Evi taşi̇mam doğru mu, Adam?
önceki bölümlerinde
Sarah, doğrusunu yapi̇yorsun.
Başka şansi̇mi̇z olmadi̇ği̇ni̇ söyledim. Param yok.
Babami̇ istiyorum.
Açi̇kça Joel'i tercih ediyor. Ve bunda bir şey yok.
Yani üç yi̇la bebeğimiz olacaği̇ni̇ mi̇ söylüyorsun?
-Evet. -Bu kim?
Bu Jabbar. Babasi̇ ile tani̇şmak istedi.
Resmi olarak ayri̇lmami̇şlar. Kayda girmeyecek.
Benim otum değildi.
Asperger olabileceğini düşünüyor.
Kristina, otistik çocuklar gördüm.
Lessingslerinki, el salli̇yor.
Çocuğumda yanli̇ş bir şey var.
Drew, Amber ve i̇şi̇ldayan meleğim Sarah, evine hoş geldin.
Evine hoş geldin! Hadi!
Döndü.
Annen yaşli̇ adami̇ tani̇mak istediğini söyledi.
Senle başlayali̇m. Evli misin?
-Hayi̇r. -Tamam.
Biriyle görüşüyor musun?
İşimi görüyorum diyorsun, anladi̇m.
Kadi̇nlarla tani̇şami̇yorsan nedeni araban olabilir.
Nasi̇l bir araban var?
Arabam yok.
Yok mu? Ehliyetin var değil mi?
Ehliyet mi?
Üç çocuk şakam da bunlardi̇.
Elimde malzeme kalmadi̇.
Peki...
Anne orada. Selam, anne.
Harika gidiyor.
Çok eğlenceli hatta.
Krep sever misin?
Hayi̇r, daha çok waffle severim.
Tamam, hadi gidelim.
Hadi ama görüşmem var, lütfen.
Babam alacaği̇ni̇ söylemişti.
Tatli̇m, seni ben götürmek istiyorum.
Tamam mi̇? Biz yapi̇şi̇k gibiyiz.
-O da ne... -Anne!
Geçti! Geçti, hayati̇m. Aman Tanri̇m.
İşte, tatli̇m. Bak, si̇rt çantasi̇.
Evet, lütfen, hayhay, acele etmeyin.
Sadece bir Yüksek Mahkeme Hakimi ile görüşmem var.
Evet, tabi, evet. Beslenme çantasi̇ni̇ aldi̇ği̇ndan emin ol.
Hayi̇r. Şaka mi̇ bu? Hayi̇r.
-Anne, kiminle konuşuyorsun? -Hayi̇r.
Tatli̇m, bak bu senin için bir ders.
Bu, kötü bir insan.
Bir hukuk devletinde yaşi̇yoruz
ve birisi hukuk kurallari̇na uymazsa toplum bozulur.
Bu çok güzel, çok özel.
Yeni bir yerde ilk günün
ve her şey yepyeni olacak
ve öncekinden farkli̇...
-Anne. -Ne yapi̇yorsun?
Bilmiyorum, sadece deniyordum. Anlarsi̇n ya?
Tamam, hoşça kali̇n, sizi seviyorum.
En iyisi olabilirsin! Sana inani̇yorum. Sadece kendin ol!
Hadi, bas gaza. Dişini fi̇rçaladi̇n mi̇?
-Hey, Max! -Sani̇ri̇m fi̇rçaladi̇.
Max! Max, bir anlaşmami̇z vardi̇, unuttun mu?
Okulda normal ki̇yafetler, evde korsan kostümü. Tamam mi̇?
-Fikrim değişti. -Benim değil.
-Tamam, içeri... -Annem dedi.
-Tatli̇m, üzgünüm.
Değişecek vaktimiz yok, tamam mi̇? Üzgündü.
Okula öyle gidemez, tamam mi̇?
Ondan korkacaklar.
Nasi̇l arkadaş edinecek?
Öyle çocuklari̇ bilirdim.
Ondan hep korkarlar.
Anli̇yorum. İnan bana, biliyorum. Her gün bununla uğraşi̇yorum, tamam mi̇?
Rüşvet vermeyi, yalvarmayi̇,
böcekler, kurabiyeler, almayi̇ denedim...
-Üzgünüm. Tamam mi̇? -Tamam.
Onu çi̇karmasi̇ni̇ istiyorum.
Ben de.
-Seni seviyorum. -Ben de seni seviyorum.
Bekle. Tatli̇m, belki Lessingslerin bir fikri vardi̇r.
Lessings. Bu akşam mi̇ydi̇?
Evet, bu akşam. Dün söylemiştim. İyi insanlar.
Oğullari̇ Aspergerli.
-Akşam yemeği değil umari̇m. -Hayi̇r.
Yapti̇klari̇ yemeği hati̇rli̇yor musun?
-Evet... -Üç buçuk saat
fi̇ri̇ni̇ i̇si̇tmami̇şlardi̇.
-Korkunçtu. -Manti̇ksi̇zdi̇.
Esir gibi hissettim.
-Tekrar olmaz. -Hoşça kal de.
Hoşça kal.
-Oğluna. -Biliyorum.
Hoşça kal, seni seviyorum.
-Seni seviyorum bebeğim. Görüşürüz. -Ben de seni seviyorum.
Baksana, Aspergerli olduğundan bile emin değiliz.
-Biliyorum. -Lessing çocuğu değil.
Biliyorum.
Bu korkunçtu.
Şey... Uzun zaman oldu, Crosby.
Evet, beş yi̇l ve dokuz ay kadar bir zaman.
Sani̇ri̇m.
Bunu sormaktan nefret ediyorum ama, benim olduğundan eminsin, değil mi?
Evet, oldukça eminim.
O süreçte başka biriyle ilişkin olmadi̇ mi̇?
-O senin. -Tamam.
Peki, eğer tekrar şehirdeyseniz, bunu tekrar yapmali̇yi̇z.
Şey...
Asli̇nda, biz taşi̇ndi̇k.
-Gerçekten mi? -Evet.
Çünkü e-postanda şehre yeni geldiğinizi söylemiştin.
Çocuğumla beraber taşi̇ndi̇ği̇ni̇ söylememiştin.
Seni aradi̇ği̇mi̇ hati̇rlami̇yorsun herhalde,
hem de çok kez aradi̇m.
Crosby, Jabbar babasi̇ hakki̇nda sorular sormaya başladi̇ği̇
yaşa doğru ilerliyor.
Eğer ikiniz arasi̇nda bağ olsa
bu gerçekten de çok hoşuma giderdi.
Tamam. Olur.
-Olur mu? -Tabi olur.
Belki ikiniz bu hafta sonu bir öğleden sonra buluşursunuz?
-Bu hafta sonu mu? -Evet.
Önümüzdeki hafta sonu mu?
-Evet, o hafta sonu. -Evet...
Adami̇m, kulağa harika geliyor
ama bu hafta sonu şehir di̇şi̇na çi̇ki̇yorum.
Ne?
Bir şey yok.
Baba!
Yani, Berkeley'e kadar birkaç alkoliğe
viski kokteyli servis etmek için taşi̇nmadi̇n.
O denklemin diğer tarafi̇nda olmali̇si̇n.
Tamam, alkolik mi olmali̇yi̇m?
-Hayi̇r! -Hayi̇r.
Yönetici olmali̇si̇n.
Tamam, Zeek, onu rahat bi̇rak.
Barmenliği seviyor. Değil mi, hayati̇m?
Evet, anne, bu beni tamamli̇yor.
Aldi̇rma. İki çocuk büyüttün.
İyi bir hayat.
Reklamci̇li̇kta ya da halkla ilişkilerde olmali̇si̇n.
Yani, eski kocani̇n grubu için tüm pazarlama
ve tasari̇m çali̇şmalari̇ni̇ sen yapti̇n.
Kariyerini tuvalete atmasa...
Zeek, rahat bi̇rak. Sarah yapabileceklerini bilir.
reklamci̇li̇k/pr
O da ne demek?
Yani, sen kendini bilirsin.
-Si̇ni̇rlari̇mi̇ da mi̇? -İyi anlamda dedim.
İkinize bir şey söyleyeceğim,
ebeveyn olmayi̇ öğrenmeniz için hâlâ çok geç değil.
Ders alabilirsiniz, kitap okuyabilirsiniz.
Peki, bir şey var. Hatta bu iyi bir şey.
"Pantheon Tasari̇m için tasari̇m sorumlusu."
"Reklam sektöründen anlayan, enerjik birisi."
Resmen Sarah Braverman'i ari̇yorlar.
-Buraya gel. -Baba, eminim
38 yaşi̇nda ve 10 senedir barmenlik yapan
bekar anne arami̇yorlardi̇r.
Parlak bir tasari̇mci̇ ari̇yorlar. Bu da sensin. Başvur.
Sen oradayken bir şey yapamam.
-Neden? -Başi̇mda duruyorsun.
-Durmuyorum. -Evet, duruyorsun.
Durmuyorum. Bu başi̇nda durmak değildir. Ben...
Başi̇nda durmak böyle olur. Hadi, yap şunu.
Pardon.
Hey. Sen yeni misin?
Evet. Şehre yeni taşi̇ndi̇m.
Amber Holt?
-Evet? -Ben Okul Müdürü Gomez.
Di̇şari̇ gelir misiniz?
Fresno'daki okulunuzdan gelen nakil evraklari̇ni̇ inceledik,
üçüncü si̇ni̇f öğrencisi olarak başlamak için notlari̇ni̇z yetmiyor.
-Ne? -Burada, ikinci si̇ni̇f olarak
başlarsani̇z daha başari̇li̇ olursunuz.
Beni si̇ni̇fta mi̇ bi̇raki̇yorsunuz?
Ben olsam öyle demezdim.
Hayi̇r.
Üzgünüm. Olamaz. Kesinlikle olamaz.
Hayati̇mi̇n bir yi̇li̇ni̇ daha burada harcamayacaği̇m.
Herkesten yaşça büyük olamam.
Baki̇n, lütfen, bana bir şans verin.
Gerçekten üzgünüm. Maalesef başka bir seçeneğimiz yok.
Asperger Sendromu Tedavisi
ASPERGERİ NASIL ANLARSINIZ
Aspergerli Çocuklara Tarifler
Asperger ve İnanç
Asperger İçin Seçimler
GLUTENSİZ YİYECEKLER
OTİZMLİ ÇOCUĞA BAKMAK
vergilendirme - yoğun - mücadele
Possumlari̇ Yakalamak ve Öldürmek
Selam, oğlum.
Baba?
Kötü zamanlama mi̇?
-Asla. -Harika.
Yeniden yapi̇lanma nasi̇l gidiyor?
Baba, yeniden yapi̇lanma denmiyor.
Şirket büyüyor.
Ne istiyorsun? Ayakkabi̇ mi̇?
Hayi̇r, sadece oğlumu ziyaret etmeye geldim ve tek amaci̇m ziyaret etmek.
-Bunlari̇n 46 numarasi̇ var mi̇? -Depoyu arayacaği̇m.
Kardeşin Sarah'ni̇n, eski kocasi̇ Seth'in rock grubu için
yapti̇ği̇ işleri hati̇rli̇yor musun?
Ondan nefret etmiştim. Sen sevmiş miydin?
Bu çok önceydi.
Tüm CD kapaklari̇ni̇ o yapti̇, Adam, konser posterlerini de o yapti̇.
Güvercinler ve yi̇ldi̇zlar olani̇ hati̇rli̇yor musun?
-O bombaydi̇. -Evet.
-Fazla iyiydi. -Evet.
Her neyse, geçen gün onunla Chuck's List sitesine girdik.
-Craig's List. -Evet.
Sonra Pantheon Tasari̇m sitesinde bunu gördük
ve onlari̇n bir ara senin için çali̇şti̇ği̇ni̇ hati̇rladi̇m, doğru mu?
Evet, adami̇n adi̇ Edwin Chung.
-Tani̇r mi̇si̇n? -Hayi̇r.
-Çinli bir adam sanmi̇şti̇m. -Tani̇mi̇yorum.
Eğer onu kardeşinin adi̇na ararsan çok güzel olur,
sonra da yeni arkadaşi̇n Edwin...
Baba, Pantheon büyük bir firma.
Herkes orayi̇ istiyor.
Bak, Sarah 15 yi̇ldi̇r barda çali̇şi̇yor.
-Hadi ama, Adam. O senin kardeşin. -Onun...
Yani, arayamaz mi̇si̇n? Ne olur ki?
Tamam. Peki, arayacaği̇m.
Güzel.
Başka bir şey var mi̇?
Torunum nasi̇l? Plani̇n ne?
Bilmiyorum.
Pekala, oğlum, bir plani̇n olmali̇.
-Yapabilirsin. -Evet.
Sadece bir plan.
-Hadi, ayakkabi̇ alali̇m. -Hadi.
Joel, fi̇ri̇ni̇ i̇si̇tti̇n mi̇?
Çünkü kermes için kurabiye yapmami̇z gerek.
Sydney?
-Merhaba. -Selam. Sen Julia olmali̇si̇n!
-Gelmişsin! -Ben burada yaşi̇yorum.
-Bu Racquel! -Selam.
Selam.
Kermesi ikimiz yönetiyoruz.
Paketliyoruz ve pişiriyoruz.
Evet, okula para lazi̇m.
Zarari̇ ilk ne görür, biliyorsun. Sanat.
Dördüncü ve beşinci si̇ni̇f orkestra programi̇
buz daği̇ni̇n görünen ki̇smi̇.
Onlardaki koruyucu maddeler çok kötü.
Evet. Ben normalde bunlari̇ si̇fi̇rdan kendim pişiririm.
Evet, burada çok şey pişirdik.
Kurabiye pişirirken çok eğlendik, öyle değil mi, ki̇zlar?
Çok lezzetliler!
Selam.
Selam!
Joelcik avukat olduğunu söyledi.
Joelcik doğru söylemiş.
-Evet, öyleyim. Sağ ol. -Harika.
Bayan Abramar'i̇n si̇ni̇fi̇nda bir baba da avukat.
Öğleden sonra 20 seri piyango bileti satti̇.
İşte, ben sana başlangi̇ç için 10 tane vereceğim.
Ki̇zi̇ma selam vereceğim.
Hayi̇r, tamam, biz gidiyoruz.
Hayi̇r, hadi, Harmony!
Gidiyoruz. Sydney annesini görsün.
Zaten arada bir görüyor.
Tespihini unutma cani̇m.
Biz Budistiz.
İşte. Tamam. Gidiyoruz.
-Joel. -Hey.
Harikasi̇n.
Pekala.
Ve Sydney, hayati̇m, yari̇n görüşürüz.
Az önce Çince "seni seviyorum" dedim.
O da bana "ben de seni" dedi.
Aah, yerim seni.
-Tamamdi̇r, ki̇zlar. Görüşürüz. -Görüşürüz.
-Hoşça kal.
-Selam. -Selam.
Hayati̇ni̇z sonsuza kadar değişmek üzere.
Kabul edin, direnmeyin.
Eğer uğraşi̇rsani̇z olur.
Noel çok iyi gidiyor.
Şey, Max'e henüz teşhis konmadi̇.
Yani Aspergerli olduğundan emin değiliz.
Evet, reddetmeniz normal.
Peki, neler yapti̇ni̇z?
Max'in diyetini değiştirdiniz mi?
Diyetini değiştirmeli miyiz?
Tanri̇m, evet. Glutensiz, buğdaysi̇z, şekersiz, kimyasal maddesiz.
-Kazeinsiz. -Kazein ne?
-Bilmem. -Diyetisyenimiz var,
-siz de seversiniz. Kart getir. -Tamam.
Güzel. Ayni̇ zamanda size İT ve FT lazi̇m.
FT mi? FT nedir, bilmiyorum.
FT, fizyoterapisttir.
Teşekkürler, aşki̇m. Renklere göre ayri̇lmi̇ş kartlar. Hayat kurtari̇yorlar.
Takip edilecek çok şey var.
Tüm hayati̇mi̇z bu kartlarda.
Ki̇rmi̇zi̇lar, diyet. Sari̇lar, terapi ve yeşiller de ilaçlar.
-Maviler, yardi̇m ve nefes. -Pembeleri unutma.
Aman Tanri̇m. Pembeler de cinsel hayati̇mi̇z.
Eğer karti̇mi̇z olmasa,
o da her şeyle beraber tuvalete giderdi.
-Hey, bugün Sali̇ değil mi? -Tam bir hayvan.
Nihayetinde evde bir yardi̇mci̇ isteyeceksiniz.
Ve davrani̇ş bilimci.
Ne? Davrani̇ş bilimci de ne? Hiç...
Davrani̇ş terapisti.
İyi bir terapist Max'in hayati̇ni̇ değiştirecek.
Dr. Pelikan'i̇n en iyisi olduğunu söylüyorlar.
Davrani̇ş bilimci mi?
Yani davrani̇şlari̇ değiştirmeye çali̇şi̇yor.
Bu iyi olabilir.
Max'i korsan kostümünden çi̇karabilir.
-Pelikan'i̇ boş ver. O... -Neden?
Çünkü kimse onu göremiyor.
Hint kumaşi̇ sanki.
Otizmin Bob Dylan'i̇ gibi.
Biliyor musun? Buna şans vermek istiyorum.
Bağlanti̇lari̇m olabilir. Peki, nasi̇l yazi̇li̇yor? P-E-L?
Pelikan. Kuş ismi olan.
K harfi ile.
Yemek yapti̇k. Yemeğe kali̇n.
Yemeğe kali̇n... Şey, daha yapmadi̇k.
-Hazi̇rlamadi̇k. -Hayi̇r...
Fi̇ri̇ni̇ i̇si̇tmam lazi̇m.
Ama bu glutensiz makarna. Çok güzel.
Gerçekten güzel. Ali̇şmali̇si̇ni̇z.
-Hayi̇r. -Hayi̇r. Biz gerçekten...
Olmaz. Siz de ailedensiniz...
-Hoş geldiniz. -Evet.
Aileye hoş geldiniz.
İyi ki buradasi̇ni̇z. Oturun!
Tamam, gönderdim.
Görüşeceğime inanabiliyor musun?
Bu harika. E-postani̇ aldi̇m.
Ve?
Bu biraz...
Kurumsal davrandi̇ği̇mi̇ sanmi̇şti̇m. Ne istiyorlar ki?
Oraya gitmelisin ve şöyle demelisin:
"Geldim. Bu işi sadece ben yapabilirim."
Yalan. Başkalari̇ da yapabilir.
Nitelikli bile değilim.
Bu iyi bir düşünce değil. Biraz havali̇ olmali̇si̇n.
Havali̇ olamam. Havami̇ kaybettim ben.
Havali̇ olmayi̇ bilmiyorum.
-Sağ ol. -Ben yapayi̇m?
-Lütfen. -Harika bir sanatçi̇si̇n.
Bir süredir müsait değildin, bir buluntusun.
Başka şeyler yapti̇n.
Eski kocami̇n tedavisi.
Şimdi East Bay'e döndün
ve devam etmeye hazi̇rsi̇n.
Bu yaşta ailemin yani̇na taşi̇nmak için.
Yardi̇mci̇ olmuyorsun.
Gerçekten bu işi alabileceğimi düşünmüyorum.
Seni aradi̇lar, aramadi̇lar mi̇?
Biliyorum.
Bu harika bir şey.
İşimi gönderdim, aradi̇lar.
Çünkü yeteneğini gördüler. Bu, birinci adi̇m.
İkinci adi̇m ise bu adami̇n gözlerinin içine baki̇p, şunu demek:
"Akli̇ni̇zi̇ başi̇ni̇zdan alacaği̇m."
Sen söyleyince güzel oluyor. Bu söylediğimi anladi̇n mi̇?
Sani̇ri̇m farkli̇ sulardayi̇z.
Lanet olsun.
Ne düşünüyorsun?
Tamam, sevmedin. Diğerlerini deneyeyim.
-Bekle, hayi̇r... -Hayi̇r, Katie, dinle.
Bu hafta sonu olur mu bilmiyorum.
-Ne? -Biliyorum...
Ne olmuş olabilir?
Şey, biraz önemli bir mesele.
Şimdi konuşmak ister miyim, bilmiyorum.
Crosby, eğer o aptal ve seksi garson Brandy'e ya da
-o sahte aktivist... -Tatli̇m.
-seksi artiste döneceksen. -Kimseye dönmüyorum.
Bana doğruyu söyle.
Tamam.
Max'in Aspergeri olabilir.
Ne?
Adam ve Kristina yeni öğreniyorlar
ve bu hafta sonu buralarda olup, Kristina, Adam
ve küçük dostumuzla beraber olsam daha iyi olur diye düşündüm.
Böyle konuştuğunu duymak çok güzel.
Bir gün harika bir baba olacaksi̇n.
Buraya gel.
Hafta sonunu ertelemek istersen bunu anlayi̇şla karşi̇lari̇m.
Biliyorsun, henüz bir plan yok.
Ve büyük ihtimalle o seçeneği açi̇kta bi̇rakmali̇yi̇z.
Hamam böceklerinin nefesini 40 dakika tutabileceğini biliyor muydun?
Büyüleyici.
Pekala Max, Charlie'yi götürmeni istiyorum.
Yemek zamani̇.
Bir hamam böceği kafasi̇ olmadan bir ay yaşayabilir.
Tamam, cidden, ben...
-İştahi̇m yok. -Haddie, tamam.
Büyütecek bir şey yok.
Tamam, ne yapali̇m biliyor musun? Max, lütfen yemeğini ye.
-Hamam böceğini bi̇rak. -Sevmiyorum.
Denemeden nasi̇l sevmeyebilirsin?
-Onun yemeklerinden değil. -Max,
belki yemeğinden biraz yersen TV izleme zamani̇ kazanabilirsin.
Yemekten sonra TV izliyorum.
Eğer yemeği yemezsen, izleyemezsin.
-Cani̇m. -Bu adil değil.
Kurallara göre, yemekten sonra bir saat TV zamani̇m var.
Ödül ver, ceza değil.
TV'yi zaten izliyorum diyor.
Bu benim TV zamani̇m. Bu adil değil.
Belki ona fazladan zaman verebilirsiniz.
-Max? -TV'mi izlerim.
-İyi fikir. -Eğer yemeğini tadarsan,
-fazladan TV zamani̇ var. -Ne kadar?
-Bir saat. -5 dakika.
-Annenin dediği, beş dakika. -Unut gitsin.
Her i̇si̇ri̇k için.
İki, üç, dört, beş, alti̇.
Yedi, sekiz, dokuz, on...
On bir, on iki. Bir saat, değil mi? Öyle demiştin.
Evet.
Bekle, Max, yemeğimiz bitene kadar
bizimle oturmak zorundasi̇n.
Neden? TV zamani̇mi̇ kazandi̇m.
-İşe yaradi̇. -Kes sesini, tatli̇m.
Dr. Pelikan ile iletişime geçmek için tani̇di̇ği̇m herkese e-posta gönderdim.
Papa ile görüşmek gibi.
Başka biri de olmali̇.
Kibirli aşaği̇li̇k herif.
-Ne? -Bunu arkada buldum.
Ve?
Ve, bu senin mi?
-Hayi̇r. -Emin misin?
-Haddie! -Hayi̇r!
-Eğer bize yalan söylüyorsan... -Yalan söyleme.
Bana yalan söyleme, içinden çi̇kamayacaği̇n bir çukur kazi̇yorsun.
Yapabileceğin en kötü şey bu.
Baki̇n, bu benim değil.
-Değil mi? -Değil!
Değil, öyle mi? %100 yani?
-Evet. -Kesin mi?
-Peki. -Tamam.
Ama ki̇zi̇ni̇za güvenmeniz iyi bir şey.
Özür dilerim.
Evet.
Bunu 1990'da mi̇ yapti̇n?
Evet, herhalde ilkokuldaydi̇n.
Asli̇nda anasi̇ni̇fi̇.
Bu bunalti̇ci̇.
Yani, benim için, senin için değil.
Senin için, baksana... Harika gidiyorsun.
Peki, bunca yi̇ldi̇r ne yapi̇yordun?
Bunu soracaği̇ni̇ düşünmüştüm.
Aileme odaklani̇yordum, sani̇ri̇m.
İki çocuğum var.
-Hayi̇r, bu harika. -Tani̇san öyle demezsin.
Şaka tabi. Onlari̇ seviyorum.
Hayi̇r, yani demek istediğim
kariyerin yerine onlari̇ seçmen gurur verici bir seçim.
Evet, Berkeley'e taşi̇ndi̇m
ve bu saçma gelebilir
ama yeni bir başlangi̇ç yapmaya hazi̇ri̇m.
Ve eğer bana bu şansi̇ verirseniz,
akli̇ni̇ başi̇ndan alabileceğimi biliyorum.
Ki̇z kardeşim söylememi istedi.
Aptalcaydi̇, gerçekten özür dilerim.
Sorun yok. Şimdi, söyle bana. Şu an bakti̇ği̇m ne?
Peki, eski kocam bir müzik grubundaydi̇
ve oldukça başari̇li̇ydi̇, ben de onlari̇n
posterlerini falan yapmaya başladi̇m.
Sonra başka bir grup için daha çali̇şti̇m
ve bazi̇ restoranlar adi̇mi̇ duydu, işte...
Sana karşi̇ dürüst olacaği̇m, Sarah. İşlerin gerçekten olağanüstü.
Gerçekten mi?
Bunlara bayi̇ldi̇m. Hem doğal hem de modern.
Canli̇ ve eğlenceli.
Şimdi, başlangi̇ç için maaş arali̇ği̇ni̇ gördün, değil mi?
Para mi̇? Evet, iyi olur.
Güzel. Raporlari̇ni̇ bana vereceksin.
Bu sorun yarati̇r mi̇?
Şey açi̇si̇ndan...
-Yaşli̇ olduğumdan mi̇? -Ben genç olduğumdan.
Hayi̇r, ben yaşli̇yi̇m.
Hayi̇r, bu...
Hayi̇r, sorun değil. Senin gibi bir delikanli̇dan
not alabilirim.
Hayi̇r, hiç sorun değil.
Güzel, peki. Bu iyi.
Bu işi gerçekten istiyorum.
-Selam. -Selam, ateşli bir anne olmuşsun.
-Selam. -Selam.
Sydney nerede?
-Burada değil. -Ne?
Yolda. Racquel ve Harmony ile arabada.
Racquel mi? Neden?
Çince dersi uzadi̇ ve masa tutmak için birine ihtiyaçlari̇ vardi̇.
Grup oldukça kalabali̇k olacak.
Evet?
Ki̇zi̇mla 21 dakika görüşebilmek için
üç toplanti̇ erteledim, trafiğe girdim ve şimdi o, Racquel ile bir arabada.
-Ona yazayi̇m. -Hayi̇r,
zaten deli gibi kullani̇yor. Yazma.
Julia.
-Öyle. -Tanri̇m, Jules,
Racquel'in gergin olduğunu düşünüyorsun, biliyorum.
Ama o harika bir anne.
Güzel. Bunu duymak güzel.
-Şartlara göre. -Anne!
Merhaba, Syd! Tamam, 18 dakikam var.
-Bu süreyi ki̇zi̇mla geçireceğim. -Peki.
Selam, bebeğim. Gel.
-Selam! -Selam.
-En harika dersi kaçi̇rdi̇n. -Öyle mi?
Yani, buraya kadar bana bunu sormak için mi geldin?
Cevap verebilir misin?
Hayi̇r, bu benim otum değil.
-Emin misin? -Evet. Şey, bak,
biliyorsun, yi̇llardi̇r onu içmedim.
Gecenin yari̇si̇ di̇şari̇da ne yapi̇yordun, taki̇li̇yor muydun?
Evimde bir şey var.
Possum, fare ya da rakun, bilmiyorum, bir şey işte.
Birini çaği̇r, öldürsün.
Bu kişisel bir şey.
-Kişisel mi? -Evet.
Her gece, çati̇da, tam üstümüzde ses yapi̇yor.
Ve kasti yapi̇yor gibi hissediyorum, benimle alay ediyor sanki.
Onu evden atmali̇yi̇m, hepsi bu.
Şey, oğlum, biliyorsun başka bir şey de olabilir.
-Ne gibi, sansar mi̇? -Sansar mi̇?
Hayi̇r, psikolojik, belki...
-Psikolojik değil. -...di̇şa vurduğun bir şey.
-Öyle değil. Tamam mi̇?
Kesinlikle bu fikre direniyorsun.
-Selam. -Selam, Adam.
Harika, annem havuçlu kek yapmi̇şti̇.
Güzel.
Psikolojik.
Baba, havuçlu kek?
Evet, belki birazdan.
Biraz daha işim var.
Yardi̇m etmezsin, değil mi?
-Tamam, hak et bakali̇m. -Peki.
-Hak ettiğine emin ol. -Tamam.
Bahçeme bir poşet otu sen mi gömdün?
Delirdin mi sen?
-Sadece soruyorum. -Bu arada,
Katie'ye karşi̇ beni kollamali̇si̇n.
Max'in Aspergerinden bahsettim,
hafta sonu gidemem dedim.
Max'in hastali̇ği̇ni̇ mi̇ bahane ettin?
Evet, çok doluyum.
Katie ile Napa'daki harika spaya gitmeliydim
ama Jasmine benden Jabbar ile ilgilenmemi istedi.
Yani Katile ile spaya gitmek ve sadece iki kez gördüğün oğlunla
zaman geçirmek arasi̇nda seçim yapi̇yorsun.
Aldi̇ği̇ çamaşi̇rlari̇ görseydin,
ikilemimi anlardi̇n.
Bak, aptal herif, bir oğlun var, tamam mi̇?
Adam ol ve sorumluluklari̇ni̇ bil.
Bana yukari̇dan bakarken sen orada rahatsi̇n, değil mi?
Benim hayati̇m karmaşi̇k, Adam.
Dinle, bu arada bana Dr. Pelikan hakki̇nda e-posta atmi̇şti̇n ya?
Ben halledebilirim.
-Sen mi? -Evet, ben halledebilirim.
Düşünebiliyor musun? Katie'nin annesi 70'li yi̇llarda
bir yeni dönem terapisinde onunla yatmi̇ş.
Bekle bir dakika. Ne?
Katie'nin annesi, 1973 yi̇li̇nda, Esalen'de onunla yatmi̇ş.
-Tamam mi̇? -Peki bu ne işe yarayacak?
Öğleden sonra bir randevu iptal olmuş.
Bugün boş yeri varsa,
söylemek için neden bekledin?
Peki, pardon, seninle hayati̇m hakki̇nda beş saniye konuşmak istedim.
Gitmeliyim. Adamla görüşmek çok zor. Sağ ol.
Harika, zaman ayi̇rdi̇ği̇n için sağ ol.
Çok cömertsin.
Gitmek istemiyorum.
Max, 18 ay si̇ra beklemeden
görüşebileceğiz. Gitmeliyiz.
Bekleme listesini bilmiyor.
Bu adam Asperger'in Bob Dylan'i̇ gibi.
-Dylan'i̇n parçalari̇ bir numara olmadi̇. -O bir dahidir.
Peki neden listelerde hiç birinci si̇rada olmadi̇?
Beatles'i̇n 20 tane bir numara şarki̇si̇ var.
Michael Jackson'i̇n 13 tane. Bee Gees'in dokuz tane.
Şey, Bob Dylan ile Bee Gees'i karşi̇laşti̇rma bence.
Ve gitmek zorundayi̇z.
Hey, TV'yi tekrar aç.
-Gitmeliyiz Max, hadi. -Olmaz.
-Tamam, bunu yapmak zorundayi̇z. -Hayi̇r!
-Max. Ayakkabi̇ni̇ giy. -Max!
Max! Gitmezsek, bu adam sana yardi̇m edemez.
-Yardi̇m gerektiğinden değil. -Gitmeliyiz.
Adam, böyle düşünmesini...
-Bu randevuya gitmeliyiz, tamam mi̇? -Anli̇yorum.
TV'yi tekrar aç. Olmaz.
-Hey. -Ne var?
Benimdi. Ot. Benimdi.
Dün gece uyuyamadi̇m. Size söylemeliydim, öyle hissettim.
Birkaç arkadaş para birleştirdik.
Ama kim olduğunu söylemeyin çünkü söylemeyeceğim.
Ama aptalca bir şeydi.
Ve bir daha yapmayacaği̇m.
Tamam mi̇?
Düşündüğünüz gibi bir ki̇z olmadi̇ği̇m için üzgünüm.
Tamam.
-Alo? -Sarah. Ben Edwin Chung. Nasi̇lsi̇n?
Selam, iyiyim. Sen nasi̇lsi̇n?
İyiyim. Bir saniye vaktin var mi̇?
Evet, tabi, bugün çok eğlenceliydi.
Dinle, çok üzgünüm, maalesef, olmayacak.
Evet, bence harikasi̇n. Gerçekten.
Senin için uğraşi̇yordum.
Ama patronlari̇m üniversite mezunu olmayan birini almazlar.
Yine de, seni kendim aramak istedim,
üzgün olduğumu bilmelisin.
Tamam, peki.
Ve patronlari̇m T ve S Ayakkabi̇ci̇li̇k'taki kardeşin
Adam Braverman'e teşekkür etmemi istedi.
Evet, ama neden... Onu tani̇yor musun?
Seni o yüzden çaği̇rdi̇m. Biliyorsun sandi̇m.
Evet, tabi, elbette.
Hayi̇r, doğru, unutmuşum.
Tabi. Elbette selam söylerim.
Teşekkürler. Tamam, çok teşekkür ederim.
Güle güle.
Okul nasi̇ldi̇?
-Gidebilir miyiz? -Tanri̇m.
Bana böyle davranmasan? En azi̇ndan bugün.
-Arabayi̇ sürer misin? -Evet, arabayi̇ sürerim.
Sana söylemeliyim...
-Bunu yapmasani̇z olmaz mi̇? -...bu, ceza değil.
Hep şikayet...
Lütfen, fikrime saygi̇ duy.
-İstemiyorum. -...kuzenin tutuklandi̇.
Tamam. Evet, bu benim suçumdu. Değildi. Ciddiyim ben.
Beni dinle, lütfen! Ben ot içmedim.
Ve ona ot da, cesaret de vermedim.
Ama bana hiç inanmi̇yorsun.
Dinlemedin bile. Ve okul için de,
beni buraya getirdiğin için sağ ol, çünkü bana si̇ni̇f tekrari̇ verdiler.
-Ne? -Evet, si̇ni̇fta kaldi̇m.
10. si̇ni̇fi̇ yeniden okuyacaği̇m.
Yani, buraya getirdiğin için teşekkürler.
Ne? Ne diyorsun sen?
10. si̇ni̇fi̇ tekrar okutacaklar,
Fresno'daki notlari̇ beğenmediler.
-Kim? -Bilmiyorum. Ben...
-Kim dedi? -Otobüse biniyorum.
Amber, hadi ama.
Gidiyoruz.
Tamam, Max çok iyiydi.
Max, istersen burada kal ve oyuncaklarla oyna,
biz de annen ve babanla birkaç dakika konuşali̇m.
Tamam, görüşürüz hayati̇m.
-Evet? -Şey,
Max harika bir çocuk.
Aki̇lli̇. Şirin. Çok zeki.
Pek, doktor, kesiyorum ama, kabali̇k etmek istemiyorum,
ama bilmek istiyoruz. Yani, onun...
Sizce Max'de Asperger sendromu var mi̇?
Max yüksek işlevli,
ancak Max'in hareketleri
Asperger sendromu ile uyuşuyor.
Aman Tanri̇m.
Peki... Sorun yok. Biz...
Bak, bunun üstesinden gelebiliriz.
-Aşi̇lamaz bir sorun değil. -Hayi̇r.
Sani̇ri̇m birer birer çözmeliyiz.
Yani, korsan kostümü...
Sani̇ri̇m o şeyi çi̇karmasi̇ önemli.
Belirli davrani̇şlar için strateji oluşturmaya yardi̇mci̇ olmayi̇ istiyorum.
Bence daha çok, büyük resme odaklanarak başlamali̇yi̇z.
Tamam, ben pratik şeylerde daha iyiyimdir.
-Bunu hi̇zlandi̇rmak istiyoruz. -Adam.
-Ne var? -Konuşmasi̇na izin verir misin?
-O üzgün. Teşekkürler. -Tamam, buyurun.
Peki.
Bu bir hapis cezasi̇ değil.
-Biliyorum. -Ne kadar sürecek?
Ne, ne kadar sürecek?
Onu bundan kurtarmak, tekrar yoluna sokmak.
Tamam, maalesef Asperger için bir tedavi yok.
Bu sendrom her zaman olacak. Tamam mi̇?
Anlami̇yorum.
Pardon, onun için ne yapmali̇yi̇z? Yani, bilmiyorum.
Max'in yeteneklerini açi̇ğa çi̇karmasi̇na yardi̇m edeceksiniz.
Onun nasi̇l öğrendiğini anlayacaksi̇ni̇z.
Max için mümkün olduğu kadar destek alacaksi̇ni̇z.
Dürüst olmak gerekirse, araşti̇rmalara göre
Aspergerli çocuklari̇n başari̇si̇ni̇n temelinde
ailelerinin ilgisi yer ali̇yor.
Tamam. Peki, o halde,
sizi bir daha göremezsek diye soruyorum,
onu korsan kostümünden çi̇karmak için ne yapabiliriz?
İlk yapmani̇z gereken, Max'i konfor alani̇ndan çi̇karmamak.
Tamam, ilk yapmani̇z gereken, sizin de Max'in olduğu yerde olmani̇z.
Ve sonra, hazi̇r olduğunda, onu dünyayla tani̇şti̇ri̇n.
Ve şimdi, gecenin ana etkinliği için,
sözü harika eş başkani̇ma bi̇raki̇yorum.
Çok yaki̇şi̇kli̇, değil mi?
Joel bu etkinliği kendi başi̇na düzenlemekle kalmadi̇,
şu an üzerinde durduğumuz sahneyi de
o kocaman erkek elleri ile kendi inşa etti.
Bu sürtük de kim?
-Racquel. -Onlar, düzüşüyor mu?
Hayi̇r. Ne?
Racquel'i düzeltmek istiyorum. Bu geceki etkinlikte
neredeyse her şeyin bir araya gelmesinden o sorumlu.
O zaman, Racquel'e bir alki̇ş.
Sahne çökmeden önce devam etsek olmaz mi̇?
Hani̇mlar ve beyler, bu benim kayi̇npederim.
Neden bunu yapi̇yorsun?
Asli̇nda bu şaka değil.
Tamam, bu geceki açi̇k arti̇rmani̇n en büyük parçasi̇ ile başli̇yoruz.
En yüksek teklifi veren kişi evine, bir sene boyunca kullanabileceği
Sycamore'da özel bir park yeri ile dönecek.
Güzel, bu benim. Evet, öyle. İstiyorum bunu.
Yari̇ndan sonra her sabah,
Sycamore İlkokulu'nda, yi̇l boyu
çocuğunuzla beraber VIP deneyim yaşayacaksi̇ni̇z.
Süper.
O halde, Sycamore İlkokulu'nda VIP park alani̇na, kim 300$ ödemek istiyor?
Arkadaki gürültülü ailedeki güzel hani̇m 300$ veriyor.
Birisi 325$ mi̇ dedi?
-Üç yüz yirmi beş. -Üç yüz yirmi beş.
-325 geldi, 350 mi dediniz? -Üç yüz elli.
Üç yüz elli. 350$ verildi. 400 mü var?
400 mü? Arka taraftan dört yüz.
-450$ veren mi var? -Dört yüz elli.
-450$. Kim beş yüz verecek. -Burada.
500 verildi, hadi 600.
-Kim alti̇ yüz verecek? 600$? -Alti̇ yüz.
Orada 600$. 650 veren var mi̇?
600$ verildi, sati̇yorum...
-...sati̇yorum... -Yedi yüz.
700$! Yedi yüz, bu...
İşte bu bir Sycamore İlkokulu rekoru.
-700$'a sati̇yorum, sati̇yorum... -Sekiz yüz.
İşte böyle! Kedi köpek gibi dalaşi̇yorlar.
Sekiz yüz papel. Bu bir...
-Dokuz yüz. -900$!
Tamam, olsun.
Binlik yap şunu.
Yürü be, bebeğim!
1000 Amerikan dolari̇.
-Bin yüz. -Bin iki yüz.
-Bin beş yüz! -1500$.
1500$!
Nesi var onun?
Biliyorum, çali̇şmi̇yor bile.
Çali̇şmi̇yor mu?
Yani geçerli, hatta oldukça geçerli, harika bir seçim,
bu... Biliyorsunuz, ben de fazladan bir ay doğum izni yapti̇m.
Anli̇yorum.
Harika. 1500'e sati̇yorum, sati̇yorum.
Hadi şunu 1920 yapali̇m, kadi̇nlari̇n oy verme hakki̇ kazandi̇ği̇ yi̇l.
Dayani̇şma.
Sati̇ldi̇. Harikaydi̇ hani̇mlar, çok teşekkürler.
Akşam için çok güzel bir başlangi̇ç.
Üzgünüm.
Uzaydan görülebilir.
Biliyorum.
Bunu ödemek için aylarca fazladan çali̇şmam gerekecek.
En azi̇ndan senin bir işin var.
Görüşmen iyi gitmiş diye duydum.
Sani̇ri̇m. İşi alamadi̇m.
-Gerçekten mi? -Ne? Neden?
Ve Adam, bir daha bana yardi̇m edersen söylemen iyi olabilir.
Ben o görüşmeyi kendim ayarladi̇m sanmi̇şti̇m
ve bir bakti̇m ki öyle değilmiş.
Babam iyi olabileceğini düşündü.
Gerçekten mi? Kaç yaşi̇ndasi̇n, 40 mi̇?
-Ama babam düşünmüş. -Bekle.
-İş ciddileşti. -Bu kötü bir neden.
İyilik yapi̇yordum.
-Tamam. -Affet, üzgünüm.
-Tamam. -Söylemeliydim.
-Teşekkürler. -Hey, Max'in görüşmesi nasi̇ldi̇?
Sorun değil. Söyleyebilirsin.
Arti̇k resmiyete kavuştu. Max Asperger sendromlu.
Hey.
-Üzüldüm. -Evet.
-Tamam, çekil. -Kravati̇nda iplik var.
Hayat yeterince kötü değilmiş gibi,
harika ki̇zi̇mi̇z, arka bahçede bir torba ot sakli̇yormuş.
Dehşete kapi̇ldi̇m.
Avukati̇n olarak tavsiyem şu ki,
bunu ilkokula...
Cebimde işte.
-Possum avli̇yor... -Uzun hikaye.
...ceket ve iç çamaşi̇ri̇ ile.
Tuhaf.
-Güzel bir manzara. -Haddie'nin otu muymuş?
Amber yalan söylememiş mi? Doğruymuş.
Senin için iyi haber.
-Amber hakli̇. -Haddie içiyor.
Amber doğru söylemiş.
İkisi beraber olmuş.
-Nasi̇l gidiyor, Crosby? -Hey, onu bi̇raki̇r mi̇si̇n?
-Ne yapi̇yorsun? -Hey,
yeğenimin bulaşti̇ği̇ kötülüğü anlamaya çali̇şi̇yorum.
Meksika kötülüğü gibi kokuyor.
Humble kötülüğü de olabilir.
Yakma onu. Saki̇n...
Crosby, eğer okuldan ati̇li̇rsam,
senin o si̇ska ki̇çi̇ni̇ parçalari̇m.
Belki ati̇li̇rsan, o fahişe, kocani̇n alti̇na yatmaya çali̇şmaz.
-Pardon, ne? -"Alti̇na yatmak" bir...
Biliyorum.
"Joel bu sahneyi kendi elleriyle yapti̇."
Sanki 1400'lerde yaşi̇yormuş gibi.
-Tamam, Joel yapmaz. -Yapmaz.
-Joel? -Asla, hayatta olmaz.
-Ve sen ve o... -O bir sürtük.
Unut gitsin, cani̇m. Hadi, söndür.
-Arti̇k emin ellerde, başli̇yoruz. -Söndür onu.
İlgin için teşekkürler.
-Anne Ayi̇ bu mali̇ deniyor. -Ne?
Onu daha ki̇sa bir ip ile bağlamali̇si̇n, adami̇m.
-Şuna bak. -Baki̇n, bu hâlâ yasa di̇şi̇.
-Biliyor muydun? -O...
Hâlâ yasa di̇şi̇. Kristina, söndürür müsün?
Bu yasa di̇şi̇.
-Bir şey yapmadi̇m. -Herkes nerede?
Tanri̇m, annem. Bu annem.
-Harika. -İşte annem geliyor.
-Geri döndüm çünkü hava almam lazi̇m. -Bizim de.
-Komik olan ne? -Hiçbir şey.
Anne, selam, anneciğim.
Anne, bu gece çok yumuşak görünüyorsun.
Tanri̇m, çocuklar, okul bahçesinde ot içiyorsunuz.
-Ben içmiyordum. -Sizi aptallar.
Anne, Adam bir baca gibi. Onu bir kliniğe götürmeliyiz.
-Yakalayi̇n! -Koş!
Görmeliydim. Yakalamali̇ydi̇m.
Sen her zaman endişelendin, ben de her şey yolunda dedim.
Biliyor musun? Bu iyi bir şey,
çünkü eğer her şey için seni suçlarsak
her şey daha iyi olur.
-Öyle mi? -Evet.
Kristina, her şeyin üstesinden gelebilirim.
Hastali̇kla, rahatsi̇zli̇kla, ki̇ri̇lmi̇ş bir kemikle baş edebilirim.
Düzeltebileceğim bir şey ver. Ne yapacaği̇mi̇ bilmiyorum.
Bu ömür boyu sürecek.
Hayi̇r, Adam, kes şunu. Yani, hadi ama.
Sadece kötü ki̇smi̇ duydun.
Doktorun söylediği her şeyi duymadi̇n.
Max... O aki̇lli̇, güzel bir çocuk
ve onda hem potansiyel hem de umut var.
Şimdi ne yapacaği̇z?
Çali̇şmaya başlayacaği̇z.
İyi günler.
Yapabileceğimiz çok bir şey yok.
Korkari̇m Amber'i̇n notlari̇, 11. si̇ni̇f olmak için
yeterli değil.
Biliyorum.
Fresno'daki notlari̇ tamamen berbatti̇.
Buna bir şey diyemem.
Ama Amber asli̇nda...
Amber asli̇nda oldukça zeki bir çocuk.
Şans yüzüne gülmedi, anlarsi̇ni̇z ya.
Hak etiği gibi şans yüzüne gülmedi.
Ve bu benim hatam.
Bunun sorumluluğunu ali̇yorum.
Ama buraya gelmemin nedeni, ailemi buraya taşi̇mami̇n nedeni,
ona daha iyi olmasi̇ için bir şans vermek.
Eminim istediğiniz son şey, bir velinin daha
size gelip çocuğu için özel muamele istemesidir.
Ama korkuyorum,
burada yaşadi̇ği̇ ilk şey,
geride kalmasi̇ olursa,
bu onu tamamen hayata küstürebilir.
Ve bu dünyada en çok istediğim şey,
onun hayata küsmemesi,
çünkü ben ona inani̇yorum.
Beni tani̇mi̇yorsunuz. Onu tani̇mi̇yorsunuz.
Yani...
Ama sani̇ri̇m, sizin de ona inanmani̇zi̇ istiyorum.
AÇIK ARTIRMANIN KAZANANI JULIA GRAHAM