Elk jaar, een paar korte maanden lang…
…stroomt er zoet water de Okavangodelta in.
Dat creëert het perfecte thuis…
…voor een kleine familie olifanten.
En een speeltuin voor hun twee kalfjes…
…Bosigo…
…en haar nichtje Metsi.
Bosigo en Metsi beginnen pas net hun liefde voor water te ontdekken.
Maar vanaf nu worden hun levens erdoor bepaald.
Dit ene kostbare molecuul…
…bezorgd op aarde
…door de verbazingwekkende krachten in ons heelal.
Het heeft deze planeet veranderd…
…in een veilige haven…
…voor het leven.
De zomer is aangebroken.
En wat een paradijs was, is er niet meer.
Het zoete water dat de delta in stroomde…
…blijft maar een paar maanden.
En de waterplekken verdwijnen.
Heel snel.
Dit betekent maar één ding…
…voor de duizenden olifanten die hier leven.
Het is tijd om verder te gaan.
Dit is het enige thuis dat Metsi en Bosigo kennen.
Over een paar weken is al het water weg.
Dus ze moeten de delta verlaten met hun familie.
Een kudde vrouwtjes, zussen, tantes en nichten.
Geleid door hun oma…
…de matriarch Pula.
Ze ondernemen een reis samen met duizenden andere families.
De woestijn in.
Op zoek naar water.
De komende acht maanden…
…migreren ze van waterplek naar waterplek…
…en navigeren ze over oude olifantenpaden…
…met de kennis van matriarch Pula…
…die al generaties lang is doorgegeven.
De tocht brengt al hun levens in gevaar.
En ze hebben al hun zintuigen nodig om de gevaren te doorstaan.
Deze reis maken is geen keuze.
Zonder water gaan ze dood.
Zelfs op onze blauwe planeet…
…is vloeibaar zoet water schaars.
En buiten de kusten van onze eigen planeet…
…is het nog schaarser.
Zelfs de dorste woestijn op aarde…
…is niets vergeleken bij de rest van ons zonnestelsel.
In de koude buitengebieden…
…is het enige oppervlaktewater ijs.
Zoals de bevroren manen van Saturnus…
…waar ijsfonteinen kilometers de ruimte in schieten.
Dichter bij de zon op Mars…
…wordt het water weggevoerd door de harde zonnewinden.
En op Venus…
…kookt het gewoon weg.
Er is maar één wereld die we kennen…
…die vloeibaar water op het oppervlak heeft.
Een lichtblauwe stip.
Ons thuis.
Waar op dit moment…
…water één familie dwingt tot een zoektocht om te overleven.
Een maand na vertrek uit de delta…
…zijn er nog maar een paar modderpoelen over.
En dat worden er elke dag minder, op grotere afstand.
Pula gebruikt haar goede geheugen om haar familie naar 'n waterplek te brengen.
Ze weet de exacte route nog, zelfs tientallen jaren later.
Het was een lange dag lopen…
…en ze willen allemaal dolgraag drinken.
Maar de andere 130.000 olifanten in Botswana ook.
Het droge seizoen trekt van heinde en verre kuddes aan…
…naar deze waterplek.
Ze strijden allemaal om dezelfde, kleiner wordende bron.
De volwassenen leren de jongen slimme overlevingstrucs…
…zoals hoe je het lekkerste water uit de modderpoel krijgt.
En hoe je het modderwater kunt gebruiken tegen de zon.
Hun rimpelige huid kan perfect water vasthouden en koel blijven.
Maar Metsi en Bosigo leren ook…
…dat poelen niet alleen om te drinken zijn.
Het zijn ook waterparken.
Met zo veel dorstige olifanten…
…is de waterplek leeg.
Pula's familie moet verder…
…en proberen de volgende waterplek te halen voor de zon die drooglegt.
De strijd tussen zon en hete aarde…
…woedt al sinds de geboorte van onze wereld.
Toen onze blauwe planeet nog niet blauw was.
Vierenhalf miljard jaar geleden…
…was de aarde nog heel jong.
Een vuurbal van gesmolten steen.
Voorbestemd om een droge, kale wereld te worden.
Maar miljoenen kilometers verderop in de koudste delen van het zonnestelsel…
…vormden zich waterkristallen op het oppervlak van stofdeeltjes.
Na verloop van tijd klonterden deze stofdeeltjes samen tot asteroïden.
Miljoenen ervan.
En deze werden de asteroïdengordel.
Een enorme hoeveelheid ijzige rotsen.
Maar ze lagen buiten het bereik van de aarde.
Maar gelukkig was er een reus in beweging.
JUPITER 4,5 MILJARD JAAR GELEDEN
De jonge Jupiter.
Een monster van een planeet.
Krachten in het turbulente binnenste zonnestelsel…
…trokken hem langzaam naar de zon.
Een vliegroute die hem op ramkoers bracht…
…met de asteroïdengordel.
Terwijl hij door de asteroïden raasde…
…wierp zijn enorme zwaartekracht de rotsen alle richtingen op.
En toch kwam uit al die chaos en vernietiging…
…het ultieme kosmische geschenk voort.
Waterrijke ijsrotsen werden naar de aarde gesmeten.
Daardoor kwam de belofte van het leven een stap dichterbij.
Miljarden jaren lang…
…werden asteroïden verweven in de opmaak van de aarde.
Gevangen in de chaos van Jupiter…
…en diep in de aarde gedreven door de asteroïden…
…hadden de watermoleculen het niet makkelijk om hier te komen.
En ze hadden nog een lange weg te gaan.
Miljoenen jaren gevangen, vast in de gesmolten kern van de aarde…
…wachtend op nog een wonder…
…om hen te bevrijden.
Veel van het water op aarde zit nog ondergronds gevangen.
Olifanten hebben daar een speciaal vermogen voor ontwikkeld.
Zelfs de modderpoelen zijn leeg.
Dit droge seizoen is een echte droogte geworden.
Maar Pula heeft een superkracht.
Haar ongelooflijke slurf…
…met miljoenen zintuiglijke receptoren erin…
…ruikt water op kilometers afstand…
…en kan de bronnen diep onder de grond detecteren.
Maar je moet ervoor graven.
Metsi kan niet goed graven.
Maar Bosigo is een natuurtalent.
En Metsi krijgt een plek aan de bar.
Op die slokjes houden ze het niet lang vol.
Als water nog vast had gezeten in de aardkorst…
…was er niets om te drinken.
Dan waren er geen olifanten.
Helemaal geen leven.
Nadat de asteroïden hier water brachten…
…en de aarde het verzwolg…
…werd het in het gesteente vastgezet als kristallen…
…diep in de planeet.
Het bleef miljoenen jaren begraven…
…onder een grote zee magma.
Totdat de aarde langzaam maar zeker afkoelde.
En het oppervlak verhardde tot een dikke korst.
Toen brak het kokende interieur door.
Enorme vulkanen…
…schoten gas en dampen kilometers de lucht in.
Eindelijk waren de watermoleculen vrij.
Zo vormden zich de eerste wolken.
Die groeiden miljoenen jaren lang en werden volgeladen met water.
Tot de temperatuur laag genoeg was…
…zodat de allereerste regendruppel…
…zich kon vormen en vallen.
Wat volgde was een stortvloed…
…die duizenden jaren duurde.
Plassen veranderden in rivieren.
Meren werden zeeën.
Grote oceanen overstroomden het aardoppervlak.
En water was de basis voor iets magisch.
Het eerste leven.
Uit deze eerste cellen…
…ontstond alles wat leeft.
Water is het basisingrediënt…
…van elke cel van elk wezen op aarde.
En vandaag…
…draagt de kudde dat eeuwenoude water in zich mee.
Het vervoert voedingsstoffen en zuurstof.
Het drijft elke hartslag aan.
En elke ademhaling.
Het leven is ontstaan door water.
Daarom kan geen enkel leven overleven zonder water.
In Botswana wordt de droogte alleen maar erger.
De wereld van de olifanten staat in brand.
De kudde ontsnapt uit het brandende woud…
…maar loopt op een nieuwe dreiging af.
In deze droogte heeft iedereen…
…dorst en honger.
En voor leeuwen stillen babyolifanten die allebei.
De volwassenen scharen zich rond Metsi en Bosigo.
Dat is genoeg om de dreiging af te weren.
Maar leeuwen zijn geduldige wezens.
De kudde moet nog een genadeloze woestenij oversteken…
…voor de volgende waterplek.
Ze hebben een reddingsboei nodig.
En de aarde biedt die…
…op een onverwachte plek.
De acacia is een baken van hoop.
Een toevluchtsoord voor allerlei soorten wezens.
De lange wortels reiken veel dieper onder de grond…
…dan een olifant kan graven.
Hij trekt water zijn takken in…
…en zijn bladeren.
Genoeg water zodat ze verder kunnen.
Vooral belangrijk voor Metsi's moeder…
…die haar jong nog zoogt.
Maar dit is veel meer dan een plaatselijke oase.
Het is de cruciale link in de eeuwige watercyclus.
De acaciaboom verbindt de grond met de lucht.
Hij ademt zuurstof en damp uit in de lucht.
Hij voedt wolken en drijft de reis van water over de planeet aan.
Sinds regen de eerste groene scheuten voedde…
…en de eerste boom het leven schonk…
…maken planten onze planeet bewoonbaar.
Ze brachten een ooit kale bal steen tot leven.
Maar de geschenken van ons heelal…
…kunnen ons ook afgenomen worden.
Lang geleden…
…was er nog een planeet met een oppervlak bedekt met water.
MARS 3,5 MILJARD JAAR GELEDEN
Een waterwereld, net als de onze.
Dezelfde krachten die water naar de aarde brachten…
…gaven dat ook aan Mars.
Toen er een atmosfeer was, vormden zich wolken.
Er viel regen.
Rivieren stroomden.
En een oceaan stroomde over het oppervlak.
Het was een wereld vol mogelijkheden.
Er was potentieel voor leven.
Dat duurde niet lang.
Want niet ver daarvandaan raasde een enorme nucleaire vuurzee.
Onze zon.
Die schiet met stromen deeltjes met zo veel dodelijke kracht…
…dat ze planeten kunnen verwoesten.
Deze zonnewinden stromen door de ruimte…
…met vierhonderd km per seconde.
Die ging tekeer in de atmosfeer van Mars…
…en verscheurde watermoleculen.
Stukje bij beetje, miljoenen jaren lang…
…werd de beschermende laag afgebroken door de kracht van de zon.
Tot de oceaan verdampte…
…en het water verdween in de ruimte.
Mars werd een troosteloze, bevroren schaduw van zichzelf.
Verzwolgen door stofstormen.
Elke kans op complex leven voorgoed voorbij.
Dit had ook ons verhaal kunnen zijn.
Op de een of andere manier hebben…
…water en het leven het op aarde volgehouden.
In Botswana…
…na 200 dagen in de brandende zon…
…is nergens meer water.
Harde winden maken van de hete aarde een ondergestoven vlakte.
De strijd van de olifanten is niet onopgemerkt gebleven.
Bij daglicht kunnen volwassenen hun jongen beschermen.
Maar als de avond valt…
…ligt dat anders.
Leeuwen zijn meesters in chaos en verwarring.
Ze kiezen de kwetsbaarste prooi.
Ze werken als roedel.
Tot er geen uitweg meer is.
Zonder de kudde als bescherming…
…overweldigen de leeuwen hun prooi.
De droogte en eindeloze zoektocht naar eten en water…
…hebben de ultieme wissel getrokken op Bosigo.
Olifanten vormen diepe emotionele banden.
De hele familie rouwt om het verlies van Bosigo.
De kudde troost gezamenlijk Metsi…
…die het verdriet het hardste treft.
De eeuwige strijd om te overleven speelt zich elk jaar af.
In de Okavango…
…op onze hele planeet…
…en daarbuiten.
Maar in die strijd om te overleven…
…heeft de aarde geboft…
…met een geheime beschermengel.
Diep vanbinnen…
…brandt en kolkt de ziedende gesmolten kern van de planeet…
…wat een sterk magnetisch veld genereert…
…van het hart van de planeet…
…tot 65.000 km verderop naar de zon.
Een essentieel krachtveld dat de aarde verdedigt.
Van dezelfde woeste zonnewinden die het water aan Mars onttrokken.
Het verslaat die voor ze onze atmosfeer bereiken.
Het beschermt ons essentiële water.
Het houdt elke druppel op onze planeet.
Daarom is onze lichtblauwe stip zo anders.
Een plek waar leven kan gedijen.
Het brengt de olifanten verlossing.
Het zorgt ervoor dat de regen elk jaar weer terugkomt.
In de verte groeien onweerswolken.
Olifanten detecteren de lage frequentie van de donder…
…al op 240 km afstand.
Die vertelt hun dat het tijd is om terug te keren naar de Okavango.
Vanuit de hooglanden van Angola…
…baant het water zich een weg door Botswana.
Om de delta nieuw leven in te blazen…
…met de kus des levens.
Elke stap die de kudde dichter bij huis brengt…
…is een voortzetting van een grotere kosmische reis.
Van kleine moleculen die meeliften op stof vanaf Jupiter…
…tot het overleven van de hitte op de vroege aarde.
Gevangen in de kern van de planeet…
…daarna vrijgelaten om het leven te doen ontspruiten.
Elke druppel water heeft een geweldig verhaal.
Elk molecuul is een schakel in een niet te breken keten…
…die al tienduizenden jaren bestaat.
Door de lucht…
…oceanen…
…rotsen…
…en olifanten.
Na acht maanden en honderden kilometers…
…zijn Metsi en haar familie…
…eindelijk aangekomen bij het levenskrachtige water in de delta.
Ze zijn echt toe aan drinken…
…en spelen.
En dan nog wat meer drinken.
En het nieuwste lid van de familie laten zien…
…hoe het werkt in de delta.
Metsi en haar nieuwe nichtje zijn de jongste in een lange reeks…
…die profiteren van de miraculeuze aanwezigheid van water op onze planeet.
Ze hebben voorgoed een connectie met het heelal…
…dat onze planeet dit magische ingrediënt schonk.
En ons het vermogen schonk dit te bewaren en te koesteren.
Het verhaal van ons universum eindigt…
…met de kracht die alles wat we tot dusver hebben gezien samenbrengt.
De beeldhouwer van de kosmos:
zwaartekracht.
Een aantrekkingskracht die onze planeet heeft gebouwd.
We brengen twee pinguïns samen aan de zuidpool van de aarde.
Wanneer begon de zwaartekracht invloed uit te oefenen?
Hoe creëert die zowel orde als chaos?
En waarom maakt hij onze planeet de perfecte planeet voor leven…
…en de liefde?
Ondertiteld door: Jolanda Jongedijk