1
00:00:39,706 --> 00:00:42,584
‎(7.38 น. - วันที่สาม
‎ฝน - อุณหภูมิปัจจุบัน สามองศาเซลเซียส)

2
00:00:48,923 --> 00:00:50,508
‎พระอาทิตย์ขึ้นอีกครั้ง

3
00:00:53,136 --> 00:00:55,764
‎หลังจากฝนตกสามวันและอุณหภูมิเยือกแข็ง

4
00:00:55,764 --> 00:00:57,724
‎โดยไม่มีอาหารอุดมสมบูรณ์

5
00:00:57,724 --> 00:01:00,393
‎ทุกทีมกําลังรู้สึกร่างกายอ่อนแอ

6
00:01:00,977 --> 00:01:03,229
‎เรากินสาหร่ายประทังชีวิตได้ แต่ก็ไม่นาน

7
00:01:03,813 --> 00:01:06,608
‎เราต้องเริ่มกังวลเรื่องโปรตีนกันได้แล้วพวก

8
00:01:06,608 --> 00:01:10,528
‎ในตอนนี้ ใครก็ตามที่เจอแหล่งอาหาร
‎ที่กินได้เรื่อยๆ ได้เร็วที่สุด

9
00:01:10,528 --> 00:01:12,072
‎จะได้เปรียบอย่างชัดเจน

10
00:01:12,655 --> 00:01:16,743
‎ชั่วโมงก่อน เราเก็บหอยกิน

11
00:01:16,743 --> 00:01:18,578
‎แทบจะหอบกันเลยทีเดียว

12
00:01:18,578 --> 00:01:21,998
‎มีโปรตีนและวิตามินเข้าสู่ร่างกายเราไม่พอ

13
00:01:21,998 --> 00:01:23,958
‎ดูสิ เจ้าหนอนตัวอวบ

14
00:01:23,958 --> 00:01:24,918
‎ใส่ปากเลย

15
00:01:24,918 --> 00:01:27,629
‎จัดไป ต้อนรับสู่อะแลสกา

16
00:01:29,547 --> 00:01:30,548
‎มันยังดิ้นดุ๊กดิ๊กอยู่เลย

17
00:01:33,009 --> 00:01:34,719
‎ถ้าเจ้ากระรอกนั่นกลับมา...

18
00:01:34,719 --> 00:01:36,721
‎- เราต้องฆ่ากระรอกนั่น
‎- มันตายแน่

19
00:01:36,721 --> 00:01:40,016
‎ฉันอยากจะเคี้ยวต้นขาเจ้ากระรอกตัวน้อย

20
00:01:40,892 --> 00:01:43,228
‎ในฐานะทีมเดียวที่เสียลูกทีมไป

21
00:01:43,228 --> 00:01:47,065
‎ชาร์ลีก็ขาดคนช่วยออกล่าหาโปรตีนไปหนึ่ง

22
00:01:47,816 --> 00:01:50,693
‎- มีคนให้ต้องหาเลี้ยงน้อยลงคนนึง
‎- จริงด้วย

23
00:01:50,693 --> 00:01:54,155
‎เพราะงั้น จากมุมมองเชิงปฏิบัติ...

24
00:01:55,865 --> 00:01:57,909
‎รู้ไหม คุณจะพูดว่ายังไง

25
00:01:58,576 --> 00:01:59,744
‎ที่เดลต้าแคมป์

26
00:01:59,744 --> 00:02:01,663
‎จอร์แดนทําตะขอและรอกตะขอ

27
00:02:01,663 --> 00:02:04,249
‎จากอลูมิเนียมและพลาสติกที่เก็บมาได้

28
00:02:04,249 --> 00:02:07,961
‎จอร์แดนมุ่งมั่นจะเป็นผู้เล่นคนแรก
‎ที่จับปลาจากแม่น้ําเนกาได้

29
00:02:08,586 --> 00:02:11,339
{\an8}‎ที่กังวลที่สุดคือเรายังไม่ได้กินอะไรกันเท่าไหร่

30
00:02:11,339 --> 00:02:14,092
{\an8}‎เราทุ่มความพยายามไปกับเพิงหลบภัยและกองไฟ

31
00:02:14,092 --> 00:02:17,470
{\an8}‎แต่เรากลับไม่ได้หาอาหารให้มากพอ

32
00:02:17,470 --> 00:02:19,347
{\an8}‎ผมจะไปตกปลาภายในหนึ่งชั่วโมง

33
00:02:19,347 --> 00:02:23,059
‎หวังพึ่งนายนะ จอร์แดน
‎นายคือพ่อหนุ่มหาปลาของเรา

34
00:02:23,059 --> 00:02:26,104
‎ให้ตายสิ เป็นกําลังใจให้นายจับปลาได้นะ

35
00:02:26,729 --> 00:02:28,439
‎มันจะต้องสุดยอดมากแน่ๆ

36
00:02:28,439 --> 00:02:31,317
‎ขณะที่จอร์แดนออกเดินทางไปหาปลา

37
00:02:31,317 --> 00:02:34,487
‎ทีมอัลฟ่าแก้ปัญหาได้ดีกว่าในการเสาะหาโปรตีน

38
00:02:36,030 --> 00:02:38,449
‎ผมว่าที่เรามีตอนนี้มากพอแล้ว

39
00:02:38,449 --> 00:02:40,743
‎โอเค กลับไปที่ค่ายกัน

40
00:02:40,743 --> 00:02:42,579
‎- ไปกันเถอะ
‎- เข้าท่าดี

41
00:02:44,455 --> 00:02:45,832
‎ให้ตายสิ

42
00:02:47,167 --> 00:02:48,042
‎หมี

43
00:02:48,042 --> 00:02:49,544
‎ด้วยฤดูหนาวที่มาอย่างรวดเร็ว...

44
00:02:50,128 --> 00:02:51,796
‎- ดูสิ
‎- พระเจ้าช่วย

45
00:02:51,796 --> 00:02:53,965
‎และอุณหภูมิที่เริ่มลดฮวบ...

46
00:02:53,965 --> 00:02:56,342
‎มีหมีกําลังข้ามแม่น้ําอยู่

47
00:02:58,011 --> 00:03:01,806
‎ไม่ได้มีเพียงผู้เล่นเท่านั้นที่เสาะหาของกิน
‎เพื่อขุนตัวเองให้อ้วน

48
00:03:01,806 --> 00:03:03,474
‎- ห่างไปสักร้อยเมตร
‎- ฉันเห็นแล้ว

49
00:03:03,474 --> 00:03:06,144
‎- พระเจ้าช่วย
‎- เราไม่อยากดึงดูดความสนใจมันหรอก

50
00:03:06,144 --> 00:03:09,689
‎หมีกริซลีโตเต็มวัยอาจหนักเกือบ 360 กิโล

51
00:03:10,356 --> 00:03:11,482
‎เงียบไว้

52
00:03:13,860 --> 00:03:14,736
‎เอาจริงดิ

53
00:03:16,613 --> 00:03:19,449
‎พวกมันใช้เวลาช่วงฤดูใบไม้ร่วง
‎ล่าสัตว์และเก็บหาของกิน...

54
00:03:20,366 --> 00:03:22,160
‎บ้าเอ๊ย

55
00:03:23,369 --> 00:03:25,121
‎โอ้ มันมองเรา

56
00:03:26,581 --> 00:03:29,542
‎ใช้พลังงานมากถึง 20,000 แคลอรีต่อวัน

57
00:03:29,542 --> 00:03:31,961
‎เตรียมตัวจําศีลฤดูหนาว

58
00:03:31,961 --> 00:03:34,297
‎มันไปบนแนวต้นไม้แล้วพวก

59
00:03:34,297 --> 00:03:38,009
‎ผมเฉือนเศษไม้ตรงนั้นเมื่อเช้า
‎สักร้อยเมตรห่างจากแคมป์เรา

60
00:03:38,009 --> 00:03:39,844
‎และมันเดินไปที่จุดนั้นพอดี

61
00:03:39,844 --> 00:03:41,763
‎เราอาจมีแขกมาร่วมมื้อเที่ยง

62
00:03:44,474 --> 00:03:45,350
‎มันไปแล้ว

63
00:03:45,850 --> 00:03:48,561
‎แต่ภัยคุกคามจากนักล่าใกล้ๆ ก็ต้องหลีกทางให้...

64
00:03:49,520 --> 00:03:50,772
‎ดูสิ นั่นพลุไฟ

65
00:03:50,772 --> 00:03:51,940
‎สิ่งที่ตื่นเต้นมากกว่า

66
00:03:51,940 --> 00:03:53,608
‎- บ้าจริง
‎- มีคนถอนตัว

67
00:03:54,525 --> 00:03:55,902
‎เสียงเหมือนปืนพลุเลย

68
00:03:55,902 --> 00:03:56,986
‎พวก

69
00:03:58,279 --> 00:03:59,322
‎ให้ตายสิ

70
00:04:00,490 --> 00:04:02,283
‎- ตรงนั้น ดูสิ พลุไฟอีกลูก
‎- สองเหรอ

71
00:04:02,283 --> 00:04:03,368
‎สองลูก

72
00:04:03,993 --> 00:04:05,912
‎ใกล้ชัยชนะไปอีกก้าว

73
00:04:10,875 --> 00:04:12,210
‎อีกคนแล้วสินะ

74
00:04:12,794 --> 00:04:13,753
‎(ผู้เล่น 16 ชีวิต)

75
00:04:13,753 --> 00:04:14,754
‎(ผู้เล่น 13 ชีวิต)

76
00:04:14,754 --> 00:04:16,798
{\an8}‎(แอมเบอร์
‎อัลฟ่าแคมป์)

77
00:04:16,798 --> 00:04:18,841
‎(จิล
‎อัลฟ่าแคมป์)

78
00:04:18,841 --> 00:04:20,802
‎(จัสติน
‎อัลฟ่าแคมป์)

79
00:04:20,802 --> 00:04:22,762
‎(ลี
‎อัลฟ่าแคมป์)

80
00:04:22,762 --> 00:04:24,806
‎(สร้างกฎของตัวเอง)

81
00:04:24,806 --> 00:04:26,808
{\an8}‎(ไบรอัน
‎บราโว่แคมป์)

82
00:04:26,808 --> 00:04:28,810
‎(คอรีย์
‎บราโว่แคมป์)

83
00:04:28,810 --> 00:04:30,812
‎(ฮาเวียร์
‎บราโว่แคมป์)

84
00:04:30,812 --> 00:04:32,814
‎(ทิม
‎บราโว่แคมป์)

85
00:04:32,814 --> 00:04:34,774
‎(สุดยอดเกมเอาชีวิตรอด)

86
00:04:34,774 --> 00:04:36,818
‎(แอนเดรีย
‎ชาร์ลีแคมป์ - ออก)

87
00:04:36,818 --> 00:04:38,778
‎(แองจี้
‎ชาร์ลีแคมป์)

88
00:04:38,778 --> 00:04:40,780
‎(นิค
‎ชาร์ลีแคมป์)

89
00:04:40,780 --> 00:04:42,782
{\an8}‎(เซธ
‎ชาร์ลีแคมป์)

90
00:04:42,782 --> 00:04:44,867
‎(เพียงหนึ่งทีม)

91
00:04:44,867 --> 00:04:46,828
{\an8}‎(ดอว์น
‎เดลต้าแคมป์)

92
00:04:46,828 --> 00:04:48,788
‎(โจเอล
‎เดลต้าแคมป์)

93
00:04:48,788 --> 00:04:50,832
‎(จอร์แดน
‎เดลต้าแคมป์)

94
00:04:50,832 --> 00:04:52,834
‎(พอล
‎เดลต้าแคมป์)

95
00:04:52,834 --> 00:04:55,586
‎(เอาท์ลาสต์)

96
00:04:55,586 --> 00:04:57,839
‎ผมมาที่นี่เพื่อเล่นเกม ผมมาที่นี่เพื่อชนะ

97
00:05:03,136 --> 00:05:05,513
‎พลุสองลูกจุดขึ้นฟ้าเหนือบราโว่แคมป์

98
00:05:05,513 --> 00:05:06,764
‎นั่นสองคน

99
00:05:06,764 --> 00:05:07,974
‎- ใช่
‎- สองคน

100
00:05:09,017 --> 00:05:13,062
‎เพิ่งวันที่สามของเกมแข่งขัน
‎และสภาพแวดล้อมอะแลสกาอันโหดร้าย

101
00:05:13,062 --> 00:05:15,273
‎เล่นงานผู้เล่นจนยอมแพ้อีกสองคน

102
00:05:15,273 --> 00:05:16,899
‎- นั่นทีมบราโว่เหรอ
‎- ใช่

103
00:05:17,483 --> 00:05:20,153
‎เป็นเรื่องน่าฉลองสําหรับทีมอื่นๆ

104
00:05:20,153 --> 00:05:23,364
‎ที่หวังว่าจะอยู่ให้นานกว่า
‎เพื่อคว้าเงินรางวัลล้านดอลลาร์

105
00:05:26,451 --> 00:05:27,994
‎- ปืนพลุ ที่รัก
‎- กี่คน

106
00:05:27,994 --> 00:05:29,662
‎- ดูเหมือนจะสองคนนะ
‎- สองเหรอ

107
00:05:29,662 --> 00:05:32,165
‎- ดูจะเป็นยังงั้น
‎- แต่ฟังนะพวก

108
00:05:32,165 --> 00:05:33,458
‎อีกหนึ่งคนสําหรับเรา

109
00:05:33,458 --> 00:05:34,375
‎ถูกต้อง

110
00:05:35,918 --> 00:05:40,673
‎ขณะที่ผู้เล่นส่วนใหญ่ไม่รู้ว่าพลุไฟ
‎ยิงมาจากใครหรือจากแคมป์ไหน

111
00:05:40,673 --> 00:05:43,760
‎แต่มีหนึ่งทีมที่รู้

112
00:05:43,760 --> 00:05:46,012
‎พวกนายทําพลุตก

113
00:05:46,012 --> 00:05:48,348
‎- ใช่ ฉันพร้อมจะไปจากที่นี่แล้ว
‎- พวก

114
00:05:48,348 --> 00:05:50,016
‎ฉันแค่... ฉันพอแล้ว

115
00:05:50,016 --> 00:05:51,851
‎ใช่ ฉันตัวเปียกปอน

116
00:05:52,977 --> 00:05:56,230
{\an8}‎อะแลสกาเล่นงานผมหนักเสียจนหมดสภาพ

117
00:05:56,814 --> 00:05:58,608
‎นายตัดสินใจตั้งแต่เมื่อไหร่

118
00:05:58,608 --> 00:05:59,859
‎เมื่อคืน

119
00:05:59,859 --> 00:06:02,528
{\an8}‎กลางคืนโคตรหนาวเลยพวก โคตรจะสาหัสว่ะ

120
00:06:03,196 --> 00:06:06,240
‎แถมฮาเวียร์ยังคอยจู้จี้จับผิดตลอด ผมไม่ชอบ

121
00:06:06,240 --> 00:06:08,493
‎มันคือฟางเส้นสุดท้ายที่เกินจะทน

122
00:06:08,493 --> 00:06:10,036
‎ถ้าคุณมีอัตตา มาที่นี่เลยครับ

123
00:06:10,036 --> 00:06:12,330
‎- บทเรียนชีวิตรออยู่ ให้ไว
‎- บทเรียนขั้นสุด

124
00:06:12,330 --> 00:06:14,916
‎ผมต้องขอซูฮกที่แห่งนี้เลยละครับ

125
00:06:14,916 --> 00:06:16,501
‎ไม่รู้จะพูดยังไงดี

126
00:06:16,501 --> 00:06:19,170
{\an8}‎เช้านี้เราตื่นมาเจอเรื่องประหลาดใจ

127
00:06:20,213 --> 00:06:23,341
‎แต่สัญชาตญาณบอกผมว่า
‎มันไม่ใช่การสูญเสียใหญ่หลวง

128
00:06:23,341 --> 00:06:26,886
‎ทิมมีประสบการณ์น้อยที่สุดในบรรดาพวกเรา

129
00:06:26,886 --> 00:06:28,888
‎ส่วนคอรีย์ก็เอาแต่บ่น

130
00:06:29,389 --> 00:06:31,766
‎ถ้าฉันทําอะไรให้พวกนายผิดหวัง ฉันขอโทษ

131
00:06:32,850 --> 00:06:36,604
‎เหยื่อผู้พ่ายแพ้ให้อากาศเลวร้ายสุดขั้ว
‎ของอะแลสกาและสถานการณ์ต่างๆ

132
00:06:37,438 --> 00:06:39,607
‎ทิมกับคอรีย์เลือกจะออกจากเกม

133
00:06:40,983 --> 00:06:45,405
‎ทําให้ทีมบราโว่เป็นทีมเดียวในเกม
‎ที่เหลือผู้เล่นสองคน

134
00:06:47,281 --> 00:06:50,493
‎สรุปเหลือแค่ผมกับฮาเวียร์

135
00:06:50,493 --> 00:06:51,452
‎โอ๊ะโอ

136
00:06:52,120 --> 00:06:54,247
‎ตอนนี้เหลือแค่แรมโบ้กับผม

137
00:06:54,247 --> 00:06:55,790
‎ผมประหม่าอยู่นะ

138
00:06:55,790 --> 00:06:57,125
‎งานนี้ต้องเล่นเป็นทีม

139
00:06:57,125 --> 00:07:01,462
{\an8}‎ถ้าไบรอันไม่รอดอีกคน ผมต้องหาทีมอยู่
‎ถ้าพวกเขารับผมนะ

140
00:07:01,963 --> 00:07:03,589
{\an8}‎ไม่งั้นก็จบ

141
00:07:04,132 --> 00:07:05,591
{\an8}‎ผมหมดโอกาสที่นี่แล้ว

142
00:07:06,843 --> 00:07:11,139
‎ผ่านไปสามวัน เหลือผู้เล่นแค่ 13 คนในเกม

143
00:07:16,853 --> 00:07:18,438
{\an8}‎ท้องไส้ปั่นป่วน

144
00:07:19,647 --> 00:07:21,732
{\an8}‎มันมาแล้วไง มันคือความหิว

145
00:07:22,525 --> 00:07:24,902
‎ถ้าเราเป็นทีมแรกที่เจอปลาแซลมอน

146
00:07:24,902 --> 00:07:28,990
‎มันจะเป็นก้าวสําคัญถ้าเราหาปลากลับมาได้

147
00:07:32,452 --> 00:07:34,787
‎มันไปไม่ไกลเท่าที่ผมต้องการ

148
00:07:36,038 --> 00:07:37,540
‎ผมตกปลามาเกือบทั้งชีวิต

149
00:07:38,332 --> 00:07:40,877
‎แต่ตั้งแต่เรามาถึงที่นี่ ผมยังจับอะไรไม่ได้สักตัว

150
00:07:40,877 --> 00:07:43,671
‎ไม่มีปลาสักตัวสนใจฮุบเหยื่อผมด้วยซ้ํา

151
00:07:44,714 --> 00:07:46,632
‎ผมแค่ต้องการให้มันได้ผลสักครั้ง

152
00:07:54,348 --> 00:07:56,350
‎คิดว่าตรงนี้ไม่น่าใช่จุดตกปลาที่ดี

153
00:07:57,852 --> 00:08:00,480
‎ผมต้องเอาเหวี่ยงเหยื่อล่อไปกลางแม่น้ํา

154
00:08:04,317 --> 00:08:06,611
‎อาจได้ผลที่เหนือแม่น้ําตรงนี้

155
00:08:06,611 --> 00:08:09,489
‎และเดินสํารวจดูสภาพพื้นดินตรงนี้

156
00:08:09,489 --> 00:08:13,326
‎เราต้องหาสิ่งที่จะผลิตอาหาร
‎ได้มากกว่าที่เราได้มาตอนนี้

157
00:08:14,702 --> 00:08:17,246
‎ผมว่าจะเดินไปสํารวจทางนั้นหน่อย

158
00:08:19,624 --> 00:08:21,834
‎จอร์แดนยังออกไปตระเวนดูต้นน้ํา...

159
00:08:23,753 --> 00:08:26,631
‎ดูเหมือนเป็นควันที่พวกเขาก่อไฟ

160
00:08:26,631 --> 00:08:30,259
‎และกลายเป็นสมาชิกคนแรกของเดลต้า
‎ที่ระบุพิกัดชาร์ลีแคมป์เจอ

161
00:08:31,511 --> 00:08:34,180
‎พอๆ กับที่เราอยากให้ทุกคนหิวและหนาวตาย

162
00:08:34,180 --> 00:08:36,682
‎ผมว่าเรายังอยากเล่นเกมประสาทด้วย

163
00:08:36,682 --> 00:08:38,768
‎เอาละ จะโกหกเนียนๆ อะไรดี

164
00:08:38,768 --> 00:08:41,604
‎ผมอยากจะเล่นเกมจิตวิทยากับพวกเขานิดหน่อย

165
00:08:43,022 --> 00:08:45,233
‎ในนั้นจะมีอะไร พวกเขาจะเชื่ออะไร

166
00:08:49,153 --> 00:08:51,072
‎รองเท้าบูตนายเป็นไง ดีขึ้นไหม

167
00:08:51,072 --> 00:08:52,198
‎ใช่ ดีขึ้นเยอะเลย

168
00:08:53,407 --> 00:08:54,951
‎ถุงเท้าเริ่มแห้งแล้ว

169
00:08:56,035 --> 00:08:57,370
‎พวกนายได้ยินไหม

170
00:08:58,829 --> 00:08:59,830
‎ก๊อกๆ สหาย

171
00:09:01,082 --> 00:09:02,542
‎- เฮ่
‎- ไง พวก

172
00:09:02,542 --> 00:09:04,252
‎ฉันเดินขึ้นไปดูแถวต้นน้ํา

173
00:09:04,252 --> 00:09:07,630
‎เห็นมีกลุ่มควันลอยขึ้นมา พวกนายเป็นยังไงบ้าง

174
00:09:07,630 --> 00:09:09,966
‎ก็ดี พวก เรื่องอาหารของนายเป็นยังไง

175
00:09:09,966 --> 00:09:11,551
‎อ้อ เราหากินได้สบายมาก

176
00:09:11,551 --> 00:09:12,802
‎- งั้นเหรอ
‎- ใช่

177
00:09:12,802 --> 00:09:14,887
‎ใช่ เมื่อวานเรากินนก วันนี้เรากินปลา

178
00:09:14,887 --> 00:09:17,598
‎- ว้าว ดีใจด้วย
‎- ใช่ เราไปได้สวย

179
00:09:19,016 --> 00:09:22,979
‎เรามีอาหารมากพอที่เราจะไปต่อได้

180
00:09:22,979 --> 00:09:25,273
‎- พวกนายกินกันรึยัง
‎- นิดหน่อย ไม่มาก

181
00:09:25,273 --> 00:09:27,817
‎ตกปลาฝั่งนี้ไม่ค่อยได้เรื่องเท่าไหร่

182
00:09:27,817 --> 00:09:29,443
‎ปลาเต็มไปหมด ฉันจับได้เพียบ

183
00:09:31,195 --> 00:09:34,532
‎จอร์แดนปลุกไฟอยากเอาชนะของผม
‎ให้ลุกโชนทันที

184
00:09:34,532 --> 00:09:37,910
‎ฉันเห็นพวกนายยิงปืนพลุ ใครจะยิงเป็นคนต่อไป

185
00:09:38,703 --> 00:09:39,620
‎นายเหรอ

186
00:09:40,121 --> 00:09:42,290
‎ผมแค่... ผมไม่ชอบหน้าเขา

187
00:09:42,290 --> 00:09:46,836
‎และผมไม่ชอบให้ใครมาปั่นประสาท

188
00:09:46,836 --> 00:09:49,171
‎พวกนายเหลือลูกทีมแค่สามคน

189
00:09:49,171 --> 00:09:51,173
‎ขอเสนออะไรหน่อยนะ

190
00:09:51,173 --> 00:09:55,886
‎เรามีคนคนนึงในทีมที่ดูจะปรับตัวลําบาก

191
00:09:55,886 --> 00:09:58,264
‎เมื่อคืนคงหนักสําหรับเขาเอาเรื่อง

192
00:09:59,098 --> 00:10:00,600
‎เห็นอยู่ว่ามันไม่จริง

193
00:10:00,600 --> 00:10:03,477
‎แต่ที่ผมต้องการคือปั่นหัวให้พวกเขาสงสัย

194
00:10:03,477 --> 00:10:05,730
‎และอาจยุให้พวกเขาแตกคอกัน

195
00:10:06,564 --> 00:10:09,525
‎เราเลยน่าจะมีที่ว่างหนึ่งที่ในอีกไม่นาน

196
00:10:09,525 --> 00:10:11,611
‎หนึ่งในพวกนายจะต้องตัดสินใจ

197
00:10:11,611 --> 00:10:13,821
‎นายคิดว่าจะมีใครที่เลวร้ายขนาดนั้นเหรอ

198
00:10:13,821 --> 00:10:17,033
‎ใช่ และฉันคิดว่าหนึ่งในพวกนายต้องตัดสินใจ

199
00:10:19,744 --> 00:10:22,163
‎แค่พูดให้ฟัง ไม่ได้หมายความอะไรทั้งนั้น

200
00:10:22,163 --> 00:10:24,707
‎ฉันไม่มีสิทธิ์บอกว่าพวกนายควรทําอะไร

201
00:10:24,707 --> 00:10:27,668
‎- แต่ต้องมีสักคนที่ชนะเกม ถูกไหม
‎- แน่นอน

202
00:10:27,668 --> 00:10:31,547
‎- มีผู้แพ้และผู้ชนะในทุกเกม
‎- ใช่เลยๆ รู้อะไรไหม

203
00:10:31,547 --> 00:10:34,175
‎ดูเหมือนพวกนายสบายกันดี
‎งั้นฉันไม่กวนแล้วดีกว่า

204
00:10:34,175 --> 00:10:36,302
‎ผมว่าผมทําได้เจ๋งที่ไปที่นั่น

205
00:10:36,302 --> 00:10:37,887
‎รู้สึกว่าตัวเองพูดได้น่าเชื่อถือ

206
00:10:38,471 --> 00:10:39,764
‎- ไว้เจอกันพวก
‎- ใจเย็นๆ

207
00:10:39,764 --> 00:10:41,307
‎รู้สึกเหมือนพวกเขาเชื่อสนิท

208
00:10:41,307 --> 00:10:45,686
‎ผมเลยคิดว่าขึ้นอยู่กับเวลา
‎ว่าพวกเขาคนไหนจะคิดจริงจัง

209
00:10:45,686 --> 00:10:49,023
‎ที่จะพยายามมาที่นี่ และดูว่าจะขอเข้าทีมได้ไหม

210
00:10:49,023 --> 00:10:51,525
‎และนั่นจะยิ่งช่วยให้ทีมนั้นแตกคอกันหนักขึ้น

211
00:10:52,943 --> 00:10:55,613
‎ฉันไม่เชื่อที่หมอนั่นพูดสักคํา ไม่เลย

212
00:10:55,613 --> 00:10:58,074
‎- ไม่
‎- สัญชาตญาณผมแรงมาก

213
00:10:58,074 --> 00:10:59,367
‎ผมรู้จักคนตอแหลมาเยอะ

214
00:11:00,034 --> 00:11:01,243
{\an8}‎ผมรู้ว่าพวกเขาแสดง

215
00:11:01,827 --> 00:11:04,455
‎ภาษากาย การสบสายตาของเขา

216
00:11:04,455 --> 00:11:08,959
‎สัญชาตญาณผมบอกทันทีเลยว่า
‎คนคนนี้ไม่จริงใจ

217
00:11:08,959 --> 00:11:12,254
‎ฉันทนเขาไม่ได้ เหมือนฉันกําลัง
‎คุยกับพนักงานขายรถอยู่

218
00:11:12,254 --> 00:11:14,799
‎เขาแวะมาโม้ใหญ่โตเรื่องจับปลาได้

219
00:11:14,799 --> 00:11:17,259
‎มันเป็นเกมจิตวิทยา

220
00:11:17,259 --> 00:11:22,431
‎ฉันรู้ว่านายพยายามทําอะไร ฉันแบบว่า
‎"โอ้ ไม่นะ ไม่ได้ผลกับฉันหรอกที่รัก"

221
00:11:23,224 --> 00:11:25,309
‎ดูออกง่ายจะตายไป

222
00:11:25,309 --> 00:11:28,562
‎เพราะงั้นหุบปาก มาทางไหนกลับไปทางนั้น
‎และหิวตายซะ

223
00:11:30,147 --> 00:11:33,067
‎แต่ขอบใจที่มา
‎และช่วยเผาผลาญแคลอรีของนายเอง

224
00:11:34,610 --> 00:11:36,487
‎คิดจะมากระตุกหนวดเสือถึงในถ้ําเนี่ยนะ

225
00:11:37,363 --> 00:11:39,740
‎แค่ 1,500 เมตรทางต้นน้ํา...

226
00:11:40,866 --> 00:11:42,910
‎เรามีกองไฟ

227
00:11:43,494 --> 00:11:46,038
‎ทีมอัลฟ่าเตรียมปรุงหอยที่อยู่ในถ้วย

228
00:11:46,038 --> 00:11:48,082
‎หอยที่พวกเขาจับมาได้จากหาด

229
00:11:48,082 --> 00:11:54,213
‎ส่วนจิลกําลังจะทําซุปหอยสุดพิเศษให้เรากิน

230
00:11:54,213 --> 00:11:57,717
‎หอยทะเลแกะสดๆ

231
00:11:57,717 --> 00:11:59,927
‎หอยทะเลเป็นหอยทากน้ําขนาดเล็ก

232
00:11:59,927 --> 00:12:03,222
‎ที่เกาะอยู่ตามก้อนหินเมื่อน้ําลง

233
00:12:03,222 --> 00:12:05,349
‎และแม้ว่ามันจะให้พลังงานแคลอรี่ไม่มาก

234
00:12:05,349 --> 00:12:08,561
‎แต่หอยขนาดเล็กพวกนี้
‎เป็นแหล่งโปรตีนแรกที่สําคัญ

235
00:12:08,561 --> 00:12:10,604
‎ที่ทีมได้กินตั้งแต่มาถึงเกาะนี้

236
00:12:12,273 --> 00:12:14,066
‎โอ้ ตายแล้ว

237
00:12:14,066 --> 00:12:17,403
‎- เราจะฉลองกันให้เต็มคราบคืนนี้ หนุ่มๆ
‎- ใช่แล้ว

238
00:12:17,403 --> 00:12:20,364
‎เรามีอาหาร เรามีโปรตีน ยังงี้สิ

239
00:12:20,364 --> 00:12:21,782
‎ทุกคนเข้ากล้องหน่อย

240
00:12:22,825 --> 00:12:24,493
‎เราต้องมีชื่อแคมป์แล้วละ

241
00:12:24,493 --> 00:12:25,453
‎มานี่หน่อย

242
00:12:25,453 --> 00:12:27,079
‎เรามีแล้วไง เราคือทีมอัลฟ่า

243
00:12:27,079 --> 00:12:30,207
‎- มีขนนกอยู่บนต้นไม้เรา
‎- เดี๋ยวนะ คุณอยู่ไหน ลี

244
00:12:31,667 --> 00:12:32,668
‎- ใช่
‎- ให้ตายสิ

245
00:12:32,668 --> 00:12:35,963
‎ลี อยากพูดอะไรกับคนทางบ้านไหม

246
00:12:37,047 --> 00:12:40,760
‎อาการไอนั่นน่าเป็นห่วงนะ
‎นั่นแหละที่อยากบอกคนทางบ้าน

247
00:12:42,303 --> 00:12:44,054
‎โอเค เราจะเอาซุปให้นายกิน

248
00:12:45,806 --> 00:12:47,933
‎กลางคืนมาเยือน พร้อมอุณหภูมิลดต่ํา

249
00:12:49,435 --> 00:12:52,062
‎และสุขภาพของลีกลับทรุดหนักลง

250
00:12:56,233 --> 00:12:57,485
‎โอ้ เวรเอ๊ย

251
00:12:57,485 --> 00:12:58,527
‎นายไม่เป็นไรนะ

252
00:13:02,156 --> 00:13:03,991
‎ร่างกายฉันรับไม่ไหวแล้ว

253
00:13:03,991 --> 00:13:05,993
‎หนาวเข้ากระดูกไปทั่วแผ่นหลัง

254
00:13:07,077 --> 00:13:10,664
‎แขนฉันชาไปหมดแล้ว ให้ตายสิพวก แม่งเอ๊ย

255
00:13:13,417 --> 00:13:16,086
‎ฉันว่าฉันเป็นหลอดลมอักเสบ
‎หายใจไม่ออกตอนกลางคืน

256
00:13:16,086 --> 00:13:17,546
‎เจ็บทุกครั้งที่ไอ

257
00:13:17,546 --> 00:13:20,090
‎เหมือนที่คนเอาส้อมมาจิ้มปอด

258
00:13:27,097 --> 00:13:32,061
‎(7.22 น. - วันที่ห้า
‎ฝน - อุณหภูมิปัจจุบัน ลบสององศาเซลเซียส)

259
00:13:41,237 --> 00:13:43,113
‎เช้านี้ ตอนเราตื่นนอน

260
00:13:43,697 --> 00:13:45,908
‎เราเห็นลีร้องไห้

261
00:13:47,034 --> 00:13:48,494
‎ฉันไม่เหลืออะไรแล้ว

262
00:13:49,203 --> 00:13:50,788
‎เขาพร้อมจะถอนตัว

263
00:13:53,249 --> 00:13:57,461
‎ไหนจะฝนตกไม่หยุด ไหนจะอุณหภูมิติดลบ

264
00:13:57,461 --> 00:13:59,129
‎ผมข่มตานอนไม่ได้เลย

265
00:13:59,129 --> 00:14:03,050
‎ทุกคืนแสนทรมานกว่าจะเอาชีวิตรอดถึงเช้า

266
00:14:03,050 --> 00:14:04,802
‎ผมรู้ว่าฉันมาได้สุดแค่นี้

267
00:14:09,640 --> 00:14:10,599
‎ผมจะขอถอนตัว

268
00:14:11,809 --> 00:14:13,686
‎ผมเป็นนาวิกโยธินสหรัฐฯ

269
00:14:13,686 --> 00:14:15,521
‎ผมเคยอยู่หน่วยปฏิบัติการพิเศษ

270
00:14:15,521 --> 00:14:18,691
‎ผมคิดว่าผมทําสิ่งนี้ได้ แต่มันบั่นทอนทุกอย่างที่ผมมี

271
00:14:18,691 --> 00:14:20,693
‎ผมเคยคิดว่าผมมีดีกว่านี้ ผมเคยคิดจริงๆ

272
00:14:20,693 --> 00:14:22,486
‎แต่มันเล่นงานผมซะเละ

273
00:14:22,486 --> 00:14:26,490
‎ฉันโทษอีกทีมที่ทําให้ลูกทีมฉันถอนตัวเช้านี้

274
00:14:26,490 --> 00:14:29,535
‎ตอนที่เราเห็นพลุไฟยิงขึ้นฟ้า

275
00:14:29,535 --> 00:14:32,538
‎มันเหมือนช่วงเวลาที่ได้ตระหนักว่า

276
00:14:34,707 --> 00:14:36,166
‎"มันง่ายแบบนั้นเลย"

277
00:14:38,460 --> 00:14:40,087
‎"และทุกอย่างก็จบ"

278
00:14:46,844 --> 00:14:49,930
‎"ไม่มีอีกแล้ว ค่ําคืนที่นอนไม่หลับ
‎ไม่มีอีกแล้ว ความทรมานจากความหิว"

279
00:14:49,930 --> 00:14:51,223
‎"นั่นอาจเป็นฉัน"

280
00:14:52,141 --> 00:14:54,476
‎และมันคือตอนนี้ เขาไม่อยู่แล้ว

281
00:14:54,476 --> 00:14:55,978
‎ลาก่อน

282
00:14:55,978 --> 00:14:56,937
‎บาย ลี

283
00:14:56,937 --> 00:14:59,189
‎แต่เราจะไม่จมอยู่กับความคิดลบๆ

284
00:14:59,189 --> 00:15:03,068
‎เพราะเราจะชนะเกมนี้ สามคนแข็งขัน

285
00:15:03,068 --> 00:15:05,696
‎เราจะสู้กับไอ้ฝนเฮงซวยนี่ต่อไป

286
00:15:06,280 --> 00:15:08,073
‎มันเป็นทางเลือกเดียวที่เรามี

287
00:15:08,949 --> 00:15:10,200
‎เราจะต้องสู้ไม่ถอย

288
00:15:12,202 --> 00:15:14,371
‎ลีเป็นผู้เล่นคนที่สี่ที่ถอนตัว

289
00:15:14,371 --> 00:15:16,790
‎และเป็นการสูญเสียแรกของทีมอัลฟ่า

290
00:15:18,000 --> 00:15:21,128
‎การเดินออกจากเกมแข่งขันของเขา
‎ทําให้เหลือผู้เล่น 12 คนในเกม

291
00:15:21,128 --> 00:15:23,339
‎พร้อมเงินหนึ่งล้านดอลลาร์เป็นเดิมพัน

292
00:15:25,090 --> 00:15:28,427
‎การที่อัลฟ่าเสียผู้เล่นคนแรกไป
‎ยังเป็นจุดเปลี่ยนสําคัญที่มอบความหวัง

293
00:15:28,427 --> 00:15:30,721
‎ให้ทีมเดลต้าที่เป็นจ่าฝูงในตอนนี้

294
00:15:31,221 --> 00:15:33,015
‎เฮ้ย พวก นั่นอัลฟ่า

295
00:15:33,015 --> 00:15:36,560
‎โอ้ จริงแฮะ นั่นทีมอัลฟ่า

296
00:15:36,560 --> 00:15:39,688
‎แปลว่าทุกทีมมีคนออกยกเว้นทีมเรา

297
00:15:39,688 --> 00:15:42,691
‎โชคดีนะ จะเป็นใครก็ตาม เดินทางปลอดภัยละ

298
00:15:42,691 --> 00:15:44,735
‎ฉันไม่อยากจะดีใจ แต่ฉันดีใจ

299
00:15:45,235 --> 00:15:47,446
‎ใจก็หวังเล็กๆ ว่าจะเห็นพลุไฟอีกนัดยิงขึ้นฟ้า

300
00:15:48,030 --> 00:15:49,239
‎เราเป็นทีมเดียวที่เหลือสี่คน

301
00:15:49,239 --> 00:15:52,660
‎เห็นชัดว่าทันทีที่มีคนถอนตัว

302
00:15:53,410 --> 00:15:54,828
‎คนอื่นก็จะออกตาม นึกออกปะ

303
00:15:54,828 --> 00:15:58,332
‎ผมเดาว่าอุปสรรคหนักใจที่ทีมอื่นเผชิญอยู่

304
00:15:58,332 --> 00:16:01,543
‎ก็คือเพิงหลบภัยของพวกเขาไม่ได้เรื่อง
‎กําลังใจก็ไม่สู้ดี

305
00:16:01,543 --> 00:16:03,796
‎ตอนนี้พวกเขายังมีจํานวนลูกทีมแพ้เราด้วยซ้ํา

306
00:16:03,796 --> 00:16:06,090
‎ยิ่งเราอยู่กันครบสี่คนนานแค่ไหน

307
00:16:07,007 --> 00:16:10,594
‎โอกาสของเรายิ่งสูงขึ้น
‎เพราะคนอื่นจะเริ่มทะยอยออก

308
00:16:10,594 --> 00:16:13,013
‎เพราะงานมันหนักเกินไปสําหรับสองคน

309
00:16:13,013 --> 00:16:15,641
‎เราจะอดทนต่อไปและทํางานเราต่อไป

310
00:16:15,641 --> 00:16:18,852
‎และชัดเจนว่าคนอื่นๆ กําลังเริ่มทําลายตัวเอง

311
00:16:18,852 --> 00:16:20,521
‎เดลต้าสกปรกโดนซะแล้ว

312
00:16:20,521 --> 00:16:23,148
‎- เราทําได้ดีอยู่ เราอยู่ครบสี่คน
‎- เดลต้าสกปรกเหรอ

313
00:16:23,857 --> 00:16:25,025
‎สี่คนแข็งขัน

314
00:16:25,025 --> 00:16:26,026
‎ไปตกปลากันเถอะ

315
00:16:44,712 --> 00:16:47,089
‎อีกสักพักเราอาจเห็นพลุไฟอีกนัด

316
00:16:47,089 --> 00:16:48,674
‎ถ้าลมยังพัดแรง

317
00:16:50,009 --> 00:16:54,096
‎สายฝนกระหน่ําไม่หยุดตลอด 48 ชั่วโมงถัดมา

318
00:16:54,763 --> 00:16:56,765
‎รวมถึงอุณหภูมิหนาวจัด

319
00:16:57,641 --> 00:16:58,851
‎อากาศเลวร้ายสุดๆ

320
00:16:59,893 --> 00:17:02,021
‎ฝนตก อากาศหนาว ทุกคนเปียกปอน

321
00:17:03,605 --> 00:17:06,984
‎ความโหดร้ายของลมมรสุมอะแลสกา
‎ส่งผลกับทุกคน

322
00:17:07,735 --> 00:17:12,698
‎แต่ภารกิจเอาตัวรอดต้องทุ่มพลังในทุกๆ วัน
‎ในทุกสภาพแวดล้อมและอากาศ

323
00:17:21,665 --> 00:17:24,835
‎แต่วันที่เจ็ดก็นํามาซึ่งความสุขสบายในที่สุด

324
00:17:26,587 --> 00:17:29,214
‎แดดออกแล้ว ใช่

325
00:17:34,678 --> 00:17:37,347
‎พอเห็นดวงอาทิตย์โผล่ ผมโล่งอกเลยครับ

326
00:17:37,347 --> 00:17:40,184
‎ให้ตายสิ ไม่รู้ว่านายเป็นนักบัลเลต์

327
00:17:45,105 --> 00:17:46,398
‎เฮ่ รุ้งกินน้ําเต็มตัว

328
00:17:46,398 --> 00:17:47,941
‎เอาละ

329
00:17:57,326 --> 00:17:58,327
‎นายได้ยินไหม

330
00:18:01,121 --> 00:18:02,164
‎มีบางอย่างเกิดขึ้น

331
00:18:02,164 --> 00:18:03,415
‎อยู่ห่างออกไปที่หาด

332
00:18:04,541 --> 00:18:05,584
‎ไปดูกันเถอะ

333
00:18:07,211 --> 00:18:09,421
‎เป็นครั้งแรกในรอบห้าวัน

334
00:18:09,421 --> 00:18:13,842
‎เสียงเฮลิคอปเตอร์ที่ใกล้เข้ามา
‎ส่งสัญญาณว่าถุงทรัพยากรกําลังมาถึง

335
00:18:15,094 --> 00:18:18,680
‎จัดส่งให้แต่ละทีมพร้อมๆ กัน
‎โดยไม่เตือนล่วงหน้า

336
00:18:18,680 --> 00:18:21,183
‎ถุงที่ปล่อยลงมาบรรจุด้วยของสองอย่าง

337
00:18:21,183 --> 00:18:22,101
‎อยู่นั่นไง

338
00:18:22,101 --> 00:18:25,437
‎ข้อความจากเกมมาสเตอร์
‎ที่แจ้งกฎกติกาและคําสั่งใหม่

339
00:18:25,437 --> 00:18:28,816
‎"ตามแม่น้ําไปทางตะวันออก
‎ปูดันเจเนสส์อาศัยอยู่ในทะเลลึก"

340
00:18:28,816 --> 00:18:33,362
‎และเสบียงและอุปกรณ์มีค่า
‎ที่สามารถกําหนดอนาคตเกมสําหรับผู้เล่น

341
00:18:33,362 --> 00:18:34,947
‎ที่รู้วิธีที่จะใช้มัน

342
00:18:34,947 --> 00:18:36,031
‎อาหารแมวเหรอ

343
00:18:36,031 --> 00:18:38,325
‎ไม่ คงเป็นเนื้ออะไรสักอย่าง

344
00:18:38,325 --> 00:18:40,619
‎ถุงที่ปล่อยลงมาวันนี้มีทั้งสองอย่าง

345
00:18:41,286 --> 00:18:44,164
‎นอกจากวัสดุทั้งหมดที่จําเป็นในการสร้างแพ...

346
00:18:44,164 --> 00:18:45,082
‎ได้เวลาตอก

347
00:18:45,082 --> 00:18:46,333
‎เพอร์เฟกต์

348
00:18:46,917 --> 00:18:48,836
‎และล่องไปตามแม่น้ํารอบเกาะ...

349
00:18:48,836 --> 00:18:50,337
‎หวังว่าจะได้กล้องส่องทางไกล

350
00:18:50,337 --> 00:18:54,675
‎"ใช้ประโยชน์จากกระแสน้ํา
‎เพื่อช่วยให้คุณไปถึงเกาะและพาคุณกลับบ้าน"

351
00:18:54,675 --> 00:18:57,010
‎มีพิกัดด้วย นายมีแผนที่ไหม

352
00:18:57,010 --> 00:19:00,347
‎ข้อความจากเกมมาสเตอร์มอบโอกาสให้ทุกทีม

353
00:19:00,347 --> 00:19:02,975
‎เดินหาของมีค่าไปตามหาด
‎คุณจะไม่พลาดเจอตาข่าย

354
00:19:04,518 --> 00:19:05,561
‎ใหญ่เอาเรื่องนะพวก

355
00:19:06,145 --> 00:19:10,482
‎มุ่งไปตะวันออก ข้ามแม่น้ําเย็นเยียบ
‎ความยาว 1,200 เมตร ยังมีอีกเกาะหนึ่ง

356
00:19:10,482 --> 00:19:13,068
‎ที่ถัดออกไปเป็นแหล่งจับสัตว์น้ํา

357
00:19:13,068 --> 00:19:14,319
‎ที่อุดมด้วยปูดันเจเนสส์

358
00:19:14,945 --> 00:19:18,782
‎กับดักปูห้าอันที่เรียกว่าตาข่ายปู
‎ซ่อนอยู่อีกฟากเกาะ

359
00:19:18,782 --> 00:19:20,200
‎ได้เวลาสร้างเรือแล้ว

360
00:19:20,993 --> 00:19:23,787
‎ทีมไหนก็ตามที่เก็บตาข่ายปูได้หนึ่งหรือมากกว่า

361
00:19:23,787 --> 00:19:27,040
‎จะได้รับเครื่องมือเก็บเกี่ยวแหล่งโปรตีนอันมีค่า

362
00:19:27,040 --> 00:19:30,919
‎แต่การไปถึงอีกเกาะหนึ่ง
‎ไม่ได้อาศัยแค่การสร้างแพ

363
00:19:31,587 --> 00:19:34,756
‎แต่ต้องคํานวณเวลาเดินทาง
‎เพื่อรับมือกับกระแสน้ําลง

364
00:19:35,424 --> 00:19:40,012
‎ซึ่งแปลว่าช่วงสบโอกาสแรก
‎อยู่ห่างอีกแค่สามชั่วโมง

365
00:19:40,012 --> 00:19:42,723
‎ถ้าทีมอื่นๆ ได้ของแบบเดียวกัน

366
00:19:42,723 --> 00:19:46,602
‎พวกเขาจะต้องตามเก็บกับดักเดียวกับเรา
‎เพราะงั้นเราจะมัวรอไม่ได้

367
00:19:52,441 --> 00:19:53,525
‎ที่ทีมชาร์ลี...

368
00:19:53,525 --> 00:19:54,735
‎ขนาดกําลังเหมาะ

369
00:19:55,402 --> 00:19:58,822
‎เซธเป็นผู้นําในกระบวนการออกแบบ
‎และสร้างแพของทีม

370
00:19:59,406 --> 00:20:01,366
{\an8}‎ผมชอบคิดว่าตัวเองเป็นวิศวกร

371
00:20:01,366 --> 00:20:04,369
‎ใช่ เรือจะได้ออกมาง่ายๆ

372
00:20:04,369 --> 00:20:06,413
‎เราไม่มีเวลาเยอะที่จะสร้างมัน

373
00:20:06,413 --> 00:20:08,665
‎ถ้าเราอยากเอาชนะกระแสน้ํา

374
00:20:08,665 --> 00:20:10,542
‎ไม้พวกนี้ตัดมาเพื่อสร้างเพิงหลบภัย

375
00:20:11,210 --> 00:20:13,795
‎แต่พอเจอความท้าทายครั้งใหม่

376
00:20:15,005 --> 00:20:16,840
‎เราจะต้องใช้ประโยชน์สองทางกับทุกสิ่ง

377
00:20:17,883 --> 00:20:20,510
‎ชิ้นส่วนพวกนี้จะทําเป็นแพ

378
00:20:20,510 --> 00:20:24,431
‎ไอเดียก็จะเหมือนเก้าอี้แพตกปลา

379
00:20:24,431 --> 00:20:28,518
‎ฝั่งละสองท่อน ท่อนไม้สองท่อนใช้เป็นที่นั่ง

380
00:20:29,144 --> 00:20:31,939
‎ก็หวังว่าทั้งร่างผมจะไม่จมน้ําไปซะก่อน

381
00:20:32,814 --> 00:20:34,024
‎มันต้องเบา

382
00:20:34,691 --> 00:20:36,693
‎เบาเท่าที่จะเบาได้ แต่จะต้องลอยน้ําด้วย

383
00:20:36,693 --> 00:20:41,406
‎ถ้าคุณทําเรือจม ภาวะอุณหภูมิร่างกายต่ํา
‎จะเป็นปัจจัยเสี่ยงสําคัญอย่างแน่นอน

384
00:20:42,032 --> 00:20:44,618
‎แต่ในฐานะทีมที่ไม่ค่อยมีอาหารจะกิน

385
00:20:45,327 --> 00:20:48,080
‎ผมว่าเป็นความเสี่ยงที่ให้ผลตอบแทนคุ้มค่า

386
00:20:48,080 --> 00:20:50,666
‎โดยเฉพาะอาหารที่โปรตีนสูงอย่างปู

387
00:20:50,666 --> 00:20:52,125
‎เราอยากได้ปูใช่ไหม

388
00:20:52,668 --> 00:20:53,502
‎ปูที่รักจ๋า

389
00:20:54,878 --> 00:20:57,381
‎ที่บราโว่แคมป์ ก่อนพวกเขาสร้างแพ

390
00:20:57,381 --> 00:21:00,550
‎ฮาเวียร์เสนอให้ปรับกลยุทธ์

391
00:21:00,550 --> 00:21:03,553
‎ทุกอย่างบอกฉันว่าสร้างแพที่นี่ไม่เหมาะ

392
00:21:03,553 --> 00:21:05,931
‎ฉันว่าเข้าไปใกล้ๆ เป็นความคิดที่ดีกว่า

393
00:21:06,515 --> 00:21:09,268
‎เอางั้นเหรอ
‎นายอยากเดินแบกทุกอย่างไปที่หาดเหรอ

394
00:21:09,768 --> 00:21:12,354
‎- นานเป็นชาติแน่ๆ
‎- เราต้องเดินกันไกลเลย

395
00:21:12,354 --> 00:21:13,689
‎เกือบไมล์นึง

396
00:21:14,273 --> 00:21:18,443
‎ในทีแรก ไบรอันแบบว่า
‎ปล่อยแพจากที่นี่กันเลยเถอะ

397
00:21:18,443 --> 00:21:20,028
‎หน้าจุดตั้งแคมป์เรานี่แหละ

398
00:21:20,028 --> 00:21:24,324
‎และล่องไปตามแม่น้ําหนึ่งไมล์
‎จนถึงเกาะที่มีกับดักปู

399
00:21:24,950 --> 00:21:26,493
‎ฉันอยากเปลี่ยนกลยุทธ์

400
00:21:27,244 --> 00:21:30,664
‎ด้วยความที่บราโว่แคมป์อยู่ไกลที่สุด
‎จากเกาะที่พวกเขาต้องไปให้ถึง

401
00:21:30,664 --> 00:21:32,457
‎ฮาเวียร์จึงสรุปได้ว่า

402
00:21:32,457 --> 00:21:35,002
‎การประกอบและปล่อยแพที่ปลายแม่น้ํา

403
00:21:35,002 --> 00:21:37,629
‎เป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะไปถึงเกาะอย่างปลอดภัย

404
00:21:38,297 --> 00:21:40,966
‎ซึ่งนั่นแปลว่าจะเดินทางทางน้ําสั้นลง

405
00:21:40,966 --> 00:21:45,971
‎แต่อาจจะเกาะกระแสน้ําไหลเร็ว
‎ของแม่น้ําเนกาได้ลําบากขึ้น

406
00:21:45,971 --> 00:21:47,806
‎ฮาเวียร์อาจพูดถูก

407
00:21:47,806 --> 00:21:51,310
‎และสุดท้ายเราต้องร่วมมือกันเพื่ออยู่รอด

408
00:21:51,310 --> 00:21:56,273
{\an8}‎ผมเลยยอมเขา
‎เขาคือคนตัดสินใจครั้งสุดท้าย ตามเคย

409
00:21:58,984 --> 00:21:59,985
‎เร็วเข้า ไบรอัน

410
00:22:00,777 --> 00:22:03,989
‎ผมพยายามเสนอมุมมองให้มากที่สุด

411
00:22:04,489 --> 00:22:07,034
‎หวังว่าไบรอันจะไม่มองว่าผมตะคอกออกคําสั่ง

412
00:22:07,034 --> 00:22:10,746
‎ผมแค่พยายามจะดูแลเขา

413
00:22:12,789 --> 00:22:14,041
‎ข้ามแม่น้ําเนกา

414
00:22:14,916 --> 00:22:17,502
‎ทีมเดลต้าใช้ประโยชน์จากจํานวนคนที่มากกว่า

415
00:22:17,502 --> 00:22:20,714
‎เพื่อสร้างแพที่ใหญ่กว่ามาก

416
00:22:20,714 --> 00:22:23,759
‎เราใช้ประโยชน์โดยไม่ยุติธรรม
‎จากการมีลูกทีมสี่คน

417
00:22:23,759 --> 00:22:26,261
‎เพื่อให้เกิดประโยชน์ที่ยิ่งยวดกว่า

418
00:22:26,261 --> 00:22:28,930
‎ที่จริงฉันเคยสร้างแพมาบ้างสมัยวัยรุ่น

419
00:22:28,930 --> 00:22:31,266
‎เรือลํานี้จะแน่นหนาแข็งแรง

420
00:22:31,266 --> 00:22:33,894
‎ฉันจะต้องจามร่องไม้ประกับเล็กๆ

421
00:22:33,894 --> 00:22:36,605
‎ท่อนไม้ที่วางตามยาวพวกนี้จะได้ไม่ขยับ

422
00:22:36,605 --> 00:22:37,773
‎- ไม่ทําไม่ได้
‎- ใช่

423
00:22:38,398 --> 00:22:39,775
‎ผมต้องให้เครดิตกลุ่มเรา

424
00:22:39,775 --> 00:22:43,487
‎พวกเราเป็นนักแก้ปัญหาขั้นเทพ ที่นี่ตอนนี้

425
00:22:43,987 --> 00:22:47,657
‎เรือลําคู่หรือแพที่ได้แรงบันดาลใจจากโดรน
‎ของเรากําลังเป็นรูปเป็นร่าง

426
00:22:47,657 --> 00:22:50,702
‎มันจะต้องมียางใน ยางไส้ใน

427
00:22:51,370 --> 00:22:54,039
‎นายจะมีคานขวางวางใต้โครงสร้างหลัก

428
00:22:54,039 --> 00:22:55,874
‎ผูกติดกับยางไส้ใน

429
00:22:55,874 --> 00:22:58,710
‎มันทําให้เราลอยสูงเหนือผิวน้ําขึ้นมานิด

430
00:22:58,710 --> 00:23:00,962
‎- เราจะมั่นคงแข็งแรง
‎- ใช่

431
00:23:00,962 --> 00:23:02,964
‎แรงพยุงจากโครงสร้างแนวขวาง

432
00:23:02,964 --> 00:23:06,676
‎มันจะช่วยให้เรารักษาสมดุลบนแพได้ดี

433
00:23:06,676 --> 00:23:08,762
‎เราต้องวางแผนระยะยาวกับสิ่งนี้

434
00:23:08,762 --> 00:23:10,097
‎เรามีตาข่ายดักปู

435
00:23:10,597 --> 00:23:14,226
‎เราต้องใช้มันนานพอสมควร
‎เลยต้องตั้งใจเป็นพิเศษ

436
00:23:14,226 --> 00:23:17,521
‎เราทุ่มเทพลังงานเยอะมากกับแพลํานี้

437
00:23:17,521 --> 00:23:19,815
‎คิดว่ามันจะคุ้มค่ากับการลงทุนลงแรง

438
00:23:19,815 --> 00:23:23,235
‎มัดด้วยเชือกแยกเป็นท่อนๆ ไป
‎เพราะถ้าท่อนนึงหลุด ก็หลุดไป

439
00:23:23,235 --> 00:23:25,695
‎นี่ไม่ใช่แค่สิ่งประดิษฐ์ที่จะใช้ครั้งเดียว

440
00:23:25,695 --> 00:23:28,365
‎เราจะล่องออกน่านน้ําที่ไกลขึ้นได้

441
00:23:28,365 --> 00:23:30,742
‎จับปลาได้มากขึ้น หวังว่าจะจับปูได้บ้าง

442
00:23:30,742 --> 00:23:34,162
‎แต่อีกอย่างคือตอนนี้เราข้ามแม่น้ําได้

443
00:23:34,162 --> 00:23:36,540
‎แวะไปเยี่ยมเพื่อนๆ อีกฝั่งแม่น้ําได้

444
00:23:36,540 --> 00:23:38,166
‎ไปสืบดูว่าพวกเขาคิดอะไรกันอยู่

445
00:23:38,166 --> 00:23:42,045
‎และเราก็มีแผนลวงของเรา

446
00:23:42,045 --> 00:23:44,131
‎แผนหลักคือเราเป็นทีมแรกที่นั่น

447
00:23:44,131 --> 00:23:46,883
‎เราไม่รู้ว่าทีมอื่นจะเจอตาข่ายปูไหม

448
00:23:49,302 --> 00:23:51,263
‎กลับไปที่อีกชายฝั่ง

449
00:23:51,263 --> 00:23:55,517
‎เส้นทางตามแม่น้ําของฮาเวียร์กับไบรอัน
‎พาพวกเขาผ่านเขตของทีมอัลฟ่า

450
00:23:55,517 --> 00:23:58,103
‎ที่ที่จัสตินใช้เวลาหลายชั่วโมงที่ผ่านมา

451
00:23:58,103 --> 00:24:00,105
‎สร้างแพของตัวเอง

452
00:24:01,815 --> 00:24:03,066
‎- ว่าไง
‎- ไง

453
00:24:03,066 --> 00:24:04,359
‎ฮาเวียร์ใช่ไหม

454
00:24:04,359 --> 00:24:05,444
‎ใช่

455
00:24:05,444 --> 00:24:08,196
‎- แผนว่าไงบ้าง
‎- ไปที่เกาะ

456
00:24:08,196 --> 00:24:11,783
‎ฉันขอเสนออย่างนึงนะ
‎ถ้าฉันไปถึงก่อน นายอยากจะแบ่งกับดักไหม

457
00:24:11,783 --> 00:24:14,828
{\an8}‎เอาเป็นว่าเราไปถึงก่อนนาย นายอยากแบ่งมัน

458
00:24:14,828 --> 00:24:17,038
{\an8}‎- เราจะตกลงกัน
‎- ใช่ๆ ใครก็ตามที่ไปถึงก่อน

459
00:24:17,038 --> 00:24:20,083
‎ถ้าฉันไปถึงก่อน ฉันเต็มใจจะแบ่งเท่าๆ กัน

460
00:24:20,667 --> 00:24:23,128
‎ถ้าพวกนายไปถึงก่อน พวกนายก็จะทําเหมือนกัน

461
00:24:23,712 --> 00:24:25,464
‎ผมยกเครดิตให้จัสตินไปเต็มๆ

462
00:24:25,464 --> 00:24:28,258
‎แบ่งตาข่ายปู เป็นความคิดที่ดี

463
00:24:28,258 --> 00:24:33,305
‎เอาละ งั้นเอาตามนั้น
‎เราจะแบ่งตาข่ายปู ตกลงไหม

464
00:24:33,889 --> 00:24:34,890
‎ตกลง

465
00:24:34,890 --> 00:24:37,184
‎- ตามนั้น ทีมบราโว่ ทีมอัลฟ่า
‎- ตามนั้น

466
00:24:37,184 --> 00:24:39,144
‎- เอาละ จัสติน โชคดีนะ
‎- โชคดี

467
00:24:39,144 --> 00:24:40,479
‎ขอให้สนุก ไบรอัน ฮาเวียร์

468
00:24:40,479 --> 00:24:42,439
‎- ดูแลตัวเอง จัสติน
‎- ขอให้ปลอดภัย

469
00:24:42,439 --> 00:24:45,525
‎ผมว่าไอเดียของจัสตินที่จะแชร์ตาข่ายปู

470
00:24:45,525 --> 00:24:47,319
‎และร่วมมือกัน

471
00:24:47,319 --> 00:24:49,070
‎และเอาชนะฝั่งนั้น

472
00:24:49,070 --> 00:24:51,239
‎เราจะแข็งแกร่งขึ้นในฝั่งนี้

473
00:24:51,239 --> 00:24:53,533
‎ไบรอัน ระวังก้อนหินด้วยละ

474
00:24:55,452 --> 00:24:59,748
‎ทีมอัลฟ่าและทีมบราโว่
‎ต่างเสียลูกทีมไปในไม่กี่วันที่ผ่านมา

475
00:24:59,748 --> 00:25:01,249
‎พวกเขาจึงต้องสร้างพันธมิตร

476
00:25:01,249 --> 00:25:05,045
‎ลดความเสี่ยงที่จะสูญเสียในการแข่ง
‎ต่อทีมคู่แข่งที่อยู่อีกฝั่ง

477
00:25:05,629 --> 00:25:08,673
‎ทีมอื่นจะทําอะไรก็ได้ตามใจ
‎เพราะนี่เปลี่ยนทุกอย่าง

478
00:25:09,758 --> 00:25:12,761
‎ขณะนี้ กระแสน้ําลงระลอกต่อไป
‎กําลังใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็ว

479
00:25:12,761 --> 00:25:15,013
‎พยายามมัดให้แน่นที่สุดเท่าที่จะทําได้

480
00:25:15,013 --> 00:25:18,517
‎ฮาเวียร์กับไบรอันไปตั้งหลัก
‎ที่ระยะ 1,200 เมตรที่เหนือแม่น้ํา

481
00:25:18,517 --> 00:25:20,769
‎และเริ่มประกอบแพ

482
00:25:21,853 --> 00:25:23,522
‎มีอะไรก็ต้องใช้ให้เกิดประโยชน์

483
00:25:24,231 --> 00:25:27,817
‎คิดยังไงกับสามเหลี่ยมที่มัดแน่นหนา

484
00:25:27,817 --> 00:25:30,028
‎สายรัดพวกนี้ ฉันมีอีกสองเส้น

485
00:25:30,612 --> 00:25:34,157
{\an8}‎แนวคิดยางไส้ในมาจากสารคดีสักเรื่อง

486
00:25:34,157 --> 00:25:39,079
{\an8}‎เกี่ยวกับการแหกคุกอัลคาทราซที่ผมเคยดู

487
00:25:39,079 --> 00:25:41,748
{\an8}‎ดังนั้นถ้าพวกนักโทษ
‎ในอัลคาทราซออกจากเกาะ

488
00:25:41,748 --> 00:25:45,794
{\an8}‎และหนีขึ้นฝั่งได้ เราก็จะเอาตาข่ายปูมาได้แน่ๆ

489
00:25:48,129 --> 00:25:50,006
‎ขณะเดียวกัน กลับขึ้นไปที่ต้นแม่น้ํา

490
00:25:50,006 --> 00:25:53,718
‎จัสตินจากทีมอัลฟ่ากลับไปประกอบแพต่อ

491
00:25:53,718 --> 00:25:56,137
‎ลําที่ใหญ่เกือบสองเท่าของแพทีมบราโว่

492
00:25:57,681 --> 00:25:59,057
‎ผมพยายามสร้างเรือ

493
00:25:59,057 --> 00:26:01,685
‎ที่เหมือนกับที่คนอื่นสร้าง

494
00:26:01,685 --> 00:26:04,479
‎ผมอยากค่อยๆ สร้างและทําให้มันมีประสิทธิภาพ

495
00:26:04,479 --> 00:26:07,649
‎ตอนนี้มันเลยเหมือนเต่ากับกระต่าย

496
00:26:08,149 --> 00:26:11,194
‎มันคือการวิ่งมาราธอน ไม่ใช่วิ่งระยะสั้น

497
00:26:11,194 --> 00:26:15,365
‎ไอ้ที่เขาสร้างอยู่กันเกินกว่าคําว่าเรือไปมาก

498
00:26:15,365 --> 00:26:18,285
‎จัสตินง่วนสร้างเรือและมันนานเกินไป

499
00:26:18,285 --> 00:26:21,580
‎มันใช้งานไม่ได้ และมันทําเราเสียเวลา

500
00:26:23,039 --> 00:26:25,041
‎เราน่าจะไปถึงปลายน้ํากันแล้ว

501
00:26:25,041 --> 00:26:27,877
‎ขณะที่จัสตินยังคงง่วนกับงานของเขาต่อไป...

502
00:26:29,671 --> 00:26:30,922
‎มันดูแน่นหนาดี

503
00:26:30,922 --> 00:26:33,800
‎ทีมอื่นๆ เก็บตกรายละเอียดแพของพวกเขาแล้ว

504
00:26:34,884 --> 00:26:36,136
‎เอาละ เรียบร้อย

505
00:26:36,720 --> 00:26:39,014
‎ใช่ ดึงให้แน่นแล้วเริ่มห่อ

506
00:26:39,723 --> 00:26:42,976
‎รีบเร่งที่จะจับกระแสน้ําลง
‎เพื่อไปถึงเกาะเป็นทีมแรก

507
00:26:43,476 --> 00:26:47,689
‎โอกาสของเรากําลังหมด แปลว่าได้เวลาลุย

508
00:26:47,689 --> 00:26:49,733
‎ในขณะที่ตามแผนของฮาเวียร์

509
00:26:49,733 --> 00:26:53,194
‎ไบรอันจากทีมบราโว่จะปล่อยแพจากปลายน้ํา

510
00:26:53,778 --> 00:26:55,697
‎พวกเขายังเป่ายางไส้ในไม่พองด้วยซ้ํา

511
00:26:55,697 --> 00:26:59,159
‎โอ้ แย่แน่ หวังว่าจะมียามชายฝั่งใกล้ๆ นะ

512
00:26:59,159 --> 00:27:01,786
‎แพลํานี้มีหวังจมแน่

513
00:27:04,623 --> 00:27:06,166
‎สาม สอง หนึ่ง ไป

514
00:27:06,166 --> 00:27:09,085
‎ทีมเดลต้าแบกแพไปยังจุดที่จะจับกระแสน้ํา

515
00:27:09,085 --> 00:27:11,963
‎และรีบตัดสินใจว่าใครจะเป็นคนบังคับแพ

516
00:27:11,963 --> 00:27:13,757
‎เราต้องตัดสินใจ

517
00:27:13,757 --> 00:27:15,425
‎ใครเต็มใจยอมเสี่ยง

518
00:27:15,425 --> 00:27:18,678
‎ใครเต็มใจจะลงไปเสี่ยงอยู่ในน้ํา

519
00:27:18,678 --> 00:27:20,889
‎เสี่ยงกับความเปียก และเสี่ยงต้องกลับบ้าน

520
00:27:20,889 --> 00:27:24,392
‎จอร์แดน นายคือตัวแทนเรา ฉันดีใจนะ
‎นายเอาเจ้านี่ออกไป

521
00:27:24,392 --> 00:27:27,562
‎ผมออกมาจากกองทัพ ผมเคยฝึกมาก่อน

522
00:27:27,562 --> 00:27:29,522
‎ในสถานการณ์แบบนี้เป๊ะเลย

523
00:27:29,522 --> 00:27:30,899
‎พวก นายจะทําได้ดีมากแน่ๆ

524
00:27:30,899 --> 00:27:33,443
‎และทีมผมเลือกให้ผมออกไปก่อน

525
00:27:37,238 --> 00:27:38,490
‎สามสิบเมตรที่ปลายน้ํา...

526
00:27:38,490 --> 00:27:39,908
‎ค่อยๆ วางนะ

527
00:27:39,908 --> 00:27:42,661
‎ในขณะที่ทีมเดลต้าคู่แข่งเตรียมการขั้นสุดท้าย

528
00:27:42,661 --> 00:27:46,665
‎ทีมชาร์ลีก็คิดเปลี่ยนกลยุทธ์เอานาทีสุดท้าย

529
00:27:46,665 --> 00:27:48,083
‎- พร้อมนะ
‎- ใช่

530
00:27:49,125 --> 00:27:51,795
‎ลมเริ่มพัดแล้วด้วย เราควรเร่งมือ

531
00:27:51,795 --> 00:27:52,754
‎ลองขยับหน่อย

532
00:27:54,881 --> 00:27:55,882
‎ทําแบบนั้นได้ไหม

533
00:27:56,466 --> 00:27:57,550
‎ดูนี่สิ

534
00:27:57,550 --> 00:28:00,929
‎ตอนแรกผมจะเป็นคนบังคับแพ
‎ก่อนที่เราจะลงน้ํา...

535
00:28:00,929 --> 00:28:04,265
‎พูดแบบไม่โกหก ฉันประหม่า
‎แต่พวกนายหนักกว่าฉัน

536
00:28:04,265 --> 00:28:05,934
‎- ใช่
‎- มันจะจมลงไปอีก

537
00:28:05,934 --> 00:28:08,061
‎อาจต้องยืนกางขากว่านี้

538
00:28:08,061 --> 00:28:10,647
‎- เข้าใจแล้ว
‎- มองผม แน่ใจนะว่าอยากทํา

539
00:28:10,647 --> 00:28:11,898
‎ใช่ ฉันทําได้

540
00:28:11,898 --> 00:28:13,733
‎แต่ระหว่างขั้นตอน แองจี้

541
00:28:13,733 --> 00:28:16,277
‎เธอมองตาผม เธอแบบ "ฉันทําได้"

542
00:28:17,237 --> 00:28:18,196
‎พร้อมไหม

543
00:28:18,822 --> 00:28:20,365
‎เราปรึกษานิคดีไหม

544
00:28:20,365 --> 00:28:23,284
‎รู้สึกวิตกใช่เล่นตอนมองแม่น้ําครับ

545
00:28:23,284 --> 00:28:26,413
‎เพราะเรามียางไส้ในชั่วคราว

546
00:28:26,413 --> 00:28:29,791
{\an8}‎ที่ทําจากไม้อัลเดอร์ที่มัดเข้าด้วยกัน

547
00:28:30,500 --> 00:28:33,503
{\an8}‎ซึ่งน่าจะล่องไปในกระแสน้ําป่าได้

548
00:28:33,503 --> 00:28:35,296
‎ขอลองยืนบนแพเร็วๆ หน่อยนะ

549
00:28:35,296 --> 00:28:39,467
‎มันลอยตอนฉันยืน แต่พอเขายืน มันไม่น่าจะ...

550
00:28:39,467 --> 00:28:41,302
‎มันไม่เกิดกับคุณหรอก

551
00:28:42,429 --> 00:28:44,222
‎นี่มันน่ากลัวจริงๆ ครับ

552
00:28:44,973 --> 00:28:48,309
‎ผมเลยไม่มั่นใจในความสามารถของแองจี้

553
00:28:48,309 --> 00:28:49,769
‎- คุณอยากทําใช่ไหม
‎- ใช่

554
00:28:49,769 --> 00:28:51,730
‎- แน่ใจนะ
‎- มั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์

555
00:28:51,730 --> 00:28:55,316
‎มองผมนะ นี่ ถ้าคุณออกไปกลางแม่น้ํา
‎คุณไม่ทําไม่ได้นะ

556
00:28:55,316 --> 00:28:56,276
‎คุณต้องทําให้ได้

557
00:28:56,276 --> 00:28:59,279
‎ฉันรู้ ฉันจะบอกถ้าฉันทําอะไรไม่ได้

558
00:28:59,279 --> 00:29:01,906
‎ผมมีประวัติว่ายน้ําโชกโชน

559
00:29:01,906 --> 00:29:03,742
‎แถมยังทนความหนาวสุดๆ

560
00:29:03,742 --> 00:29:06,119
‎นี่พวก ฉันหนักน้อยกว่า

561
00:29:06,119 --> 00:29:07,704
‎มันจะลอยได้ดีกว่า

562
00:29:07,704 --> 00:29:09,706
‎มันจะพาฉันล่องไปได้ไกลกว่า

563
00:29:09,706 --> 00:29:11,750
‎- ฉันถนัดเรื่องน้ํา
‎- ผมสองจิตสองใจนะ

564
00:29:11,750 --> 00:29:13,668
‎ผมว่าเซธเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด

565
00:29:14,169 --> 00:29:16,171
‎ผมไม่คิดว่าแองจี้จะทําสําเร็จ

566
00:29:17,088 --> 00:29:18,298
‎ทําไมคิดแบบนั้น

567
00:29:18,298 --> 00:29:22,260
‎คนที่ตัวเบาที่สุดบนแพอาจไม่แข็งแรงพอ

568
00:29:22,260 --> 00:29:23,303
‎ที่จะบังคับแพ

569
00:29:23,303 --> 00:29:24,721
‎มันใช้แรงมาก

570
00:29:24,721 --> 00:29:27,724
‎และเราหิวโหย และเราต้องชนะให้ได้

571
00:29:27,724 --> 00:29:29,142
‎ตัวเลือกดีที่สุดคือเซธ

572
00:29:29,142 --> 00:29:32,145
‎นี่นายจะยั่วให้ฉันโมโหจริงๆ สินะ

573
00:29:32,145 --> 00:29:34,981
‎เพราะที่ฉันจะบอกนายก็คือ นายน่ะ...

574
00:29:34,981 --> 00:29:37,567
‎ไม่ เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งขัด นาย...

575
00:29:37,567 --> 00:29:40,403
‎อย่างแรกเลย อย่า... อย่าชี้หน้าผม

576
00:29:40,403 --> 00:29:41,946
‎มันเป็นอะไรที่สะกิดใจฉันสุดๆ

577
00:29:41,946 --> 00:29:44,365
‎ผู้ชายขึ้นเสียง พอกันที ฉันไม่ยอม

578
00:29:44,365 --> 00:29:47,952
{\an8}‎รู้ไหมคะ ผู้ชายขี้โวยวายเสียงดัง

579
00:29:48,578 --> 00:29:53,374
{\an8}‎มันเหมือนปิดสวิตช์ในหัวฉัน
‎และฉันไม่ยอมให้มันเกิดขึ้น

580
00:29:53,374 --> 00:29:57,504
‎นายเอาแต่กีดกันฉัน และฉันพยายามคุยกับนาย

581
00:29:57,504 --> 00:29:58,713
‎- โอเคไหม
‎- ว่ามาเลย

582
00:29:58,713 --> 00:30:00,256
‎ก็แน่นอนว่าฉันสวนกลับ แต่...

583
00:30:02,258 --> 00:30:04,177
‎- อย่าพูดกับฉันแบบนั้น
‎- นี่ทุกคน

584
00:30:04,177 --> 00:30:05,845
‎ก็เข้ามาเลยสิ

585
00:30:06,638 --> 00:30:08,264
‎ฉันหนักน้อยกว่าพวกนาย

586
00:30:08,264 --> 00:30:10,433
‎ยางพวกนี้โคตรจะเล็ก

587
00:30:10,433 --> 00:30:13,061
‎ชัดเจนว่านายเป็นอีกคน
‎ที่ฉันต้องพิสูจน์ว่านายคิดผิด

588
00:30:13,061 --> 00:30:15,688
‎ฉันถึงมาที่นี่ มาพิสูจน์ว่าทุกคนคิดผิด

589
00:30:15,688 --> 00:30:18,399
‎- ผมอาจผิดก็ได้ เอาละ
‎- ฉันรู้ว่านายผิด

590
00:30:18,399 --> 00:30:22,278
{\an8}‎ผมเลยอยากนั่งสบายๆ
‎ประเมินสถานการณ์และค่อยว่ากัน

591
00:30:22,278 --> 00:30:25,573
‎- ทุกคน นี่มันไร้สาระประสาเด็กม.ต้น
‎- ฉันแค่พูดว่า...

592
00:30:25,573 --> 00:30:27,784
‎- ฉันได้ยินที่เขาพูด
‎- หยุดซะทีเถอะ

593
00:30:27,784 --> 00:30:30,703
‎ผมไม่ชอบเข้าไปยุ่งจนกว่าจําเป็นต้องทํา

594
00:30:30,703 --> 00:30:33,832
‎- ฉันไม่ได้เข้าข้างใครนะ
‎- ไม่...

595
00:30:33,832 --> 00:30:37,252
‎ผมไม่ได้จะ... จะบอกว่าเราต้องการเสียงที่สาม
‎ผมให้เซธจัดการ

596
00:30:37,252 --> 00:30:39,921
‎และผมว่านั่นคือสุดยอดสไตล์
‎การเป็นผู้นําที่เหมาะกับผม

597
00:30:40,505 --> 00:30:41,923
‎- ฉันรู้ว่าฉันทําได้
‎- ก็ได้

598
00:30:41,923 --> 00:30:45,176
‎ฉันว่าเธอคือตัวเลือกที่ดีที่สุดนะ
‎เพราะเธอเบากว่า

599
00:30:46,344 --> 00:30:47,804
‎แต่ผมทําได้ คุณต้องตัดสิน

600
00:30:47,804 --> 00:30:50,765
‎เรื่องนี้ให้คุณเลือกเอง
‎ผมเชื่อมั่นในสิ่งที่คุณต้องการ

601
00:30:51,432 --> 00:30:52,350
‎ฉันทําได้

602
00:30:53,601 --> 00:30:55,311
‎เอาละ งั้นเราก็ส่งแองจี้ไป

603
00:30:56,354 --> 00:30:58,398
‎ฉันขอบใจที่เซธเข้ามาเป็นคนไกล่เกลี่ย

604
00:30:58,398 --> 00:31:01,442
‎รู้ไหมคะ ฉันไม่ใช่แค่ผู้หญิงที่จะทําอะไรก็ได้

605
00:31:01,442 --> 00:31:04,070
‎และถอนตัวตอนฉันทนไม่ไหว

606
00:31:04,070 --> 00:31:05,446
‎คุณรู้ว่าฉันมาที่นี่เพื่ออยู่ยาว

607
00:31:05,446 --> 00:31:09,075
‎และตอนฉันพูดว่าฉันทําบางอย่างได้
‎ก็แปลว่าฉันรู้ว่าฉันทําได้

608
00:31:12,495 --> 00:31:13,705
‎โชคดีนะ ไอ้น้องชาย

609
00:31:13,705 --> 00:31:15,540
‎ล่าช้าเพราะมีปากเสียงภายในทีม...

610
00:31:16,124 --> 00:31:17,208
‎ไม้พายเราอยู่ไหน

611
00:31:17,208 --> 00:31:20,545
‎ตอนนี้ทีมชาร์ลีรีบเอาแพลงน้ํา

612
00:31:20,545 --> 00:31:22,964
‎น้ําไม่ไหลอย่างที่ฉันคิด

613
00:31:22,964 --> 00:31:23,882
‎ใช่

614
00:31:23,882 --> 00:31:26,301
‎และแม้ว่าทีมอัลฟ่าจะถูกกีดกันออกไป

615
00:31:26,801 --> 00:31:28,678
‎เราเป็นทีมเดียวที่ไม่ได้อยู่ข้างนอกนั่น

616
00:31:28,678 --> 00:31:32,724
‎เพราะเขาไม่รู้ว่าจะทําอย่างไรให้มีประสิทธิภาพ

617
00:31:33,808 --> 00:31:35,476
‎สองร้อยเมตรทางปลายน้ํา

618
00:31:35,476 --> 00:31:38,104
‎ทีมบราโว่ที่ขาดกําลังคนได้ใช้โอกาสนี้

619
00:31:38,104 --> 00:31:39,314
‎พยายามตามคู่แข่งให้ทัน

620
00:31:39,314 --> 00:31:42,317
‎และปล่อยแพตัวเองจากจุดที่ฮาเวียร์เลือก

621
00:31:42,317 --> 00:31:45,403
‎- แน่ใจนะว่าอยากลุยด้วยทุกอย่าง
‎- ใส่มาเลย ดูสิว่าจะเกิดอะไรขึ้น

622
00:31:46,279 --> 00:31:48,656
‎ทั้งหมดในขณะที่เดลต้าได้เปรียบ

623
00:31:48,656 --> 00:31:49,782
‎และเป็นจ่าฝูง

624
00:31:49,782 --> 00:31:52,577
‎ในการแข่งขันเพื่อโปรตีนสําคัญ

625
00:31:52,577 --> 00:31:55,288
‎ใช่ เพื่อนยาก ไปกับกระแสน้ํา อย่าต้านกัน

626
00:31:55,288 --> 00:31:59,000
‎กระแสน้ําเริ่มพาผมไปเร็วมาก
‎นั่นแหละที่ผมต้องการ

627
00:31:59,000 --> 00:32:00,501
‎ได้เวลาชนะภารกิจนี้แล้ว

628
00:32:01,085 --> 00:32:02,879
‎- ล่องเรือราบรื่น
‎- นายทําได้

629
00:32:02,879 --> 00:32:04,589
‎ใช้ไม้เท้าสิ

630
00:32:04,589 --> 00:32:07,175
‎นายทําได้ นายทําได้ ไบรอัน

631
00:32:09,260 --> 00:32:11,220
‎เอาอาหารนั่นมาให้เรา เร็วเข้า ตอนนี้แหละ

632
00:32:11,220 --> 00:32:14,390
‎ถ้าผู้เล่นคนไหนหาตาข่ายดักปูเจอก่อน

633
00:32:14,390 --> 00:32:17,769
‎ก็ไม่มีอะไรหยุดไม่ให้พวกเขาฮุบไว้หมดทั้งห้าอัน

634
00:32:18,269 --> 00:32:19,729
‎ให้ตายสิ หวังว่าเธอจะได้นะ

635
00:32:20,396 --> 00:32:22,148
‎ตอนนี้เราทําอะไรไม่ได้แล้ว

636
00:32:23,358 --> 00:32:25,860
‎ผมพายอยู่ตอนเริ่ม แต่แล้วก็รู้ว่า

637
00:32:25,860 --> 00:32:28,029
‎ผมไม่ต้องพายด้วยซ้ํา เราขึ้นนําแล้ว

638
00:32:28,029 --> 00:32:31,115
‎กระแสน้ําพัดพาผมไป ผมแค่สนุกไปกับมัน

639
00:32:31,741 --> 00:32:32,742
‎เฮ่ จอร์แดน

640
00:32:33,326 --> 00:32:35,536
‎เกิดอะไรขึ้นกับสมาชิกคนที่สี่ของนาย

641
00:32:35,536 --> 00:32:37,538
‎สมาชิกคนที่สี่ เขาไปไหน

642
00:32:37,538 --> 00:32:38,623
‎เดี๋ยวก็มา

643
00:32:38,623 --> 00:32:39,666
‎อ๋อเหรอ

644
00:32:39,666 --> 00:32:41,376
‎- เขาว่าไง
‎- เขาว่าเดี๋ยวก็มา

645
00:32:41,960 --> 00:32:43,711
‎พวกนายส่งแพออกไปไหม

646
00:32:44,295 --> 00:32:45,922
‎ใช่ อยู่หลังนายน่ะ

647
00:32:55,682 --> 00:32:57,934
‎ฉันไม่ได้แค่จะไปถึงที่นั่น ฉันจะเยาะเย้ยด้วย

648
00:32:59,894 --> 00:33:00,853
‎อะไรกันวะ

649
00:33:02,271 --> 00:33:04,107
‎นั่นเขาวิดพื้นเหรอ

650
00:33:07,652 --> 00:33:09,529
‎เขาล้อเลียนฉัน

651
00:33:14,575 --> 00:33:16,452
‎ใช่ ฉันว่าเราคงตามเขาไม่ทัน

652
00:33:20,707 --> 00:33:22,792
‎ฉันเป็นชาวประมงมากฝีมือ

653
00:33:24,836 --> 00:33:27,505
‎ฉันเลยเฝ้าดูอยู่เสมอว่าน้ําไหลไปทางไหน

654
00:33:27,505 --> 00:33:28,589
‎ว่ามันไหลยังไง

655
00:33:34,637 --> 00:33:36,347
‎แล้วฉันก็สังเกตกระแสน้ํา

656
00:33:41,185 --> 00:33:44,856
‎รู้สึกเหมือนมีบางอย่างในตัวฉันบอกว่า
‎ลุยกับกระแสน้ําเลย

657
00:33:47,066 --> 00:33:48,484
‎มีคนชุดแดงตรงโน้น

658
00:33:52,488 --> 00:33:54,574
‎ฉันว่าเธอต้องการสิ่งนี้จริงๆ นะพวก

659
00:33:55,992 --> 00:33:56,951
‎สิบ

660
00:33:58,745 --> 00:34:00,204
‎เขามาแล้ว

661
00:34:00,204 --> 00:34:02,540
‎ดูน้ําที่ไหลตรงนั้นสิ

662
00:34:03,249 --> 00:34:05,043
‎พายต่อไป แองจี้ พายต่อไป จ้วงเข้า

663
00:34:09,797 --> 00:34:11,424
‎ผมไม่กังวลเรื่องพวกเขาด้วยซ้ํา

664
00:34:11,424 --> 00:34:12,633
‎ไปตรงกลาง

665
00:34:20,975 --> 00:34:21,934
‎ลุยเลย

666
00:34:26,481 --> 00:34:28,191
‎คุณทําได้ดี แองจี้

667
00:34:37,366 --> 00:34:41,037
‎ฉันไม่คิดว่าฉันจะทําสําเร็จ และฉันเกือบยอมแพ้

668
00:34:44,415 --> 00:34:46,542
‎ลุยเลย คุณทําดีแล้ว ไปให้ถึง

669
00:34:48,002 --> 00:34:49,462
‎แองจี้ คุณเกือบถึงแล้ว

670
00:34:54,634 --> 00:34:56,552
‎แล้วมันก็เริ่มขยับ

671
00:34:56,552 --> 00:34:58,179
‎เธอเกาะกระแสน้ําได้แล้วพวก

672
00:34:58,179 --> 00:35:00,264
‎เพอร์เฟกต์ คุณเพอร์เฟกต์

673
00:35:00,848 --> 00:35:02,809
‎ผมกําลังสู้กับกระแสน้ํา

674
00:35:02,809 --> 00:35:06,854
‎ผมมองไป และเห็นผู้หญิงล่องมากับแพ

675
00:35:06,854 --> 00:35:08,231
‎ทีนี้ต้องเร่งเครื่องแล้วละครับ

676
00:35:09,273 --> 00:35:11,150
‎ให้ตายสิ

677
00:35:12,568 --> 00:35:13,820
‎ยอมพวกเขาเลย

678
00:35:16,614 --> 00:35:18,199
‎เซธ ดูสิว่าเธอใกล้เข้ามาแล้ว

679
00:35:18,199 --> 00:35:19,784
‎จ้วงพายเข้า จ้วงเข้าไป

680
00:35:23,621 --> 00:35:26,082
‎เฮ่ ผมว่าคุณกําลังไปได้สวย แองจี้

681
00:35:26,707 --> 00:35:29,293
‎ระดับความมั่นใจของผม สูงลิ่ว

682
00:35:29,293 --> 00:35:31,003
‎ไม่กังวลเรื่องพวกเขาด้วยซ้ํา

683
00:35:31,003 --> 00:35:35,049
‎ผมกําลังมุ่งหน้าไปที่เกาะนั่น
‎ผมจะไปเอาตาข่ายดักปูมาให้หมด

684
00:35:35,049 --> 00:35:36,300
‎เธอทําได้

685
00:35:36,300 --> 00:35:38,886
‎ว่าไง นายอยู่ผิดจุดแล้ว พ่อหนุ่ม

686
00:35:39,804 --> 00:35:41,764
‎แล้วผมก็แอบมอง

687
00:35:43,057 --> 00:35:44,559
‎ฉิบหายแล้ว ไม่นะ

688
00:36:45,578 --> 00:36:50,583
‎คําบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์