‎ยามราตรี…
‎(ซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
‎เผยให้เห็นสายสัมพันธ์ ‎ระหว่างโลกของเรากับจักรวาล
‎ดาวตก
‎หินโบราณจากห้วงอวกาศ…
‎ที่ร่วงลงสู่พื้นโลก
‎ข้างในบรรจุธาตุเคมี ‎ที่สร้างจักรวาลของเราขึ้นมา
‎เป็นเวลานานหลายชั่วรุ่นนับไม่ถ้วน
‎ที่เต่าทะเลท่องไปในมหาสมุทร
‎รวบรวมองค์ประกอบจักรวาลในอาหารที่มันกิน
‎และอย่างที่มันได้ทำมานานหลายร้อยล้านปี
‎เต่ารุ่นใหม่ทุกรุ่น
‎นำละอองดาวเดียวกันนี้มาใช้ใหม่…
‎สร้างขึ้นเป็นรุ่นต่อไป
‎ถือกำเนิดในบิ๊กแบง
‎และหลอมในใจกลางดาวฤกษ์
‎คือธาตุ 90 ชนิดที่สร้างทุกสิ่งขึ้นมา
‎ถูกนำกลับไปแปรรูปใช้ใหม่ไม่มีที่สิ้นสุด
‎ตลอดช่วงประวัติศาสตร์ของจักรวาล
‎และตอนนี้
‎ด้วยธาตุเดียวกันนี้เอง
‎เต่าตัวใหม่ทุกตัวจะเริ่มต้นวงจรชีวิต…
‎ที่สะท้อนชีวิตของดวงดาว
‎(ธาตุ)
‎บนแนวปะการังเกรตแบร์ริเออร์รีฟ ‎ของออสเตรเลีย
‎ได้เกิดสิ่งมหัศจรรย์ขึ้น
‎หลังจากอยู่ใต้ผืนทรายนาน 50 วัน
‎ธาตุเคมีจากทั่วทั้งจักรวาลได้สร้างชีวิตขึ้นมา
‎ผสมรวมกันเพื่อก่อตัวเป็นเต่าตนุรุ่นต่อไป
‎บัดนี้ไข่ไม่เหลือธาตุสารอาหาร ‎ที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตแล้ว
‎และวันนี้ ลูกเต่าจะได้ ‎สูดอากาศเข้าไปเป็นครั้งแรก
‎และในขณะที่พี่ๆ น้องๆ ต่างกุลีกุจอกันคลานลงน้ำ
‎ตัวเมียตัวน้อย…
‎ได้ฟักไข่ออกมาเป็นตัวสุดท้าย
‎มันจะเติบโตเต็มวัยได้
‎ก็ต้องเก็บเกี่ยวธาตุเคมีจากทั่วทั้งมหาสมุทร
‎นี่เป็นเส้นทางที่อันตราย
‎มีภัยร้ายซุ่มรออยู่ทุกโค้ง
‎แต่สำหรับลูกเต่า
‎เสียงเพรียกของมหาสมุทรนั้นเกินต้าน
‎จากรังที่มีทั้งหมด 100 ตัว
‎บางครั้งอาจเหลือรอดไปแค่ตัวเดียว
‎บางครั้งก็ไม่เหลือ
‎แต่ถึงจะเสี่ยง
‎หนูน้อยตัวนี้ก็รู้ว่าต้องลงไปในน้ำให้ได้
‎มันเห็นโอกาสเปิดให้
‎จึงเสี่ยงดวงปรี่ไป
‎วันนี้
‎มันเป็นตัวที่โชคดี
‎เต่าที่เพิ่งฟักจะว่ายไม่หยุด ‎จนกว่าแนวปะการังจะลับตาไปแล้ว
‎เมื่อผ่านด่านนักล่า ‎ที่ซุ่มรออยู่ในน่านน้ำตื้นริมชายฝั่งมาได้แล้ว
‎มันจะว่ายหายไป ‎ในท้องทะเลอันเวิ้งว้างกว้างใหญ่
‎เพื่อใช้ช่วงเวลาวัยเด็กไปกับการกินอะตอม
‎อะตอมที่มีต้นกำเนิด ‎ย้อนกลับไปตลอดช่วงการมีอยู่ของจักรวาล
‎ถึงยุคที่จักรวาลของเรา ‎เพิ่งถือกำเนิดขึ้นมาได้ไม่นาน
‎(ปรากฏการณ์บิ๊กแบง)
