Proszę, powiedz, że nie rozwaliłeś mojej bramy.
Wiem, co się dzieje, postradaliście rozum.
Spójrz na siebie, Billy.
-Chwileczkę... -Dajcie spokój.
Jest późno, piliście.
Zanim zrobicie coś głupiego, zaczekajcie na brata w domu.
-Gdzie Rhett i Perry? -Dość!
Ochłońcie w domu. I nie słyszałam przeprosin.
-Przepraszamy. -Dziękuję, Billy.
Widzisz, Luke? Słuchaj się brata.
Pogadamy o tym później. Dobranoc i z Bogiem.
Dobra, gdzie jest wasz ojciec?
PERYFERIA
Pójdę po koszulę.
Co ci się stało w nogę?
Nie przejmuj się tym.
-Krwawisz. -Nic mi nie jest.
Dobra, tato, gdzie jest ciało?
Nie mów. Nie chcę tego wiedzieć.
Jak to się wyda, ja też będę winny.
Jeśli do tego dojdzie, wezmę winę na siebie.
Perry, przestań.
Wszyscy w tym siedzimy.
Posłuchaj, Royal,
powiedz nam wszystko, co według ciebie powinniśmy wiedzieć.
Nie ma go. Ciała nie ma, to wszystko, co trzeba wiedzieć.
-Jest na naszej ziemi? -Nie ma go.
To co dalej?
-Wracamy do pracy, ot co. -Tato...
-Pracujemy jak zawsze. -Udajemy, że tego nie było?
Powiesz mi, co jeszcze trzeba zrobić?
Po pierwsze, jest ta kobieta.
Jaka kobieta, Royal?
Jakaś hipiska biwakuje na zachodnim pastwisku.
-Od kiedy? -Od niedawna.
-Od zeszłego tygodnia. -Jezu! Jeśli coś widziała...
-Nie widziała. -Skąd wiesz?
Musicie mi zaufać.
-Wciąż tam jest? Dowiedz się. -Nie.
Ma się natychmiast wynieść.
Chwila, musimy wiedzieć, czy coś widziała, porozmawiać z nią...
Znajdę ją, dobra? Dowiem się.
Tak, obyś to zrobił, kolego.
A te ślady?
-Jakie? -Twoja koszula.
Mówiłem, nie mam pojęcia, gdzie jest.
-Jesteś pewien? -Co to znaczy?
Nie bądź niemiły dla ojca.
Jeśli mamy w to wejść na całego, musimy się dobrze rozumieć.
O czym rozmawiacie?
Krew ci leci z nogi.
-Nic mi nie jest, skarbie. -Dlaczego leci mu krew?
Amy, możesz dać nam chwilę?
Słuchaj, skarbie...
Przed szkołą muszę zjeść śniadanie.
Boże.
To Luke czy Billy?
Kto strzelił?
Luke.
Ale twierdzisz, że cię nie widział?
Nie wiem. Miał szczęście.
Strzelił raz w ciemności.
Myślisz, że zostanie nam to wybaczone?
Staram się tego dowiedzieć.
JOY HAWK NA SZERYFA HRABSTWA AMELIA
Rose, zjedz śniadanie.
Kto cię tak molestuje?
Luke Tillerson pyta, czy widzieliśmy Trevora.
Mogłam nie dawać mu numeru.
Brawo, Fred!
ZAKŁAD FRYZJERSKI
Szlag, ale gorąca.
SZERYF
Rhett, jak się masz?
Pani szeryf Joy.
Szlag. Chodź.
To sprzączka.
Trevora. Znalazłem ją za zajazdem ostatniej nocy, kiedy go widzieliśmy.
-Dobra. Kiedy to było? -W niedzielę.
I co mam z nią zrobić?
Zbadać. Spójrz, tam jest krew.
Dobrze wiesz, że to nic nie oznacza.
-A jako szeryf nie mogę... -Pełniąca obowiązki.
Tak się nazywa twoje stanowisko po śmierci Burta, co nie?
Tak. Ale nie mogę uznać tego za dowód, Luke.
Właśnie mi to dałeś.
Rozumiem, że się martwisz,
ale to nie pierwszy raz, gdy Trevor znika na dzień lub dwa.
Możesz mi wierzyć, pilnujemy tej sprawy.
Słyszałem, że rywalizujesz w wyborach z Trudym Cole'em.
To on rywalizuje ze mną.
Gość ma poparcie w Lander.
To będzie niezła walka.
Kiedy są wybory?
Za 28 dni.
Nie było tu szeryfa Indianina.
Ani homoseksualisty.
Czas najwyższy. Daj znać, jak możemy pomóc.
I przepraszam, że zawracam ci głowę Trevorem.
Po prostu bardzo się o niego martwimy.
