis gaat.
Je gaat omdat ze van je houden.
Snap je?
Je gaat gewoon terug. Alles hoeft niet opgelost te worden.
Zo werkt het niet. Het is geen wiskunde.
Je gaat gewoon naar huis.
Dit is mooi, deze is mooi.
Ja, dat is prachtig.
-Oké, schrijf het op. -Oké.
-Oké, schrijf dat op. -Hé toekomstige bruid.
-Toekomstige schoonmoeder. -Hoi.
-Hoi Crosby. -Hoe is het?
Best. We kijken naar locaties voor de receptie.
Wat vind je hiervan?
Dat is mooi.
Maar ik dacht dat we de receptie bij mijn ouders zouden houden.
Nou dat is heel aardig, Crosby,
maar ik denk dat je ouders geen 150 mensen
in hun huis willen hebben.
En zelfs als ze dat wel willen, waar moeten die zitten?
Ja, nou, ze willen er vast geen 150,
maar daarom hadden we 40 afgesproken.
-40 was altijd onredelijk, lieverd. -Volkomen.
-Echt? -Ja.
Zo onredelijk als 150?
Ik wilde het eerst ook klein houden, Crosby, maar
jouw familie alleen is al 40, en mijn familie is groot,
en er zijn al deze mensen van de kerk die ik uit moet nodigen, dus
Het komt wel goed.
Als jij het zegt.
-Heel mooi. -Ja.
En de datum is ook veranderd.
De datum is veranderd?
Ja, dominee Gordon is er niet in oktober,
dus ik heb gezegd dat het in september kan.
Is er nog meer van mijn trouwdag dat jullie hebben veranderd?
Crosby, relax. Het komt allemaal goed.
Ja, schatje, het komt goed. Het wordt geweldig.
-Je zult het top vinden. -Oké.
-Geloof me. -Kijk nou!
-Laat 's zien. -Dat is mooi, dat is het. Schrijf dat op.
-Oké. -Schrijf op, bovenaan.
-Bovenaan? Oké. -Ja.
-Hallo. -Hoi.
Ik had je niet gehoord.
Gesnapt tijdens porno kijken?
Geeft niet,
schijnbaar, volgens een studie, kijkt 98% van de Amerikanen naar porno.
-Pap, nee, ik zit geen porno te kijken. -Niet?
-Nee. -Wat dan?
Ik heb video's van Seth zijn band gevonden.
-Die zit ik te kijken. -Ja. Seth.
Ze zijn goed en Drew is 15.
Hij denkt straks dat zijn vader een soort beroemdheid is.
weet je, dat is...
Zal ik Seth een pak op zijn donder geven?
Dat wil ik graag.
-Nou, Pap, echt... -Echt heel graag.
-Oké, dat helpt niet Pap.
-Oké, luister,
-Ik denk dat ik me bemoeid heb met Seth... -Waarom?
...en Drew. Omdat, nou, tijdens Thanksgiving,
heb ik Seth gebeld en hem gevraagd met Drew te praten.
Pap, daar is niets mis mee.
Drew is eenzaam, hij mist zijn vader,
het is goed als hij belt. Hij hoort te bellen.
Zijn vader hoort te weten hoe het op school gaat,
wat ze graag eten.
Zijn vader hoort het te weten. Maar hij weet het niet.
En ik weet niet of hij 'ziek' is of wat dan ook.
Hij is hier. Hij heeft me niet gebeld.
Hij heeft niet wat?
-Me niet eens gebeld. -Nou en dat hij jou niet belde?
Wat?
Wil je contact met hem?
-Voor de kinderen, Pap. -Larie.
Weet je wat Sarah?
-Je bent nog steeds weg van hem. -Oh God.
Echt!
Ik probeer de juiste beslissing te nemen
en voor mijn kinderen te zorgen. Ik voel niets meer voor hem.
Laat me zeggen, Sarah.
Ik hou van jou.
Je bent mooi, getalenteerd, maar, je hebt dit ding, dat je
altijd een relatie nodig hebt, altijd iets nodig om dat
te vullen dat in jou omgaat dat niet goed genoeg is.
Deze man is een eikel.
-Ja, Pap. -Oké?
Hij was de liefde van mijn leven.
Maar hij is ziek nu en dat weet ik nu.
-De liefde van je leven! -Dat weet ik nu!
