poprzednich odcinkach...
Nie było oficjalnego zapisu.
To nie było moje zioło.
Jestem przez ciebie wściekła i upokorzona
i nieprędko odzyskasz moje zaufanie.
Wiem, co sądzisz o Racquel.
Ale jest dobrą mamą.
Nie trzeba wybierać między pracą a dzieckiem.
Nie zawsze tam będziesz,
ale wykorzystasz ten czas.
Zioło było moje.
Wybaczcie, że nie jestem tym, za kogo mnie mieliście.
Po co to wszystko?
To się sprowadza do więzi, którą czujesz.
A jeśli jej nie poczuję?
Poczujesz.
Co to?
Crosby.
To mój dzbanek do mieszania.
Tak.
Co w nim mieszasz?
No wiesz, sok pomarańczowy i takie tam.
Śmierdzi.
Bądź ostrożny. Nie oddalaj się.
Skończyliśmy już?
Prawie skończyliśmy.
Wiesz, do kogo to należy?
Oczywiście.
Chyba Kristina je zostawiła.
Bardzo zabawne.
Zabezpieczamy to miejsce przed dziećmi,
ale jesteś pewien, że nie wolisz
urządzić tego u nas?
Sądzisz, że nie dam rady?
Niech będzie, to co dobrze zrobi.
Zaprosisz tu syna i...
Zobaczysz, jak śpi,
jaki jest niewinny, bezbronni...
I spokojny?
Tak.
Zadawałem się z dzikimi kobietami,
serio tygrysicami, ale...
gdy wreszcie zasną,
zamieniają się w kociaki,
mruczące, ciepłe i...
Więc wiem, o czym mówisz.
Łapię to.
Jasne.
Na pewno? Chcesz trochę?
Nie.
Przepraszam. Wezmę tylko...
Wnuczko, co ty robisz?
Jemy obiad. Chcesz trochę?
Dzięki, ale nie.
Mam coś do roboty.
Ale doceniam to. Fajnie wygląda.
-Hej, Kristina. -Tak?
Czy Haddie może przypilnować dziecka?
Opiekunka ma grypę.
Czemu nie. Hej, Haddie!
-Haddie! -Tak?
Zaopiekujesz się dzieckiem cioci Julii?
Naprawdę bym chciała, ale...
Ale masz plany?
-Nie szkodzi. -Nie ma planów.
Nie ma nic do roboty.
Przecież nie musi.
-Wiesz? -Nic nie robi.
-Ona... -A Amber...
Rany...
Jasne.
Jest tuż obok.
No tak.
Dobry pomysł.
Doskonały pomysł.
Nie pomyślałam o tym.
-Jasne. -Dobra.
Zapytam ją.
Zaopiekujesz się dzieckiem cioci Julii?
Halo? Hej.
Co z tobą nie tak?
Ciocia Julia potrzebuje opiekunki.
I za to mnie podtapiasz?
Potrzebuje opiekunki.
Dobra, spokojnie.
Czemu nie?
Tak myślałam. Chętnie to zrobi.
-Super. -Świetnie.
-Uśmiechaj się. -Dzięki.
-Żaden problem. -Po problemie.
Powiedz bratu, że możemy jeść.
Nie pójdę do łazienki, gdy tam jest.
A jest tam pięć razy dziennie.
Przesadza.
Wiesz, co tam robi, nie?
Myje się.
Mocno się wyciera.
Lubi układać sobie włosy.
-Ma takie... -Też to robię.
Czasami bardzo długo.
-Cześć, skarbie. -Cześć.
-Cześć, Drew. -Dzień dobry.
Jak było pod prysznicem?
Ładne masz włosy.
Czy Crosby wie, że wiem o Jabbarze?
Chyba zakłada, że wszystko ci mówię.
Dlaczego? Nawet jeszcze nie powiedział Katie, że ma syna.
Crosby zakłada, że jestem inny.
Dobrze zakłada.
Dlatego nie powinien żartować
o moich gaciach w jego łódce.
Tych majtkach z dziurą?
Czyli...
Zaraz, skarbie.
-Tak? -Co to?
220 dolarów? Spójrz.
To telefon Haddie.
Wygadała gazylion minut.
Wciąż na ten sam numer.
Odwiedza Leslie. Zadzwoń.
To nie do przyjęcia.
Nie poznaję tego numeru.
Nie dzwoniła na niego wcześniej.
Kto to?
Nie odpowiada.
Do kogo dzwonisz?
Dzwonię na tajemniczy numer
dowiedzieć się, kto to.
Włącz głośnik, chcę to słyszeć.
Dobra.
Yo. Co tam?
Zły numer.
-Na pewno zły. -Nie.
-Źle wpisałeś. -Dobra, masz.
Spróbuj sama.
Yo. Co tam?
-Czekaj chwilę. -Co?
Powinniśmy dać jej się wytłumaczyć,
zanim wtargniemy do jej pokoju.
Chwileczkę, jej pokój jest w naszym domu,
więc to nie wtargnięcie.
Ma 15 lat.
Zresztą nic o tym nie wie.
Tylko my wiemy.
-Wchodź. -Jasne.
-Ty wchodź. -Dobrze.
-Ty tego chcesz. -Dobra.
Wchodzimy i wychodzimy.
Szybko i cicho. Do roboty.
Czego szukamy?
Czegoś, co pachnie jak "yo”.
Pachnie jak "yo”.
No dobra.
A jej komputer?
Zobaczmy jej Facebooka.
Dobry pomysł.
-Dobra. -Jasne.
Nie znam jej hasła.
Kiedyś je znałam.
No dobrze.
HaddieDaddy.
Naprawdę? Urocze.
Miała 12 lat.
Zmieniła je. Już go nie znam.
Mogę tu wziąć prysznic? Masturbatorium jest zajęte.
Dasz mu wreszcie spokój?
Nie dręcz brata.
Ma 14 lat i swoje potrzeby.
Chyba wiem wszystko, co można wiedzieć
o potrzebach czternastolatków.
Dziękuję.
Ciocia dzwoniła. Nie trzeba opiekunki.
Dlaczego?
Nie wiem.
Co powiedziała? Dała powód?
Kogo to obchodzi?
Mnie obchodzi.
Idę pod prysznic.
Nie dała żadnego powodu?
Przełożyła termin, czy...
Halo?
Zabezpieczenia gotowe?
Tak.
ZŁE HASŁO
Znaleźliście coś mojego?
Nie wspomniałem zlewki do drinków.
Jakiej zlewki?
Patrzcie, mam.
-Jakie? -Haddieho.
"Haddieho”?
Niedobrze.
Pisze tu, że jest w związku,
od miesiąca.
-Miesiąca? -To on?
Na pewno. Yo-yo.
Czyli Steve Williams.
Chodzi z Haddie to liceum.
-Pierwsza klasa. -Co jeszcze?
Ma kartotekę?
Co? To nie jest zabawne.
Ani trochę.
Są razem na Facebooku.
Nie uciekają do Vegas.
"Razem na Facebooku”?
Chodzą na randki, nie skaczą razem z mostu.
Ile masturbacji to za dużo?
Przepraszam. Co?
Chodzi o Drewa.
Często chodzi do łazienki.
Sześć czy siedem razy dziennie.
To normalne, Sarah.
Czy to za dużo? Nie wiem, co robić.
Sam mam problemy, dobra? Haddie ma chłopaka.
Jasne, że ma.
Ma 15 lat i jest ładna. Nie bądź palantem.
Są razem na Facebooku.
A nie powiedziała mnie i Kristinie.
To nic dziwnego, że o tym nie mówi.
To nic takiego, a ja się martwię, że syn zrobi sobie krzywdę.
Akurat tutaj mógłby pomóc
jego tak zwany ojciec, ale nie odbiera.
Gdy Amber zaczęła miesiączkować,
zapytałam, jak się czuje, a ona kazała mi spadać.
Nic jej nie było, ale on...
Czyli co?
Nie pogadam z nim jak facet z facetem.
Czyli ja mam pogadać?
Zrobiłbyś to?
Pewnie. Nie ma problemu.
Tylko go nie zawstydzaj.
Jest bardzo wrażliwy.
Powiedz, że to normalne, albo prawie normalne,
bo staje się mężczyzną.
Powitam go wśród nas.
-Jasne. -I takie tam.
Bądź pozytywny i zachęć go
do wyrażania się na inne sposoby, jak...
Ściągając porno?
O Boże.
Wyjdzie spod prysznica.
-Cześć, Sarah. -Cześć.
Musimy pogadać.
Muszę iść do pracy. Co jest?
Zdajesz sobie sprawę, że jest susza?
Co? Nie.
Ktoś w domu zużywa mnóstwo wody.
No tak.
Przez wzgląd na środowisko
powinniśmy coś zrobić.
Dbam o środowisko, jak każdy,
ale to czternastolatek.
Dlatego chcę z nim pogadać jak mężczyzna.
Nie.
Wciąż mam blizny
po naszej rozmowie w dzieciństwie,
a to było dawno temu.
Nic mu nie mów.
To nie robota dla kobiety, skarbie.
To bardzo postępowe, tato.
Daj spokój. Jestem dziadkiem.
Dziadkowie po to są. Pozwól mi.
Dziękuję za ofertę, tato.
Ale pod żądnym pozorem nie rozmawiaj z Drewem o...
Masturbacji.
Nie mów mu o tym, dobrze? Dzięki.
To całkiem naturalne, skarbie.
Nawet ja czasem...
Ale nie obsesyjnie.
Mogę wejść na pokład?
Nie, piraci!
Co jest?
Nic.
Nic? Jesteś gotowy?
Ja też.
Bardzo to doceniam, Crosby.
Żartujesz? Jest super. To ja tobie dziękuję.
Uściskasz mnie?
Bądź grzeczny, dobrze?
Dobrze.
Jestem w kontakcie całą dobę,
poza dwoma godzinami, gdy tańczę.
Więc jakby co,
gdybyś mnie potrzebował, dzwoń śmiało.
Nie martw się. Zabezpieczyłem to miejsce...
Jak nie wiem co.
Dobrze.
Wszystko będzie dobrze, co?
On wie. Bezpieczeństwo przede wszystkim.
-Słodki jesteś. -Dzięki.
Dziękuję.
Miłej zabawy.
Dziewczynom wstęp wzbroniony.
-Pa! -Jesteś paskudna.
Ser czy pepperoni?
Pepperoni.
Twój rachunek za telefon wynosi ponad 200 dolarów.
-Żartujesz? -Nie.
Nie miałam pojęcia.
To ponad 1000 minut.
Spróbuję wam oddać.
Będę się opiekować dziećmi, pomagać w domu, cokolwiek.
W miesiąc zużyłaś 18 godzin.
Na jeden numer.
Steve Williams?
Skąd to wiecie?
Nie odzywałaś się, więc zadzwoniliśmy do niego.
Rozmawialiście ze Stevem?
Nie rozmawialiśmy.
Usłyszeliśmy jego głos.
"Yo, yo, yo.”
To skąd znacie jego imię?
Mamy sposoby.
Jakie sposoby. Co zrobiliście?
Weszliśmy na
twojego Facebooka.
Że co?
Wtargnęliście do mojego pokoju
i włamaliście się na komputer?
Nie masz prawa się na nas gniewać.
Chodzisz z nim od miesiąca, nic nam nie mówiąc.
Kogo to obchodzi, biuro ochrony kraju?
To było nielegalne.
Tak nie można, to naruszenie wszystkiego.
Nie.
Jesteście razem na Facebooku.
Właśnie.
Dobrze, idź to pokoju,
-bo jesteś uziemiona. -Tak!
Do bani.
Skąd wiedziałaś, że tu jestem?
Rozmawiałam z Joelem i idę do pracy, więc...
Jestem makabrycznie zajęta.
Dlatego odesłałaś Amber?
Tak.
Gdyby to od nich zależało,
nigdy nie widziałabym Sydney ani nigdzie nie wyszła, więc...
Joel mówił, że to dlatego, że nie zna okolicy.
Trochę to a trochę praca, wiesz?
Była bardzo rozczarowana.
Naprawdę?
Sądzi, że jej nie ufasz.
Nie wydawała mi się rozczarowana.
Ale była. Ubodło ją to,
by kiedyś w Fresno
była docenianą opiekunką.
Rozchwytywali ją.
Nie wiedziałam.
Teraz wiesz.
Sarah.
Wybacz.
Nie mnie przepraszaj.
Jak leci, Drew?
Może być.
Dziadek kazał mi kiedyś robić to samo
z jego ciężarówką. Paskudne.
Ano tak.
Co poza tym?
Dobrze.
Nie znosiłem mycia ciężarówki.
Ale bardzo lubiłem robić coś innego w twoim wieku.
Co takiego?
Nic wstydliwego. To naturalne.
Woody Allen powiedział,
"Masturbacja to seks z kimś, kogo kochasz.”
Mama cię przysłała?
Może o tym wspomniała.
Ale chciałem o tym pogadać,
by to całkiem normalne, jasne?
Nie chcę, żebyś się wstydził.
Możemy po prostu, wiesz...
-Oczyścić atmosferę. -Oczyścić?
Chciałem cię uspokoić,
że to nic wstydliwego,
i żadne ci włosy nie wyrosną.
Możemy skłamać, że o tym rozmawialiśmy?
-Tak, ale... -Dziękuję.
Ale możesz porozmawiać ze mną o wszystkim, jasne?
Pryszczach, dziewczynach, antykoncepcji.
Wiesz, co to guma? Profilaktyka?
Możemy po prostu nie rozmawiać, dobra?
Oczywiście. Jak chcesz.
Pracuj dalej. Tak trzymać.
Znaczy, myjąc ciężarówkę. Nie...
Chyba, że chcesz, bo...
Cieszę się, że pogadaliśmy.
Nie miałem wyboru.
Sarah zaczęła pytać o inne wieczory dla Amber,
a ja nie wiedziałem, co powiedzieć.
Mea culpa, zawaliłem.
Nie ma sprawy. Też zawaliłam.
Zawaliłaś?
Nie powinniśmy byli tego odwoływać.
Czyli ufamy Amber?
Jest doświadczoną opiekunką.
Według twojej siostry.
Ufam jej.
Wybacz. Zapomniałem o tej zasadzie.
"Tylko Bravermanowie krytykują Bravermanów.”
No dobra. Masz rację.
Stosuję podwójne standardy.
Dziękuję.
Ale nic z tym nie zrobimy.
Czyli co zrobimy?
Może zadzwonimy do Amber
i poprosimy, żeby przyszła.
Jesteś pewna?
Nie, ale jestem dobrej myśli.
Ja też.
-Dobrze. -Czyli randka.
Hura!
Jak poszło? Co powiedziałeś?
Chyba poszło nieźle.
Ale nie użyłeś tego słowa, nie?
Dlaczego?
"Masturbacja” brzmi tak klinicznie.
Myślisz, że pora wypuścić Haddie?
Nie wolno jeść masła orzechowego ze słoika, tato.
Masz rację, młody.
-Racja. -Czyli ja tez mogę?
Nie, i tata też nie może.
Złamałeś zasadę.
Złamałem.
-Złamał zasadę. -Złamał.
Zrób coś dla mnie.
Powiedz siostrze, żeby zeszła.
Nie.
Dlaczego?
Bo nie ma jej na górze.
Jest w pokoju, skarbie.
Nie ma jej tam.
Tu mieszka Yo-yo?
Nie oceniaj książki po okładce.
Prochy można robić wszędzie.
-Idę. -Kristina!
To Adam Braverman.
Oraz Kristina and Max.
Dzień dobry.
-Haddie pokazała zdjęcia. -Tak.
Słyszeliśmy o was.
Trzymaj się blisko, Max.
-Nic mu nie będzie. -Dobrze.
Wiele o was słyszeliśmy.
-Rany. -Naprawdę?
Uwielbiamy ją.
Nie jest...
-Tutaj? Nie. -Nie.
Steve'a też nie ma.
Może wejdziecie, skoro jesteśmy rodziną na Facebooku?
-W sumie tak. -Dziękujemy.
To miłe, ale...
Max, nie zrywaj płatków.
Nie szkodzi.
Rozumiemy. Haddie wyjaśniła nam sytuację.
Tak.
Co wyjaśniła?
Sytuację Maxa.
-Dobrze. -Co tu robicie?
Zabawne, ale byliśmy tylko w...
-Sprawdzacie nas? -Rozumiem.
-Tak. -Rozumiem.
-Tu nas macie. -Rozumiem.
-Racja. -Nie mam córki,
ale na pewno chciałbym wiedzieć, gdzie chodzi.
-To wszystko. -Nie szkodzi.
Ty powinnaś być wkurzona.
Przegięli pałę.
Co mam zrobić, jak znowu zaczną mnie przesłuchiwać?
Musisz uznać ich punkt widzenia.
Uprzykrzanie ci życia to ich praca.
A moja praca to co?
Nie dać im wściubiać nosa
tak długo, jak się da,
co nie będzie łatwe.
Są uparci jak termity.
To jak mam ich powstrzymać?
Zwodzeniem i dezinformacją.
Jak będzie trzeba, kłam w żywe oczy.
Choć to często źle się kończy.
Naprawdę ich to wkurza.
Ale pamiętaj, sami tego chcieli.
Dzięki za odpowiedź na wezwanie.
Żaden problem. Co u ciebie?
-Dobrze. -Serio?
Wiesz, co chcesz powiedzieć?
Może, "wsiadaj do samochodu”?
Dobry początek.
Masz jakiś dalszy plan?
Nie mam planu.
Spotkałeś tego faceta?
Słyszałem tylko jego głos. To typek od "yo, yo, yo”.
-Kiepska sprawa. -Tyle to wiem.
Sądzisz, że uprawiają seks?
Haddie ma 15 lat...
Amber miała 15 lat, gdy spotkała Damiana.
-I uprawiali... -Tak.
Chciała z nim zamieszkać
i razem z nim żyć.
Haddie tego nie chce.
Jestem tego pewien, więc...
-No dobra. -Całkiem pewien.
Wierzę ci. Ale mało jej brakuje.
I musisz zrobić wszystko, żeby to opóźnić.
Wiesz, jak to zrobić?
Co sugerujesz?
Musisz ich uziemić.
-Odciąć telefon, mail, komputer... -Rany.
Żadnych SMS-ów, wychodzenia, niczego.
Gdy to nie wyjdzie, wdrażasz Plan B.
Czyli co?
Przeprowadzka.
Wielkie dzięki.
Witaj w moim świecie, braciszku.
Nie wierzę, że się wymknęłaś.
Ja nie wierzę, że włamałeś mi się na komputer.
Musiałem wiedzieć, co się z tobą dzieje.
A jeśli nie chcę, żebyś to wiedział?
To mnie nie obchodzi.
Jestem twoim ojcem. Mam do tego prawo.
Ja mam prawo do prywatności.
Nie w moim domu.
Dobrze.
Może u Steve'a, Marjorie i Dale'a jest inaczej.
Chyba żartujesz!
Gdzie mieliśmy iść,
gdy nie mogliśmy cię znaleźć?
Tato!
Martwiliśmy się o ciebie.
O Boże!
Wiedzieli o nas wszystko,
a my nie wiedzieliśmy, że istnieją.
Wyobrażasz sobie, jak się poczuliśmy?
Pewnie tak, jak ja,
gdy moi rodzice naruszyli moją prywatność.
Jak sobie chcesz.
Koniec z telefonem i SMS-ami.
Idziesz do szkoły i wracasz.
Widać tak trzeba.
Chyba żartujesz!
Nie żartuję.
Wreszcie jest centrum kontroli zatruć...
-Rozumiem. -Świetnie.
Dobrze.
Nie ma problemu
z tym zamieszaniem o planowanie?
To nic takiego.
Twoja mama mówiła co innego.
Tak mówiła?
Pewnie przesadziłam.
Świetnie.
-Hej. -Cześć.
Patrz, kto tu jest.
Cześć!
-Amber! -Chodź tu.
To gdzie idziemy?
-Tam. -No to chodźmy.
Tak.
Pora ruszać.
Miłej zabawy.
-Dobra. -Jasne.
Telefon włączony.
Mój też, jakby co.
Do zobaczenia później.
Pa.
-Dobra. -Miłej zabawy.
-Pa. -Ale bez przesady.
-Jasne. -Dobra.
-Pa. -Pa, dziewczyny.
Pa.
Zawsze tak mają?
Zawsze.
Zrób to jeszcze raz.
Dobra.
Jeszcze!
Rany!
Zawsze mogłem porozmawiać z Haddie.
Zawsze.
Bunt to część dorastania...
Wiesz?
Nienawidzi mnie.
Wcale nie. Kocha cię
bardziej, niż kogokolwiek. Wiesz o tym.
Na pewno?
Tak.
To nie potrwa wiecznie.
Ona dorośnie. Zakocha się na poważnie.
Nie w tym dzieciaku od Yo-yo.
Dobrze.
Ale cóż...
jeśli to jakaś pociecha...
Zawsze będziesz najważniejszy w moim życiu.
Naprawdę?
Jakie chcesz hot dogi,
wypieczone średnio, mocno, czy na węgiel?
Jakiś problem?
Utknął.
Dlaczego włożyłeś tak kciuk?
Nie wiem.
Niech spojrzę.
Wybacz.
Siedzi tu na dobre, co?
Wiem, co robić. Nie martw się.
Chodź za mną.
Raz, dwa, trzy!
-To piecze! -Dobra.
Wybacz.
Mamy trochę krwi.
Nic poważnego.
Nie czuję kciuka.
Mówisz poważnie?
Dobra.
Jestem całkiem gotowa.
Ja też.
Joel
Idź dalej... idź.
Joelski! Hej.
Racquel, patrz.
Akurat w tym lokalu, co?
Cześć.
Cześć, skarbie.
Dobrze cię widzieć.
-Cześć. -Witam.
To Douglas, mój mąż.
-Usiądźcie. -Dziękujemy...
To miłe, ale jesteśmy tu na randkę.
My też.
Dużo pracuję.
Nie chcę zostawić Harmony z opiekunką.
To godne pochwały.
Jasne.
Bawcie się dobrze, wy troje.
Do zobaczenia później.
-Miło było. -Miłej zabawy.
Ale się trafiło.
Trzymaj się. Radzisz sobie.
Odbierz, odbierz.
Odbierz.
Bez jaj! Dobra, plan B.
Przepraszam.
To nie twoja wina.
Szlag! Dobra.
Przestraszyliście mnie.
To dom siostry, gramy w coś.
Dobranoc.
Możesz zrobić tak?
Jasne.
Cześć.
No odbierz.
Nie zawiedź mnie.
Nie Doug. Ani Dougie. Douglas?
To wykładowca semiotyki.
No dobra.
Je bouillabaisse, Joel.
Jak można to dawać dziecku?
Jesteś do niczego.
Sydney nie je nawet makaronu z serem.
Crosby?
Który szpital?
Data urodzenia?
Pięć.
Ma pięć lat.
Adres.
-Mój, czy... -Jego.
To skomplikowane...
Cześć.
Dzięki Bogu.
Kto to?
To Jabbar.
Mój syn.
-Cześć. -Cześć.
Zapomniałaś książki od biologii.
Pomyślałam, że się przyda.
Miło z twojej strony.
Wiesz, co jest zabawne?
Przez chwilę myślałam, że mnie śledzisz.
Boisz się, że dobiorę się do barku.
Nie udowodnisz tego.
Okłamałaś ciocię Julię.
Twierdziłaś, że zasmuciło mnie, gdy zrezygnowała z opieki.
Bo wiem, że chcesz pieniędzy.
Naprawdę?
Czy raczej chcesz coś udowodnić cioci Julii?
Co?
Wystarczy. Następnym razem mnie w to nie wciągaj.
Przepraszam.
Trochę mnie wpędza w kompleksy.
-Trochę? -Tak trochę.
Czuję się naj najgorsza matka świata,
nieudaczniczka życiowa i takie tam.
Pokażesz cioci Sarah, nad czym pracujesz?
Dobrze.
Patrz.
Pamiętasz, jak mieszkałyśmy w motelu,
po rozstaniu z tatą
i nie miałyśmy pieniędzy, zabawek i w ogóle niczego?
Nie.
Ja pamiętam.
Tutaj.
Papierowe żółwie.
Amber mnie nauczyła.
Wiesz, kto nauczył Amber?
Mówiła, że ty.
To prawda.
Może zrobię coś do picia?
Mają tu niezły wybór.
Widzisz? To krem ślizgający.
Uwalnia to, co się zaklinuje.
Proszę.
Wystarczy, że zamkniesz oczy.
Odetchnij głęboko.
Wypowiedz magiczne słowa.
Śliski, ślizgać, ślimak.
-Presto... -I proszę.
Zadziałało.
No widzisz.
Naprawdę zadziałało.
Hej.
Czy zabicie deskami okien Haddie to przesada?
Powiedz, że wcześniej o tym nie myślałeś.
Oczywiście, że nie.
-Adam. -Przyszło mi do głowy.
Doprawdy.
Skarbie.
Zasnął.
Czyli...
Jesteś pewien, że jest twój?
Dlaczego? Bo wsadził palec do puszki?
Jeśli jest, masz zobowiązania.
Prawne i finansowe.
Myślałeś o tym?
Dobrze sobie radziłaś w szpitalu.
Crosby, to może być ważne.
Mówię serio. Jesteś dobrą mamą.
Jestem?
Zdecydowanie.
Dzięki. Za to, że zadzwoniłeś.
Spodziewałabym się raczej Adama albo Sarah.
Tych nieudaczników? Daj spokój.
Gdy mój ojciec dowiedział się, że z kimś jestem,
prawie dostał ataku serca.
Ile miałaś lat?
Szesnaście. Trevor Dunne.
Nosił naszyjnik z muszli, był opalony i...
Tata zabił ci okno deskami?
Mój tata był zupełnie inny.
Wierz mi.
Chodzi o to, że reakcja ojców na romanse córek
jest pierwotna.
Tylna część mózgu przejmuje kontrolę i...
Więc to silniejsze od niego.
Tak. Od ciebie też.
Czyli tata nie znosi Steve'a, nieważne, jaki jest fajny?
Tego nie powiedziałam.
W końcu mu przejdzie,
jeśli rzeczywiście jest fajny.
-Jest. -Naprawdę?
Dobrze.
Ale obiecaj mi, że przestaniesz się wymykać.
Przepraszam.
Tata jest bardzo zły?
Chyba przede wszystkim się boi.
Czego?
Straty ciebie.
Wchodzę, Drew.
Wciąż tu jestem.
Musimy pogadać o oszczędzaniu wody.
Teraz? Ja nie...
Twoi wujowie mieli ten sam problem.
Adam najbardziej.
Chyba chciał pobić rekord.
Miałem dzwonić do Guinessa.
Musimy robić to teraz?
Jeśli chodzi o testosteron,
Bravermanowie mają go pod dostatkiem.
-Dziadku... -To duma...
Powinieneś czuć dumę i zaszczyt
z bogatego libido Bravermanów.
Wiesz, co to libido?
O Boże. Nie teraz, błagam.
Ale nawet Braverman,
albo przede wszystkim Braverman,
musi kontrolować te dary.
Mówię tu o umiarkowaniu.
To znaczy...
Pamiętam przecież, jak to jest.
Byłem na urlopie w Bangkoku.
Trochę zaszalałem...
-Cześć. -Jak poszło?
-Wymiatałam. -Dobrze.
Bez ciebie by nie wyszło.
Cieszę się, że pozamiatałaś.
Jak poszło tutaj?
Wciąż śpi.
Dobra.
Co się stało z kciukiem?
Wypadek przy wędkarstwie.
Wciąż jestem twoim ulubieńcem?
Muszę skończyć tę sałatkę.
Obiecałam twojej mamie.
Szkoda. Wciąż jestem smutny.
Przestań.
Co nowego w temacie Yo-yo?
Coś ci pokażę. Chodź.
Jak długo tak siedzą?
Jakąś godzinę.
Hej.
Nie bój się. Nic nie powiem...
O niczym.
Obiecujesz?
Tak. hej.
Wyniosę to.
W górę.
Zabroniłaś mi z nim rozmawiać, tak?
Co mogę powiedzieć? Udało ci się.
Co mówiłaś?
Spójrz, Sydney.
Zrób to jeszcze, dziadku.
Dobrze.
Hej, Sydney.
Hej.
Tato.
To Steve.
Miło pana poznać, panie Braverman.
Co tam?