Coś ci powiem.
Zawiozę to do biura. Mogę to zabrać?
Jasne. Jest twoje.
WYBIERZCIE JOY HAWK
BANK WSPÓLNOTOWY
BISON VALLEY BANK
Cześć.
Moglibyśmy gdzieś porozmawiać?
Nie wiem, przerwę mam dopiero za godzinę.
-Dobra. -Co dobra?
Poczekam.
Tutaj, w banku?
Tak albo gdziekolwiek.
Spotkajmy się w knajpie po drugiej stronie.
Dobrze.
I tyle, dopóki nie zobaczyłem, jak tata wygrywa rodeo.
Od tamtego czasu wiedziałem. Chciałem tylko ujeżdżać byki.
Przy okazji gratulacje.
Za co?
Że idziesz do przodu.
Faceta wyżej od ciebie zdyskwalifikowano za prochy.
Za tydzień startujesz.
Co? Mówisz poważnie?
Byłeś na innej planecie czy coś?
Nie.
Po prostu wiele się dzieje.
Zjadłabyś ze mną kolację?
Nie, że dzisiaj, ale w ogóle.
-Albo dzisiaj, jeśli chcesz... -Zapraszasz mnie na randkę?
-Mówisz po hiszpańsku? -Tak.
Nic nie zrozumiałem, ale może jutro?
Tak, może być jutro.
To o tym chciałeś porozmawiać?
Nie, o czymś innym.
Nie jestem dumny z tego, co zrobiłem wtedy Trevorowi.
Mówisz o bójce. Nie ma sprawy.
I tak go zbytnio nie lubię.
Nie, tylko...
Znasz Tillersonów. Możesz to zachować dla siebie?
Jasne.
O PANIE, OBJAW SIĘ NAM.
Halo.
Hej. Sześćset akrów?
Właśnie dzwonił jakiś oślizgły prawnik Tillersonów.
Wiem.
Czemu dowiaduję się o tym dopiero teraz?
Wiele się dzieje, jakbyś nie widziała.
Mam ważniejsze sprawy.
Połowa zachodniego pastwiska to raczej ważna sprawa.
-Dokąd idziesz? -Do Todda Barneya.
Weź ze sobą Perry'ego.
Nie, on musi pracować.
Nie, on potrzebuje swojego ojca.
Nie wiem, czy sam się z tego otrząśnie.
Proszę, spróbuj mu pomóc. Nie chcę go takiego oglądać.
W porządku.
To był wypadek.
Byliście pijani, wdaliście się w bójkę, to zaszło za daleko.
To był wypadek, co nie?
Przestałem wierzyć w wypadki.
Mówisz o Rebecce?
Mówię o przeznaczeniu.
-Przeznaczeniu? -Tak.
A co z nim?
Myślisz, że tak działa świat?
Nie wiem, jak działa świat.
TODD BARNEY KANCELARIA
No dobra. To jest twoje ranczo, prawa nadano w 1878 roku,
a to jest ranczo Tillersonów, prawa nadano w 1872 roku.
Teraz ci oszuści twierdzą, że zająłeś ich 600 akrów.
Oto dlaczego.
Stan miał różne problemy, kiedy zmieniono granice hrabstw,
więc masz tutaj dobry, staroświecki topograficzny chaos.
Widzisz? To róg twojego zachodniego pastwiska,
ale nie da się stwierdzić, do kogo należy.
Istny groch z kapustą.
Chodzi o to, że mają podstawy sądzić, że nie jest twój.
Bo co? Sędzia siedzi im w kieszeni.
Niewykluczone.
Udzielić ci rady? Daj im tę cholerną ziemię.
Nie.
To ładny teren, ale nie wart utraty całego rancza.
Wyjaśnijmy sobie jedno, Todd.
Mój prawnik radzi mi, żebym stchórzył
i oddał kawał swojej własności?
Nie mówimy o zwykłej ziemi,
tylko o ziemi, na której pracowały trzy pokolenia.
Nie oddamy jej ot tak.
Mówię tylko, że Tillersonowie nie przegrywają.
Zawsze jest ten pierwszy raz, Todd.
W sumie ma rację.
Jeśli oddamy im ziemię, może odpuszczą sprawę z Trevorem.
Może się przymilimy, żeby się od nas odczepili?
Powiem ci coś o Tillersonach.
Gdy byłeś mały, Wayne Tillerson miał pracownika,
którego byk wziął na rogi. Wbił się prosto w brzuch.
Wszyscy wiedzieli, że już po nim, ale nikt nie mógł ściągnąć go z rogów.
Karetka była godzinę drogi stąd, więc Wayne miał dwa wyjścia.
Zastrzelić byka, zabić cenne bydło, dając człowiekowi godną śmierć
albo nie.