Luister nou naar wat ik zei Sarah.
-Draai die zwengel. -Blijf draaien.
Gaat het? Doorgaan.
Weet je hoe je 'ijs' zegt in Japans?
-Dat weet ik niet. -IJs.
Ik denk dat het tijd is.
-De chocolade kan erbij. -Is het klaar?
-Oké, klaar? -Ik denk het.
-Voorzichtig. -Wil je dat eruit halen?
En het eraf schrapen?
-Succes! -Dat ziet er goed uit.
Ik heb besloten dat ik meer wil basketballen.
-Echt?
-Ja. -Leuk.
Ik kom buiten met je spelen wanneer je maar wilt.
-Gooi erin. -Nou, ik wil met Alex spelen.
Hij is een veel betere leraar dan jij of Opa.
Hoe weet je dat?
Omdat ik hem laatst in het park zag
en toen leerde hij me de lay-up
en hij liet me winnen, dus ik wil meer met hem
spelen dan met jou en Opa.
Oké, welk park?
Was dit toen je met
Haddie en Amber naar het museum ging?
Ja, maar ik mag het niet aan jullie vertellen van Haddie,
omdat ze dan problemen krijgt omdat ze Alex niet zien mag.
-Oké, jongens.
Het kan in de vriezer, oké?
Ja, dit wordt zo lekker.
Wacht even.
Wat is er?
Hoi.
Kom erin.
-Is dit een slecht moment? -Nee, kom erin.
Ziet er gezellig uit. Het is prachtig.
Ja, je kent me. Alles voor de inrichting.
-Je ziet er goed uit. -Nee, niet.
Ik kan je water aanbieden
in een tandenborstel beker.
Geen wodka in de minibar?
Met de deur in huis.
Ja, ik vraag het.
Dat is redelijk.
Geen minibar.
-Iets anders? -Kom op.
Sorry. Kwetst je dat?
Nog iets anders?
Nee, ik gebruik niet. Ben negen maanden nuchter.
-Oké, echt? -Ja.
Oké.
Kijk, ik weet
Ik weet dat dit niet de ideale manier is
Nee, je hebt gelijk. Dit is niet ideaal. Niet om elkaar zo te zien,
niet de ideale manier om ouders te zijn,
het is waardeloos om er achter te komen dat je Drew ziet.
Wacht. Je wist niet dat Drew mij kwam bezoeken?
Hoezo zou ik dat weten?
Ik weet niet eens waar je hebt uitgehangen.
Sorry. Hij belde mij.
Ik nam aan met jouw goedkeuring.
-Ja, stom. -Waarom zou je daar van uitgaan?
Hoe waardeloos is dit. Zo waardeloos! Je komt, je gaat,
je doet wat je wilt!
-Heb je enig idee hoe idioot dit is? -Ik weet het
Nee, dat weet je niet
anders zou je het niet telkens weer doen.
Wat doe je hier?
Ik heb een paar optredens de komende weken en
Je hebt optredens hier en je belt me niet,
om het me te laten weten, om een plan te maken.
Alsof we elkaar regelmatig spreken.
Nee, we spreken elkaar niet
-maar daar gaat het niet om. -Ik weet het.
-Ik heb het verknalt.
100 keer verknalt op 100 verschillende manieren
en het maakt waarschijnlijk niet uit
hoeveel spijt ik heb.
Zoveel spijt.
Ik wil een deel zijn van Amber en Drew hun leven. Hoe dan ook.
Dat is een super knul.
Hij volgt ons online, de band.
Natuurlijk.
Ik heb hem uitgenodigd om ons te zien spelen.
Ik wil dat je weet,
geen verassingen vanaf nu.
Jij bent de moeder, jij beslist wat je denkt dat goed is.
Ik doe het.
Ik weet niet wat goed is.
Ik weet het niet.
-Ik moet erover denken. -Oké.
Als je ze weer pijn doet, doe ik je wat.
Dus we zitten in zijn kantoor,
die blijkbaar door Billy Graham is ontworpen.
Er zijn overal kruizen. En steeds als hij een vraag stelt
heeft zij een antwoord. "Ik, ik doe het, ik heb de leiding."
En als ik iets zei verbeterde ze me om de haverklap.
En dit is een formaliteit voor haar moeder?
Ja, alleen als formaliteit.
