Dalawampung araw na sa malamig na prontera ng Alaska.
Walong manlalaro ang natitira sa tatlong team,
pero isa na lang ang nasa Team Bravo,
na hindi pinapayagan.
Kaya, kung di makakasama si Javier sa isa sa dalawang team, tapos na ang oras niya.
Ang huling pagsisikap ni Javier,
ang pagtira ng desperadong tao.
- Di siya pupunta dito? - Hindi. Ignorante siya kung pupunta siya.
Walang halaga ng pera
ang makakapilit sa aking sumali sa demonyong grupo.
Kaya kung sakaling 'di ako tatanggapin ng team sa kabilang ilog...
tapos na ang oras.
Habang naglalakad si Javier ng walong kilometro sa ilog pa-Charlie,
sinamantala ng Alpha Team ang pagkakataong salakayin ang kampo niya.
Di na ako magi-guilty, dahil 'tong nakakainis na lalaki
ay di kailangan sa panig namin sa isla.
Ayaw namin siyang makasama.
Anak ng pating.
Kung di iniisip ng mga taong psychopathic siya n'on, iisipin na nila.
Sinunog niya ang silungan niya, at walang supply.
Wala ng babalikan.
Nandiyan ba siya? Gan'on ba tayo kasuwerte?
Nagkasundo kami ni Paul sa Operation Hootie Hoo...
Ang Hootie Hoo.
Operation Hootie Hoo.
...para alisin ang Delta at Bravo.
At pag dalawang team na lang ang natitira, babalik kami sa magalang na laro.
Kung kukunin siya ng Charlie, tanga sila,
dahil baka silungan nila ang sunod na masunog.
Pero, kung sa kamangha-mangha
at ignoranteng dahilan, gustong kunin ng Charlie si Javier,
aatakihin namin kayo. 'Wag n'yong babanggain ang Alpha.
Ang gagawin lang natin ay hintayin 'yong mababaw na magising sa reyalidad.
Mabuti ang mananaig dito. Sigurado.
Pupunta ako sa team na dala ang lahat ng gamit namin ni Brian.
Bibigyan ko rin sila ng alok na 'di nila matatanggihan.
- Ano'ng nangyayari? - Ano'ng nangyayari, dayo?
Javier ang pangalan ko, at taga-Ohio ako.
Ang layunin ko ngayon, ay siguraduhing
walang tsansang manalo dito ang demonyong grupo.
Di n'yo ako kilala, at alam kong malapit na kayo,
pero nandito ako para makiusap.
Kung tatanggapin n'yo ako sa team n'yo, sa ano't ano man, para makapaghiganti ako
at matalo sila,
dahil personal 'yon.
Pinaalis nila si pareng Brian.
At hinalughog nila ang gamit ko at nagnakaw sila sa kampo ko.
May lakas sa bilang.
Gusto ko lang na matalo sila.
Kung papaalisin n'yo 'ko, ipuputok ko
at iiwan ko kayo para manalo.
Pero pakiusap, hayaan n'yo akong sumali sa inyo at talunin sila.
16 NA SOLONG MANLALARO
8 SOLONG MANLALARO
KAMPO NG ALPHA
KAMPO NG ALPHA - NATANGGAL NA
ANG GUMAGAWA NG MGA PATAKARAN NILA
KAMPO NG BRAVO - NATANGGAL NA
KAMPO NG BRAVO
KAMPO NG BRAVO - NATANGGAL NA
ANG PINAKAMATINDING LARO NG SURVIVAL
KAMPO NG CHARLIE - NATANGGAL NA
KAMPO NG CHARLIE
ISANG TEAM LANG ANG PUWEDENG
KAMPO NG DELTA - NATANGGAL NA
Nandito ako para maglaro at manalo.
Mag-uusap muna kami?
- Ayos lang? - Sige lang.
Sige. Sandali lang.
Oo.
- Dapat mag-ingat dito. - Makinig ka.
Nagtuturo ako ng argumento.
'Yon ang pinakamagandang narinig ko.
Susuportahan ko ang gusto n'yong gawin,
pero ayaw ko nang may bago pa sa apat na ito.
Maliban kung hanggang wakas.
Nakita nating di siya nagsisinungaling. Nakita n'yong di siya nagsisinungaling.
Javier, bilib ako sa kanya.
Survivor siya.
Pero bumuo kami ni Jill ng alyansa para buwagin ang Delta at Bravo.
May katapatan d'ong dapat naming isipin.
Marami kaming iniisip.
May back-up na plano kami para sa back-up mamin.
Hoy, magkasama ang lahat.
Nakapagdesisyon na ang Charlie Team.
Javier.
Sige,
alam mo, napag-usapan namin 'yon at sobrang nalulungkot kami
sa lahat ng nangyari sa 'yo,
at gusto naming ipaghiganti ka at ang Delta,
para sa ginawa ng Alpha, at ayaw naming manalo sila.
Pero sa kasamaang palad, sa kampo namin, ayaw na naming lumaki pa 'to.
Kawawa. Gusto naming tumulong.
Ayaw naming magpasok ng ikaiinis ng Alpha Team,
dahil alam namin ang kaya n'ong team,
at kung kukunin namin si Javier, baka magkagulo.
Talagang hindi. Pasensya na, pare.
Mahirap.
- Pasensya, pare. Pasensya talaga. - Sige, guys.
Pasensya na at ganito ang lahat.
Nalulungkot ako, kapatid. Nalulungkot ako.
Ayos lang.
- Ingat. - Pagpalain ka.
- Good luck. - Salamat, Javier.
Gusto kong ipanalo 'to sa kakayahan. Na kaya ko talagang mabuhay dito.
Pero siguro naging inosente ako.
Kaya kong magatagal nang ilang linggo,
kung di ilang buwan,
sa pagrepaso nito sa utak ko
at pag-iisip na may iba sana akong ginawa.
Pero tapos na ako sa "mga paano kung."
Ang pinakamagandang flare na nakita ko.
May kapayapaan sa isip ko, dahil alam kong naglaro ako dito
nang marangal, magalang, at patas. Sa kasamaang palad, tapos na ang oras ko.
- Tama ang desisyon d'on. - Tamang desisyon.
Ang bawat pinlano natin, sinunod natin 'yon, at pumabor 'yon sa atin.
Di tayo mabibigo.
Kunin natin 'to at pumasok na tayo.
NATANGGAL NA
Pagkatapos ng 20 araw, pito na lang ang manlalaro
sa dalawang team na natitira sa laro.
May alam ka ba tungkol kay Jill? Ang lakas niya.
Magiging malakas na ka-team siya.
Sa totoo lang.
Ayos. Gusto kong gawin 'to nang patas hangga't maaari.
Ngayong wala na ang Delta at Bravo,
alam ko na kung paano namin mahahati ang Alpha at matatapos 'to,
At si Jill 'yon.
Paano kung ilalayo natin si Jill? Pahirapan sila...?
Kung makukuha natin si Jill, tapos na 'tong laro.
Tapos na ang laro n'on.
- Puwede nang umuwi, mag-burger, mag-beer. - Oo.
Si Jill ang pinakamalakas sa team na 'yon. May kakayahan siyang tugma sa amin,
at tiyak na bonus na mapunta siya dito.
Pero kung dahil d'on ay matatapos namin 'tong laro, at mananalo kami,
at makakauwi kami sa pamilya namin, dapat subukan namin 'yon.
Payag ako diyan.
Dapat kilalanin siya. Dahan-dahan.
- Chess hindi dama. - Oo.
8:11 - IKA-22 ARAW MAULAP - KASALUKUYANG TEMP 35°
May kumain ng malaking alimango. Tingnan mo.
Diyos ko, ang sarap niyan.
Walang laman.
Sinusubukan ni Jill na pumunta sa kabilang pampang.
Ito ang susunod nating hakbang. Kitain si Jill.
Alamin ang iniisip niya.
- Sige, guys, babalik ako. - Sige, good luck.
Sige, mahal.
Susubukan kong bumalik bago dumilim, dahil wala akong ilaw.
Maghahanda ako ng apoy at pagkain pagbalik mo, mahal.
Siyempre naman.
Plano naming magkita ni Paul,
dahil nagawa namin ang misyon naming tanggalin ang Delta at Bravo.
Kaya ngayon, kailangan naming pag-usapan kung ano na ang gagawin.
Umaasa kaming 'yong deal ang panalo.
'Yon na ang wakas.
Pero hindi kami 100% na umaasa d'on.
Gusto namin 'yon at handa kami sa kabaligtaran.
Magandang umaga.
Hoy, pare.
Kumusta ka?
Sige, walang anuman. Inalis namin ang Delta para sa inyo.
Salamat.
Sigurado akong ang plano ay,
aalisin namin ang Bravo, aalisin n'yo ang Delta.
- Di ko alam na mangyayari 'yon. - Biglang...
- Gumana, di ba? - Oo.
Umupo at nanood lang kami. Nangyari na lang 'yon. Nabaliw kayo.
Ngayon, sa susunod na punto ng laro naman.
- Oo. - May bakante sa amin para sa 'yo, ngayon.
Ah, sige.
Ano ang maidudulot n'on sa laro?
- Matatapos na 'to, nang mabilis. - Oo.
Kung gusto mong tatlo o apat na linggo, hanggang may magutom...
- Ayaw ko. - paabutin natin 'to sa dulo.
Matibay ang pagsasama namin ni Amber.
- Nakakalungkot na walang bakante para sa... - Isa pa.
Inayos ko ang kama mo. Inihanda ko ang kama mo.
- Paul. - Oo.
Paraan 'to para paikliin ang laro.
Malaya ka sa gusto mo, may bahay ang mga anak ko.
May kanya-kanya silang gamit, pero...
- Ayaw kong gawin 'yon sa team ko. - Naiintindihan ko.
- Hoy, sinasabi ko lang ang mga opsyon. - Alam ko. Gusto ko d'on.
Dapat isipin ko ang sarili ko.
Sa dulo nito, gusto kong tumayo ang tatlong Alpha ko sa pampang na ito,
na sumisigaw ng tagumpay sa pagkapanalo namin.
Pero baka di gan'on ang mangyayari.
Isa pang dahilan 'yon kung bakit dapat bantayan 'yong Charlie card.
Nakakalungkot man, hindi ako uuwi nang walang panalo.
Bakit pakiramdam kong magiging traydor ako?
Iniwan ko ang D, at di ko nararamdaman 'yon. May dahilan ako.
Naku.
Dapat isantabi ko ang puso ko sandali.
At ngayon... Medyo bukas pa 'to sa mga damdamin.
At dapat balewalain ko 'yon para makapagdesisyon ako.
Bukas sa 'yo ang opsyon.
Kung gusto mong gawin 'to, magkita tayo bukas.
Ano't ano man, maglalaro kami nang patas.
Kami rin.
- Sige. - Nangako ako.
Ipinapaalam ko lang na may paraan para mapabilis 'to.
- Gusto kong bumalik bukas. - Sige.
- Magkita tayo bukas. - Magkita tayo bukas.
Sabihin mong sabik akong makita sila.
- Sige. - Sige.
Bumalik na sina Paul at Jill sa kani-kanilang kampo.
Ayan na.
At ang dilemma ni Jill na babago sa laro...
Diyos ko, may ilalapag ba talaga?
...ay nalunod sa tunog ng helicopter.
- Pare, mukhang mas maliit na package 'yan. - Walang may gusto ng maliit na package.
- Walang may gusto n'on. - Nakakatawa.
Nag-aalok ang drop na ito ng peligrosong misyon na may posibilidad ng pabuya.
"Papunta ang salmon sa paitlugan. Hanapin ang lawang maraming isda."
"Magsama ng maraming tao para makakuha ng maraming isda bago mag-taglamig."
"Mabilis maubos ang pagkain."
Ang dalawang team ay may mga pain sa pangingisda
at mga coordinate sa pangisdaan
na sinasabing maraming trout at coho salmon.
Dahil patapos na ang pangingisda,
baka ito na ang huling tsansa para mag-ipon ng protina
bago mag-taglamig.
'Yan ang lugar natin. 'Yan ang lawa natin.
Kung tatanggapin nila 'tong misyon, gugugulin nila ang kanilang oras,
lakas, at mahahalagang calories sa nakakapagod na paglalakad.
Maraming calories.
Maraming gagamiting calories. Walang pagkain.
Masusubok ang kakayahan nila sa pangingisda,
at malaki ang posibilidad na wala silang mahuhuli.
Pero kailangan nating magplano para sa tagumpay,
dahil malapit na ang taglamig.
Ang magagawa natin ay maghanda,
at nakasalalay na sa mga diyos ng pangingisda ang iba.
Oo.
Bukas magsisimula ang misyon...
- Tingnan natin. - May lawa sa hilaga.
...kaya ang pakikipagkita ni Jill sa Charlie
at pagpapapatibay sa puwesto niya sa team, ay dapat ipagpaliban.
Maghaharap tayo ng kabilang team, tayong lahat.
- Oo. - Napaka-interesante.
Kaya, para masiguro kong mananalo ako,
sinusubukan kong sumali sa Charlie.
Ngayon, dapat isantabi 'yon.
Tingnan natin ang mapa. Nakuha n'yo ang lahat?
- Oo. - Oo.
Medyo nadidismaya ako, dahil laging may laban
sa pagsisikap na mabuhay
at pagsisikap na laruin 'to,
dahil nagugutom kami.
At ngayon, ang plano ay pagurin ang mga sarili namin sa paglalakad ulit.
7:05 AM - IKA-23 ARAW MAALIWALAS - KASALUKUYANG TEMP 29°
Ika-23 araw na.
****, nilalamig ako.
Papunta ang Charlie sa coordinates ng pangisdaang nasa paglapag ng supply.
Ingat sa mga patpat.
- Gusto mong baliin ko 'yong mga sanga? - Hindi, kaya ko na.
Ang limang kilometrong paglalakad ay banta sa katawang ubos ang calories,
na walang pangakong gantimpala.
Sana makahuli tayo ng isda d'on,
dahil gutom na gutom na ako.
Nababawasan ako ng kalahating kilo araw-araw, kaya nagtitipid ako sa galaw.
Ang panganib laban sa gantimpala ng pagbabawas ng lakas, nakakatakot 'yon.
Susmaryosep.
- Sumasabit lang ako sa lahat. - Grabe.
Sa ibang bahagi ng mapa...
Ay, kakain tayo ngayong gabi.
...papunta ang Alpha Team doon sa itinalagang pangisdaan.
Magpiprito ng isda ngayong gabi
Susmaryosep!
Diyos ko.
- Bakas ng oso? - Oo.
Tingnan mo, ang lalaki!
Parang nakakita ng bakas ng Sasquatch.
Malaking lalaki.
- O babae. - Nag-iiba ang pananaw sa mga bagay.
Oo.
Mga hijo at hija,
heto na.
Dahil ang Charlie Team ang unang dumating sa pangisdaan...
- Tara na. - Tara na.
...sila ang unang pipili ng huhulugan ng mga pansing.
Kailangan namin ng protina at taba.
Wala pa akong kain nang tatlo o apat na araw.
Nanghihina kami. Kinakain ng katawan ang sarili nito.
Pero kung sakaling hindi darating si Jill,
kailangan naming magtiis nang ilang linggo.
Kaya, mahalagang makuha 'yong mga isda.
Gamit ang ilang pansing at kaunting paing ibinigay sa kanila,
dapat silang matutong umangkop nang walang gamit ng mga mangingisda.
Gumawa ako ng ilang bawig at kawit sa pangingisda.
Titingnan natin kung gagana 'to.
May isa. Isda. Malaking isda, halika.
Dalhin n'yo ang lambat.
Ay, ****!
- Kunin mo ang lambat. - Sige.
Nakawala.
- Buwisit! - Nahulog?
Oo, nakawala.
Itong paglalakbay ay di lang tsansang kumuha ng kinakailangang protina
para may lakas sila sa taglamig...
Nandito na ang mga kapitbahay natin galing sa kabilang baybayin.
- Oo. - Dito?
Naunahan tayo ng Charlie dito.
...tsansa ito para makihalubilo ang dalawang team
at suriin ang kakumpitensya nila.
Kung gusto nating makihalubilo, puwede,
pero manghuli muna tayo ng isda?
- Oo. - Oo.
Tatakutin nila ang isda.
Masyadong malayo.
Wala silang mahuhuling isda.
Kailangang pasensyoso tayo. Umiikot 'tong mga isda sa lawa.
Ay, may isda! Kunin n'yo ang lambat!
Ako na. Sabihin mo kung kailan ako titigil.
- Tigil. - Tigil.
****. Buwisit.
Lumapag.
Ako ang unang nakahuli ng isda. Di 'yon ang pinakamalaki, pero una 'yon.
- Dapat kong halikan 'yan. - Halikan mo.
Ang simulan 'yong umaga na pinapanood ng Charlie Team, doon,
na hulihin ang unang isda...
- May isda. - ...at ang pangalawa, nagalit ako.
Lambat!
- Kunin mo siya! - Hilahin mo siya!
- Baby! - Ayan.
Masakit amining baka mas malakas ang Charlie kaysa sa amin.
Ayos!
- Nakuha mo siya. - Unang isda sa Alaska, baby.
Nakakuha ako ng isa.
Kailangan kong maarawan.
- Di ba? Hinihintay ko 'yon. - Oo.
Wala sila sa madilim na tubig.
- Ay, may isda. - May isda.
- Ayos. Tuloy lang. - Nakuha mo?
Nakuha mo siya.
- Gusto mo siyang halikan? - Oo.
Baby, isa pa!
Akin na ang baby na 'yan. Mahal kita.
Bueno, nakakuha ka na ng isda diyan, Justin?
Hindi pa.
Ang tanga. Napakatanga.
Pangit ang gamit na 'to.
Walang araw banda sa amin.
Ayaw kong tumayo lang d'on
at panoorin ang ibang maging mas magaling sa akin.
Walang mas magaling kaysa sa akin. Di ako marunong maging pangalawa.
Nangisda ako sa mga paligsahan. May isponsor.
May sarili akong bangka. Tatapusin ko ang trabahong 'to.
Ewan sa inyo, pero kumakalam ang tiyan ko.
Patapos na ang isda.
Hihiwain ba nila 'yong isda ngayon?
Heto. Ang sarap niyan.
Masarap, di ba? Parang may mantikilya.
- Buhay. - Gusto kong ipasok 'yong buo sa bibig ko.
- Nakahuli ako ng isa. - Ayos, girl.
Ayos.
Nakawala siya.
- Nakuha pa rin kita, bruha! - Ayos!
Ayos!
At lumabas na ang araw.
Hindi lang literal, pero sumikat ang araw.
- Diyos ko, palaki sila nang palaki! - Ayos!
Sunod-sunod.
Sunod-sunod na coho.
Tinalo ko sila.
- Astig ako! - Oo, girl.
Sabihin n'yo nang malakas.
- Nakahuli ako ng isa! - Atras!
Ang galing mo, baby girl!
Ang laki niyan!
Tingnan mo 'yan, Amber!
Diyos ko!
Nahuli ko ang una kong isda.
Hello. Gusto kitang kainin.
Matindi.
Tingnan mo siya!
Ayos na ayos.
Diyos ko!
Palubog na ang araw, na nagpapaalala sa mga team na dapat maglipit na sila
at maglakbay nang matagal pabalik sa kampo bago dumilim.
Nakahuli ang Charlie Team ng 12 isda,
karamihan ay trout sa sapa na nasa 2 hanggang 3.6 na kilo.
Masaya ang dalawang team.
Sa pagdating ng isda, alam naming kakain kami. Sana nagpatuloy lang 'yon.
Tapos na ang araw, dapat diskarte naman.
Napakagandang araw!
Siguradong ayos maka-team si Jill.
Kung pupunta ako sa Charlie, madadala ko ang isda ko't mananalo ako.
Pero desisyon ko 'yon, alam mo?
Mabigat 'yon sa balikat ko.
Nakahuli ang Alpha ng tatlong coho salmon,
ang timbang ng kada isa ay nasa 8 hanggang 9 na kilo.
Nakahuli ang mga team ng sapat na protina para may makain sila nang isang linggo,
depende sa kung paano nila iiimbak at irarasyon ang isda.
Masarap, masarap?
Masarap, masarap.
Bumalik na ang Alpha Team sa kampo nila...
Coho sa tiyan.
...at tinatamasa na nila ang bunga ng pagpapagal nila.
'Yan ang nahuli mo.
Salamat, baby girl.
Nguyain mo 'yan.
May uling na ngipin.
Sasabihin ko, para malaman,
parang wow, ito ang nahuli natin...
- Oo. - at kumakain tayo.
- Isang tagumpay. - Siyempre, pinaghirapan natin 'to.
- Patas natin 'tong nakuha. - Ganyan ang buhay.
Sa Kampo ng Charlie...
- Kumusta? - Ito'ng pinakamasarap na isda sa buhay ko.
...ang mga nahuling isda ay malaking tulong sa moral nila,
at sa mga tiyan nila.
Ipinagmamalaki ko ang lahat sa panghuhuli ng isda.
Nakahuli ang lahat ng kahit isang isda.
Ito ang pinakamagandang araw ko, at utang ko 'to sa inyo.
- Oo, ang ganda ng araw ko. - Ayan na.
Napakagandang araw nito. Ipinagmamalaki ko kayo.
Ipinagmamalaki kita.
- Nagbigay ang Alaska. - Magbibigay ang Alaska, at tinupad niya.
Gusto n'yo nang magpaalam?
- Magandang gabi. - Bye.
9:07 AM - IKA-24 NA ARAW MAULAP - KASALUKUYANG TEMP 35°
Ika-24 na araw na.
- Sige, handa ka na? - Oo.
Gumagawa ang Charlie Team ng smoker gamit ang bitag ng alimango.
- Diyan natin ilalagay? - Oo.
Dahil dito, mapapausukan nila ang isda, mapapatagal nila ito, hanggang maubos ito.
- Magaling. - Gagana 'yan.
- Gusto mo, gusto ko. - Gusto ko.
Habang ang isda kagabi ay nagbigay ng bagong enerhiya sa karamihan sa team...
Ay, ****.
...kabaligtaran ang epekto nito kay Angie.
- Ayos ka lang, Ange? - Sobrang nasasaktan ako.
Sobrang sakit.
Kumain tayo kagabi, at naramdaman ko ang tiyan ko, na parang umiikot lang.
Parang magtatae ako,
dahil 24 na araw na akong hindi dumudumi.
Masakit lang magdamag, 'tapos kaninang umaga, lumala lang 'to.
- Kung kailangan ng tulong, magsabi ka. - Si Angie, mandirigma siya. Matatag siya.
May 24 na araw na, at di pa siya nagbabanyo.
Sobrang sakit.
Ayaw kong nasasaktan ka nang ganyan.
At kagabi, napasobra siya ng kain,
at kumain siya ng marami, at sa tingin ko, sobra-sobra 'yon.
May magagawa ba ako?
Ang bara sa bituka ni Angie ay ipinapahamak siyang mabutas,
isang nakamamatay na kundisyon kung saan nabubutas ang bituka
at tumatagas ang laman, na nagkokontamina sa daluyan ng dugo.
Natatakot ako ngayon, dahil ayaw kong umalis.
Posible siyang ma-septic shock,
na magdudulot ng pagpalya ng organ at kamatayan.
Matatag ang isip at emosyon ni Angie.
Pero, sa pisikal, ano'ng magagawa mo?
Oo.
Dahil sa malinaw na panganib ng kalagayan ni Angie...
Diyos ko, hindi.
...pumunta ang mga producer para kunin at patingnan siya sa doktor.
Babalik ka. Sandaling tingin lang.
Ubusin n'yo 'to at pabalikin n'yo ako.
- Kailangan mong matingnan. - Itayo kita?
Mahal ko kayo. Oo.
Hindi ko alam ang nangyayari sa katawan niya, at walang gamot dito.
Kung di babalik si Angie,
medyo nakakadurog talaga 'yon.
Sige.
Sobra akong nasasaktan, pare. Sobra akong nasasaktan.
Kailangan kong magpatingin at malaman ang nangyayari.
Anuman ang mangyari ngayon, taas-noo ako,
at masaya akong nandito ako.
- Mahal ko kayo. - Mahal kita.
Magkita tayo mamaya.
Diyos ko.
Dinala si Angie sa bangka ng medic sa dagat.
Kung gagaling siya, bibigyan siya ng pagkakataon
na bumalik sa sa team niya.
Pero magpapatuloy muna ang laro.
Babalik siya.
- Babalik siya. - Oo.
Ang pinakabagong hamon ng Alpha ay siguraduhing
di mabubulok ang 13.6 kilo ng isda nila.
Araw ng pagpoproseso ngayon.
Kaya, gumagawa ako ng sampayan
para pausukan 'tong isda.
Dahil kung hindi, mawawala ang lahat.
Para sa almusal, may masarap na roe tayo.
- Ano'ng lasa niyan? - Ayos lang.
Sige, titikman ko na.
Marami kaming pagkain ngayon,
pero ang Charlie Team din.
At mas mapapatagal n'on ito.
Hindi masama, di ba? Masarap.
- Hindi. - Natikman mo ang sustansya?
May boses sa utak ko
na nagsasabi sa aking umalis sa Alpha at sumama ako sa Charlie.
Siyempre masakit 'yon,
at mabigat ang surot sa dibdib.
Pero mananalo ako, dahil sa tingin ko, hindi kakayanin ng Alpha nang wala ako.
- Gagana 'yan, di ba? - Oo.
Mag-aapoy at mag-uusok tayo ng isda.
Oo.
Sobrang saya ng puso ko ngayon.
Masaya manghuli ng salmon kahapon.
At isa pang kakayahan 'to na natutunan ko dahil sa mga ka-team ko.
Kung gagawa ka ng pugad ng ibon, palalakihin mo.
Oo.
Maging pasensyoso ka, 'wag mong sakalin.
Alam ko. Ginagawa ko 'yan.
Kaya ko bang gawin ang karanasang ito nang mag-isa?
Hindi. Gumaling akong adik sa heroin.
Felon ako.
Survivor ako.
Pero hindi ako survivalist,
hanggang sa nakilala ko si Jill.
Tingnan mo 'yang apoy. Ipinagmamalaki kita!
Oo, nagpapasalamat ako sa 'yo!
Sa buong panahong ito, si Jill ang nagmamaneho.
At ang pagkakaibigan niya at ang koneksyon namin
ang malamang isa sa mga pinakahindi inaasahang biyaya
sa buong karanasang ito.
- Gusto ko kapag nasusunod ang plano. - Pare, ang ganda niyan. Diyos ko, oo.
11:09 AM - IKA-25 ARAW MAALIWALAS - KASALUKUYANG TEMP 40°
Ika-25 araw na.
Pinausukan ng Charlie Team ang isda nila sa magdamag at marami silang trout jerky.
- Kailangang bumalik ang babae natin. - Sana di na magtagal pa.
Pero mababa ang moral,
dahil nami-miss nila ang ka-team na si Angie.
Guys, helicopter!
Ang tunog ng helicopter...
- Naku. - Ay, buwisit.
Di 'to maganda.
- ...ay hudyat ng balitang hinihintay nila. - Ayan na.
Pag nakarinig ng helicopter, nagmamadali kami, sabik kami.
Pero kasama ni Angie ang medical team. Kaya, oo, nakakabahala.
Ikaw, kapatid. Basahin mo.
- Ay, sulat kamay 'to. - Oo.
- Ay, yari ako. - Pare.
"Unang-una, mahal ko kayo." "Walang mas gagaling sa inyong ka-team."
"Ikinararangal kong humuli ng maraming isda kasama kayo."
"Pahirapan n'yo ang Alpha, 'wag kayong susuko, kunin n'yo ang tsansang manalo."
-"Iputok n'yo ang flare ko nang taas-noo." -Matapos suriin, napag-alamang
di dapat ituloy ni Angie ang laro.
Mahirap 'yan.
Ito na. Paalam na ito, Angie.
Ang totoo, pagdating namin dito,
hindi ako sigurado kay Angie.
Pero kung wala siya, di kami tatagal nang ganito. Parang bunso namin si Angie.
Siya ang libangan at maingay namin.
- Mahirap. - Manalo tayo para sa kanya.
- Iputok natin ang flare. Ako na. - Di ko 'yan hahawakan.
Ako rin.
Sa isang banda, sobrang nasasaktan ako na gusto kong manalo para sa kanya
at parangalan ang presensya niya.
At sa kabilang banda, nakakawasak 'to dahil posible 'tong mangyari kaninuman.
May pumutok na flare.
- Hindi. - May pumutok na flare.
- Niloloko mo ba ako? - May sumuko sa Charlie.
Bawas ng isa.
May nakita kang flare. Talaga?
Oo, ngayon lang. Nasa ere pa ang usok.
Ibig sabihin, may sumuko. Tatlo sa tatlo na.
Tinitingnan ko saan... Sino'ng...
- 'Wag kang mag-alala. - Patas na ang laban!
'Wag kang mag-alala. Kaya natin 'to. Nasa team ka, baby.
Alpha Team!
Kinutuban akong mangyayari 'yon.
N'ong sinabi niyang 24 na araw na...
Di matitiis ang kahit anong gan'ong sakit.
Oo, palaban siya.
Nakaalis siya dito. Medyo matagal siyang namilipit.
Nagsikap si Angie sa simula pa lang.
Kung may dapat manalo, siya 'yon.
Patunay lang 'to na posibleng mangyari ang lahat,
at ang pagsuko ay isang bagay na totoong-totoo sa amin ngayon.
- Sandaling katahimikan para kay Angie? - Sige.
Ramdam namin. Nasa punto kaming kailangan ng higit sa isda para bumalik.
Gusto naming tapusin 'to, ang pera, at bumalik sa pamilya.
- Mahal kita, Ange. - Mahal kita, Ange.
Dapat isipin na natin si Jill.
Di balewala si Angie, nagluluksa tayo,
pero kailangan nating pag-usapang dalhin kaagad siya dito
at ipakitang makakapagbigay tayo.
Alam niyang mas malakas ang apat.
Oo.
Dapat kausapin natin siya kaagad.
Oo. Sa Alpha, kung kukunin natin ang isa sa mga ka-team nila,
hindi na sila magtatagal.
Kukunin namin ang ulo ng ahas, at sana magbunga sa amin.
Pumayag ang Charlie Team na ipagpatuloy ang pagkuha kay Jill.
- May naisip ako. - Ano 'yon?
Ang sunod na hadlang ay ang pagkuha sa atensyon niya
nang di naaalerto ang mga ka-team niya.
Mensahe sa bote?
Hindi, sulat sa palaso at paliparin natin?
Mas maganda 'yan.
Ititira ko sa kabila.
Hintayin ang low tide, kunin ang atensyon.
- Bukas na, gagalaw tayo. - Maaga, kukuha ng tahong.
Oo.
Kailangang napakaaga, kung tulog sila.
Sige. 'Yan ang plano.
Sige, guys, 'yan ang diskarte sa laro.
Nagliliyab na palaso, mala-Robin Hood.
Natulog na ang dalawang team.
Sa unang beses mula noong unang linggo, patas na ang laro,
dahil pareho na ang bilang ng mga manlalaro sa dalawang team.
Sa pagsikat ng araw sa Ika-26 na Araw,
tinapos ng Charlie Team ang sulat nila kay Jill.
Sa akin, "Jill, walang nagbago sa amin."
"Gawin natin 'to ngayon."
N'ong nalaman naming di na tutuloy si Angie, pinakalohikal na kunin si Jill.
Ako ang pinakamadalang makipag-usap kay Jill,
pero may tiwala ako sa team ko at sa alam at kutob nila.
Kung siya sa lahat, gaya ng sinasabi nila, 'yon na, pare, handa, puwesto, laban.
Uuwi na kami.
At mananalo kami.
'Yan ang ticket natin.
Tara na. Tapusin na natin 'to.
Pumunta ang Charlie sa baybayin para makita nila si Jill sa kabilang ilog.
Tumingin kayo d'on.
May naglalakad na may pana at palaso.
Parang si Justin.
Mababa. Sa ibaba niya tumama.
Oo, si Justin 'yon.
Ayon.
Sige, Katniss.
Anak ng pating?
- Magandang umaga. - Magandang umaga.
Pakibalik ang palaso ko.
Sige.
Nakita ko ang Charlie sa baybayin.
Heto na ang palaso.
Nagpana sila ng palaso sa gilid ko na may maliit na sulat.
Para sa 'kin 'yon,
at inaakit ako n'on papunta sa Charlie.
Sumama ka sa amin.
May malaking problema ako.
Gusto ka naming makausap. Mahirap gawin 'to sa magkabilaan ng ilog.
Pare, ang lakas ng boses mo.
Medyo hinaan mo.
Lingid sa kaalaman ni Jill at ng Charlie
napansin ni Amber ang kaguluhan.
Pero mahigit 300 metro ang layo niya,
kaya hirap siyang marinig ang sinasabi nila.
Nag-uusap ang Charlie at si Jill. Di ko alam ang nangyayari,
pero pakiramdam ko, parang may malapit nang mangyari.
Kung gusto mong abutin ng Disyembre, ituloy natin 'to.
Sino'ng gusto...? Pinakabobong tanong.
- Tumawid ka. - Sino'ng may gusto niyan?
Mananalo tayo. Magtiwala ka. May bakante para sa 'yo.
- Matatapos kaagad 'to. -"May bakante."
Pag-isipan natin 'to nang isang araw.
Ngayon na, Jill.
Gusto nilang magdesisyon ako kaagad, d'on mismo.
Ano'ng susunod na gagawin ko?
Mas lalo akong nahirapan dahil damay si Amber.
- Gusto n'yong traydurin ko siya. - Alam naming di 'to madali.
Gulong-gulo ako.
Kapatid ko si Amber,
at sobra kaming magkadikit.
Kailangan kong maniwala, sa puntong ito,
na magiging tapat si Jill.
Pero heto, di ako pumunta dito para makipagkaibigan.
Sumama ka sa amin. Umuwi na tayo sa mga anak natin.
Naglalaro ako para manalo.
Kung tatraydurin niya ako,
simula na ng laro.
Tagapagsalin ng Subtitle: April Jean Abendan