‎แผ่ขยายจากความว่างเปล่า ‎กลายเป็นทุกสรรพสิ่งในชั่วพริบตา
‎จักรวาลของเราอุบัติขึ้นในปรากฏการณ์บิ๊กแบง
‎ในตอนแรก
‎มีเพียงแค่หมอกหนาร้อนเท่านั้น
‎แต่เมื่อมันขยายตัวอย่างต่อเนื่อง
‎หมอกก็เริ่มเย็นลง
‎และในหน่วยเล็กที่สุดที่จินตนาการได้
‎สิ่งที่น่าอัศจรรย์ใจยิ่งก็ได้เกิดขึ้น
‎หมอกควบแน่นรวมตัวกันกลายเป็นอะตอมกลุ่มแรก
‎อะตอมไฮโดรเจน
‎ธาตุชนิดแรกในจักรวาล
‎และในมหาสมุทร
‎เต่าวัยละอ่อนกำลังไล่ล่าหามัน
‎เมื่อมันขึ้นมาจากทะเลลึก
‎เพื่อหาอาหารในแนวปะการังน้ำตื้น
‎นี่คือสเตลล่า
‎หนึ่งในผู้โชคดี ‎ที่รอดชีวิตจากชายหาดและลงทะเลสำเร็จ
‎น้ำหนักตัวมันมากกว่า ‎ตอนเพิ่งออกจากไข่กว่า 2,000 เท่าแล้ว
‎และยังโตขึ้นอย่างรวดเร็ว
‎ขณะกินสิ่งมีชีวิต ‎ที่มันพบเจอล่องลอยอยู่ในทะเลกว้าง
‎มันได้เก็บเกี่ยวธาตุชนิดหนึ่งมากเป็นพิเศษ
‎ไฮโดรเจน
‎คิดเป็นจำนวนกว่าครึ่ง ‎ของอะตอมทั้งหมดในอาหารที่มันกิน
‎อีกทั้งยังเป็นธาตุที่ดาษดื่นที่สุดในสิ่งมีชีวิตทั้งมวล
‎ตั้งแต่ปลา
‎ไปจนถึงสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง
‎ดอกไม้ทะเลและปะการัง
‎อะตอมไฮโดรเจนที่เกิดขึ้น ‎ในช่วงเริ่มต้นของจักรวาล
‎ถูกส่งต่อจากดาวฤกษ์สู่ดาวเคราะห์
‎จากดาวเคราะห์สู่สัตว์
‎และจากเหยื่อสู่นักล่า
‎ซึ่งแปลว่าสำหรับสเตลล่า
‎น่านน้ำที่โอบล้อมแนวปะการัง ‎เต็มไปด้วยภัยอันตราย
‎ฉลามเสือที่หิวอะตอมเดียวกัน
‎ล่าเต่าทะเลเป็นอาหาร ‎ตลอดช่วงอายุโตเต็มวัยของมัน
‎กลยุทธ์ป้องกันหลักของสเตลล่าคือเกราะคู่ใจ
‎มันคือกระดูกที่แข็งแกร่ง ‎ด้วยแคลเซียมและฟอสฟอรัส
‎ธาตุที่มีจุดกำเนิดในอีกช่วงเวลาสำคัญ…
‎ในชีวิตของจักรวาลเรา
‎(13,500 ล้านปีก่อน)
‎ในช่วง 300 ล้านปีแรกหลังเกิดบิ๊กแบง
‎ไม่มีดาวเคราะห์หรือดาวฤกษ์สักดวง
‎ยุคมืดของจักรวาล
‎ซ่อนเร้นอยู่ในความมืด
‎กิ่งก้านใหญ่ยาวที่ทำจากแก๊สไฮโดรเจน ‎ไขว้กันทั่วจักรวาล
‎แต่แล้ว ช่างน่าทึ่ง
‎ขณะที่แรงโน้มถ่วงดูดมันเข้าหากัน
‎ดาวฤกษ์กลุ่มแรกถือกำเนิดขึ้น
‎นี่คือยามรุ่งสางของจักรวาล
‎ช่วงเวลาที่มีแสงสว่าง
‎และลึกลงไปในดาวฤกษ์กลุ่มแรกนี้
‎ก็ได้เกิดกระบวนการอันน่าทึ่ง
‎อุณหภูมิและแรงดันสูงมาก
‎จนก่อให้เกิดธาตุชนิดใหม่ขึ้นมา
‎อะตอมไฮโดรเจน ‎ถูกอัดเข้าด้วยกันกลายเป็นฮีเลียม
‎เมื่อหลอมรวมกัน มันปล่อยพลังงานออกมา
