9.08 – 16. DZIEŃ POCHMURNIE – 0,5°C
Trwa 16. dzień w bezlitosnej dziczy.
Temperatura spada poniżej zera.
O co chodzi?
Okradł Joela i Dawn.
Mogą okraść i nas.
Nie zrobili tego, bo jesteśmy blisko.
Justin ukradł Delcie kluczowe zasoby.
- O Boże! - Boże!
Co się stało?
To dowodzi, że drużyna Alpha jest tutaj drapieżnikiem.
Mamy trzy dodatkowe śpiwory.
W obozie Delta...
Mniejsze schronienie łatwiej ogrzać.
...poszkodowani Joel i Dawn oceniają szanse na przetrwanie
bez śpiworów.
Wiesz, co jeszcze?
- Co? - Rozniecimy ogień.
Rozgrzejemy sześć, osiem kamieni.
Ogrzeją łóżko, zanim się położysz.
W razie dreszczy zbliż się do ognia.
- Chcemy wygrać? - Chcemy.
Drużyny zastanawiają się, co oznacza zmiana zasad.
Zaatakowano obóz.
Dlatego dziś
Nick stoi na warcie.
Wszystkie nasze rzeczy są w środku.
Kto tam jest?
Można tak zaszkodzić.
To jacyś komandosi. Mieli pół godziny.
Szaleństwo.
Nie wiem, kto to zrobił, ale dzięki. Teraz odpadną.
W końcu zaatakują i nas.
Niech to.
Stresuję się,
bo myślą, że jestem z nimi.
Że pomogłem to zaplanować.
Ja i Brian jesteśmy niewinni.
Nas nie mieszajcie.
Sam pobyt na tym brzegu
wywołuje panikę.
Zrozumiałem, że nas z tym powiążą.
Brian, mam ważne wieści.
- Nie uwierzysz. - Co?
Zbierałem małże.
Zobaczyłem zamieszanie po drugiej stronie rzeki.
Justin ukradł im trzy śpiwory.
O kurczę!
Komu?
Dawn i Joelowi.
Boże.
Szok.
Tego nie przełknę.
Na samą myśl mi niedobrze.
Stary.
Rywalizacja wyzwala w ludziach to, co najgorsze.
Tak.
Zobacz tylko.
Kurczę. Diabły wcielone.
O Boże.
Ukradli śpiwory i zostawili ich na pastwę losu.
Równie dobrze mogli ich zabić.
To było okrutne. Jak wściekłe psy.
Jak tak można po dwóch tygodniach w dziczy?
Zawsze tacy byli?
Od samego początku.
Ten program nie ujawnił niczego,
co było głęboko skryte.
Kto tak robi tutaj, robi tak w życiu.
Pieniądze to jedno, ale wolałbym umrzeć biedny,
pokazując rodzinie, że umarłem jako dobry człowiek.
- Tak. - Nie umiałbym tak zrobić.
Boże.
Otworzyli puszkę Pandory.
Nie pozwolą nam wygrać poprzez przeczekanie.
Nie zdołam tego powstrzymać,
ale nie wezmę w tym udziału.
11 SAMOTNYCH WILKÓW
AMBER – OBÓZ ALPHA
JILL – OBÓZ ALPHA
JUSTIN – OBÓZ ALPHA
LEE – OBÓZ ALPHA – ODPADŁ
TWORZY WŁASNE ZASADY
BRIAN – OBÓZ BRAVO
COREY – OBÓZ BRAVO – ODPADŁ
JAVIER – OBÓZ BRAVO
TIM – OBÓZ BRAVO – ODPADŁ
OSTATECZNA WALKA O PRZETRWANIE
ANDREA – OBÓZ CHARLIE – ODPADŁA
ANGIE – OBÓZ CHARLIE
NICK – OBÓZ CHARLIE
SETH – OBÓZ CHARLIE
TYLKO JEDNA DRUŻYNA MOŻE WYGRAĆ
DAWN – OBÓZ DELTA
JOEL – OBÓZ DELTA
JORDAN – OBÓZ DELTA – ODPADŁ
PAUL – OBÓZ DELTA – OBÓZ CHARLIE
OUTLAST: RAZEM PO WYGRANĄ
Zamierzam grać i wygrać.
20.52 – 16. NOC POCHMURNIE – 0,5°C
Temperatura wciąż spada. Od tej pory
pozbawiona śpiworów Delta musi mierzyć się z zagrożeniem życia.
Rozgrzejmy brzuchy.
21.36 – 16. NOC POCHMURNIE – -0,5°C
Ale mi zimno.
Te kamienie czynią cuda.
Chcesz więcej?
Nie trzeba.
Prawie się przykryłem.
Włóż stopy i naciągnij plandekę.
Ale bym się zawinęła w śpiwór.
22.27 – 16. NOC WIATR 14 KM/H– -1°C
Ciągle drżymy.
Tak.
Niedobrze.
Potrzebujemy koców.
Nie przetrwamy w tej temperaturze.
1.52 – 16. NOC WIATR 19 KM/H– -4°C
Martwię się o to, ile wytrzymamy.
Całą noc drżymy, tracąc energię na to,
by nie dać się hipotermii.
Jak przez pierwsze trzy noce,
ale wtedy mieliśmy po dziesięć kilo więcej.
O rety.
Nie wiem, czy wytrzymamy tak jeszcze jedną noc.
- Nie chcę stąd iść. - Ja też nie.
7.18 – 17. DZIEŃ POGODNIE – -2°C
Dotrwaliśmy do rana.
Kuźwa. Czuję się, jakbyśmy wygrali.
- Wiem. Noc jest nasza. - Wygraliśmy!
Już ranek.
Było kilka stopni na minusie.
- Wszystko zamarzło. - Był ostry mróz.
I to akurat tej nocy bez śpiworów.
Do bani.
W dwóch śpiworach
było miło i cieplutko.
Aż się spociłam.
- Koniec zimnych paluszków. - No.
Okradli ich i zostawili na mrozie z niczym.
Żaden człowiek nie zasługuje na takie traktowanie.
OBÓZ BRAVO
7.55 – 17. DZIEŃ POGODNIE – -1°C
Ludzie są tak chciwi,
że zrobią drugiemu człowiekowi wszystko, by zdobyć pieniądze.
Walczą nieczysto, nie dbają o innych.
To musi się skończyć.
Ja się do tego nie posunę.
Nie mogę być częścią tego okrutnego cyrku.
Dziś postanowiłem się wycofać.
Muszę się stąd wyrwać.
Nazwijmy to protestem.
Chcę pokazać, że na świecie są dobrzy ludzie.
Wracam do domu.
Javier próbowałby mnie przekonać,
żebym został i czekał do śmierci.
Ja to wiem.
Musiałam wcześnie wstać,
żeby czmychnąć z obozu bez Javiera.
- Kolejna. - Cieszę się, a nie chcę.
O rety.
Tak jest.
Cholera.
OBÓZ ALPHA
Piękny widok.
I jak?
- To chyba Brian. - Brian odszedł.
Czyli Javier został sam.
Nie będzie mógł zostać w programie,
jeśli nie znajdzie drużyny.
Może też przyjść do mnie.
Javi jest twardy.
- Wytrzyma do końca. - Tak.
Może zachęcanie Briana do działania wbrew moralności wystarczyło,
by uznał,
że nie warto,
bo zależy mu na tym, co myślą o nim w domu.
Czekam na kolejną racę.
Jak sobie radzą?
Na północnym brzegu...
Ale to się szybko zmienia.
...Delta zastanawia się, co oznacza raca nad Bravo.
Jeśli nie chcemy zdawać się
na łaskę Charlie lub Bravo,
zostaje nam jedna opcja.
- Rezygnacja? - Tak.
- Wiesz... - Do bani.
Nawet w razie sojuszu z Charlie
nie uda nam się rozegrać tej sytuacji
na naszą korzyść.
Nie.
Paul jest hipokrytą i zdrajcą.
Nie ufam drużynie Charlie.
Musimy iść do Bravo.
Razem będziemy silni.
Dotrzymamy umowy z Charlie w sprawie połowu.
Przynęta i sprzęt są nasze.
- Tak myślę. - Tak.
Pójdziemy tam przy odpływie.
- Poszukamy Javiera i Briana. - Tak.
Javiera budzi dźwięk helikoptera.
Idzie poszukać cennych zasobów.
Nie wiem, gdzie jest Brian.
O cholera.
No proszę.
Tylko wiadomość?
„Javier, wystrzeliłem racę i odszedłem z programu.
Nie mogę dłużej brać udziału w tych haniebnych zmaganiach.
To jasne, że wygra ta drużyna, która posunie się do nieludzkich czynów.
Przetrwaliśmy, bo dzieliłeś się ze mną wiedzą,
a ja z tobą cierpliwością.
Nie zapomnę tych wspólnych chwil. Brian”.
Brian nieźle mnie wystawił, wystrzeliwując racę.
Nieładnie się zachował.
Mógł uścisnąć mi dłoń i się pożegnać.
Cholera.
Muszę się śmiać, bo gdybym się nie śmiał,
pewnie bym krzyczał.
To hańba.
Zrezygnował, bo mu ciężko?
Jeśli chcemy ich czegoś nauczyć,
trzeba grać uczciwie i nie pozwolić im na wygraną.
Spójrz na mnie.
Przeżyję tu.
Mogliśmy wygrać, Brian.
Bravo!
O cholera.
Joel!
To ty, Brian?
Nie.
To Javier?
Brian odpadł.
Też go nie ma?
Tak.
Nie mamy z nimi nic wspólnego.
Dzięki. Jest ciężko.
Macie dodatkowe śpiwory?
Mamy tylko dwa,
Briana i mój.
- Tak. To ma sens. - No.
Chcieliśmy o tym pogadać.
Może lepiej połączymy siły?
Pewnie!
Byłoby super.
Na którym brzegu?
Jak myślicie?
Możemy się przeprawić, tylko sąsiedzi nas martwią.
Mam pewien plan.
Chodźcie, to odzyskacie śpiwory.
Świetnie.
Macie jak się przeprawić?
Spróbujemy.
Czekam w obozie.
Postaramy się przyjść jutro abo pojutrze.
Dobra, czekam.
- Przyjdziemy. - Dobrze.
Super.
Zdarzył się cud.
Dopiero co otrzymałem list od Briana.
Gapiłem się w pustkę, nie wiedząc, co robić.
Joel i Dawn są silni.
Połączymy siły i pokażemy tym draniom,
jak wygrać z honorem.
- Jutro rano, przy odpływie. - Dobra.
OBÓZ CHARLIE
Zaczyna się robić ciekawie.
Bravo i Delta są zmuszone szukać rozwiązań,
natomiast Alpha pamięta o podstawach survivalu.
- Jill ma misję. - Dobrze.
- Jest tu najlepszą łuczniczką. - Tak.
Naszykowała łuk, trochę postrzelała.
- Świetnie. - Wszystko jej przygotowaliśmy.
Upoluje jelenia.
Ostatnie dni zmieniły wszystko.
Potrzebujemy kalorii.
Musiałam wziąć łuk i ruszyć na poszukiwanie kolacji.
Po dwóch tygodniach ochłapów zaczyna nam doskwierać głód.
Schudłem.
Pójdę nad wodę.
Na wyspę, na której znaleźliśmy pułapki.
Przejdę tamtędy.
Potem dookoła.
Jak dotrę do brzegu, podążę wzdłuż niego.
Dasz radę.
- Nie mam wyboru. - Nie.
Bezpiecznych łowów.
Jill przekracza rzekę przy odpływie, by dotrzeć na odległe torfowisko.
OBÓZ ALPHA
Co jest?
- Paul, tak? - Tak.
Tak? Jill.
- Jak leci? - Pamiętasz?
Pamiętam.
Świetnie wyglądasz.
Jesteś w Delcie?
W Charlie.
Zacząłem w Delcie.
Kiedyś ci opowiem.
Jestem trochę ostrożna przez to dzisiejsze zamieszanie.
Nie pierwsze w ciągu ostatnich dni.
- Wiesz o racy? - Tak.
- Wiesz, kto to był? - To...
Joel i Dawn? Nick? Nie.
Jordan.
Wrócił na tarczy. Zemdlał i go zabrali.
W Delcie zostali tylko Dawn i Joel?
A dziś rano Dawn krzyczała do Javiera.
Z tego, co słyszałem,
to chyba łączą siły z Bravo.
- Tak. - Po co?
Ktoś przyszedł i ukradł im śpiwory.
I chyba coś jeszcze.
Zostali z niczym.
No i to albo my, albo Alpha.
A to nie my.
Ja byłam w obozie.
Z pewnością.
Posłuchaj,
naprawdę jesteście jak komandosi.
Wystarczyło pół godziny.
- Szybka akcja. - Imponujące, co?
Bardzo.
Pod wrażeniem?
I to jak.
Mamy miejsce.
A może sojusz?
Poważnie?
Alpha i Bravo, dwa silne zespoły,
mają współpracować,
by się pozbyć Delty i Bravo?
- Tak. - Jesteś super.
Cudownie.
No cudownie!
Mówiłam, że jest cudownie?
Dogadałam się z Paulem.
Operacja Huczy Las.
Huczy Las.
Rozpoczęliśmy operację Huczy Las.
Musimy się pozbyć dwóch drużyn.
Dwie drużyny po dwóch stronach rzeki powoli się wykrwawiają.
Możemy wspólnie wywrzeć na nich presję.
Chyba się zgadzamy.
Mówi, że przekona do tego drużynę.
Gdy zostaną tylko dwie drużyny,
wrócimy do uczciwej gry.
Gram w tę grę od początku.
No nie wiem. Jak do tego podejść?
Dopóki Jill i całe Charlie będą grali uczciwie,
to jakoś damy radę.
Wszędzie są ślady.
Otarcia o podstawę drzewa powstają,
gdy jelenie znaczą porożem teren.
Ślady co pięć metrów.
Jill i Paul podążają za tropem, śledząc trasę jelenia.
Jak pojawią się łanie, to trafi się i byk.
Musimy się rozdzielić.
Spotkajmy się tu, jak wykonamy misję.
Jasne.
Huczy Las.
Zostało mi półtorej godziny
do powrotu do obozu.
Nie chcę wracać z pustymi rękami,
więc poszukam chociaż wiewiórek.
Cholera jasna!
Oberwał.
No dalej, spadnij.
Trafiony.
Tak mi przykro.
Słodycz pomieszana z goryczą.
Szanuję życie, które właśnie odebrałam.
Jestem mu wdzięczna,
bo dziś głód doskwiera mi jeszcze bardziej.
Wiem,
że jak ma mi się udać,
jeśli mam wygrać, muszę znieść przeciwności.
Jill oporządza wiewiórkę.
Skóruje zdobycz,
zachowuje jadalne organy.
Uważa, by nie uszkodzić jelit ani pęcherza,
bo to skaziłoby mięso.
Czuję dumę myśliwego.
Zasłużyłam na swój posiłek.
To tutaj pierwsze czerwone mięso.
Wracaj, niedźwiedzico.
Jill dostarcza pożywienie
drużynie, która wybrała agresywną grę.
Będą pyszności.
O rety. Naprawdę?
- Tak. - Dorzucimy to?
Pięknie.
- No. - Zachowałam ogon.
- Jasne. - Tak!
Położę tutaj.
Boże, tak.
Serce, płuca i wątroba wciąż są w środku.
Ugotuj całość.
Tak jest, całość!
- Ugotujemy ją? - Upieczmy.
- Nie chcesz prawdziwego mięsa? - Wiesz co?
- Zrobił... - Rożen?
Trochę dziś rano nastrugał.
- Po prostu wiedzieliście. - Tak.
My umiemy zbierać, Jill umie polować.
Znamy się na infiltracji i dywersji.
To udany dzień.
No dobra. Proszę o werble.
Spotkałam Paula na polowaniu.
Powiedział, że Javier dogadał się z Deltą.
Chcą się połączyć.
Co za ciekawy dzień!
Paul jest w Delcie?
W Charlie.
W Charlie?
Co?
Charlie?
Paul w Charlie.
Ciekawe.
Namówiłam go na sojusz
przez to bagno z Javierem.
Alpha i Charlie będą współpracować, dopóki nie załatwimy Delty i Bravo.
Potem się zacznie.
- Bez nieczystej gry. - Dobra.
- Ostatnia siódemka. - Aż odpadną.
- Razem. - Dobra.
Czas świętować!
- Impreza! - Świętujemy!
Impreza!
12.23 – 18. DZIEŃ POCHMURNIE – 1°C
OBÓZ ALPHA
W ramach strategii ustalonej przez Jill i Paula
Alpha szykuje się na Javiera, sąsiada i niedoszłego sojusznika.
Joel!
Mów.
Przejdźcie na wyspę.
Tam się spotkamy.
Przerzucimy rzeczy.
Dobra.
Jeśli spotkają się na wyspie, będzie tam cała trójka.
- To da nam czas. - Dobra.
Zrobimy dywersję. Zabierzemy mu śpiwór,
wszystkie narzędzia. Wbijemy szpilę.
- Tak. - Niech nas zobaczą.
Wtedy pomyśli,
że splądrowaliśmy mu obóz.
Może wtedy pójdą na brzeg Delty.
Najpierw zabierzmy rzeczy, potem niech nas zobaczą.
OBÓZ DELTA
Javi mówi, że ma plan. Idziemy mu pomóc.
Potem zaczniemy prawdziwe igrzyska.
Najpierw spakuj sprzęt.
Ja zajmę się sprzętem, ty plandeką.
Świetnie.
Zamierzamy dziś przekroczyć rzekę.
Rozbieramy obóz, bo połączymy się z Bravo.
Rozbieramy szałas Delty.
Bravo ma dość solidne schronienie.
Na płaskim, osłonięte.
To nam pomoże i zapewni sukces.
Żegnaj, przybytku. Dobrze nas traktowałeś.
Łączenie obozów to kupa zabawy.
OBÓZ BRAVO
Dziś obudziłem się podekscytowany.
Joel i Dawn przekroczą rzekę
i dołączą do mojego uroczego obozu.
Było im ciężko bez śpiworów,
ale dali radę.
Hardcorowcy.
Co zrobimy?
OBÓZ ALPHA
Nie chcemy ich tutaj.
Amber i ja musimy opracować strategie.
Jak zatrzymać Deltę na drugim brzegu?
Jak pozbyć się Javiera?
Będziemy musieli pilnować obozu, jak tu będą.
Troje na troje.
Alpha zamierza sprawić, by Bravo i Delta wybrały drugi brzeg.
To nie podoba się drużynie Charlie, która woli mieć go dla siebie.
Charlie! Pomożecie nam zwodować tratwę?
Jasne.
Do dzieła.
Jill i Amber się boją.
Wiedzą, że jak będziemy tu we troje, ich dni będą policzone.
OBÓZ ALPHA
Musimy się bardzo...
Trzeba pilnować drugiego brzegu. Niech ruszą pierwsi.
- Tak. - Jeśli się ruszymy, dadzą mu znać.
I już. Dzięki, bracie.
Tak czy siak, już po Bravo.
Jutro ten obóz nie będzie już istniał.
Dobra.
- Jeszcze raz dzięki. - Spoko.
- Jesteśmy z wami. - Powodzenia.
Musimy się tam dostać, żeby zniszczyć Alphę.
Drużyna zna ograniczenia prymitywnej tratwy.
Damy im posmakować ich broni.
Zgadza się.
Tratwa Joela niesie pierwsze zasoby do obozu Bravo.
Jak Javier tam pójdzie, zwiniemy mu sprzęt z obozu.
Co jest? Zobaczmy, co robi.
Zabiera boję.
Nie chce opuścić obozu.
Chodźmy po niego.
Dasz radę, stary.
Jeśli go odstraszymy, zbliżymy się.
Gdzie jest wejście?
Tutaj.
Chodźmy.
Weź torbę. To jego.
Boże. Naprawdę to robią?
- Co? - Idą do ich obozu.
Idzie tu!
Bierz ich, Javier!
Kurczę, okradają mnie!
Zatem tak to będzie wyglądać.
Spadajcie stąd!
Banda frajerów.
Posiedzimy tu sobie.
Co za...
Idź do Delty albo wystrzel racę.
Masz dwie opcje.
Ktoś wychodzi. To Amber.
- Ta na plaży? - Tak, to Amber.
Nie wytrwacie dłużej.
Masz dwie opcje.
Delta albo raca.
- Wracaj do swojego... - Nie.
Nie ruszę się stąd.
Uczciwie nie masz szans. Musisz oszukiwać.
Suka idzie po tratwę!
Idzie po tratwę!
Boże! Samolubne gnojki!
Nie wytrwacie tu.
Nie pokonacie nas!
Musisz oszukiwać i kraść.
- Spoko. - Nie dacie rady!
Stąd ta desperacja i kradzieże.
- Nie jestem zdesperowana. - Wszyscy to widzą.
To nie desperacja, tylko rywalizacja.
Nie. To zwykłe oszustwo.
Walnięta jesteś? To oszustwo.
Oszustwo to łamanie zasad.
Nie można kraść bez konsekwencji.
Tu nie ma zasad.
- Są! - Nie ma.
To Ameryka!
Nie, to środek Alaski.
To wciąż USA, moja droga.
No dobrze.
Nie.
- Ty masz swój świat. - Zaczekam.
Przesiedzę tu całą noc.
Joel zaraz tu będzie.
- I tak poczekam. - Przyjdzie pomoc.
Możesz się pochorować i czekać całą noc.
To ty wystrzelisz racę.
Dobrze.
Nie zostawiaj tratwy, Joel!
Nie zostawię.
Znowu im odwaliło. Boże.
Nie za ciężkie?
Chrzanić ich.
Jestem padnięty i przemoczony po wczoraj. A mam na głowie ten syf.
Może się boisz.
A może Amber właśnie rozwala ci tratwę.
Może.
Chronisz tratwę czy pilnujesz obozu?
Jesteś słaba.
Niszczy moją tratwę.
Druga świruska kradnie mi rzeczy.
No.
Chodź na tę stronę, ogarniemy się na spokojnie.
Masz wszystkie rzeczy?
Mam najważniejsze.
- Dobra. - Ale...
Nie wolisz iść do nas?
Twoja decyzja.
Nie dam im się zastraszyć.
Dobra.
- Co robisz? - To moje.
- Wcale nie. - Moje.
To moje.
Mamy teraz jedyną sprawną tratwę.
Sporo się wydarzyło przez te dwa dni.
Co na to Javier?
Mówi, że mamy płynąć do niego.
Rzeczy już przewiezione.
Obóz rozebraliśmy, więc bez różnicy.
Nie ma mowy.
Odwal się ode mnie!
- Halo! - To moje.
Moje.
Tu chodzi o przetrwanie.
Wygra brak skrupułów.
Serio. Mam tego dość.
Koniec.
- Tak, wystarczy. - Mam dość.
Mam dość.
Chcesz wystrzelić race?
Joel!
Chodź tu!
Staliśmy tam i nie mogliśmy nic zrobić.
Jakby ktoś wypuścił na wolność
w kurniku zgraję lisów,
których nie można zastrzelić.
Musimy powiedzieć Javierowi.
Tak.
Weź to sobie.
Do zobaczenia na mecie, leszczu.
Dobra, idę.
- Dobra. - Cześć.
- Javi, co tam? - No nareszcie.
To było nie lada wyzwanie.
Tak.
I już.
Przykro mi, że was to spotkało.
Ja i Dawn...
Chyba mamy już dość.
Przez pięć dni
wszystko szło zgodnie z planem.
Powiem tak.
Śmiało.
Nigdy ich nie lubiłem.
Wygrają, jeśli zrezygnujemy.
Myślałem, że rozbijemy obóz
i po prostu pójdziemy
po te ukradzione śpiwory.
- Tak. - I już.
Będą nam przeszkadzać, ale my je zabierzemy.
Kończmy.
Nie chcesz tam iść?
- Chcę być górą. - Jasne.
- Możesz dołączyć do Charlie. - Tak.
No dobrze.
Jesteś w porządku.
Chodź tu.
- Szkoda, że nie współpracowaliśmy. - Też żałuję.
Dobry z ciebie gość. Jesteśmy z jednej gliny.
Obyś to wygrał.
Rozwal ich, jeśli będzie okazja.
Dawn się ucieszy.
Gotowa?
Wracajmy do domu.
Joel i Dawn...
mieli dość.
Mieli swoją wizję.
Taką samą jak ja.
Ale naszymi rywalami są przestępcy.
- Od razu mi lżej. - Tak.
Nie podobało mi się, do czego mnie zmuszali.
Nie pójdę do Alphy. Nie zrobimy zadymy.
Nie jesteśmy tacy.
Tak jest.
Tak.
Teraz to sprawa osobista.
Nie można odpuścić łajdakom.
OBÓZ BRAVO
OBÓZ ALPHA
Wstawaj, śpiochu.
Dość już deszczu.
Dzień dobry, 20. dniu!
Czas na dzień 20!
Gotowe?
OBÓZ BRAVO
Z Joelem i Dawn byśmy to wygrali.
Prawie nikt już nie został.
Mogę tylko przejść przez rzekę
i spotkać się z ostatnią pełną drużyną.
Zobaczę, czy mnie przyjmą.
Dziś rano spakowałem plecak, narzędzia
i śpiwór.
Spróbuję ich przekonać humorem,
przejdę do szczegółów
i zacznę błagać.
To mój niezbędnik.
Proca, sprzęt do polowania.
Alpha rozmawia o kolejnym ruchu Javiera.
Jeśli nie znajdzie dziś drużyny,
będzie musiał opuścić program.
Jaki jest plan na dziś?
Javier chwyci się brzytwy.
- Musimy splądrować jego obóz. - Tak.
- Zanim wróci. - Fakt.
Jeśli zrezygnuje, musimy zdążyć przed Charlie.
Zgadzam się.
Javier nie pokaże się w Alphie.
Delta odpadła.
Jeśli Charlie go nie weźmie, będzie musiał zrezygnować.
Musimy się przygotować do grabieży.
Sytuacja zrobiła się
całkowicie niepewna.
A było mi tak dobrze.
Jedno mogę obiecać.
Skoro mam odejść przez tych socjopatów,
z dumą zniszczę własny dom.
Tylko po to,
by te demony nie wygrały.
- Chyba tu nie przyjdzie? - Nie przyjdzie.
- Musimy się spieszyć. - Trzeba coś zgarnąć.
Wszystko musi spłonąć.
Moich rzeczy nie dostaną.
Mam krzesiwo.
Jill, Amber i Justin, gówno dostaniecie.
Spalę wszystko.
Wiecie, że nasze szanse to pół na pół?
Mogę śmiało powiedzieć, że bardziej 65%.
Rozpala się.
No dalej.
Nie dam im tam mieszkać.
Zniszczę wszystko z uśmiechem na twarzy.
Ciężkie.
O tak!
Napisy: Konrad Szabowicz