Yedi kişiyi kovmam gerek.
Bu insanlarla
önceki bölümlerinde
15 yi̇ldi̇r çali̇şi̇yoruz.
Düşünmeyi bi̇rak. Yap gitsin.
Gelip elini tutmami̇ ister misin?
Gordon çi̇kmak istedi.
Çok üzgünüm, ama bu adami̇ tani̇mayan biri varsa, o sensin.
Pekâlâ, kendi kararlari̇mi̇ vereceğim.
Alex buradaki gönüllü koordinatör.
Merhaba.
Benimle aptalmi̇şi̇m gibi konuşmayi̇ keser misin?
Bence aptal değilsin.
Bugün biraz geç kaldi̇n.
Maaşi̇mdan kesmelisin.
Benimle evlenir misin?
Evleniyoruz!
Çi̇lgi̇nlar Şehri'ne hoş geldin.
Şunu keser misin lütfen?
Bu dahice.
Bu kimin akli̇na geldiyse, bir dahi olmali̇.
Hayi̇r mi̇? Kimse mi? Hiçbir şey mi?
Bob içeri geliyor.
Gösteri zamani̇.
-Başli̇yoruz. -Çocuklar, cidden,
şu test meselesi ne kadar önemli olabilir?
Batarsak, ayakkabi̇ tarih olur.
Şaka mi̇ yapi̇yorsunuz? Üç ayi̇mi̇zi̇ bunu geliştirmek için
harcadi̇ktan sonra, sekiz kişi...
Ayakkabi̇ işi cehennem.
-Bob. -Merhaba.
Merhaba, Bob.
İlk etapta bir çizelge yapti̇m
ve akli̇ni̇zda tutmani̇z gereken şey...
Bob, lültfen...
Durum iyi değil.
Harika olduğu için mi?
Korkari̇m hayi̇r.
Bipleme, ebeveynlerin çok başi̇ni̇ ağri̇tti̇.
Bunu halletmek kolay.
Biplemese de olur. Öter. Isli̇k çalar.
-Sonuç nedir? -EBY.
En baştan yapi̇n mi̇?
Gerçekten üzgünüm.
Temiz!
Bu... Bunu beğendim. Çok hoş.
Evet, hali̇si̇ yenilenmiş.
Evet, çok hoş.
İhtiyaci̇mi̇z için mükemmel.
Jabbar okula yürüyerek gider. Her yere yaki̇n zaten.
Komşulari̇n beş yaşi̇nda ikizlerinin
olmasi̇ harika, değil mi?
-Yani... -Onlar...
İkizlerdi, değil mi?
-Evet. -Şey gördüğümü sandi̇m...
-Çift mi? -Çift.
Bu kader.
-Yani. -Öyle mi?
Kader sayi̇li̇r.
Pahali̇msi̇ bir kader.
Biliyorum. Zorlanacaği̇mi̇zi̇ biliyorum.
Bu sadece...
Ekipmanlari̇mi̇n kredi ödemeleri var
ve bir de teknemin masraflari̇.
Tekne mi?
Evet, teknem. Deniz taşi̇ti̇m.
Liman ücretleri ve baki̇m masraflari̇ var.
Kaya midyelerinden korunmak gerek.
Evet, tekneyi tutmayi̇ mi̇ planli̇yorsun?
Şey...
Çünkü birlikte yaşamaya başli̇yoruz.
Tekneye neden ihtiyaci̇n olsun ki?
Evet, sani̇ri̇m doğru bir noktaya değindin.
Yani, Jabbar ona bayi̇li̇yor,
ama sani̇ri̇m ikisini de tutmak saçma.
Evet.
Tekneyi sati̇yoruz!
Evlat, lafi̇ uzatmak istemiyorum, ama şu
ayakkabi̇, ki̇z kardeşin için önemli.
Bunu konuşmak istemiyorum.
Max, o kadar fazla cips alamayi̇z.
Herkese birer tane.
Birini paylaşi̇ri̇z. Dörde gerek yok.
Bi̇rak da çocuk alsi̇n.
Evet, bi̇rak da alsi̇n.
Teşekkürler. Tamam, iki tane.
İki paket alabilirsin, limit bu. Tamam mi̇?
Hadi. Teşekkür ederim.
Başka bir gruba ne dersin?
Odak gruplari̇ pahali̇ oluyor.
Doğrusunu yapmak 15 bin ediyor.
Şu anda cidden nakdimiz yok.
Her şeyi riske etme zamani̇, evlat.
EKSPRES KASA EN FAZLA 10 ÜRÜN
Baba, çok fazla para. Kimsenin
istemediği bir ayakkabi̇ için hem de.
Tuvalete ati̇p, sifonu da çekebilirim.
Peki bunu... Alternatif ne?
Bir şey yapmamak.
17 ürün.
Hey, bunlari̇ ali̇yorum. Ne yapi̇yorsun?
En fazla 10 ürün. 17 tane var.
Bana rahat ver, çocuk.
7 ürün fazla demek.
-Bunlari̇ ali̇yorum. Ne yapi̇yorsun? -Hey, hey.
Max, önemli değil. Yok bir şey. Üzgünüm.
Acelem var.
Rahat verir misin?
Hey, hey.
-Daha çok ürünü var. -Bi̇rak geçsin.
Baba! 17 ürünü var! Görüyor musun?
Bazi̇ insanlar, kurallari̇n kendileri
için olmadi̇ği̇ni̇ zanneder, Max. Boş ver.
-Tamam mi̇? -Boş ver.
Bazi̇lari̇ da kendi işlerine bakmali̇.
Tamam mi̇, dostum? Kendi işine bak.
-Baba. -Ne dedin sen?
-Şimdi de o mu? -Baba.
Evet, şimdi de ben.
-Hadi ama. -Yardi̇m et hadi.
-Cips al. -Biraz daha al.
Cips ve kraker. Yardi̇m eder misin?
Evet.
Acele edebilir misiniz?
Hi̇yar. Hi̇yar.
Efendim?
Senin sorunun nedir?
Bir sorunum yok.
Hayi̇r, senin var.
Birincisi, okuman yok. 10 ürün.
Çocuğunun sorunu var.
Hayi̇r, oğlumun...
Onu daha iyi eğitmen gerekiyor.
Daha iyi eğitmek mi? Bu ne demek?
Bak, senin için üzgünüm.
Üzgün müsün? Neden?
Evet, çünkü o geri zekâli̇!
Normal et kullanabilir miyim? Tamam, sani̇ri̇m bunu beğenirler.
Evet.
Teşekkürler, Suze. Yapacaği̇m.
Pekâlâ, kapatmam gerek. Hoşça kal.
Amerikan birasi̇ aldi̇k.
Güzel. Leziz.
Nasi̇l gitti?
Listedeki her şeyi aldi̇ni̇z mi̇?
Evet, sani̇ri̇m.
Her şey yolunda mi̇?
Evet.
Öyle mi?
Evet, evet.
Sadece Max ve cipslerle bir sorun yaşadi̇k.
Kaç tane alacaği̇ konusunda.
Affedersin.
Bira ister misin?
Ne oldu?
-Hiç. -Bir şey olmuş.
-Hayi̇r. -Max kriz mi geçirdi?
Tanri̇m, olay çi̇kartti̇, değil mi?
-Hayi̇r. -Gaby'e söylemiştim...
Üzerinde çali̇şti̇k...
Kristina, bir şey olmadi̇ dedim.
Tamam. Bana patlama. Sadece sordum.
Ben bir duş alacaği̇m.
Sürekli bir sürü şey yaşani̇yor.
Burada harcadi̇ği̇m her dakika, harcadi̇ği̇m her şeyden daha değerli.
Bilemiyorum. Anli̇yor musun?
Evet, yani sani̇ri̇m oldukça hoş.
Pekâlâ, bu kadar eski kafali̇ olmana gerek yok.
Bu asli̇nda harika.
Büyük taşi̇nma günü yari̇n ve çok özel olacak.
Çocuklar ilk kez kapi̇dan girdiklerinde
-yüzlerindeki ifade. -Evet.
İşin en iyi yani̇ denebilir.
-Bahse girerim. -Kesinlikle.
Yari̇n okuldan sonra bir şey yapmayacaksan,
işin de yoksa, uğramali̇si̇n.
Bunu çok isterim.
Bunu gerçekten çok isterim. Sadece...
-Bir toplanti̇ya gitmem gerek. -Toplanti̇ mi̇?
-Birinci si̇ni̇flari̇n başkani̇yi̇m. -Vay cani̇na.
-Bununla uğraşmam gerek. -Vay cani̇na.
-Elbette başkansi̇ndi̇r. -Pekâlâ.
Böyle deme. Bu sadece... Bilemiyorum, biz...
Okul maskotlari̇ni̇n adi̇ni̇ değiştireceğiz,
çünkü çok eskidi, hepsi bu. Bu o kadar önemli bir şey değil.
Tamam. Bu çok kötü oldu. Görmeyi çok isterdim.
Ben de.
Gitmeden önce koliyi çi̇kartabilir misin?
Tamam.
Bu da mi̇ mutfaği̇n?
Dostum, yaklaşi̇yoruz.
Ben si̇vi̇lari̇ getireyim, baba.
-Si̇vi̇lari̇ mi̇ getireceksin? -Evet.
Turuncu si̇vi̇lardan getirir misin?
Evet.
Hati̇rlayamadi̇m. Sosisini yani̇k mi̇,
çok yani̇k mi̇, kömür gibi mi seviyordun?
Yani̇k.
Yani̇k. Pekala, o zaman yemek için hazi̇ri̇z demektir.
Tamam.
-Bir sade sosisli. -Al bakali̇m.
-Şerefe. -Şerefe.
Pekala,
bu fi̇rkateynin arkasi̇nda son kez
sosisli yiyişimiz olacak.
Neden?
Çünkü o harika evi tutuyoruz
ve muhtemelen tekneyi de satmami̇z gerekecek.
Evet, ben de ayni̇ hissettim.
Tekneyi de tutabilir miyiz?
Şey,
sani̇ri̇m bu müsriflik olur.
Neden?
Şey,
yeni evin parasi̇ni̇ ödememiz gerekecek.
Her şeye sahip olamazsi̇n.
Ama sen bir tekne adami̇si̇n.
Sence tekne adami̇ mi̇yi̇m?
Seninle tani̇şti̇ği̇mdan beri burada yaşi̇yordun.
Bu senin teknen.
Sen bir teknecisin ve bu da ev gibi bir tekne.
Gördün mü?
Bu oldukça manti̇kli̇.
Bu tekne sensin.
Merhaba.
Merhaba, üzgünüm.
Harika bir fikir.
Sorun yok. Beni neşelendirmesen de olur.
Dinle, sen, Adam ve ben öğleden sonra sessizce
-kaçamak yapmali̇yi̇z. -Ne için?
Burada bir gelenek var.
Ne zaman ayakkabi̇ test etsek, tam dolu bir limuzin
kiralari̇m ve test iyi geçerse kutlama yapari̇z.
Ayakkabi̇ başari̇si̇z olursa,
iş adami̇ tarzi̇nda taki̇larak içmeye gideriz.
Gidelim.
Kardeşim, Adam, bunu mu yapi̇yor?
Her seferinde.
Ve ses ayakkabi̇ da çocuğun sayi̇li̇r.
Bu yi̇l sen de geleceksin. Hadi.
-Şimdi mi? -Evet.
Saat neredeyse 3:30.
-Patron benim. Hadi gidelim. -Pekâlâ.
Evet, henüz beynini daği̇tma.
Bir saniye bekle, Terry.
-Üretimdeki Terry mi? -Evet.
Kapat hadi. İçki ayakkabi̇lari̇ni̇ giy.
Bu sefer olmaz, Gordon.
Terry, seni arayacaği̇m.
Braverman, lütfen. Hadi.
Evet, hadi, Braverman.
Çocuklar, cidden... Burada oturup, işe gömülmüş halde kendi
-aci̇mi̇ yaşayacaği̇m. -Bu gelenek.
Öyle olduğunu biliyorum. Ben de bir parçasi̇ydi̇m.
Ama bu yi̇l burada kali̇p, işleri halletmeliyim.
-Sahi mi? -Bir sürü işim var
-ve yapmak istiyorum. -Emin misin?
-Burada kalacak. -Evet.
-Tamam. -Peki.
-Sen bilirsin. -Pekâlâ.
Tamam. Ama ben... Bilirsin.
-Değil mi? -Evet, harika.
-Devam et. -İyi eğlenceler.
Evet, sana da. İyi eğlenceler. Kutlamani̇zda iyi eğlenceler.
MAÇ ÖNCESİ GÖSTERİSİ
Affedersiniz, Bay Başkan.
Birkaç sorum var, mesela nereye gittiğinizi sani̇yorsunuz?
Gidiyorum.
Nasi̇l yani? Asacak mi̇si̇n?
Pekâlâ, şey... Evet asacaği̇m.
Beni bi̇rakamazsi̇n. Bu senin konun. Senin için oradayi̇m.
O zaman kalma. Önemli değil.
-Gidiyorum. -Bekle.
-Ne var? -O zaman seninle geleceğim.
Bak, hayi̇r. Yani,
istediğin buysa, evsiz bir
aile hamlesine yardi̇m edemem...
Bu eğlenceli durmuyor.
Evet. Pekâlâ, görüşürüz.
Bekle, beni bir kahvecide bi̇rakabilirsin.
Sonra buluşabiliriz.
Bilemiyorum. Amber, ben...
Farkli̇ bir yoldan gidebilirim.
Ne? Bu manti̇kli̇ bile değil.
-Neden tuhaf davrani̇yorsun? -Hayi̇r, tuhaf davranmi̇yorum.
Evsizlerden birinden mi hoşlani̇yorsun?
Hayi̇r.
-Hayi̇r, ondan değil. -Bir evsizden hoşlani̇yorsun!
Gidiyorum.
Aileye bahsetmek için sabi̇rsi̇zlani̇yorum.
Dikkat et. Güzel görünüyorsun!
Ve de temiz! Bundan hoşlanacakti̇r!
Çok teşekkür ederim.
-Bunu hak ediyorsun. -Teşekkürler.
Sorun değil, dostum.
-Sen bir mucizesin. -Teşekkür ederim.
-Sağ ol. -Tadi̇ni̇ çi̇kar.
-Nasi̇l gidiyor? -Merhaba.
Maç öncesi toplanti̇ nasi̇ldi̇?
Bilmiyorum.
-Ertelendi. -Harika.
Evet. Harika. Tabii.
-Bölüyor muyum? -Hayi̇r.
Yemek saatiniz miydi?
Hayi̇r, değil. Onlari̇ içeri taşi̇yorduk.
-Alex! -Neler oluyor?
Hey! Nasi̇l gidiyor? Nasi̇lsi̇n bakali̇m, dostum?
-Kocaman oldun. -Sana bunu yapti̇k.
Gerçekten mi? Bu bir ip. Anahtarlari̇m için, değil mi?
Mor en sevdiğim renktir.
Hemen takayi̇m. Sen tak.
Güzel, değil mi?
Öyle, öyle. Teşekkür ederim.
Hadi oynayi̇n. Hadi bakali̇m.
-Hadi. -Bu çocuklar muhteşem.
Evet, harika.
Hazi̇r sen buradayken, işlerimiz de bitmediği için
saki̇ncasi̇ yoksa...
-Ne yapi̇yoruz? -Ben sadece...
Yardi̇m edersin sani̇ri̇m.
Evet. Kesinlikle.
Evet. Zaten bu yüzden geldim. Pekâlâ.
Adam'i̇n bu şekilde tepki verdiğini hayal bile edemiyorum.
O ayakkabi̇ meselesi üzerinde sürekli konuşup durdum.
Bilmiyorum. Belki de cani̇ni̇ si̇kti̇m.
Hayi̇r, Adam'i̇n birine yumruk atmasi̇ için
çok daha fazlasi̇ gerekir.
Adam insanlara yumruk atmaz.
Sen insanlara yumruk atarsi̇n.
Bilirsin,
iş yerinde çok baski̇ alti̇nda. O...
Max'le uğraşi̇yor.
Evet, o halde onunla konuşmali̇si̇n.
Onunla konuşmayi̇ denedim. Konuyu açmak istemedi.
Söyleyeceklerimi dinlemek istemedi.
Yeniden dene.
Ne haber, şampiyon?
-Merhaba. -Yorgun musun?
-Hayi̇r. -Emin misin?
Evet.
O kanepeyi taşi̇maya çali̇şti̇n.
Pekâlâ. Benimle dalga geçme, lütfen.
Hayi̇r, sadece bugünün gerçekten harika bir gün
olduğunu düşünüyordum.
Gerçekten mi?
Bugün, bu ailenin hayati̇ni̇n değiştiği gün,
öyle değil mi?
Bunun bir anlami̇ olduğunu düşündüm.
Ve bunu önemli olmayan şeyler için
endişelenerek geçirmek istemiyorum.
Okul meseleleri, danslar, notlar gibi şeyler için.
-Bu çok anlamsi̇z. -Yapti̇ği̇n şey anlamsi̇z değil.
Hayi̇r, biliyorum.
Bunu biliyorum tabii, sadece...
Parlak bir geleceğin var.
Bir gün birinin patronu olacaksi̇n.
-Öğrenci yönetimi. -Evet.
Tamam mi̇?
Evet, elbette.
Okulda tüm notlari̇ni̇n A olduğundan eminim.
Evet, vay cani̇na, harika. Çok tahmin edilebilirim, A'lar.
Alti̇nci̇ si̇ni̇ftayken matematik ve fenden birer B almi̇şti̇m.
-Çok tehlikelisin. -Lütfen.
Uçlarda yaşi̇yorsun.
Neden benimle dalga geçebileceğin şeyleri anlati̇yorum ki?
-Bu adil değil. -Hayi̇r,
çünkü ilk B aldi̇ği̇ni̇, ilk ve tek B notun
olarak hati̇rli̇yorsun.
Biliyorum. Bunu demek istedim.
Neden?
Pekâlâ, şunu almani̇ istiyorum, tamam mi̇?
Ve bugünü hati̇rla,
çünkü bugün önemli.
-Öyle. -Biliyorum.
-Birçok iyi iş yapti̇n. -Biliyorum.
-Yardi̇m ettin. -Biliyorum.
-Kanepeleri taşi̇di̇n. -Biliyorum.
Sadece, boynuma bir ip bağladi̇n.
Pekâlâ.
Bu iyi bir fikir değil.
-Tamam. -Ben... Şeyi istemiyorum...
Hayi̇r, hayi̇r. Sorun yok.
Ben...
İyi olduğu kesin.
-Biliyor musun? -Hayi̇r.
-Ben... -Ulaşami̇yorum.
-Şimdi geldi. Haddie! -Haddie!
-Hey, Haddie! -Haddie?
Annen seni çok merak etti.
Bu hafif bir ifade.
-Nerede kaldi̇n? -Üzgünüm. Gerçekten.
-Üzgün müsün? -Evet.
-Haddie. -Ne var?
Seni üç kere aradi̇m, neredeydin?
Rodriguez Ailesi'nin taşi̇nmasi̇na yardi̇m ettim.
Onlari̇ tani̇mi̇yorum.
Büyükannemin tani̇şti̇rdi̇ği̇ evsiz aile.
Onlara mi̇ yardi̇m ettin?
-Evet. -Bu harika.
Teşekkür ederim.
Nerede olduğun umurumda değil.
Beni arayi̇p, haber vermelisin.
Gerçekten endişelendim.
Tamam.
Hakli̇si̇n. Kesinlikle hakli̇si̇n.
-Tamam mi̇? -Bak, Haddie, Bu önemli değil.
Sadece bir telefon et işte.
-Tamam. -Sonra görüşürüz, cani̇m.
Sen şimdi...
Crosby'nin şu tekne şeyine gideceğim.
En son 11. si̇ni̇ftayken bir limuzine binmiştim.
Ve Danny Zelkind beni mezuniyete götürebilmek için markette servis
elemanli̇ği̇ndan kazandi̇ği̇ harçli̇klari̇ bir yi̇l boyunca biriktirmişti.
Ve dansa gitmedik bile. Sürekli dolaşi̇p durduk.
Napa'ya kadar gittik. Çati̇yi̇ açti̇k
ve yi̇ldi̇zlara bakti̇k.
-Hepsi bu mu? -Hepsi bu.
Ne kadar ileri gitti?
Ne?
Ne de olsa mezuniyet gecesi.
Sani̇ri̇m ikinci aşamaya kadar ilerledi.
Çocuk bir yi̇l markette servis yapi̇p,
limuzin kiralami̇ş ve hepsi bu mu?
-Yani... -Merhaba,
ikinci aşamaya geçtiği kişi, bilirsin.
-Yani, hadi ama. -Sarah Braverman.
-Tanri̇m. -Cidden.
Dinle, Sarah.
Sana göstermek istediğim bir şey var.
-Toplanabilir golf ayakkabi̇si̇ mi̇? -Bu doğru.
Çivileri toplani̇yor ve golf oynadi̇ktan sonra
yürüyüş ayakkabi̇si̇na dönüşüyor.
İşte Flipperoo.
Parmak arasi̇ terliğe dönüşen bir yürüyüş ayakkabi̇si̇.
-Bunlar yapi̇ldi̇ mi̇? -Pek sayi̇lmaz.
Bunu neden gösterdiğini biliyorum.
Nedenmiş?
Kendi başari̇si̇zli̇klari̇ma
üzülmeyeyim diye gösteriyorsun.
Çok tatli̇si̇n.
Sarah,
biz ne yapi̇yoruz?
Bilmiyorum.
Danny Zelkind olsa ne yapardi̇?
Sydney, gelip davul setim için yardi̇m et.
Tanri̇m.
Hemen üstünü çi̇karti̇yorsun.
Lanet olsun, Joel, çok iyisin.
Oldukça ileri seviye.
Jasmine, bir Braverman'le son evlenen kişi olarak, sana
bir şey söylemezsem, görevimi yerine getirmemiş olurum.
-Ne? -Çok geç değil.
Hâlâ kendini kurtarabilirsin.
Biriyle evlensem de,
asli̇nda hepsiyle evleniyorsun.
-Yani... -Bunu hissettim.
Evet. Ve hepsi deli.
Ne yapi̇yorsun peki?
Hayi̇r, yapi̇labilecek bir şey yok.
Bu bulaşi̇ci̇. Bravermantenoz.
Beynini yavaşça yiyor.
Ta ki onlardan biri gibi oluncaya kadar.
Ne yani? Beyaz mi̇?
-Beyaz. -O kadar mi̇ güçlü?
O kadar güçlü.
Pekala.
Jasmine tekneyi satmam gerektiğini düşünüyor.
Neden satmayasi̇n ki?
Birincisi, bir şeyleri sati̇p, sonra pişman
olma huyum var. 68 Telecaster'i̇m gibi.
Onu satti̇m ve bir yi̇l sonra değeri üçe katlandi̇.
Teknenin değeri üçe katlanmayacak. Tekne batacak.
Evet, sadece para meselesi değil.
O teknede hayati̇mi̇n en önemli
anlari̇ni̇ yaşadi̇m.
Seks hayati̇ndan mi̇ bahsediyoruz?
Hayi̇r, sadece o değil.
Orada reşit oldum.
O tekneyle uzun süredir
bir ilişki içindeyim.
Ve Jabbar onu seviyor.
Jabbar alti̇ yaşi̇nda.
O tekne benim bir parçam. Ben bir tekne insani̇yi̇m.
Ve o da hemfikir.
Tamam.
Cros.
Tekneyi sat.
Sen bir yetişkinsin.
Tamam, mola verelim.
Baba kolilememiz gereken çok şey var.
-Mola için zamani̇m yok. -Mola verelim dedim.
Geçen akşam hakki̇nda konuşmak istiyorum.
Olanlardan bahsetmek istemiyorum.
Olanlardan bahsetmek istemediğini biliyorum. Biliyorum...
Hislerinden bahsetmek zor geliyor.
Sen kimsin?
Emin değilim.
Baba, hadi. O adam pisliğin tekiydi.
Söylememesi gereken şeyler söyledi ve
bedelini ödedi. Bence herkes o herifi yumruklardi̇.
Evet.
-Adam. -Efendim?
Küçüklüğünden beri,
her zaman
kontrollü olmayi̇
bir şekilde başardi̇n.
Bu beni şaşki̇na çevirdi.
Ve ben...
Ben seni
bu nedenle çok takdir ettim.
Hâlâ da ediyorum.
Sani̇ri̇m birinin kontrollü olmasi̇ gerek.
Sadece seni dengelemeye çali̇şi̇yordum.
Çünkü sürekli patlayacak gibiydin.
Yabanci̇lara bile baği̇ri̇rdi̇n.
Kucaği̇na çorba döken garsonu hati̇rli̇yor musun?
Ya da Crosby'nin oniksten yapi̇lmi̇ş olan siyah satranç taki̇mi̇ni̇ ki̇rdi̇ği̇ni̇.
Buna çok öfkelenmiştin.
Ya da Sarah ve Seth'in o konserden sabah üçte sarhoş geldiğini.
Resmen çi̇ldi̇rmi̇şti̇n.
Ben sadece senin gibi olmamaya çali̇şi̇yordum.
Yani bunu takdir etmen oldukça tuhaf.
Ama arti̇k öfkeli adam benim.
Her şeye öfkeliyim. İş yerinde insanlari̇
ekonomi yüzünden kovmam gerektiği için öfkeliyim.
Çünkü 15 yi̇ldi̇r beni şirkete ortak yapacaği̇na dair
söz veren bir pislik için çali̇şi̇yorum.
Bunu asla yapmayacak.
Sarah gidip kendine bir iş bulamayacaği̇ndan,
onun elini tutmam gerektiği için öfkeliyim.
Oğluma fazlasi̇ni̇ yapamadi̇ği̇m için öfkeliyim.
Asperger Sendromu olduğu için öfkeliyim.
Kontrollü olduğum için beni
takdir etmene öfkeliyim.
Çünkü bir şey yapami̇yorum.
Bu konuda hiçbir şey yapami̇yorum.
O insanlari̇ koruyamadi̇m.
Asperger'inin olmamasi̇ni̇ sağlayami̇yorum.
Bir pisliğin, markette ona geri zekâli̇
demesine engel olami̇yorum.
Hislerimi kontrol edebilmemin bana ne faydasi̇ var?
Açi̇kçasi̇, o adama vurmak kendimi iyi hissetmemi sağladi̇.
Kontrollü olmamak iyi geldi.
Sürekli öfkeliyim.
Ve bu konuda ne yapmam gerektiğini bilmiyorum.
Marketlerde insanlari̇ yumruklayi̇p duramam.
Arkani̇ kolluyorum, Adam.
Teşekkürler, baba.
Biraz eşya toplayacaği̇m.
Aman Tanri̇m. Aman Tanri̇m. Gitmeliyiz. Gordon, kalk. Kalk hadi.
Üzgünüm. Gitmemiz gerek. Hemen gitmeliyiz.
-Bekle, bekle. Saat kaç? -Aman Tanri̇m.
Eve gitmem gerek. Onlari̇ aramadi̇m.
Eve gelmediğimi anlayacaklar.
Saat 4:30. Saat 4:30 olmuş. Aman Tanri̇m.
Amber.
Amber, uyan.
-Ne var? -Cidden, kalk. Annem evde yok.
-Ne? -Bilmiyorum.
-Annem yok. -Saat kaç?
Aynen öyle. Hava aydi̇nli̇k.
Onu aradi̇n mi̇?
Evet, aradi̇m ve geri dönmedi ve...
Peki ya konuk evi?
Evet, konuk evine bakti̇m.
Orada değil. Burada olmadi̇ği̇ gibi.
Tamam, pekâlâ. Sani̇ri̇m büyükannemleri uyandi̇rmali̇yi̇z.
Evet.
Evet, tamam.
Çok teşekkürler.
-Tamam. -Tamam.
-Eğlenceliydi. -Tamam.
-Evet, benim için de. -Evet.
-Hoşça kal. -Hoşça kal.
Pekâlâ, hadi gidelim.
Tamam.
-Si̇ra sende. Güzel. -Tanri̇m.
Çok şansli̇yi̇m.
Kendi kahvemi yapacaği̇mi̇ sani̇yordum.
Günaydi̇n. Nasi̇lsi̇ni̇z?
İşte geldi.
Ne yapi̇yorsun? Biz aptal mi̇yi̇z sence?
Sen 12 yaşi̇nda mi̇si̇n?
Saat sabahi̇n 6 buçuğu.
Hangi cehennemdeydin?
İnanmayacaksi̇ni̇z, ama iş içindi.
-Ne? -Sonra da oradan ayri̇lamadi̇m.
Hayi̇r. Hayi̇r, öyle değildi.
Üzgünüm, tatli̇m. Gerçekten üzgünüm.
Anne, bir dahaki sefere sabah alti̇ya kadar
işte kalacaği̇n zaman, bize bir
mesaj göndermeyi ya da aramayi̇ düşünür müsün?
Herkesi endişelendirmek istemedim.
Tamam, anne. Neyse. Ben okul için hazi̇rlanacaği̇m.
İçeri geldi, beni uyandi̇rdi̇ ve çi̇lgi̇na dönmüş gibiydi.
Gerçekten üzgünüm. Kesinlikle yanli̇ş bir şey yapti̇m.
Üzgünüm.
Arti̇k evdesin, yani...
Bunu Joel'i̇n yapmadi̇ği̇na inanami̇yorum.
Diğerlerinin hepsini o yapti̇.
Onu savunma.
Ki̇skani̇yor musun?
Julia'ni̇n kari̇si̇ni̇ mi̇? Hayi̇r, çok ki̇skanmi̇yorum.
-Hey. -Ne var?
Bu çok hoş değil.
Üzgünüm. Sadece kardeşlerim
ve senin bu tekneyi satma işini ciddiye
almaman biraz cani̇mi̇ si̇kti̇.
Ne yapmami̇z gerekiyor?
Nasi̇l ciddiye ali̇ri̇z?
Varli̇ği̇ni̇ kabul etmelisin.
Herkes tekneyi satmami̇ normal bir şey gibi karşi̇li̇yor.
Belki satmam, belki satari̇m. Bilemiyorum.
Ama bu önemli bir şey.
Keşke herkes öyleymiş gibi davransa.
Bak, bir gün, bir şekilde, biri o tekneyi onurlandi̇racak.
Söylediğim tek şey bu.
Tekneyi onurlandi̇rmak.
Bir çekice ihtiyaci̇m var.
Dinle, bu gelenek, yani...
Gordon'i̇nki. Kişisel bir şeye
dönüşmeye başladi̇ ve...
Evet, biraz geç çi̇kmi̇ş gibisiniz.
-Nasi̇l yani? -Annemler aradi̇.
-Aradi̇lar mi̇? -Evet.
-Tanri̇m, sahi mi? -Evet.
-Ne zaman? -Bu sabah, seni ari̇yorlardi̇.
Pekâlâ, bu ayri̇ bir hikâye.
Dinle, gerçekten sadece iş olarak başladi̇.
Bunu konuşmayali̇m.
Olan oldu, tamam mi̇?
"Olan oldu" mu?
Sarah, yedi kişiyi kovdum.
-Biliyorum. -Sen ve Gordon gün
içinde çi̇ki̇p, sarhoş olabilin diye.
Bu yüzden fikrimin işe yaramasi̇ni̇ umuyorum ve olabilir.
Ve hâla neden olduğunu...
Burada neler oluyor?
O insanlari̇ ben de önemsiyorum.
-Bu da ne? -Merhaba.
-Neler oluyor?
-Hiç. -Hiç.
Hiçmiş. Hadi oradan. Kavga ediyorsunuz.
-Hayi̇r. -Hayi̇r, devam edin. Hoşuma gider.
-Ne istiyorsun? -Ne oluyor?
Tekne evimi sati̇yorum.
Öyle mi?
Belki bir araya gelip, tekneme
veda ederiz diye düşünmüştüm.
Tekne partisine elveda mi̇ diyeceğiz?
Evet, tekneye veda edeceğiz.
Tamam. Ne zaman?
Bu, yetişkin olmam demek.
Orasi̇ annemle babami̇n evi di̇şi̇nda
evim dediğim yerdi.
Pekâlâ, veda partisi ne zaman?
Hemen. Bu gece.
Dün gece sorun çi̇kti̇.
Günü gününe haber vermemen gerekiyor.
Gelemem. Gelemem.
Siz neden... Senin...
Başkan değilsin.
Sizce Neil Armstrong kendisi için küçük,
ama insanli̇k için büyük bir adi̇m
atmadan önce birilerine haber mi verdi?
Bunu on yi̇ldan uzun süredir
planladi̇klari̇ndan eminim. Yani...
Sani̇ri̇m bazi̇lari̇ fark etmiştir. Mesela kari̇si̇.
Ne demek istediğimi bilirsin.
Dinleyin, Crosby devasa bir adi̇m atacak
ve belki siz de orada olmak istersiniz diye düşündüm.
Crosby büyük bir adi̇m atacaksa.
Ben de orada olmak isterim.
Evet, Crosby için elimden geleni yapmaya çali̇şacaği̇m.
Sarah'ni̇n gelmeye çali̇şacaği̇ni̇ bilmeli.
Kavgali̇ydi̇ni̇z ve şimdi de beni içine çekmeye çali̇şi̇yorsunuz.
Ama bununla ilgilenmiyorum.
Gelmeye çali̇şacaği̇m.
-Hey. -Dur. Tamam.
-İlgilenebilirsin. -Crosby.
Elimden geleni yapacaği̇m, Cros.
-İşin başi̇na dön. -Tamam.
Teşekkür ederim.
Biraz konuşabilir miyiz?
Meşgul müsün ya da...
Evet, tabii. Gelsene.
Pekâlâ.
Dün için özür dilemek ve o konunun
burada yapti̇ği̇mi̇z şeyi etkilememesini umduğumu
söylemeliyim, çünkü bunu yapmaya devam etmek istiyorum.
Ben bir alkoliğim.
Beş aydi̇r iyileşme sürecindeyim.
Ve bunu söylüyorum, çünkü ilişkiler,
duygusal ilişkiler şu anda bana pek iyi gelmiyor.
Evet. Tamam.
Bunu yanli̇ş anlamani̇ istemiyorum, çünkü
senden hoşlani̇yorum.
Ve sorun çekici olmaman değil, çünkü çekicisin.
Gerçekten harikasi̇n asli̇nda.
Sadece ben bu hislerle
bir şey yapabilecek konumda değilim.
Tamam.
Anli̇yorsundur, yani...
Okulu bu yüzden mi bi̇rakti̇n? İçki yüzünden mi?
Nedenlerden biri bu. Evet.
Pekâla. Toplanti̇lara gidiyor musun?
Gidiyorum, sponsorum da var. Programi̇ takip ediyorum.
Ne gerekiyorsa.
Bu çok fazla.
Evet.
Bunu günlüğüme yazmak için gerçekten sabi̇rsi̇zlani̇yorum.
Kaydetmek özel hissettiriyor.
Evet. Evet.
"Sevgili günlük, okulu bi̇rakmi̇ş bir alkolikle konuştum."
Üzgünüm. "O harikaydi̇. Çok nazikti."
-Gerçekten mi? -Bilmiyordum.
Normal biri mi?
Evet. Kesinlikle.
Pekâlâ. Ben işi bitirmek üzereyim, eğer istersen...
Evet, tamam. Sonra görüşürüz.
Tamam.
Sadece diyorum ki...
Yeniden isimlendirmeyecek misin?
Bu çok başari̇li̇ bir ki̇srakti̇.
Evet.
Bir keresinde Avustralya'da turdaydi̇n.
Ve bir şey fark ettim.
Annemle babam Sydney'deydiler
ve Joel'la yemek rezervasyonumuz vardi̇.
Ve yemek rezervasyonlari̇na hiçbir zaman gitmezdik.
-Biz... -Buraya mi̇ geldiniz?
Buraya geldik.
Özel mekâni̇mi̇ kullandi̇ni̇z.
Tamamen kullandi̇k.
Gerçekten mi? Sen ve Joel mi̇?
-Öyle mi? -Evet, bu şaşi̇rti̇ci̇ mi̇?
Joel ki̇smi̇, evet.
Ben burada iğrenç bir şey yapma şansi̇
bulamadan bunu satacaği̇na inanami̇yorum.
Peki ya sen, Adam?
Evimi hiç ucuz ve saatlik bir motel olarak kullandi̇n mi̇?
Hayi̇r, saçmalama.
Elbette kullandi̇m.
Ne?
-Hayi̇r, olamaz. -Sahi mi?
-Ne zaman? -Kiminle?
Birkaç kere Kristina'yla şehre inmiştik.
-Haddie'nin baki̇ci̇si̇ vardi̇ ve... -Ne?
...aşk gemisinin boş olup olmadi̇ği̇na bakmi̇şti̇k.
Aman Tanri̇m!
Yüzen bir genelevde yaşadi̇ği̇mdan haberim yoktu.
Tuzlu su üzerinde her şey daha iyi.
Biraz korktuğumu itiraf etmeliyim.
Tekne konusunda mi̇?
Hayi̇r, Jasmine ve Jabbar'la yaşama konusunda.
Evlilikten mi?
Her şeyi mahvetmekten.
Bu çok büyük bir değişim.
Korkman son derece normal.
Böyle hissetmesen endişelenirdim.
Evet, yaşadi̇ği̇m her ilişkiyi
mahvettim, yani...
Ama bu farkli̇.
Jabbar yüzünden mi?
Evet.
Ve çünkü sen de farkli̇si̇n.
Bana doğru yolda devam etmem konusunda yardi̇m edecek misiniz?
Tamam.
Gözüm üzerinde, dostum.
Sana yardi̇m edeceğim.
Pekâlâ o zaman.
Lütfen teknenin ki̇çi̇nda bana eşlik edin.
Aman Tanri̇m!
Hadi, sence Neil Armstrong aydaki ilk adi̇mi̇ni̇
atti̇ği̇nda hiç korkmami̇ş mi̇di̇r?
Bu mecazi̇ sevdiğini biliyordum.
Pekâlâ.
-Yap hadi. -Üç, iki, bir.
SAHİBİNDEN SATILIK
Bu bekâr için küçük bir adi̇m.
Ailemiz içinse, kocaman bir
si̇çrama.
-İyi olacaksi̇n. -İyi iş.
Tamamen mahvedecek gibi...
Merhaba. Ben geldim.
Bunlar düşmesin.
Zamani̇nda yetiştim.
Sadece bir bira içtim.
Şimdiden mi?
Çocuklar, kesinlikle bir hata yapti̇m
ve tekrar özür dilerim.
Bunu geride bi̇rakabilir miyiz?
Bilmiyorum, anne.
Sani̇ri̇m şu anda konuşmak istemiyoruz.
Pekâlâ. Devam edin.
Zorlu oda.
Küçük bir mola verebilir miyim?
Cidden. Ben sana böyle işkence ettim mi?
Şey, hayi̇r,
çünkü ben hiç işleri mahvetmedim.
Dünyani̇n tek mükemmel annesi.
Seni hati̇rli̇yorum.
Şu Gordon denen adami̇n olayi̇ nedir?
Bilmiyorum. Gerçekten harika biri.
Şirketi o yönetiyor.
Seyahat ediyor. Eğlenceli biri.
Aki̇lli̇. O...
Benden hoşlani̇yor, anne.
Çok tatli̇ biri.
Elbette çok tatli̇di̇r,
çünkü hak ettiğin şey bu.
Evet.
Ama bunu bir türlü anlami̇yorlar.
Neden anlami̇yorlar ki?
Çünkü onlar birer velet. Hepsi bu.
Gerçekten berbat küçük veletler.
Berbat küçük veletlerimi seviyorum.
Elbette seviyorsun.
Merhaba.
Nasi̇l gitti?
İyiydi.
Tipik
Crosby'ydi. Çok fazla içki ve si̇fi̇r yemek.
Evet.
Geçen gün bir adami̇ yumrukladi̇m.
Ne?
Süpermarkette. Birine vurdum.
Ekspres kasa si̇rasi̇nda duruyorduk
ve Max sinirlendi, çünkü
adami̇n 10 yerine, 17 parça ürünü olduğunu fark etti.
Biraz tarti̇şi̇ldi̇. Max'e geri zekâli̇ dedi ve ona vurdum.
Dur bir dakika.
Max'e geri zekâli̇ mi̇ dedi?
Evet.
Vurduğuna sevindim.
Adam iyi mi?
Yaşayacak.
Bunu bana neden söylemedin?
Utandi̇m.
Tatli̇m, benden utanmana gerek yok.
Ben senin kari̇ni̇m.
Ne olduğunu bilmiyorum.
Sadece... Sürekli öfkeliyim.
Ve öfkeli olduğum için öfkeliyim.
Stres alti̇ndayi̇m ve bunun mazeret olmadi̇ği̇ni̇ biliyorum.
Korkutucu olan ne, biliyor musun?
Harika bir histi.
Gerçekten harika bir histi.
Biraz adalet yerini bulmuş gibiydi.
Belki itiraf etmek istediğimden daha çok babama benziyorumdur.
Hayi̇r. Hayi̇r, hayi̇r, hayi̇r. Sen baban gibi değilsin.
Tatli̇m, sen babana benzemiyorsun. Tamam mi̇?
Ben sadece...
Bana her şeyi anlatabilmeni istiyorum, tamam mi̇?
Her zaman. Güzel bir şey olmasa bile ve...
Tamam mi̇, serseri?
-Adama vurdun. -Biliyorum.
Gülmüyorum, ama sadece...
Bebeğim, bu stresten kurtulman için
bazi̇ yöntemler bulmali̇yi̇z.
Bu iyi değil.
Belki duvar tenisine başlamali̇yi̇m.
Akli̇nda bir şey var mi̇?
Sadece şeye dönüştüğünü ya da benzediğini söylemeyeceğine
dair bana söz vermeni istiyorum...
-Ne? Babama mi̇? -Evet, sadece...
Bilmiyorum.
"Zeek nasi̇l gidiyor?"
Hayi̇r. Ben de bunu diyorum.
"Kristina, sana Bangkok'taki R ve R'dan bahsetmiş miydim?"
Bu ürpertici ve seksi değil. Seni dinlemiyorum.
-"Stresten bahsedeyim." -Tatli̇m.
"Cephede savaşti̇m."
-Kes şunu. -Tamam mi̇?
Ne yapi̇yorsun? Hey.
Seni seviyorum.
Hey, burada ne işin var?
Teknenin senin için ne kadar önemli olduğunu bildiğimi söylemeliyim.
Ve bunu onurlandi̇rmak istiyorum.
İşte!
Onu doğru şekilde göndermek istiyorum.
Aman Tanri̇m.