1 00:00:12,971 --> 00:00:14,097 ‎ไปเลย เก่งมาก 2 00:00:14,097 --> 00:00:15,098 ‎ไปให้ถึงเกาะนั่น 3 00:00:16,224 --> 00:00:19,019 ‎ผมเห็นทีมชาร์ลีตามมาติดๆ ทางขวามือผม 4 00:00:19,019 --> 00:00:20,478 ‎ผมไม่กังวลเรื่องพวกเขาหรอก 5 00:00:21,688 --> 00:00:24,065 ‎แต่ทีมชาร์ลีตามทันไวมาก 6 00:00:25,316 --> 00:00:27,360 ‎เกือบแล้ว 7 00:00:28,194 --> 00:00:29,696 ‎เขาเริ่มช้าลงแล้ว 8 00:00:30,572 --> 00:00:33,450 ‎ทีมอัลฟ่ายังไม่เอาแพของพวกเขาลงน้ําเลย 9 00:00:33,450 --> 00:00:36,536 ‎ถ้าคุณสร้างเรือ เราก็คงไปได้ 10 00:00:36,536 --> 00:00:37,495 ‎ก็กําลังทําอยู่ 11 00:00:37,495 --> 00:00:39,039 ‎เรื่องนั้นมันสายไปแล้วละ 12 00:00:39,706 --> 00:00:40,832 ‎เราต้องหวังพึ่งทีมบราโว่ 13 00:00:42,083 --> 00:00:44,836 ‎โอกาสเดียวของพวกเขา ‎ที่จะได้ตาข่ายดักปูที่เป็นแหล่งโปรตีน 14 00:00:44,836 --> 00:00:46,963 ‎ขึ้นอยู่กับข้อตกลงพันธมิตรกับทีมบราโว่ 15 00:00:46,963 --> 00:00:49,340 ‎ใช้ท่อนไม้เป็นเรือกอนโดลาสิพวก 16 00:00:49,340 --> 00:00:51,259 ‎ไบรอัน ร่องน้ํายังตื้นอยู่ 17 00:00:51,259 --> 00:00:53,053 ‎เอาท่อนไม้ดันก้นแม่น้ําได้ 18 00:00:53,053 --> 00:00:54,846 ‎ใช้ท่อนไม้สิ ดันก้นแม่น้ํา 19 00:00:54,846 --> 00:00:57,098 ‎มันไม่ง่ายขนาดนั้น กระแสน้ําแรงเกินไป 20 00:00:57,098 --> 00:00:58,641 ‎ข้อร้องละ ดันก้นแม่น้ํา 21 00:00:58,641 --> 00:01:00,727 ‎- ฟังนะ มันไม่ได้ผล ‎- ใช้ท่อนไม้สิ 22 00:01:00,727 --> 00:01:02,520 ‎มันไม่ได้ผล... ยังไงต่อ 23 00:01:02,520 --> 00:01:04,731 ‎ใช้อีกท่อนนึงสิ ดันก้นแม่น้ํา 24 00:01:04,731 --> 00:01:06,107 ‎แค่ท่อนเดียว 25 00:01:06,107 --> 00:01:07,317 ‎หุบปากน่า 26 00:01:07,901 --> 00:01:09,152 ‎ทีมชาร์ลีมานั่นแล้ว 27 00:01:09,152 --> 00:01:10,862 ‎ผมเกือบหัวเราะเยาะใส่เธอ 28 00:01:10,862 --> 00:01:12,864 ‎ผมกําลังตรงไปที่เกาะ 29 00:01:12,864 --> 00:01:14,365 ‎ส่วนเธอล่องไปทางขวา 30 00:01:14,365 --> 00:01:15,700 ‎ทําอะไรของคุณไม่ทราบ 31 00:01:15,700 --> 00:01:19,037 ‎นั่นเป็นความผิดพลาดมหันต์ ‎เธอจะล่องผ่านเกาะนั่นไป 32 00:01:19,037 --> 00:01:22,123 ‎เล็งไปที่กลางเกาะ ไม่ใช่ตรงริมๆ เกาะ ‎ไม่งั้นคุณพลาดแน่ 33 00:01:24,250 --> 00:01:26,544 ‎เธอคํานวณกระแสน้ําได้ดีกว่าผม 34 00:01:26,544 --> 00:01:28,755 ‎เธอพายผ่านไปผม 35 00:01:28,755 --> 00:01:29,964 ‎และเธอก็หายไปเลยครับ 36 00:01:31,382 --> 00:01:33,051 ‎เธอกําลังไปได้สวย ดูสิ เฮ่ๆ 37 00:01:33,051 --> 00:01:34,969 ‎เธอทําได้แน่ๆ ดูสิ ลุยเลย 38 00:01:36,554 --> 00:01:38,056 ‎เธอล่องไปกับกระแสน้ําได้ไร้ที่ติ 39 00:01:40,141 --> 00:01:42,310 ‎- ยังงั้นสิ ‎- คุณทําได้ 40 00:01:42,310 --> 00:01:45,480 ‎แต่ในที่สุด แองจี้จากทีมชาร์ลี 41 00:01:45,480 --> 00:01:48,399 ‎เป็นผู้เล่นคนแรกที่ไปถึงเกาะ 42 00:01:48,983 --> 00:01:51,027 ‎ชัยชนะ รสชาติเหมือนอาหารเลยแฮะ 43 00:01:52,737 --> 00:01:54,948 ‎- เหนื่อยล้าและเปียกโชก... ‎- ถึงจนได้ 44 00:01:54,948 --> 00:01:57,617 ‎แองจี้ยังต้องหาตาข่ายดักปูให้เจอ 45 00:01:57,617 --> 00:01:59,786 ‎แต่ด้วยความที่มีกรงตาข่ายแค่ห้าอันบนเกาะ 46 00:01:59,786 --> 00:02:02,330 ‎เธอจะเอาไปแค่กรงเดียวเพื่อเลี้ยงปากท้องทีม 47 00:02:02,330 --> 00:02:04,165 ‎หรือเธอจะเอาไปทั้งหมด 48 00:02:04,165 --> 00:02:06,543 ‎เพื่อทําลายคู่แข่งทีมอื่นๆ 49 00:02:06,543 --> 00:02:08,878 ‎และดันทีมเธอให้ก้าวขึ้นนําในการแข่งขัน 50 00:02:08,878 --> 00:02:10,505 ‎เพื่อเงินรางวัลหนึ่งล้านดอลลาร์ 51 00:02:11,172 --> 00:02:12,340 ‎เอาละ 52 00:02:12,340 --> 00:02:13,925 ‎มาหาอาหารให้หนุ่มๆ กินกันเถอะ 53 00:02:15,135 --> 00:02:16,052 ‎(ผู้เล่น 16 ชีวิต) 54 00:02:16,052 --> 00:02:17,053 ‎(ผู้เล่น 12 ชีวิต) 55 00:02:17,053 --> 00:02:19,139 ‎(แอมเบอร์ ‎อัลฟ่าแคมป์) 56 00:02:19,139 --> 00:02:21,182 ‎(จิล ‎อัลฟ่าแคมป์) 57 00:02:21,182 --> 00:02:23,143 ‎(จัสติน ‎อัลฟ่าแคมป์) 58 00:02:23,143 --> 00:02:25,103 ‎(ลี ‎อัลฟ่าแคมป์ - ออก) 59 00:02:25,103 --> 00:02:27,063 ‎(สร้างกฎของตัวเอง) 60 00:02:27,063 --> 00:02:29,149 {\an8}‎(ไบรอัน ‎บราโว่แคมป์) 61 00:02:29,149 --> 00:02:31,109 ‎(คอรีย์ ‎บราโว่แคมป์ - ออก) 62 00:02:31,109 --> 00:02:33,153 ‎(ฮาเวียร์ ‎บราโว่แคมป์) 63 00:02:33,153 --> 00:02:35,113 ‎(ทิม ‎บราโว่แคมป์ - ออก) 64 00:02:35,113 --> 00:02:37,073 ‎(สุดยอดเกมเอาชีวิตรอด) 65 00:02:37,073 --> 00:02:39,159 ‎(แอนเดรีย ‎ชาร์ลีแคมป์ - ออก) 66 00:02:39,159 --> 00:02:41,077 ‎(แองจี้ ‎ชาร์ลีแคมป์) 67 00:02:41,077 --> 00:02:43,121 ‎(นิค ‎ชาร์ลีแคมป์) 68 00:02:43,121 --> 00:02:45,123 {\an8}‎(เซธ ‎ชาร์ลีแคมป์) 69 00:02:45,123 --> 00:02:47,167 ‎(มีเพียงทีมเดียว) 70 00:02:47,167 --> 00:02:49,169 {\an8}‎(ดอว์น ‎เดลต้าแคมป์) 71 00:02:49,169 --> 00:02:51,129 ‎(โจเอล ‎เดลต้าแคมป์) 72 00:02:51,129 --> 00:02:53,131 ‎(จอร์แดน ‎เดลต้าแคมป์) 73 00:02:53,131 --> 00:02:55,091 ‎(พอล ‎เดลต้าแคมป์) 74 00:02:57,343 --> 00:02:59,554 ‎ผมมาที่นี่เพื่อเล่นเกม ผมมาที่นี่เพื่อชนะ 75 00:03:02,891 --> 00:03:03,933 ‎นี่อะไร 76 00:03:04,767 --> 00:03:08,062 ‎โอ้ แจ๋ว ฉันไม่เห็นมันตรงหน้าฉันด้วยซ้ํา 77 00:03:09,772 --> 00:03:11,191 ‎กลมกลืนซะจริง 78 00:03:15,737 --> 00:03:18,364 ‎ปูปูดันเจเนสส์มีมากมายในอะแลสกา 79 00:03:18,364 --> 00:03:20,533 ‎อุดมไปด้วยโปรตีนและกรดอะมิโน 80 00:03:20,533 --> 00:03:23,912 ‎แค่กินคนละตัวก็เป็นมื้อที่อิ่มเพียงพอ 81 00:03:23,912 --> 00:03:27,207 ‎โอ้ ที่รัก รอดักปูให้เต็มกรงตาข่ายไม่ไหว 82 00:03:27,207 --> 00:03:31,211 ‎และกรงตาข่ายดักปูพวกนี้จับปูได้ถึง 12 ตัวต่อ 83 00:03:31,211 --> 00:03:32,378 ‎ให้ตายสิ 84 00:03:32,378 --> 00:03:35,006 ‎ฉันว่าฉันพิสูจน์ให้ทุกคนที่นี่เห็น 85 00:03:36,216 --> 00:03:38,426 ‎ว่าถ้าพวกเขาต้องการใครสักคนเข้าทีม ‎ก็ฉันนี่แหละ 86 00:03:39,469 --> 00:03:40,303 ‎แน่นอน 87 00:03:40,887 --> 00:03:44,849 ‎ฉันได้สามกรง และคิดว่าขนได้มากสุดเท่านี้ 88 00:03:45,475 --> 00:03:48,937 ‎ถึงกรงเดียวจะยิ่งกว่าเกินพอให้ทั้งทีมได้กินอิ่ม 89 00:03:48,937 --> 00:03:53,691 ‎แต่แองจี้ก็เอากลับไปเท่าที่ขนไหว ‎เพื่อพยายามตัดช่องทางทีมอื่น 90 00:03:54,525 --> 00:03:58,029 ‎ฉันปล้นทุกคนและฉันไม่ละอายใจหรอกนะ 91 00:03:59,197 --> 00:04:01,616 ‎จอร์แดนจากทีมเดลต้าถูกกระแสน้ําพัด 92 00:04:01,616 --> 00:04:03,993 ‎และพลาดเลยเกาะออกไปอย่างสิ้นเชิง 93 00:04:04,494 --> 00:04:05,662 ‎ผมทําพลาด 94 00:04:05,662 --> 00:04:08,706 ‎ผมใช้เส้นทางผิด และแม่น้ําจะพัดพาผม 95 00:04:08,706 --> 00:04:10,208 {\an8}‎ไปที่ไหนก็ตามใจมันเลย 96 00:04:10,208 --> 00:04:13,294 ‎แพของทีมอัลฟ่ายังไม่เสร็จสมบูรณ์ 97 00:04:13,294 --> 00:04:15,713 ‎และขณะที่กระแสน้ํากําลังจะลดลง 98 00:04:15,713 --> 00:04:18,633 ‎โอกาสที่จะไปถึงเกาะก็ยิ่งริบหรี่รวดเร็ว 99 00:04:18,633 --> 00:04:23,429 ‎ความสมบูรณ์แบบคือสิ่งที่เราภูมิใจ ‎ฉันรู้ว่าฉันมีสิ่งนั้นมาทั้งชีวิต 100 00:04:23,429 --> 00:04:28,017 ‎แต่ที่นี่ เราไม่มีเวลาสําหรับความสมบูรณ์แบบ 101 00:04:28,643 --> 00:04:30,603 ‎และบราโว่ในฐานะทีมพันธมิตรของทีมอัลฟ่า 102 00:04:30,603 --> 00:04:32,438 ‎นายถึงครึ่งทางแล้วพวก เร็วเข้า 103 00:04:32,438 --> 00:04:35,650 ‎ก็ล่องไปตามกระแสน้ําแม่น้ําเนกา ‎อย่างทุลักทุเล 104 00:04:35,650 --> 00:04:36,943 ‎เร็วเข้า นายทําได้ 105 00:04:36,943 --> 00:04:41,990 {\an8}‎จบเห่แล้ว กระแสน้ําแรงเกินไป ‎เราต้องออกตัวที่จุดตั้งแคมป์ 106 00:04:42,699 --> 00:04:46,786 {\an8}‎เขาไม่ได้ทําตามคําแนะนํา ‎หรือคําขอร้องของผมเลย 107 00:04:49,289 --> 00:04:50,248 ‎นายว่ายน้ําได้ไหม 108 00:04:50,248 --> 00:04:52,333 ‎ฉันไม่ลงน้ําแน่ๆ 109 00:04:53,459 --> 00:04:55,128 ‎บ้าเอ๊ย ฉันทําท่อนไม้หลุดมือ 110 00:04:59,257 --> 00:05:01,843 ‎หลังการแข่งสุดทรหดเพื่อแข่งกับทีมอื่น 111 00:05:01,843 --> 00:05:06,139 ‎แองจี้เป็นผู้เล่นเพียงคนเดียว ‎ที่กลับแคมป์พร้อมชัยชนะ 112 00:05:06,139 --> 00:05:07,849 ‎นิกเคลือบแคลงในตัวฉัน 113 00:05:08,891 --> 00:05:11,185 ‎การกลับไปพร้อมกรงตาข่ายสามกรง ‎ไม่ใช่กรงเดียว 114 00:05:11,185 --> 00:05:13,688 ‎หลังจากที่เขาบอกว่าฉันไม่มีทางทําได้ 115 00:05:13,688 --> 00:05:17,525 {\an8}‎เพราะเขาเชื่อว่าฉันพยายามตัดช่องน้อย ‎เพื่อออกจากเกม 116 00:05:18,026 --> 00:05:20,695 ‎ฉันรอที่จะเอากรงปาใส่หน้าเขาไม่ไหว 117 00:05:21,362 --> 00:05:23,072 ‎- เราได้สามกรงเลยเหรอ ‎- ใช่ 118 00:05:23,072 --> 00:05:25,700 ‎ไม่อยากเชื่อว่าคุณได้ถึงสามกรง เจ๋งเป็นบ้า 119 00:05:26,617 --> 00:05:27,702 ‎ให้ตายเหอะ 120 00:05:28,286 --> 00:05:29,662 {\an8}‎ผมรู้สึกแย่ แองจี้ 121 00:05:29,662 --> 00:05:31,748 {\an8}‎แบบว่า ทําดีมาก 122 00:05:31,748 --> 00:05:33,541 ‎คุณทําให้เราภูมิใจ 123 00:05:33,541 --> 00:05:37,462 ‎แต่ขณะเดียวกัน ผมก็ตีอกชกตัวอยู่ในหัวตัวเอง 124 00:05:38,212 --> 00:05:39,881 ‎เราจะได้กินกันแล้ว หนุ่มๆ 125 00:05:39,881 --> 00:05:42,216 ‎มันอาจใช้เวลาอีกอย่างน้อยหนึ่งวัน 126 00:05:42,216 --> 00:05:45,261 ‎ก่อนที่พวกเขาจะได้ลิ้มรสผลลัพธ์ ‎จากหยาดเหงื่อแรงกาย 127 00:05:46,304 --> 00:05:48,890 ‎ขั้นต่อไปคือรอให้กระแสน้ําขึ้น 128 00:05:48,890 --> 00:05:52,602 ‎ตั้งกรงในแม่น้ําและภาวนาให้มันทําหน้าที่ของมัน 129 00:05:55,021 --> 00:05:57,774 ‎กางเกงกับเสื้อแจ็กเกต ‎ตัวต่อไปของฉันเปียกแค่ไหนเนี่ย 130 00:05:57,774 --> 00:06:01,194 ‎กางเกงคุณดูเหมือนชุ่มน้ําอยู่นะ 131 00:06:02,195 --> 00:06:03,780 ‎ฉันไม่ชอบนอนเลยพวก 132 00:06:03,780 --> 00:06:05,698 ‎และทุกอย่างเปียกไปหมด 133 00:06:06,491 --> 00:06:11,287 ‎เลยนอนไม่หลับสักที ‎เพราะฉันใช้ความร้อนร่างกายและถุงนอนนี่ 134 00:06:12,789 --> 00:06:15,166 ‎และมันห่วยแตกเพราะคนอื่นๆ กําลังทําโน่นนี่ 135 00:06:15,166 --> 00:06:20,171 ‎ส่วนฉันได้แค่รอเสื้อผ้าหายชื้น ‎จะได้ออกจากถุงนอนนี้ได้ 136 00:06:20,797 --> 00:06:22,090 ‎รู้สึกไร้ประโยชน์จัง 137 00:06:22,090 --> 00:06:26,886 ‎ถึงพวกเขาชนะ แต่ความตึงเครียด ‎ระหว่างนิคกับแองจี้ยังคงรุนแรง 138 00:06:27,678 --> 00:06:31,182 ‎มันไม่ใช่ตัวตนผมเลย แต่ผมขอโทษนะ 139 00:06:31,182 --> 00:06:34,602 ‎คือว่าผมเป็นคนเริ่ม เราทั้งคู่ต่างเหนื่อยล้า 140 00:06:35,895 --> 00:06:37,355 ‎ผมทําตัวไม่เหมาะสมก่อน 141 00:06:37,355 --> 00:06:41,025 ‎และพูดจาผิดหูและผมทําให้เธอของขึ้น 142 00:06:41,025 --> 00:06:43,653 ‎ผมไม่รู้ว่าพูดอะไรออกไป มันแค่หลุดปากออกมา 143 00:06:43,653 --> 00:06:47,657 ‎พูดตามตรง ตอนผมกําลังพูดอยู่ ผมแบบว่า ‎"อะไรวะ พูดอะไรของคุณ" 144 00:06:48,241 --> 00:06:51,536 ‎โดยเฉพาะตอนคุณบอกว่ามันกระตุ้น ‎อาการพีทีเอสดีของคุณ ผมแบบ "พระเจ้า" 145 00:06:51,536 --> 00:06:54,539 ‎ใช่ มันเป็นนิสัยของผู้ชายน่ะ 146 00:06:54,539 --> 00:06:58,584 ‎ผมเข้าใจ ผมละอายแก่ใจตัวเองขึ้นมาเลย 147 00:07:00,086 --> 00:07:01,421 ‎ฉันเข้าใจคําขอโทษของนาย 148 00:07:01,421 --> 00:07:04,590 ‎ฉันรู้ว่าพื้นเพของนายมาจากไหน ‎หวังว่ามันจะไม่เกิดขึ้นอีก 149 00:07:04,590 --> 00:07:07,093 ‎เพราะฉันจะไม่อดกลั้น และฉันไม่อดกลั้น 150 00:07:07,593 --> 00:07:10,263 ‎- ผมขอโทษ ‎- ฉันยังมีความสุขกับทีมเราอยู่นะ 151 00:07:10,263 --> 00:07:12,432 ‎ใช่ ผมด้วย ผมมีความสุขสุดๆ 152 00:07:13,266 --> 00:07:15,601 ‎เราแค่เจออุปสรรค แต่ไม่เป็นไรหรอก 153 00:07:15,601 --> 00:07:17,937 ‎อีกอย่าง มันเป็นเรื่องที่เสี่ยงมากเลยพวก 154 00:07:17,937 --> 00:07:19,814 ‎ทุกคนอยากเป็นคนลงมือทํา 155 00:07:19,814 --> 00:07:22,817 ‎ไม่มีใครพูดว่า "ให้คนอื่นทําเถอะ" 156 00:07:22,817 --> 00:07:26,696 ‎ผมว่าถึงจะแปลก ‎แต่ผมมีส่วนปลุกไฟความกล้าในตัวเธอนะครับ 157 00:07:26,696 --> 00:07:28,781 ‎และเพราะยังงั้น ไม่ต้องขอบคุณผม 158 00:07:28,781 --> 00:07:32,160 ‎แต่มันก็ออกมาไม่เลวใช่ไหมล่ะครับ 159 00:07:32,660 --> 00:07:35,329 ‎มันใช้เวลานานมาก แต่ตัวฉันแห้งแล้ว 160 00:07:37,039 --> 00:07:40,168 ‎ฉันว่าตอนนี้เขาเห็นฉันในมุมมองใหม่ 161 00:07:40,168 --> 00:07:41,461 ‎อย่างน้อยฉันก็หวังยังงั้น 162 00:07:41,961 --> 00:07:44,380 ‎(ชาร์ลีแคมป์ ‎แองจี้ นิค เซธ) 163 00:07:44,380 --> 00:07:45,965 ‎(บราโว่แคมป์ ‎ไบรอัน ฮาเวียร์) 164 00:07:46,591 --> 00:07:48,593 ‎ส่งท่อนไม้มา เดี๋ยวฉันดึงนายเอง 165 00:07:50,720 --> 00:07:54,348 ‎- ตัวเปียกเหรอ ‎- อ้อ ข้างในรองเท้าบูตฉันเปียกโชกไปหมด 166 00:07:54,348 --> 00:07:57,185 ‎บ้าจริง ซวยแล้วฉัน แม่งเอ๊ย 167 00:08:00,521 --> 00:08:02,273 ‎ข้างในฉันเปียกหมดเลย 168 00:08:02,773 --> 00:08:05,568 ‎คืนนี้ฉันจะนอนยังไง แย่แล้ว 169 00:08:08,988 --> 00:08:10,198 ‎เป็นยังไงบ้าง 170 00:08:10,198 --> 00:08:13,326 ‎มันน่าจะเรียบร้อยดี แต่กระแสน้ําแรงเกินไป 171 00:08:13,910 --> 00:08:15,119 {\an8}‎- จริง ‎- เพราะงั้น... 172 00:08:15,119 --> 00:08:18,122 {\an8}‎- เลยพัดนายเร็วไป ‎- เราเอาแพลงน้ําใกล้เกาะเกินไป 173 00:08:18,122 --> 00:08:20,458 ‎เราน่าจะปล่อยแพ อาจจะแถวนี้แทน 174 00:08:20,458 --> 00:08:22,543 ‎ผมรู้สึกดีกับตัวเองได้นะครับ 175 00:08:22,543 --> 00:08:25,379 ‎ผมอยากปล่อยแพที่แคมป์ 176 00:08:25,379 --> 00:08:29,008 ‎ใช้ประโยชน์จากกระแสน้ํา ‎และตั้งเป้าบังคับแพไปที่เกาะนั่น 177 00:08:29,008 --> 00:08:31,928 ‎เราล่องออกไปและกระแสน้ํามันดึงฉัน... 178 00:08:31,928 --> 00:08:33,554 ‎ใช่ มันเริ่มลดลงเร็วมาก 179 00:08:33,554 --> 00:08:35,932 ‎- ดูสิ นี่ชั่วโมงนึงแล้ว คิดว่านะ ‎- ใช่ 180 00:08:35,932 --> 00:08:37,475 ‎เราต้องช่วยให้เขาอุ่นขึ้น 181 00:08:37,475 --> 00:08:38,392 ‎โทษทีนะทุกคน 182 00:08:38,392 --> 00:08:39,685 ‎- เอาละพวก ‎- ไว้เจอกัน 183 00:08:39,685 --> 00:08:40,895 ‎- ไว้เจอกัน ‎- ดูแลตัวเอง 184 00:08:41,979 --> 00:08:45,608 ‎เห็นชัดว่าเป็นความผิดของฮาเวียร์ที่เราล้มเหลว 185 00:08:45,608 --> 00:08:50,154 ‎ผมปล่อยให้เขาตัดสินใจครั้งสุดท้าย ‎และมันคือความผิดพลาดของเขา 186 00:08:50,154 --> 00:08:51,739 ‎ไม่ใช่ความผิดพลาดของผม 187 00:08:52,323 --> 00:08:54,742 ‎ข้อตกลงระหว่างทีมอัลฟ่าและบราโว่ 188 00:08:54,742 --> 00:08:58,162 ‎ที่จะแบ่งกรงตาข่ายดักปูกัน ลงเอยด้วยมือเปล่า 189 00:08:58,746 --> 00:09:01,082 ‎ในใจลึกของฉันหวังว่าทีมอัลฟ่า 190 00:09:01,082 --> 00:09:02,917 ‎- ล่องอยู่ในแม่น้ําตอนนี้... ‎- ฉันรู้ 191 00:09:02,917 --> 00:09:04,752 ‎ตั้งใจไปเอาปูมาให้ได้ เพราะว่า... 192 00:09:04,752 --> 00:09:07,171 ‎เราพูดดีไหมหรือเราแค่ปล่อยผ่านไป 193 00:09:07,171 --> 00:09:08,881 ‎ไม่รู้สิ ฉันโมโหหน่อยๆ นะ 194 00:09:08,881 --> 00:09:11,592 ‎ฉันด้วย และเธอน่าจะดูออก ‎เพราะฉันปากแจ๋วไปเรื่อยเปื่อย 195 00:09:13,427 --> 00:09:16,222 ‎ฉันฝากความหวังไว้กับจัสตินให้สร้างเรือนี่ 