Welke kleur heeft je parachute?
Verdorie.
Morgen.
-Morgen. -Hé.
Adam, ik moet je spreken.
-Ik ben laat. -Je bent laat.
-Altijd hetzelfde. -Ja.
-Nou... -Jullie zijn familie.
-Wil je nieuws horen? -Wil je wat horchata?
Ja, graag.
Zoveel gastvrijheid van je dochter.
-Van wie heeft ze dat? -Van mij.
Dat je op sociale conventies les gaat geven is belachelijk.
Nadat ik de hele zomer van en naar New York heb moeten vliegen...
...komen Jasmine en Jabbar op bezoek.
-Leuk. -Dat meen je niet.
-Leuk. -Geweldig.
-Wanneer? -Vrijdag?
Crosby, Jabbar komt.
-Inderdaad. -Dat is zo gaaf.
-Mag ik met hem spelen? -Ja.
-Ik heb er ook zin in. -Ik weet het.
-Kan niet wachten. -We vieren het.
-Wil je dit proberen? -Wil je?
Jij, mooie vreemdeling in de keuken.
Dit is Gaby.
De beroemde Gaby.
-Ze knuffelt je niet. -Ik weet niet, hoor.
Ik knuffel je wel.
Het is sociaal.
Dat wil ik niet overslaan.
Hier is je horchata.
Het is raar dat we je nog niet kennen, hè?
-Crosby. -Ja.
-Crosby, ga zitten. -Ja.
Misschien kan Jabbar blijven slapen.
-Ben je daar goed in. -Nooit gedaan,
maar het is vast een hoop stickers waard,
want het is ontzettend sociaal.
Ontzettend sociaal, Max.
Ja, oké.
-Dank je, Gaby. -Oké dan.
Hé, ma.
Adam, je vader is in de schuur.
Ik moet naar m'n werk. Ik heb een crisis.
We hebben een lek en hij gaat het zelf repareren.
O, God.
Weet je nog toen hij de zekeringkast verving?
Grote brand en $5000 later.
Oké, goed. Ik kom onderweg langs.
Dank je, schat. Je bent geweldig.
Zeek? Waarom wacht je niet tot Adam er is?
Waarom zou ik op Adam wachten
-als ik prima... -Omdat ik het vroeg.
Camille, niemand houdt me tegen
om een lek in m'n eigen huis te repareren, vanwege een...
Ik hoor je en ik zie je.
En ik adem.
-Je hebt pech. -Ja?
Ja, jammer.
Hé.
Kom ik uit een vagina?
Waar heb je dat gehoord?
Nou?
Ja.
Kom jij ook uit een vagina?
Wil je een ijsje?
Dat is een goed idee.
Klinkt geweldig, hè?
-Goed idee. -Nou?
-Oké... -Ik... Dit is...
-Ik ook. -En jij?
Bug, we gaan niet...
Ja, ik kom uit een vagina.
Onze hele familie komt uit een vagina.
Kaitlin, onze hele familie komt uit een vagina.
Ze is zo slim.
O, mijn God.
Adam, het dak begeeft het.
-Het is net 2012. -Ja.
-Wat doe je eraan? -Luister.
Ik heb er echt geen tijd voor.
-Zeg mam dat ik langskwam. -Hoezo?
-Hij kan het repareren. -Nee.
Maar als het serieus is, hou hem uit de buurt.
-Dat weet ik. -Hé, Adam.
Moet ik kijken?
Ga aan de slag. Je wilt Gordon geen reden geven.
Reden? Wat bedoel je daarmee?
Je zei dat hij moeilijk deed op het werk.
-Moeilijk. -Ik zei niet
dat hij moeilijk deed.
Kom nou, Adam.
Je weet hoe de zakenwereld werkt.
Gordon is de baas, jij bent een dienaar.
Je weet wat daarmee gebeurt.
-Ze worden onthoofd. -Hoe kom je erbij?
Nee, niet toehappen.
Ga schoenen verkopen.
Luister, jij bent beter in het repareren van dingen
dan wie dan ook.
-Los je het op? -Je lachte
-bijna niet. -Zeg mam dat ik langskwam.
Ja, maar ik heb een sollicitatiegesprek.
En ik heb er zin in.
Oké, je hebt een baan nodig.
En de baan van heel veel andere mensen
hang van mij af. Ik moet producten maken.
Ik moet gaan.
Ik dacht dat je je opa hielp.
Dat had ik je gevraagd.
Ik ben m'n schoenen kwijt.
-Hé, Drew. -Je bent je schoenen kwijt?
-Ja. -O, mijn God.