‎เกิดเป็นปฏิกิริยาลูกโซ่ ‎ที่สร้างธาตุที่หนักขึ้นเรื่อยๆ
‎รวมไปถึงธาตุที่จำเป็นต่อสิ่งมีชีวิต
‎ฮีเลียมสามอะตอมรวมกันเป็นคาร์บอน
‎ธาตุที่เป็นองค์ประกอบพื้นฐานของสิ่งมีชีวิตทั้งมวล
‎คาร์บอนบวกฮีเลียมได้ออกซิเจน
‎อากาศที่เราหายใจ
‎อะตอมออกซิเจนรวมกันเป็นฟอสฟอรัส
‎แล้วก็ซิลิคอน ต่อด้วยแคลเซียม
‎ธาตุที่เป็นองค์ประกอบของสิ่งมีชีวิตทั้งหมด
‎ถูกสร้างขึ้นในใจกลางดาวฤกษ์ดวงแรกๆ
‎สำหรับสเตลล่า
‎ธาตุบางชนิดสำคัญมาก
‎จนมันยอมเดินทางไกลเพื่อตามหา
‎(ช่องแคบทอร์เรส)
‎(ไกลจากบ้าน 300 กิโลเมตร)
‎เขตน้ำตื้นที่อบอุ่น ‎ระหว่างประเทศออสเตรเลียกับปาปัวนิวกินี
‎เป็นสรวงสวรรค์หญ้าทะเลเขียวขจี
‎ทุ่งหญ้าแห่งท้องมหาสมุทร
‎สเตลล่าเดินทางไกลมาถึงที่นี่ ‎เพื่อจะได้เข้าถึงส่วนผสมวิเศษของมัน
‎ขณะที่มันเติบโต
‎หญ้าทะเลจะดูดซึมธาตุต่างๆ จากอวกาศ
‎ที่เดินทางลงมาถึงก้นทะเล
‎ใบหญ้าที่กำลังงอกงาม ‎อุดมไปด้วยแคลเซียมและฟอสฟอรัส
‎ทำให้สเตลล่าได้รับแร่ธาตุที่จำเป็น
‎ต่อการสร้างและรักษากระดองป้องกันตัว
‎เสริมกำลังเกราะ ‎เพื่อเตรียมพร้อมรับอุปสรรคเบื้องหน้า
‎สเตลล่าจะใช้เวลาช่วงวัยรุ่น
‎ท่องไปในมหาสมุทร
‎เพื่อค้นหาอะตอมที่ถือกำเนิดขึ้นในดวงดาว
‎เส้นทางการเติบโตของมัน
‎ขนานกับเรื่องราวของจักรวาล
‎เพราะว่าสามหมื่นล้านปีหลังบิ๊กแบง
‎จักรวาลก็ก้าวพ้นวัยเช่นกัน
‎มันกำลังเข้าสู่ระยะ ‎ที่มีดาวฤกษ์ก่อตัวขึ้นเป็นจำนวนมาก
‎(เมื่อ 10,800 ล้านปีที่แล้ว)
‎ขณะที่ดาวเติบโต
‎มันถูกดูดเข้าหากันเกิดเป็นกาแล็กซีขนาดใหญ่
‎อย่างทางช้างเผือกของเรา
‎และในกาแล็กซีเหล่านั้น
‎ธาตุเคมีที่ดาวฤกษ์แต่ละดวงผลิตขึ้นมา
‎เปลี่ยนสภาพกลายเป็นดาวเคราะห์และดวงจันทร์
‎ผ่านไปหลายหมื่นล้านปี
‎ธาตุเคมีต่างๆ ได้เติบโต ‎กลายเป็นโลกที่เรารู้จักทุกวันนี้
‎(วานูอาตู)
‎(ไกลจากบ้าน 2,000 กิโลเมตร)
‎ตอนนี้สเตลล่าโตเต็มวัยแล้ว
‎ลำตัวยาวเกินหนึ่งเมตร
‎กระดองหนาปกคลุมด้วยสาหร่ายสีเขียว
‎เป็นเครื่องอำพรางตัว ‎ที่เหมาะสมแก่การว่ายวนตามแนวปะการัง
‎บัดนี้มันเป็นหนึ่งเดียวกับท้องทะเล
‎อะตอมจากดวงดาว
‎ปรับตัวเข้ากับชีวิตในทะเลได้อย่างดี
‎เป็นแค่ตัวอย่างหนึ่งของชีวิตบนโลก
‎ที่ถูกจักรวาลปั้นแต่งอย่างวิจิตรงดงาม
‎ตอนนี้สเตลล่าพร้อมสำหรับขั้นต่อไปในชีวิตแล้ว
‎เพราะว่ามันกำลังจะได้เป็นแม่เต่า
‎ในตัวมัน
‎มีไข่ 100 ใบ
‎ท้องแรกในอีกหลายท้องในช่วงชีวิตของมัน
‎กลุ่มละอองดาวอันแสนล้ำค่าของมันเอง
‎ทั่วทั้งแนวปะการัง
‎อะตอมต่างประกอบเข้าด้วยกันเป็นชีวิตใหม่
‎ทำให้ที่นี่เป็นระบบนิเวศ ‎ที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดแห่งหนึ่งในโลก
‎แต่โลกของเรา…
‎เป็นค่าผิดปกติ
‎ในส่วนที่เหลือของระบบสุริยะ
‎ธาตุเดียวกันนี้
‎ได้สร้างโลกที่ไม่ค่อยจะเหมาะ ‎กับสิ่งมีชีวิตเอาเสียเลย
‎(ดาวพุธ)
‎ดาวที่ใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด
‎ดาวพุธเป็นดาวเคราะห์ที่อุดมไปด้วยคาร์บอน
‎แต่แทนที่จะสร้างชีวิต…
‎(430 องศาเซลเซียส)
‎คาร์บอนนี้ถูกหลอมเข้าไปในเปลือกดาว
‎บนโลกที่ถูกแสงดาวแผดเผา
‎ในขณะเดียวกัน ห่างออกไปจากดวงอาทิตย์ที่สุด ‎ในระบบสุริยะ
‎อุณหภูมิหนาวยะเยือกของเนปจูน
‎ทำให้คาร์บอนกับไฮโดรเจน ‎ผนึกกันเป็นกลุ่มก๊าซมีเทน
‎แก๊สที่ทำให้หายใจไม่ออกนี้ ‎เป็นที่มาของสีฟ้าสดใสของมัน
‎และแม้แต่บนดาวอังคาร
‎ดาวเคราะห์ที่มี ‎องค์ประกอบเหมือนโลกทุกประการ
‎แต่เนื่องจากขาดชั้นบรรยากาศ ‎ที่อุดมไปด้วยออกซิเจน
‎สิ่งมีชีวิตซับซ้อนจึงไม่สามารถอยู่รอดที่นี่ได้
‎มีเพียงบนโลกเท่านั้น ‎ที่สภาพแวดล้อมเหมาะสมพอดี
‎แต่แม้กระทั่งที่นี่
‎การแย่งชิงธาตุก็ดุเดือด
‎และภัยร้าย…
‎ไม่เคยอยู่ไกล
‎โชคดีที่สเตลล่าชำนาญด้านเล่นซ่อนแอบ
‎ตอนนี้ยังปลอดภัย
‎สเตลล่าต้องเผชิญกับเรื่องท้าทายที่สุดในชีวิต
‎การกลับไปยังแนวปะการังเกรตแบร์ริเออร์รีฟ
‎และเกาะบ้านเกิด
‎เพื่อวางไข่ในหลุมทราย
‎แต่การใช้ทั้งชีวิตท่องไปในมหาสมุทร
‎แปลว่าตอนนี้มันอยู่ไกลบ้าน 2,000 กิโลเมตร
‎วิธีการหาทางกลับบ้านของสเตลล่า
‎ถือเป็นหนึ่งในสิ่งมหัศจรรย์ของโลกธรรมชาติ
‎ลึกลงไปในโลก
‎แกนโลกของเราสร้างสนามแม่เหล็ก
‎ซึ่งทำให้แต่ละที่บนพื้นผิว ‎มีสัญญาณแม่เหล็กที่เป็นเอกลักษณ์
‎เมื่อมันฟักไข่ออกมา
‎สัญญาณที่เกาะของมันถูกฝังเข้าไปในสมอง
‎และเพื่อหาทางกลับไป
‎มันก็ต้องพึ่งพาธาตุเคมีอีกชนิดหนึ่ง
‎ธาตุที่เชื่อมต่อตัวมันเข้ากับแกนโลก
‎ธาตุที่จะถูกสร้างขึ้นมายามดาวฤกษ์ดับเท่านั้น
‎ในบริเวณใกล้เคียงของกาแล็กซี
‎เมื่อสองล้านห้าแสนปีที่แล้ว
‎เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในแกนดาวยักษ์
‎ทั้งชีวิตของมัน ‎ขับเคลื่อนด้วยปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชั่น
‎พลังงานที่ถูกปล่อยออกมานั้น
‎สร้างธาตุที่หนักขึ้นเรื่อยๆ
‎จนกระทั่งแกนดาวร้อนมาก
‎จนมันเริ่มสร้าง
‎เหล็ก
‎ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงขั้นพื้นฐาน
‎เพราะการสร้างเหล็กไม่ปล่อยพลังงานออกมา
‎แต่ใช้อย่างเดียว
‎เมื่อมีการผลิตโลหะนี้มากขึ้น
‎มันก็แพร่กระจายไปทั่วแกน เหมือนโรคร้าย
‎กลืนกินความร้อนของดาว
‎บีบอัดมัน
‎เมื่อไม่มีแหล่งความร้อนคอยค้ำจุน
‎ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป
‎ดาวดวงนี้จึงหมดอนาคต
‎การระเบิดที่ตามมา ‎เจิดจ้าเทียบเท่าดวงอาทิตย์หมื่นล้านดวง
‎ปรากฏการณ์ซูเปอร์โนวา ‎ที่ขับเคลื่อนฝุ่นที่อุดมไปด้วยเหล็กข้ามกาแล็กซี
‎มาจนถึงดาวโลกของเรา
‎และแม้แต่ตอนนี้
‎ก็ยังมีละอองดาวร่วงลงมา ‎สู่ชั้นบรรยากาศโลกวันละ 100 ตัน
‎บางส่วนหลงเหลือมาจากตอนที่ระบบสุริยะก่อตัว
‎บางส่วนถูกพัดพามาจากซูเปอร์โนวาไกลโพ้น
‎สายเชื่อมโดยตรง ‎ระหว่างโลกของเรากับดวงดาว
‎และธาตุเหล็กในละอองนี้เอง
‎ที่ช่วยให้สเตลล่ารู้ทางกลับบ้าน
‎เพราะลึกลงไปในสมองมัน
‎คาดว่ามีเซลล์พิเศษที่ด้านในมีผลึกแมกนีไทต์
‎แร่ที่อุดมไปด้วยเหล็ก ‎ซึ่งเรียงตัวกันตามสนามแม่เหล็กของโลก
‎เข็มทิศ
‎ที่ชี้มันไปในทางที่ถูกต้อง
‎ทำให้สเตลล่าหาลายนิ้วมือ ‎ของสนามแม่เหล็กที่เป็นเอกลักษณ์ของบ้านได้
‎ดังนั้นธาตุที่หลอมขึ้นในใจกลางซูเปอร์โนวา…
‎ตอนนี้จะนำทางมันข้าม ‎มหาสมุทรไร้รูปร่างไกลหลายกิโลเมตร
‎กลับไปยังเกาะ…
‎บ้านเกิดของมัน
‎แต่สัตว์ตัวอื่นก็มีทักษะ ‎ใช้แม่เหล็กนำทางกลับบ้านเช่นกัน
‎ฉลามเสือก็มี
‎และมันกำลังพาทั้งคู่กลับไปที่เกาะเดียวกัน
‎เพราะในช่วงสองสามเดือนของทุกปี
‎เต่าตัวเมียหลายพันตัวจะมาวางไข่ที่นี่
‎มันเป็นแหล่งรวมเต่าตนุจำนวนมากที่สุด
‎บนโลกใบนี้
‎และเมื่อมันเข้าใกล้ฝั่ง
‎ฉลามก็เริ่มหากิน
‎สเตลล่าต้องรอจังหวะที่เหมาะสม
‎ต้องรอโอกาส
‎เพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตี
‎เมื่อพ้นอันตรายแล้ว
‎มันจึงได้ว่ายขึ้นฝั่งในที่สุด
‎หลังจากการเดินทางครั้งยิ่งใหญ่
‎สเตลล่าคลานขึ้นมาบนหาดทราย
‎ที่ได้สัมผัสเป็นครั้งสุดท้ายเมื่อแรกเกิด
‎ธาตุที่มันเก็บสะสมมาทั้งชีวิต…
‎ถูกส่งต่อสู่ผืนทรายอย่างปลอดภัยแล้ว
‎ภารกิจของสเตลล่าเสร็จสิ้น
‎และมันกลับสู่ท้องทะเล…
‎เพื่อเริ่มเก็บเกี่ยวละอองดาวอีกครั้ง
‎วงจรชีวิตมัน…
‎สะท้อนวัฏจักรที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
‎ชีวิตและความตายของดวงดาว
‎เพราะไกลออกไปในกาแล็กซี
‎ฝุ่นผงจากซูเปอร์โนวานับจำนวนไม่ถ้วน
‎มารวมตัวกันกลายเป็นเนบิวลายักษ์
‎กลุ่มเมฆหมอกละอองดาวที่แผ่ไกลหลายสิบปีแสง
‎และลึกลงไปข้างในคือที่ที่ดาวรุ่นต่อไป
‎กำลังเริ่มก่อตัว
‎เรียกว่าจานดาวเคราะห์ก่อนเกิด
‎มันเหมือนไข่คอสมิกขนาดมหึมา
‎แต่ละใบใหญ่กว่าระบบสุริยะของเรา
‎ภายในเปลือกที่ทำจากแก๊สมีประจุ
‎แรงโน้มถ่วงกำลังดึงละอองดาวเข้าหากัน
‎และละอองดาวในไข่ของสเตลล่า…
‎ก็เริ่มจะก่อตัวเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาเช่นกัน
‎ขณะที่ธาตุที่มันเก็บรวบรวมมาถูกแปรสภาพ…
‎กลายเป็นตัวที่ชักจะคล้าย ‎กับสิ่งมีชีวิตจิ๋วเข้าไปทุกที
‎และภายในจานดาวเคราะห์ก่อนเกิด
‎แก๊สอย่างเช่นไฮโดรเจนกับฮีเลียม…
‎เป็นอาหารให้กับดาวฤกษ์ในระยะฟักตัว
‎และสิ่งที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นตัวอ่อน…
‎บัดนี้เป็นเต่าน้อย
‎มีกระดอง ขาทรงพาย และจะงอยปาก
‎องค์ประกอบที่ถูกนำมาดัดแปลงใหม่…
‎เพื่อวิถีชีวิตในทะเล
‎ในจานดาวเคราะห์ก่อนเกิด
‎พัฒนาการของดาวฤกษ์ดวงใหม่นี้ ‎ก็ใกล้เสร็จสมบูรณ์เช่นกัน
‎ถือกำเนิดขึ้นมาใหม่ ‎จากเถ้าธุลีของดาวรุ่นก่อนๆ
‎ตอนนี้แสงของมันเผยให้เห็น ‎ครอบครัวดาวเคราะห์ที่กำลังก่อตัวขึ้นในวงโคจร
‎โลกใบใหม่
‎ที่อาจมีสภาพเอื้อต่อสิ่งมีชีวิตด้วยก็ได้
‎และใต้ผืนทราย
‎ละอองดาวเดียวกัน
‎ที่ตกทอดกันมาจากรุ่นสู่รุ่นของดวงดาวและเต่า
‎จะเริ่มต้นการเดินทางอีกครั้ง
‎ทุกชีวิตใหม่
‎เชื่อมต่อโดยตรงกับจุดเริ่มต้นของจักรวาล
‎ทุกเรื่องราวใหม่ๆ ‎เริ่มต้นที่จุดจบของเรื่องราวก่อนหน้า
‎และเรื่องราวปริศนาจักรวาลของเรา ‎จะดำเนินต่อไป
‎ด้วยทรัพยากรอันมีค่าที่สุดของโลก
‎น้ำ
‎และครอบครัวช้างที่ทำภารกิจเสี่ยงเพื่อตามหาน้ำ
‎การเดินทางของมันนั้นน่าทึ่ง
‎ไม่แพ้การเดินทางของน้ำข้ามห้วงอวกาศ
‎มาสู่โลกของเรา
‎แต่ทำไมโลกถึงเป็นดาวดวงเดียวในระบบสุริยะ
‎ที่มีน้ำเหลวปกคลุมพื้นผิวล่ะ
‎แล้วทำไมมันถึงจำเป็นต่อชีวิตนัก
‎คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล