Sanırım işler iyice sarpa sarıyor. Yardım ister misiniz?
önceki bölümlerinde
Müdür Taylor renk katmamı istedi.
Ne yaptı?
Yönetmenliğimi beğenmiyorsun, kendi bildiğin gibi renk kat.
-Alex. -Adam Braverman.
Memnun oldum Bay Braverman.
Bir akşam, yemeğe gelmek ister misin?
Çok isterim.
Adsız Alkolikler grubundayım.
Alex'i bir daha görmemen en iyisi.
Gordon, işlerin kötü gittiğini biliyorum
ve şirketi satmayı düşünüyorsun.
Satıldı.
-Tatlım. -Selam.
-Muhteşemsin. -Teşekkür ederim.
Bazen ne kadar muhteşem olduğunu söylemeyi unutsam da öylesin.
-Çok teşekkür ederim. -Teşekkürler.
Tatlım, onlar Haddie için. Senin için değiller.
-Bunlar kabahat krepi değil mi? -Hayır değiller.
-Rüşvet veriyorsun. -Vermiyorum.
Beni rahatlatmak için yaptın sanmıştım
böylece yeni patronumla ilk günümde daha az kaygılanacaktım.
Evet, sen de biraz alabilirsin.
-Peki, teşekkür ederim. -Kötü olanlar grubundan.
Evet, kötü olanlar grubunu biliyorum.
Gece uyumadım. Olaylar bu şekilde olduğu için kötü hissediyorum.
-Kalbini kırmaktan nefret ediyorum. -Kristina, dinle bir dakika.
-Dinliyorum tatlım. -19 yaşında. Kendi dairesi var.
Biliyorum ama...
O iyileşme sürecinde bir alkolik, tamam mı?
Çocuğu seviyorum. Fakat biz doğru olanı yapıyoruz.
Yaptığımızı biliyorum. Günaydın.
-Selam, tatlım. -Selam.
-Selam.
Sana biraz krep yaptım. Çikolata parçacıklı, en sevdiğinden.
Senden krep istemedim.
Biliyorum ama senin için bunları yapmak istedim.
-Çikolata parçacıklı. -İşe yaramayacak.
Her şeyi yoluna sokmayacak. Umurumda değil.
Sana iyi olanları ayırdı. Bana yanıklar kaldı.
Bana bebekmişim gibi davranma. Sadece kahve alacağım.
Peki. Hindistan cevizli krema var, hoşuna gidecektir.
Sade içeceğim.
Evet, doğru. Tamam?
Buyur bakalım.
Peki.
-Şimdi şu kreplerden alabilir miyim? -Evet, ye onları.
Teşekkür ederim.
Etrafta takılıyordum, ta ki...
Hey, Amber, Drew, gitmemiz gerek!
Hey Sarah, hadi ama, şunu değiştirmesini söyler misin?
-Sürekli aynı şeyi çalıp duruyor. -Aynı neyi? Aynı olan ne?
-Müzik. -Ne müziği?
Şey için yazdığı şarkı.
Şey için yazdığı şarkı mı?
-Ne şeyi? -Hiçbir şey.
Bu ne?
-Az önce bir şarkı çalıyordun. -Evet.
Sanırım bu bir şey için.
Pekâlâ. Çok küçük bir kulübün, bir açık mikrofon gecesinde
üç şarkı çalacağım.
Tavsiyeye ihtiyacım yok. Gelemezsiniz.
Yardım etmediğin için sağ ol. Sonra görüşürüz.
-Ben gidiyorum. -Hepimiz gidiyoruz.
Evet.
Hey Amber. Birkaç Byrds şarkısı biliyorum.
-Bakın kim buradaymış. -Biliyorum.
Nerede kaldın?
-Affedersin. -Önemli değil.
-Bir kutu kap. -Evet.
Nerelerdeydin?
Okul zırvalıkları.
Okul zırvalıkları mı?
Evet. Yetenek testleri ve öğrenci konseyi. Aptalca işler.
Bence aptalca değil.
Yani, burada seninle olamadığım için aptalca dedim.
Peki, bu yeterince aptalca.
Oldu işte. Anlaştık.
Neye ihtiyacın var biliyor musun? Bir gece dinlenmeye.
-Uzaklaşmak için... -Nereden?
Olan her şeyden.
Çok kaba davrandım, seni gerçek bir randevuya çıkaramadım bile.
Yani, bu doğru.
Bir gece izin verelim, test ve toplantı olmadan,
sadece sen ve ben eski moda bir eğlence yaşayalım.
Sinema, dondurma, yemek.
Sana sorduğum şey şu ki...
Benimle çıkar mısın?
-Evet? Hayır? Belki? -Yani, evet. Olur.
Yardım edebilir miyim?
Evet, Adam Braverman'ı arıyorum.
Evet, benim. Bana ne getirdiniz?
Ne mi getirdim?
Evet sanıyorum ki kaykay dağıtıcısı değilsin,
ki onu burada veya otoparkta veya herhangi bir yerde kullanamazsın.
Bu ironik,
çünkü biz sörf ve kaykay giysileri şirketi olarak başlamıştık.
"Başlamıştık..."
Sen teslimatçı değilsin, değil mi?
Cory Smith.
Yeni patronum. Memnun oldum.
-Peki. -Affedersin.
Hayır, sorun değil. Üzerinde çalışabiliriz.
-Tamam. Bunu yapalım. -Evet.
Bunun yeteceğinden emin misin,
çünkü Monticelli'de rezervasyon yaptırdım.
Evet, o kadar uzun oturmaya dayanamıyorum.
Doğru.
Dostum, bekle. Bu balıklı takolar kesinlikle harika.
Pekâlâ.
Evet. Peki, üniversite hakkında ne diyordun?
-Heyecanlı? -Doğru, heyecanlı.
Şu ekonomi finali için çalışmam gerekiyordu, değil mi?
Ama bilgisayarımın başına oturduğumda,
oda arkadaşım, The Legend of Johnny sayfasını açık bırakmıştı.
Saçma bir oyun.
Ahbap, hatırladığım son şey, saat 05.00'ti ve ben hâlâ oynuyordum.
-Tamam. -İşte o kendime geldiğim andı.
Böylece düşünmeye başladım,
eğer benim gibi zeki biri aptal bir oyuna yedi saat harcıyorsa...
-Doğru. -...zeki bir oyunun
aptallara ne yapacağını bir düşün.
Hayal edemiyorum.
İşte olan bu.
Ayakkabı şirketini kurtarmak için de sermayem var.
Evet. Bu mükemmel bir geçiş,
-çünkü gerçekten duymak istiyorum... -Devam et.
Şirketin geleceği hakkındaki öngörünü duymak istiyorum.
Peki, çark güçlerini kontrol ediyor.
Peki.
-T ve S, eskiden havalıydı. -Evet.
Yine havalı olsun istiyorum.
Gelişirken bir noktada, köklerinizi unuttunuz.
-Gücü yükselt. -Tamam.
'99'da garipleştiniz.
Garipleştik mi?
-Evet. -'99'da.
-Bariz garipleştik mi? -Evet. Gizli kapıyı aç.
-Pekâlâ. -Koş!
-Gidiyorum! -Braverman!
Tamam çocuklar tepsilere vurmanıza gerek yok.
Tepsilerle altın aramalısınız.
Çocuklar? Peki, ben...
Hazırlanıyorsunuz, değil mi?
Ve bir, iki, üç...
-Bu... -Bir felaket.
Pekâlâ, bütün kızlar sola geçsin,
oğlanlar da sağ tarafıma geçsin, tamam mı?
Bay Crosby?
-Bir saniye bekler misin Danny? -Bay Crosby?
-Beş, altı, yedi, sekiz... -Bay Crosby?
-Ne var?
-Tuvalete gitmem gerek. -Tamam. Gidebilirsin.
Yaptım.
Aman tanrım.
Herkes orada kalsın, sanırım.
Bilmiyorum... Harika, buradasınız.
Tamam, bunu durdurabilirsin.
"Soğuk Bej"
Hayatım.
Selam. Günün nasıldı?
Haddie!
-Ne? -Lütfen buraya gel.
Sesimi yükseltmek istemiyorum çünkü bu konuda zaten heyecanlıyım.
Dinle, odanı yeniden yapmak konusunda konuşmuştuk.
Pembeye boyamak, posterleri indirmek...
Anne, neden bundan bahsediyorsun?
Şu an odam umurumda bile değil.
Tatlım, sadece o değil. Kabul ediyorum...
-Ne peki? -...büyüdüğün gerçeğini
Rüşvet verip odamı boyayarak her şeyi düzeltemezsin.
-Rüşvet vermiyorum tatlım. -Böyle düzeltemezsin.
Öyle değil. Gerçekten eğlenceli olabileceğini düşündüm.
Ayrıca bu bir rüşvet değil. Rüşvet vermiyorum.
Belki küçük bir rüşvet olabilir.
Nantucket Yeşili nasıl sence?
Sana kızgınım.
Bana kızgın olabilirsin. Bana çok kızgın ol.
Bunu yaparken eğleneceğiz.
Ben gülümserim ve sen de kızabilirsin.
Bir renk seçebilirsin. Soğuk Bejimiz var,
ayrıca Çin işi ceviz duvar monteleri var...
Tamam, evet, peki.
-...gerçekten eğlenceliler. -Pekâlâ, iyi. Tamam yapacağız.
-Teşekkürler, sanırım. -Harika.
Harika olacak.
Selam. Yıkanacak beyazın var mı? Beyazları yıkıyorum.
Gerçekten mi?
Evet.
Bu beni geriyor ama evet, aslında var,
eğer çamaşır yıkıyorsan.
Büyük bir yığın kirli, kokan çamaşırım var.
Git ve onları topla...
-Yapmak istemiyorum. -...ve sonra yıka.
Çamaşır yıkamak istemiyorum.
Buraya, bana bir şarkı çal diye geldim.
-Evet. Çalmayacağım. -Hadi ama.
Neden ki?
Çünkü bu kişisel bir şey ve ben...
Bu kişisel şeyi halka açmak üzeresin, bu yüzden belki...
Bu utanç verici ve ben gerginim, bu yüzden...
Anlıyorum.
Baban da bana bir şeyler çalardı, yani, henüz tam hazır değilken
ve ben oldukça yardımcı olurdum.
Şey, babamla sonunuz pek de iyi olmadı o yüzden belki de...
Belki de şanssızlık getirir.
Hayır, haklısın. Pek de iyi sonuçlanmadı.
Ama o çok iyi bir müzisyen ve sen de öylesin.
Hadi ama.
Senin için biraz çalacağım. Ama sadece...
-Lütfen... -Hayır. Sakin olacağım. Biliyorum.
-Yine söylüyorum, o dünyada bulundum. -Biliyor musun?
Evet nasıl sakin olunur biliyorum.
-Ne? -Yok bir şey. Yüzünü göremiyorum.
Affedersin. Baştan başla.
Tamam, şöyle... şöyle başlıyor...
-Ne? -Adı ne?
Adı Mezarlık Şarkısı.
-Ne? -Hiçbir şey.
Yani, izleyenleri ayağa kaldıracaksın.
Affedersin. Bunun için gerçekten hazır değilim.
Moralini yükseltmeye çalışıyorum. Sadece çalar mısın?
Henüz tamamlanmadı. Bu yüzden biraz pratik yapmam lazım.
Evet, tamam, anlıyorum. Hayır, kesinlikle.
-Tamam. -Ama gene, bilirsin, bir şeyler
öğrenen birini dinlemeyi seviyorum. Tamam. Haklısın.
Kulağa iyi geliyor. Harika olacak.
Teşekkürler.
Ben çamaşırları yıkayacağım.
Bırakayım annem yıkasın. O seviyor.
Tamam. Görüşürüz.
Hayır.
Sıkıcı.
Hayır.
Büyükbabam bunları çim bowlingi oynarken giyerdi.
Başka?
Cory, neyin yardımı olurdu biliyor musun?
Beğenmediklerini gördüğüne göre,
bana ne tip ayakkabılar yapmak istediğini söyleyebilirsin.
Daha da iyisi, tasarım ekibine kendin söyleyebilirsin.
Seninle tanışmak için can atıyorlar.
-Söyle onlara. -Tamam.
-Radikalleşmemiz gerek. -Radikalleşiyorum.
Daha fazla otomat.
Tamam. Başka bir şey?
'99 öncesindeki şeyleri istiyorum.
Biz garipleşmeden önceki mi?
Evet!
Bu oyunla bir milyon mu kazanmış?
Hayır tatlım, bir milyondan çok fazla. 10, 20, 30, 40. Bilmiyorum.
-Gerçekten mi? -Evet.
Cory'den nefret ediyorsun.
Bir video dükkanında çalışmalıydı.
Bilirsin şu çocuklardan biri o,
Johnny Zen gibi davranan hırpani çocuk,
o gerçekten de satışları artırmak için harekete geçecek biri değil,
video dükkanındaki gevşek çocuk o.
-Anlıyorsun değil mi? O çocuk. -Tanrım, evet. Bu korkunç.
Ve şimdi de T ve S'yi yönetiyor.
Bu top ne için?
Bir top var. Bilemedim.
Yani, bu olabilir, Kristina. Bu son olabilir.
İşsiz kalabilirim.
Bu nasıl çalışıyor gösterir misin? Denemek istiyorum
Tanrım, aptal bir video oyunu, tatlım.
Şuradaki iztopu ve ortası ile gücünü kontrol ediyorsun.
Tamam. Ben robot muyum, kaplumbağa mı?
Robotsun.
Anladım.
Biliyor musun? Bunu yapmayacağım.
Kendimi hasta ediyorum. Böyle şikayet etmeyeceğim.
Sağlam duracağım. Olumlu bir tavır takınacağım.
İyi fikirlerle gelmesi için ona alan tanıyacağım.
Eğer gerekirse ona biraz rehberlik edeceğim.
Kahrolası!
-Kaplumbağa. -Pekâlâ.
Tatlım?
İnanılmaz.
Pekâlâ, iyi geceler, Kristina. Seni seviyorum.
Heme geliyorum.
Tatlım, içeri girdim.
İçeri girdim.
-Cehennemdeyim. -Maymunu yendim.
Cehennemin dibindeyim.
Dostum, işte buradasın.
-Her yerde seni arıyordum. -Şuna bak.
-İyi. Bana yardım eder misin? -Evet, konu ne?
Ailem bana, şu çocukla konuşmamamı söyledi
ve ben hâlâ mesajlaşmak falan istiyorum,
endişelenmeden...
Evet, çok kolay bir yolu var. Çok şaşıracaksın.
Telefonuna bakayım. Utandırıcı şekilde kolay. İzle.
-Aman tanrım. -Beş saniye falan sürecek.
Tek yapman gereken...
Kütüphanede telefon yasak. Tamam mı? Dışarı çıkın.
-Affedersiniz. -Gidelim.
Temel olarak yapacağın şey şu eski, ani büyük değişim numarası, tamam mı?
Çocuğun adı ne?
-Alex. -Alex.
-Evet. -Alex artık Chloe oldu.
-Chloe, tabii ki. -Tamam mı?
-Bu inanılmaz. Sen bir dâhisin. -Sorun çözüldü.
Bu aklıma gelmediği için aptal gibi hissediyorum.
Sorun değil. Zor yoldan öğrenilen bir şey ve...
Harika. Bekle. Şu Alex denen çocukla neler oluyor?
Ondan hoşlanıyorum.
Yani, onunla çıkıyor musun? Dinliyorum. Sadece bakıyorum.
Hayır. Yani, bilmiyorum, gerçekten.
Cuma günü gerçek bir randevuya çıkacağız.
Çok heyecan verici. Heyecanlı ve mutlu görünüyorsun.
Neden ailen bu işe heyecanlanıp sevinmiyor?
Açıkçası kötü bir çocukluk geçirdiği için endişeleniyorlar.
Annesi ölmüş ve babası da içermiş
ve sonra o da alkolik olmuş. Ama artık iyi
-ve Adsız Alkoliklerde ve çok iyi. -Adsız Alkoliklerde mi?
Altı aydır orada ve durumu iyi.
-Tamam. -Evet.
Zor bir durum.
-Başa çıkabilirim. Çok teşekkürler. -Bir şey değil.
Minnettarım.
Tamam, neden ofisimde olduğunu açıkla bana,
durumuna yardım edebilecek kişi ben olmadığım halde?
Çünkü bu küçük düşürücü.
Joel'e geri döner mi diye, sormak istemiyorum
çünkü böylece o işi bıraktığında oyunun dağıldığını kabul etmiş olurum.
Cros, o işi bırakınca oyun dağıldı.
Pekâlâ, sen zaten tarafını seçmişsin.
Az önce bir erkek kardeşle kız kardeş arasındaki bağa ihanet ettin.
Kimse taraf seçmiyor.
Tamam, eğer seçmen gerekseydi...
-Joel. -Bu çok hızlıydı.
Cros, o bu tip işlerde rahatsız edici derecede iyi.
Evet.
Bir şekilde bu işte iyi olacağımı düşünmüştüm, sadece.
Başaracaksın.
Gelecek hafta içinde başarılı olur muyum sence?
Dinle, Cros, sence iyi bir ebeveyn olmanın tanımının
her zaman başarılı olmak olduğunu sanıyorsun.
Fakat bazen, iyi bir ebeveyn olmanın tanımı
sadece ne zaman tükürdüğünü yalayacağını bilmek
ve 6 yaşındaki çocuklar tarafından alt edildiğini kabul etmektir.
Pekâlâ kesinlikle 6 yaşındaki çocuklar tarafından alt edildim.
Dolayısıyla şimdi yapılacak tek onurlu hareket, yardım istemek.
Joel'den mi?
Tek ve rakipsiz.
Selam.
Selam. Birkaç numune aldım
ve bulduklarımı sana göstermeye başlarım diye düşünmüştüm.
Tamam, yatağın üzerindeki şey masanın üzerinde miydi?
-Oradaydı. -Tamam. Teşekkür ederim.
Hiçbirine dokunmadım. Endişelenme.
Endişelenmiyorum. Sadece bir kitap lazım.
Peki ne düşünüyorsun? Bunu beğendin mi, moru?
-Evet. -İyi hissettiriyor mu?
Evet, beğendim.
Cuma akşamına ne dersin?
Takılır, boya yapar, belki pizza söyleriz?
Bilmiyorum, biraz müzik açarız.
Cuma günü Amber'la sinemaya gidiyorum.
Tamam. Sorun değil.
Belki de hafta sonu yaparız. Belki Cumartesi. Cuma günü kalıp
nasıl olduğunu görmek için büyük bir parça boyayabilirim.
Tamam.
-Olur mu? -Olur.
Bunu Cumartesi yapmamızın sakıncası yok mu?
Hayır, yapmak istiyorum, gerçekten.
-Dört gözle bekliyorum. -Tamam.
-Harika. -Harika.
-Bu bir randevu. -Evet.
02.00 veya 03.00'e kadar takılıyoruz
Bana iyi davranıyor
-Çok iyi. -Bir sorum var.
-Şöyle giden bir yer var... -Çok iyi, bu arada.
-Çok iyi. -Bırak ağlamayı.
-Ağlamıyorum! Çok güzel! -Utanıyorum.
-Çok güzel. -Yardıma ihtiyacım var, tamam mı?
-Tamam. -Şöyle...
Giderken beni uyandırır mıydın?
Ama şöyle de söyleyebilirim.
Giderken beni uyandırır mıydın?
Giderken
-Beğendim, öyle yap. -Onu sevdim.
İkincisini beğendim.
Bu iyi çünkü ikincisi daha üzücü. Şöyle gibi...
Seni tekrar göreceğim.
-Çok iyi. -Öyle mi?
-Gerçekten hoş. -Tamam.
-Evet. -Harika. Sonra şöyle gidiyor...
Lanet.
Fakat... Yani...
-Tatlım... -bu kısmı hep unutuyorum.
Biliyorum, onu yapma.
O melodiye ihtiyacın yok, devam et, temiz kalsın.
Hayır, kulağa iyi geliyor. Biraz karmaşıklık katıyor.
-Benim sadece... -Tatlım oraya çıktığında
sandığından çok daha fazla heyecanlı olacaksın.
Mikrofon ve ses ve ışıklar ve diğer şeyler,
çok fazla gerileceksin, ve bana sanki o kısımda
-biraz tıkanıyorsun gibi geliyor. -Anne...
-Yani, o... -Anne.
Hayır, çünkü diğer şarkıların daha...
-Lütfen, bunu düşünemem. -Biliyorum.
Öğrenmem ve yapmam gerek.
Sadece diyorum ki, şu hali zaten sakin ve basit
-ve ekleme yapmana... -Basit mi?
Bir nevi... Hayır, çok güzel.
Çok basit değil.
Çok güzel, sadece ekleme yapmak seni biraz geriyor gibi gözüküyor
-ve buna ihtiyacın yok. -Esas şimdi gerildim!
Şimdi nasıl hissedeceğimin önemi kalmadı
çünkü artık nasıl görüneceğim konusunda endişeleneceğim.
Boş ver. Sen haklısın.
Tuhaf hissetmeni istemiyorum.
Çok iyiydi.
Peki bu açık mikrofon olayına ne giyeceğiz?
Crosby'nin punk grubundan bu yana bu etkinliklere katılmamıştım.
Hatırlıyor musun? Adı neydi? The Burning Sensation.
-Tanrım. -Ayrıca berbattılar.
Bilmiyorum anne. Sen hep oldukça havalı görünürsün.
Bu hoştu.
Sana bir şey söyleyeyim. Araç paylaşımı için Adam'ı aradım...
Baba...
...ve konuyla ilgili hiçbir şey bilmiyor.
Herkesin gitmesi gerektiğinden hâlâ emin değiliz.
Biz gideceğiz. Sen neden bahsediyorsun?
O benim torunum...
Eğer torunumun performansını seyretmek istersem, gider seyrederim.
Baba bunu Amber ile sonra konuşalım.
-Sonra mı? -Şimdi konuşabiliriz.
-Baba... -Gidip gitmemeniz umurumda değil.
Ancak bir şey var. Ben orada olmayacağım.
O da ne demek?
-Vaz geçtim. Yapmıyorum. -Olmaz.
-O kadar çalıştıktan sonra mı? -Evet, yapabilecek gibi hissetmiyorum.
Ayrıca, Cuma günü Haddie ile sinemaya gidiyorum.
Arabayı alabilir miyim?
-Evet. -Tamam.
Bekle. Hayır, ne oldu?
Çok önemli değil. Canım yapmak istemiyor, tamam mı?
-Sorun çözüldü. -Hayır.
Seni okula götüreyim.
Sorun değil. Otobüsle giderim.
Bu da neyin nesi?
Benim yüzümden.
Selam.
Görünüşe göre,
iyi niyet ve işlenmemiş yetenek, çocuk tiyatrosunu kotarmaya yetmiyor.
Şey...
Bak, egoma yenik düştüm sanırım.
Bunun için üzgünüm.
Fakat bunun bedelini çocuklar ödememeli,
ya da aileler, benim berbat oyunumu
izlemek zorunda kalmamalı.
Ne diyorsun peki?
Joel sana yalvarıyorum adamım.
Geri dönmelisin.
Eğer dönmezsen, bu oyun 1905'teki depremden beri
Kaliforniya'daki en büyük felaket olacak.
-1906. -1906.
Dostum, oyun Kaliforniya'nın tarihi hakkında. Bense bilmiyorum bile.
-Joel, geri dönmek zorundasın. -Bilmiyorum adamım, sadece...
Bunu sensiz yapacak yeterlilikte değilim.
Evet bunu biraz düşünmem gerek.
-Tamam. -Evet.
-Crosby? -Evet.
Dalga geçiyorum adamım.
Ne demek dalga geçiyorsun?
Kardeşin buraya geleceğini söyledi.
Buraya geldiğimi mi söyledi sana?
Bisikletinin sesini bir kilometre öteden duydum.
Ve tüm o konuşmayı yapmama izin mi verdin? Onca zaman.
-Harika bir konuşmaydı. -O zaman hepsini geri alıyorum.
-Geri alamazsın. -Hayır, alırım.
Çıktı bir kere. İçeri gel de benimle bira iç.
Hiçbirinde ciddi değildim.
O konuşmayı tekrar yaparken görmek istiyorum.
Ümitsizce bana muhtaç olduğun kısım neydi?
Artık ne yaptığımı bilmiyorum.
Güzel. Şey gibi...
Braverman! Bir saniye gel adamım.
Şu robota bak.
Hoş. Bu, radikal.
Bugün geleceğini sanmıyordum.
Evet dostum, geldik öyle.
Bunlar birkaç arkadaşım.
-Ne haber? -Spyder, C.J., Smokey.
-Selam Braverman. -Selam Smokey.
Spyder'ın gerçekten müthiş ayakkabı fikirleri var. Spyder anlat ona.
Fikirden çok çizimler var aslında.
Ama şu T ve S'den tüm şeytanları çıkartacaksın,
Bam! Yepyeni bir lezzet. Ne dediğimi duyuyor musun?
Bir tek bu mu? "Bam"?
Hayır, bam senin beyninde.
Ayrıca bakın, kafatası, boynuzlu Braverman gibi sanki,
aslında ayakkabı böyle düşünüyor.
Ayakkabı iblisleri dışarı çıkarken.
İçindeki şeytanlardan kurtuluyor gibi.
-O bir ayakkabı, Braverman. -Bir ayakkabı.
-Doğru. -Hadi ama Braverman.
Bana düşünecek çok şey verdiniz.
Cory, ofisimde görüşebilir miyiz?
-Tabii, burada işim biter bitmez. -Bekleyemem.
Yakalandın, Cory. Yakalandın.
Teşekkür ederim.
-Ne haber? -Dinle, video oyunları işini
nasıl yürüttün bilmiyorum ama burası yaşayan, nefes alan bir şirket.
Biz ayakkabı yapıyoruz.
Burada çalışan ve bu şirketin başarılı olmasını isteyen insanlar var,
sen istesen de istemesen de.
Bekle bir dakika. Tamam mı?
Kimse T ve S'nin tekrar büyümesini benden daha fazla isteyemez.
Sahi mi? Peki o zaman öyle davrandığını görmek isterim.
Yarından itibaren, normal iş saatleri arasında gel,
tasarım ekibinle tanış. Harika fikirleri olan harika insanlar.
Aynı zamanda aileleri olan insanlar,
burayı batırmandan ölesiye korkuyorlar.
Böyle mi hissediyorsun?
Henüz bilmiyorum. Ama orada gördüklerimden sonra
açıkçası korkularımı saklayamıyorum bile.
Ne yaptığımı tam olarak biliyorum.
Tamam, dinle, sen ne yaptığını bilmiyorsun!
Bir hedef tanımın yok. Bir iş planın yok.
Bana sunduğun tek şey bir şekilde '90'larda
garipleşmeye başladığımıza dair anlaşılması güç fikir.
Yani henüz bir cevabım yok.
Yakında bir tane bulsan iyi olur.
Şirketi sen aldın, cevap vermesi gereken kişi sensin.
-Sorunun ne olduğunu biliyorum. -Neymiş?
Siz ruhunuzu satmaya başlamışsınız.
Buna nasıl bir çare bulacağımız ise yaratıcılıkla ilgili bir mesele.
Heyecan verici. Ve bunun üzerinde çalışıyorum.
Ayrıca senin de bunun üzerinde benimle birlikte çalışmanı istiyorum.
-Bu mu? -Evet.
İnsanlar sorunları böyle çözer.
Üzerinde düşünürler.
Yaratıcılığı kontrol edemezsin adamım.
Şu an, henüz bir cevabım olmaması gerçeğiyle tamamen rahatım.
Ancak senin de bununla rahat olman gerek.
Çünkü ne yaparsak yapalım, risk almamız gerekecek.
Braverman.
-Braver-man! -Evet, benim adım bu.
Seni seviyorum, tamam mı? İyi bir adamsın.
Zekisin. Ve burada kalmanı istiyorum.
Ancak son derece genç odaklı bir ürüne doğru ilerleyeceğiz.
Ve radikal kararlar alacağız.
Ve senin de bunu istediğinden
emin olmam gerek.
Tamam.
Emin misin?
Eminim.
Harika.
Hangi filmi seçtik? Nasıl geçti?
Shattuck'daki UA Berkeley Seven'a gittik.
Evet, doğru.
Ayrıca bilet fiyatlarını yine artırdıklarına inanamadık.
Berbat. Çok kaba.
Peki film hakkında ne düşündün?
Ne hissettin? Yani, fena değildi ama Michael Cera çok komikti.
-Çok komik ve şirin. -Sevimli.
Evet, doğru.
-Tamam. -Sanırım anladın.
Hemen hemen her dayanağı konuştuk.
Nasıl görünüyorum?
Güzel görünüyorsun.
-Şapşal. -Tamam. Teşekkür ederim.
Cidden, her şey için teşekkür ederim.
Beni alman gerektiğinde seni arayacağım.
Bana kızacak olsan bile, bir şey söyleyebilir miyim?
-Olur. -Tamam.
İçki.
-Biliyorum. Söylemek zorundayım. -Tamam.
Babamın büyük bir içki sorunu olduğunu biliyor muydun?
Peki.
Sevdiğin biri içmeyi sevdiğinde,
başka birine dönüşüyor.
Sen umursamıyorsun ama çok korkutucu bir hale dönüşebiliyor.
Muhtemelen bu dünyadaki en havalı çocuktur, bunu anlıyorum.
Bunun hiçbir zaman sorun olmayacağına eminim. Gerçekten.
Alex iyi durumda.
-Biliyorum. -Altı aydır içmiyor.
Biliyorum ama bu çok uzun bir süre değil.
Babam daha uzun dayanmış ama geri dönmüştü. Sadece söylüyorum.
Biliyorum. Seni duyuyorum. Anlıyorum.
Sadece uyanık ol, tamam mı?
-Tamam mı? Evet. -Tamam.
Endişelenmene gerek yok. Beni eve sen bırakacaksın.
-Çok rahatlatıcı. -Tamam.
Harika. Seni ararım. Teşekkür ederim. Seni dinliyorum.
-Bekleme. -Pekâlâ.
-Tamam. -Harika görünüyorsun.
-Teşekkür ederim. -O şanslı bir adam.
Çamaşır odasında çamaşır yıkamayıp da yalnız ve
karanlıkta oturduğun için endişelenmeli miyim?
Beyazlarımı nasıl daha beyaz yaparım, onu çözemiyorum.
-Ne oldu? -Anne.
Başıma kötü bir şey gelecek diye bu kadar çok endişeleniyor musun hiç,
mesela, yanlışlıkla hevesimi kırmaktan falan?
Bilmiyorum.
Hepimiz çocuklarımızı korumaya çalışırız.
Bizim işimiz bu.
Sonra büyürler ve artık onları daha fazla koruyamayız.
Eğer bu gerçeği kabul edersen birçok acından kurtulursun.
Yani, onların yanında olabiliriz
ama onları koruyamayız.
Sanırım ebeveyn olmanın en zor yanlarından biri de bu.
Selam.
Ne okuyorsun?
Bir kitap.
Pekâlâ, sadece iyi geceler demek için gelmiştim Max.
Sana iyi bir çocuk olduğunu hiç söylemiş miydim?
Peki, hâlâ öylesin.
Neden hâlâ buradasın?
Dalmışım, sanırım. Ben...
Patronum çok yaşlı olduğumu düşünüyor.
Kaç yaşındasın?
Kırk bir.
Oldukça yaşlıymış.
Tatlı rüyalar oğlum.
-Burada olmamıza izin verilmiyor mu? -Eğer iznimiz olduğunu söyleseydim,
-daha az heyecan verici olur muydu? -Hayır.
Aslında ben kuralları çiğnemekten çok korkarım.
-Hadi gel. -Bu aptalca ama...
Aman tanrım.
Bu çok güzel.
Bu da ne?
Ne yapıyorsun? Hepsini nasıl ayarladın?
Nüfusumu kullandım, bilirsin, birkaç iyilik istedim.
-Bu en sevdiğim film. -En sevdiğin üçüncü.
En sevdiğin Aşk Her Yerde ama onu Steve ile seyrettin,
o yüzden söz konusu bile olamaz.
Ayrıca senden hoşlansam da bu, oturup Alacakaranlık izlememe yetmez.
Yani, ne diyeceğimi bilmiyorum. Gerçekten iyi bir dinleyicisin.
Deniyorum.
Hadi, filmi kaçırıyoruz.
Tamam.
Çok tatlı. Bunu nereden aldın?
Birkaç iyilik istedim.
Hâlâ fark etmediysen, oldukça iyi bağlantılarım vardır.
Kiminle?
Güvenlik görevlileri. Bana bir iyilik borcu vardı.
Sodalı su.
Kadeh kaldıralım mı?
-Tamam. -İlk randevulara.
Tamam.
Bu çok hoş.
Teşekkür ederim.
Bir şey değil.
Film nasıldı?
Selam. İyiydi.
Biraz uzundu ama Michael Cera her zamanki gibi çok şirindi.
-Ne? -Akoru hâlâ komik şekilde çalıyorsun.
Biliyorum. Babam göstermişti ve bir tek böyle çalabiliyorum.
Şimdi hatırladım. Çalmaya başladığında çok küçüktün.
Ufacık, minik ellerin erişemiyordu
o da sana bu numarayı öğretmişti.
Evet, ben de eğleniyorum işte.
Yine de sana öğrettiği faydalı bir şey işte.
Evet.
Açık mikrofon gecesine katılmadığın için üzgünüm. Kötü hissediyorum.
Çocukların olduğunda,
eğer çocukların olursa,
bilmen gereken bir şey var,
sana anlatılmayan, çok kafa karıştırıcı bir şey.
Onlarda kendinden çok fazla şey görüyorsun.
Dünya ile
alaycı şekilde
mücadele edişini.
Bu benim içindi.
Gülüşünü, yürüyüşünü, espri anlayışını görüyorsun.
Ve onların sen olduğunu düşünüyorsun.
Ama onlar sen değil.
Ve senin tüm yükünü taşımamalılar,
korkularını ve güvensizliğini ve hayat deneyimini. Çünkü bu adil değil.
Onların kendi yükleri var.
Şarkın çok güzel.
Yakalıyor ve etkiliyor ve
tamamen sana ait.
Diğer gece sana tüm söylemem gereken buydu.
Çok gurur duyuyorum ve çok etkilendim ve
sana çok hayranım.
Senin için tek istediğim oraya çıkıp uçman.
Uçabilirsin.
-Şeker. -Şeker istiyorum.
Çocuklar. Herkes dikkatini bana verebilir mi?
Sizin için büyük bir sürprizim var.
Nedir?
Tamam, bekleyin.
Üstün yetenekli yönetmenimiz seyahatinden döndü.
Onu hatırlarsınız, Sydney'in babası.
Joel!
-Merhaba baba. -Merhaba tatlım.
-Kim hikâye anlatmamıza yardım eder? -Ben.
Beni duyabiliyorsanız, poponuzun üzerine oturun.
Şimdi iki süper özel gönüllüye ihtiyacımız olacak.
Crosby'nin size öğrettiği tüm müziklerin içinde olduğu
yeni senaryomuzu dağıtmak için.
Tüm o muhteşem müzikler ve biraz da Kaliforniya tarihi.
Bu muhteşem olacak.
Yapabildiğiniz kadar yüksek fısıltı çığlığı atın.
Evet!
Beklememiz m gerekiyor?
Evet, sadece bekleyeceğiz.
Sorun yok.
Belki biri gidip onu kontrol etse.
Bunu sen yapmalısın.
İyi olduğuna eminim. Yanlış bir şey söylemek istemiyorum.
Sarah, hadi ama. Bu tam bir zırvalık.
Hayır baba, değil. Ona izin ver...
Bunu ben hallederim bebeğim. Beni anlıyor musun?
Aman tanrım.
Tanrım... Şey.
Amber, içeri geliyorum.
Tamam, hadi gidelim.
Yapabileceğimi sanmıyorum. Çok gerginim.
Sesim de çok kötü çıkıyor ve parmaklarım çok ağır ve...
-Neden bahsediyorsun... -Ciddiyim.
-Gerçekten çok gerginim. -Şimdi Amber, kes şunu.
Kes şunu. Gidiyoruz.
Tatlım,
harika olacaksın.
Yani, muhteşem.
Önemli bir şirkette Başkan Yardımcısısınız.
Bu iş için cinayet işleyecek adamlarım var.
Evet, bakın, şirkette köklü bir değişim oluyor
ve benim için uygun bir seçenek olmaya devam edeceğinden
emin değilim.
Bu yüzden ben de dışarıda neler var, görmek istedim.
Harika bir öz geçmişiniz var
ama dışarıda bir şey yok.
Çok değerli öz geçmişleri olan adamlarım var ama gönderecek iş yok.
Yerinizde olsam sahip olduğunuz işe sarılırdım.
Kazanacak bir şey olmadığında Kayıplarını mı kesersin?
Çarmıha gerili tüm acıyı çeken Mesih gibi
Sonsuzluk senin sandın ama aynı sona vardı
Aşk kadar inciten başka bir şey yok şarkımda...
-Geldiğine sevindim. -Selam tatlım.
Evet, teşekkürler. İşle ilgili bir şeyden dolayı geç kaldım.
-Her şey yolunda mı? İyi misin? -Evet, iyiyim.
Harika. Güzel.
...servet ve şöhret
Kimi şarkıları geride bıraktı...
Chloe kim?
Öğrenci konseyinden tanıdığım biri, meraklı.
Meraklı değilim. Sadece Chloe'yi tanımıyorum.
-Acele et, tamam mı? -Hemen döneceğim.
Gösteri başlayacak.
-Siz iyi misiniz? -Evet iyiyiz.
Bana çok tatlı davranıyor.
-Ne oldu bilmiyorum. -Harika.
Yani, demek istediğim, ben biraz...
Amber'ı kaçırdım mı?
-Hayır. -Yakında çıkacak mı?
Tatlım bu adamı ben ayarlamadım. Bilmiyorum.
...dersler bir bir geçer
Demek seni keyifli hissettiren birini buldun...
Kıpırtılı, hareketli gibi. Herkes sallanıyor. İnsanlar sallansın
-diye kıpırtılı mı olmalıyım? -Hayır.
-Emin misin? -Sen kıpırtılı değilsin.
-Aman tanrım, sorun ne? -Hiçbir şey.
-Düzelttim. Güzelsin. -Tamam.
Aman tanrım. Sanırım kusacağım. Kusacak gibi
hissediyorum. Kusabilirim. Kusabilir miyim?
-Belki de... -Hayır nefes al. Bir nefes al. Dene.
-Aman tanrım, tıkandım. -Hayır, nefes al.
-Bunaldım. -Tüm gücünle nefes al.
Aman tanrım. Tıkanık ve gerginim. Gerçekten gerginim.
Biliyorum.
Eğer babana yardım ettiğim gibi sana yardım etseydim, tekila gerekirdi.
O nedenle yeni bir şey düşünmemiz gerek.
Tanrım.
-Tamam. -Dinle,
bana bak.
Eğer gergin hissedersen,
izleyiciyi unut ve beni bul
ve sadece bana bak.
-Tamam. -Tamam mı?
Sana odaklanacak bir şey vereceğim.
-Tamam. -Tamam.
Biliyor musun?
Ne?
Sen de uçabilirsin.
Teşekkürler.
Selam. Benim adım Amber.
Söyleyeceğim şarkının adı Mezarlık Şarkısı.
Tamam.
Peki, hazır mısınız?
Duman anılarımı kaybettiriyor
İçki bedenimi hissettiriyor
Bana kimi hatırlatıyor, biliyor musun?
Seth'i.
Bana iyi davranıyor
Temizlenmeyi düşünüyordum
İyi bir saat geçirmek için
Giderken beni uyandırır mıydın?
Söyleyebileceğimden çok daha iyiydi
Gittiğinde üzüleceğim
Kolay bir yolu olmadığına göre
Sadece merhaba diyeceğim
Son diye bir şey yok
Sadece yeni başlangıçlar var
Seni tekrar göreceğim