Heb je iets tegen kramp?
-Heel erg? -Ik heb een hevige...
Oké. Waar zijn jouw schoenen?
Waarom draagt niemand schoenen?
Weet je wat je zou moet uitvinden?
Zo'n piepdingetje voor schoenen.
Als je op een knopje drukt piepen ze en weet je waar ze liggen.
Moeders zouden het geweldig vinden.
Ik ook. Dat is irritant.
Oké, ik moet gaan. Doei.
Oké, maar wat vond je van m'n idee?
De pieper?
Ik zet het in mijn ideeëndossier.
Wat dat ook moge zijn.
Ik moet gaan.
-Oké, ik moet gaan. -Adam.
Het gutst eruit.
Ik kan het repareren.
Misschien moet je Joel bellen.
-Hij is een professional. -Adam.
Zullen we pizza gaan eten?
Nee, pizza is verboden sinds jij weg bent.
Wat?
Ja, mensen kregen haaruitval.
-Het... -Ik maak een grapje.
Natuurlijk doen we dat.
-Ik eet graag pizza, want... -Jabbar.
Sorry, schat, zeg maar dag tegen papa. We moeten gaan.
Oké, wacht. Zou je het leuk vinden om te logeren
bij je neef Max?
Ja.
Ja?
Dan kunnen je moeder en ik
misschien eindelijk alleen zijn.
Hé, schat, we moeten gaan.
Schat, je moet bukken, ik zie je niet.
Hé, we moeten gaan.
Het is de afgesproken tijd, dus...
Ik weet het, maar ik heb een hoop te doen voor het weekend, dus...
Ik mis jullie. Ik kan niet wachten om jullie te zien.
Wij jou ook.
Er is een monster op m'n scherm.
Braverman?
Hé, Gordon. Het spijt me heel erg.
Ik had familieproblemen.
Kom binnen, dan hebben we het erover.
Ik moest snel naar mijn ouders
omdat ze een lek in het gasthuis hadden
waar mijn zus verblijft, dus...
Maar waar het om gaat,
ik heb een hoop werk gemist.
De zomer is altijd hectisch.
School begint over een week.
Adam, we zijn heel verschillend.
Mee eens.
Ik heb een woning in Nob Hill, jij een echt huis in Berkeley.
Ik heb een zeilboot in Sausalito, jij een busje.
Ik had een reeks spannende relatie en jij...
Jij hebt Katherine.
Kristina, maar inderdaad.
Ik moet gewoon weten
dat je persoonlijke problemen
je werk niet in de weg zullen zitten.
Kom op. Dit bedrijf heeft mijn volledige aandacht.
Ik heb een gezin.
Ik heb andere dingen.
Maar als als ik weg ben,
denk ik altijd aan het bedrijf.
Ik denk altijd.
Bijvoorbeeld?
Vanochtend toen ik naar het werk reed,
had ik een idee. Misschien een slecht idee,
maar ik dacht...
Kinderen raken hun schoenen kwijt.
Het is iets universeels.
Ik dacht aan schoenen met een afstandbediening.
Kind raakt schoen kwijt,
je drukt erop, hij piept, je vindt hem.
Of ze nou onder het bed liggen,
in de kast, in de garage.
Klik.
Schoen.
Heb jij dat bedacht?
Ja.
Serieus? Dat is geweldig. Briljant.
We moeten aan de slag.
Wil je dat ik eraan begin?
Ja, meteen.
-Oké, ik ben ermee bezig. -Geweldig.
Mooi.
Hé, wacht. Trouwens...
-Ja? -Dat met dat lek
-bij je ouders? -Ja?
Bel de volgende keer een loodgieter.
Italiaans. Goed voor een sollicitatiegesprek, toch?
Je hebt helemaal geen blazer nodig.
Nee, ik wil er heel zakelijk en serieus uitzien.
Die staat beter.
-Ja. -Laat die andere weer zien.
-Nee. -Ik draag deze.
Ik vind hem leuk. Alsjeblieft.
Ik voel me zakelijk en serieus.
Geweldig.
Joel, bedankt dat je het oplost met pa.
-Ja. -En succes.
-Ja. -Je kunt hem niks laten doen.
Geen beslissingen laten nemen.
Je moet het zelf doen.
Maar hij moet denken
dat hij degene is die beslist.
-Dat is belangrijk. -Leuk. Wat vind jij?
Hoe moet ik al het werk doen
en hem laten denken dat hij het doet?
-Dat moet je uitzoeken. -Zoek het uit.
Ontzettend bedankt.
Je bent geweldig, schat.
Jij bent geweldig. Mag ik je tas ook lenen?
Hij is blauw en past erbij.
-Vind je het erg? -Ja...
-Je hebt er zoveel. -Nee... Geweldig.
-Oké, ik hou van je. -Ik ook van jou.
Zie ik eruit als assistent
of assistent-manager van Christy's Clothes,
kleding voor echte mensen?
-Absoluut. -Zeker.
Ik heb er een goed gevoel over. Bedankt.
-Mooi. -Doei.
Doei. Succes.
Laatste vraag. De meestvoorkomende doodsoorzaak onder tieners in Amerika?
Auto-ongelukken?
Goed zo, je hebt het goed.
Oké, ik tel het even snel op.
-49 van de 50. Een gemist. -Ja.
Mag ik nu rijden?
Natuurlijk, schat.
-Daarom zijn we hier. -Mooi.
-Wacht even. -Wat?
Wees geduldig, oké?
Ik zet hem in de versnelling.
Oké, en hou je voet
-stevig... -Nu kan ik gaan.
-Haddie. -Laat m'n been los.
-Ik probeer... -Laat los.
-Rem. -Hou op.
Oké.
Ik wist niet of ik gas gaf of remde.
Je moet naar me luisteren.
Dit is de vierde les.
Gaan we ooit de weg op?
Ik weet het niet.
Ik stel het op prijs dat je de tijd neemt
om dit te doen.
Ik weet dat je niks doet nu Sydney weer op school is.
Ja, ik zit alleen te snoepen.
-Weet je waar ik niet in geloof? -Wat?
Dakwerkers.
Je nodigt ze uit. Ze leveren slecht werk
en dan betaal je ze.
Je weet niet wat ze doen.
Goed punt.
Die balk is helemaal verrot.
Dat heb je goed gezien.
En er is geen...
Er ligt geen dakleer.
Wie heeft dit gedaan?
Ik.
Uitstekend werk, hè?
Ik kon me toen geen dakleer veroorloven, dus...
Ja, nou...
-Ik deed wat ik kon. -Ja.
Ja.
Ik weet dat je wat ervaring hebt met reparaties.
Ik ben een erkende aannemer.
Dit is hoe het zit, Joel.
Ik heb dit zelf gebouwd.
Ik veranderde het van garage in een gasthuis, dus ik bepaal.
Vind je dat goed?
Ik zou niet anders willen.
En er staat bier op je te wachten
als je klaar bent.
Fijn je te zien. Wat is er?
Ik kwam op m'n fiets.
Mam wil blijkbaar dat ik nooit autorijd.
Nog steeds op de parkeerplaats?
Nog lang niet.
Ik zou het fijn vinden als je weer zou overwegen om me les te geven.
Ik heb het heel druk en je moeder doet dit.
Ze zal het persoonlijk opvatten.
Het is belachelijk. Het is...
Ik zal het je laten zien. Jij bent mij...
-Oké. -...en je rijdt.
Doe je handen op het stuur.
-Oké. -Handen op het stuur.
-En zorg... -Tien en twee.
-Oké, tien en twee. -Ja. nee.
Niet zo kijken.
-Niet zo kijken. -Je bent je moeder.
Ik rijd.
Oké, je rijdt.
Doe nu je voet op het gaspedaal.
Oké.
-Wat doe je? -Dat is mam.
-Wat? -Je herkent dit toch wel?
-Je weet het. -Hoe bedoel je?
Hebben jullie een stomme afspraak
dat jullie elkaars tekortkomingen niet erkennen?
Ja, dat heet een huwelijk.
Ik heb het schoenenconcept gedeeld...
Hé, Gordon. Je kent m'n dochter nog.
-Hoi. -Natuurlijk, hoe gaat het?
-Emily, toch? -Hé. Goed.
Het is Haddie.
Haddie, sorry.
-Maakt niet uit. -Moest ik langskomen?
Want ze wilde net weggaan.
We hebben een familieprobleem. Maar dat is niks nieuws...
Ze overdrijft. Dat is niet waar.
Ik wil niet nog een familiecrisis verstoren.
Ik zit op m'n kantoor, oké?
Oké, ik kom langs zodra ik kan.
Fijn je te zien, Edie.
Zei hij nou Edie?
Ik zal met je moeder praten.
We halen je uit de parkeerplaats.
Oké, dank je.
Oké, doei. Leuk je gezien te hebben.
Doei. Vrees voor m'n leven.
Braverman.
Ik kom binnen, Gordon.
Oké.
-Ja? -Ja.
Ik draai het water dicht, voordat je...
Dat is niet nodig. Ik weet wat ik doe.
Draai het dicht, Joel.
-Kom op, man. -Goed idee.
Verdomme. Kom op.
We hebben goede druk.
Waar is het?
Weet ik niet. Ergens beneden.
-Jij hebt het gebouwd. -O, God.
Onze vader is gek geworden.
Nee, zo was hij altijd al.
Moeten we iets doen?
Joel vertrouwen.
Ik denk het.
Hoe ging het sollicitatiegesprek?
-Goed. Fantastisch. -Echt?
Nee, ze waren niet onder de indruk
van mijn 12-jarige baan als serveerster in Nicks kroeg.
Je zult uiteindelijk wel iets vinden
en deze periode vergeten.
Deze periode van 38 jaar? Ik hoop het.
Weet je, dat idee dat je had
van die schoenen?
Heb je er een miljoen mee verdiend?
Nee, ik deelde het wel met mijn baas.
En hij ontsloeg je?
Nee, het beviel hem wel.
Nee.
Ja, en ik denk
dat we het misschien gaan uitwerken.
Nee, niet echt.
We werken een hoop ideeën uit
en een hoop wordt niks, maar...
Nee, ik weet het. Maar dat is geweldig.
O, mijn God.
Dus...
Dank je wel.
-Ja. -Ja.
Luister, ik moet gaan. Ik moet naar m'n gezin,
ik zie je wel weer.
Nou, succes ermee.
Bedankt.
Hé, Haddie kwam vandaag langs.
O ja?
Ze zei dat jullie nog op de parkeerplaats zijn.
Wat zei je?
Je snijdt het verkeerd.
-Schil moet eraf. -Ik doe het goed.
-Ik doe 't chic. -Nee.
-Het is goed. -Geen strepen.
-Hoezo? -Max eet 't niet.
-Jawel. -Nee.
Ik zeg alleen dat toen ik leerde rijen,
ik en pa meteen de weg op gingen.
Zeek gooide je in het diepe.
-Wat een verrassing. -Zeker.
De eerste dag was geen probleem. Ik heb nog nooit een overtreding gemaakt.
Heb je kritiek op mijn rijdverleden?
Ik weet wat ik doe.
Je moet met Haddie de weg op.
Absoluut, als ze er klaar voor is.
Ik weet dat dit lastig is.
Onze dochter van 16 leert rijden.
-Schat. -Niet makkelijk
-te accepteren. -Dit gaat niet om mij.
-Zeker? -Het gaat om haar.
Ze is nog niet klaar.
-Oké. Goed. -Vertrouw me.
-Oké. -Je moet...
-Kijk. -Hij eet ze zo.
-Nee. -Het komt goed.
Het begint als een eitje.
En als het eitje bevrucht wordt, ontwikkelt het zich tot een baby.
Een van de grootste wonderen in het leven.
Begrijp je dat?
Hoe wordt het eitje dan bevrucht?
-Het gebeurt. -Op magische wijze?
Sydney. De vader...
De vader bevrucht het.
-De vader? -Ja, het is zijn taak.
Heb je de bevruchter bij je?
-Ja. -Ja.
Hoe krijg je het in het eitje?
Zullen we een ijsje halen?
Ik wil weten hoe je het deed.
Nou...
De vader heeft een...
-Julia. -De vader heeft een penis.
Daarmee bevrucht hij het eitje.
Het wordt bevrucht met sperma.
-Jeetje. -En...
Waar gebeurt dat?
Komt het eitje eruit of gaat de sperma erin?
Ik neem muntijs met chocolade.
Papa neemt een sundae.
-Klinkt goed. -Ja.
Geweldig idee.
Nee, het is niet eens een volledig idee.
Ik schudde het uit m'n mouw.
Het is gigantisch, Sarah.
-Dat is wat het is. -Echt?
-Ja. -Nee, pa.
Ze gaan het niet eens gebruiken.
Zo moet je niet denken. Schat, je hebt een gave.
Ik heb geen gave. Ik heb een kind dat z'n schoenen kwijtraakt.
-Sorry, ik moet een lepel pakken. -Luister.
Ik hou van je, maar je moet daarmee ophouden.
-Waarmee? -Jezelf kleineren.
Een verdedigingsmechanisme.
Zeek, kom op. Ze heeft niet eens koffie gehad.
Ik zeg alleen dat ze haar ideeën moet waarderen.
Dat snap ik.
En ik zeg dat je Sarah en Adam hun eigen leven moet laten leiden.
Ik wil ze alleen wat zelfvertrouwen...
Ik hoor je en ik zie je, schat.
Ik ben in mijn atelier.
Pa?
-Ben je wel mijn pa? -Ja.
-Is dat relatietherapie? -Ja.
Honderdvijftig per uur
en ik begrijp niks van wat die kerel zegt.
Daarom dat kapsel?
-Daarom. -Indrukwekkend, pa.
-Goed zo. -Zachtere uitstraling.
Heb ik die een beetje?
Ja?
-Schat. -Wat?
Als je positief over jezelf denkt, doen anderen dat ook.
-Oké? -Oké.
Ik denk dat je onderdeel kunt zijn van het proces
-met die schoenen. -Proces?
Het is Adams werk.
Hij kan me om hulp vragen.
Hoe weet hij dat als je het niet zegt?
Je moet zeggen dat je mee wilt doen.
Ik denk niet dat hij dat graag zou willen.
Bedankt voor je advies, maar ik heb het niet nodig.
Ik ben volwassen en ik zal het oplossen en...
Sorry dat ik erover begon.
Hé, schat. Ik hoor je, ik zie je.
Dat geeft me de bibbers.
Ik stop bij het stopbord.
-Rustig. -Ik stop hier.
-Je luister niet. -Ik luister. Ik ben gestopt.
Ik ben degene met het rijbewijs.
En nu tellen.
-Eén cranberry, twee cranberry's... -Net als Lamaze.
Als iemand zo toetert, geen paniek.
-Ga maar door. -Ik ben niet in paniek.
Het gaat prima.
-Rustig. -Ik ga rechtsaf.
-Mam, kun je stoppen? -Stop. Haddie.
Wat?
Hé, pap.
-Geef me niet de schuld, oké? -Schat?
Geef mij niet de schuld, oké?
Neem verantwoording.
Jij zat achter het stuur.
Dan was ik kalm geweest.
We hadden een ongeluk. Dit is heel erg.
Hoezo een ongeluk? Is er iemand gewond?
-Nee. -Een beetje.
We hebben geluk dat we hier staan.
-Maak hier niet iets groots van. -Dat is het ook.
-Je overdrijft. -Nee.
-Je overdrijft... -Je luistert niet.
-Ik zei luister. -Wat is er met m'n auto?
-Pap. -Vertel maar wat er is gebeurd.
Je zult erom lachen.
-Heel hard. -De spiegel is beschadigd.
-Dat is alles. -Alleen de zijspiegel?
-Dat is echt alles. -Hoezo dat is alles?
Dat is het. De realiteit.
Dit is allemaal...
-Het is maar een spiegel. -Jij moet me leren.
-Ik had gelijk. -Nu je 't zegt.
Dat je achter mijn rug om je vader vraagt om je te leren.
-Ik ben je coach. -Je bent zo gestoord
-dat je dat denkt. -Noem me niet gestoord.
-Noem me niet zo. -Laat pa het doen.
Ik ga nooit meer de weg op met haar.
-Wat? -Ze is niet klaar.
-Wat? -Maken jullie ruzie?
Nee.
-Zo klinkt het wel. -Nee, hoor.
-Jullie hebben ruzie. -Nee.
Laat me met je moeder praten.
-Jullie maken ruzie. -Nee.
-Ik hoorde het. -Laat mam vanaf 30 tellen
-en diep ademhalen. -Oké.
Het zijn goede technieken.
Hé, Miles,
Haddie is nog boos op mam.
Ik vermoord je.
Ze wil me vermoorden.
-Hé, Kristina. -Wat?
Ik hou van je en ik waardeer wat je voor onze kinderen doet.
Oké, zeg maar wat je wilt zeggen.
Ben je niet een beetje irrationeel met Haddie?
Ik irrationeel?
-Nee. -Ze reed de auto in de prak.
Dit is een grote stap.
Een gigantische stap.
-Onze dochter leert rijden. -Ja.
Het is symbolisch, misschien niet makkelijk...
Ik ben niet irrationeel, oké?
Ik was erbij. Onze dochter kan niet rijden.
Dat is het probleem, dus hou je erbuiten.
Oké.
-Hoi. -Hé.
Ik dacht dat je Zeek was.
-Wat doe je? -Ik dacht ik sluip binnen
en repareer het lek zonder dat je vader het weet,
want hij weet niet wat hij doet.
En ik wilde hier komen voordat we het morgen "repareren".
Wat ga je dan zeggen?
"Dat leek gisteren veel erger,
"maar kijk aan."
Geen zorgen, ik heb een volledig plan.
Geweldig dat je dat kunt repareren.
Het was vroeger mijn werk
voor de speelafspraakjes en fruitsapjes.
-Wat? -Wat?
Kom op.
Zou je iets voor me kunnen bouwen?
Ja, hoor.
Zou je een bureau kunnen bouwen?
-Heel graag. -Echt?
Over wat voor bureau hebben we het?
Ik had laatst een idee
over een schoen voor Adams bedrijf.
Als een kind die kwijt is, druk je ergens op en dan piept hij
-en kan hij hem vinden. -Geweldig idee.
-Echt waar? -Die zou ik willen hebben voor Sydney.
-Dus... -Ja.
Ik zat te denken, als ik een plek had voor meer ideeën,
zou ik meer ideeën hebben.
Ja, ik begrijp je.
Klinkt logisch.
Hoi, kom binnen
en kijk mee over m'n schouder. Niet kloppen.
Oké. Ben je nog boos op mam?
Ik was sarcastisch. Ja.
Kun je mijn logeerpartij helpen regelen?
-Ja. -Gaby heeft een lijst
met hoe je een succesvolle logeerpartij houdt gemaakt,
een van de dingen is dat de gasten zich thuis moeten voelen,
dus ik hang foto's van New York op
bij het bovenste bed waar Jabbar zal slapen.
-Wist je dat met 6400 wagens... -Max?
...New York de meeste metrowagens heeft?
Max, kunnen we dit later bespreken?
-Oké. -Kun je gewoon gaan?
-Geef me een minuut. -Oké.
-Bedankt. -Eén, twee...
-Wat doe je? -...drie. Een minuut.
-60 seconden. -Nee.
Ik ben er gewoon straks.
-Vier, vijf, zes, zeven, acht. -Wegwezen.
Ga uit m'n kamer. Ben je soms achterlijk?
-Hé. -Weg.
Negen, tien, elf, twaalf, dertien...
-Zie je hem? -Hé, jongen.
-Hij is wakker. -Bedankt.
-Graag gedaan. -Ik heb mijn dosis.
Onze jongen.
Dus ik zat te denken, vrijdagavond
blijft Jabbar bij Max slapen.
En wij zullen hier zijn. Kom niet aankloppen.
En zaterdag
zal m'n moeder hem willen volproppen met lasagne,
dus ik dacht: zaterdagavond bij mijn ouders.
En zondag moeten we naar Julia,
want ze denkt tegenwoordig heel raar
dat niemand bij haar thuis wil komen,
wat enigszins waar is.
Crosby, schat, rustig aan.
En mijn familie dan?
-O ja, je bent geen wees. -Inderdaad.
Sorry, vergeten.
Je wilt ze vast zien.
Ik kan hier nu niet eens over nadenken.
Hoezo niet?
Ik heb het druk.
Ik heb Jabbar, ik heb repetities.
Ben je boos? Je bent boos.
Nee.
Maakt niet uit. Zeg maar waar je mee zit.
Ik hou van Jabbar, ik hou van jou
en ik mis jullie.
En ik lijk de enige te zijn die moeite doet in deze relatie.
Ik vlieg om de week heen en weer
en nu jij eindelijk komt, wil je het niet bespreken?
Ik wil ook bij jou zijn.
Ik mis je.
Weet je het zeker?
Ja.
Oké.
Wacht even.
Neem de tijd.
-Niet zo luid. -Sorry.
Ik wilde zeker weten dat hij sliep.
Skype is vast voor meer gemaakt dan alleen praten.
Mijn God. Gaan we nou Skype-sex hebben?
Ik heb gehoord dat dit gevaarlijk kan zijn.
-Mijn hemel. -Ja.
Oké, ga langzamer. Mijn hemel.
Waarom ga je niet op de bank of op bed liggen?
Ja, ik ga naar de slaapkamer.
Dans iets langzamer, oké?
Ben je er klaar voor?
Dit is fantastisch.
Wacht, ben je nou gestopt of...
-Ja. -Nee, je...
Wacht. Ik ben in een...
Ik hen geen ontvangst. Ik moet terug naar de...
Oké, Jasmine?
Wacht, niet stoppen.
Ik heb een sterker signaal nodig.
Kom op. Waar is...
Kom op. Jasmine.
Hé.
Sorry, komt het ongelegen?
Nee, kom binnen. Is er iets?
Hoi. Nee.
Hoe gaat het met het huis? Het dak?
-Joel werkt eraan en... -Mooi.
Dat van die schoen was een idee van me.
Ja, wacht heel even, Sarah.
We bespreken het zo.
Het is m'n zus maar. Ik ben zo terug.
Hé, we moeten dit afronden.
Ik heb een vergadering aan de overkant.
Het was mijn idee en jij stal het eigenlijk.
Je zei het op een nonchalante manier.
Het is niet alsof we het officieel besproken hebben.
Ik wist niet dat dat moest.
Misschien De Rijdende Rechter
of Judge Judy bellen.
Laten we hier geen ruzie om maken.
Ik wist niet dat het moest.
Ik had een idee en als ik mijn ideeën niet ga waarderen,
voelt het alsof ik verdwijn.
Laat me er deel van zijn.
Ik heb zoveel voor je gedaan door de jaren heen
en ik vroeg nooit iets terug.
Nou, ik vraag om meer.
Nee, wacht. Inbus.
Ik gebruik de platte.
Ik weet het, maar het is de verkeerde schroef.
Ze gaan zo door de dakspaan heen.
Het is niet de verkeerde.
Weet je, ik kan niet...
Ik kan dit niet meer.
Alles wat je doet is verkeerd.
Begrijp je dat?
Als ik ergens niet tegen kan, is het een klus verkeerd doen.
En je doet dit zo verkeerd.
Nog erger dan mij behandelen alsof ik niks weet,
terwijl ik hiervoor betaald kreeg, geloof het of niet,
een hoop geld voor iets waar jij geen verstand van hebt.
-Was dat het? -Lang niet.
-Echt? -Ja.
Laat me dan de rest horen.
Je behandelt me alsof ik een kind ben.
Ik ben een volwassen man
en als ik geen recessie had waardoor ik m'n team niet kan betalen,
-zou ik dit... -Oké, oké.
...met anderen doen die veel gekwalificeerder zijn.
Veel opgekropte woede?
-Nou... -Karakter, daar hou ik van.
Ik heb je nooit meer dan vijf woorden horen zeggen.
-Nou... -Nee, echt.
Ik hoor je en ik zie je.
Dat is van mijn therapie.
Die werkt, hè?
-Niet slecht. -Moet je ook doen.
Je hebt woedeproblemen.
Maar dat bevalt me wel. Een beetje pit.
-Hallo? -Hé, ik ben het.
Hé.
Je zult me nu haten.
Nee, ik vind je leuk. Ik tel de uren af.
Ik kan niet komen.
Ik haat je.
Het is tussen mij en nog iemand
voor de rol van invaller tijdens de Europese tournee.
Ik kan dit niet laten schieten.
Gordon, heb je even?
Kom binnen.
Het was niet mijn idee van die schoen.
Mijn zus bedacht het. Ik weet niet waarom ik erover loog.
Hoe moet ik dit stellen?
-Het kan me geen moer schelen. -Oké.
Ik los het op, oké? Sorry.
Luister, je zegt dat je familie geen afleiding is,
maar elke keer hebben we weer een nieuwe crisis.
Ja, ik weet het.
Als je niet je best doet...
Dat is niet waar, Gordon.
Je snapt wat ik bedoel.
Je moet je hier concentreren, Adam.
Je bent een wezenlijk onderdeel van dit bedrijf.
En we zitten in de problemen.
Oké.
-Nee. -Wat?
Nee, dit gaat hier, want...
-Oom Crosby. -Hé.
-Hoi. -Hoi, we maken ons klaar.
Dat zie ik. Moet je dit zien.
Het wordt zo gaaf. Kijk.
Jabbar is dol op sinas.
-En... -Daar is hij dol op.
En SunChips.
Ik mocht eten op m'n kamer voor deze ene keer.
-Goed zo. -Dus eet maar nu,
want dit is je laatste kans om op m'n kamer te eten.
-Misschien straks. -Oké.
-Is iedereen... -Iedereen is weg.
-Is iedereen weg? -Hoezo?
Max.
Ja?
Je hebt dit goed gepland.
Dank je wel.
Hé, ik heb slecht nieuws.
Er is een verandering van plannen en Jabbar kan niet komen.
Jawel. Hij vliegt morgen.
Vlucht 932, komt om 17.45 uur aan op de luchthaven van Oakland.
Oké, maar hij heeft z'n plannen veranderd en nu...
-Hij heeft een ticket. -Maar het plan is veranderd.
-Nee. -Hij komt snel een keer.
-Toch? -Echt niet.
-Toch? -Ja, hopelijk wek,
-maar wie weet? -Wat?
Dit is onacceptabel.
-Dit is stom. -Max, jongen.
Ik vind het ook naar.
-Nee. -Hé.
Max.
-Max. -Wat is er gebeurd?
Max. Rustig.
Diep ademhalen. Weet je nog?
Weet je nog? Oké, luister. Ik weet dat je boos bent.
Dat recht heb je. Oké? Het is niet eerlijk.
-Nee. -Ik weet dat je boos bent.
Ik ben ook boos.
Het is niet eerlijk. Ik weet het.
Oké, kijk me aan.
Schoppen en schreeuwen heeft geen zin.
Kijk me eens aan.
We moeten rustig proberen te blijven
en een ander plan bedenken.
We bedenken rustig een plan B, oké?
-Max... -Diep ademhalen.
Max, ik ga tv kijken. Ga je mee?
Liever geen tv,
misschien een glas water. Ik kom zo.
Ja.
-Gaat het? -Ja,
ik heb hem nooit zo gezien.
Hij zal leren om dat niet te doen.
Het duurt alleen even.
-Maar goed gedaan. -Bedankt.
Ik kan er weer tegenaan.
Geweldig, pap. Dank je.
Joel heeft meegeholpen.
Hé.
Je vader is dol op me.
Hoe voelt dat?
Ik weet het niet zeker.
Ik ga er weer heen.
Ik las 10 boeken over seksuele voorlichting.
Ik denk dat ik nu beter in staat ben
een penis uit te leggen.
Ik weet niet of je...
Moeten we haar niet vijf jaar geven om de schade te verwerken
en dan opnieuw beginnen?
Nee, ik ben de moeder. Ze is een meisje.
Je moet mij deze keer laten beslissen.
En als we een jongen had, liet je het mij doen?
Wat?
Toen je dat zei, zag ik voor me dat we een jongen hadden.
En ik wil dat ze een broertje of zusje heeft.
-Oké. -We kunnen niet eeuwig wachten.
We zeiden altijd dat je een slapkamer boven de garage kon bouwen.
Wacht even. Wanneer...
Ja, wanneer is de grote vraag.
Dat we het hierover hebben.
Inderdaad.
Hé.
Wat ben je aan 't doen?
Het spijt me, ik betaal er wel voor.
Oké.
Dus ik ga betalen?
Ik denk het. Je bood het net aan.
Ik weet het niet, het voelt zo stom.
Ik heb geen geld.
Ik heb het geld niet.
Het maakt niet uit.
Sorry hiervoor
en dat ik brutaal was
en me slecht tegen je gedroeg
en ik weet niet...
Maar ik moet zeggen, en ik bedoel het niet beledigend,
dat je een beetje irrationeel was.
-Ja? -Ja.
-Ik ben niet boos. -Een beetje.
Een beetje ongewoon.
Het gaat om het katastroferen.
Oké?
-Katastroferen. -Dat is geen woord.
Nee, maar je vader verzon het voor me,
omdat ik dingen soms katastrofeer.
Ik kijk naar de toekomst
en dan zie ik het ergste.
Dat je in deze auto rijdt
en een vreselijke ongeluk krijgt
en dat ik erheen moet,
je lichaam zie, het bloed ruik en...
-Wat? Mam. -...de mensen
eromheen zie staan.
-Hou op. -En mijn hersenen...
Ik weet het. het spijt me.
Dat zal niet gebeuren.
Weet ik.
Ik hou gewoon te veel van je.
En ik weet niet wat ik zou moeten.
-Oké. -En ik denk aan Max
en wie er voor hem zorgt als wij er niet zijn.
-Ik. -Dat zou ik je nooit aandoen.
Ik zou je nooit daarmee belasten.
Dat zou ik gewoon niet doen.
Het is geen last.
Ik hou van Max.
Hij is mijn broer.
Dat weet je.
Dat ik snacks eet en frisdrank drink in m'n bed.
Zou ik doodgaan als het bovenste bed op me viel?
Ik denk niet dat hij zou vallen.
Maar anders zou ik doodgaan, toch?
Misschien.
Logeerpartijtjes zijn geweldig.
Inderdaad.
Vind je het leuk?
Ja, heel erg, Max.
Dit moeten we elke avond doen.
Dat zou best gaaf zijn.
Welterusten, Haddie.
Welterusten, Max.
Hé. Ik hoorde je niet eens aankomen.
Ik was net binnen.
Ik zei ma en pa gedag.
-Hoe gaat het? -Goed.
-Ja? -Ja.
Het spijt me dat ik je idee nam
en ik wil je een baan aanbieden.
Wat? Je zei dat je meer wilde.
-Echt waar? -Ja.
Het zou een stage op de ontwerpafdeling zijn,
maar dat zou goed voor je zijn.
Je zou niet veel verdienen, maar het is een begin.
Dat zou geweldig zijn.
Oké. Mooi.
We werken morgen de details uit, oké?
-Oké. -Ik moet naar huis.
Adam.
Ja?
Bedankt.
Jij bedankt.