196 00:09:16,222 --> 00:09:18,266 {\an8}‎และเขาล้มเหลว ใหญ่หลวง 197 00:09:18,266 --> 00:09:19,559 ‎ไปเอาแผนที่กัน 198 00:09:19,559 --> 00:09:22,436 ‎นี่ รู้อะไรไหม การแข่งขันนี้ยังไม่จบ 199 00:09:22,436 --> 00:09:24,897 ‎ดังนั้นเป็นเรื่องของวันพรุ่งนี้ 200 00:09:24,897 --> 00:09:28,734 ‎เมื่อกระแสน้ําลด ‎เราจะข้ามไปได้ เราจะเดินไปได้ 201 00:09:29,318 --> 00:09:33,447 ‎ฉันจะหาทางไปถึงเกาะนั่นโดยไม่มีจัสติน 202 00:09:33,447 --> 00:09:36,242 ‎จิลเป็นผู้เล่นคนเดียวในเกมที่ค้นพบ 203 00:09:36,242 --> 00:09:39,078 ‎ว่ามีมากกว่าหนึ่งวิธีที่จะไปถึงเกาะ 204 00:09:39,912 --> 00:09:44,041 ‎เมื่อคํานวณเวลากระแสน้ําขึ้นลงถูกต้อง ‎จะสามารถเดินไปถึงเกาะได้ 205 00:09:48,170 --> 00:09:52,425 ‎จอร์แดนจากทีมเดลต้าก็กลับมามือเปล่าเช่นกัน 206 00:09:53,301 --> 00:09:56,304 ‎ผมพยายามตระหนักว่าทําไมถึงแพ้ศึกนี้ 207 00:09:56,304 --> 00:09:57,847 ‎ทําไมผมถึงแพ้การต่อสู้นี้ 208 00:09:57,847 --> 00:10:00,266 ‎การต่อสู้กับกระแสน้ําที่เปล่าประโยชน์ 209 00:10:00,266 --> 00:10:03,561 ‎ทําให้เขาต้องเผาผลาญพลังงาน ‎กว่าหนึ่งพันแคลอรีอันมีค่า 210 00:10:03,561 --> 00:10:06,689 ‎จนร่างกายและจิตใจของเขาหมดสภาพ 211 00:10:07,189 --> 00:10:10,693 ‎ผมเหนื่อย ผมหนาว ผมเปียก ผมหิว 212 00:10:11,235 --> 00:10:14,405 ‎และผมเพิ่งพ่ายแพ้ย่อยยับให้กับสายน้ํา 213 00:10:14,405 --> 00:10:17,325 ‎ทีมของเขายังไม่รู้ถึงผลลัพธ์ 214 00:10:18,242 --> 00:10:20,745 ‎ทีมของผมทําหน้าที่ของพวกเขาแล้ว 215 00:10:20,745 --> 00:10:22,038 ‎ผมยังไม่ได้ทําหน้าที่ผมเลย 216 00:10:23,998 --> 00:10:24,999 ‎เป็นไงพวก 217 00:10:25,750 --> 00:10:26,876 ‎ผมเลย... 218 00:10:27,501 --> 00:10:29,670 ‎ผมรู้สึกล้มเหลวอย่างที่สุด 219 00:10:39,138 --> 00:10:40,890 ‎ฉันขอโทษจริงๆ ทักคน ฉันคิดจริงๆ ว่า... 220 00:10:40,890 --> 00:10:41,849 ‎- เฮ่ ‎- เฮ่ 221 00:10:41,849 --> 00:10:44,060 ‎- ฉันพยายามจะไปเอามันแล้ว ‎- มานี่เพื่อน 222 00:10:44,602 --> 00:10:46,103 ‎ไม่ ไม่เป็นไร 223 00:10:47,104 --> 00:10:48,272 ‎ไม่เป็นไรน่า 224 00:10:48,272 --> 00:10:51,317 ‎ตอนจอร์แดนกลับมา ผมรู้สึกแย่แทนเขาน่ะครับ 225 00:10:51,317 --> 00:10:54,028 ‎เขาเป็นเพื่อนผม ผมอยากจะให้เขาอยู่จนจบเกม 226 00:10:54,695 --> 00:10:57,907 ‎- มันยากเอาเรื่อง ‎- ไม่ มันก็เป็นยังงั้นแหละ 227 00:10:57,907 --> 00:10:59,659 ‎เรามีเรือที่ดี ยังมีวันพรุ่งนี้น่า 228 00:10:59,659 --> 00:11:02,328 ‎เรือนั่นจะพาเราไปทุกที่ที่เราอยากไป 229 00:11:02,328 --> 00:11:05,081 ‎- เรามีหอยแมลงภู่มากมายสําหรับมื้อเย็น ‎- ใช่สินะ 230 00:11:05,081 --> 00:11:09,251 ‎เราจะดูแลนายเอง เรากําลังจัดที่นอนไว้ให้ ‎นายกลับมาจะได้งีบสักตื่น 231 00:11:09,251 --> 00:11:11,587 ‎อย่าคิดอะไรมากเลยพวก 232 00:11:17,968 --> 00:11:20,971 ‎(บราโว่แคมป์ ‎ไบรอัน ฮาเวียร์) 233 00:11:22,598 --> 00:11:25,017 ‎ต้มของชิ้นเล็กๆ นี่น่าเบื่อชะมัด ‎แต่เราต้องการมัน 234 00:11:25,017 --> 00:11:25,935 ‎ฉันรู้ 235 00:11:26,519 --> 00:11:28,604 ‎เมื่อภารกิจของวันจบลงด้วยความล้มเหลว 236 00:11:29,188 --> 00:11:33,943 ‎ทีมบราโว่ต้องพึ่งหอยแมลงภู่กระป๋องสุดท้าย ‎เพื่อประทังความหิว 237 00:11:33,943 --> 00:11:36,737 ‎ตกลงว่าจัสตินไม่ได้เอาเรือลํานั้นลงน้ําเหรอ 238 00:11:36,737 --> 00:11:38,280 ‎จัสตินทําเรือไม่เสร็จ 239 00:11:38,906 --> 00:11:42,785 ‎เราเริ่มสร้างพันธมิตรกับทีมของจิล ‎แอมเบอร์ และจัสติน 240 00:11:43,369 --> 00:11:45,329 ‎แต่ตอนนี้ผมรู้สึกว่า 241 00:11:45,329 --> 00:11:49,083 ‎ถ้าพวกเขาร่วมมือกับเรา ‎พวกเขาต้องมีของติดไม้ติดมือมา 242 00:11:49,083 --> 00:11:52,253 ‎และถึงตอนนี้ มันไม่มีอะไรเลย 243 00:11:53,045 --> 00:11:54,338 ‎เดี๋ยวนะ รองเท้าบูตแห้งรึยัง 244 00:11:54,338 --> 00:11:58,217 ‎ใช่ ราวกับปาฏิหาริย์ จู่ๆ มันก็แห้งขึ้นมาซะยังงั้น 245 00:11:58,217 --> 00:12:01,387 ‎ถึงไม่ได้แห้งสนิท แต่ฉันก็จะรอดตายไปอีกวัน 246 00:12:02,930 --> 00:12:04,890 ‎ผมรู้ว่าผมโมโหไบรอัน 247 00:12:04,890 --> 00:12:08,769 ‎แต่แล้วผมก็รู้ตัวว่าผมไม่อยากเสียไบรอันไป 248 00:12:08,769 --> 00:12:11,480 ‎จู่ๆ ผมก็เกิดอาการกลัวขึ้นมา 249 00:12:12,440 --> 00:12:14,525 ‎แล้วนายล่ะ นายรู้สึกยังไง 250 00:12:15,359 --> 00:12:17,778 ‎จะบอกให้นะ ฉันรู้สึกดีขึ้นที่นายรู้สึกดีขึ้น 251 00:12:17,778 --> 00:12:20,573 ‎ถ้าไบรอันถอนตัวอีกคน ผมคงต้องเก็บของ 252 00:12:20,573 --> 00:12:22,408 ‎และหาทีมอื่นอยู่ 253 00:12:22,408 --> 00:12:24,744 ‎ถ้าพวกเขาต้อนรับผมนะ หรือไม่ก็จบแค่นั้น 254 00:12:24,744 --> 00:12:26,579 ‎การแข่งขันของผมที่นี่คงจบลง 255 00:12:26,579 --> 00:12:29,123 ‎และก็ใช่ครับ ได้กินปูก็คงจะดี 256 00:12:29,123 --> 00:12:32,293 ‎แต่... ผมอยากรักษาเพื่อนผมไว้มากกว่า 257 00:12:32,877 --> 00:12:34,795 ‎ฉันดีใจที่ติดอยู่ที่นี่กับนายนะพวก 258 00:12:35,546 --> 00:12:38,215 ‎- ใช่ เหมือนกัน ‎- ดีใจที่นายรู้สึกดีขึ้น 259 00:12:38,215 --> 00:12:41,719 ‎ฉันคงแย่แน่ถ้าไม่มีนาย 260 00:12:46,140 --> 00:12:49,518 ‎คืนที่เจ็ดอันหนาวเหน็บ ‎ผ่านเข้าสู่เช้าวันที่แปดที่เย็นยะเยือก 261 00:12:49,518 --> 00:12:51,020 ‎ในสนามแข่งขันอะแลสกา 262 00:12:53,439 --> 00:12:57,193 ‎ในขณะที่เมื่อวานคือวันแห่งความล้มเหลว ‎ของสามทีมจากทั้งหมดสี่ทีม 263 00:12:57,193 --> 00:13:00,529 ‎แต่ยังเหลือกรงตาข่ายดักปูสองกรงอยู่บนเกาะ 264 00:13:01,947 --> 00:13:03,449 ‎โอเค พร้อมแล้ว 265 00:13:03,449 --> 00:13:06,994 ‎แต่แพของทีมอัลฟ่าก็ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ 266 00:13:06,994 --> 00:13:10,122 ‎ยังทําอยู่ กําลังทําความสะอาด 267 00:13:11,957 --> 00:13:13,459 ‎เราต้องรีบแล้ว 268 00:13:13,459 --> 00:13:16,337 ‎เบื่อเต็มทนที่ต้องรอให้จัสตินสร้างแพให้เสร็จ 269 00:13:16,337 --> 00:13:21,050 ‎แอมเบอร์กับจิลเลยคิดแผนเสี่ยง ‎ที่จะไปเอากรงตาข่ายดักปูโดยไม่ใช้แพ 270 00:13:21,050 --> 00:13:24,303 ‎เราตัดสินใจใช้ประโยชน์จากน้ําลงนี้ 271 00:13:24,303 --> 00:13:28,808 ‎เราจะเดินเท้าไปตามแนวป่าให้ไวที่สุด ‎ก่อนกระแสน้ําขึ้น 272 00:13:28,808 --> 00:13:30,017 ‎โอเค ได้ 273 00:13:31,477 --> 00:13:34,271 ‎มาดูกันว่าเราจะข้ามไปได้ไหมถ้าน้ําลง 274 00:13:34,271 --> 00:13:36,982 ‎ฉันว่าเราเชื่อมต่ออยู่กับเกาะนั่นนะ 275 00:13:38,359 --> 00:13:41,779 ‎ในอ่าวเนกา กระแสน้ําจะขึ้นสูงสุดและต่ําสุด 276 00:13:41,779 --> 00:13:43,614 ‎ในทุกๆ หกชั่วโมง 277 00:13:43,614 --> 00:13:47,451 ‎มันลดระดับต่ําสุดเวลา 6.20 น. เช้านี้ 278 00:13:48,118 --> 00:13:50,246 ‎และบ่ายนี้เวลา 12.48 น. 279 00:13:51,038 --> 00:13:53,541 ‎ระดับน้ําจะสูงขึ้นถึงห้าเมตร 280 00:13:56,377 --> 00:13:59,338 ‎โอ้ พระเจ้า ดูสิ เราเดินข้ามไปที่เกาะได้ 281 00:13:59,338 --> 00:14:01,131 ‎เราเอาไปกรงดักปูได้แน่ 282 00:14:01,131 --> 00:14:03,259 ‎เรามาถูกเวลาเป๊ะ 283 00:14:03,759 --> 00:14:07,429 ‎แอมเบอร์กับจิลใช้เวลาเดินถึงเกาะใน 20 นาที 284 00:14:07,429 --> 00:14:09,431 ‎ดูวิวนั่นซะก่อน 285 00:14:09,431 --> 00:14:11,559 ‎จนกว่ากระแสน้ําจะไหลกลับขึ้นมาอีก... 286 00:14:11,559 --> 00:14:13,269 ‎ดูสิว่าเราจะไปถึงกรงดักปูไหม 287 00:14:13,269 --> 00:14:15,855 ‎ทุกนาทีที่พวกเขาใช้หากรงตาข่ายดักปู 288 00:14:15,855 --> 00:14:19,316 ‎มีแต่จะเพิ่มความเสี่ยง ‎ให้ต้องถูกทิ้งไว้บนเกาะตลอดคืน 289 00:14:20,192 --> 00:14:22,361 ‎โดยปราศจากเพิงหลบภัยหรือไฟ 290 00:14:23,779 --> 00:14:24,947 ‎เห็นอะไรไหม 291 00:14:25,447 --> 00:14:26,657 ‎ไม่ 292 00:14:30,286 --> 00:14:31,203 ‎แค่เปลือกหอยสังข์ 293 00:14:31,787 --> 00:14:34,248 ‎- ฉันว่าเรามีเยอะเลย ‎- ใช่ 294 00:14:35,499 --> 00:14:39,169 ‎เอากรงไปตั้งไว้ในอ่าวเล็กนั่นเป็นไอเดียที่แย่ 295 00:14:42,214 --> 00:14:43,674 ‎พวกมันอยู่ไหน 296 00:14:48,721 --> 00:14:50,890 ‎เห็นเลยว่าน้ํากําลังขึ้น 297 00:14:51,390 --> 00:14:53,684 ‎เรามีงานต้องทํา เราจะกังวลเรื่องนั้นไม่ได้ 298 00:14:53,684 --> 00:14:54,852 ‎เรากําลังทําภารกิจ 299 00:14:55,394 --> 00:14:57,813 ‎ทําไมเราไม่เจอกรงอื่นๆ เลยล่ะ 300 00:14:57,813 --> 00:14:59,732 ‎ก็นั่นน่ะสิ พวกมันอยู่ไหนนะ 301 00:14:59,732 --> 00:15:02,151 ‎เราเดินไปทั่วทั้งหาดแล้วนะ แต่กรงไม่อยู่ที่นี่ 302 00:15:06,697 --> 00:15:08,198 ‎น่าหงุดหงิดชะมัด 303 00:15:08,198 --> 00:15:10,910 ‎ยิ่งฉันเหนื่อยและหิวมากแค่ไหน 304 00:15:11,702 --> 00:15:15,080 ‎ฉันก็จะยิ่งหงุดหงิดมากขึ้นแค่นั้น 305 00:15:17,124 --> 00:15:19,835 ‎ขณะที่แอมเบอร์และจิล ‎พยายามสู้กับแม่น้ําที่น้ําสูงขึ้นเรื่อยๆ 306 00:15:19,835 --> 00:15:21,712 ‎เพื่อออกค้นหากรงดักปู... 307 00:15:21,712 --> 00:15:23,047 ‎(แอมเบอร์ ‎จิล) 308 00:15:23,047 --> 00:15:25,007 ‎(เดลต้าแคมป์ ‎ดอว์นโจเอล จอร์แดน พอล) 309 00:15:25,007 --> 00:15:29,011 ‎ดอว์นจากทีมเดลต้าพบภัยคุกคามใกล้ค่ายพวกเขา 310 00:15:29,595 --> 00:15:30,554 ‎รอยเท้าหมี 311 00:15:34,516 --> 00:15:35,351 ‎ใช่เลย 312 00:15:35,351 --> 00:15:37,061 ‎ดูนั่นสิ 313 00:15:37,061 --> 00:15:39,730 ‎อาจเป็นสิ่งที่ผมได้ยินอยู่นอกแคมป์ 314 00:15:40,814 --> 00:15:43,609 ‎- ดูไม่น่าใช่หมีตัวใหญ่มาก ‎- ไม่ มันตัวไม่ใหญ่มาก 315 00:15:43,609 --> 00:15:45,527 ‎ไม่ ฉันว่านายคว่ํามันลงได้นะ จอร์แดน 316 00:15:46,278 --> 00:15:47,196 ‎เฮ่ ใจเย็นกันก่อน 317 00:15:48,656 --> 00:15:49,990 ‎อยากคุยกันตรงๆ 318 00:15:49,990 --> 00:15:52,701 ‎มาคุยกับพวกนั้นกัน ดูว่าพวกเขาจะว่ายังไง 319 00:15:52,701 --> 00:15:53,827 ‎ป่วนประสาทพวกเขา 320 00:15:53,827 --> 00:15:56,163 ‎ทีมชาร์ลีฉวยโอกาสนี้ 321 00:15:56,163 --> 00:15:58,916 ‎ล้วงข้อมูลลับของทีมเดลต้าคู่แข่ง 322 00:15:59,416 --> 00:16:00,584 ‎ว่ายังไง เพื่อนบ้าน 323 00:16:00,584 --> 00:16:01,585 ‎เป็นไงบ้าง 324 00:16:01,585 --> 00:16:02,711 ‎ดีใจที่ได้เจอพวกนาย 325 00:16:02,711 --> 00:16:04,380 ‎ไง สบายดีไหม 326 00:16:04,380 --> 00:16:06,256 ‎เป็นไงบ้าง เป็นยังไงกันบ้าง 327 00:16:06,757 --> 00:16:10,469 ‎- พร้อมเจออากาศหนาวรึยัง ‎- ฉันชอบหนาวๆ ฉันไม่ชอบเปียกๆ 328 00:16:10,469 --> 00:16:12,680 ‎ใช่ โชคร้ายที่เราต้องเจออากาศหนาวยิ่งขึ้นอีก 329 00:16:12,680 --> 00:16:14,515 ‎- อ๋อ แน่นอน ‎- ใช่ เรื่องจริงเลยละ 330 00:16:17,059 --> 00:16:20,521 ‎ไม่ขอโกหกนะ ฉันรู้สึกเหมือนเราสองทีมขึ้นนําอยู่ 331 00:16:20,521 --> 00:16:22,856 ‎อะไรทําให้พวกนายคิดว่าแข็งแกร่งเท่าทีมเรา 332 00:16:22,856 --> 00:16:26,318 ‎เรามีกรงตาข่ายดักปูสามกรง ‎ที่จะหาปูให้เราทุกคนกินได้ถึงห้าตัว 333 00:16:26,318 --> 00:16:29,571 ‎และฉันเป็นคนเดียวที่ไปถึงเกาะ ‎จากทั้งหมดกี่คนนะ 334 00:16:33,117 --> 00:16:34,535 ‎เราคือเบอร์หนึ่ง 335 00:16:34,535 --> 00:16:36,036 ‎เมื่อวานเป็นข้อพิสูจน์ 336 00:16:36,036 --> 00:16:39,915 ‎แต่เราต้องการสมาชิกคนที่สี่เข้าร่วมทีมเรา 337 00:16:39,915 --> 00:16:43,460 ‎ผมเลยคิดว่าถ้าเราดึงคนจากทีมพวกเขาได้สักคน 338 00:16:43,460 --> 00:16:46,505 ‎เราก็จะกลับมาเป็นทีมสี่คนอีกครั้ง 339 00:16:46,505 --> 00:16:49,466 ‎ซึ่งจะช่วยให้เราได้เปรียบอย่างแน่นอน 340 00:16:50,467 --> 00:16:52,469 ‎ในด้านแรงคน เหนืออีกทีม 341 00:16:52,469 --> 00:16:54,346 ‎เราเป็นทีมที่ครบสี่คนทีมสุดท้าย 342 00:16:55,222 --> 00:16:56,765 ‎ถึงตอนนี้ 343 00:16:56,765 --> 00:16:59,059 ‎ไม่ได้นะ นายจะหาคนอื่นเข้าทีมเหรอ 344 00:16:59,059 --> 00:17:00,769 ‎เรากําลังมองหาอีกคนอยู่ 345 00:17:00,769 --> 00:17:03,814 ‎อยากให้พวกนายคิดดู เผื่อว่ามีอะไรที่ดีกว่า 346 00:17:03,814 --> 00:17:06,358 ‎- อะไรที่ดีกว่าสินะ ‎- แหงอยู่แล้ว 347 00:17:07,234 --> 00:17:11,071 ‎เดลต้ากําลังจะได้ขึ้นเป็นจ่าฝูงในเกมนี้ 348 00:17:11,071 --> 00:17:14,450 ‎ผมหมายถึงพวกเขาอยู่ครบทีม ‎มีแต่คู่แข่งตัวเจ๋งๆ ทั้งนั้น 349 00:17:15,034 --> 00:17:17,286 ‎ผมว่าไม่ฉลาดที่จะดึงตัวใครสักคนมา 350 00:17:17,286 --> 00:17:19,830 ‎เพียงเพื่อให้ทีมนั้นคนน้อยลงและเพิ่มคนในทีมเรา 351 00:17:19,830 --> 00:17:23,375 ‎ผมว่าสุดท้ายแล้ว ยังไงก็จะมีสามทีมที่ไม่ชนะ 352 00:17:23,375 --> 00:17:25,586 ‎และแน่นอนว่าผมอยากอยู่ทีมที่ชนะ 353 00:17:25,586 --> 00:17:29,131 ‎ถ้าฉันเป็นพวกนาย ที่มีกันสามคน ‎และนายเหลือที่ว่างเพียงหนึ่งที่ 354 00:17:29,631 --> 00:17:31,800 ‎ฉันจะเอาใครสักคนจากตรงนั้น 355 00:17:31,800 --> 00:17:33,677 ‎- เราเคยคิดเรื่องนั้น ‎- เอาคนนั้นออก 356 00:17:33,677 --> 00:17:35,971 ‎- เรารู้ว่าเราต้องการใคร ‎- เรารู้ว่าเราชอบใคร 357 00:17:35,971 --> 00:17:37,306 ‎พวกนายนึกถึงใครอยู่ 358 00:17:37,306 --> 00:17:39,641 ‎- เราบอกนายไม่ได้ ‎- ยังบอกไม่ได้ 359 00:17:39,641 --> 00:17:43,145 ‎ชาร์ลีแคมป์ พวกเขาเข้าหาเรา ‎ด้วยพฤติกรรมแย่ๆ 360 00:17:43,145 --> 00:17:46,273 ‎"แคมป์เราดีที่สุดและบลา บลา บลา บลา" 361 00:17:46,273 --> 00:17:48,525 ‎เข้ามาและบอกว่า ‎แค่อยากได้คนของเราคนหนึ่ง 362 00:17:48,525 --> 00:17:51,153 ‎แต่ไม่กล้าจะพูดตรงๆ ไม่เอาน่า 363 00:17:51,153 --> 00:17:52,988 ‎ขอพูดกับพวกนายแบบตรงๆ เลยนะ 364 00:17:52,988 --> 00:17:54,323 ‎พวกเราแน่นแฟ้นกันมาก 365 00:17:55,199 --> 00:17:57,201 ‎เราเลยจะไม่ทีมแตก 366 00:17:57,201 --> 00:18:01,121 ‎แต่ถ้าจะเกิดอะไรขึ้น นึกออกปะ ‎และถ้ามันต้องเป็นไปตามนั้น 367 00:18:01,121 --> 00:18:04,583 ‎เราก็ขอบใจที่เชิญ และเราเปิดใจพร้อมคุย ‎ถ้ามีบางอย่างเกิดขึ้น 368 00:18:04,583 --> 00:18:06,960 ‎- โอเค ยุติธรรมดี ‎- พอเริ่มหนาว... 369 00:18:06,960 --> 00:18:10,130 ‎- เราพร้อมช่วยนายอุ่นขึ้น ‎- โอเค 370 00:18:10,130 --> 00:18:13,050 ‎อย่างที่เราบอกตั้งแต่วันแรก ‎สถานการณ์ที่ดีที่สุด 371 00:18:13,050 --> 00:18:16,345 ‎คือเราสี่คนที่เริ่มแข่งมาด้วยกัน เราจะคุมเกม 372 00:18:16,345 --> 00:18:18,222 ‎- ใจเย็นๆ กันนะพวก ‎- ดูแลตัวเอง 373 00:18:18,222 --> 00:18:19,389 ‎ขอให้ปลอดภัย 374 00:18:19,389 --> 00:18:20,849 ‎แต่เมื่อเวลานั้นมาถึง 375 00:18:20,849 --> 00:18:22,559 ‎เป้าหมายของผมคือเพื่อชนะอยู่แล้ว 376 00:18:22,559 --> 00:18:24,645 ‎คุณต้องมีทางเลือกให้ตัวเองบ้าง 377 00:18:29,566 --> 00:18:31,360 ‎แอมเบอร์และจิลจากทีมอัลฟ่า 378 00:18:31,360 --> 00:18:34,655 ‎ยังอยู่บนเกาะเพื่อหากรงตาข่ายดักปูที่เหลือ 379 00:18:36,240 --> 00:18:41,954 ‎โชคร้ายที่โอกาสจะเดินบนพื้นแห้ง ‎เพื่อกลับแคมป์หมดลงแล้ว 380 00:18:42,579 --> 00:18:44,081 ‎น้ํากําลังไหลท่วมเส้นทางหมด 381 00:18:45,249 --> 00:18:47,668 ‎งั้นเราคงต้องทิ้งของพวกนี้ 382 00:18:48,752 --> 00:18:49,878 ‎และข้ามไปให้ได้ 383 00:18:54,383 --> 00:18:56,593 ‎ใช่ 384 00:18:58,470 --> 00:19:00,514 ‎เราเจอกรงตาข่ายดักปูของเรา 385 00:19:00,514 --> 00:19:02,599 ‎และเราไม่ได้เอามาแค่ของเรา 386 00:19:02,599 --> 00:19:06,145 ‎แต่เรายังเอาของทีมบราโว่มาด้วย ‎เพื่อพิสูจน์กับพวกเขา 387 00:19:06,145 --> 00:19:09,690 ‎ว่าเราพยายามสร้างพันธมิตรกับพวกนาย ‎และเป็นห้าคนที่แข็งแกร่ง 388 00:19:10,315 --> 00:19:11,942 ‎เวรเอ๊ย กระแสน้ําขึ้นแล้วเหรอ 389 00:19:12,860 --> 00:19:15,279 ‎บ้าเอ๊ย รู้งี้เมื่อเช้าน่าจะตื่นให้เร็วกว่านี้ 390 00:19:17,698 --> 00:19:19,575 ‎แอมเบอร์กับจิลไม่มีทางรู้ได้เลย 391 00:19:19,575 --> 00:19:22,703 ‎ว่ากระแสน้ําเย็นใกล้จุดเยือกแข็งขึ้นสูงแค่ไหน 392 00:19:22,703 --> 00:19:25,330 ‎เวรละ เราซวยแล้ว 393 00:19:25,330 --> 00:19:28,834 ‎กระแสน้ําไหลกลับขึ้นมา มหาศาลค่ะ 394 00:19:31,503 --> 00:19:33,547 ‎ทั้งคู่ต้องเจอกับทางเลือก 395 00:19:33,547 --> 00:19:36,508 ‎อยู่บนเกาะและรอกระแสน้ําลด 396 00:19:36,508 --> 00:19:38,719 ‎หรือพยายามข้ามแม่น้ํา 397 00:19:38,719 --> 00:19:43,015 ‎โดยไม่รู้ว่าต้องเดินหรือว่ายน้ํากลับไป 398 00:19:43,599 --> 00:19:46,602 ‎บ้าเอ๊ย ให้ตายสิ 399 00:19:49,938 --> 00:19:52,774 ‎ไอ้แม่ยิ้มเอ๊ย น้ําไม่ลดลงเลย 400 00:19:54,276 --> 00:19:55,527 ‎โอ้โฮ ลึกมาก 401 00:19:56,528 --> 00:19:57,696 ‎คุณพระช่วย 402 00:19:59,239 --> 00:20:01,033 ‎ลึกถึงหัวเข่าใช่ไหม ตรงนั้น 403 00:20:01,033 --> 00:20:02,034 ‎ใช่ 404 00:20:02,034 --> 00:20:04,161 ‎เวร นี่มันโง่มาก 405 00:20:05,162 --> 00:20:06,163 ‎มันลึกขึ้น... 406 00:20:08,332 --> 00:20:09,249 ‎และลึกขึ้นเรื่อยๆ 407 00:20:10,959 --> 00:20:13,712 ‎อุณหภูมิน้ําต่ํากว่าสี่องศาเซลเซียส 408 00:20:15,422 --> 00:20:19,635 ‎แปลว่าแอมเบอร์และจิลเสี่ยงต่อภาวะอุณหภูมิต่ํา 409 00:20:25,390 --> 00:20:27,100 ‎โอ้ พระเจ้า 410 00:20:27,643 --> 00:20:29,561 ‎ถึงตอนนี้มันก็เกือบจะ... 411 00:20:29,561 --> 00:20:33,232 ‎ยี่สิบห้านาทีแล้ว ‎ที่เราใส่เสื้อผ้าเปียกและเย็นเฉียบ 412 00:20:33,982 --> 00:20:37,778 ‎ร่างกายตอนนี้ทั้งเปียกชุ่มและปะทะกับ ‎อากาศอะแลสกาที่เย็นเยียบ... 413 00:20:37,778 --> 00:20:39,029 ‎ฉันหนาว 414 00:20:39,029 --> 00:20:41,740 ‎ยิ่งไม่ได้รับการรักษาภาวะอุณหภูมิต่ํานานเท่าไหร่ 415 00:20:41,740 --> 00:20:43,617 ‎ผลพวงที่จะตามมาก็ยิ่งอันตรายมากเท่านั้น 416 00:20:44,201 --> 00:20:46,620 ‎ฉันรู้ตัวและรู้สึกเลยว่ามันหนาวเข้าไปถึงหัวเข่า 417 00:20:46,620 --> 00:20:50,582 ‎และฉันแบบว่า โอ๊ย ตายแน่ ‎เราได้หนาวตายกันแน่ๆ 418 00:20:50,582 --> 00:20:53,377 ‎พวกเขาต้องเปลี่ยนไปใส่เสื้อผ้าแห้งทันที 419 00:20:53,377 --> 00:20:57,714 ‎ไม่งั้นอัตราการเต้นหัวใจจะต่ําลง ‎ถึงขนาดทําให้ตกอยู่ในภาวะโคม่า 420 00:20:57,714 --> 00:21:00,008 ‎เรากําลังเสี่ยงเกิดภาวะอุณหภูมิร่างกายต่ํา 421 00:21:00,008 --> 00:21:02,427 ‎และเราต้องผิงไฟด่วน แบบด่วนจี๋ 422 00:21:02,427 --> 00:21:04,972 ‎แอมเบอร์กับจิลเลยรีบกลับแคมป์ 423 00:21:04,972 --> 00:21:06,890 ‎โดยหวังว่าจัสตินเพื่อนร่วมทีม 424 00:21:06,890 --> 00:21:09,518 ‎จะยังก่อกองไฟอยู่ตอนที่ทั้งคู่ไม่อยู่ 425 00:21:11,061 --> 00:21:15,274 ‎ร่างกายฉันไม่เหลือพลังงานให้ความอบอุ่น 426 00:21:17,317 --> 00:21:18,777 ‎เฮ่ จัสติน 427 00:21:18,777 --> 00:21:21,029 ‎- ไง ‎- เราต้องการนายหน่อยพวก 428 00:21:21,029 --> 00:21:23,949 ‎เพื่อนร่วมทีมของพวกเขา ‎ทําให้พวกเขาผิดหวัง อีกครั้ง 429 00:21:24,533 --> 00:21:29,454 ‎ทันทีที่เราก่อไฟติด เราจะได้ซุกตัวในถุงนอน 430 00:21:30,038 --> 00:21:32,541 ‎แต่ดูเราตอนนี้สิ หนาวแทบแข็งตาย 431 00:21:32,541 --> 00:21:33,917 ‎พยายามจะจุดกองไฟ 432 00:21:33,917 --> 00:21:35,752 ‎เราต้องการลูกทีมคนที่สามของเรา 433 00:21:35,752 --> 00:21:37,713 ‎จัสติน เราต้องการให้นายช่วย 434 00:21:38,714 --> 00:21:41,633 ‎ฉันรู้ว่านายได้ยินเรา ตะโกนเรียกนาย 435 00:21:41,633 --> 00:21:47,014 ‎ฉันรู้ว่านายตอบกลับ ‎ตอนเธอตะโกนหานายให้มาช่วยเรา 436 00:21:47,014 --> 00:21:48,515 ‎แต่นายไม่ยอมทํา 437 00:21:48,515 --> 00:21:51,184 ‎ฉันไม่รู้ว่าเป็นภาวะจดจ่อโดยไม่สนสิ่งอื่นรึเปล่า 438 00:21:51,184 --> 00:21:54,396 ‎เพราะเรายังเห็นจัสตินง่วนสร้างเรือไม่หยุด 439 00:21:54,396 --> 00:21:56,064 ‎แต่นี่มันไม่ให้เกียรติกันเลย 440 00:21:56,940 --> 00:21:58,191 ‎เกิดอะไรขึ้นเนี่ย 441 00:21:58,191 --> 00:22:02,779 ‎เราได้กรงตาข่ายดักปูมาแล้ว ‎เราต้องลงน้ําเพื่อเอามันมา น้ําสูงถึงอกฉัน 442 00:22:02,779 --> 00:22:05,699 ‎ถ้านายมาตอนเกิดความสับสนวุ่นวาย 443 00:22:05,699 --> 00:22:06,950 ‎นายก็คงรู้ 444 00:22:06,950 --> 00:22:08,160 ‎ผมไม่ได้ยินคุณ 445 00:22:08,160 --> 00:22:12,164 ‎ถ้านายมาตอนเราตะโกนขอให้ช่วย ‎นายก็คงรู้ว่าเราตัวเปียกโชก 446 00:22:12,164 --> 00:22:14,082 ‎ไม่ใช่ความผิดผมที่พวกคุณลงไปในน้ํา 447 00:22:14,082 --> 00:22:16,168 ‎- อย่ามาโทษผม ‎- ให้ตายสิวะ จัสติน 448 00:22:16,168 --> 00:22:17,961 ‎อะไรเล่า ผมอยู่นี่ไง 449 00:22:17,961 --> 00:22:19,796 ‎พยายามประเมินว่าเกิดอะไรขึ้น 450 00:22:19,796 --> 00:22:22,758 ‎- ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ‎- ไม่ต้องห่วง เราเปียก เราต้องการไฟ 451 00:22:22,758 --> 00:22:24,843 ‎- คุณอยากให้ผมทําอะไรล่ะ ‎- เราต้องการไฟ 452 00:22:24,843 --> 00:22:27,304 ‎เช็กน้ําเสียงตอนคุยกับผมหน่อย ‎เพราะผมอยู่ช่วยนะ 453 00:22:27,304 --> 00:22:28,597 ‎ไม่ต้องห่วงน้ําเสียงฉันหรอก 454 00:22:28,597 --> 00:22:31,600 ‎ห่วงสิเพราะผมไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น 455 00:22:31,600 --> 00:22:35,187 ‎ถ้านายละมือจากเรือนายสักห้าวินาที ‎นายคงรู้เอง 456 00:22:35,187 --> 00:22:38,315 ‎ผมไม่รู้ว่าเป็นเรื่องฉุกเฉิน คุณมาคุยกับผมได้นี่นา ‎มาบอกผมก็ได้ 457 00:22:38,315 --> 00:22:39,399 ‎เอาจริงดิ 458 00:22:39,399 --> 00:22:42,027 ‎- เราเปียกทั้งตัว แต่นายอยากให้่เราไปหานาย ‎- ผมไม่รู้นี่ 459 00:22:42,027 --> 00:22:43,904 ‎จะให้ผมอ่านใจคุณหรือไง 460 00:22:43,904 --> 00:22:47,491 ‎- เราอยากให้นายมาตอนที่เราเรียก ‎- ผมไม่รู้ อย่าคิดว่าผมรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นสิ 461 00:22:47,491 --> 00:22:48,784 ‎ไปเล่นกับเรือนายเลยไป 462 00:22:48,784 --> 00:22:51,578 ‎ไม่ต้องมาสั่งผม ผมคอยอยู่ช่วย ‎ถ้าอยากให้ผมช่วย ผมอยู่นี่แล้ว 463 00:22:51,578 --> 00:22:53,622 ‎- ผมช่วยได้ เพราะงั้น... ‎- ใช่ ช่วยกะผีน่ะสิ 464 00:22:53,622 --> 00:22:57,709 ‎ปล่อยวางทัศนคติงี่เง่าซะเถอะ ‎และคุยกับผมแบบคนมีวุฒิภาวะ 465 00:22:57,709 --> 00:22:59,336 ‎ฉันจะไม่คุยกับนายเลย 466 00:22:59,336 --> 00:23:00,379 ‎วันนี้ฉันเหนื่อยพอแล้ว 467 00:23:00,379 --> 00:23:03,840 ‎จัสตินใช้เวลาสร้างเรือถึงสองวัน 468 00:23:03,840 --> 00:23:05,550 ‎ฉันเสียความมั่นใจจริงๆ 469 00:23:05,550 --> 00:23:07,094 ‎ฉันไม่ต้องการให้นายช่วย 470 00:23:08,053 --> 00:23:10,806 ‎- เราจัดการกันเองได้ ‎- คุณอยากได้อะไร แอมเบอร์ 471 00:23:10,806 --> 00:23:13,850 ‎- อยากให้ผ่าฟืน เหลาไม้ขนนก ‎- ใช่ เอาเลย 472 00:23:13,850 --> 00:23:16,144 ‎ถ้าอยากช่วย ช่วยตัดไม้เป็นท่อนเล็กๆ 473 00:23:16,144 --> 00:23:18,188 ‎เดี๋ยวพอเท้าฉันแห้ง ฉันจะไปทําต่อ 474 00:23:18,188 --> 00:23:21,608 ‎พอใช้อารมณ์เป็นใหญ่ มันก็จะเป็นแบบนี้ ‎คุณจะคิดอะไรไม่ออก 475 00:23:21,608 --> 00:23:23,235 ‎และทําตัวแย่ๆ กับคนอื่น 476 00:23:23,777 --> 00:23:29,074 ‎เขาต้องพิสูจน์ให้เราเห็น ‎ว่าเขาคู่ควรเป็นส่วนหนึ่งของทีมนี้ 477 00:23:32,411 --> 00:23:34,037 ‎มันจะเละจนดูไม่จืด 478 00:23:35,372 --> 00:23:38,166 ‎เขาอาจต้องหาทีมอื่นอยู่ 479 00:23:38,166 --> 00:23:40,669 ‎ถึงจะเกิดปัญหาเบาะแว้งกันระหว่างสมาชิกทีม 480 00:23:40,669 --> 00:23:43,547 ‎แต่กลยุทธ์เสี่ยงตายของจิลกับแอมเบอร์ก็ได้ผล 481 00:23:44,297 --> 00:23:48,718 ‎เพราะนอกจากทีมชาร์ลี ‎พวกเขาเป็นทีมเดียวที่ชนะภารกิจกรงตาข่ายดักปู 482 00:23:57,769 --> 00:24:01,314 ‎ผ่านมาเก้าวันแล้วในป่าอะแลสกาสุดหฤโหด 483 00:24:02,190 --> 00:24:03,900 ‎ฉันจะเอากับดักไปวาง... 