Daar gaat het om, ik zit daar te luisteren naar haar antwoorden
en realiseer me dat deze vrouw met wie ik verloofd ben,
mij nooit enig besluit zal laten nemen.
En als het over onze zoon gaat, heb ik het altijd verkeerd.
Hoe kan dat, Adam? Hoe kan ik het altijd verkeerd hebben?
Altijd?
-Je hebt bruiloft stress. -Nee dat is het niet.
En het is niet alleen Jabbar. Het is alles.
De rest van mijn leven kan ik net zo goed een geluid uit knop installeren.
Ik word die man. "Wil je kip of vlees?"
"Geen idee, even mijn vrouw vragen
wat ik mag deze week." Oké?
Ik wil niet je standaard antwoord
ter verdediging van het huwelijk.
Ik wil dat je zegt wat je van Jasmine vindt.
Hou op joh.
Ik denk dat Jasmine een sterke vrouw is met sterke meningen
en ik denk dat jij nogal eens een leuteraar bent.
Ik ben jou niet, maar ik doe het prima hoor.
Ja, je doet het prima, vast.
Ik betaal de boot, de auto,
mijn motor. Ik betaal belasting.
Doe jij de belasting?
Ik dacht het niet. Die doe ik.
Dat doe je voor de hele familie,
omdat je een controlfreak bent.
-Welnee, niks controle. -Ik betaal ervoor.
Je betaalt niet, je geeft me je cd's. Dat is geen betaalmiddel.
Oké, luister,
je maakt een verbintenis met Jasmine,
jullie leggen allebei dingen op tafel.
Je hebt mazzel, oké.
Zij heeft de dingen in orde, jij niet zo.
Jij brengt andere vaardigheden in.
Je bent leuk, spontaan,
je kan dingen met humor luchtig maken. Dat is belangrijk.
Misschien kan zij jou harder maken en jij haar zachter.
Jullie zullen veranderen. Dat is getrouwd zijn.
Je moet geven om te krijgen.
Oké?
Ja, maar het voelt alsof ik alles geef.
Ik heb een punt gemaakt.
Wie heeft mijn rum en rozijnen ijs?
-Ik wilde een kick. -Wat is er met je blouse gebeurt?
Waarom doe je niet wat rustiger? Je bent chagrijnig.
Je reageert je ijs op mij af.
Ik ben de enige die het lekker vind. Wie pakt mijn dingen?
Het spijt me dat je het moeilijk hebt, maar we staan aan jouw kant.
-Hoi.
Ik heb erover nagedacht.
Oké, ik weet dat het hier is.
-Ja? -Tjonge.
En
je mag naar het concert.
Fijn, dank je wel.
Maar om elf uur ga je daar weg.
Elf uur. Of je nou backstage bent,
of hoeveel toegiften er ook zijn,
om half twaalf ben je thuis.
Ik breng je en haal je, dan vind ik het goed.
Oké, ik ben om half twaalf thuis, maar mag ik met de bus?
-Je mag niet met de bus. Nee! -Ik ben op tijd thuis.
-Ik laat je gaan, basta. -Je hebt gelijk.
Iemand moet je rijden, alsjeblieft, dat is genoeg.
Ik rij wel.
-Is dat beter? -Echt?
Oké.
Wacht.
Ga je naar het concert?
Ja, het is geen probleem. Wat?
Nou, je kan niet
-Wat? -Je zal Papa zien.
Dat weet ik. Het is oké.
-Maar -Iedereen wint ,oké.
-Wij oké? -Oké
-Ik ben zo klaar. -Oké
Dank je mam.
Ik wil geen boerenkool.
-Ik wil ijs. -Lekkere boerenkool.
-een beetje. -Ik wil geen boerenkool.
Een paar hapjes. Gooi niet met het eten.
-Twee happen van elk. -Adam.
Twee happen boerenkool, kip en rijst. Twee goede happen.
Mam?
-Hoi.
Oma heeft me gebracht.
Heb je trek? Ik heb zoveel eten.
-Ja.
Ja, ik heb trek. Lekker.
Ga zitten. Ik heb heerlijk eten gemaakt.
-Oké. -Ik zei dat je kip moest eten.
-Neem nog wat kip. -Nee ik heb vier happen gehad.
-Wat heb ik gemist? -Hoi Haddie.
Hoi.
We hebben ijs gemaakt. Je moet wat proeven.
Je moet op het eind zwengelen.
-Hebben jullie ijs gemaakt? -We hebben een ijsmachine.
Ik snap niet waar de zwengel voor is.
Met stukjes chocola.
Er moet zout in en je moet de melk koken en er
moet chocola in en je moet het zwengelen.
-Waarom kook je de melk? -Weet ik niet.
Om de ingrediënten goed te mengen.
Weet je wat? We hebben een hoop borden.
Wat als we de schaaltjes hier zetten? Ik denk dat het past.
Ik denk niet dat dat werkt.
Dan worden de schaaltjes niet schoon
en moeten we ze opnieuw wassen en dat willen we niet.
Hier is beter.
Ja, dat was een slecht idee. Wat was ik aan het denken.
Wat is er? Je gedraagt je vreemd.
Ik kan niet met iemand trouwen die me nooit beslissingen laat nemen.
Ik besef me nu dat je erg de controle wilt.
Hoe we de vaatwasser inruimen?
Of de groente uitpakken?
De toiletrol moet voorlangs, niet achterlangs
omdat jij dat wilt, of het feit dat
er geen volle melk is, wat ik lekker vind? De bruiloft?
Ik ben volledig verloren hier. Mijn ideeën bestaan niet eens.
Oké, nou, bedankt voor de mededeling.
Graag gedaan.
Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Het was niet de bedoeling dat het er zo uit kwam, maar
-Wil je deze terug? -Ik wil de ring niet terug.
Dan wat betekent: "Ik kan niet met iemand
trouwen die me nooit laat beslissen?"
Ik was van streek, ik probeer eerlijk met je te zijn.
Ik hou het niet meer.
Hoe je de vaatwasser inruimt?
-Daar gaat het niet om! -Wat dan?
Dat je me niet laat besluiten.
Ik laat je niet of je doet het niet?
Jij laat me niet.
Weet je, als ik niet het voortouw neem, dan gebeurt er hier niets, nooit.
Je kan het noemen wat je wilt, controlerend, maar
het heet verantwoording, iets dat jij niet kende.
Want je vond me in een greppel. Ik kon niets.
Niet naar mijn werk of mijn tanden poetsen.
Ben je gek? Jij kan helemaal geen compromissen sluiten.
Ik maak elke dag compromissen.
Wanneer dan? Jij maakt helemaal geen compromissen.
Wanneer ga je me vertellen dat je nog drie kinderen wilt?
Dat was een werkboek oefening.
Sorry hoor, dat mijn visie voor onze familie zo verschrikkelijk is.
Ga je die ook op mijn schoot gooien zoals Jabbar?
-Ik bedoel niet dat -Weet je wat?
Ik hoor een heleboel dingen die je niet bedoeld,
je wilt niet trouwen, ik maak geen compromissen,
blijkbaar moet ik ontspannen en van jouw geweldige poppetjes plan
genieten. Is dat het?
Je bent zo ondankbaar, het is belachelijk.
-Ondankbaar? Ik? -Doe niet alsof...
-Ik ben niet ondankbaar! -...ik niet veranderd ben.
Ja, je hebt je fantastische vrijgezellenleven voor ons opgegeven.
Je wilt alles. Je wilt dat ik alles regel
-en geeft me dan de schuld. -Ik kan niet met je praten.
-Doe dat dan niet. -Doe ik niet meer.
De jaren '80 willen hun leren pak terug.
-Het is een vest en broek. -Bijna een pak.
Een vest en broek is één deel verwijderd van een pak.
Dank je wel.
Het is goed om weer hier te zijn.
Ik wil een nummer spelen die we lang niet hebben gespeeld.
Die heb ik met mijn ex-vrouw geschreven.
Meer zeg ik er niet over.
-Wat is dit? -Het gaat zo.
Kleine vingers
Kleine tenen
Je voorhoofd
Mijn neus
Ik zie jou
hoever weg je ook bent vanavond
Het is goed
We zijn blij dat je thuis bent.
-Zo blij. -Ik ook.
En we willen het graag hebben over wat er is gebeurd en wat het vervolg is.
Oké.
Als je met Alex uitgaat,
willen we weten waar je bent.
Geen stiekem gedoe, geen geheime afspraken.
Je mag twee keer per week met hem uit.
-Twee keer? -Prima.
En je huiswerk komt op de eerste plaats.
-Ja. -Dat doet het.
En als je uitgaat willen we een eindtijd
die niet onderhandelbaar is.
Ik wil niet onderhandelen.
We voelen ons niet op ons gemak met jou in zijn appartement.
-Helemaal niet.
Je mag daar niet heen. Je kan naar de film, uit eten,
-je kan hier zijn -Ik begrijp het.
-Dat zijn de opties. -Ja.
Mee eens?
-Duidelijk? -Ja.
We houden van je en willen je vertrouwen.
We vertrouwen je.
Echt.
-Oké.
Eerlijk?
-Welkom thuis lieverd. -Dank je.
Niet te geloven dat we dit doen.
Wat bedoel je, hij heeft ons uitgenodigd.
Kun je morgen niet bellen om te zeggen
-dat was zo leuk. -Ben je ooit backstage geweest?
Neem me niet kwalijk.
Sorry jongens.
Naar binnen jij, jij hebt de speciale band met hem.
-Zeg hoi.
-Hoi Pap. -Jullie zijn er.
-Ja. -Oké.
-Dat was heel goed. -Lieverd.
Hoi.
Wow, hij groeit als onkruid, maar jij bent mooi.
Zij is klein.
Tjonge, Louie, dit zijn mijn kinderen. Drew en Amber.
Hoe vonden jullie het?
Het was goed, echt goed.
Dit is Tara, onze gitarist. Bob en Vance.
Dit zijn mijn kinderen. Dit is MJ, mijn manager, weet je nog?
Hoi Drew, leuk je te zien.
Hoi, hoe is het?
De laatste keer waren jullie baby's.
-Voor hem ook. -Ik zie de gelijkenis.
-Ja ik ook. -Grappig hè?
Doe je moeder de groeten.
-Oké. -Fijn dat jullie er zijn, hoe vond je het?
Het was goed, echt heel goed.
Het is tijd om te gaan.
We hebben nog tijd.
-Nee, het is -Het is nog niet zo laat.
Je weet hoe Mama is. Of niet, maar
Het is cool.
Volgende keer spelen we korter of komen jullie vooraf
-eten we dimsum. -cool.
Ik wil dat je weer komt.
-Doe ik. -We gaan.
Ik wil dat jij ook weer komt.
Misschien een ander jaar.
Dank je dat jullie er nu waren. Dat betekent veel voor me.
Oké.
-Oké, doeg.
Je zegt niets.
Je doet niets tot ik het zeg, begrepen?
Er is niemand als John Wayne.
Niemand, pap.
Niemand. Kijk naar de man.
Hij heeft alle beheersing. Hij heeft de houding.
Niet te geloven dat zijn geboortenaam Marion was.
Pap, ik
-Marion Morrison. -Ik weet het pap. Hoi.
Hoe was het?
-Het was fantastisch. Zo goed. -Het was oké.
Het was geweldig, super.
Je doet alsof je bij Radiohead was of zo.
Dat was je niet weet je.
-Nou het was leuk. -Ben je backstage geweest?
Ja, er is een nieuwe bassist. Hij heet Louie.
Hij is fantastisch. Je krijgt de groetjes van MJ.
Ga er maar over in je dagboek schrijven.
Je hebt gelijk. Tot later.
Dank je mam.
Tuurlijk.
Welterusten.
Welterusten cowboys.
Cowgirl.
Je moeder is niet de enige die pannenkoeken kan bakken.
Ik heb fantastische vaardigheden.
Kijk dit eens. Nou dat is pas een Flapjack.
Een Flapjack? Wat is er met jou?
Ooit gehoord van een pannenkoeksandwich?
Een sandwich is met brood.
Niet allemaal. Je zal versteld staan, mijn zoon.
-Goede sandwiches zijn van brood.
-Als ik het proef krijg ik dan stickers? -Ja.
-Je krijgt een trofee.
-Neem een grote hap. -Hier gaan we.
Lekker.
Haddie is thuis dus nu kan ik basketballen met Alex.
Haddie, bel je Alex om zeggen dat hij naar het park komt?
Weet je wat, ik neem je mee naar het park.
Nee, Alex is een veel betere leraar.
Ik bak wat eieren mam.
Nee, we hebben Flapjacks.
Ik heb het geleerd in een kookprogramma.
Nee, ik wil eieren.