DZIEWIĘĆ MIESIĘCY TEMU
Panie Tillerson.
Znaleźliśmy coś.
To jakiś kamień.
Pan spojrzy...
Gdzie to znalazłeś?
Około półtora kilometra stąd...
przy zachodnim pastwisku Abbottów.
Widział pan to już?
Raz...
jako dziecko...
Jeśli znajdziesz tego więcej,
przynieś to prosto do mnie.
Zrozumiałeś?
Połóż to tam.
Wynoś się.
Peryferia
-Matt? -Jestem.
Wziąłeś z biurka sprzączkę Trevora?
Nie. A co? Zginęła?
Ile czasu mógł Royal spędzić wczoraj w moim biurze?
Może jakieś dziesięć minut?
Myślisz, że on ją wziął?
Wiesz, prawdopodobnie nie powinnaś zostawiać dowodów...
Wiem o tym, Matt! Wiem.
Brama jest rozwalona.
To przez nią przejechał Luke?
Powinienem wysłać mu rachunek.
Może zrób to po pogrzebie.
SZERYF
Nie ma innej drogi niż ta, którą jechaliśmy?
Nie znam innych.
Brak stężenia pośmiertnego, więc pewnie trochę tu leży.
Ale nie śmierdzi.
Potężne uderzenie w gardło.
Może to jakieś zwierzę?
Grizzly? Albo puma?
Nie, wtedy zostałby pożarty.
Może spadł?
Na gardło?
Poza tym skąd?
Cóż...
Ani śladu Trevora, ani innych osób.
Royal, jesteśmy na twojej ziemi?
Nie, to państwowy teren. Nasza kończy się na linii drzew przy szlaku.
Co o tym myślicie?
Myślę, że mamy trochę do przemyślenia.
Gdzie jest Rhett?
Załatwia sprawę w mieście u Taylora.
SPRAWDŹ, CZY RHETT JEST U TAYLORA
Dobra.
Nie myślałaś, że będziesz bohaterką, co?
Dla mnie jesteś.
Teraz muszę tylko
zadać ci kilka pytań, zebrać niezbędne informacje.
-Wybacz, chcesz kawę? Właśnie zaparzyłem. -Nie.
Mamy też... Co zrobiłaś?
Chcesz chleb bananowy?
Mam uczulenie na banany.
-Masz alergię na banany? -No.
-Co się stanie, gdy go zjesz? -Wstrząs anafilaktyczny.
Tak więc, Amy, byłaś na wycieczce, znalazłaś Trevora,
pobiegłaś do domu, powiedziałaś dziadkowi. On zadzwonił.
-Tak było? -Tak. Chyba tak.
Kiedy ostatnio szłaś tym szlakiem?
Kilka dni temu.
Ciągle tamtędy chodzi.
Wybacz, Per, ale chcę to usłyszeć od niej.
Czy zauważyłaś coś niezwykłego, gdy ostatnio tam byłaś?
Na przykład co?
Ślady.
Ludzi. Śmieci.
To jest coś niezwykłego?
Dobra.
Nie, nic nie widziałam.
No to spytam o coś innego.
Pamiętasz jakoś niedawno wieczór, kiedy przyszli Luke i Billy Tillersonowie?
Tak.
Widziałaś Luke'a i Billy'ego?
Byli dziwni.
-Byli pijani. -Tak.
I...
kto jeszcze był wtedy w domu? Pamiętasz?
Mój tata.
A babcia spała, ale potem po mnie zeszła.
Dziadek też był?
Tak, leżał w łóżku. Było późno.
Spał?
Tak. Około 21.30 śpię już jak zabity.
Tornado by go nie obudziło.
A twój wujek Rhett? Czy on tu był?
Nie.
Nie było go tu.
A wiesz, gdzie był?
Nie.
Nie wiem, gdzie był.
Dobrze.
Bardzo dziękuję.
Amy, pewnie przekonasz tatę,
żeby dziś pozwolił ci się pobawić.
Możemy z babcią obejrzeć film?
-Jasne. -Pewnie, słonko.
Hej, słuchaj,
nie chciałem tego mówić przy Amy,
ale...
Rhett był wtedy z dziewczyną.
Wiesz z kim?
Nie.
Nie mam pojęcia.
W porządku. Cóż, dobrze wiedzieć.
-Czy on wie o tym ciele? -A co?
Tak tylko pytam.
Nie możemy się z nim skontaktować.
Roy, odprowadzisz mnie do auta?
Oczywiście.
Dzięki, że to zgłosiłeś.
Czemu miałbym nie zgłaszać?
Racja.
Wydarzyło się coś zabawnego.
Dostaliśmy 12 różnych zgłoszeń od ludzi,
którzy widzieli, jak tamta góra zniknęła.
-Mówisz poważnie? -Szaleństwo, nie?
Tak.
To przypomniało mi, gdy ci ludzie
gadali o latającym spodku w Montanie, pamiętasz?
Nie.
Zabrałeś coś z mojego biura?
Co?
Czy zabrałeś coś z mojego biura?
-Wczoraj wieczorem? -Tak.
Nie.
Jesteś tego pewien?
Tak.
A co, czegoś ci brakuje?
Tak.
Mam nadzieję, że to znajdziesz.
Dobra, do zobaczenia, Royal.
Jasne.
Matt, jesteś tam?
Znalazłem Rhetta.
Spytaj, co robił po bójce z Trevorem.
Ale nie daj mu odebrać telefonu. To ważne.
On nie wie o ciele.
-Dzwoń do brata. -Już.
Potwierdź to.
Anuluj.
Jeszcze raz anuluj.
I tak otwierasz konto.
Hej, Rhett!
-Cześć. -Cześć.
Cześć wam. Rhett, możemy pogadać?
W porządku?
Tak, w porządku...
Zaczekaj, brat próbuje się...
Proszę, byś nie odbierał tego telefonu.
-Co? Dlaczego? -Co jest?
Pogadajmy, nie odbieraj.
-Przecież może. -Spokojnie.
Mam pytanie.
Wybacz, brat dzwoni...
Gdzie byłeś po bójce z Trevorem?
Co? Dlaczego?
Gdzie byłeś po bójce z Trevorem?
Nie odbieraj telefonu.
Przepraszam, muszę...
-Cześć. -Znaleźli Trevora.
Powiedz, że byłeś wtedy z dziewczyną.
Rhett?
Rhett, nie będę powtarzał.
Dokąd poszedłeś po tym, jak wdałeś się w bójkę z Trevorem?
-Byłem z dziewczyną. -Byłeś z dziewczyną?
-Tak. -Z kim byłeś?
Rhett.
Był ze mną.
To prawda, Rhett?
Tak.
No dobra.
Dzięki.
To wszystko z mojej strony.
Złotko, ty tu pracujesz!
Billy!
Proszę. Możesz przestać?
Przepraszam.
Zrobiłem dodatkową kanapkę.
Dla ciebie.
Co?
Chryste!
Wystraszyłeś mnie.
Co ty tu robisz?
Szukałem ciebie.
Znaleźli ciało na tamtym zboczu.
Naszego sąsiada.
Boże.
Wiesz coś o tym?
Nie.
Na pewno?
Tak.
To zbocze to zachodnie pastwisko?
A co?
Bo tam mam swój obóz.
Zgadza się.
Dobrze.
Potrzebujesz czegoś od nas?
Może zdjęcia twojej żony?
Co?
Byłam w sumie wszędzie tutaj. Może ją widziałam.
Dzieją się dziwniejsze rzeczy.
Tak, wiem, co złoto robi z ludzką duszą.
Halo.
Cześć, Todd.
Wybacz, dziś jest zły dzień na...
Dlaczego tak wcześnie?
Zobaczę, co mogę zrobić.
Dobrze. Pa.
Idę po coś do picia. Chcesz coś?
O co chodziło? O Trevora?
Nie, prawnik pytał o sytuację z ziemią Tillersonów.
Trzymasz się?
Nie musiał tego zgłaszać od razu.
Tak, oczywiście, że musiał.
A co innego miał zrobić?
Może wyjaśnisz córce...
Dlaczego w ogóle umieścił tam to ciało?
-Powiedział, że tego nie zrobił. -To skąd się tam wzięło?
Sędzia wyznaczył rozprawę na koniec miesiąca.
Cóż, nie dojdzie do tego.
Więc co chcesz zrobić?
Pojadę do niego.
Jeśli ty tego nie zrobiłeś, to skąd się tam wzięło to ciało?
Chciałbym wiedzieć, wierz mi.
Myślisz, że maczała w tym palce ta dziewczyna?
To znaczy,
widziała cię tamtej nocy, prawda? To musiała być ona.
Nie wydaje mi się.
Dlaczego nie?
-Royal. -Co?
Nie każ mi tego wyciągać.
Mam dość naciskania na ciebie.
Nie powiem ci czegoś, czego nie wiem, Ceci.
To nie jest ten sam rodzaj spokoju, który znoszę od 30 lat.
Dobra, nie masz pojęcia, co zrobiłem tamtej nocy dla chłopców.
Nie o tym mówię. Teraz jest inaczej.
Chodzi o coś więcej.
Ja to widzę, chłopcy to widzą.
Wielu rzeczy nie potrafię wyjaśnić.
-Spróbuj! -Próbuję. Cały czas próbuję.
Gdybyś mi tylko zaufała...
Zawsze byłam przy tobie!
Przy każdym wypadku, każdej suszy, każdym pożarze,
za każdym razem, gdy nie mogłeś zapłacić rachunku.
Przy Rebece. Przy tym. I, jasny szlag, udało nam się.
Byliśmy razem, bo musieliśmy.
A ty nagle mówisz mi, że chcesz działać sam?
Wiesz, jak się przez to czuję?
NIE PRZEKRACZAĆ LINII
-Dziękuję. -Proszę.
Cześć, Mario. Masz chwilę?
Tak. Za dziesięć minut mam przerwę.
Może teraz ją zrobisz?
Jak długo pracujesz w banku?
Kilka tygodni.
-Podoba ci się tu? -Może być.
Byłaś z Rhettem w noc zniknięcia Trevora, zgadza się?
Tak.
-Chodziłaś z nim do szkoły? -Do liceum.
Liceum.
Więc Rhett odwiózł cię wtedy do domu?
Tak.
O której godzinie?
Około 1.30.
Świetnie.
Jeśli zadzwonię do twoich rodziców, potwierdzą to?
Już spali, gdy wróciłam, więc wątpię, żeby to potwierdzili.
Mario,
Trevora Tillersona znaleziono rano przy ranczu Abbottów.
Nie żyje.
To normalne, że chcesz chronić przyjaciela.
Ale to raczej było zabójstwo.
I możesz mi wierzyć, gdy mówię, że najlepszym,
co można zrobić, będąc odpytywanym w sprawie zabójstwa,
to mówić prawdę.
Bo jeśli się tego nie robi,
nawet jeśli ma się ku temu poważny powód,
cóż,
grożą za to poważne konsekwencje.
Nie w prawie każdym przypadku,
tylko zawsze.
Rozumiesz, co do ciebie mówię?
Tak.
Więc...
Czy był ktoś jeszcze za barem, kiedy Rhett i Trevor wdali się w bójkę?
MOŻEMY POGADAĆ? BĘDZIE DOBRZE
PRZEPRASZAM ZADZWOŃ, PROSZĘ
Halo.
Zacznijmy od tego, co było po bójce z Trevorem.
Perry i ja wyszliśmy.
Czyim autem wróciłeś do domu?
Rhetta.
Podwiózł mnie. Potem chyba dokądś pojechał.
Wiesz dokąd?
Chyba do Marii.
Pojechałem do Marii.
I co razem robiliście?
Nie do końca pamiętam...
Maria zeznała, że okłamała mnie,
że tamtej nocy się nie spotkaliście.
Wiesz, dlaczego skłamała?
Nie wiem, dlaczego cię okłamała.
-Spytaj Rhetta. -O co?
Co się stało.
Już mi to powiedział.
Nie mówisz mi czegoś o Perrym?
A może o twoim tacie?
Myślisz, że coś przede mną ukrywa?
Skoro nie byłeś z Marią, to gdzie byłeś?
Z Perrym?
Wiem, że to twój brat, ale bądź mądry,
pomyśl o tej swojej karierze.
Słuchaj, założyłem, że Rhett mówi mi prawdę.
Maria powiedziała, że ostatnią osobą, jaką widziała na parkingu, byłeś ty.
Perry, wiele razem przeszliśmy.
Naprawdę nie chcę was wpakować w kolejną tragedię,
szczególnie Amy.
To jest ważne, jasne?
Wiesz, gdzie pojechał Rhett, gdy wróciłeś do domu?
Nie. Nie wiem.
Mówiłeś Mattowi, że byłeś z dziewczyną.
Tak.
Ale nie byłeś z nią, więc gdzie?
Maria mówi, że nie wie.
-Twój brat mówi, że nie wie. -Perry tak powiedział?
Potwierdził to, co mówiła mi Maria.
Nikt nie wie, gdzie byłeś przez dwie niezwykle istotne godziny.
Na sprzączce Trevora była krew twojego brata, nie twoja.
To Perry'ego widziano ostatniego z Trevorem, nie ciebie.
Dlatego zapytam po raz ostatni.
Czy jest coś, co chciałbyś mi powiedzieć o swoim bracie?
Dobra, chłopcy, jedziemy do domu.
Co się stało?
-Jest dobrze. -Coś ty, kurwa, o mnie powiedział?
Co? Nic. A co?
Rhett, zróbmy to w domu.
Zastanów się dwa razy, zanim mnie wkopiesz, dobra?
Jeśli zrzucasz winę na swojego brata...
Nie robię tego.
A co miałem zrobić?
Mam tam wrócić i się przyznać?
Stul, kurwa, gębę.
Weź się w garść i choć raz wykaż się rozumem.
Jasny szlag!
Co mam zrobić?
Nie wiem.
Cofnąć czas?
Billy.
Jak mogłeś nie zmusić ich do szybszego śledztwa?
Chciałbym opłakiwać syna bez twojego zrzędzenia.
Zniknął na pięć dni, Wayne.
Skoro ci zależało, mogłaś zostać.
Nawet nie próbuj.
To ty nie pozwoliłeś mi ich zabrać.
Bo to jest ich dom.
Wyoming to ich dom.
Żadne Aspen!
Wyoming!
Jezu.
Kurwa.
Myślałeś już o pogrzebie?
Ma być skromny. Nie chcę gadać do pochlebców.
Luke uważa, że zabili go chłopaki Abbotta.
Myślisz, że to prawda?
Oni coś ukrywają.
Zawsze tak było.
Coś o Trevorze?
O ziemi.
Ziemia będzie moja.
Sędzia się tym zajmie.
O Boże.
Jeśli chodzi o te bzdury z zachodnim pastwiskiem...
To nie są bzdury, one są dużo warte.
A jeśli nadal martwisz się o swoje marne dziesięć procent...
Wyświadcz nam przysługę i skończ z tymi przesądnymi bzdurami!
Tu chodzi o coś więcej niż pieniądze, laleczko.
Walka o kilka marnych akrów to strata czasu.
Przestań!
Weź ten kamień.
Co to jest?
To jest, Patty,
to, czego wszyscy szukaliśmy.
To znaczy? Ma jakąś wartość?
Jak często w nocy
Przy jasnym niebie
W świetle błyszczących gwiazd
Stałem tam zachwycony
I pytałem, patrząc na nie
Czy ich chwała przewyższa
Naszą
Tam coś jest.
No dobra,
wiesz co?
Oto jak będzie.
Zaplanuję ten pogrzeb,
potem dowiem się, kto zamordował mojego syna.
A następnie upewnię się, że Luke ocali to ranczo,
kiedy ty będziesz tracił zmysły i umrzesz.
Trzeba mieć listę.
Wciąż masz niezły tyłek, Patty.
SĘDZIA OKRĘGOWY
-Tak? -Pan Karl Cleaver?
Prawnik wspomniał o rozmowie w kwestii Tillersonów.
Akurat byłem w mieście...
-Jasne. Wejdź, Roy. -Dziękuję.
Jak minęło tych kilka miesięcy?
Shelley cię nie zamęcza?
-Mięciutki Shelley? -Tak.
Gość jest słaby jak niemowlę.
Co mogę dla ciebie zrobić?
Liczyłem, że wyjaśnimy sprawę zachodniego pastwiska.
Ziemia należy do mojej rodziny od ponad...
Rozprawa odbędzie się pod koniec miesiąca.
Zobaczymy, jak pójdzie.
Karl, obaj wiemy, że nie mają podstaw do tego roszczenia.
-Tillersonowie... -Rozprawa będzie pod koniec miesiąca.
Ale słyszałem, że masz na ranczu spore zamieszanie.
Źli sąsiedzi, martwe ciała.
-Skąd jesteś, Karl? -Z Teksasu.
-I co myślisz o Wyoming? -Coś ci powiem...
Nie wiem, dlaczego znosicie te wszystkie dziwactwa.
Macie bizony, imigrantów i pałętających się Indian.
Kurczę, słyszałem nawet... Kto to był?
Kanye West i Kimmie Kardashian wykupują całe miasta.
No cóż, żyj i daj żyć innym.
Nie wtrącamy się w sprawy ludzi, kumasz.
-Dlatego... -To wszystko schodzi na psy.
Dlatego chciałem pogadać o tym pastwisku.
Odłóż te chrupki, kolego!
Posłuchaj, ty zdziwiony worze smalcu.
Wiem, że ci zapłacili,
ale słuchaj uważnie, moje pastwisko to moje pastwisko.
A jeśli nie odwołasz tej rozprawy,
pokażę ci pewną dziurę w ziemi, której nie chcesz zobaczyć.
Bo wiesz, czego nie znajdziesz w tej dziurze, Karl?
Chrupek?
W tej dziurze nie będzie chrupek, Karl.
Dlatego wcinaj, póki możesz, grubasie, bo mam wobec ciebie plany.
Shelley! Fajny kapelusz.
Joy, to jest Trevora...
Już się znamy. Od kiedy tu zaczynałaś.
Pod Burtem.
Cieszę się, że ci się udało.
Witaj z powrotem.
Moje kondolencje.
Wiem, że jest ci ciężko...
Będzie łatwiej, gdy dokonacie aresztowania.
Cóż, to może ja już zacznę.
Nie winię cię za tę frustrację. Staramy się, jak możemy.
Wiem o tym.
Wszyscy bardzo pragniemy ruszyć dalej.
Pogoniłam Garry'ego, żeby pogrzeb mógł się odbyć w piątek.
Liczę, że przyjdziesz.
Kto wie, może zgarniesz nawet kilka głosów.
Przepraszam, Garry, byłeś taki cierpliwy.
No dobrze, cóż...
Nie wolno ci być przy sporządzaniu raportu,
to wbrew prawu.
Nie możesz zrobić wyjątku? Chciałabym zostać.
Dlaczego?
Znalezienie ciała mojego syna zajęło pięć dni.
Twoje biuro wykazało zainteresowanie dopiero po czterech,
i nigdy nie miałaś morderstwa,
więc wątpię w to, że wiesz, co robisz.
Wiele osób stąd myśli podobnie.
No i niechętnie zagłosują na kogoś takiego jak ty.
W sumie trudno im się dziwić po tym wszystkim.
Jak chcesz wygrać wybory,
lepiej pamiętaj, komu tutaj służysz.
Służę ludziom hrabstwa Amelia.
A robię to, przestrzegając prawa, i jak mówiłam...
Cóż...
Uwiń się szybko.
Zmarł od uderzenia w tchawicę.
Wciąż jednak nie wiemy, dlaczego jest taki czysty.
Co masz na myśli?
Poza cięciami od metalu na klatce brak osadów,
śladów ciągnięcia, nic.
To, że znalazł się na tej górze, nazwałbym anomalią.
Ale najtrudniejsze jest co innego.
To, że zginął najpóźniej dziesięć godzin przed znalezieniem.
Jesteś pewien?
Sprawdziłem trzy razy. Nas też to zaskoczyło.
Kiedy zniknął?
Osiem dni temu.
Na tej dumnej ziemi wyrośliśmy mocni
Zawsze nas tu chciano
Nauczono mnie walczyć Nauczono wygrywać
Nigdy nie myślałem, że mógłbym zawieść
Żadnej walki nie odpuściłem Czy więc zdaje się
Że jestem człowiekiem Którego opuściły marzenia
Zmieniłem swą twarz Zmieniłem imię
Ale nikt cię nie chce, gdy przegrywasz
Nie poddawaj się Bo masz przyjaciół
Nie poddawaj się
Jeszcze cię nie pokonano
Nie poddawaj się
Wiem, że możesz zrobić to dobrze
„Jest czas zawodzenia i czas pląsów.
Czas rzucania kamieni i czas ich zbierania.
Czas pieszczot cielesnych i czas...”
Ktoś ci kazał przerwać?
„I czas wstrzymywania się od nich.
Czas poszukiwań i czas straty.
Czas zachowania i czas wyrzucania.
Czas rozdzierania i czas zszywania.
Czas milczenia i czas mówienia.
To był Perry.
Pięknie śpiewałeś.
-Kim jesteś? -Jestem Autumn.
-Gdzie jest Rose? -Bawi się z Makiem.
Przyszli tutaj, odważnie z ich strony. Może jednak mówią prawdę.
Albo to, albo Royal Abbott jest cholernie dobrym oszustem.
Dziękujemy za przyjście. Wiem, to tragedia.
Hej, możemy porozmawiać?
Źle, że ci pozwoliłem powiedzieć, że byłaś ze mną.
Zamarłem. Przepraszam.
Mario, nie jestem taki. Obiecuję.
Lubię cię.
Ale w cokolwiek jest zamieszana twoja rodzina, ja tego nie chcę.
Wybacz, nie mogę.
Niezła uroczystość.
Tak, niezła rodzina.
Znalazłaś, czego szukałaś?
Właściwie to nie.
Wróć po swoich śladach.
O to właśnie chodzi.
Zdaje się, że nie ma po czym wracać.
Wszystko tak jakby znikało, wiesz?
Tak, to zwariowany świat.
Dziwne czasy. Co poradzić?
To samo, co zawsze,
być cierpliwym, dalej się przyglądać, coś się pojawi.
Świat nie jest aż taki zwariowany.
Myślałaś kiedyś, że świat jest inny, niż myślisz?
O czym ty gadasz?
Żadnego prawa.
Żadnego porządku.
Wyłącznie chaos.
Kurczę, rozejrzyj się.
Dopiero co złożyliśmy człowieka w ziemi,
a oni potrafią tylko się napić.
Żeby odpędzić mrok,
żeby odroczyć koniec.
Skoczę do wychodka.
TOALETY
Pani Abbott? Karl P. Cleaver, sędzia okręgowy.
Pani mąż odwiedził mnie niedawno.
Tak, sama chciałam do pana przyjść.
Nie ma potrzeby. Rozprawę przełożono na przyszły tydzień.
Co? Dlaczego?
Proszę przekazać mężowi, że źle znoszę groźby.
Jasne. Wolisz łapówki, prawda?
Ubrudziłeś sobie krawat sosem, Karl.
Patrzcie i płaczcie, chłopcy.
Wyciągnęłaś od nich ich wypłaty?
Cześć, Royal.
Cześć.
Mogę się przysiąść?
Pewnie.
Może na pięć kart?
Ja rozdaję.
Ile na wejście? Dycha? Dwie?
-Jak sam... -No to dwie dychy.
Czujesz, że masz szczęście?
Coś na pewno czuję.
Ale zanim zaczniemy,
pokażesz mi swoje stopy?
Co?
Twoje stopy. Musisz pokazać mi stopy. To taki lokalny zwyczaj.
O czym ty, kurwa, chrzanisz?
Jakiś czas temu jacyś goście grali w karty
i siedzieli przy podobnym stole,
w nieodległym miejscu, pośród ciemnej nocy i...
bum!
Przez drzwi wchodzi
wysoki blady mężczyzna w płaszczu i mówi, że chce zagrać.
Wysoki blady facet siada przy stole, grają kilka rozdań,
a jeden z nich upuszcza kartę.
Gość bierze latarnię, schyla się,
świeci latarnią pod stołem i wiesz, co tam widzi?
Blady gość ma zamiast stóp kopyta.
Od razu wiedzieli, że grają z diabłem.
Podniósł kartę, spojrzał w górę.
Diabła nie było.
Ty jesteś tym wysokim bladym gościem.
Więc może pokażesz mi swoje?
Nie, jesteśmy kwita.
Chce ci się pić? Chyba przydałoby ci się piwo.
-Tak, chcę piwo. -Dostaniemy dwa piwa?
I whisky.
Chryste, jesteś chodzącym frazesem, Royal.
Dać ci też paczkę marlboro?
Wciąż jesteś zły, prawda?
Myślałam, że co było, minęło.
Słuchajcie, Royal Abbott jest zły, bo wepchnęłam go do cholernej dziury.
Co za dziecinada.
Przepraszam.
Grajmy.
O co gramy?
Może pozwolisz mi zostać na twojej ziemi?
W porządku.
Jak przegram, zostaniesz tyle, ile zechcesz.
Jak ty przegrasz, usłyszę cała historię kamienia na twojej szyi.
Dobra.
Chcesz podbić?
Tak, chcę.
Może go dostanę?
Chcę tego dynksa na twojej szyi.
Czego chcesz od mojego naszyjnika?
Zapewne tego samego, co ty.
Może jest tak, jak mówiłaś:
„Coś tu się dzieje”.
„Coś więcej, niż możemy wiedzieć”.
Co ty na to?
Wiesz co...
Postaw ten kamyk z szyi, a ja postawię swoje zachodnie pastwisko.
-Co? -Słyszałaś mnie.
Twoje całe zachodnie pastwisko?
Całe 1200 akrów.
Mówisz poważnie?
Postaw ten kamień,
a ja postawię całą tę ziemię, którą zdajesz się tak lubić.
W porządku.
Jasna cholera!
Carey!
No dalej, skurwielu, pokaż mi coś!
Koniec tych gierek.
Dalej, skurwielu, pokaż mi coś!
Tak.
O rety, rety.
A kimże ty jesteś?
Mam cię.
Nie, dokąd idziesz? Nie idź...
Napisy: Grzegorz Marczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski