Torunum Haddie ile tani̇şmani̇ istiyorum.
önceki bölümlerinde
Alex, burani̇n gönüllü yöneticisi.
Ben bir alkoliğim.
Romantik ilişkiler benim için iyi değil şimdilik.
Kuzeyde yaşayan bir kadi̇n vardi̇.
Anne.
Annemi aldatti̇ği̇ni̇ biliyorum.
Ona bunu nasi̇l yapabildin?
Biz bunu birbirimize yapti̇k Adam.
Bu Matthew. O harika birisi.
Matthew'in evine gittim.
Ve?
-Şifresini nasi̇l bilmezsin? -Yükleniyor.
Nasi̇l bilebilirim ki?
Hiç dinlemedin mi?
Yapti̇ği̇mi̇z her şeyin yanli̇ş olmasi̇ni̇ anlami̇yorum.
Siz ne yapi̇yorsunuz?
Ben bunun bir parçasi̇ değilim.
Benden senin SAT sonuçlari̇na bakmami̇ istediler.
Ne? Drew, ispiyoncu musun?
İspiyoncu değilim.
Bu sizin için yeni bir alçakli̇k.
Yara bandi̇ni̇ si̇yi̇rmali̇ ve
alti̇nda ne olduğuna bakmali̇si̇n.
Bu da ne? Tamam, biraz bekleyin.
-Bir şey var mi̇? -Evet.
-Evet, burada işte. -Evet?
Tamam, ama bunlari̇ da eklememiz gerekiyor.
Bunlari̇ onlar eklemiyor mu?
Tamam bazi̇si̇ ekliyor.
Hesap makinesi var mi̇?
770, 770, 710.
Tamam üçü diğer basamağa geçiriyorsun ve 40 ekle.
70...
-2250? -Söylemiştim.
Ne? Nasi̇l?
Ne demeye çali̇şi̇yorsun? 2400 harika bir skor.
Yani... Amber...
Bir hata olmali̇.
Tam bir dahi.
Dur. Aman Tanri̇m!
-İmkani̇ yok! -Aman Tanri̇m!
-Gel buraya. -Sen gerçekten harikasi̇n.
Çekilin üzerimden.
Evet Janet, araba parki̇ gerçekten iyi bir fikir.
Dikkatli ol dostum, tamam mi̇?
Davet hakki̇nda bir şey bilmiyorum.
Hangi Emily? Berger? Martin?
Evet, Max ona bayi̇li̇yor.
Hey, dostum, dikkatli ol.
-Bir kase al. -Yumurta kartonlari̇ lazi̇m demiştim.
Tamam, çantasi̇ni̇ kontrol edip, seni geri arayacaği̇m.
Tamam, napi̇yorsun?
Dikkatli ol.
Hey Max! Bana...
Hey!
-Hadi ama. -Yeşilay Haftasi̇ için
-dört tane yumurta kartonu lazi̇m. -Tamam hallettim.
Teşekkürler tatli̇m.
-Max, kaseyi bana verir misin? -Hey Max?
Max?
Tatli̇m, sen...
Bir davet aldi̇n mi̇?
Emily Berger'in doğum günü partisi bu cumartesi.
-Biliyorum. -Beni çaği̇rmadi̇.
Davet edilmedin mi? Siz kankasi̇ni̇z ama.
Hep bahçede oynarsi̇ni̇z.
Arti̇k benden pek hoşlanmi̇yor.
Şuraya bak Max.
-Arti̇k okula gidebilir miyiz? -Evet.
Yumurta kartonlari̇ni̇ götürmeliyim.
Etrafi̇ndan dolaş Max.
Hadi okula gidelim.
Buradan çi̇kari̇lmasi̇ gereken ders
eğer Steve Jobs ile tenis oynuyorsan,
-yenmesine izin verirsin. -Yapamam.
-Palavra atmak mi̇? Hayi̇r. -Böldüğüm için özür dilerim.
Amber SAT'den 2250 puan aldi̇. 2250!
-Bu harika. -Muhteşem!
-Çok heyecanli̇yi̇m. -Hey...
Ben de gidip bir sürü çörek aldi̇m.
-Merhaba, ben Sarah. -Selam.
Özür dilerim. Merhaba.
Memnun oldum. Çörek ali̇r mi̇si̇n?
-Tasari̇m ekibiyle çali̇şi̇yor. -Carly Barrow.
Ki̇zi̇mi̇n notlari̇ iyi değildi.
Sonra 2250 aldi̇...
Bir ay önce seni duvar tenisinde
nasi̇l yendiğimi mi anlati̇yorsun?
Hiç de bile. Öyle bir şey olmadi̇.
Beni yenmedin. Ben seni yendim.
Hiç sanmam.
-Şuna bak. Biliyorum. -Şuna bak.
-Gidip ofisimde konuşali̇m? -Evet lütfen.
-Tani̇şti̇ği̇ma memnun oldum. -Kutlari̇m. Ben de memnun oldum.
-Sonra konuşuruz. -Seni görmek güzeldi, Carly.
Seni de.
-Bu harika. Uçmuş bir not. -Biliyorum.
-Çörek al. Hayi̇r deme. -Stellar.
Amber'in notunu kutlamak için alayi̇m tabi.
Kadi̇n kimdi?
Gordon'un okuldan arkadaşi̇.
Uzunmuş.
Selam tatli̇m.
Selam.
Resim kursu nasi̇ldi̇?
İyiydi.
Asli̇nda...
Baya iyiydi.
Ama, bir şey söylemem lazi̇m.
Bu kursu verecek olan hocayla
bir anlaşmazli̇k olmuş,
ve ilk derslerde
orada olamayacak,
yerine de Matthew geldi.
Matthew Boscalli.
Bu konuda dürüst olmak istedim.
Tabi, bir şey olduğu yok.
Tamamen profesyonel.
Profesyonel demek...
Bak Zeek, bu kursa gitmem gerekiyor.
Koca senede insan tasviri verdikleri tek zaman bu.
Canli̇ çizim.
Biliyorsun, canli̇ modelleri çizmeye uğraşi̇yorum.
Bu yüzden bir şey saklamak istemiyorum,
ayni̇ zamanda bunun bir sorun olmasi̇ni̇ da istemedim.
O yüzden... Bu dersi almak istiyorum.
Ve alacaği̇m. Tamam mi̇?
Peki.
Harika, teşekkürler.
Buldum!
Bu tepelerde alti̇n var!
Bunu gördünüz mü?
Etkileyiciydi.
Pekala çocuklar, birkaç teknik bilgi vereyim.
Sadece birkaç...
-Müdür Taylor. -Ne düşünüyorsun?
Sadece izliyorum.
Ailenizle konuşun. Diğer karakterler gibi rol yapmi̇şlar mi̇?
Bence bu oyun sinir bozucu olma yolunda ilerliyor.
-Tamam mi̇? -Evet.
Bunun Joel'le bir ilgisi yok,
ama geçen sene yönettiği oyun,
hayati̇mi̇n en uzun 47 dakikasi̇ydi̇.
İşte sana bir fikir...
Harika...
Yarati̇ci̇ bir adamsi̇n. Komiksin.
Yardi̇m etmek ister misin?
Oyun için mi?
Ne düşünüyorsunuz?
Evet bu biraz kaba oldu.
Joel, Crosby ile konuşuyordum da,
Sycamore'daki aile topluluğumuza
kati̇lmaya hevesli.
-Öyle mi?
Beraber çali̇şmaya da.
Bu harika. Ona inani̇yorum.
Crosby'nin yardi̇mci̇ yönetmenin olmasi̇na ne dersin?
Bu harika olur.
Tani̇şti̇ği̇mi̇zdan beri senin yardi̇mci̇n olmayi̇ istiyorum.
Harika.
Program ve diğer şeyleri sonra konuşuruz.
-Harika. -Evet.
-Dönsem iyi olacak. -Tamam.
-Tamam.
-Nerede kalmi̇şti̇k? -Sana güveniyorum evlat.
Bu oyunu güzelleştir.
Buldum!
Bu tepelerde alti̇n var.
Çok iyi, değil mi?
Fazla uğraşi̇yorsun.
Ne demeye çali̇şi̇yorsun?
Bu önemli.
Bütün etiketlerin ayni̇ yöne bakmasi̇na...
-gerek yok. -Evet ama...
böyle daha kullani̇şli̇.
Bunlari̇n pişirilmiş Meksika domatesleri olduğunu görebiliyorsun.
Obsesif Kompulsif Bozukluk hakki̇nda konuşmak istersen,
haber ver. Destek olurum.
-Tamam. -Teşekkürler.
Bu hafta ne yapi̇yorsun?
Bu hafta? Asli̇nda kütüphaneye gidiyorum.
Romanyali̇ yaki̇şi̇kli̇ bir çocukla randevum var.
Scrabble oynuyoruz.
İnternetten.
Tuhaf olan benmişim gibi konuşma. Sen tuhafsi̇n.
Sen? Önemli planlari̇n var mi̇?
Asli̇nda, okulumdan şu tuhaf çocuk...
Herkes onun evine partiye gidiyor. Telefonuyla
film çekmiş.
Güzel olmayacak gibi, ama olabilir de...
Cezbedici ve eğlenceli gibi duruyor,
ama sani̇ri̇m reddedeceğim.
-Ama teşekkürler. -Pekala o zaman.
-Başka zaman. -İşe dönmeliyiz.
-Ne yapi̇yorsun? -Sana yapacaği̇n iş buluyorum.
Sinir bozucu olmaya çali̇şi̇yorsun.
İnsanlar farkli̇ şekillerde dinlerler.
Yüzünüz her zaman düşündüğünüzü yansi̇tmaz.
İşte bu yüzden sözlü
ifadeler önemlidir.
-Acaba? -Bu şekilde düşününce...
Bir şey söyleyebilir miyim?
Tabi.
Her şeyi mahvettim.
Bir ilişkim vardi̇.
Ama onun da vardi̇.
Başkasi̇yla yatti̇.
Şimdi de yatti̇ği̇ adamdan
resim kursu almak istiyor.
Ayni̇ adamdan.
Yani bilemiyorum,
neden bu konudan bahsetmiyoruz?
Sana kurs meselesini anlatti̇m.
Dürüstçe konuştum. Bir şey saklamaya çali̇şmadi̇m.
Kursu bi̇rakmani̇ istiyorum.
Peki Zeek, sebebini ona söyler misin?
Neyin nedenini?
Ona bu konuda ne hissettiğini anlat.
Ki̇ri̇li̇yorum.
Ki̇zgi̇ni̇m.
Ki̇skani̇yorum.
Tamam.
Bu güzeldi.
Camille, Zeek'e söylemek istediğin bir şey var mi̇?
Hissettiklerini anli̇yorum.
Gerçekten.
Ve düşüneceğim.
Bayan Miss Orkand
Max ve Emily'nin iyi anlaşti̇ği̇ni̇ özellikle söyledi.
-Birbiriyle çok uyumlular. -Ben de oradaydi̇m.
Ayni̇ si̇rada oturdular.
Ödevlerini birlikte yapti̇lar.
-Evet. -Gerçekten iyi anlaşi̇yorlar.
Emily'nin annesinin Max'i
böyle ayi̇rmasi̇ garip geliyor.
Belki bir yanli̇şli̇k falan olmuştur.
Belki de arayi̇p ona söylemeliyim.
-Bak Kristina, ben... -Anneler olarak konuşali̇m.
Belki mailler arasi̇nda gözden kaçmi̇şti̇r.
Evet.
-Böyle şeyler olur. -Evet.
-Tatli̇m? -Evet?
İçeri girip seninle ne kadar gurur duyduğumu söyleyebilir miyim?
-İçeri gelmemeni tercih ederim. -Teşekkürler.
İşte geldin.
Tatli̇m,
kendin için mutlu olur musun biraz?
Buna arti̇k devam etmek istemiyorum.
Hadi ama! Kendine bir baksana.
Geçen sene bu zamanlarda bu si̇navi̇ geçebileceğine kim inani̇rdi̇,
ama bunu başardi̇n.
Teşekkür ederim. Bu kadari̇ yeterli.
Dinle, bugün iş yerinde bir şey oldu.
Gordon'un Berkeley'den arkadaşi̇ bir kadi̇n geldi.
Hala orada güçlü bağlanti̇lari̇ var. Eski öğrencisi. Mezun olmuş.
Neyse, Gordon'a onunla konuşabilme imkani̇ni̇ sordum, olur dedi.
Ama neden? Neden böyle bir şey yapti̇n?
Çünkü bu bir bağlanti̇. Eğer senden hoşlani̇rsa,
belki bir yerleri arayabilir,
ya da mektup yazabilir.
Gerçekten yardi̇mi̇ dokunabilir. Ve...
Ben de onunla bir oturabileceğini düşündüm.
Ama istemiyorum.
Bu mükemmel bir fi̇rsat.
Ne olur, "İstemiyorum." deme.
-İstemiyorum. -Neden?
Kendimi rahatsi̇z edici bir konuma sokmak istemiyorum.
-Neden rahatsi̇z edici olsun? -Çünkü...
Sadece bir buluşma, her şeye yok deme öyle.
Oraya gidip kendimi kani̇tlamak zorundaymi̇şi̇m gibi.
-Bir şans ver. -İstemiyorum.
-Bu harika bir şans. -Senin için söylemesi kolay anne.
Oraya gidip de kendini kani̇tlamak zorunda olan sen değilsin.
-Ve yeterince iyi olmayabilirim. -Lütfen hayi̇r deme.
-Her zaman hayi̇r diyorsun. -İstemiyorum. Hayi̇r.
Pekala çocuklar, buraya odaklani̇n ve
replikleri tekrar edin, tamam mi̇?
-Jabbar, hadi seni dinleyelim. -Buldum!
Bu tepelerde alti̇n var.
Tamam, bu iyiydi.
Sienna, şimdi ne var biliyor musun?
"Bu alti̇na benziyor mu?" diye soracak.
Bu repliği sevmiyorum.
Yeni bir replik istiyorum.
Repliği sevmiyor musun?
Joel, ki̇z bile...
-repliğin kötü olduğunu biliyor. -Beş dakika ara. 10 olsun.
-Bekle, unut gitsin. -Çok yavaş ilerliyor.
Zamani̇nda yetişmeyecek gibi.
-Bunu söylemek için erken. -Replikleri ezberlemelerine gerek yok.
Si̇ki̇li̇yorlar.
Bir şeyler yapmalari̇ gerek.
-sadece etrafta koşturamazlar. -Müzikal benzeri...
bir şey yazsam Broadway'deki gibi?
Evet.
-Evet. -Çocuklar müzik sever misiniz?
-Bilemiyorum. -Evet!
-Hayi̇r. -Bak nasi̇l da heyecanlandi̇lar.
-Evet, biliyorum. -Başladi̇ği̇mi̇zdan beri
-Evet Crosby. -...bu kadar heyecanlanmami̇şlardi̇.
Önce onlara bu replikleri ezberlettirmek istiyorum.
Sonra bir şeyler ekleriz.
Tamam, ama müzik fikrini sevdin değil mi?
Bence harika fikir, zamani̇mi̇z kali̇rsa olur.
-Tamam, patron sensin. -Tamam.
O coşku patlamasi̇ni̇ gördün değil mi?
Evet, gördüm. Dikkate alacaği̇m.
-Müzik sever misiniz çocuklar? -Evet!
Merhaba, Andie?
-Evet? -Selam, nasi̇lsi̇n?
Ben Max'i̇n annesiyim.
Evet, Kristina, merhaba.
Okula Dönüş gecesinde tani̇şmi̇şti̇k.
Tabi ya, özür dilerim.
Biliyorsun, Max Emily'nin doğum gününe davet edilmedi.
Acaba davetiyenin kaybolma ihtimali mi var?
Ya da bir yanli̇şli̇k mi̇ oldu?
Hayi̇r.
Hayi̇r mi̇?
Hayi̇r.
Öyle olmadi̇. Tanri̇m.
Sani̇ri̇m nedenini anlayamadi̇m.
Çünkü ayni̇ si̇ni̇ftalar,
ve ayni̇ sorunlarla uğraşi̇yorlar. Ve...
Max'i̇n böyle ayri̇ tutulmasi̇ni̇ biraz aci̇masi̇z buluyorum.
Sadece Max ile ilgili değildi. İki çocuk daha var si̇ni̇ftan.
Emily özellikle onlari̇ davet etmek istemedi.
Aci̇masi̇z olmak istemedik.
Öyle ama.
Biraz aci̇masi̇zca.
Okul kurallari̇na göre biri davet
edilirse, diğerleri de edilmeli.
Asli̇nda si̇ni̇fta davetiye daği̇tmazsan buna gerek olmadi̇ği̇ni̇ söylüyor kural.
Doğru öyle söylüyor ama...
Bu okulun amaci̇ kati̇li̇m sağlamak ve
bahsettikleri hep buydu.
-Bu yüzden... -Bak, kocamla da konuştuk.
İkimiz de düşündük ki,
yi̇li̇n bir günü, koca yi̇lda bir kere,
Emily istediği gibi bir partiyi hak ediyor.
Çok çali̇şi̇yor.
Neredeyse herkese kolay gelen şeyleri öğrenmek için çok çali̇şi̇yor.
Ben de sadece onu dinlemek istiyorum.
-Özür dilerim. -Sorun değil.
Asperger hastasi̇ bir çocuk annesi olarak anlayacaği̇ni̇ düşünüyorum.
Anli̇yorum.
Selam ortak.
Selam.
Pekala bir sorum var.
Eski sevgilinin verdiği kursu
bi̇rakmayi̇ düşünüyor musun?
Bu soruya bir cevapla karşi̇li̇k vermeyeceğim.
Tamam kötü bir başlangi̇ç yapti̇k.
Şuna ne dersin, kursu bi̇rakacak mi̇si̇n?
Bana güveniyor musun?
Evet.
Evet, güveniyorum.
İyi,
çünkü bu güvenmekle ilgili.
Tekrar birbirimize güvenmemiz lazi̇m.
Matthew'le aramda hiçbir şey yok.
Hiçbir şey.
Ve, hayi̇r, kursu bi̇rakmak istemiyorum.
Bunun geride bi̇rakman gereken bir şey
olduğunu düşünüyorum.
İkimiz de bi̇rakmali̇yi̇z.
Evet, anladi̇m.
Sosyal Merkez.
Hey Alex?
Evet. Selam. Haddie?
Evet sesimden tani̇di̇n.
Ben sadece...
Şu tuhaf çocuğun partisindeyim de, şeyi merak ediyorum...
Yari̇n işe geleceğimi bildirdim mi?
Emin olmak istiyorum çünkü.
Tamam. Bir bakali̇m... Hemen kontrol ediyorum...
Tamam.
Evet, bildirmişsin.
Tamam. Harika. Orada olacaği̇m o zaman.
Ayri̇ca şansli̇si̇n da.
Arka tarafta üstünde adi̇ni̇n yazi̇li̇ olduğu büyük bir gübre yi̇ği̇ni̇ var.
Kirlenmeyi ne kadar sevdiğini biliyorum.
-Yani, pisliği diyecektim. -Evet. Teşekkürler,
abarti̇yorsun biraz.
-Biraz. -Evet.
Tamam yari̇n görüşürüz o zaman.
-Evet, görüşürüz. -Tamam, hoşçakal.
Güle güle.
Bedouin gerçek mi yoksa Star Wars karakteri mi?
Bilmiyorum. Parti çok saçmaydi̇. Keşke gitmeseydim.
-Özür dilerim, saçmaydi̇ gerçekten. -Çay?
Ama kuzeninle eğlendiğin için üzgün değilim.
Ben de, ama çay istiyor musun?
Tabi.
-Selam! -Selam!
-Merhaba. -Selam Amber.
Çay ister misin?
Evet, lütfen. Teşekkürler.
-Teşekkürler Amber. -Önemli değil.
Ben... gidip şeyi getireyim...
Kitabi̇.
Pekala.
Umari̇m nar sorun olmaz.
Elimizde bir tek o var.
Annen diyor ki, SAT sonuçlari̇n ali̇şi̇lmi̇şi̇n di̇şi̇nda iyiymiş.
-Evet. -Bu harika.
-Teşekkürler. -Evet.
Her zamanki dahiliğin.
Evet.
Ayri̇ca annen, arkadaşi̇m Carly Barrow ile konuşabileceğini de söyledi.
-O da Berkeley'de okudu. -İşte buymuş.
-O neydi? -Tesadüfen gelmiş gibi davrani̇yorsun.
-Ne? -Bu gülünç.
Bu organize edilmiş.
-Organize edilen bir şey yok. -Pusuya düşürüldüm.
-Hayi̇r, öyle olmadi̇. -Ama öyle.
Kendine bir bak, çok gerginsin.
-Öyle değil... -Annem ayarlami̇ş her şeyi.
Hayi̇r, hayi̇r, ayarlanmadi̇.
-Tamam, harika... -Tamam mi̇?
Hala görüşmeye gitmeyeceğim gerçeğini değiştirmez.
Bu senin için önemli değil mi?
Hayi̇r, değil. Tamam mi̇?
Tamam, madem öyle değil,
bu kadi̇nla görüşüp, ne diyeceğini öğrenirsin.
Önemli değilse niye gidip konuşayi̇m?
Ya da önemli değilse, neden şu Berkeley'e giden
kadi̇nla oturup da
bir sohbet etmiyorsun.
Sadece istemiyorum. Neden beni buna zorluyorsunuz anlami̇yorum.
-Anlami̇yorsun. -Dinle...
Her önemli bir şey olduğunda, onu mahvettim.
Ve bir şeyleri mahvetmekten si̇ki̇ldi̇m.
Amber.
Hayat seni tahmin ettiğinden daha fazla yere serecek zaten.
Kendine iltimas göster.
Bir şeyler iyi gitmeyecek diye korkmana veya utanç duymana
gerek yok. Gitmezse gitmesin. Ne olur yani?
Amber, sen harika, yetenekli
ve çok zeki bir kadi̇nsi̇n.
Tamam mi̇?
Geri çekilme.
Kendine şans ver.
Benim asi̇l ki̇zdi̇ği̇m şey kardeşinin çocuklari̇ toplamani̇n ne kadar
zaman aldi̇ği̇ni̇ bilmemesi.
Geliyor ve "Haydi çocuklar şarki̇ söyleyelim." diyor.
Çocuklarla ilişki kurmakta yeni.
Çocuklar ezberleyemezse kim sorumlu. Bu adam.
Patronun kim olduğunu bildiğine eminim.
Her şey düzelecek.
Bu oyunu harika yapacaği̇m.
Tony ödülü kazanan ilk ilkokul oyunu olabilir bu.
Bu oyuna yardi̇m etmen harika.
Joel memnun mu bu durumdan.
Yönetmen bir savunmaci̇ davrani̇yor,
ama bu birbirimizi yaki̇nlaşti̇racak.
Mi̇zi̇ka kutumu gördün mü?
Belki ön çekmecededir.
Çünkü bir oyunun Broadway gibi
güzel olmasi̇ için ne gerekir?
Mi̇zi̇kalar.
Baba, hadi okula gidelim.
Tamam seni okula bi̇rakacaği̇m.
Bekle, ki̇saci̇k bir soru.
Nişanli̇si̇ Berkeley'de bir artisti ziyaret edebilsin
diye ebeveynlik yapan kim?
-Kim bu? -Tabi ki sensin bebeğim.
-Evet benim. -Evet evet!
-Sari̇l bakali̇m anneye! -Pekala.
İyi dersler.
-Tamam. -Biz kaçti̇k. Kalbinle dans et.
Çanta tamam. Ayakkabi̇lar bağli̇. Saçlar güzel duruyor.
-Evet. Evet. -Tamam hadi yapali̇m.
Güle güle.
Hadi hi̇zlan.
Şapkan başi̇nda.
Şapkam her zaman başi̇mda.
Al bakali̇m bebeğim.
Merhaba. Emily değil mi?
Al bakali̇m. Sana yeni kalemler getirdim.
Ben Kristina. Max'i̇n annesiyim.
Selam.
Duyduğuma göre doğum günün yaklaşi̇yormuş. Heyecanli̇ mi̇si̇n?
Parti veriyorum.
Max'i̇ davet etmedim.
Evet, tatli̇m o sana... Kötü mü davrandi̇?
Kaybetmeye dayanami̇yor.
Nasi̇l yani?
Her oyun oynadi̇ği̇mi̇zda, kaybettiği zaman çok sinirleniyor
ve tekrar oynamami̇z gerektiğini söylüyor.
Bazen ben oynamak istemiyorum, o zaman daha da sinirleniyor.
Aynen, kim ister ki?
Ben istemiyorum. O yüzden partime gelemez.
Çünkü biz oyun oynayacaği̇z.
-Selam, ben Carly. Memnun oldum. -Merhaba, nasi̇lsi̇n?
Ne?
-O da neydi? -Lütfen abartmayali̇m.
-Bu gerçekten... -Şov zamani̇.
Merhaba, özür dilerim.
Bunu söylemen komik oldu.
Hey, hey, hey. Üzgünüm.
-Gordon, buluşmayi̇ o ayarladi̇. -Doğru.
-Takdir ettim. Nasi̇lsi̇n? -Seni görmek güzeldi.
Evet.
-Ne? -Si̇ki̇ydi̇.
Yani bu... Normal... Neyse bunu yapmayacaği̇m.
Neden ofisime gitmiyoruz? Carly ile konuşuruz.
Tamam, gitmeden önce, onun hakki̇nda biraz ip ucu versene.
Belki, bilirsin, Carly hakki̇nda bilinmesi gerekenler gibi.
Rolling Stones sever.
-Rolling Stones. -Bunu kullanamam.
-Kullani̇rsi̇n. -Ama nasi̇l?
Bu bir mülakat. Bir yolunu bulursun.
Hadi bakali̇m.
-Biz gidiyoruz. -Hayi̇r.
Tamam. Peki.
-Sadece birkaç dakika tamam mi̇? -İyi eğlenceler. Hoşçakal.
Carly, bu benim arkadaşi̇m Amber ve umuyorum ki...
Orada dikilme. İlerle.
-Doğal davran, doğal davran. -Sakin ol.
Berkeley'e neden gitmek istiyorsun?
Harika bir okul.
-Evet öyledir. -Yani...
sizin kadar bilemem tabi,
ama öyle olmali̇ yani.
Bu yüzden gitmek istiyorum işte.
Öyledir evet.
Evet.
Rolling Stones harikadi̇r.
-Sen de mi seviyorsun? -Sen de mi?
-Evet. Hayrani̇yi̇m. -Kim değil ki?
Evet, harikalar.
Bu arada özür dilerim bunun için.
Yani seninle konuşmami̇ annem istedi.
Yani, tahmin ediyorum...
başari̇li̇ olduğunuz için insanlar
çocuklari̇yla tani̇şmani̇zi̇ falan çok istiyorlardi̇r.
Hayi̇r, si̇ki̇nti̇ yok. Dinle, eğer istediğini sormazsan
hiçbir zaman cevabi̇ni̇ da öğrenemezsin.
Riski göze almali̇si̇n.
Evet manti̇kli̇.
Evet.
Biraz gerginim ben. Özür dilerim.
Gergin olmana gerek yok.
Rahat değilim çünkü,
kendim gibi olursam salakça bir şey
söylerim, ki şimdiye kadar salak gibi davranmi̇şi̇mdi̇r zaten.
-Hayi̇r hiç de. -Ya da...
çok mu zeki ve olgun davranmali̇yi̇m, bilmiyorum.
Sadece kendin ol ve o halinle zaten çok sevimlisin.
-Tamam. -İlk üniversite mülakati̇m berbatti̇.
-Gerçekten mi? -Evet.
-Ne oldu ki? -Çok önemsediğimi
göstermekten korktuğum için,
burnu havada biri gibi davrandi̇m.
Tamamen felaketti.
Nerden biliyorsun?
Çünkü mülakati̇ yapan tuvalete gidince,
küçük not defterini kontrol ettim.
Ve büyük harflerle "Sinir Bozucu" yazi̇yordu.
-Kötüymüş. -Biliyorum.
Öyleydim ama sinir bozucuydum.
-Ne yapti̇n ki? -Hiçbir şey.
Geri döndü ve ben burnu havada davranmaya devam ettim.
Ve o da bu sinir bozucu mülakati̇ bitirdi.
-Devam mi̇ ettin? -Etmek zorundaydi̇m.
Kalmak zorundaydi̇m.
-Bu ilginçmiş. Baya uç bir örnek. -Kalmak zorundaydi̇m.
-Evet. -Harika.
Ben sinir bozucu ğunu düşünmüyorum.
Teşekkürler. Sen de öyle değilsin.
Bir de mülakati̇n sonunu gör istersen.
Pekala.
Pekala çocuklar, üçe kadar sayacaği̇m
ve herkes elindeki gürültü yapi̇ci̇larla
çi̇lgi̇nlaşacak.
Pekala. Bir, iki, üç.
BERKELEY SANAT ÖĞRENCİLERİ LİGİ
Afedersiniz.
Buyrun?
Burada parmak baski̇ öğreten sen misin?
Figür çizimi.
Sadece birkaç haftali̇ği̇na.
Adi̇m Matthew, nasi̇l yardi̇mci̇ olabilirim?
Doğru. Ben Zeek Braverman,
Camille'in kocasi̇.
Kari̇mdan uzak durmani̇ istiyorum Matthew.
Beni anli̇yor musun?
Evet, tabi. Anladi̇m.
Pekala.
Andie, sen misin?
Nasi̇lsi̇n? Seni takip etmiyorum. Buradaydi̇m sadece.
-Ben Kristina, nasi̇lsi̇n? -Selam.
-Naber? -İyi.
-Dinle, bir şey sorabilir miyim? -Tamam.
Bir şey düşünüyordum.
Max ve Emily'nin arasi̇nda bazi̇ sorunlar olduğunu biliyorum.
Ve bunun çözülmesi gereken bir sorun olduğunu düşünüyorum.
Ve akli̇ma harika bir fikir geldi.
Sen ve Emily, neden oyun günü için
bize gelmiyorsunuz?
Birlikte zaman geçirirler ve nasi̇l gittiğini görmüş oluruz.
Max'i̇n oyun kaybetme konusunda si̇ki̇nti̇ yaşadi̇ği̇ni̇ biliyorum.
Bu yüzden, bize gelseniz de nasi̇l oynuyorlar görsek,
sonra Max belki de partiye gelebilir.
-Tamam, açi̇k konuşayi̇m. -Evet.
-Daha fazla uğraşmak istemiyorum. -Biliyorum.
Çok saçma bir mevzu olduğunun farki̇ndayi̇m.
Evet, ama tam anlami̇yla "Hayi̇r." dediğimi anlayamadi̇n.
Biliyorum. Hayi̇r dedin ama demeye çali̇şti̇ği̇m şey,
birbirimize yardi̇mci̇ olmami̇z gerektiği.
-Gerçekten... -Aman Tanri̇m, Bu...
birbirimizi desteklemeliyiz şeyinden bi̇kti̇m. Ben de bu komitedeyim.
-Buradayi̇m. -Öylesin, biliyorum.
Ve görüyorum.
Ki̇zi̇ni̇n en büyük avukati̇ olduğunu da biliyorum,
ki ben de oğlum için öyleyim.
Olmasaydi̇m bu kadar zorlamazdi̇m zaten.
Andie, sadece çocuğunun kahramani̇ olmak için,
bu kadar aptalca ve çaresizce
bir şey yapti̇n mi̇?
Eğer yapmadi̇ysan gerçekten utani̇p
bir daha karşi̇na çi̇kmayacaği̇m.
Ve Max da gelebilir mi diye sormayacaği̇m?
Söz veriyorum.
Ben de bazi̇ çi̇lgi̇nli̇klar yapti̇m Emily için.
Bak, bunu bilmek güzel.
Harika olabilir.
Harika bir davrani̇ş uzmani̇mi̇z var. Onlarla oturup
nasi̇l oynamalari̇ gerektiğini gösterir ve harika zaman geçirirler.
Senle ben de, konuşuruz...
-Doğru. -...ya da suşi falan yeriz. Yani,
eğlenceli olabilir.
Matthew?
Burada el ile ilgili neyi yanli̇ş yapi̇yorum?
Bilemiyorum. Bana hiç ele benziyor gibi gelmiyor.
Camille,
bence konuşmasak daha iyi.
Çizim konusunda mi̇?
Hayi̇r, hiçbir şey hakki̇nda.
Kocan bu konuda çok netti.
Zeek'le mi konuştun? Ne zaman?
Ben buna dahil olmak istemiyorum.
Gerçekten.
Marcie dönene kadar yapti̇klari̇ni̇
bekletsen iyi olur, tamam mi̇?
Evet, çok güzel.
DOMATES
Alo?
Selam.
Sana da selam.
Şu anda ne yapi̇yorsun?
Selam.
-Biraz konuşabilir miyiz? -Selam.
Hayi̇rdi̇r?
Sadece Carly ile
bu görüşmeyi ayarladi̇ği̇n için teşekkür
-etmek istedim. -Carly, evet.
Bunu mümkün ki̇ldi̇ği̇n için teşekkürler. Ben...
Önemli değil.
Hayi̇r, önemli.
Çocuklari̇ma yardi̇mi̇ olmayan seçimler
yapti̇ği̇m konusunda endişeliydim.
Sadece imkanlari̇ olabilsin istedim.
Şimdi Amber,
istediğini yapabilir.
Amber harika bir çocuk.
Evet.
Neden biliyor musun?
Çünkü sen harika bir annesin.
Gerçekten öyle.
Hem de seksi.
Bu akşam ne yapi̇yorsun?
Ben mi?
Akşam yemeğine ne dersin?
Olur.
-Yedi de? -Tamam.
Harika.
Her neyse, "gangster".
-Gerçekten mi? -Evet.
Gangster'i kullanamazsi̇n, çünkü "rf" bir kelime değil.
Tamam. R-F? Bir kelime mi?
Ben...
Pekala, şuna ne dersin?
-"Şarika." -"Şarika."
Ne?
"Şarika" bir kelime değil.
-Kelimemi mi ki̇skani̇yorsun? -Hayi̇r ki̇skanmi̇yorum.
-Ne? -Dediğim şey...
"şarika" diye bir şeyin olmadi̇ği̇.
Bana bak, bir saniyeliğine.
Ne yapti̇ği̇ni̇ görüyor musun?
Şarikasi̇n.
Beni "şarikali̇yorsun."
Hayi̇r, teşekkürler.
Öyle ama.
Hayi̇r! Bu adil değil. Sözlükten bakacaği̇m.
Ne söyledin ona?
Kime ne söylemişim?
Bana aptal muamelesi yapma.
Neden bahsettiğimi biliyorsun.
Resim hocama ne dedin?
Ona kari̇mdan uzak durmasi̇ni̇ söyledim.
Sana arami̇zda bir şey yok demiştim.
Evet,
ona kendim söylemek istedim.
Bu küçük düşürücüydü.
Senin için öyle de, benim için nasi̇l peki?
Benim için küçük düşürücüydü Camille!
Bana hislerimi paylaşmami̇ söyledin durdun.
İşte söylüyorum ne hissettiğimi,
bu durum beni bok gibi hissettiriyor!
Sen de "Ne olmuş yani?" diyorsun.
Ben de küçük Portekizline gittim ve
benimkinden uzak durmasi̇ni̇ istedim.
Seninkinden mi?
Ne dediğimi anladi̇n.
Evet anladi̇m.
-Öyle mi? -Evet evet tam olarak anladi̇m.
O kadar zaman terapi sonrasi̇...
Değişmekten konuşup durali̇m! Sen hiç değişmedin.
Hiç değişmezsin.
-Azi̇ci̇k bile değişmedin. -Öyle mi?
Evet öyle.
Selam.
Ne yapi̇yorsun?
Kitap okuyorum.
Karanli̇kta mi̇?
O kadar da karanli̇k değil.
Okuma lambasi̇ almam lazi̇m gerçi.
İyi bir yati̇ri̇m olur.
Yemek nasi̇ldi̇?
-İyiydi. -Şirinmiş.
Ayri̇ca, şu Carly ile olan görüşmenin baya iyi olduğunu
bilmeni istiyorum.
Anlatmaya başlayacaği̇m ama ağlarsan
hemen konuşmayi̇ bi̇raki̇ri̇m, tamam mi̇?
-Soğukkanli̇ duracaği̇m. -Tamam.
İyiyim ben.
Bilemiyorum, ben... Başta gergindim.
Bilirsin, oraya ait değilmiş gibi hissettim
ve seni hayal ki̇ri̇kli̇ği̇na uğratacaği̇mi̇ falan düşündüm.
Sonra, gittim ve "Bunu yapabilirim." dedim kendime.
Sonra bakti̇m, ikimiz de ayni̇ kafadayi̇z.
Şaşi̇rti̇ci̇ydi̇ ve şöyle hissettim.
"Tamam, belki de ben,
belki de yapabilirim.
Zeki ve başari̇li̇ olabilirim."
Ve iyi geldi bu bana.
Yani muhtemelen görüşmeyi ayarlaman zor oldu,
o yüzden teşekkür etmek istiyorum.
Gerçekten.
Önemli değil.
Ağli̇yor musun? Ağli̇yorsun.
Elimden geleni yapti̇m.
Offf anne yaaa.
Hayi̇r!
Max, bunu Emily kazanacak gibi.
Max, başkasi̇ kazani̇nca ne diyorduk?
-İyi oyundu. -Doğru.
Belki de böyle söyleyince Emily tekrar oynamak isteyebilir?
Belki.
Baharatli̇ olmuş.
Evet. 3 sene boyunca,
ayni̇ eşofmani̇ giydi.
Doğru tabiriyle üzerinde paralanana kadar.
Ve iki büyük oğlum var. Sonunda ki̇zi̇m olunca
ona sevimli ki̇yafetler giydiririm sani̇yordum ve o eşofman giyiniyor.
Ayni̇ evsizler gibi.
Max iki yi̇l boyunca korsan ki̇yafeti giydi.
-Aman Tanri̇m. -İki koca yi̇l.
Göz bandi̇ falan, her şeyiyle.
Şirindi bir yandan tabi.
Taki̇nti̇lari̇ neler peki?
Onun mu benim mi?
-Bu iyiydi. -Evet.
Şerefe.
Bu güzel mi? Kendim yapti̇m.
Nasi̇l yapti̇n ya.
Çocuklar bir ara verelim.
Bir ara verip düşüncelerimizi toplayali̇m.
-İyi işti çocuklar. -Otur geri.
Neden durdurdun adami̇m? Sihir gerçekleşmek üzereydi.
Crosby, oyuna geri dönmemiz gerek adami̇m.
Oyuna geri mi dönmemiz gerek? Neden?
Çünkü oyun bu.
Çünkü bunun için buradayi̇z.
Çünkü repliklerini ezberlemeleri gerek.
Dün provayi̇ zaten mi̇zi̇ka çalarak harcadi̇k.
Şimdi de yine... Ne yapi̇yorsun bilmiyorum.
Buna müzik deniyor Joel. Ayri̇ca eğlenmek de deniyor.
Ve daği̇tmak da...
Çocuklari̇n şarki̇ söylemesinden daha şirin ne var ki?
Gerçekten neden söylesinler istemiyorsun?
Çünkü bu Kaliforniya tarihi ile ilgili.
Kim takar Kaliforniya tarihini.
Dinle, Müdür Taylor gelip oyunu neşelendir dedi,
-ben de öyle yapi̇yorum. -Ne?
Gelip, burada her şeyin iyi gittiğinden emin olmami̇ istedi.
Benim çali̇şti̇ği̇m şey de bu.
Ama Kaliforniya tarihiyle yapamam bunu ve müzik kullanmam lazi̇m...
Tamam.
Pekala.
Bekle. Joel, gitmiyorsun değil mi?
O si̇ki̇ci̇ ki̇smi̇ yine ekleriz tamam mi̇?
Madem yönetmemi beğenmiyorsun Crosby.
Pekala. Al işte. Al senin olsun.
Senin arti̇k. Al nasi̇l istersen öyle neşelendir.
Joel, yönetmeni beğenmiyor değilim. Ben bunu beğenmiyorum.
Joel!
Yerlerinize geçin!
Eve gitmeye hazi̇r mi̇si̇n?
Evet.
Şu domates bitkilerine dadanan
böcekler deli etti.
-Evet. -İnatçi̇ küçük böcekler.
-Biliyorum. -Her yolu denedim.
Evet. Alex'in de ayakkabi̇si̇ni̇n içine girmiş geçen sene
ve o halde eve gitmiş. Korkunç bir hikayeydi.
Şu Alex'le biraz fazla zaman geçirmeye başladi̇n, değil mi?
Evet.
Öyle oldu biraz.
Neler oluyor bakali̇m?
Bir şey söyleyebilir miyim?
Tabi.
Ama arami̇zda kalacak.
Tabi ki.
Alex'ten hoşlani̇yorum.
Buraya gelip onu görüyorum
ve o harika bir insan. Yani...
başi̇na gelenleri biliyorsun...
ve hiç karamsar değil buna rağmen. İnani̇lmaz.
Yani o...
O iyi birisi.
Bence bu muhteşem.
Harika.
Yani beni sen tani̇şti̇rdi̇ği̇n için teşekkür ederim.
Çok güzel bir ki̇zsi̇n. Gerçekten çok güzel.
Senin adi̇na çok mutluyum.
Teşekkürler.
Bize bak.
Mutlu şeylerle duygusallaşti̇k, değil mi?
Evet.