1
00:00:14,931 --> 00:00:17,517
‎คุณก็รู้ว่าข้อเสนอคืออะไร นี่คือจุดจบที่เร็วที่สุด

2
00:00:18,935 --> 00:00:20,437
‎คุณคิดอะไรอยู่

3
00:00:20,437 --> 00:00:23,732
‎ความจริงก็คือยังมีพวกขี้แพ้เหลืออยู่ไม่กี่คนที่นี่

4
00:00:23,732 --> 00:00:25,275
‎ความจริงคือเราอยากให้คุณมาที่นี่

5
00:00:25,859 --> 00:00:28,111
‎ส่วนพวกนายเองก็ต้องสามัคคีกันเข้าไว้

6
00:00:28,111 --> 00:00:31,072
‎- ฟังนะ คือแบบนี้ ขอโทษที
‎- ความซื่อสัตย์ยังคงอยู่

7
00:00:31,072 --> 00:00:33,908
{\an8}‎ฉันนั่งอยู่ระหว่างสองทีมสุดท้าย

8
00:00:34,576 --> 00:00:37,370
{\an8}‎มีโอกาสชนะเกมนี้ 50-50

9
00:00:37,370 --> 00:00:41,207
‎คิดว่าฉันไม่รู้เหรอว่าพวกนายพยายามกําจัด
‎ผู้เล่นที่แข็งแกร่งที่สุดออก

10
00:00:41,207 --> 00:00:44,127
‎ฉันรู้ว่าพวกนายพยายามดึงจ่าฝูงออก

11
00:00:44,127 --> 00:00:45,295
‎เราเล่นเกมกันอยู่นะ

12
00:00:45,295 --> 00:00:47,964
‎ฉันจะไม่ไปไหนโดยไม่ชนะเกมนี้

13
00:00:47,964 --> 00:00:51,926
‎แต่แอมเบอร์ เธอก็สมควรชนะเหมือนกัน

14
00:00:51,926 --> 00:00:54,345
‎ผมว่าเราเถียงกันพอแล้วนะ ข้อเสนออยู่ตรงหน้า

15
00:00:54,345 --> 00:00:56,181
‎แอมเบอร์กับฉันเหนียวแน่น

16
00:00:56,181 --> 00:00:59,100
‎เราเข้าใจดี และเราก็มีสิ่งนั้นเหมือนกัน

17
00:00:59,100 --> 00:01:00,685
‎วันนี้แหละ จิล

18
00:01:02,312 --> 00:01:05,065
‎- ฉันจะไม่ทิ้งเธอไป
‎- คุณจะไม่ทิ้งเธอสินะ

19
00:01:05,065 --> 00:01:06,733
‎- ฉันจะไม่ทิ้งเธอ
‎- ก็ได้

20
00:01:06,733 --> 00:01:09,903
‎งั้นก็ยุติธรรมดี ไว้เราเจอพวกคุณตอนจบเกม

21
00:01:09,903 --> 00:01:12,447
‎ฉันไม่รับคําเตือนครั้งสุดท้ายหรอกนะ

22
00:01:12,447 --> 00:01:14,783
‎- ก็ได้
‎- นั่นไม่ใช่การต่อรอง

23
00:01:14,783 --> 00:01:17,243
‎พวกนายบอกให้ฉันตัดสินใจตามกฎของพวกนาย

24
00:01:17,243 --> 00:01:19,537
‎- ก็ได้ ไม่เป็นไร
‎- ใช่ โอเค

25
00:01:20,121 --> 00:01:21,998
‎ฉันก็เท่าเทียมกับพวกนายในเกมนี้

26
00:01:21,998 --> 00:01:24,542
‎จะทํากับฉันเหมือนเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ
‎ที่เอาแต่ยอมไม่ได้

27
00:01:25,085 --> 00:01:26,878
‎- ผมหมายถึง...
‎- พอแล้ว ไปเถอะ

28
00:01:28,338 --> 00:01:30,215
‎ตอนนี้เกมชักจะบาดหมางกันซะแล้ว

29
00:01:30,757 --> 00:01:33,093
‎ไม่ยักรู้จะมีใครรักแอมเบอร์มากขนาดนั้น

30
00:01:33,093 --> 00:01:35,595
‎- เธออาจเป็นโรคจิต
‎- เธอโคตรจะโรคจิต

31
00:01:35,595 --> 00:01:37,138
‎เราเคยคุยกันเรื่องนี้ที่นี่

32
00:01:37,138 --> 00:01:39,265
‎- ตอนนั้นเธอพร้อมจะทิ้งแอมเบอร์
‎- ใช่

33
00:01:39,265 --> 00:01:41,184
‎"ฉันจะไปด้วย"

34
00:01:41,184 --> 00:01:43,561
‎และเธอรู้ว่าจะทําให้แอมเบอร์เคว้ง
‎"ฉันจะไปด้วย"

35
00:01:43,561 --> 00:01:45,939
‎จะเกิดปาฏิหาริย์อะไรขึ้นที่นั่น

36
00:01:45,939 --> 00:01:47,982
‎ฉันว่าเธอเพ้อเจ้อเหลวไหวมาตลอด

37
00:01:47,982 --> 00:01:49,234
‎บ้าไปแล้ว

38
00:01:49,234 --> 00:01:50,276
‎(ผู้เล่น 16 คน)

39
00:01:50,276 --> 00:01:51,319
‎(ผู้เล่นหกคน)

40
00:01:51,319 --> 00:01:53,321
‎(แอมเบอร์
‎อัลฟ่าแคมป์)

41
00:01:53,321 --> 00:01:55,406
‎(จิล
‎อัลฟ่าแคมป์)

42
00:01:55,406 --> 00:01:57,325
‎(จัสติน
‎อัลฟ่าแคมป์)

43
00:01:57,325 --> 00:01:59,327
‎(ลี
‎อัลฟ่าแคมป์ - ออก)

44
00:01:59,327 --> 00:02:01,371
‎(สร้างกฎของตัวเอง)

45
00:02:01,371 --> 00:02:03,289
{\an8}‎(ไบรอัน
‎บราโว่แคมป์ - ออก)

46
00:02:03,289 --> 00:02:05,291
‎(คอรีย์
‎บราโว่แคมป์ - ออก)

47
00:02:05,291 --> 00:02:07,293
‎(ฮาเวียร์
‎บราโว่แคมป์ - ออก)

48
00:02:07,293 --> 00:02:09,337
‎(ทิม
‎บราโว่แคมป์ - ออก)

49
00:02:09,337 --> 00:02:11,297
‎(สุดยอดเกมเอาชีวิตรอด)

50
00:02:11,297 --> 00:02:13,341
‎(แอนเดรีย
‎ชาร์ลีแคมป์ - ออก)

51
00:02:13,341 --> 00:02:15,343
‎(แองจี้
‎ชาร์ลีแคมป์ - ออก)

52
00:02:15,343 --> 00:02:17,345
‎(นิค
‎ชาร์ลีแคมป์)

53
00:02:17,345 --> 00:02:19,347
{\an8}‎(เซธ
‎ชาร์ลีแคมป์)

54
00:02:19,347 --> 00:02:21,391
‎(มีเพียงทีมเดียวเท่านั้น)

55
00:02:21,391 --> 00:02:23,309
{\an8}‎(ดอว์น
‎เดลต้าแคมป์ - ออก)

56
00:02:23,309 --> 00:02:25,353
‎(โจเอล
‎เดลต้าแคมป์ - ออก)

57
00:02:25,353 --> 00:02:27,313
‎(จอร์แดน
‎เดลต้าแคมป์ - ออก)

58
00:02:27,313 --> 00:02:29,357
‎(พอล
‎เดลต้าแคมป์ - ชาร์ลีแคมป์)

59
00:02:32,152 --> 00:02:34,320
‎ผมมาที่นี่เพื่อเล่นเกม ผมมาที่นี่เพื่อชนะ

60
00:02:37,866 --> 00:02:41,619
‎(8.15 น. - วันที่ 26
‎เมฆมาก - อุณหภูมิปัจจุบัน 0.5 องศา)

61
00:02:51,087 --> 00:02:54,883
‎คือฉันเห็นพอลกับเซธ

62
00:02:54,883 --> 00:02:58,720
‎พวกเขาแวะมาและบอกว่า
‎"นี่ ช่วยเก็บลูกศรนั่นให้ทีได้ไหม"

63
00:02:58,720 --> 00:03:00,263
‎และมันก็มีโน้ตนี่

64
00:03:00,263 --> 00:03:01,264
‎โว้ว

65
00:03:01,264 --> 00:03:02,807
‎และมันก็เขียนบอกว่า

66
00:03:03,600 --> 00:03:06,227
‎"จิล เราต้องการคุณ มาจบเกมนี้วันนี้กัน"

67
00:03:06,227 --> 00:03:07,729
‎ใช้ตัวพิมพ์ใหญ่ แถมขีดเส้นใต้

68
00:03:07,729 --> 00:03:09,439
‎สัญลักษณ์เงินบวกบ้าน

69
00:03:11,399 --> 00:03:13,651
‎พวกเขาคิดว่าตัวเองยังแข็งแกร่งที่สุด

70
00:03:13,651 --> 00:03:14,903
‎พวกเขาคิดยังงั้น

71
00:03:14,903 --> 00:03:16,988
‎แน่นอนว่าตราบใดที่ฉันอยู่ที่นี่

72
00:03:17,614 --> 00:03:20,450
‎พวกเขาไม่มีทางชนะ และพวกเขารู้ดี

73
00:03:21,117 --> 00:03:22,744
‎พูดง่ายๆ พวกเขาสื่อประมาณว่า

74
00:03:23,578 --> 00:03:27,373
‎"พวกเขาไปไม่รอดถ้าไม่มีคุณ คุณต้องทิ้งพวกเขา
‎และเรามาจบเกมนี้ด้วยกัน"

75
00:03:27,373 --> 00:03:29,584
‎และฉันตบะแตก โดยจงใจนะ

76
00:03:29,584 --> 00:03:32,545
‎ไม่ได้ทําเพราะอารมณ์ ฉันจงใจทําแบบนั้น

77
00:03:32,545 --> 00:03:33,504
‎ใช่

78
00:03:33,504 --> 00:03:36,883
‎ผมไม่ได้หวาดระแวง แต่ผมไม่เชื่อใจคนง่ายนัก

79
00:03:36,883 --> 00:03:41,596
‎ฉันบอกว่านายกล้าดียังไง
‎ถึงขอให้ฉันทิ้งพันธมิตรที่ซื่อสัตย์ไป

80
00:03:42,180 --> 00:03:43,973
‎- ใช่
‎- ทําแบบนั้นแล้วฉันจะได้อะไร

81
00:03:43,973 --> 00:03:45,975
‎พวกเขาก็บอกว่า "คุณจะได้ชัยชนะไงละ"

82
00:03:45,975 --> 00:03:49,812
‎ฉันก็แบบ "ใช่สิ ความซื่อสัตย์ของพวกนาย
‎ไม่กระทบนี่ แต่ฉันดูโคตรแย่"

83
00:03:49,812 --> 00:03:51,314
‎- ฉันว่าไม่นะ
‎- ใช่

84
00:03:51,314 --> 00:03:53,149
‎ผมไม่แน่ใจว่าผมเชื่อเรื่องที่จิลพูด

85
00:03:53,149 --> 00:03:57,779
‎จริงไหมที่นี่เป็นครั้งแรกที่เธอคุยกับทีมชาร์ลี
‎เรื่องย้ายไปซบทีมนั่น

86
00:03:57,779 --> 00:03:58,988
‎ผมไม่รู้

87
00:03:58,988 --> 00:04:00,156
‎และฉันเริ่มเดินหนีมา

88
00:04:00,156 --> 00:04:02,992
‎พวกเขาก็ตะโกน "ไม่นะ กลับมาก่อน กลับมานี่"

89
00:04:03,743 --> 00:04:06,037
‎คนเรามักพูดอย่างแต่กลับทําอีกอย่าง

90
00:04:06,663 --> 00:04:09,165
‎- พวกเขาหวังว่า...
‎- ว่าฉันจะสละเรือ

91
00:04:09,165 --> 00:04:13,461
‎- จะได้ชนะและเดินออกจากเกมสวยๆ
‎- ใช่ พวกเขาพยายามโกง

92
00:04:13,461 --> 00:04:15,171
‎คุณไม่รู้หรอกว่าผมจะเลือกไปทางไหน

93
00:04:16,172 --> 00:04:17,131
‎เดี๋ยวก็คงได้รู้กัน

94
00:04:17,715 --> 00:04:19,342
‎พวกเขาต้องการอาหารมากกว่าเรา

95
00:04:20,551 --> 00:04:21,469
‎ต้องการอีกเหรอ

96
00:04:21,469 --> 00:04:26,057
‎ชายร่างใหญ่สามคน
‎กับชายร่างเล็กและ... ก็ไม่เล็กจริงๆ หรอก

97
00:04:26,057 --> 00:04:30,270
‎แต่เดาว่าก็น่าจะเล็กจริง นายตัวนิดเดียว
‎แต่ไม่ใช่เชิงอุปมา ก็นั่นแหละ

98
00:04:30,270 --> 00:04:33,690
‎กับผู้หญิงตัวเล็กๆ สองคน
‎เราต้องการอาหารพอๆ กับพวกเขา

99
00:04:33,690 --> 00:04:37,110
‎ไม่ ผมจะออกไปหาท่อนฟืน จะได้กลับมาลุยงาน

100
00:04:38,236 --> 00:04:40,154
‎งานที่ต้องจัดการให้เสร็จวันนี้

101
00:04:40,154 --> 00:04:43,950
‎การเผชิญหน้าที่เกิดขึ้นกับทีมชาร์ลี

102
00:04:43,950 --> 00:04:46,577
‎ทําให้ฉันได้พบกับความจริงใหม่

103
00:04:47,495 --> 00:04:48,496
‎ฉันต้อง...

104
00:04:49,789 --> 00:04:51,666
‎ฉันต้องตัดใจทําเรื่องนี้

105
00:04:53,251 --> 00:04:56,879
‎จิล เมื่อเช้าฉันเห็นเธอคุยกับทีมชาร์ลี

106
00:04:56,879 --> 00:04:58,172
‎ฉันเป็นห่วง

107
00:04:59,716 --> 00:05:02,093
‎เราวางแผนกันมาสามสัปดาห์แล้ว

108
00:05:03,594 --> 00:05:07,640
‎และฉันคิดว่าสิ่งที่ฉันเพิ่งบอกเธอ
‎น่าจะทําให้เธอเห็น

109
00:05:07,640 --> 00:05:11,144
‎ว่าฉันเต็มใจเอาชีวิตไปเสี่ยงในเกมนี้เพื่อเธอ

110
00:05:11,144 --> 00:05:13,938
‎และฉันไม่ได้มีเจตนาพูดให้ดูร้าย มันแค่มาจากใจ

111
00:05:13,938 --> 00:05:16,733
‎ฉันเพิ่งพิสูจน์ไป และจะพิสูจน์ให้เธอเห็น

112
00:05:16,733 --> 00:05:17,900
‎ฉันคนจริงร้อยเปอร์เซ็นต์

113
00:05:18,568 --> 00:05:20,403
‎อย่าริอ่านสงสัยในความซื่อสัตย์ฉัน

114
00:05:21,195 --> 00:05:22,071
‎โอเคไหม

115
00:05:22,071 --> 00:05:25,491
‎โอเค ฉันเชื่อเธอ

116
00:05:25,491 --> 00:05:28,036
‎เธอจริงใจกับฉันมาตลอด

117
00:05:28,036 --> 00:05:29,954
‎- ทําตามแผน
‎- ทําตามแผน

118
00:05:29,954 --> 00:05:31,247
‎ทําตามแผนก็พอ

119
00:05:34,375 --> 00:05:37,920
‎ฝั่งตรงข้ามแม่น้ํา
‎ทีมชาร์ลีหารือถึงการตัดสินใจของจิล

120
00:05:37,920 --> 00:05:39,589
‎ที่จะอยู่กับทีมอัลฟ่าต่อ

121
00:05:39,589 --> 00:05:41,382
‎ฉันโมโหที่เธอโคตรหัวรั้น

122
00:05:41,382 --> 00:05:44,594
‎รู้ไหมมันยิ่งทําให้พวกนั้นได้ใจ
‎ตอนเห็นพลุไฟของแองจี้

123
00:05:44,594 --> 00:05:46,512
‎ฉันว่าเธอปลิ้นปล้อนมาตลอดเวลา

124
00:05:46,512 --> 00:05:47,430
‎ใช่

125
00:05:47,430 --> 00:05:51,100
‎เหตุผลที่เธอต้องการเวลา
‎พวกนั้นจะพยายามคิดวางแผน

126
00:05:51,100 --> 00:05:52,935
‎จะบอกให้นะ ฉันไม่ยอมไปไหนแน่

127
00:05:52,935 --> 00:05:55,355
‎- ไม่ ไม่ไปแน่นอน
‎- ฉันก็ด้วย

128
00:05:55,355 --> 00:05:58,566
‎เรามีแผนจะพาจิลมาอยู่ฝั่งนี้ และจบเกมนี้ซะ

129
00:05:58,566 --> 00:06:01,402
‎คือว่า เราจะให้พวกนั้นออกไปเอง

130
00:06:01,402 --> 00:06:05,198
‎แต่เดาว่าคงไม่เกิดขึ้นแน่ๆ

131
00:06:05,198 --> 00:06:07,742
‎ฉันหมายถึงถ้าพวกนายต้องการ
‎เราทาบทามจัสตินดูได้

132
00:06:10,620 --> 00:06:12,413
‎จะเหมือนเป็นการตบหน้าจิลฉาดใหญ่

133
00:06:13,247 --> 00:06:16,250
‎และจะเป็นการเพิ่มกําลังคนให้ทีมเรา

134
00:06:16,876 --> 00:06:19,837
‎เราจะพูดว่าเราคุยกับเธอมาสองสัปดาห์แล้ว

135
00:06:19,837 --> 00:06:21,881
‎เราอยากมอบข้อเสนอเดียวกันให้นาย

136
00:06:21,881 --> 00:06:24,008
‎เธอเดือดแน่ถ้าเราเอาตัวจัสตินมา

137
00:06:28,971 --> 00:06:31,182
‎ขณะเดียวกัน อีกฝั่งแม่น้ําเนกา

138
00:06:31,182 --> 00:06:34,477
‎ขณะที่จัสตินหาท่อนฟืนแห้งไปตามริมแม่น้ํา

139
00:06:34,477 --> 00:06:35,937
‎ที่อัลฟ่าแคมป์...

140
00:06:35,937 --> 00:06:37,230
‎ว้าว

141
00:06:37,230 --> 00:06:39,690
‎จิลกับแอมเบอร์พบว่าเสบียงปลาที่ตุนไว้...

142
00:06:39,690 --> 00:06:40,983
‎ให้ตายสิวะ

143
00:06:40,983 --> 00:06:43,569
‎หายไปเร็วกว่าที่คิด

144
00:06:43,569 --> 00:06:45,738
‎ฉันสังเกตว่าปลาของเรา

145
00:06:45,738 --> 00:06:48,408
‎มันร่อยหรอน้อยลงกว่าที่ควรเป็น

146
00:06:49,033 --> 00:06:49,992
‎มันหายไปแล้ว

147
00:06:51,202 --> 00:06:52,620
‎ไม่รู้ว่าหายไปไหน

148
00:06:54,914 --> 00:06:57,291
‎ช่วงนี้จัสตินทําตัวแปลกๆ เดาทางไม่ถูก

149
00:06:57,792 --> 00:07:00,211
‎ความหิวทําให้เธอเป็นบ้า ใช่ไหมล่ะ

150
00:07:00,211 --> 00:07:02,004
‎ฉันคิดว่าจัสติน

151
00:07:02,004 --> 00:07:04,841
{\an8}‎ท่าทีของเขาพักหลังๆ นี้

152
00:07:04,841 --> 00:07:09,095
{\an8}‎ไม่ใช่จัสตินในแบบที่เราเริ่มต้นการแข่งขันกันมา

153
00:07:09,595 --> 00:07:14,225
‎บ่อยครั้งที่เขาเอาส่วนแบ่งไปมากกว่าที่เขาควร

154
00:07:14,225 --> 00:07:17,395
‎มันยิ่งทําให้เราไม่เชื่อใจกัน และไม่เชื่อใจเขา

155
00:07:18,187 --> 00:07:20,481
‎เมื่อคืน เรากินมื้อเย็นกันไปแล้ว

156
00:07:21,441 --> 00:07:25,778
‎ฉันบอกว่าปลาทั้งหมดจะใส่ไว้ในถุงข้างนอก

157
00:07:25,778 --> 00:07:29,115
‎- ยังพูดไม่ทันจบประโยค
‎- ยังไม่ทันขาดคํา

158
00:07:29,115 --> 00:07:30,241
‎เขาก็แบบ...

159
00:07:31,242 --> 00:07:34,912
‎รีบหยิบชิ้นปลาและเอาไปใว้ใต้ตัก

160
00:07:34,912 --> 00:07:39,667
‎เหมือนเด็กที่พยายามแอบหยิบลูกกวาดก่อนมื้อค่ํา

161
00:07:40,543 --> 00:07:43,796
‎ฉันแค่กังวลว่าการแข่งขันนี้
‎ทําให้จัสตินเชื่อไม่ได้อีกต่อไป

162
00:07:43,796 --> 00:07:45,047
‎มันเป็นแบบนี้

163
00:07:46,257 --> 00:07:47,675
‎ใช่เลย ฉันแบบ...

164
00:07:49,343 --> 00:07:52,972
‎อะไรน่ะ ทําอะไรของนาย ไหงงั้น

165
00:07:52,972 --> 00:07:54,474
‎เราเห็นนายนะเว้ย

166
00:07:56,058 --> 00:07:58,603
‎เขาไม่ใช่จัสตินคนที่เราเริ่มแข่งเกมนี้ด้วย

167
00:07:59,187 --> 00:08:00,688
‎มาแบ่งปลากันเถอะ

168
00:08:00,688 --> 00:08:02,482
‎เธอจัดการข้าวของของเธอ

169
00:08:02,482 --> 00:08:05,860
‎เพื่อที่เธอจะได้คุมส่วนที่เธอดูแลไป

170
00:08:05,860 --> 00:08:07,695
‎เฮ้ย ออกไปนะ

171
00:08:07,695 --> 00:08:11,282
‎เมื่อฤดูหนาวใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็ว
‎การปกป้องเสบียงอาหาร...

172
00:08:11,282 --> 00:08:12,241
‎มันอยู่นั่นไง

173
00:08:12,241 --> 00:08:15,328
‎ก็สําคัญพอๆ กับการแบ่งสันปันส่วน

174
00:08:15,328 --> 00:08:19,040
‎เรากําลังถูกฝูงหมาไม้บุกแคมป์

175
00:08:19,707 --> 00:08:20,625
‎ฉันเห็นแกนะ

176
00:08:20,625 --> 00:08:22,168
‎ฉันแข่งเกมนี้เพื่อชนะ

177
00:08:22,752 --> 00:08:23,628
‎เจ้าตัวแสบ

178
00:08:23,628 --> 00:08:27,798
‎เพื่อให้เราไปถึงเส้นชัยในที่สุด
‎เราต้องปกป้องทุกอย่าง

179
00:08:31,636 --> 00:08:32,720
‎พลาด

180
00:08:34,680 --> 00:08:36,265
‎กลิ่นเหมือนปลา

181
00:08:36,265 --> 00:08:37,850
‎ไม่แปลกใจเลยว่าเขากินมัน

182
00:08:38,684 --> 00:08:40,228
‎เฮ้ย ไปให้พ้น

183
00:08:41,521 --> 00:08:45,316
‎พระอาทิตย์ตกในเย็นวันที่ 26 ที่ผู้เข้าแข่งขัน
‎ต้องเอาชีวิตรอดกลางป่า

184
00:08:46,817 --> 00:08:50,446
‎เป็นอีกครั้งที่อุณหภูมิต่ํากว่าจุดเยือกแข็ง
‎แผ่ปกคลุมเยือนเกาะอีกครั้ง

185
00:08:53,366 --> 00:08:55,368
‎แสงแรกยามเช้าที่อัลฟ่าแคมป์

186
00:08:56,077 --> 00:08:58,496
‎จิลกับแอมเบอร์เดินทางออกล่าสัตว์แต่เช้า

187
00:08:58,496 --> 00:09:02,542
‎ในขณะที่จัสตินกลายเป็นผู้แข่งขันคนที่สอง
‎ที่ต้องเจอกับผลพวงที่ไม่คาดคิด

188
00:09:03,042 --> 00:09:05,253
‎จากการกินปลาเยอะเกินไป

189
00:09:11,592 --> 00:09:12,468
‎เฮ้อ

190
00:09:14,220 --> 00:09:15,805
‎ต้องไปถ่ายท้อง

191
00:09:15,805 --> 00:09:19,267
‎เช้านี้ผมรู้สึกคลื่นไส้ รู้สึกไม่ค่อยสบาย

192
00:09:19,267 --> 00:09:23,020
{\an8}‎ผมก็เลยนอนพัก
‎และคิดว่าอาจเป็นอาการชั่วคราว

193
00:09:28,943 --> 00:09:31,988
‎ตอนนี้ผมคิดว่าแซลมอนทําผมป่วย

194
00:09:31,988 --> 00:09:33,447
‎ไม่ว่าจะทางไหน

195
00:09:36,242 --> 00:09:39,453
‎ยิ่งผ่านไปแต่ละวัน ความท้าทายยิ่งหนักหนา

196
00:09:39,453 --> 00:09:42,373
‎ตอนแรกก็จับปลาแซลมอนโคโฮตัวโตพวกนั้น

197
00:09:42,373 --> 00:09:44,875
‎หลังจากทนหิวมาหลายวัน

198
00:09:45,459 --> 00:09:47,920
‎มันคือของขวัญสุดพิเศษ

199
00:09:47,920 --> 00:09:49,589
‎เมื่อคืนรู้สึกไม่สบายนิดหน่อย

200
00:09:49,589 --> 00:09:53,968
‎น้ํามันปลานั่นทําให้ระบบย่อยอาหารของผมผิดปกติ

201
00:09:53,968 --> 00:09:57,305
‎แต่ตอนนี้ไม่เพียงแต่มันทําผมป่วย

202
00:09:57,305 --> 00:09:59,682
‎มันยังเล่นงานคุณจังๆ ระบายท้องคุณ

203
00:09:59,682 --> 00:10:02,351
‎แต่โชคไม่ดีที่ความตึงเครียดทวีคูณ

204
00:10:02,351 --> 00:10:03,978
‎ที่อัลฟ่าแคมป์

205
00:10:04,937 --> 00:10:06,522
‎รู้สึกเหมือนมีบางสิ่งไม่ชอบมาพากล

206
00:10:07,231 --> 00:10:08,941
‎พวกสาวๆ ออกไปหาอาหาร

207
00:10:08,941 --> 00:10:11,819
‎ผมจะไปกับพวกเธอแต่ร่างกายไม่อํานวย

208
00:10:13,946 --> 00:10:15,531
‎สาวๆ พวกนี้ ก็ไม่รู้สิครับ

209
00:10:15,531 --> 00:10:20,036
‎พวกเธอคุยกันบ่อยๆ กระซิบกระซาบกันสองคน

210
00:10:20,703 --> 00:10:24,040
‎ผมไม่ได้ระแวง แต่ดูเหมือนพวกเธอพูดลับหลังผม

211
00:10:24,040 --> 00:10:27,043
‎และเมื่อคืนก่อนเรามีประเด็นกัน
‎ตอนที่พวกเธอกระซิบกระซาบ

212
00:10:27,043 --> 00:10:30,921
‎พวกเธอคิดว่าผมอยากได้ปลาของพวกเธอ
‎หรือที่พวกเธอแบ่งปลาไม่พอ

213
00:10:30,921 --> 00:10:34,300
‎ผมไม่จําเป็นต้องแย่งปลาพวกเธอ
‎ผมไม่อยากได้ของของพวกเธอเลย

214
00:10:35,051 --> 00:10:37,303
‎พวกเธอรู้สึกว่าเชื่อใจผมไม่ได้

215
00:10:37,303 --> 00:10:38,971
‎และผมไม่เข้าใจว่าทําไม

216
00:10:39,972 --> 00:10:41,474
‎ผมยังไม่อยากได้ของของผมเลย

217
00:10:46,854 --> 00:10:49,899
‎เผื่อว่าเขาจะฉลาดพอ

218
00:10:49,899 --> 00:10:52,276
‎จะเดินตามชายฝั่งมาเพื่อแอบฟังที่เราคุยกัน

219
00:10:52,276 --> 00:10:54,445
‎บางทีเราน่าจะพูดเบาๆ หน่อย

220
00:10:54,445 --> 00:10:56,656
‎หนึ่งพันสามร้อยเมตรขึ้นไปทางต้นน้ํา...

221
00:10:56,656 --> 00:10:58,491
‎ฉันไม่ไว้ใจจะฝากอาหารเราไว้กับเขา

222
00:10:58,491 --> 00:11:01,911
‎- ฉันไม่ไว้ใจเขาสักนิด
‎- ไม่ ฉันไม่เชื่อคําพูดเขาอีกแล้ว

223
00:11:01,911 --> 00:11:05,081
‎ไม่เคยคิดเคยฝันว่าเขาจะขโมยอาหารเรา

224
00:11:05,081 --> 00:11:09,210
‎สัปดาห์ที่ผานมา มีเรื่องมากมายที่ทําให้รู้

225
00:11:09,210 --> 00:11:11,796
‎ว่าจัสตินไว้ใจไม่ได้

226
00:11:12,421 --> 00:11:13,756
‎อาจจะฟังดูงี่เง่า

227
00:11:13,756 --> 00:11:16,926
‎แต่เมื่อคืน เขาตด

228
00:11:17,885 --> 00:11:20,221
‎และเราก็เริ่มหัวเราะกัน และเราแบบว่า

229
00:11:20,221 --> 00:11:22,139
‎"โอ๊ย จะบ้าตาย เหม็นมาก"

230
00:11:22,139 --> 00:11:24,475
‎และเขาพูดว่า "ไม่ใช่ผมนะ"

231
00:11:24,475 --> 00:11:28,020
{\an8}‎บางอย่างบอกฉันว่าฉันควรห่วงเรื่องจัสติน

232
00:11:28,646 --> 00:11:31,774
‎สรุปว่าเขาตด และแทนที่จะยืดอกยอมรับ

233
00:11:31,774 --> 00:11:35,528
‎เขาบอกว่ามันมาจากวานซืน

234
00:11:35,528 --> 00:11:38,406
‎- เขาพูดว่า "จากเมื่อคืน"
‎- "ติดอยู่ในถุงนอนผม"

235
00:11:38,406 --> 00:11:41,242
‎"มันติดอยู่ในถุงนอนผมจากเมื่อวาน"

236
00:11:41,242 --> 00:11:42,993
‎สัญชาตญาณฉันไม่เคยโกหก

237
00:11:42,993 --> 00:11:44,286
‎แต่ฉันต้องการ...

238
00:11:44,286 --> 00:11:46,664
‎ฉันต้องการหลักฐานที่ดิ้นไม่หลุด

239
00:11:47,498 --> 00:11:48,874
‎ฉันเลยให้บททดสอบกับเขา

240
00:11:49,709 --> 00:11:51,836
‎ข้าวของไม่ควรถูกแตะต้องใดๆ เมื่อเรากลับไป

241
00:11:51,836 --> 00:11:54,088
‎ฉันจะดูออก ฉันทําตําหนิวางกับดักของของฉันไว้

242
00:11:54,797 --> 00:11:57,842
‎เมื่อเช้าจิลเลยวางกับดัก

243
00:11:57,842 --> 00:12:00,594
{\an8}‎เราออกไปเดินหาอาหารกันนิดหน่อย

244
00:12:00,594 --> 00:12:04,765
{\an8}‎เธอเตรียมกระเป๋าใส่ส่วนแบ่งของเธอเอาไว้

245
00:12:04,765 --> 00:12:09,478
‎และเธอให้ฉันดูว่า
‎เธอม้วนมันไว้กับถุงมือและหมวกยังไง

246
00:12:10,563 --> 00:12:13,441
‎และจะดูว่าจัสตินมาค้นกระเป๋าของเธอไหม

247
00:12:13,441 --> 00:12:17,737
‎ถึงตอนนี้ มันเป็นคําโกหกเล็กๆ น้อยๆ
‎ที่อาจไม่สลักสําคัญอะไร

248
00:12:18,487 --> 00:12:20,281
‎บางทีเขาอาจพูดความจริง

249
00:12:20,281 --> 00:12:24,535
‎เช้านี้เลยวางกับดักโดยตั้งใจเอาไว้

250
00:12:25,745 --> 00:12:26,579
‎เดี๋ยวได้รู้กัน

251
00:12:29,290 --> 00:12:31,584
‎ฝั่งตรงข้ามแม่น้ําเนกาที่ชาร์ลีแคมป์

252
00:12:31,584 --> 00:12:34,336
‎เซธกับพอลเตรียมเก็บข้อมูลทีมอัลฟ่า

253
00:12:35,129 --> 00:12:37,757
‎ขณะที่ทีมคิดแผนเดินหมากตัวต่อไป

254
00:12:37,757 --> 00:12:40,551
‎อยากเดินไปแถวๆ แคมป์นั้นไหม
‎เผื่อว่าจะเจอใคร

255
00:12:40,551 --> 00:12:41,844
‎เริ่มลงมือกันเลย

256
00:12:41,844 --> 00:12:42,845
‎ลุยกันเลย

257
00:12:44,221 --> 00:12:46,015
‎เราต้องการข้อมูลเกี่ยวกับคนพวกนั้น

258
00:12:47,516 --> 00:12:49,727
‎เราเลยเดินไปแถวนั้นเมื่อเช้านี้

259
00:12:49,727 --> 00:12:52,938
‎เพียงเพื่อสังเกตการณ์อัลฟ่าแคมป์

260
00:12:52,938 --> 00:12:54,440
‎เพื่อเก็บข้อมูล

261
00:12:55,149 --> 00:12:56,400
‎จัสตินอยู่ไหน

262
00:12:56,400 --> 00:12:59,069
‎และบางทีหากโชคดี เราอาจสบโอกาสเหมาะๆ

263
00:12:59,069 --> 00:13:02,281
‎ได้คุยกับจัสตินเรื่องย้ายมาอยู่ทีมชาร์ลี

264
00:13:03,449 --> 00:13:05,284
‎- ตรงนั้นไง
‎- ใช่

265
00:13:05,284 --> 00:13:07,036
‎คิดว่าเขาพยายามซ่อมแพ

266
00:13:07,870 --> 00:13:10,790
‎กลับไปที่อัลฟ่าแคมป์ ขณะที่ทีมชาร์ลีจับตาดูอยู่

267
00:13:10,790 --> 00:13:12,750
‎จิลกับแอมเบอร์พบว่าเต็นท์

268
00:13:12,750 --> 00:13:15,503
‎และกระเป๋าที่วางกับดักเอาไว้อย่างระวัง
‎มีร่องรอยถูกรบกวน

269
00:13:16,003 --> 00:13:17,963
‎ฉันวางถุงมือไขว้กันไว้

270
00:13:17,963 --> 00:13:20,508
‎ฉันขอบอกเลย ล้านเปอร์เซ็นต์

271
00:13:20,508 --> 00:13:21,717
‎ฉันจัดฉากกระเป๋าเอาไว้

272
00:13:22,301 --> 00:13:24,845
‎ตอนที่เรากลับไปที่แคมป์ ลักษณะกระเป๋าที่ถูกพับ

273
00:13:25,596 --> 00:13:30,601
{\an8}‎มันไม่ได้ใกล้เคียงกับที่เราพับไว้ก่อนไปเลยสักนิด

274
00:13:30,601 --> 00:13:34,230
‎เธอช่วยฉันอีกเสียง และพูดว่า
‎"ฉันก็เห็นเหมือนกัน จัสติน"

275
00:13:34,230 --> 00:13:37,525
‎เธอไม่มีทางเปิดกระเป๋าทิ้งไว้แบบนั้นแน่

276
00:13:38,442 --> 00:13:40,402
‎ผู้ชายคนนี้ที่ฉันเคยไว้ใจ

277
00:13:41,195 --> 00:13:43,030
‎เหมือนคนอื่นๆ ในชีวิตฉัน

278
00:13:43,656 --> 00:13:44,782
‎กลับหักหลังฉัน

279
00:13:45,282 --> 00:13:47,993
‎- อยากรอให้เขาขึ้นมาที่นี่ก่อนไหม
‎- ไม่

280
00:13:48,786 --> 00:13:51,580
‎เราให้บททดสอบนาย และนายสอบตก เพื่อนยาก

281
00:13:54,667 --> 00:13:55,960
‎- นี่พวก
‎- อะไร

282
00:13:55,960 --> 00:13:59,338
‎- เราอย่าเพิ่งออกจากแคมป์ตอนนี้ได้ไหม
‎- ทําไม

283
00:13:59,338 --> 00:14:00,881
‎ฉันรู้ว่านายค้นกระเป๋าฉัน

284
00:14:01,507 --> 00:14:03,384
‎- ผมไม่ได้ค้นกระเป๋าคุณ
‎- ใช่ นายค้น

285
00:14:03,384 --> 00:14:05,386
‎เธอจัดกระเป๋าไว้แบบหนึ่ง

286
00:14:05,386 --> 00:14:06,929
‎เราออกไปข้างนอกแค่ห้านาที

287
00:14:06,929 --> 00:14:08,681
‎ผมไม่ได้ค้นของของคุณ

288
00:14:08,681 --> 00:14:12,476
‎ผมย้ายของไปมา ใช่ แต่ไม่ได้รื้อค้นของของคุณ

289
00:14:13,727 --> 00:14:14,562
‎นายมันโกหก

290
00:14:15,479 --> 00:14:17,022
‎- ก็แล้วแต่
‎- นายโกหก

291
00:14:17,731 --> 00:14:19,525
‎พวกเธอทั้งคู่เล่นงานผมไม่ทันตั้งตัว

292
00:14:19,525 --> 00:14:22,194
‎กล่าวหาผมว่าทําในสิ่งที่ไม่จริง

293
00:14:22,862 --> 00:14:24,989
‎คิดว่าผมจะรื้อค้นข้าวของของคุณรึไง

294
00:14:24,989 --> 00:14:27,825
‎- ล้อกันเล่นหรือเปล่า
‎- นายทําจริงๆ เราจัดฉากเอาไว้

295
00:14:27,825 --> 00:14:30,786
‎คุณสองคนกล่าวหาผมในสิ่งที่คุณคิดกันไปเอง

296
00:14:30,786 --> 00:14:33,414
‎พวกคุณมองผมเหมือนผมเป็นภัยคุกคาม

297
00:14:33,914 --> 00:14:36,542
‎- ผมพยายามทําทุก...
‎- เราไม่ได้หวาดกลัวนาย

298
00:14:36,542 --> 00:14:38,294
‎เรากังวลว่าเราจะเสียส่วนแบ่งเราไป

299
00:14:38,294 --> 00:14:40,379
‎และนายจะทําเราสามคนแพ้การแข่งขัน

300
00:14:40,379 --> 00:14:42,590
‎- คิดว่าผมจะเอาอาหารคุณไปเหรอ
‎- อ๋อ ใช่

301
00:14:42,590 --> 00:14:45,009
‎ผมไม่อยากกินปลานั่นด้วยซ้ํา

302
00:14:45,509 --> 00:14:47,469
‎โอเค อยากให้ผมบอกอะไรคุณไหม

303
00:14:47,469 --> 00:14:50,097
‎ผมมี... ผมมีเรื่องฉุกเฉิน

304
00:14:50,097 --> 00:14:53,267
‎ผมต้องไปถ่าย และผมขี้แตกรดกางเกง

305
00:14:56,186 --> 00:14:58,939
‎จะบอกว่าผมต้องเปลี่ยนกางเกงใน
‎มันแขวนอยู่นั่น

306
00:14:58,939 --> 00:15:00,733
‎- ตรงนั้นไง ดูสิ
‎- โอเค

307
00:15:00,733 --> 00:15:04,653
‎เพราะผมเจออุบัติเหตุเฮงซวย
‎ผมใส่กางเกงในของลีอยู่

308
00:15:04,653 --> 00:15:07,114
‎ผมเตะข้าวของสะเปะสะปะ
‎พยายามจะเข้าไปในป่า

309
00:15:07,114 --> 00:15:09,533
‎ผมจะได้ไม่ขี้แตกรดกางเกง

310
00:15:09,533 --> 00:15:13,078
‎ผมตะเกียกตะกาย และเห็นว่าทําหมวก
‎กับถุงมือของคุณหลุดออกมา

311
00:15:13,078 --> 00:15:15,581
‎ผมใส่กลับเข้าไป ไม่รู้ว่ามันถูกจัดวางไว้แบบไหน

312
00:15:15,581 --> 00:15:17,708
‎ด้วยภูมิหลังของฉัน ฉันเข้าใจว่า

313
00:15:17,708 --> 00:15:22,963
{\an8}‎คุณต้องปั้นน้ําเป็นตัว
‎สร้างสารพัดเรื่องสุดโต่งขึ้นมา

314
00:15:22,963 --> 00:15:25,674
{\an8}‎เพื่อปกปิดคําตอแหลสุดๆ ของคุณ

315
00:15:25,674 --> 00:15:27,718
‎เราไว้ใจนายไม่ได้

316
00:15:27,718 --> 00:15:30,679
‎- นายโกหก หน้าด้านๆ ต่อหน้าเรา
‎- เปล่านะ

317
00:15:31,263 --> 00:15:32,890
‎เมื่อคืนนายตดใช่ไหม

318
00:15:32,890 --> 00:15:34,808
‎ใช่ ก็ครั้งนึง ใช่

319
00:15:34,808 --> 00:15:37,019
‎- แล้วโกหกทําไม
‎- ไม่ได้โกหกซะหน่อย

320
00:15:37,019 --> 00:15:39,146
‎เมื่อคืนนายบอกว่าไม่ได้ตด

321
00:15:39,146 --> 00:15:40,147
‎ไม่เคยพูดซะหน่อย

322
00:15:40,731 --> 00:15:44,985
‎ความหิวโหยและความเหนื่อยล้า
‎ส่งผลกระทบกับคนเราต่างกัน

323
00:15:44,985 --> 00:15:47,279
{\an8}‎มันกําลังเล่นงานเขาอย่างหนัก

324
00:15:47,279 --> 00:15:49,531
‎- คําโกหกของนายฟังไม่ขึ้น
‎- เปล่า ไม่ได้โกหก

325
00:15:49,531 --> 00:15:52,368
‎เลิกเรียกผมว่าคนโกหกซะที ผมไม่ใช่คนโกหก
‎และผมไม่ได้โกหก

326
00:15:52,952 --> 00:15:55,454
‎ใช่ ผมย้ายถุงนอนไปมา
‎จะได้ไม่ทําข้าวของเลอะเทอะ

327
00:15:55,454 --> 00:15:58,874
‎- ไม่รู้ว่าจะมันเลอะเทอะแค่ไหน
‎- เลิกใช้ข้ออ้างเป็นแพะรับบาปของนายซะที

328
00:15:58,874 --> 00:16:00,793
‎- ไม่ใช่แพะรับบาปซะหน่อย
‎- ใช่สิ

329
00:16:01,377 --> 00:16:04,630
‎คุณกล่าวหาว่าผมทําในสิ่งที่ผมไม่ได้ทํา
‎ผมโมโหนะเนี่ย

330
00:16:04,630 --> 00:16:05,631
‎ว้าว

331
00:16:06,590 --> 00:16:09,551
‎- ได้แตกหักกันแน่นอน
‎- อ๋อ แหงอยู่แล้ว

332
00:16:10,844 --> 00:16:13,764
‎คนโกหกและโจรก็คือคนโกหกและโจร

333
00:16:13,764 --> 00:16:16,433
‎ไม่เป็นไรถ้านายขโมยจากคนอื่น

334
00:16:16,433 --> 00:16:19,269
‎ทําไมเราถึงซื่อบื้อนักที่คิดว่าจะไม่เกิดขึ้นกับเรา

335
00:16:19,269 --> 00:16:22,189
‎ผมอยากเอาชนะทีมชาร์ลีพอๆ กับพวกคุณ

336
00:16:22,189 --> 00:16:24,483
‎แทรกซึมเข้าไปในแคมป์ และขโมยถุงนอนมา

337
00:16:24,483 --> 00:16:26,944
‎ก็เพื่อโค่นอีกทีมลงให้ได้

338
00:16:26,944 --> 00:16:31,281
‎ไม่มีทางที่ใจผมจะคิดทําอะไรเป็นอันตราย

339
00:16:31,281 --> 00:16:33,909
‎กับทีมเราและหาเรื่องลําบากใส่ตัว

340
00:16:33,909 --> 00:16:36,078
‎นั่นคงไม่ต่างจากฆ่าตัวตายชัดๆ

341
00:16:36,704 --> 00:16:38,747
{\an8}‎ทุกอย่างที่ผมทํากับเดลต้าแคมป์

342
00:16:39,331 --> 00:16:41,250
‎แทรกซึมเข้าเดลต้าแคมป์

343
00:16:41,250 --> 00:16:44,044
‎แผนการนั้นถูกหารือ คิดไตร่ตรอง

344
00:16:44,044 --> 00:16:46,797
‎โดยพวกเราทุกคน แต่พอผมกลับมาพร้อมถุงนอน

345
00:16:46,797 --> 00:16:51,218
‎และอุณหภูมิลดฮวบจนหนาวสะท้านตอนกลางคืน
‎ก็ไม่เคยมีใครตัดพ้อใดๆ

346
00:16:51,802 --> 00:16:55,055
‎ผมจะไม่บ่อนทําลายชัยชนะของทีมเรา

347
00:16:55,055 --> 00:16:57,391
‎และโอกาสของเราในการคว้าชัยครั้งนี้

348
00:16:57,391 --> 00:16:59,143
‎กับเรื่องแบ่งของกินโง่ๆ นี้แน่

349
00:16:59,810 --> 00:17:01,061
‎ผมสัญญา

350
00:17:01,061 --> 00:17:02,813
‎นายสาบานด้วยชีวิตของเจย์ลาไหม

351
00:17:02,813 --> 00:17:04,732
‎ผมสาบานด้วยชีวิตลูกสาวผมเลย

352
00:17:04,732 --> 00:17:06,692
‎นั่นคือสิ่งที่มีความหมายกับผมที่นี่

353
00:17:06,692 --> 00:17:08,902
‎ผมมาที่นี่เพื่อเล่นเกม ผมมาที่นี่เพื่อชนะ

354
00:17:09,820 --> 00:17:11,739
‎และผมไม่สนว่าจะทําร้ายความรู้สึกใคร

355
00:17:12,489 --> 00:17:16,744
‎พวกเขาอยากปั่นหัวผม
‎และผลักไสผม งั้นก็ตามนั้น

356
00:17:17,870 --> 00:17:19,246
‎ผมจะเล่นเกมของพวกเขา

357
00:17:19,955 --> 00:17:23,333
‎คิดว่าเราสามคนจะไปต่อกันไหวไหม

358
00:17:24,835 --> 00:17:29,548
‎ฉันไม่รู้ว่าเรามีทางเลือกไหม เท่าที่ฉันคิดน่ะนะ

359
00:17:30,799 --> 00:17:33,177
‎ถ้าจะต้องเล่นเกมกันแบบนี้แล้วล่ะก็

360
00:17:33,177 --> 00:17:35,304
‎ผมคงจะต้องคุยกับทีมชาร์ลีจริงจัง

361
00:17:35,304 --> 00:17:37,681
‎ช่วงเวลาจนตรอก ก็ต้องใช้วิธีการแบบจนตรอก

362
00:17:46,190 --> 00:17:49,234
‎ขณะที่ทีมชาร์ลียังคอยจับตาดูอัลฟ่าแคมป์อยู่

363
00:17:50,402 --> 00:17:53,113
‎จัสตินก็โผล่มาที่ฝั่งตรงข้ามของแม่น้ําเนกา

364
00:17:53,989 --> 00:17:56,533
‎ทีมอัลฟ่ากําลังไปได้ดี ส่วนเราก็ไปได้สวย

365
00:17:56,533 --> 00:18:00,287
‎แต่แล้วจู่ๆ ก็ดูเหมือนสถานการณ์เลวร้ายลง

366
00:18:00,287 --> 00:18:05,751
‎ฉันไม่รู้ว่ามีแผนลับอะไรที่จะกําจัดผมทิ้งไหม

367
00:18:05,751 --> 00:18:08,170
‎หรือบีบให้ผมยอมแพ้

368
00:18:08,170 --> 00:18:10,964
‎แต่ผมพอจะเห็นสัญญาณไม่เป็นมิตร

369
00:18:11,548 --> 00:18:15,803
{\an8}‎เธออาจอยากลดขนาดทีมเหลือสองคน
‎จะได้เก็บอาหารส่วนของผมไว้ ไม่รู้สิครับ

370
00:18:16,386 --> 00:18:18,639
‎มันต้องมีแรงผลักดันหรือแรงจูงใจสักอย่าง

371
00:18:18,639 --> 00:18:20,933
‎ผมมาถึงจุดที่พอก็คือพอ

372
00:18:21,517 --> 00:18:23,393
‎จะมาทํากับผมแบบนั้นไม่ได้

373
00:18:23,393 --> 00:18:25,020
‎ผมจะไม่ทนแน่ๆ

374
00:18:25,604 --> 00:18:26,522
‎เกิดอะไรขึ้น

375
00:18:27,022 --> 00:18:27,898
‎อรุณสวัสดิ์

376
00:18:29,149 --> 00:18:31,151
‎เมื่อคืนหนาวใช่ไหม

377
00:18:31,151 --> 00:18:33,320
‎ใช่ แต่ฉันมีถุงนอนสองใบว่ะเพื่อน

378
00:18:33,320 --> 00:18:34,321
‎นั่นไงละ

379
00:18:34,321 --> 00:18:36,615
‎ฉันอยากคุยกับพวกนาย

380
00:18:36,615 --> 00:18:39,326
‎- พวกนายอยากได้ยินความจริงไหม
‎- แหงสิ แน่นอน

381
00:18:39,326 --> 00:18:43,413
‎เรื่องของเรื่องก็คือ จิลพยายามปั่นหัวฉัน
‎และพยายามเขี่ยฉันออก

382
00:18:43,413 --> 00:18:45,040
‎แอมเบอร์ก็อยู่ในโอวาทจิล

383
00:18:45,040 --> 00:18:48,418
‎เธอทําอะไรไม่ได้ เธอเชิดชูจิล
‎แบบว่า "เธอคือพระเจ้าผู้ทรงฤทธา"

384
00:18:48,418 --> 00:18:51,505
‎ตอนนี้ทั้งคู่หาว่าฉันขโมยอาหารพวกเธอ

385
00:18:51,505 --> 00:18:53,632
‎ระดับอารมณ์กําลังปรี๊ดแตก

386
00:18:54,216 --> 00:18:55,676
‎นั่นคือเรื่องงี่เง่าที่ฉันต้องรับมือ

387
00:18:55,676 --> 00:18:58,720
‎จิลเป็นคนเดียวจากกลุ่มนายที่เราติดต่อด้วย

388
00:18:58,720 --> 00:19:00,305
‎เราก็เลยตามจิลมา

389
00:19:00,305 --> 00:19:03,725
‎แต่หลังจากที่เธอระเบิดอารมณ์เมื่อกี้
‎เห็นชัดว่าเราคิดผิด

390
00:19:03,725 --> 00:19:06,186
‎และเราต้องขอโทษนายเรื่องนั้น

391
00:19:06,854 --> 00:19:09,648
‎เราเลยอยากชวนนาย ว่านายอยากย้ายทีมไหม

392
00:19:09,648 --> 00:19:13,026
‎ประชาธิปไตยเต็มใบ ไม่มีทะเลาะวิวาทที่ฝั่งนี้

393
00:19:13,610 --> 00:19:15,070
‎นายชวนฉันเข้าทีมชาร์ลีเหรอ

394
00:19:15,070 --> 00:19:18,448
‎ให้ตายเหอะ นายอยู่ผิดฝั่ง
‎มากับเราเถอะ มาจบเกมด้วยกัน

395
00:19:19,658 --> 00:19:21,034
‎ฉันรับคําชวน

396
00:19:21,785 --> 00:19:23,620
‎ฉันพร้อมร่วมทีมชาร์ลี

397
00:19:23,620 --> 00:19:25,539
‎- เพราะทีมอัลฟ่ากําลังเสื่อม
‎- ใช่เลย

398
00:19:26,123 --> 00:19:26,999
‎ให้มันจบซะวันนี้เลย

399
00:19:26,999 --> 00:19:30,627
‎แน่นอนว่าผมประหม่าและไม่แน่ใจ

400
00:19:30,627 --> 00:19:33,046
‎ไม่รู้ว่าพวกเธอจะมีปฏิกิริยายังไง

401
00:19:33,046 --> 00:19:35,674
‎ผมถูกตราหน้าว่าเป็นวายร้ายอยู่แล้ว

402
00:19:35,674 --> 00:19:38,635
‎แต่ผลลัพธ์ก็เป็นอย่างที่ผมหวังไว้เป๊ะ

403
00:19:38,635 --> 00:19:39,595
‎เลือกได้ดี

404
00:19:39,595 --> 00:19:42,639
‎พยายามอย่าสร้างดราม่า นายไม่จําเป็น
‎ให้พวกเธอเดาไปเอง

405
00:19:42,639 --> 00:19:44,641
‎- ใช่ แน่นอน
‎- แอบออกมา

406
00:19:44,641 --> 00:19:46,476
‎- อย่าให้เป็นเรื่องใหญ่
‎- แจ๋ว

407
00:19:46,476 --> 00:19:48,020
‎- ขอบใจนะพวก
‎- ไม่เป็นไร

408
00:19:48,020 --> 00:19:50,272
‎เดี๋ยวไว้เจอกัน อีกชั่วโมงนิดๆ

409
00:19:50,272 --> 00:19:51,231
‎ได้

410
00:19:52,524 --> 00:19:54,276
‎เลือกตัดสินใจเดินเกมได้ดีสุดแล้วละ

411
00:19:54,776 --> 00:19:56,904
‎- ฉันดีใจที่มันเกิดขึ้น
‎- ใช่ แน่นอน

412
00:19:57,487 --> 00:19:59,531
‎ขณะที่จิลกับแอมเบอร์ออกล่าสัตว์อยู่

413
00:19:59,531 --> 00:20:03,076
‎จัสตินก็สบโอกาสสั้นๆ ที่จะกลับไปที่อัลฟ่าแคมป์

414
00:20:03,076 --> 00:20:06,371
‎เก็บอุปกรณ์ของเขา
‎และออกมาโดยไม่เป็นที่สังเกต

415
00:20:07,331 --> 00:20:09,958
‎ตั้งแต่แรก ผมอยากภักดีอยู่กับทีมอัลฟ่า

416
00:20:09,958 --> 00:20:11,919
‎จนกระทั่งทีมอัลฟ่าเลิกภักดีกับผม

417
00:20:11,919 --> 00:20:16,423
‎ผมพยายามทําตามและเข้ากับจิลให้ได้
‎แต่ผมสุดทนแล้ว

418
00:20:17,007 --> 00:20:18,217
‎ที่นี่ก็เริ่มเกมได้

419
00:20:18,217 --> 00:20:21,053
‎ถึงตอนนี้ เราอยู่ที่นี่มาหลายสัปดาห์แล้ว

420
00:20:21,053 --> 00:20:22,638
‎ทุกคนเริ่มเหนื่อยล้า

421
00:20:22,638 --> 00:20:25,098
‎เรามาถึงจุดที่เราต้องเอาจริงมากขึ้น

422
00:20:25,098 --> 00:20:28,060
‎เร่งให้เกมการแข่งมันเข้มข้นขึ้น
‎เราจะได้ปิดจ๊อบซะที

423
00:20:29,061 --> 00:20:33,649
‎ในเมื่อผมกําลังจะออกจากอัลฟ่าแคมป์
‎ผมเลยตัดสินใจบ่อนทําลายอะไรนิดหน่อย

424
00:20:34,233 --> 00:20:36,401
‎และหวังว่าพวกเธอมีหวังได้ออกแน่

425
00:20:43,867 --> 00:20:46,745
‎ผมไม่ใช่คนที่จะถูกผลักไสไปมา
‎ผมไม่ใช่คนที่จะถูกรังแก

426
00:20:54,878 --> 00:20:57,673
‎จิลกับแอมเบอร์ ผมไม่อยากนึกถึงพวกเธอด้วยซ้ํา

427
00:20:57,673 --> 00:21:00,384
‎ผมไม่ใช่คนเจ้าอารมณ์ มันก็เป็นอย่างที่เป็น

428
00:21:01,218 --> 00:21:03,220
‎ฉันพร้อมจะชนะเกมนี้และกลับบ้านซะที

429
00:21:05,889 --> 00:21:07,266
‎ฉันคิดถึงลูกสาว

430
00:21:08,934 --> 00:21:10,602
‎และฉันคิดถึงเธอทุกวัน

431
00:21:11,603 --> 00:21:13,021
‎หวังว่าลูกสาวฉัน

432
00:21:14,564 --> 00:21:18,443
‎หวังว่าเธอจะรู้
‎ว่าฉันจะไม่กลับบ้านจนกว่าเราชนะ

433
00:21:18,443 --> 00:21:20,195
‎ฉันให้คํามั่นสัญญานั้นไว้

434
00:21:20,195 --> 00:21:22,781
‎ผมกําลังมองหาทางออก และมีทางออกสองทาง

435
00:21:22,781 --> 00:21:24,449
‎ทางหนึ่งคือถอนตัว ผมไม่ใช่คนขี้แพ้

436
00:21:24,449 --> 00:21:27,661
‎อีกทางคือดูว่าทีมชาร์ลีมีอะไรให้บ้าง

437
00:21:28,495 --> 00:21:30,580
‎ผมไม่รู้สึกผิดเลยสักนิด

438
00:21:31,373 --> 00:21:33,166
‎หลังจากจัสตินหนีจากอัลฟ่าแคมป์

439
00:21:33,750 --> 00:21:37,462
‎จิลกับแอมเบอร์กลับมาเจอเพิงหลบภัยถูกรื้อ

440
00:21:37,462 --> 00:21:38,714
‎ไอ้เวรเอ๊ย

441
00:21:39,589 --> 00:21:42,509
‎ว้าว ว่าแล้วเชียวว่าไม่ควรไว้ใจเขา

442
00:21:42,509 --> 00:21:46,638
‎ไอ้สวะ ขอให้มันย่อยยับที่ทําชั่วเอาไว้

443
00:21:47,389 --> 00:21:49,391
‎เขารื้อหลังคาเพิงหลบภัยออก

444
00:21:49,391 --> 00:21:51,768
‎เขาสติแตกไปแล้วจริงๆ

445
00:21:52,978 --> 00:21:55,605
{\an8}‎เขาแม่งโคตรสารเลว โอ๊ย

446
00:21:57,316 --> 00:21:58,442
‎ฉันหงุดหงิด

447
00:21:58,442 --> 00:22:00,902
‎- แทนที่จะเผชิญหน้าเราอย่างชายอกสามศอก...
‎- ใช่

448
00:22:00,902 --> 00:22:03,613
‎เขาเลือกตัดผ้าใบทิ้ง

449
00:22:03,613 --> 00:22:06,158
‎- และหนีไปอย่างคนขี้ขลาด
‎- ใช่

450
00:22:06,158 --> 00:22:10,120
‎เขาไม่เหลือสมองไว้คิดอีกต่อไปแล้ว

451
00:22:10,120 --> 00:22:13,040
‎- ไม่
‎- เขาเสียสติชัดๆ

452
00:22:13,040 --> 00:22:16,543
‎ฉันไม่รู้สึกเลยว่า
‎ตัวเองตัดสินใจผิดพลาดจนถึงตอนนี้

453
00:22:16,543 --> 00:22:19,338
‎นอกเสียจากไว้ใจใครสักคนที่ไม่ควรไว้ใจ

454
00:22:20,005 --> 00:22:21,548
‎เราอยู่กับผู้ชายคนนี้มาหนึ่งเดือน

455
00:22:22,758 --> 00:22:26,345
‎รู้ไหม มันไม่ใช่ว่าเขาทําเรื่องพวกนี้
‎ในฐานะคนแปลกหน้า

456
00:22:27,763 --> 00:22:31,183
‎เราอยู่ด้วยกันมาตั้งเดือนนึง

457
00:22:31,183 --> 00:22:33,560
‎เราบอกว่าเราเป็นครอบครัวเดียวกัน

458
00:22:33,560 --> 00:22:35,687
‎ตรงนี้ ข้างหน้าเพิงหลบภัยนี่เลย

459
00:22:35,687 --> 00:22:39,691
‎เขาสาบานด้วยชีวิตลูกสาววัยห้าขวบของตัวเอง

460
00:22:39,691 --> 00:22:41,860
‎และตอแหลใส่หน้าเรา

461
00:22:42,819 --> 00:22:48,367
‎ทุกอย่างที่เราทํากับทีมเดลต้า
‎ทุกอย่างที่เราทํากับทีมบราโว่

462
00:22:49,034 --> 00:22:53,538
‎ทุกอย่างที่เราเคยคิดทบทวนจะทํากับทีมชาร์ลี

463
00:22:53,538 --> 00:22:55,165
‎เราทําในฐานะครอบครัว

464
00:22:55,165 --> 00:22:58,585
‎ถ้าขนาดนี้ยังดูไม่ออกว่าจัสตินเป็นคนแบบไหน...

465
00:23:00,629 --> 00:23:03,799
‎ฉันก็ไม่รู้จริงๆ ว่าจะพูดอะไรไปมากกว่านี้

466
00:23:04,716 --> 00:23:07,094
‎เขาไม่ได้ออกจากทีมอย่างมีศักดิ์ศรี

467
00:23:08,136 --> 00:23:11,723
‎แต่เขาไม่ได้ทําเราแตกกัน และเราจะยังไปต่อ

468
00:23:13,058 --> 00:23:14,184
‎ลาก่อน จัสติน

469
00:23:15,102 --> 00:23:17,396
‎คราวนี้เราจะทําให้ดีขึ้น รู้ไหม

470
00:23:17,396 --> 00:23:18,397
‎ถูกต้อง

471
00:23:22,526 --> 00:23:24,069
‎ผมรู้สึกดีขึ้น มีความหวัง

472
00:23:24,069 --> 00:23:27,072
‎รู้สึกโล่งใจขึ้นมาเลยขนาดยังไม่ได้ข้ามแม่น้ํา

473
00:23:28,740 --> 00:23:33,537
‎ใจผมมีหวังขึ้น หลังจากทุกอย่างที่เกิดขึ้น
‎ในช่วง 24 ชั่วโมงที่ผ่านมา

474
00:23:33,537 --> 00:23:36,790
‎ความคิดและหัวใจผมตั้งตารอวิวัฒนาการขั้นต่อไป

475
00:23:38,667 --> 00:23:42,129
‎ผมแค่จะเดินไปตามเส้นทางยาวไกล
‎มีความสุขกับตัวเองไปตลอดทาง

476
00:23:42,129 --> 00:23:45,298
‎อะไรก็ตามที่คุณต้องทําเพื่อให้งานสําเร็จ
‎อะไรก็ได้ ณ จุดนี้

477
00:23:46,883 --> 00:23:49,177
‎แต่ช่างเป็นวันที่ดีจริงๆ ที่ได้ทํามัน

478
00:23:50,971 --> 00:23:53,640
‎เกิดอะไรขึ้น ตรงนี้มันลึกขึ้นเหรอ

479
00:23:53,640 --> 00:23:56,101
‎ตรงกลางมันค่อนข้างตื้น

480
00:23:57,102 --> 00:23:58,728
‎เดินเขย่งสิ เดินเขย่ง

481
00:23:58,728 --> 00:24:01,731
‎ผมมีความสุข ตอนนี้ผมอยู่ในจุดสูงสุดจุดใหม่

482
00:24:02,482 --> 00:24:04,609
‎- ดีใจที่ได้นายร่วมทีม
‎- ขอบใจที่รับฉัน

483
00:24:04,609 --> 00:24:06,319
‎- ใช่
‎- ยินดีที่ได้อยู่ที่นี่

484
00:24:06,319 --> 00:24:09,739
‎ฉันอยากจ้องตานาย ไม่หลอกกันใช่ไหม

485
00:24:09,739 --> 00:24:11,533
‎ไม่ ไม่หลอกแน่นอนพวก

486
00:24:12,200 --> 00:24:14,161
‎ฉันสัญญากับนายและยืนยันด้วยศักดิ์ศรีลูกผู้ชาย

487
00:24:14,161 --> 00:24:17,414
‎- ฉันอยู่กับทีมชาร์ลี
‎- เราไม่เล่นเกมกันที่นี่

488
00:24:17,998 --> 00:24:20,292
‎พอกันทีกับการเล่นเกม
‎ตอนนี้เราจะเอาชนะพวกนั้น

489
00:24:24,713 --> 00:24:27,299
‎ยังไงเราก็ต้องซ่อมรูรั่วอยู่ดี

490
00:24:27,883 --> 00:24:31,553
‎กลับมาที่อัลฟ่าแคมป์
‎จิลกับแอมเบอร์ช่วยกันซ่อมเพิงหลบภัย

491
00:24:31,553 --> 00:24:35,640
‎ก่อนที่อุณหภูมิตอนกลางคืน
‎จะลดต่ํากว่าจุดเยือกแข็งอีกครั้ง

492
00:24:35,640 --> 00:24:38,185
‎ทุกครั้งที่เราทํา เราทําได้ดีขึ้นกว่าเดิม

493
00:24:39,060 --> 00:24:41,813
‎เราจะซ่อมกําแพงให้เรียบร้อย ด้วยวิธีใดก็เถอะ

494
00:24:41,813 --> 00:24:43,315
‎ยังไม่รู้ว่าจะด้วยอะไรหรอกนะ

495
00:24:45,609 --> 00:24:49,988
‎จัสติน สิ่งต่างๆ ที่เขาทํา การที่เขาทรยศหักหลัง

496
00:24:49,988 --> 00:24:52,157
‎เขาจะต้องอยู่กับมันไปตลอดชีวิต

497
00:24:54,326 --> 00:24:56,578
‎เพราะเขาไปอยู่กับทีมชาร์ลี

498
00:24:57,120 --> 00:24:59,372
‎เพราะจัสตินตลบตะแลง

499
00:25:00,165 --> 00:25:04,252
‎โกหกหลอกลวงคําโตให้พวกนั้นเห็นใจ

500
00:25:04,878 --> 00:25:08,089
‎และคนพวกนั้นก็ไม่รู้ว่าเขามันจอมตอแหล

501
00:25:08,965 --> 00:25:10,300
‎พวกนั้นก็เลยหลงเชื่อเขา

502
00:25:12,677 --> 00:25:14,763
‎สิ่งที่จัสตินทําเป็นเรื่องส่วนตัว

503
00:25:15,972 --> 00:25:17,057
‎เขาล้ําเส้น

504
00:25:21,186 --> 00:25:22,187
‎มันไม่โอเค

505
00:25:22,187 --> 00:25:24,189
‎ฉันก็เลยตัดสินใจ

506
00:25:24,189 --> 00:25:26,399
‎ฉันจะส่งข้อความไปหาทีมชาร์ลี

507
00:25:28,276 --> 00:25:32,113
‎ฉันจะบอกความจริงกับพวกเขา
‎เพราะจัสตินไม่ได้ให้ความซื่อสัตย์กับพวกเขา

508
00:25:32,113 --> 00:25:34,032
‎เขาไม่รู้ความหมายของคําคํานั้นด้วยซ้ํา

509
00:25:34,032 --> 00:25:35,909
‎"อรุณสวัสดิ์ หนุ่มๆ ทีมชาร์ลี"

510
00:25:35,909 --> 00:25:38,745
‎"เราหวังจากใจจริงว่านายสามคนจะสบายดี

511
00:25:39,412 --> 00:25:40,830
‎แต่พวกนายต้องรู้ความจริง"

512
00:25:40,830 --> 00:25:42,040
‎ใช่

513
00:25:42,040 --> 00:25:45,085
‎"หลังจากพวกนายรับจัสตินเข้าทีมชาร์ลี

514
00:25:45,085 --> 00:25:48,922
‎เขาขโมยอุปกรณ์ ทําลายและปล้นแคมป์เรา"

515
00:25:48,922 --> 00:25:51,007
‎"และเขาขโมยอาหารของเราไปด้วย"

516
00:25:51,591 --> 00:25:53,009
‎เราอยากจะจบมันยังไง

517
00:25:54,886 --> 00:25:57,806
‎นี่เป็นเกมที่เธออยากเล่นใช่ไหม

518
00:25:57,806 --> 00:26:01,268
‎นี่คือกติกาที่เธออยากเล่นใช่ไหม

519
00:26:02,102 --> 00:26:04,813
‎นี่คือคนที่เธออยากเล่นจนจบเกมด้วยใช่ไหม

520
00:26:05,480 --> 00:26:06,565
‎เอาลูกธนูมาไหม

521
00:26:06,565 --> 00:26:09,859
‎ใช่ ฉันมีธงเล็กๆ ที่เราเอาติดลูกธนูได้ด้วย

522
00:26:09,859 --> 00:26:11,611
‎ฉันว่ามันเป็นข้อความที่ดี

523
00:26:11,611 --> 00:26:13,446
‎และทําให้พวกเขาต้องตัดสินใจแก้ปัญหา

524
00:26:13,446 --> 00:26:14,614
‎เปิดเผยความจริง

525
00:26:15,865 --> 00:26:16,866
‎ชะตากรรมของพวกเขา

526
00:26:17,701 --> 00:26:20,912
‎และเกมแข่งขันที่เหลือและวิธีเล่นเกม
‎อยู่ในมือพวกเขาแล้วตอนนี้

527
00:26:22,247 --> 00:26:23,915
‎พวกนายต้องตัดสินใจแล้ว ทีมชาร์ลี

528
00:26:25,041 --> 00:26:27,335
‎จัสตินจะได้เรียนรู้

529
00:26:27,335 --> 00:26:30,755
‎คุณไม่ทรยศครอบครัวคุณเอง

530
00:26:31,256 --> 00:26:34,175
‎คุณไม่ทําแบบนั้นกับครอบครัวคุณ

531
00:26:36,803 --> 00:26:40,599
‎ฉันเลยจะนั่งอยู่ตรงนี้และรอเห็นพลุไฟนั่น

532
00:26:43,643 --> 00:26:45,979
‎เพราะนั่นคือสิ่งเดียวที่เขาควรได้รับ

533
00:27:54,172 --> 00:27:59,177
‎คําบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์