484 00:24:03,900 --> 00:24:07,487 ‎ทีมชาร์ลีหวังจะได้อิ่มหนํากับมื้อค่ําปูสุดอร่อยคืนนี้ 485 00:24:07,487 --> 00:24:09,906 ‎- โยนมันออกไป... ‎- จับปูมาให้ได้นะ 486 00:24:09,906 --> 00:24:12,325 ‎- และเอาอาหารมาให้ โอเคไหม ‎- จัดไป 487 00:24:12,325 --> 00:24:15,162 ‎สรุปปรากฏว่ามีเหตุผลฟังขึ้นกว่า 488 00:24:15,162 --> 00:24:17,205 ‎ที่ให้คนตัวเบาที่สุดขึ้นแพไป 489 00:24:17,747 --> 00:24:19,040 ‎และก็นั้นแหละ กฎฟิสิกส์ครับ 490 00:24:19,040 --> 00:24:23,628 ‎ไฮ โฮะ ไฮ โฮะ ฉันจะออกไปจับปู 491 00:24:23,628 --> 00:24:26,923 ‎แองจี้จะเผชิญหน้ากับแม่น้ําอีกครั้งเพื่อวางกับดักปู 492 00:24:26,923 --> 00:24:30,177 ‎และจะกลับมาเก็บกับดักอีกไม่กี่ชั่วโมงหลังจากนั้น 493 00:24:30,177 --> 00:24:32,554 ‎- ผมเชื่อมั่นในตัวคุณ ‎- ล่าให้สนุกนะ 494 00:24:32,554 --> 00:24:34,014 ‎- ขอบใจทุกคน ‎- ตามนั้น 495 00:24:34,639 --> 00:24:37,392 ‎ไม่มีอะไรที่นี่ง่ายเลยครับ นี่ของจริงล้วนๆ 496 00:24:38,018 --> 00:24:42,689 ‎เราได้กรงตาข่ายดักปู ถือว่าชนะครั้งใหญ่ ‎แต่ก็ยังมีงานต้องทําอีกเยอะ 497 00:24:44,524 --> 00:24:45,400 ‎ทําให้มันได้ผล 498 00:24:45,400 --> 00:24:46,526 ‎บาย ทุกคน 499 00:24:46,526 --> 00:24:48,487 ‎บาย แองจี้ เต็มที่นะ 500 00:24:48,487 --> 00:24:50,155 ‎แต่แองจี้แกร่งมาก เพราะงั้น... 501 00:24:50,155 --> 00:24:53,408 ‎ถ้ามันได้ผลและเราทําให้กับดักทํางานได้ 502 00:24:53,408 --> 00:24:55,076 ‎และมันช่วยหาอาหารให้เรา 503 00:24:55,577 --> 00:24:58,246 ‎ต่อให้ยากแค่ไหน ผมก็ว่าคุ้มเสี่ยง 504 00:24:59,080 --> 00:25:02,542 ‎การจับปูในอะแลสกา ‎อาจเป็นภารกิจอันตรายและคาดเดาไม่ได้ 505 00:25:03,126 --> 00:25:07,881 ‎ต่อให้แองจี้จะล่องแม่น้ําไหลเชี่ยว ‎และวางกับดักสําเร็จ 506 00:25:07,881 --> 00:25:10,759 ‎ก็ไม่การันตีว่าเธอจะจับอะไรได้ 507 00:25:10,759 --> 00:25:11,718 ‎เอาละ 508 00:25:11,718 --> 00:25:14,804 ‎กรงตาข่ายดักปูจะใช้เหยื่อล่อปู 509 00:25:14,804 --> 00:25:18,892 ‎ให้เข้ามาในหนึ่งในสามช่องเปิด ‎ที่ติดตั้งอย่างมีกลยุทธ์ที่เรียกว่า "ช่องนํา" 510 00:25:18,892 --> 00:25:22,812 ‎ส่วนแคบลงที่ปลายช่องทําให้ปูเข้าง่ายแต่ออกยาก 511 00:25:22,812 --> 00:25:26,274 ‎วงแหวนคัดสรรพวกนี้ทําให้ปูตัวเล็กหนีออกไปได้ 512 00:25:26,274 --> 00:25:29,194 {\an8}‎ทําให้มีพื้นที่มากขึ้นสําหรับปูตัวอวบอ้วน 513 00:25:29,194 --> 00:25:32,155 {\an8}‎และด้วยแพที่แน่นหนาคงทนน้อยที่สุด ‎ในบรรดาทุกทีม 514 00:25:32,155 --> 00:25:35,825 {\an8}‎แองจี้จะต้องเสี่ยงกับภาวะอุณหภูมิร่างกายต่ํา ‎และสภาพเปียกปอนอย่างแน่นอน 515 00:25:36,701 --> 00:25:37,994 ‎น่ากลัวเอาเรื่อง 516 00:25:38,662 --> 00:25:42,541 ‎ชาร์ลีไม่ใช่ทีมเดียวที่หวังจะได้ปูในวันนี้ 517 00:25:43,458 --> 00:25:44,834 ‎ช่วยเอาแพลงน้ําได้ไหม 518 00:25:45,794 --> 00:25:46,920 ‎เอาเลย ค่อยๆ วางลง 519 00:25:49,297 --> 00:25:50,298 ‎โอเค ว้าว 520 00:25:50,298 --> 00:25:51,466 ‎- ขอบใจสาวๆ ‎- ได้ 521 00:25:52,050 --> 00:25:56,096 ‎ในที่สุดแพของทีมอัลฟ่า ‎ก็พร้อมสําหรับการเดินทางครั้งแรก 522 00:25:56,972 --> 00:25:57,847 ‎ยังงั้น 523 00:25:59,474 --> 00:26:00,976 ‎เอาละ เราไปแล้ว 524 00:26:03,728 --> 00:26:04,980 ‎ฉันจะไปเอาอีกกรง 525 00:26:05,480 --> 00:26:06,481 ‎โยนมาเลย 526 00:26:08,275 --> 00:26:11,111 ‎นี่ไม่ใช่แค่ทีมอัลฟ่า 527 00:26:11,611 --> 00:26:14,698 ‎- นี่คือทีมอัลฟ่าและทีมบราโว่ ‎- ใช่ 528 00:26:15,407 --> 00:26:16,783 ‎- เราพร้อมไหม ‎- เราพร้อม 529 00:26:17,367 --> 00:26:19,494 ‎เราน่าจะออกแบบไม้พายให้ดีกว่านี้ 530 00:26:19,995 --> 00:26:20,870 ‎ใช่ แต่ว่า... 531 00:26:20,870 --> 00:26:23,123 ‎ถ้าเรามีไม้สองด้ามที่ติดผ้าใบ 532 00:26:23,123 --> 00:26:24,916 ‎มันน่าจะจ้วงน้ําได้มากขึ้น 533 00:26:24,916 --> 00:26:26,459 ‎แต่เขาไม่ได้อยากให้ช่วย 534 00:26:26,960 --> 00:26:30,255 ‎การสร้างแพทําให้ผมห่างหายจากค่ายไปหน่อย 535 00:26:30,255 --> 00:26:31,965 ‎ผมทะเยอทะยานเกินไปนิดน่ะครับ 536 00:26:31,965 --> 00:26:35,093 ‎ผมใช้เวลามากกว่าที่คิดไว้นิดหน่อย 537 00:26:35,802 --> 00:26:36,970 ‎ทีมอัลฟ่ามาแล้ว 538 00:26:36,970 --> 00:26:39,848 ‎แต่คุ้มไหมกับเวลาที่ลงแรงไป ผมว่าคุ้ม 539 00:26:40,765 --> 00:26:42,392 ‎โคตรจะสุดยอดเลย 540 00:26:44,019 --> 00:26:46,563 ‎จัสตินกับฉัน เรามีปากเสียงกันนิดหน่อย 541 00:26:46,563 --> 00:26:49,190 ‎แต่เขาก็สร้างเรือที่เจ๋งสุดยอด 542 00:26:49,190 --> 00:26:51,735 ‎ไม่ต้องสงสัยเลย นี่เป็นเรือที่ดีที่สุด 543 00:26:53,028 --> 00:26:54,904 ‎จัสตินอาจจะทําสําเร็จเพื่อเราก็ได้ 544 00:26:55,780 --> 00:26:56,781 ‎คิดว่าเดี๋ยวก็รู้ 545 00:26:59,075 --> 00:27:00,327 ‎(อัลฟ่าแคมป์) 546 00:27:00,327 --> 00:27:01,911 ‎(เดลต้าแคมป์) 547 00:27:04,164 --> 00:27:06,958 ‎ในเมื่อเดลต้าเป็นทีมเดียวที่ไม่มีกรงตาข่ายดักปู 548 00:27:06,958 --> 00:27:09,711 ‎พอลจึงต้องออกล่าแบบฉายเดี่ยว 549 00:27:09,711 --> 00:27:12,631 ‎และหวังว่าจะหาอาหารอุดมโปรตีนให้ทีมได้ 550 00:27:16,134 --> 00:27:18,928 ‎หลังผ่านไปสองสามชั่วโมง ‎โดยแทบไม่มีวี่แววสัตว์ป่า... 551 00:27:19,638 --> 00:27:20,680 ‎เยี่ยม แม่งเอ๊ย 552 00:27:21,890 --> 00:27:26,269 ‎เขาเห็นรอยบางอย่างบนต้นไม้ ‎ที่บอกว่าอาจมีกวางอยู่ใกล้ๆ 553 00:27:26,978 --> 00:27:28,855 ‎ต้นไม้นี้ถูกใช้มาหลายปี 554 00:27:28,855 --> 00:27:30,899 ‎คุณจะเห็นว่าพวกมันใช้เป็นป้ายบอกทาง 555 00:27:30,899 --> 00:27:33,401 ‎กวางทุกตัวที่ผ่านเข้ามาอาจจะชนต้นไม้นี่ 556 00:27:33,401 --> 00:27:37,447 ‎แถวนี้มีกวางเจ้าถิ่นและมันชํานาญพื้นที่ซะด้วย 557 00:27:37,447 --> 00:27:39,407 ‎นี่เป็นสัญญาณที่ดีมากๆ 558 00:27:39,949 --> 00:27:42,285 ‎ในฐานะนายพรานมากประสบการณ์ของทีมเดลต้า 559 00:27:42,285 --> 00:27:45,705 ‎พอลเจอแรงกดดันมหาศาลที่ต้องจับกวางให้ได้ 560 00:27:45,705 --> 00:27:46,623 ‎ให้ตายสิ ยากแฮะ 561 00:27:46,623 --> 00:27:50,126 ‎ตอนนี้เราเหลือทรัพยากรจํากัดมาก 562 00:27:50,126 --> 00:27:52,587 ‎และบางครั้งผมรู้สึกเหมือนผมยังทําไม่มากพอ 563 00:27:52,587 --> 00:27:56,466 ‎กวางแค่ตัวเดียวสามารถใช้เนื้อเป็นอาหาร ‎ได้ถึง 23 กิโลกรัม 564 00:27:56,466 --> 00:27:59,844 ‎เพียงพอจะเลี้ยงให้ทีมอยู่รอด ‎ได้สองถึงสามสัปดาห์ 565 00:27:59,844 --> 00:28:00,845 ‎ให้ตายสิ 566 00:28:02,263 --> 00:28:03,932 ‎ฝีมือหมีแน่นอน 567 00:28:05,600 --> 00:28:06,976 ‎แถมใกล้แคมป์ด้วย 568 00:28:07,977 --> 00:28:11,940 ‎ซากกวางไม่ใช่แค่สัญญาณอันตรายเดียว ‎สําหรับพอลและทีมเขา 569 00:28:12,732 --> 00:28:16,319 ‎แต่หมายถึงคู่แข่งตัวฉกาจในการล่าสัตว์ 570 00:28:16,903 --> 00:28:17,821 ‎หมี 571 00:28:21,741 --> 00:28:23,201 ‎ต้องระวังเป็นพิเศษ 572 