Wayne wybrał to drugie.
Odesłał wszystkich do pracy, a byk ciągał tego gościa,
póki ten nie wyzionął ducha.
Do Tillersonów się nie przymila. Trzyma się ich najdalej jak to możliwe.
Coś ci się stało w nogę?
Nie, to tylko starość. Naciągnąłem ją, wstając z łóżka, jeśli dasz wiarę.
Powiem mu, że tu jesteś.
...od samej siebie Bo nie ma gdzie się ukryć
Nie pozwól mi zamknąć kolejnych drzwi
Nie chcę już cierpieć
Zostań w mych ramionach Jeśli się odważysz
Czy mam wyobrażać sobie, że tam jesteś
Nie odchodź ode mnie
Nie mam nic, nic, nic
WYDZIAŁ ZIEMI RZADKICH - DR NIA BINTU
Jeśli nie mam ciebie
Dobra, chodź.
Royal.
Wayne. Jak...
Luke, przyniesiesz mi Clamato?
Royal, napijesz się czegoś? Clamato?
Jest mrożona herbata?
Nie? Więc to, co on. Dzięki.
Nadal szukasz Trevora?
Luke się tym zajmuje. To na pewno jakiś kolejny wygłup
albo zemdlał w łóżku jakiejś dziewczyny...
Do rzeczy, Roy, jesteś na mojej ziemi.
Zwolnij trochę.
Ciesz się, że nie proszę o zadośćuczynienie.
Bądźmy szczerzy. Tylko ty tutaj coś kradniesz.
To Wyoming, Roy, było ukradzione od dnia, w którym otrzymało swą nazwę.
Zapłaciłeś komuś?
Tylko jedna osoba tutaj łamie prawo, stan twierdzi, że to nie ja.
Więc czemu teraz?
Może chcę być bliżej ciebie.
Dam ci 200 akrów na południowym pastwisku.
Zachodnim.
Dlaczego zachodnim?
„Dlaczego zachodnim?”. Tak.
Ty mi to powiedz.
W późnych latach 80. zainteresowałem się sztuką erotyczną.
Kupiłem ze trzydzieści pięć obrazów.
Nie mówię o żadnych cnotkach,
o Aubrey Beardsley czy cholernym Picassie.
Mówię o prawdziwych,
naprawdę mocnych rzeczach. Nan Goldin, Betty Tompkins, George Condo.
Zrobiłem to, bo myślałem, że chciałem czegoś ostrego.
Chciałem, żeby mój dom był miejscem, w którym pikawa przyspiesza.
Ale tak nie było.
Więc kupowałem coraz więcej.
Ciągle myślałem: „Gdybym znalazł odpowiedni obraz,
gdybym znalazł odpowiednią fotografię”.
Bardzo szybko
ściany zaczęły ociekać pornografią.
Włosy by ci dęba stanęły.
A jednak to nadal nie działało.
W końcu zrozumiałem,
że tym, przez co serce biło szybciej,
było to, czego nie widziałem,
o czym nie wiedziałem,
to, co pozostawało przede mną ukryte
a czego wciąż szukałem.
Urodziliśmy się, by polować. A jedna granica rodzi drugą.
Toczy mnie obezwładniający głód.
Chcę tego pastwiska, bo go chcę.
Oferuję ci świetny interes z doliną...
Mógłbyś sobie oferować nawet drugiego fajfusa, Roy!
To pastwisko będzie moje,
a cholerny stan Wyoming to potwierdza.
A zatem niech prawnicy to rozstrzygną.
Co jest takiego wyjątkowego w tej ziemi?
To po prostu kwestia sentymentu.
Zawsze byłeś cwany,
od dnia, w którym się poznaliśmy.
Dzięki za sok, Wayne.
Mogę iść się przejść? Wszystko już zrobiłam.
Dobrze.
-Trzymaj się szlaku. -Dobrze.
I wróć przed kolacją!
Przepraszam.
Co pani tu robi?
Nie mam pojęcia.
Ale wiem, że powinnam tu być.
Dlaczego?
Widzisz to?
Ja...
rysuję to od wielu lat,
a teraz widzę to wszędzie wokół.
Przypomina rodzinne piętno.
Jesteś z Abbottów?
-Czy Royal... -Zna go pani?
Od rana dziwnie się zachowuje, ale w sumie zawsze tak jest.
Dzisiaj?
Tak, przy śniadaniu.
A co?
Po prostu...
Cieszę się, że to słyszę.
Ładny naszyjnik.
To?
Mnie też się podoba.
EURYPIDES MECHANIKA KWANTOWA
Rhett, podaj talerz Amy.
Myślisz, że zeszła ze szlaku?
Dobrze. Dziękuję.
Ziemniaki?
Poproszę.
-Rhett, podaj chleb. -Jasne.
Mogę się pomodlić?
Chcę zmówić modlitwę.
Dobrze.
Dobry Boże,
modlimy się za...
Trevora,
za jego rodzinę.
I za naszych chłopców, naszą rodzinę.
Prosimy, byś nam wybaczył,
chyba.
Prosimy, byś wskazał nam drogę, gdyż mamy kłopoty.
Jesteśmy zdesperowani.
Ty stworzyłeś ten szalony świat,
więc może daj nam jakąś wskazówkę, co zamierzasz zrobić,
bo nie mam jebanego pojęcia.
Może nie miałeś z tym nic wspólnego, a może w ogóle cię tam nie ma.
Między nami a tobą jest duża odległość, przepaść, pustka.
Istnieje wielka pustka. Proszę, byś ją wypełnił.
Proszę, byś zszedł na dół i się wytłumaczył,
bo ten twój świat nie trzyma się kupy,
za co cię nienawidzę,
a nawet nie uważam, że w ciebie, kurwa, wierzę,
ale naprawdę cię nienawidzę!
Amen.
Czy ktoś chce...
-Przepraszam. -Gdzie byłaś?
Pochodzić. Spotkałam jakąś hipiskę.
Spotkałaś kogo?
Dziewczynę, Autumn. Zna ciebie.
Trzymaj się od niej z daleka. Nie rozmawiaj z nią.
Dlaczego?
To się tyczy wszystkich. Nikt z nią nie rozmawia. Jasne?
Przenosimy bydło.
Co?
Przenosimy je na wschodnie pastwisko.
-Kiedy? -Jutro.
Pasły się na zachodnim zaledwie kilka dni...
-Jutro. -Dlaczego?
Bo tak mówię.
Nie znajdziemy dość rąk do...
Przy tym stole naliczyłem dziesięć.
-Amy ma szkołę. -Nie jutro.
-Royal... -Tak zrobimy!
Sami. Przenosimy bydło!
Istnieje wielka pustka!
Przenosimy te cholerne krowy z zachodniego pastwiska i kropka!
A teraz podaj cholerne ziemniaki.
Dalej. Naprzód.
Z tamtej strony.
Objedź, objedź.
Dalej.
Dobra, jazda.
Dokąd on zmierza?
Jak dla mnie traci rozum.
Gdzie jesteś?
Czego szukasz?
Mogę spytać o to samo.
Chcę, żebyś się wyniosła.
Nie chcesz.
Niby dlaczego?
Bo potrzebujesz mnie, żeby utrzymać wiele tajemnic,
z których najmniejsza to wrzucenie ciała do dziury.
Ty też to zrobiłaś.
Ale ty wróciłeś.
Jak?
Jak masz na imię?
Autumn.
-Nazwisko? -Rivers.
Skąd masz tyle pieniędzy?
Z funduszu.
Pierdol się. Interesuje cię górnictwo?
Górnictwo?
Wiercenie, kopanie. Interesuje cię górnictwo?
-Nie. -Pracujesz dla rządu?
-Nie. -A pracowałaś?
-Nie. -Byłaś kiedyś w sekcie?
Tak.
Co oznacza dla ciebie kolor żółty?
-Co oznacza dla ciebie... -Myślę.
-Co oznacza dla ciebie... -Siłę.
-Zabiłaś kogoś? -Nie, a ty?
Czy to ty to zrobiłeś?
Chciałaś mnie zabić, gdy mnie wrzuciłaś?
Nie. Moja kolej.
Co pamiętasz z dzieciństwa?
Czy pamiętasz coś przed dziewiątym rokiem życia?
A co?
Bo ja nie, póki nie dotarłam tutaj.
Wierzysz w przeznaczenie?
Coś mnie tu sprowadziło.
Niby co takiego?
To właśnie pomożesz mi ustalić.
Coś się tu dzieje.
Coś większego od nas.
I tylko nasza dwójka o tym wie.
I możemy to wspólnie zrozumieć.
Nie musimy się obawiać.
Co tam widziałeś?
Powtarzam, mamy... na ogrodzonym terenie.
Cel jest.
Wszystkie zespoły, zostańcie na stanowiskach ogniowych.
To nasza ziemia?
Nie. Już nie.
Royal.
Umarłeś. Dwa lata temu.
Dobrze? Umarłeś w moich ramionach.
Do wszystkich zespołów, pozostańcie na stanowiskach.
Powtarzam, wszystkie zespoły mają zająć stanowiska. Uważajcie.
Uciekaj.
Nie ruszać się!
Nie! Nie!
-Tato! -Ty potworze!
Napisy: Grzegorz Marczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski