Wat voorafging...
-Haddie? -Ja?
Kunnen we praten over Steve?
Wat?
We hebben seks gehad. Het was een ongeluk.
Ik wist dat hij financiële problemen had.
Hij stond op z'n kop
-door die investering. -Wat?
Waarom vertelde hij 't niet aan mama?
Wat?
Hier draait familie om, toch?
Nog meer leugens?
Ik weet dat je mama bedrogen hebt.
Er wordt al veel jaren flink gelogen.
-Dat is Matthew. -Hij is geweldig.
Je ziet er fantastisch uit.
Dag, schat.
Kijk uit. Hij stuurt van achteren.
-Ja. -Oké.
Deze zijn gesorteerd op stijl en maat?
Dat klopt.
Waarom staat daar een acht tussen de negens?
Alles staat door elkaar.
Dat is een menselijke fout.
Waarom kopen mensen sneakers in de winkel?
Waarom niet hier?
Mensen kiezen graag uit verschillende merken.
-Waarom? -Goede vragen.
Maar ik wil je iets cools laten zien.
Kijk eens. Waar lijkt dit op?
-Het is een sneaker. -Geen gewone sneaker.
Zie je dat lampje oplichten?
-Ja. -Deze schoen telt je stappen.
En dit dingetje in de hak...
Trek er maar uit.
Dat is een SD-kaart.
Die kan in je computer en toont hoeveel stappen je maakte.
Rennen, wandelen...
-Joggen? -Ja, dat ook.
-We noemen het de Acceleramator. -Cool.
Misschien kunnen we ze gebruiken bij de autisme-loop.
We kunnen hier een week op lopen.
Zo krijgen we vast meer meters en winnen we.
Dat is een inspirerend idee. Dat is je noedel gebruiken.
-Welke noedel? -Die in je hoofd.
Er zit geen noedel in mijn hoofd. Dat is mijn brein.
Je hebt gelijk.
Goed, kijk eens, allemaal.
Wat is het noodgeval?
Geef je me 'n moment?
Niet gooien.
T and S Footwear introduceert nieuwe schoenen.
Is dit retro jaren 90?
Zijn ze allemaal zo roze?
Dat koos ik uit.
-Het mooie is... -Je hoeft ze niet te dragen.
Ik wist niet dat het voor 't team was. Mooi.
...ze tellen je kilometers als je loopt.
Ze hebben dezelfde technologie die Nike vijf jaar geleden had.
Geweldig.
Waarom moet je dat nou doen?
Mag ik presenteren?
-Sorry. -Ik presenteer.
-Ga door, zoon. Ik luister. -Ik luister, papa.
De Autisme Spreekt-loop is zondag.
En onze eigen Max had een briljant idee
om zo de meters te meten.
We geven onze schoenen aan alle teams,
zodat ze meters kunnen verzamelen.
Goed, T en S.
En de winnaar krijgt een trofee.
Een trofee.
We gaan allemaal lopen zodat we die trofee krijgen.
Ik vond het iets moois en positiefs voor de familie.
-Mooi, Adam. -Team Braverman.
Team Braverman.
Pak je sneakers.
Doe ze aan en loop voor die kinderen met autisme.
Ja.
-Goed. -Oké.
Hij weet het niet?
Ik denk het niet.
Oké.
-Ja. -Goed.
-Deed niets. -Groter persoon.
Daar is ze.
Ik haat haar.
Laten we gewoon langslopen, oké?
Bitch.
-Wat doe je hier? -Sorry?
-Je hoorde me. -Stoere jongens.
Leuke gymshorts.
Ja, het is een broek.
Bijna. Shorts zijn meestal korter.
Hoe kun je seks hebben met de vriend van je nicht?
Dat zijn jouw zaken niet.
-Het zijn mijn zaken. -Het zijn mijn zaken.
Dat weet ik. En ik zei dat we er privé over zouden praten.
Niet bij deze bitches.
Ik ken ze niet.
Pardon. Dit zijn mijn vriendinnen.
Je vriendinnen. Oké...
Dit zijn mijn vriendinnen. Zij sliepen niet met mijn vriendje.
Wil je weten waarom? Waar iedereen bij is?
Ik wil weten waarom.
Omdat ik een connectie met hem had die jullie niet hadden.
En het spijt me. Maar zo zit het.
-Het is klote en 't spijt me. -Connectie?
Dit had anders gekund.
Slet.
Dat doe je niet.
Dat is genoeg. Kom hier.
Kom mee.
Laat me met rust.
En Amber doet het heel goed.
Bedankt.
Normaal zouden we beide studenten schorsen.
We moeten zeker zijn dat dit nooit meer gebeurt.
-Nooit. -Zeker niet.
-Het zal nooit meer gebeuren. -Nooit.
-Beloofd. -Goed, bedankt.
Ontzettend bedankt.
-Het spijt ons heel erg. -Heel erg.
-Laten we gaan. -Haddie.
Weer een mooie dag
-voor de familie. -Begin nou niet.
Wat is er gaande?
Ik wil nu niet praten.
Ik wil het weten.
Nu niet.
Wat is er gebeurd?
Ik wil het verhaal nu weten.
-Nee. -Vertel het nu.
-Vraag het Amber. -Nee.
Waarom neem je geen verantwoordelijkheid?
Stop. Ik heb sorry gezegd.
Ik ga het vertellen.
Haddie, vertel me nu
wat er gebeurd is.
-Niet doen, alsjeblieft. -Stop.
Volgens Amber moest ik 't uitmaken met Steve.
Toen had ze seks met hem.
Wat?
-Is dat waar? -Het ligt ingewikkelder.
Is dat waar?
Ja.
-Ik wil nu weg. -Mijn god, jongens.
-Alsjeblieft. -Smerig.
Kristina, ik praat met Amber.
Dat zou super zijn. Bedankt.
Het spijt me echt.
We zijn allemaal volwassenen.
Laten we een goed voorbeeld geven en het niet erger maken.
Hoe kan het erger?
-Adam. -Ik kom.
-Mam. -Ik kom.
-Adam. -Die toon vind ik niks.
-Serieus? -Ik kom.
-Hij slaapt. -Mooi.
-Eindelijk. -Mijn beurt. Kom.
Ik stierf bijna van eenzaamheid.
Kom hier. Snel.
-Hé. -Wat?
Ik zag vandaag iets.
-Wat? -Op de leerzender.
Echt?
-Heel extreem. -Echt?
Ik wil het graag proberen.
En aangezien jij professionele danseres bent en...
En wat ben jij?
Een professionele choreograaf.
-Echt? -Dus moeten we dit proberen.
Ik wist niet dat je een choreograaf was.
Wat?
Wat is er?
-Wat doet er pijn? -Mijn rug.
-Je rug? -Wat is er gebeurd?
Heb je geklopt?
Gaat het?
Ik heb vrijdag een auditie.
-Ik haal ijs. -Oké.
-En warmte. Alles, oké? -Oké.
Ik ben je hulpje.
We halen ijs voor mama, oké?
Komt het goed met haar?
-Ik ben in orde. -Hoe deed ze haar rug pijn?
Ik denk dat ze op bed sprong.
Maar...
Het is niet zo moeilijk.
Mam. Kom op.
Geweldige soep. Ik wil het geheim weten.
Geen geheim. Waarom die interesse in mijn kippensoep?
-Ik zit bij het Engel Comité op school. -Wat is dat?
Als een ouder op school
een blessure heeft of ziekte, of een moeilijke tijd,
dan helpt het Engel Comité.
We brengen maaltijden en dat soort dingen.
-Wat lief. -Ja, hè?
Waarom schreef je je in?
Hoezo? Is het een verrassing?
Zo moeilijk te geloven dat ik een engel ben?
Nee.
Oké. Joel schreef me in.
-Dat dacht ik al. -Jij...
Je zult 't goed doen.
Dus, ik...
Heb je pap gesproken?
Als er iets is wat ik kan doen
of de andere kinderen...
Jij moet het niet oplossen en je broers en zussen ook niet.
Dat moeten je vader en ik doen.
-Ja. -Als dat kan.
Ik vraag het alleen.
Ja. Maar dat legt druk op mij
om het op te lossen en dat helpt niet.
Druk is nooit goed.
We hoeven er niet over te praten.
-Bedankt. -Oké.
Oké. Bedankt.
Denk je dat papa snel terugkomt?
Nee.
Nee, lieverd.
Een idioot met een barrel bracht gisteren een schildersezel bij je moeder.
Weet je daar iets van?
Wat vind je van deze schoenen?
-Je gaf geen antwoord. -Wat?
Hij heet Matthew.
-Dat is mams kunstleraar. -Ja.
Je gaf geen antwoord.
Zijn ze comfortabel?
-Ja, soort van. -Ze hebben een nieuwe zool.
Iets stijver, maar gaan langer mee.
Er zit een chip in, hè?
Ja.
Als ik achteruit loop, gaan de meters...
Nee. Kom op.
Ik wil meer weten over die kunstleraar.
We hoorden het net pas.
Ik wist niet dat er een autisme-loop was.
En Max had dit idee.
Toen we erbij betrokken raakten...
Adam en ik hebben hem niet verteld...
-Oké. -...dat hij...
Hij weet niet echt dat er iets mis met hem is.
Dat doet me zo'n pijn, want...
Het voelt alsof ik tegen hem lieg door niets te vertellen.
En hij is gewoon zo blij om hier deel van uit te maken.
En nu denk ik: waarom heb ik niets gezegd en waarom deed ik dat niet?
Er is geen perfect antwoord op de vraag wanneer je het een kind vertelt.
Het is verschillend.
-Dus ik doe niets fout? -Helemaal niet.
Ik vind het belangrijk om Max niet op te zadelen
met informatie die hij nu toch nog niet kan verwerken.
Hoe merken kinderen dat ze anders zijn?
Wat zijn de tekenen waar ik op moet letten?
Naarmate ze ouder worden, wordt het sociaal gezien een uitdaging.
Zoals?
De complexiteit van logeren,
sociale interactie bij bijvoorbeeld een zomerkamp worden...
Hij kan nooit op kamp...
-Helemaal niet. -...of uit logeren.
Nee, de uitdaging zal groter zijn.
Geweldig.
Dit wordt steeds leuker, hè?
Probeer je daar nu geen zorgen over te maken.
Als het tijd is om met hem te praten, zul je dat weten.
Max zal het je vertellen.
HOER
Wat...
Moet ik verf halen?
Nee, laat hen doodvallen.
We laten het daar. Laat hen doodvallen.
-Maar zeg niets tegen mama, oké? -Ja.
Ze wordt gek. Beloofd?
Ja, ik beloof het.
Bedankt.
Drew nam deze foto. Ongelofelijk, hè?
Ja.
-Dat is onacceptabel. -Sorry, jongens.
Denk je dat Haddie dit deed?
Nou, ja. Ik bedoel... Het spijt me.
Ik kan niet geloven dat Haddie...
-Ja. -...hier iets mee te maken had.
Ze voelt zich verraden. Maar ze zou zoiets nooit doen.
Wat er ook gebeurde.
-Hoe erg dit ook is. -Ja.
Ik weet niet wie het anders gedaan heeft.
De meiden zijn van slag.
Ja.
En vriendjes komen en gaan,
maar dit gaat om Ambers reputatie op een nieuwe school.
Het is belangrijk.
Haddie deed dit niet.
Maar we praten met haar.
Dat we dit gesprek voeren.
-Hoezo? -Amber sliep met Steve.
Jullie vergeten iets belangrijks.
-Kristina... -Amber sliep met Steve
en wij willen
-Amber helpen? -Er staat hoer.
Ik help Amber helemaal niet.
Amber maakte een fout, ze bood haar excuus aan
-en deed haar best... -Excuus?
Dat is goed. Wauw, een excuus.
-Dus je zegt sorry... -Kristina.
...doe wat je wilt: "Sorry, ik heb een fout gemaakt."
Is het zo onmogelijk om voor te stellen dat Haddie niet perfect is?
Of kun je Amber overal makkelijk de schuld van geven?
Hou op met dat "wee mij".
-Dat doe ik niet. -Ik heb het gehad.
Misschien is jouw kind ook niet perfect.
Luister, Sarah...
Stel dat iemand "hoer" op Haddie's kluis schreef.
Gebeurt niet, want dat is ze niet.
En Amber wel?
-Dat zei ik niet. -Waarom doen we niet volwassen?
We praten met Haddie over de kluis.
Ze heeft er vast niets mee te maken...
-Dat wil ik. -...maar we praten met haar.
Oké.
Het spijt me, Kristina.
Mij ook.
-Eerlijk. -Ja, ik weet het.
Als Kristina en Sarah zouden vechten, wie zou er dan winnen?
Kristina heeft bereik.
-Sarah is heel vechtlustig. -Ja.
Een barkeepster uit Fresno.
En die moeten altijd klaarstaan om te knokken.
Ik wil wel kaartjes voor dat gevecht.
Idioot.
Kristina is woedend over dat verraad.
Daar heb ik elke dag mee te maken.
En wat vindt Poppa Bear hier van?
Grote kop voor mij: "Haddie had geen seks."
Goede krantenkop.
Kop twee is: "Ze had geen seks met Steve."
Ik wil dat haar eerste keer...
-Die komt er. -Bedankt.
Ik wil geen slechte ervaring met een kerel
die haar hart breekt.
Ik wil dat het overwaait
en dat alles weer normaal is
en we ons concentreren op de sneakers.
Team Braverman, kom op.
Team Braverman.
Soep van de Chef
Oké.
Dus jij bent Sydneys moeder?
-Ja, jij Jonahs moeder, toch? -Ja.
Van het Engel Comité.
Ik ben zo'n emotioneel wrak.
En jij bracht soep en dit is geweldig, want...
Mag niet tillen.
Ik heb zo'n moeite met slikken, dus dit is goed.
Jeetje, sorry. Wat voor operatie heb je ondergaan?
Heeft niemand het verteld?
Ik heb nieuwe borsten.
Een borstvergroting?
Zijn ze niet ongelofelijk? Kijk eens. Ze zijn gewoon...
Wil je ze voelen?
-Nee. -Wil je dat?
-Nee. -Je moet.
-Nee. -Wees niet verlegen. Hier.
Is dat niet het parmantigste wat je ooit hebt gevoeld?
-Ja. -Mijn borsten.
Ja.
Gefeliciteerd.
We moeten opschieten.
Want als tante Julia... Als ze loopt...
Adam Braverman.
-Hé. -Hoi, Max.
-Lopen jullie ook voor autisme? -Ja.
M'n vaders bedrijf maakte de schoenen.
Belangenverstrengeling.
Er wordt geteld door 'n neutrale partij.
-Hij maakt een grapje. -Ja.
Maar wij gaan winnen,
want mijn ligfietsclub draagt jouw schoenen.
Dat gaat niet werken, want ze fietsen.
-Ze lopen niet. -Die ligfietsers...
Ze komen aan meters.
Ze zijn meedogenloos.
Ja, we zijn gedreven.
Noel wil echt die trofee.
-Ja, Max ook. -Wij pakken hem.
Max, dat gaat wel of niet gebeuren.
-Hoe laat ga je slapen? -Acht uur.
-En je vader? -Papa?
Rond middernacht.
Phil om vier uur 's ochtends.
-Wat? -Echt waar.
Hij heeft drie uur slaap. Een machine.
En ik loop tot ik ga slapen. Soms slaapwandel ik.
-Ja. -Pap, we moeten gaan.
Vanaf dat je gaat slapen, 25 km.
We gaan lopen. Succes.
-Tot zondag. -High five.
-Dag. -Succes.
-Laten we gaan. -Papa.
Overtref me niet.
Ik weet het niet met dit Chinatown-middeltje.
Dr. Ting is een genie.
Vast een losse interpretatie voor het woord dokter.
Zorg ervoor dat je het goed mixt.
Het moet precies zijn.
-Mijn god. -Wat?
Dat zijn zeepaardjes.
-Nee. -Zijn dit geen zeepaardjes?
Oké, het zijn zeepaardjes. Het is oké.
-Oké? -Hij weet wat hij doet.
Hij ruimt zijn aquarium op.
Hij genas me van de griep in 12 uur. Hij weet wat hij doet.
Ik maak geen zeepaardjes-thee.
Wie weet staan ze op de bedreigde diersoorten lijst.
Je zou toch m'n hulpje zijn?
-Ja. Je hulpje. -Help me en schenk thee in, alsjeblieft...
-Goed. Ik ben je hulpje. -...met zeepaardjes.
-Ik maak zeepaardjes-thee. -Bedankt. God.
Als je raar gaat praten nadat je dit drinkt,
moet ik dr. Ting kunnen bereiken. Heeft hij een telefoon?
Tast toe.
Wil je een vork voor dat zeepaardje?
Wil je vertellen wat er is gebeurd?
Dat weet je wel.
Niet van jou.
Wat is het verschil?
Er is een verschil.
Schat, wat is er gebeurd?
Ik weet het niet.
Het voelt alsof er iets heel erg mis met me is.
Want 't lijkt zo verschrikkelijk.
Het lijkt op het ergste wat ik had kunnen doen.
-Nee. -Er is iets mis.
Maar ik vind hem ook heel erg leuk.
Echt heel leuk.
En het is klote door de situatie,
-maar ik deed het niet gewoon. -Oké.
Het was niet zo erg.
Jawel. Het is klote.
Er is niets mis met je.
Sorry dat ik alles heb verpest.
Het geeft niet.
Hallo.
Wat heb je met Lucy Estman gedaan?
Wat? Wat heb ik gedaan?
Ze vertelde Ami Popachak dat je gemeen deed.
Wat?
En Ami Popachak vertelde dat iedere ouder op school.
Ik spendeerde drie uur die ik vrij nam van werk
om te zorgen voor 'n vrouw met 'n borstvergroting.
Heb je haar nepsoep gegeven?
Nep?
Nee.
-Nee? -Nee.
Blijkbaar had ze zelfgemaakt eten gevraagd
en ze vond een bonnetje in de soep.
Dat is vreemd, toch? Ik bedoel...
Dat is geen ingrediënt.
Prima. Ik heb veel op mijn bord.
-Dat weet ik. -Moet ik Lucy Estman echt helpen
met herstel van haar borstvergroting?
Lieverd, ik moest Syd vandaag ophalen.
En ik kreeg veel ijzige blikken.
Koud. Gevoelloos. Oké?
-Dus doe me een lol. -Ongelofelijk.
Hoe absurd dit ook is, wil je alsjeblieft...
Ik zit nog steeds middenin dit ding met mijn ouders.
Ja.
-Soep? -Soep.
-Voor jou. Niet voor haar. -Bedankt.
Mijn hemel.
Het ontbijt is klaar.
Ik hou hiervan.
En kijk wat ik heb gevonden.
Een artikeltje over Alvin Ailey.
Ze zoeken een specifieke danseres,
met de naam Jasmine Trussell.
Je hebt niet gezegd dat ze in New York zijn.
-Iedereen weet dat. -Ik niet.
Vind je niet dat dat iets is waar we over moeten praten?
Er valt niets over te zeggen. Ik krijg het niet.
-Wat als je het wel krijgt? -Dat gebeurt niet.
Maar in 'n gekke wereld waar 't zo is, wat gebeurt er dan?
Ik krijg het niet. De kans is klein. Echt waar.
Ik doe het alleen om te zien of ik het nog in me heb.
Kan ik een van jouw
fijne voetmassages krijgen?
Die voetmassages hebben ze niet in New York.
Alsjeblieft?
Massage.
Onderdeel van mijn rugtherapie.
Ik laat een advocaat naar mijn contract kijken.
Ik denk dat je je hulpje uitbuit.
Dit smaakt echt.
Ik hoorde dat je klaagde over mijn soep, dus alsjeblieft.
Kom nou, dat was amper zelfgemaakt.
Ik moet oppassen met verwerkt eten, vooral na mijn operatie.
Het was cosmetische chirurgie.
Prima dat je grotere borsten wil,
maar ik zie niet waarom ouders je moeten helpen.
Ik vind het belachelijk.
-Weet je wat? -Sorry.
Ik wist dat je een houding had.
Je bent bevooroordeeld tegen vrouwen met kleine borsten.
-Ik wist het. -Ik ga nu.
Sorry dat we niet allemaal bevoorrecht zijn zoals jij.
Ik heb thuis een echte crisis.
Mijn ouders gaan scheiden. Dus...
Nee. O, mijn god.
Ik vind...
-Luister. -Ik vind 't zo erg.
Nee, dat...
Dat flipte eruit. Het gaat goed met ze.
-Had je vader een affaire? -Nee.
Mijn man verliet me voor een jongere vrouw.
Sorry. Dat wist ik niet.
Ja.
Heb je daarom...
Een maatje meer?
-Ja. -Soort van. Ik...
Het is zo moeilijk voor een vrouw van mijn leeftijd om op te vallen.
Stel je voor hoe het voor je moeder is.
-Kom op, laten we gaan. -Ja, ik kom.
Nog 'n dag. Waarom wandelt niemand?
-Ik kom er zo aan. -Goed, ik kom.
O, god.
Hij wil die trofee echt. Het is een obsessie.
Ja. We nemen het op tegen Phil Lessing.
Hij heeft geen leven en slaapt niet.
Ja, vast.
Lieverd, ik...
Ik ben naar dr. Pelikan geweest en vroeg wanneer we met Max praten.
-Ja? -Ja.
Hij zei dat we weten wanneer.
Weten wij het?
Ja, Max zal vragen stellen.
Ik begrijp het niet.
-Het stelde niet gerust. -Dat helpt weinig.
Het hielp helemaal niet. Hij is de dokter.
Kom. Wat is er mis met jullie?
Dit is de laatste dag.
We moeten de Lessings verslaan.
-Ik weet het. -Phil Lessing slaapt niet.
-Dat hoorde ik. -Hij zei dat.
-Max, luister... -Tegen mij.
Ik haal opa. We gaan.
Luister, schat. We zoeken dit uit.
Jongens, kom op.
-Goed. We komen. -Vooruit.
-Kijk. -Kijk, het is de hoer.
Wat doe je?
Amber.
Ik moet dit regelen.
Geen idee waarom hij achter haar aangaat.
Daar moet je mee stoppen.
Wat? We deden niets.
Jawel. Jullie zijn zo gemeen.
Dit gaat niet om jullie kleine grapje, of mensen rot laten voelen.
Dit gaat om mijn familie.
-Sorry. -Haddie, rustig.
Nee, ik krijg dit thuis op mijn bord. Dus stop ermee.
Mag ik bij je zitten?
Natuurlijk.
Gaat het?
Nee. Het gaat niet. Ik ben niet oké. Het gaat niet goed.
Ik ben niets. Ik kan hier niets.
Ik kan niet eens bestaan zonder dat ze me uitlachen of uitschelden
of wegduwen en ik...
Amber, het spijt me zo.
Ik wil niet dat je dit doormaakt.
Ik voel me er zo verantwoordelijk voor.
Ja, maar het geeft niet. Het is jouw schuld niet.
Ik verdien het. Ik snap het.
-Ik snap dat ik het verdien. -Nee, helemaal niet.
Amber, het spijt me zo.
Ik zou alles doen om dit op te lossen.
Ik denk iedere seconde aan je.
-Echt? -Ja.
Echt waar.
Sarah, met Adam.
Ik dubbelcheck om zeker te zijn dat wat ik pa vertelde,
dat die kunstkerel niets met mam heeft, de waarheid is.
Ik weet alleen wat ze mij vertelde.
-Ze heeft niets met hem. -Oké, mooi. Bedankt.
-Adam? -Ja.
Goed, ik vertel je alles wat ik weet,
ze hebben een keer samen geslapen.
Adam?
Ik ben er. Hij zwaait naar me.
Goed. Ga maar.
-Ik spreek je later. -Oké, dag.
Goedemorgen.
Goed dat je er bent. Ik begon kramp te krijgen.
-Hoi. -Hallo.
Kom op, jongen.
Wil je rustig doen? Het is 'n hoge heuvel.
-Kom op. Vooruit. -Goed.
God. Kom op.
O, god.
Ben je in orde?
Gaat het?
Papa?
Adam, ik verlies je moeder.
Ik weet niet wat ik ga doen.
Probeer gewoon met haar te praten.
Ze geeft sneakers aan die kerel.
-Ja. -Ik bedoel...
Weet je wat er speelt? Weet je de waarheid?
Kom op. Ik moet het weten. Zonder kan ik niet opereren.
Ik weet alleen
dat ze schijnbaar een keer met hem heeft geslapen.
Maar het is voorbij.
O, man.
Goed zo.
Nu hoef ik niet als een gek na te denken.
Ja.
Bedankt dat je eerlijk was.
Een wijs man vertelde me ooit
dat we elkaar moeten vergeven en niet in 't verleden moeten blijven hangen.
Team Braverman.
Ja.
Weet je, Adam? Je bent een held.
Held.
Ik weet niet hoe je het doet.
Waar heb je het over?
Iedereen opknappen.
Dat probeer ik niet.
-Jawel. -Nee.
Ja, het zit in je natuur.
Je knapt mensen op. De opknapper.
Het klinkt alsof ik 'n bemoeial ben.
Het is op de grens van bemoeien.
Als kind knapte je altijd dingen op.
Ook al was het niet nodig.
-Geef me een hand. -Goed. Hier.
Nee, het lukt wel. Wat doe je?
Ik moest helpen.
-Ik kan opstaan. -Goed.
Als ik je hulp wil, vraag ik het wel.
-Ben je klaar? -Ja.
Oké, kom op.
Het lukt je, mama.
Ik ben zo nerveus.
Maak je een grapje? Kijk naar hen. Dit lukt je.
Bedankt. Goed. De volgende groep.
Nu moet ik.
Ja? Goed, doe je best.
Je hebt gelijk, jongen. Het gaat haar lukken.
Vijf, zes, zeven, acht.
Ik kan het niet aan.
Haddie? Schat, doe de muziek zachter.
Die staat aan omdat ze huilt.
Ik heb geluisterd.
-Mag ik buiten... -Het is de muziek.
Mag ik binnenkomen? Ik weet dat je privacy wilt.
Max, naar beneden.
-We komen zo. -Haddie?
-Haddie. -Stop.
We willen je privacy respecteren.
Kun je de deur openen?
-Haddie. -Max.
-Haddie. -Wegwezen.
We hebben nog een dag. Lopen.
Max, ga weg.
-Mam, we moeten lopen. -Oké.
-Lopen. -Naar beneden.
We moeten lopen.
-Ik kom. -Krijg ik 'n sticker?
-Ja. -Dit is zo hard.
Ik ben gek op Neil Diamond, of wie het is, maar dit is te hard.
Ik wilde het zachter doen.
Geeft niet. Het biedt troost.
Je kunt hier niet de hele dag zitten zwelgen.
Dat doe ik niet.
En ons martelen met luide muziek.
-Ik martel jullie niet. -Wel een beetje, schat.
Doe je schoenen aan en dan lopen we voor autisme.
-Geweldig idee. -Ik...
Ik ga morgen niet als Amber gaat.
-Nou... -Dat heeft niets met elkaar te maken.
Je doet die loop morgen.
Je vader werkte er hard voor.
Net als Max. Je mag hem niet teleurstellen.
-Oké. -Jongens...
Wat?
Amber is een leugenaar, oké? Ik zag haar met Steve zoenen op school.
-Wat? -Wat?
Sorry?
-Ze zoenden? -Ja.
Wat een kleine
-leugenaar. -Ja.
Oké, je hoeft niet te gaan.
Haddie, dat is vreselijk.
-Ja. -En het spijt me.
Mag ik even met haar praten?
-Ja. Vooruit. Het spijt me. -Bedankt.
Het lijkt niet eerlijk dat ik van je vraag om morgen te komen,
-maar ik wil 't graag. -Niet als Amber komt.
-Dat begrijpen we. -Ik niet.
-Nee. -Ik begrijp het voor haar.
-Luister even naar me. -Je begrijpt niet...
Op 'n dag zullen we er niet meer zijn.
En dan hebben we iedere dag spijt
dat we niet liever deden.
Kan ik even alleen met je praten? Heel even?
Ik wil een ding bespreken.
-Natuurlijk. -Een ding, oké?
Wil jij je zus bellen of ik?
Want Amber gaat niet.
Is dit een ultimatum?
Ja. Accepteer het maar.
Ik trek de uitnodiging van mijn familie niet in.
Wij zijn jouw familie.
Luister naar me.
Ik wil een eenzijdig besluit nemen.
Ik bepaal. Ik wil dat Haddie gaat.
En ik wil dat Amber gaat.
-Ze moeten dit achter zich laten. -Weet je?
Vertel je dochter dat maar.
-Dat doe ik. -Oké?
Een grote, blije familie.
-Goed, bedankt. -Super.
Haddie, wil je rechtop zitten, alsjeblieft?
Dit is moeilijk en ik weet hoe je je voelt.
-Waarom sta je dan niet aan mijn kant? -Dat doe ik wel.
Ik sprak met je moeder. Ze stemde in dat 't mijn beslissing is,
want morgen is mijn feestje.
Je gaat met je ogen rollen,
Maar dit van jou vragen, is meer dan aan jouw kant staan.
Je kunt je pijn niet laten bepalen hoe je je gedraagt.
Het is makkelijk om hier te zwelgen in je gekwetste gevoelens.
Het is moeilijk daar boven te staan.
Dit gaat niet om jou, of Amber.
Dit gaat om Max.
Ik dwing je niet om te gaan, maar vraag je het voor me te doen.
Wat zeg je ervan?
Ja.
Goed, bedankt.
Kom op. Ik meen het. We zijn laat. Kom op.
Stop met schreeuwen. Ik ga niet.
-Waarom is je shirt uit? -Ik ga niet.
-Doe je teamshirt aan. -Ik ga niet.
-Je kunt me niet dwingen. -Je ging toch niet?
Ik doe alsof het niet gebeurd is.
Niet fysiek, niet emotioneel, niet mentaal.
-Wacht, ga je niet? -Dat is beter voor iedereen.
-Niemand wil me daar. -Ik luister niet naar je.
-Ik ga ook niet. -Wat?
-Wat? Ik ben haar rechterhand. -Nee.
-De rechterhand van oom Adam. -Dat is niet aantrekkelijk.
-Doe dit alsjeblieft niet. -Ik ga niet.
-Luister. -We moeten gaan.
-Ze willen niet... -Eens met Amber.
Doe me dit niet aan.
We moeten als familie gaan en het leuk hebben.
Doe je schattige shirt aan en stap in de auto.
Dit is niet aantrekkelijk.
Hoi. Raad eens. We gaan niet.
-Bedankt. -Je hebt goed gestreden,
-maar we blijven thuis. -Mam.
Soms is de perfecte ouder zijn
al dat bloed op de vloer niet waard.
Ik heb nu toch geen zin in je vader.
Ik bel Adam. Hij begrijpt het wel.
Ik ga wafels maken. Is dat wat?
-Ja, zeker. -Ja.
Kun je ook pannenkoeken maken?
-Wil je worst? -Nee.
Ben je klaar? Oké.
Had ik maar zonnebrandcrème.
-Verbrand je? -Waarschijnlijk wel.
Tante Julia komt niet omdat ze voor Lucy Estman zorgt.
Waarom is je moeder er niet?
Ze zou er moeten zijn met Sarah en de kinderen,
maar blijkbaar hebben ze geen zin.
Schat, het spijt me.
Wij zijn er.
Ik weet het. Bedankt.
Ik hoop dat we winnen.
Ja, dat hoop ik ook.
Ik had gewild dat de rest van de familie er was.
Hun kilometers zijn geteld. Daar gaat 't om.
-Dat is 't belangrijkste. -Ja.
-Dat is zo. -Vooruit.
Goedemorgen. Hoe gaat het?
Welkom bij de achtste jaarlijkse Loop voor Autisme
om de toekomst te veranderen voor hen die worstelen met een vorm van autisme.
Ja.
Met trots presenteer ik de winnaar van dit jaar:
Team Brahverman.
-Ja. -Braverman.
-Ja.
-Brave... Braverman. -Ja.
-Te gek, kom. -Kom naar voren.
-Goed gedaan. -Oké.
Geweldig.
Goed.
Ja.
Oké.
-We hebben de trofee. -Max.
Adam Braverman, we eren jou en T and S Footwear
voor de unieke bijdrage aan de loop van dit jaar.
Het opgehaalde geld laat velen hun doel bereiken.
Dus een applaus voor Team Braverman.
Ja.
Oké.
Ik wil iedereen bedanken die meedeed.
Ontzettend bedankt
en dit is voor mijn zoon, Max.
Ik wilde je net bellen.
Waar was je?
Je weet wel... Amber.
We hebben trouwens gewonnen.
-Mijn god. -Is dat niet geweldig?
En Autisme Spreekt wilde dat iedereen een certificaat kreeg.
Ze waarderen het ontzettend. Hier.
Ik moest zo hard werken om te zorgen dat mijn familie er zou zijn vandaag.
Ik dwong Haddie te gaan, wetend dat Amber er zou zijn.
Ze haat me. Jullie kwamen niet eens.
Ik deed zo mijn best te zorgen dat mijn familie erbij was.
En ik faalde en jij had succes.
-Geen grote verrassing. -God.
We hadden een belachelijke ruzie.
En mama zei gewoon: "Ga niet." En ik stemde in.
Dus het is mama's fout dat jullie er niet waren?
Amber heeft gelogen.
Ze gaat nog met Steve om.
Haddie zag ze op school zoenen.
Het spijt me.
Ik word er zo moe van het probleem te zijn.
Doe er dan iets aan.
Misschien moeten we maar terug verhuizen.
Misschien was dit een grote vergissing.
Nee, dat zei ik niet.
Welterusten.
-Schat, het is heerlijk. -Ja?
Heel goed. Het is niet...
-Niet van jou. -Niet van mij.
Nee, maar het is net zo lekker.
Mooi.
Maar je veranderde iets.
-Is dat komijn? -Komijn.
Kleine duivel.
-Lekker? -Het is...
Het is apart. Het werkt. Dit is lekker.
-Bedankt. -Ik had het nooit verwacht, maar...
Dat is dus genoeg.
Mam, ik weet het niet. Ik ben een beetje egoïstisch.
Ik word bang bij het idee
dat jullie niet samen zijn.
Ik weet het.
Maar ik wil... Ik wil er voor je zijn.
Ik wil je helpen.
Het kan niet makkelijk zijn.
Bedankt, schat. Dat betekent heel veel voor me.
Zie je, je bent een engel.
Mijn engel.
Laten we meer soep nemen.
Zitten er noedels in?
Ja, zoek de noedels. Daar zijn ze.
Die gekrulde.
En hier waar die mier staat?
Want dat past niet echt bij die vliegtuigen.
Nee, want dat...
Dan staat hij voor het zeilbootschilderij.
En hier op de kast?
Nee, dan staat hij voor het handschilderij.
En hier?
Hier blokkeert hij niets als ik dit weg haal.
-Ja, daar kan wel. -Oké.
Wil je hem daar zetten?
Heb je hulp nodig?
-Omdraaien. -Goed.
-Anders zie je de tekst niet. -Goed zo.
"Achtste Jaarlijkse Loop voor Autisme."
Eerste plaats, wat zeg je daarvan?
Waarom gaat het geld naar autisme?
Er zijn genoeg andere doelen.
Zij hadden de beste trofee.
Dat is een gave trofee.
De andere doelen hadden dat vast niet.
We hadden hem niet gehad zonder jouw idee.
Ik had niet aan de schoenen gedacht
als je bedrijf ze niet gemaakt had.
Dat is waar. We zijn een goed team.