00:28:23,993 --> 00:28:25,078 ‎ไอ้กระรอก 573 00:28:26,830 --> 00:28:28,289 ‎ฉันจะฆ่าตัวอะไรได้สักตัวไหมเนี่ย 574 00:28:29,040 --> 00:28:30,667 ‎ผ่านไปเก้าวันในป่า 575 00:28:30,667 --> 00:28:33,044 ‎พอลเริ่มหมดศรัทธาว่าการล่าสัตว์ 576 00:28:33,044 --> 00:28:35,922 ‎เป็นแหล่งอาหารที่แน่นอนสําหรับทีมเขา 577 00:28:37,298 --> 00:28:38,508 ‎จะคว้าชัยชนะได้ 578 00:28:38,508 --> 00:28:40,093 ‎เราต้องกินโปรตีนครับ 579 00:28:41,594 --> 00:28:44,472 ‎พวกคุณไม่รู้หรอกว่า ‎ผมเสียสละอะไรไปบ้างเพื่อมาอยู่ที่นี่ 580 00:28:45,390 --> 00:28:46,850 ‎ผมพกรูปถ่ายพวกนี้ในแขนเสื้อ 581 00:28:50,770 --> 00:28:53,690 ‎ด้านหลังเขียนโน้ตสั้นๆ ว่า "พ่อทําได้แน่" 582 00:28:54,691 --> 00:28:56,025 ‎"เรารักพ่อมาก" 583 00:28:56,651 --> 00:28:57,652 ‎ผมถึงมาที่นี่ 584 00:28:58,737 --> 00:29:00,238 ‎ทําให้มันยากน่ะ รู้ไหม 585 00:29:05,243 --> 00:29:07,287 ‎โชคไม่ดีสําหรับทีมเดลต้า 586 00:29:07,287 --> 00:29:10,081 ‎พอลมีอันต้องกลับแคมป์มือเปล่า 587 00:29:11,040 --> 00:29:13,626 ‎ขณะที่ทีมเดลต้าเจอกับความยากลําบาก 588 00:29:16,171 --> 00:29:19,632 ‎จัสตินเอาแพออกโดยหวังจะจับปูได้ 589 00:29:20,967 --> 00:29:23,511 ‎แต่สภาพอากาศกลับสู้กลับอย่างไม่คาดคิด 590 00:29:24,137 --> 00:29:25,221 ‎ตอนนี้หมอกลง 591 00:29:26,139 --> 00:29:28,725 ‎ยิ่งหนาวและยิ่งเปียก 592 00:29:28,725 --> 00:29:31,561 ‎และความอดทนของจัสตินเริ่มลดน้อยลง 593 00:29:32,312 --> 00:29:34,522 ‎ล้อเล่นหรือไงวะเนี่ย 594 00:29:36,024 --> 00:29:38,193 ‎ไม่เอาน่า เร็วเข้า 595 00:29:39,194 --> 00:29:40,862 ‎เย่ 596 00:29:43,698 --> 00:29:44,991 ‎นั่นแหละ 597 00:29:46,826 --> 00:29:48,203 ‎มันต้องยังงี้สิ 598 00:29:49,120 --> 00:29:52,874 ‎จัสตินจับปูได้ 12 ตัวสําหรับทีมอัลฟ่าของเขา 599 00:29:53,458 --> 00:29:55,668 ‎และสําหรับทีมบราโว่ ทีมพันธมิตร 600 00:29:59,380 --> 00:30:00,673 ‎มาเร็วเข้า 601 00:30:00,673 --> 00:30:02,050 ‎ผมเอาของขวัญมาฝาก 602 00:30:03,384 --> 00:30:07,555 ‎ว้าว ดูขนาดของมันซะก่อน 603 00:30:09,015 --> 00:30:10,683 ‎- คืนนี้เราจะกินของดีๆ ‎- อะไร 604 00:30:10,683 --> 00:30:12,977 ‎- คุณพระ ‎- จริงเหรอเนี่ย 605 00:30:12,977 --> 00:30:15,563 ‎ถึงเป็นทีมสุดท้ายที่ได้กรงตาข่ายดักปู 606 00:30:15,563 --> 00:30:18,608 ‎แต่ทีมอัลฟ่ากลับเป็นทีมแรกที่จับปูได้ 607 00:30:18,608 --> 00:30:21,110 ‎โอ้ ให้ตายสิ 608 00:30:21,110 --> 00:30:22,904 ‎ตัวใหญ่มาก 609 00:30:22,904 --> 00:30:25,490 ‎ขาดโปรตีนไปถึงเก้าวัน 610 00:30:25,490 --> 00:30:29,536 ‎มื้อที่มีแต่ปูตัวอวบอ้วนแสนดีต่อใจ ‎จะช่วยเพิ่มพลังให้ทีมอัลฟ่า 611 00:30:29,536 --> 00:30:31,204 ‎มันหนักมาก 612 00:30:31,204 --> 00:30:34,040 ‎โอ้ ขอโทษนะที่ฉันจะกินพวกแก 613 00:30:34,624 --> 00:30:37,752 ‎ฉันต้องจําไว้ว่าจัสตินก็คือจัสติน 614 00:30:37,752 --> 00:30:39,504 ‎ส่วนฉันก็คือฉัน 615 00:30:39,504 --> 00:30:46,386 ‎และเมื่อเราร่วมมือกัน ‎เราสร้างทีมสุดแกร่งแสนเหลือเชื่อได้ 616 00:30:46,970 --> 00:30:50,723 ‎ฉันมีประสบการณ์เจ็บปวดใจมากมายในชีวิต 617 00:30:50,723 --> 00:30:53,893 ‎เสียจนฉันไม่เชื่อใจมนุษย์โดยทั่วไป 618 00:30:53,893 --> 00:30:58,565 ‎แต่จากนี้ไป ฉันจะมั่นใจ ‎ในตัวจัสติน 1,000 เปอร์เซ็นต์ 619 00:30:58,565 --> 00:31:01,860 ‎และฉันจะคอยช่วยเขา 100 เปอร์เซ็นต์ 620 00:31:01,860 --> 00:31:04,737 ‎เราจับปูในอะแลสกาได้ 621 00:31:04,737 --> 00:31:06,072 ‎ใช่ 622 00:31:07,282 --> 00:31:08,700 ‎อีกฝั่งแม่น้ําเนกา 623 00:31:08,700 --> 00:31:12,996 ‎ชาร์ลีแคมป์รอฟังข่าวความสําเร็จกับภารกิจจับปู 624 00:31:14,497 --> 00:31:16,165 ‎นิค เซธ 625 00:31:16,165 --> 00:31:19,210 ‎- นี่พวก แองจี้มาแล้ว ‎- นั่นแองจี้เหรอ 626 00:31:20,211 --> 00:31:21,379 ‎มาดูมื้อเย็นของพวกนายสิ 627 00:31:21,963 --> 00:31:22,964 ‎คืนนี้เราจะได้กินใช่ไหม 628 00:31:22,964 --> 00:31:25,341 ‎คนละสองตัว แถมปูพวกนี้ตัวเบ้อเริ่ม 629 00:31:25,341 --> 00:31:28,303 ‎- เราจะได้กินสักที ‎- อะแลสกาจัดให้ 630 00:31:29,387 --> 00:31:31,139 ‎โอ้ ให้ตายสิ 631 00:31:31,139 --> 00:31:33,850 ‎- ไฟพร้อม ‎- โอเค ยกแพขึ้นจากน้ํากัน 632 00:31:34,350 --> 00:31:37,937 ‎ในไม่กี่ชั่วโมง ‎กรงตาข่ายดักปูของทีมชาร์ลี 633 00:31:37,937 --> 00:31:40,023 ‎จับปูดันเจเนสส์ได้หกตัว 634 00:31:40,023 --> 00:31:42,942 ‎แต่ละตัวหนักราวๆ หนึ่งกิโลครึ่ง 635 00:31:42,942 --> 00:31:46,571 ‎ปริมาณปูขนาดนี้จะทําให้ทีมอิ่มพอดีไปอีกสองวัน 636 00:31:46,571 --> 00:31:48,656 ‎ฉันว่าการอยู่ที่นี่ 637 00:31:48,656 --> 00:31:52,243 ‎และไม่มีสิ่งของจําเป็นพื้นฐานอย่างอาหารและน้ํา 638 00:31:52,243 --> 00:31:57,206 ‎การต้องออกไปหามันเอง ‎ทําให้คุณเห็นคุณค่ามันมากขึ้น 639 00:31:59,918 --> 00:32:01,169 ‎- ขอบใจมาก ‎- ไม่เป็นไร 640 00:32:01,669 --> 00:32:03,254 ‎คุณต้องดิ้นรนเพื่อให้ได้ของมา 641 00:32:03,254 --> 00:32:06,549 ‎และมันเป็นความรู้สึกขอบคุณที่ทั้งจริงและแปลก 642 00:32:07,133 --> 00:32:08,092 ‎อาหาร 643 00:32:08,676 --> 00:32:10,511 ‎อะแลสกาจัดให้ 644 00:32:11,012 --> 00:32:12,138 ‎แองจี้ 645 00:32:15,141 --> 00:32:17,101 ‎กลิ่นหอมมากเลย พับผ่าสิ 646 00:32:17,101 --> 00:32:20,396 ‎ฉันล่องแพหน้าตาบ้าบอสุดๆ ‎และหาอาหารมาเลี้ยงทีม 647 00:32:21,022 --> 00:32:22,857 ‎มันยาก แต่ฉันทําได้ 648 00:32:24,525 --> 00:32:25,985 ‎ปูย่างไฟ โอ้ พระเจ้า 649 00:32:28,154 --> 00:32:29,072 ‎ให้ตายสิ 650 00:32:30,698 --> 00:32:32,075 ‎ภูมิใจในตัวคุณนะ แองจี้ 651 00:32:32,075 --> 00:32:33,952 ‎- ขอบใจ ‎- ภูมิใจในตัวพวกคุณ 652 00:32:33,952 --> 00:32:37,205 ‎ฉันคิดว่าฉันไม่ชินกับการทําดี 653 00:32:37,205 --> 00:32:38,790 ‎หรือถูกบอกว่าฉันทําได้ดี 654 00:32:39,666 --> 00:32:43,503 ‎ฉันดูเหมือนคนป่าเถื่อนที่แงะปู ‎แต่ฉันไม่แคร์ด้วยซ้ํา 655 00:32:44,045 --> 00:32:46,547 ‎- ฉันว่าคืนนี้เราได้กิน ‎- ใช่ ได้กินสักที 656 00:32:46,547 --> 00:32:49,425 ‎กินจริงๆ ที่ไม่ใช่กินทิพย์ 657 00:32:49,425 --> 00:32:51,719 ‎- คําวัยรุ่นซะด้วย ‎- เรากินกันอยู่ 658 00:32:54,263 --> 00:32:58,267 ‎ทีมชาร์ลีไม่ใช่ทีมเดียว ‎ที่สนุกกับงานเลี้ยงที่ได้มาอย่างยากลําบากคืนนี้ 659 00:32:59,978 --> 00:33:01,145 ‎พวกคุณมีกรงดักปู 660 00:33:02,146 --> 00:33:03,272 ‎เราเอากรงไปวาง 661 00:33:03,773 --> 00:33:06,025 ‎เราได้ปูมา ตอนนี้เราก็ได้กินปู 662 00:33:07,276 --> 00:33:09,529 ‎- ทีมอัลฟ่า ‎- ทีมอัลฟ่า 663 00:33:11,322 --> 00:33:14,575 ‎ทีมอัลฟ่ายึดมั่นในคําพูดด้วยการแบ่งปันปูที่ล่ามาได้ 664 00:33:14,575 --> 00:33:16,327 ‎กับเพื่อนบ้านที่บราโว่แคมป์ 665 00:33:17,120 --> 00:33:20,123 ‎น้ําใจเอื้อเฟื้อจากจิล แอมเบอร์และจัสติน 666 00:33:20,123 --> 00:33:22,000 ‎อย่ามองฉันตอนฉันกินสิ 667 00:33:23,501 --> 00:33:26,921 ‎โอ้ ดูนั่นสิ 668 00:33:26,921 --> 00:33:27,964 ‎ใช่เลย 669 00:33:32,218 --> 00:33:34,470 ‎โอ้ พระเจ้า 670 00:33:36,472 --> 00:33:39,809 ‎ทีมเดียวที่จะไม่ได้กิน ‎อาหารอะแลสกามื้อดีต่อใจคืนนี้ 671 00:33:40,393 --> 00:33:41,602 ‎คือทีมเดลต้า 672 00:33:42,937 --> 00:33:46,399 ‎ฉันรู้สึกได้ เริ่มรู้สึกได้แล้วตอนนี้ 673 00:33:46,941 --> 00:33:49,610 ‎ความจริงก็คือความจริง เราต้องกินโปรตีน 674 00:33:49,610 --> 00:33:51,904 ‎จอร์แดน นายทนได้อีกนานแค่ไหน ‎ถ้าไม่ได้กินโปรตีน 675 00:33:51,904 --> 00:33:52,947 ‎ไม่นานเท่าไหร่ 676 00:33:53,448 --> 00:33:56,075 ‎ฉันไม่ได้กินอะไรมาสองวันแล้ว ‎และมันชักไม่ไหวแล้ว 677 00:33:56,075 --> 00:33:58,786 ‎และฉันต้องการโปรตีนสักหน่อย 678 00:33:58,786 --> 00:33:59,704 ‎ใช่ 679 00:34:01,664 --> 00:34:04,375 ‎จะบอกว่าพลังเหลือล้นของทีมเรา ‎เริ่มจะร่อยหรอลงครับ 680 00:34:04,375 --> 00:34:06,169 ‎ความมั่นคงสั่นคลอนนิดหน่อย 681 00:34:06,753 --> 00:34:08,671 ‎ชื่อเกมนี่คือเกมเอาชีวิตรอด 682 00:34:08,671 --> 00:34:10,465 ‎คุณต้องพึ่งพาทีมของคุณ 683 00:34:10,465 --> 00:34:13,217 ‎ตอนนี้ทีมของเราไม่ทําไม่ได้ตามที่เราต้องการ 684 00:34:13,801 --> 00:34:17,388 ‎เนื่องจากความพยายามจับปูและล่าสัตว์ ‎ไม่ประสบความสําเร็จ 685 00:34:17,388 --> 00:34:21,017 ‎พวกเขาจึงหารือว่าจะขอแบ่งโปรตีนจากทีมอื่น 686 00:34:21,017 --> 00:34:24,270 ‎เราเจรจาต่อรองขอกรงตาข่ายดักปูได้ 687 00:34:24,270 --> 00:34:26,647 ‎หรือจะต่อรองขอปูมาเลยก็ได้ 688 00:34:26,647 --> 00:34:29,150 ‎ฉันไม่อยากต่อรองกับชาร์ลีแคมป์ 689 00:34:30,401 --> 00:34:31,652 ‎คําตอบคือไม่ 690 00:34:31,652 --> 00:34:33,571 ‎คุณต้องคิดเรื่องกลยุทธ์เสมอ 691 00:34:33,571 --> 00:34:35,990 ‎แต่มันยากเพราะติดข้อจํากัดของเพื่อนร่วมทีม 692 00:34:37,075 --> 00:34:40,495 ‎อันที่จริง ถ้าเราไม่ได้อาหารเร็วๆ นี้ ‎เราทุกคนอาจไม่ได้อยู่ที่นี่ต่อ 693 00:34:41,454 --> 00:34:44,916 ‎แต่ไม่ว่าผมจะคิดไอเดียอะไรออกหรือพูดอะไร ‎ดอว์นก็ปฏิเสธหัวชนฝา 694 00:34:44,916 --> 00:34:47,752 ‎แต่ถ้าขโมยกรงตาข่ายดักปูข้างนอกนั่นล่ะ 695 00:34:47,752 --> 00:34:49,045 ‎ถือเป็นตัวเลือกไหม 696 00:34:49,629 --> 00:34:52,673 ‎ขืนขโมยกรงตาข่ายดักปู ‎มีหวังเราได้สร้างปัญหาวุ่นวายไม่รู้จบแน่ 697 00:34:52,673 --> 00:34:55,510 ‎มันคือเกมนะ พอล เราต้องเล่นเกม 698 00:34:56,302 --> 00:35:00,973 ‎ขอพูดตรงๆ นะครับ ‎ผมไม่สบายใจจะอยู่แคมป์เราอีกต่อไป 699 00:35:00,973 --> 00:35:03,559 ‎ผมกําลังคิดถึงจดหมายที่บอกเราว่า 700 00:35:03,559 --> 00:35:07,146 ‎เฮ่ ทีมที่คุณอยู่ตอนเริ่มแข่ง ‎อาจไม่ใช่ทีมที่คุณอยู่ตอนแข่งจบ 701 00:35:07,146 --> 00:35:11,067 ‎ถ้าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเร็วๆ นี้ ‎ผมอาจต้องระเห็จไปหาทีมใหม่ 702 00:35:18,157 --> 00:35:21,077 ‎(9.20 น. - วันที่สิบ ‎ลม 13 กม.ต่อชั่วโมง - อุณหภูมิ หกองศา) 703 00:35:26,666 --> 00:35:30,044 ‎(เดลต้าแคมป์ ‎ดอว์น โจเอล จอร์แดน พอล) 704 00:35:31,212 --> 00:35:32,380 ‎เฮ่ 705 00:35:33,548 --> 00:35:35,383 ‎ฉันแค่เผลอหลับตอนผ่าฟืน 706 00:35:38,177 --> 00:35:39,929 ‎ผมโคตรรู้สึกแย่เลยวันนี้ 707 00:35:39,929 --> 00:35:43,766 ‎เริ่มรู้สึกถึงความหิว ความเหนื่อย ความหนาว 708 00:35:43,766 --> 00:35:47,145 ‎ตั้งแต่ฉันมาอยู่ที่นี่ รู้เลยว่าตัวเองรู้สึกแย่ลง 709 00:35:48,729 --> 00:35:51,566 ‎ฉันเจ็บเนื้อตัวว่ะพวก รู้สึกเหมือนไม่สามารถ... 710 00:35:51,566 --> 00:35:53,776 ‎ตอนนายยืนแล้วเห็นจุดดําๆ ไหม 711 00:35:53,776 --> 00:35:56,028 ‎ฉันเห็นจุดดําๆ อยู่รอบๆ เต็มไปหมด 712 00:35:56,028 --> 00:35:58,489 ‎แค่หันไปรอบๆ ก็ลําบากจะแย่ 713 00:36:00,074 --> 00:36:01,159 ‎ถึงตอนนี้ 714 00:36:01,159 --> 00:36:03,286 ‎ผมคิดว่าตัวเองมีอาการไม่สู้ดี 715 00:36:03,286 --> 00:36:07,165 ‎เราไม่มีโปรตีนให้กินมากพอ 716 00:36:07,165 --> 00:36:09,333 ‎ร่างกายผมไม่เหมาะกับอะไรแบบนี้ 717 00:36:09,333 --> 00:36:12,753 ‎ผมไม่มีไขมันสํารองตุนไว้ในร่างกายผม 718 00:36:13,754 --> 00:36:17,049 ‎ผมว่าผม... ผมว่าผมผอมซูบจนซี่โครงโผล่แล้วละ 719 00:36:17,925 --> 00:36:21,053 ‎ฉันต้องสู้เพื่อให้ตัวเองมีสติอยู่ตลอดเวลา 720 00:36:21,554 --> 00:36:23,347 ‎ถ้าหยุดเคลื่อนไหว ผมจะเผลอหลับ 721 00:36:23,347 --> 00:36:26,601 ‎ซึ่งเป็นสัญญาณบอกว่าร่างกายกําลังพัง 722 00:36:26,601 --> 00:36:28,519 ‎ฉันเริ่มเจ็บปวดแล้วละ 723 00:36:28,519 --> 00:36:29,520 ‎ใช่ 724 00:36:29,520 --> 00:36:31,105 ‎ฉันเริ่มจะป่วย 725 00:36:31,105 --> 00:36:33,524 ‎เหมือนท้องไส้ปั่นป่วนเพราะหอยแมลงภู่ 726 00:36:33,524 --> 00:36:35,526 ‎- ใช่ ‎- กินหอยต่อไม่ได้แล้ว 727 00:36:35,526 --> 00:36:37,904 ‎กลัวว่ากินแล้วจะอ้วกออกมา 728 00:36:37,904 --> 00:36:39,614 ‎และมันเป็นสัญญาณไม่ดี 729 00:36:40,114 --> 00:36:43,075 ‎ผมไม่รู้ว่าจอร์แดนจะอยู่ได้อีกนานแค่ไหน ‎เขาคือเพื่อนผม 730 00:36:43,075 --> 00:36:45,161 ‎ผมอยากให้เขาอยู่จนถึงจบการแข่ง 731 00:36:45,161 --> 00:36:48,915 ‎แต่ถ้าจอร์แดนตัดสินใจไป ‎ผมต้องคุยกับชาร์ลีแคมป์ 732 00:36:48,915 --> 00:36:51,459 ‎และผมต้องคุยโดยไม่มีใครรู้ 733 00:36:55,254 --> 00:36:57,256 ‎นายไหวไหม ให้ฉันช่วยพยุงขึ้นยืนไหม 734 00:36:57,256 --> 00:36:58,216 ‎สบายมาก 735 00:37:05,556 --> 00:37:07,767 ‎ทุกทีมอดทนต่อไปอีกสามวัน 736 00:37:07,767 --> 00:37:10,686 ‎ท่ามกลางสภาพแวดล้อม ‎และอากาศสุดสาหัสของอะแลสกา 737 00:37:12,230 --> 00:37:15,149 ‎โอ้ สองสามวันที่ผ่านมา เกมพลิกเอาเรื่อง 738 00:37:15,149 --> 00:37:19,403 ‎และเดลต้าก็ยังล้มเหลว ‎กับการล่าสัตว์และเก็บของป่า 739 00:37:19,403 --> 00:37:22,490 ‎เราทุกคนเหนื่อย ‎ร่างกายของเรากําลังกัดกินตัวเอง 740 00:37:23,074 --> 00:37:24,992 ‎เสบียงอาหารของพวกเขาหมดเกลี้ยง 741 00:37:24,992 --> 00:37:27,536 ‎และพวกเขากําลังจะหมดแรงเฮือกสุดท้าย 742 00:37:28,204 --> 00:37:31,624 ‎ผมรู้สึกเหมือนเราหิวจนแทบล้มทั้งยืน ‎และเราเชื่องช้าลง 743 00:37:33,417 --> 00:37:34,919 ‎ผมรู้สึกว่าตัวเองสมองตื้อ 744 00:37:34,919 --> 00:37:36,796 ‎รู้สึกเลยว่าผมเริ่มจะ... 745 00:37:36,796 --> 00:37:38,923 ‎สูญเสียกระบวนการคิดง่ายขึ้น 746 00:37:39,507 --> 00:37:41,968 ‎เราทุกคนตัดสินใจว่าจะพักผ่อนให้สบายใจสักวัน 747 00:37:41,968 --> 00:37:45,471 ‎สิ่งเดียวที่โจเอลกับฉันจะทํา ‎คือหาหอยแมลงภู่กับน้ําจืด 748 00:37:46,889 --> 00:37:48,557 ‎รู้ตัวอีกที พอลก็แบบว่า... 749 00:37:48,557 --> 00:37:52,103 ‎"ผมจะออกไปตัดต้นไม้เพราะผมคือพอล บันยัน" 750 00:37:52,979 --> 00:37:56,065 ‎ส่วนจอร์แดนบอกว่า ‎"นายทําคนเดียวไม่ได้ ฉันจะไปกับนาย" 751 00:37:57,775 --> 00:38:01,112 ‎ผมบอกให้เขาอยู่ในแคมป์ ‎แต่เขาไม่ยอม จอร์แดนก็แบบนี้ 752 00:38:01,112 --> 00:38:02,905 ‎เขาเต็มที่ตลอดแม้ว่าจะเหนื่อยแค่ไหน 753 00:38:04,699 --> 00:38:07,076 ‎ก่อนหน้านี้เขาบอกว่าเวียนหัว 754 00:38:07,076 --> 00:38:10,955 ‎จริงๆ แล้วคือผมแม่งโคตรต้องการอาหาร 755 00:38:16,043 --> 00:38:18,838 ‎ผมแค่... ผมแค่อยู่ในจุดตกต่ําและอ่อนแอ 756 00:38:19,922 --> 00:38:21,340 ‎เขาหาเรื่องทําตัวเองหมดแรง 757 00:38:22,008 --> 00:38:23,718 ‎ทีนี้ก็ขึ้นอยู่กับเวลาแล้วละครับ 758 00:38:29,682 --> 00:38:32,768 ‎ผมได้ยินเสียงดังตุบ ‎และมองเห็นเขานอนคว่ําหน้าอยู่ 759 00:38:33,769 --> 00:38:37,440 ‎นี่หน่วยความปลอดภัยสี่ ‎เราต้องการทีมแพทย์ที่พิกัดทีมเดลต้า 760 00:38:42,111 --> 00:38:44,655 ‎ผมคิดว่าตอนเขาล้ม เขาหัวกระแทกพื้นอย่างแรง 761 00:38:45,698 --> 00:38:49,243 ‎เรามีผู้แข่งขันชายหนึ่งคน เขาไม่ตอบสนอง 762 00:38:49,744 --> 00:38:51,245 ‎เป็นช่วงเวลาที่น่ากลัวมาก 763 00:38:51,245 --> 00:38:55,875 ‎ผมห่วงน้องชายของผมคนนี้จริงๆ ‎เขา... เขาอาการไม่สู้ดี 764 00:39:57,395 --> 00:40:02,400 ‎คําบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์