1
00:00:14,080 --> 00:00:18,640
‎(ซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)

2
00:00:25,320 --> 00:00:27,920
‎ชีวิตของสิ่งมีชีวิตทุกตัวบนโลก…

3
00:00:31,360 --> 00:00:32,240
‎มีเสียงสะท้อน…

4
00:00:35,120 --> 00:00:38,880
‎จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อเนิ่นนานมาแล้ว

5
00:00:43,680 --> 00:00:45,600
‎เหตุการณ์ที่ยิ่งใหญ่เหนือจินตนาการ…

6
00:00:47,920 --> 00:00:49,280
‎และความงดงามสาหัส…

7
00:00:51,440 --> 00:00:54,240
‎ซึ่งเชื่อมต่อสิ่งมีชีวิตทั้งมวล

8
00:00:56,080 --> 00:00:58,760
‎ทุกการกระทำและการตัดสินใจ

9
00:00:59,440 --> 00:01:00,920
‎ทุกจังหวะหัวใจ

10
00:01:02,920 --> 00:01:05,720
‎เข้ากับเรื่องราวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เคยเล่าขาน

11
00:01:07,760 --> 00:01:12,400
‎นี่คือเรื่องราว
‎ที่ใช้เวลาสร้างนาน 13,800 ล้านปี

12
00:01:14,680 --> 00:01:17,160
‎อันซึ่งดวงดาวนับพันล้านดวง

13
00:01:18,240 --> 00:01:20,040
‎และโลกนับพันล้านแห่ง…

14
00:01:22,240 --> 00:01:23,360
‎ตั้งอยู่

15
00:01:24,560 --> 00:01:25,440
‎และดับสูญ

16
00:01:28,120 --> 00:01:30,960
‎เพื่อสร้างดาวเคราะห์ดวงเดียวที่เรารู้จัก

17
00:01:32,200 --> 00:01:34,880
‎ว่าเป็นบ้านเกิดของชีวิต

18
00:01:39,200 --> 00:01:41,160
‎จากละอองดาวที่สร้างเรา…

19
00:01:43,440 --> 00:01:46,640
‎ไปจนถึงวัตถุดิบคอสมิกที่ค้ำจุนเรา…

20
00:01:52,880 --> 00:01:56,400
‎และแสงดาวที่ให้พลังงานกับทุกสิ่ง

21
00:01:57,960 --> 00:02:03,360
‎นี่คือเรื่องราวของจักรวาลเรา

22
00:02:28,000 --> 00:02:32,480
‎(ไล่ล่าแสงดาว)

23
00:02:39,560 --> 00:02:41,240
‎แอฟริกาตะวันออก

24
00:02:41,960 --> 00:02:45,800
‎(เซเรนเกติ ประเทศแทนซาเนีย)

25
00:02:46,240 --> 00:02:50,880
‎ดินแดนที่สิ่งมีชีวิตเชื่อมต่อกับจักรวาลมากที่สุด

26
00:02:55,000 --> 00:02:57,280
‎แล้วก็มีนักล่าที่พิเศษมาก…

27
00:03:00,400 --> 00:03:02,640
‎ชื่อวาชินี

28
00:03:06,000 --> 00:03:10,320
‎ชีวิตของเสือชีตาห์
‎มีแต่การหาอาหารอย่างไม่มีวันจบสิ้น

29
00:03:12,320 --> 00:03:13,920
‎เพื่อพลังงานที่สำคัญต่อชีวิต

30
00:03:16,120 --> 00:03:21,400
‎และนี่เป็นสถานที่หาอาหาร
‎ที่ยากที่สุดแห่งหนึ่งในโลกสำหรับนักล่า

31
00:03:31,000 --> 00:03:34,240
‎แสงแดดร้อนระอุได้ขับไล่แทบจะทุกอย่าง

32
00:03:34,320 --> 00:03:36,600
‎ออกไปจากทุ่งแห้งแล้งแห่งนี้

33
00:03:42,800 --> 00:03:47,120
‎สิ่งมีชีวิตที่ยังอยู่ต่างต้องดิ้นรนเพื่อเอาตัวรอด

34
00:03:51,480 --> 00:03:53,800
‎สิ่งเดียวที่วาชินีสนใจ

35
00:03:57,360 --> 00:03:59,560
‎สิ่งเดียวที่ขับเคลื่อนมัน

36
00:04:03,000 --> 00:04:04,080
‎คือความหิว

37
00:04:07,800 --> 00:04:10,800
‎สัญชาตญาณที่เรียบง่ายนี้

38
00:04:10,880 --> 00:04:14,800
‎เกิดจากความผูกพันลึกซึ้งที่มันมีกับสิ่งรอบตัว

39
00:04:15,520 --> 00:04:18,680
‎ซึ่งแผ่ไปไกลกว่าเซเรนเกติ

40
00:04:19,280 --> 00:04:20,840
‎ไกลกว่าโลก

41
00:04:22,000 --> 00:04:23,640
‎สู่จักรวาล

42
00:04:29,720 --> 00:04:31,800
‎ทุกเซลล์ในร่างกายของวาชินี…

43
00:04:34,160 --> 00:04:36,800
‎เชื่อมต่อกับกระแสพลังงานโบราณ…

44
00:04:39,920 --> 00:04:44,240
‎เชื่อมโยงชีวิตของมันเข้ากับแกนดาวฤกษ์

45
00:04:49,840 --> 00:04:53,800
‎กระแสต่อเนื่องนี้แผ่ขยายไปจนสุดขอบจักรวาล…

46
00:04:58,240 --> 00:05:02,360
‎และย้อนกลับไปถึง 13,800 ล้านปี

47
00:05:13,200 --> 00:05:18,280
‎พลังงานโบราณที่มีมา
‎ตั้งแต่กำเนิดจักรวาลของเรา

48
00:05:20,120 --> 00:05:21,480
‎ให้พลังงานกับทุกสิ่ง

49
00:05:23,200 --> 00:05:24,480
‎ดาวเคราะห์ทุกดวง

50
00:05:26,320 --> 00:05:27,280
‎ดาวฤกษ์ทั้งหมด

51
00:05:30,480 --> 00:05:31,400
‎ชีวิตทั้งมวล

52
00:05:40,200 --> 00:05:42,840
‎วาชินีกำลังออกล่าหาพลังงาน

53
00:05:46,080 --> 00:05:47,640
‎แต่ไม่ใช่เพื่อตัวเองเท่านั้น

54
00:05:49,440 --> 00:05:52,160
‎มันมีลูกวัยห้าเดือนสองตัว

55
00:05:53,800 --> 00:05:56,880
‎จึงจำเป็นต้องหาเลี้ยงครอบครัวที่หิวโหย

56
00:06:04,400 --> 00:06:07,520
‎นี่เป็นฤดูแล้ง อาหารหายาก

57
00:06:08,920 --> 00:06:12,000
‎แต่ทว่าพลังงานนั้นมีมากมายเหลือเฟือ

58
00:06:15,920 --> 00:06:18,320
‎มันแค่ชัดเจนจนคาดไม่ถึง

59
00:06:21,280 --> 00:06:25,840
‎วัตถุที่ใหญ่ที่สุด สว่างที่สุด
‎และร้อนที่สุดในระบบสุริยะของเรา

60
00:06:28,240 --> 00:06:29,400
‎ดวงอาทิตย์

61
00:06:41,240 --> 00:06:45,840
‎พลาสมาร้อนระอุวงใหญ่ปะทุขึ้นมาจากพื้นผิว

62
00:06:51,960 --> 00:06:54,720
‎ดวงอาทิตย์ของเราปล่อยพลังงาน

63
00:06:54,800 --> 00:06:58,960
‎เทียบเท่าระเบิดอะตอม
‎4.5 ล้านล้านลูกตลอดทุกวินาที

64
00:07:01,560 --> 00:07:04,800
‎ในหนึ่งชั่วโมง
‎มันส่งพลังงานมายังดาวเคราะห์ของเรา

65
00:07:04,880 --> 00:07:08,280
‎มากกว่าที่โลกทั้งใบบริโภคใช้ตลอดทั้งปี

66
00:07:12,520 --> 00:07:16,680
‎แต่ถึงแม้ลูกบอลไฟก้อนมหึมานี้จะน่าประทับใจ

67
00:07:18,680 --> 00:07:21,520
‎วาชินีก็กินแสงอาทิตย์ไม่ได้

68
00:07:23,760 --> 00:07:26,320
‎มันกินแต่สิ่งที่วิ่งได้

69
00:07:29,280 --> 00:07:30,640
‎อย่างละมั่ง

70
00:07:38,760 --> 00:07:41,680
‎ขนลายจุดช่วยพรางตัว

71
00:07:42,480 --> 00:07:44,760
‎จำเป็นต่อการแอบย่องตามเหยื่อ

72
00:07:58,200 --> 00:07:59,840
‎เนื่องจากมีที่หลบไม่มาก

73
00:08:01,200 --> 00:08:03,640
‎มันจึงไม่สามารถเข้าไปใกล้กว่านี้ได้

74
00:08:15,640 --> 00:08:19,280
‎โชคดีที่วาชินีพอจะมีกลยุทธ์อยู่บ้าง

75
00:08:26,280 --> 00:08:29,800
‎เสือชีตาห์เป็นสัตว์ที่วิ่งเร็วที่สุดบนบก

76
00:08:32,160 --> 00:08:35,480
‎สามารถเร่งความเร็ว
‎จาก 0 ถึง 100 ได้ภายในสามวินาที

77
00:08:37,440 --> 00:08:40,800
‎แต่ละมั่งก็วิ่งเร็วเกือบไม่แพ้กัน

78
00:08:45,080 --> 00:08:47,280
‎วาชินีใช้พลังงานไปมาก

79
00:08:59,960 --> 00:09:01,280
‎แต่คว้าน้ำเหลว

80
00:09:05,400 --> 00:09:09,160
‎เสือชีตาห์ที่โตเต็มวัย
‎อยู่ได้นานกว่าสัปดาห์โดยไม่ต้องกินอาหาร

81
00:09:12,600 --> 00:09:17,120
‎แต่ลูกเสือชีตาห์อยู่ได้ไม่เกินสองสามวัน

82
00:09:24,080 --> 00:09:29,360
‎และเจ้าคู่นี้ก็หิวขึ้นเรื่อยๆ

83
00:09:31,720 --> 00:09:36,240
‎(24 ชั่วโมงหลังอาหารมื้อล่าสุด)

84
00:09:37,840 --> 00:09:41,160
‎การล่าสัตว์ด้วยความเร็วสูงนั้นเปลืองพลังงาน

85
00:09:43,200 --> 00:09:46,480
‎พลังงานสำรองของวาชินีต่ำจนถึงขีดอันตราย

86
00:09:50,680 --> 00:09:54,200
‎ต้องรออีกหลายชั่วโมงกว่ามันจะมีแรงออกล่าอีก

87
00:10:00,200 --> 00:10:04,120
‎วาชินีกับลูกๆ อ่อนระโหยโรยแรง

88
00:10:22,040 --> 00:10:25,400
‎สัตว์ทั่วโลกต่อสู้ศึกเดียวกันนี้ต่อเนื่อง

89
00:10:26,480 --> 00:10:27,760
‎ระหว่างการบริโภค…

90
00:10:31,320 --> 00:10:32,800
‎และใช้พลังงาน

91
00:10:38,160 --> 00:10:40,000
‎ไม่ว่าจะใช้กลยุทธ์อะไร

92
00:10:40,080 --> 00:10:41,960
‎เร็วหรือช้า

93
00:10:47,080 --> 00:10:50,000
‎ก็ไม่สามารถรับประกันมื้อต่อไปได้

94
00:10:59,280 --> 00:11:03,640
‎ความหิวเป็นสิ่งที่ทุกชีวิตล้วนต้องเอาชนะให้ได้

95
00:11:04,800 --> 00:11:08,640
‎(30 ชั่วโมงหลังอาหารมื้อล่าสุด)

96
00:11:12,600 --> 00:11:15,080
‎หลังได้พักผ่อนจากการไล่ล่าครั้งก่อน

97
00:11:15,920 --> 00:11:18,760
‎วาชินีออกมองหาโอกาสใหม่

98
00:11:22,920 --> 00:11:24,600
‎เหมือนแม่ชีตาห์ทุกตัว

99
00:11:26,040 --> 00:11:27,920
‎มันต้องเลี้ยงลูกเอง

100
00:11:31,680 --> 00:11:33,600
‎หากจะให้ลูกน้อยกินอิ่ม

101
00:11:34,320 --> 00:11:36,560
‎มันก็ควรจะฆ่าเหยื่อได้ทุกวัน

102
00:11:38,240 --> 00:11:40,920
‎แต่มันต้องใช้เวลาพักฟื้นนานมาก

103
00:11:42,240 --> 00:11:44,080
‎จนตอนนี้ตะวันกำลังตกดิน

104
00:11:53,720 --> 00:11:55,280
‎ขณะที่แสงสว่างจางหายไป

105
00:11:56,480 --> 00:11:58,760
‎ความหวังที่ครอบครัวนี้จะได้กินอาหารก็เช่นกัน

106
00:12:05,880 --> 00:12:07,360
‎เมื่อโลกหมุนไป

107
00:12:09,960 --> 00:12:12,680
‎เซเรนเกติหันหนีดวงอาทิตย์

108
00:12:13,920 --> 00:12:15,320
‎เข้าหาความมืดมิด

109
00:12:21,520 --> 00:12:25,040
‎ถือเป็นเครื่องเตือนใจอันทรงพลังยิ่ง
‎ว่าชีวิตมีความเชื่อมโยงกับดวงอาทิตย์

110
00:12:29,200 --> 00:12:32,840
‎เรื่องราวของเราคือเรื่องราวของดวงอาทิตย์

111
00:12:35,160 --> 00:12:36,560
‎นานมาแล้ว…

112
00:12:39,760 --> 00:12:44,440
‎ระบบสุริยะของเรา
‎หนาวเหน็บและมืดมนยิ่งกว่าทุกวันนี้

113
00:12:52,680 --> 00:12:56,800
‎(4,600 ล้านปีก่อน)

114
00:12:56,880 --> 00:13:01,960
‎แต่นี่กลับเป็นสภาพแวดล้อม
‎ที่เหมาะสมแก่การบังเกิดขึ้นของดาวฤกษ์

115
00:13:05,200 --> 00:13:08,120
‎เมื่ออุณหภูมิลดลงต่ำเกือบถึงศูนย์สัมบูรณ์

116
00:13:08,640 --> 00:13:11,960
‎แรงโน้มถ่วงเริ่มดึงละอองและแก๊สเข้าหากัน

117
00:13:14,240 --> 00:13:15,760
‎กลายเป็นเมฆก้อนมโหฬาร

118
00:13:22,880 --> 00:13:24,720
‎เมฆถล่มเข้าหาตัวเอง

119
00:13:24,800 --> 00:13:28,240
‎บีบอัดจนเป็นก้อนแก๊สร้อนเรืองแสง

120
00:13:32,240 --> 00:13:33,600
‎ดาวเกิดใหม่

121
00:13:40,880 --> 00:13:45,760
‎เช่นเดียวกันกับวาชินี
‎ดาวแรกเกิดดวงนี้หิวโหย

122
00:13:48,000 --> 00:13:51,320
‎มันดูดแก๊สเข้าไปมากจนสสารร้อน

123
00:13:52,360 --> 00:13:54,760
‎พุ่งออกมาจากขั้วดาวทั้งสองฝั่ง

124
00:13:56,280 --> 00:13:59,400
‎ไกลออกไปในอวกาศถึงหลายปีแสง

125
00:14:02,280 --> 00:14:08,320
‎ดาวแรกเกิดนี้เติบโตขึ้นเรื่อยๆ นาน 30 ล้านปี

126
00:14:19,440 --> 00:14:20,680
‎จนในที่สุด

127
00:14:21,880 --> 00:14:26,480
‎ก็ร้อนมากพอที่จะสร้างพลังงานได้ด้วยตัวเอง

128
00:14:29,360 --> 00:14:30,560
‎ดวงอาทิตย์ของเรา

129
00:14:33,280 --> 00:14:37,160
‎บัดนี้มันได้ทอแสงเรืองรอง
‎อย่างสว่างไสวและต่อเนื่อง…

130
00:14:39,200 --> 00:14:41,640
‎มานาน 4,600 ล้านปีแล้ว

131
00:14:47,400 --> 00:14:51,960
‎นี่เป็นเพียงดาวฤกษ์ดวงเดียว
‎ในกาแล็กซีที่มีดาวฤกษ์นับพันล้านดวง

132
00:14:57,360 --> 00:15:00,760
‎ถึงกระนั้น มันเป็นดวงที่พิเศษที่สุด

133
00:15:03,120 --> 00:15:06,160
‎เพราะนี่เป็นดวงที่ให้ความร้อนและแสงสว่าง…

134
00:15:08,440 --> 00:15:11,240
‎แก่ดาวเคราะห์ที่มีชีวิตชีวาอย่างยิ่งดวงนี้

135
00:15:16,000 --> 00:15:20,920
‎(42 ชั่วโมงหลังอาหารมื้อล่าสุด)

136
00:15:23,680 --> 00:15:27,760
‎สิ่งมีชีวิตทุกตัวในเซเรนเกติ
‎พึ่งพาพลังงานจากดวงอาทิตย์

137
00:15:29,800 --> 00:15:34,080
‎ลูกของวาชินีหมดเรี่ยวแรง ยิ่งกว่าหิวโซ

138
00:15:35,160 --> 00:15:37,280
‎มันต้องได้กินวันนี้

139
00:15:39,000 --> 00:15:44,440
‎แต่เช้านี้วาชินีมีให้แค่เพียง
‎ความรักอ่อนละมุนอันล้ำค่าเท่านั้น

140
00:15:45,800 --> 00:15:47,960
‎ในดินแดนที่แห้งแล้งแห่งนี้

141
00:15:48,040 --> 00:15:50,280
‎ดวงอาทิตย์ของเราทั้งมอบให้

142
00:15:51,000 --> 00:15:52,560
‎และพรากจาก

143
00:15:53,640 --> 00:15:57,280
‎พลังที่รุนแรงของมันคือสิ่งที่ชีวิตต้องการ

144
00:15:58,320 --> 00:16:02,280
‎แต่มันก็มีอำนาจที่จะทำลายเช่นกัน

145
00:16:06,600 --> 00:16:12,320
‎มันไม่เคยง่ายอยู่แล้ว
‎ที่ต้องใช้ชีวิตอยู่ใกล้เตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ยักษ์

146
00:16:21,280 --> 00:16:24,160
‎หากจะทำความเข้าใจ
‎แหล่งของความร้อนเกินต้านนี้ได้

147
00:16:25,360 --> 00:16:28,040
‎เราต้องมองเข้าไปในไฟนรก

148
00:16:37,240 --> 00:16:40,240
‎ใต้ชั้นนอกที่เป็นพลาสมาเดือดปุดๆ

149
00:16:45,960 --> 00:16:50,120
‎ลึกลงไป 650,000 กิโลเมตร…

150
00:16:54,920 --> 00:16:57,120
‎ถึงแกนของดวงอาทิตย์เรา

151
00:17:00,840 --> 00:17:05,000
‎แกนกลางของดาวฤกษ์เราอาจดูสงบผิดคาด

152
00:17:07,040 --> 00:17:10,880
‎แต่ในระดับอะตอม ที่นี่วุ่นวายโกลาหล

153
00:17:14,360 --> 00:17:18,440
‎นี่คือจุดที่ร้อนที่สุดในระบบสุริยะของเรา

154
00:17:21,000 --> 00:17:24,640
‎อุณหภูมิในนี้สูงถึง 15 ล้านองศาเซลเซียส

155
00:17:27,640 --> 00:17:32,200
‎เป็นสภาวะที่เหมาะสมสำหรับ
‎ปฏิกิริยาที่แทบไม่อาจเกิดขึ้นที่อื่นใดได้

156
00:17:36,600 --> 00:17:39,560
‎อะตอมพุ่งชนกันด้วยความเร็วสูงและหลอมรวมกัน

157
00:17:45,160 --> 00:17:47,320
‎ทำให้ปลดปล่อยพลังงานบริสุทธิ์ออกมา

158
00:17:54,760 --> 00:17:59,040
‎กระบวนการนี้เรียกว่านิวเคลียร์ฟิวชั่น

159
00:17:59,880 --> 00:18:02,600
‎ซึ่งเป็นปฏิกิริยาที่ทำให้ดวงอาทิตย์สว่างไสว

160
00:18:06,480 --> 00:18:11,120
‎อันที่จริงแล้ว มันเป็นแรงขับเคลื่อน
‎ดาวฤกษ์ทุกดวงในจักรวาลของเรา

161
00:18:15,200 --> 00:18:20,320
‎พลังงานนี้ที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากดาวฤกษ์
‎มีต้นกำเนิดเมื่อจุดเริ่มต้นกาลเวลา

162
00:18:25,480 --> 00:18:27,760
‎ตอนที่ยังไม่มีสสาร

163
00:18:27,840 --> 00:18:32,080
‎และทั่วทั้งจักรวาลมีเพียงพลังงานเท่านั้น

164
00:18:35,120 --> 00:18:39,000
‎และพลังงานทั้งหมดนั้น
‎ยังคงอยู่ในจักรวาลเราถึงปัจจุบัน

165
00:18:46,600 --> 00:18:48,440
‎เมื่อแสงอาทิตย์กระทบกับเซเรนเกติ

166
00:18:49,880 --> 00:18:53,280
‎พลังงานที่ไหลเวียนมานาน 13,800 ล้านปี

167
00:18:54,880 --> 00:18:58,360
‎หาทางไปถึงวาชินีกับลูกๆ

168
00:18:59,040 --> 00:19:03,240
‎และเดินทางต่อไปในสภาพแวดล้อมของมัน

169
00:19:04,880 --> 00:19:08,080
‎มันไม่เคยถูกสร้างขึ้นหรือทำลาย

170
00:19:09,000 --> 00:19:12,840
‎เพียงแค่แปรเปลี่ยนไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

171
00:19:13,720 --> 00:19:18,840
‎แต่วาชินีกับลูกๆ
‎เข้าถึงพลังงานนี้ได้ในรูปแบบเดียวเท่านั้น

172
00:19:23,560 --> 00:19:24,720
‎เนื้อ

173
00:19:33,800 --> 00:19:36,520
‎และที่นี่มีนักล่าคู่แข่ง

174
00:19:39,200 --> 00:19:42,120
‎ที่สามารถแย่งทั้งอาหาร

175
00:19:42,200 --> 00:19:43,480
‎และพรากลูกของมันไปได้

176
00:19:58,080 --> 00:19:59,960
‎ถ้าพวกมันไม่ได้กินอาหารเร็วๆ นี้

177
00:20:01,000 --> 00:20:02,600
‎ก็จะต้องตายอยู่ดี

178
00:20:23,480 --> 00:20:26,560
‎อาจเป็นแค่ของว่างชิ้นน้อย
‎แต่หลังอดอยากมาสองวัน

179
00:20:27,080 --> 00:20:28,480
‎มันก็พอประทังชีวิต

180
00:20:32,480 --> 00:20:35,840
‎แต่อาหารที่เสือชีตาห์ล่ามาได้
‎กว่า 10% จะถูกขโมยไป

181
00:20:40,280 --> 00:20:44,040
‎วาชินีต้องปกป้องพลังงานทั้งหมดที่หามาได้

182
00:20:47,840 --> 00:20:50,040
‎เพราะในยามที่พลังงานหายาก

183
00:20:50,720 --> 00:20:53,400
‎คู่แข่งก็ปากกัดตีนถีบ

184
00:20:57,080 --> 00:21:01,320
‎วาชินีต้องดิ้นรนเพื่อความอยู่รอด
‎ของตัวเองและครอบครัว

185
00:21:01,400 --> 00:21:03,440
‎วันแล้ววันเล่า

186
00:21:06,040 --> 00:21:07,840
‎เดือนแล้วเดือนเล่า

187
00:21:17,880 --> 00:21:21,520
‎ทุกมื้อ ต้องต่อสู้ช่วงชิงมา

188
00:21:27,320 --> 00:21:30,520
‎ในศึกระหว่างการใช้และการหาพลังงาน

189
00:21:32,560 --> 00:21:35,200
‎วาชินีทำได้แค่คืนทุน

190
00:21:40,400 --> 00:21:45,600
‎ฤดูแล้งในเซเรนเกติ
‎ถูกนิยามด้วยความหิวโหยต่อเนื่อง

191
00:21:52,040 --> 00:21:53,840
‎แต่ความเปลี่ยนแปลงอยู่ในอากาศ

192
00:21:55,560 --> 00:22:00,880
‎ความร้อนของดวงอาทิตย์
‎ได้ดึงเอาความชื้นอันน้อยนิดที่มีขึ้นสู่ท้องฟ้า

193
00:22:05,080 --> 00:22:06,560
‎และอะไรที่มีขึ้น…

194
00:22:07,880 --> 00:22:11,120
‎ก็ต้องมีลงเข้าสักวัน

195
00:22:14,680 --> 00:22:17,440
‎ฝนตกไปทั่วทั้งทุ่งหญ้า

196
00:22:18,360 --> 00:22:20,880
‎นำมาซึ่งจุดสิ้นสุดของฤดูแล้ง

197
00:22:26,640 --> 00:22:28,280
‎เมื่อเมฆแหวกออก

198
00:22:29,960 --> 00:22:31,880
‎ประกายความหวังก็ปรากฏขึ้น

199
00:22:44,120 --> 00:22:47,520
‎หญ้าแค่ใบเดียวเลี้ยงวาชินีกับลูกๆ ไม่ได้

200
00:22:49,920 --> 00:22:54,480
‎แต่ลึกลงไปในเซลล์หญ้า
‎มีหนทางบรรเทาความหิวของมัน

201
00:23:06,520 --> 00:23:09,280
‎ในนี้มีโลกที่หลีกเร้นหลบซ่อนอยู่

202
00:23:15,000 --> 00:23:21,600
‎แผ่นเล็กจิ๋วเรียงซ้อนกัน
‎เรียกว่า "กรานา" อาบแสงแดดอุ่นๆ

203
00:23:32,800 --> 00:23:38,040
‎พื้นผิวมันปกคลุมด้วยป่าโปรตีนจิ๋วเก็บแสง

204
00:23:38,880 --> 00:23:42,720
‎ที่เก็บเกี่ยวพลังงาน
‎จากดาวฤกษ์ดวงที่ใกล้เราที่สุด

205
00:23:47,800 --> 00:23:50,720
‎มันอัดแน่นไปด้วยคลอโรฟิลล์สีเขียว

206
00:23:52,400 --> 00:23:55,040
‎ซึ่งดูดซับแสงอาทิตย์

207
00:24:00,000 --> 00:24:02,240
‎ด้วยเวทมนตร์ของการสังเคราะห์แสง

208
00:24:12,640 --> 00:24:15,200
‎น้ำรวมเข้ากับคาร์บอนไดออกไซด์

209
00:24:18,320 --> 00:24:21,560
‎และแสงอาทิตย์ถูกถักทอกลายเป็นน้ำตาล

210
00:24:38,440 --> 00:24:43,320
‎ภายในเวลาไม่กี่วัน
‎ที่ที่เคยแห้งแล้งตอนนี้เขียวขจี

211
00:24:51,480 --> 00:24:55,440
‎ใบหญ้านับพันล้านใบ
‎ดูดซับเอาแสงอาทิตย์ที่มีไม่จำกัด

212
00:25:00,480 --> 00:25:04,960
‎และพลังงานของจักรวาล
‎ถูกนำมาฝังไว้ในภูมิประเทศ

213
00:25:10,400 --> 00:25:11,920
‎มีแค่ปัญหาเดียว

214
00:25:14,480 --> 00:25:17,000
‎เสือชีตาห์กินหญ้าไม่ได้

215
00:25:22,920 --> 00:25:25,800
‎แต่ห่างไกลออกไป ในป่าทางเหนือ

216
00:25:27,080 --> 00:25:31,080
‎มีสัตว์ที่กินหญ้าได้

217
00:25:34,080 --> 00:25:36,080
‎นับหลายแสนตัว

218
00:25:38,880 --> 00:25:40,120
‎วิลเดอบีสต์

219
00:25:43,120 --> 00:25:48,320
‎มันมีปากกว้าง
‎ริมฝีปากยืดหยุ่น และสี่กระเพาะ

220
00:25:49,040 --> 00:25:52,080
‎เหมาะสมสำหรับการกินหญ้าเป็นที่สุด

221
00:26:01,080 --> 00:26:03,880
‎ฝูงยักษ์นี้ย้ายถิ่นอยู่ตลอดเวลา

222
00:26:05,800 --> 00:26:07,640
‎เพื่อตามหาหญ้าอ่อน

223
00:26:11,000 --> 00:26:14,080
‎หากต้องการหญ้า ก็ต้องตามฝนไป

224
00:26:17,800 --> 00:26:19,640
‎เช่นเดียวกับทุกชีวิต มันขับเคลื่อน…

225
00:26:21,240 --> 00:26:22,320
‎ด้วยท้อง

226
00:26:32,000 --> 00:26:34,680
‎แต่ถ้าเซเรนเกติมีกฎหนึ่งข้อ

227
00:26:36,200 --> 00:26:39,320
‎นั่นคืออาหารไม่ใช่ของหาง่าย

228
00:26:48,000 --> 00:26:49,480
‎แม่น้ำมารา

229
00:26:52,120 --> 00:26:55,160
‎ถิ่นอาศัยของจระเข้
‎สายพันธุ์ใหญ่อันดับต้นๆ ของโลก

230
00:26:59,080 --> 00:27:00,840
‎ถือเป็นอุปสรรคใหญ่หลวง

231
00:27:00,920 --> 00:27:04,080
‎ต่อการค้นหาพลังงานชีวิต
‎สำหรับวิลเดอร์บีสต์เหล่านี้

232
00:27:16,160 --> 00:27:17,640
‎ลงไปทางใต้

233
00:27:17,720 --> 00:27:22,400
‎วาชินีใช้ทุกช่วงเวลาที่มี
‎ไปกับการค้นหาของที่กินได้ในทุ่งหญ้า

234
00:27:33,000 --> 00:27:36,000
‎แม้จะอดๆ อยากๆ มานานหกเดือน

235
00:27:37,680 --> 00:27:40,160
‎ลูกของมันตัวหนึ่งได้เติบใหญ่ขึ้น

236
00:27:47,720 --> 00:27:50,920
‎อีกทั้งยังได้เรียนรู้ทักษะการล่าสัตว์อีกด้วย

237
00:27:57,000 --> 00:28:01,400
‎แต่ลูกอีกตัวไม่อยู่ให้ได้เห็นหน้าแล้ว

238
00:28:07,400 --> 00:28:11,080
‎ลูกเสือชีตาห์เพียงแค่ห้าเปอร์เซ็นต์
‎จะมีชีวิตรอดจนโตเต็มวัย

239
00:28:13,680 --> 00:28:17,600
‎ส่วนใหญ่ต้องตายกับเขี้ยวสิงโตและไฮยีนา

240
00:28:25,200 --> 00:28:28,880
‎อนาคตของลูกตัวนี้ไม่แน่นอนแต่อย่างใด

241
00:28:32,880 --> 00:28:36,200
‎แม้ว่าพลังงานจะอยู่ใกล้แค่เอื้อมก็ตาม

242
00:28:42,400 --> 00:28:44,360
‎ฝูงวิลเดอร์บีสต์กรูกันที่ริมแม่น้ำมารา

243
00:28:45,240 --> 00:28:48,160
‎มันไปไหนไม่ได้นอกจากไปข้างหน้า

244
00:28:52,080 --> 00:28:55,160
‎แต่ต้องมีใครกล้าเป็นตัวแรก

245
00:29:34,880 --> 00:29:37,200
‎วิลเดอร์บีสต์หนึ่งล้านห้าแสนตัว

246
00:29:38,040 --> 00:29:40,560
‎ออกเดินทางบนเส้นทางนี้ในแต่ละปี

247
00:29:44,280 --> 00:29:49,000
‎และที่นี่ ศึกการต่อสู้
‎ระหว่างการใช้และการบริโภคพลังงาน…

248
00:29:50,680 --> 00:29:52,680
‎เป็นภาพที่ยิ่งใหญ่น่าตื่นตาตื่นใจ

249
00:30:08,120 --> 00:30:10,840
‎สำหรับตัวที่โชคดีข้ามน้ำไปได้

250
00:30:12,400 --> 00:30:14,000
‎นี่เป็นแค่จุดเริ่มต้น

251
00:30:23,200 --> 00:30:25,880
‎ตอนนี้พวกมันต้องเดินทางไกลหลายร้อยกิโลเมตร

252
00:30:27,800 --> 00:30:29,160
‎หามรุ่งหามค่ำ

253
00:30:30,040 --> 00:30:31,680
‎เป็นเวลานานกว่าสองเดือน

254
00:30:34,200 --> 00:30:36,200
‎เพื่อไปให้ถึงทุ่งหญ้า

255
00:30:48,600 --> 00:30:52,400
‎วาชินีเฝ้ารอวันที่
‎วิลเดอร์บีสต์จะมาถึงอย่างใจจดใจจ่อ

256
00:30:53,920 --> 00:30:56,880
‎แต่ยังมีอีกการเดินทาง

257
00:30:56,960 --> 00:31:00,600
‎ที่สำคัญต่อการอยู่รอดของสัตว์ทั้งสองชนิด

258
00:31:03,840 --> 00:31:08,360
‎เป็นการเดินทางที่ไกล
‎และใช้เวลานานเกินหยั่งถึง

259
00:31:11,640 --> 00:31:17,000
‎และหากปราศจากมันไปแล้ว
‎สัตว์ทุกตัวที่เซเรนเกติจะต้องอดตาย

260
00:31:24,200 --> 00:31:26,200
‎ในแกนกลางดวงอาทิตย์ของเรา

261
00:31:26,280 --> 00:31:28,720
‎ขณะที่อะตอมพุ่งชนและหลอมรวมกัน

262
00:31:29,360 --> 00:31:31,600
‎โฟตอนจะถูกปล่อยออกมา

263
00:31:32,800 --> 00:31:34,360
‎และยิงออกไปข้างนอก

264
00:31:38,800 --> 00:31:44,000
‎พลังงานจากแสงเม็ดเล็กๆ นี้ไร้มวล

265
00:31:44,080 --> 00:31:46,080
‎และเดินทางด้วยความเร็วแสง

266
00:31:47,800 --> 00:31:51,080
‎แต่ภายในแกนกลางที่หนาทึบเหลือเชื่อนี้

267
00:31:51,160 --> 00:31:55,240
‎มันถูกจำกัด ถูกดูดซับ เด้งกระจัดกระจาย

268
00:31:58,200 --> 00:32:03,960
‎เส้นทางที่ปกติจะใช้เวลาแค่สองวินาที
‎อาจกินเวลานานหลายล้านปี

269
00:32:10,960 --> 00:32:15,080
‎มันเป็นการดิ้นรนที่ดูทรมานอย่างน่าเหลือเชื่อ
‎เพื่อหนีออกมาจากดวงอาทิตย์

270
00:32:20,000 --> 00:32:23,520
‎แต่ทีละน้อย โฟตอนก็ค่อยๆ พุ่งออกมา

271
00:32:25,200 --> 00:32:27,680
‎ฝ่าขึ้นไป ผ่านชั้นต่างๆ ของดวงอาทิตย์

272
00:32:29,640 --> 00:32:31,880
‎ไปยังพื้นผิวร้อนระอุ

273
00:32:34,480 --> 00:32:37,200
‎ที่ซึ่งมันจะเป็นอิสระในที่สุด

274
00:32:40,680 --> 00:32:43,360
‎มันแผ่ออกไปทุกทิศทาง

275
00:32:45,640 --> 00:32:46,880
‎เป็นแสงดาว

276
00:32:53,720 --> 00:32:57,200
‎เดินทางไกล 150 ล้านกิโลเมตร

277
00:32:57,280 --> 00:32:59,760
‎ภายในเวลาเพียงแปดนาทีกว่า

278
00:33:04,880 --> 00:33:06,800
‎มาถึงทันเวลา…

279
00:33:09,160 --> 00:33:12,720
‎พบกับวิลเดอร์บีสต์ที่เดินทางถึงจุดหมายพอดี

280
00:33:16,400 --> 00:33:22,960
‎ในทุกวินาที หญ้าแต่ละใบ
‎จะดูดซับโฟตอนหนึ่งหมื่นล้านล้านหน่วย

281
00:33:27,880 --> 00:33:33,680
‎เพื่อดักจับพลังงานที่รวมๆ แล้วมากพอ
‎จะทำให้ฝูงสัตว์ใหญ่ๆ เหล่านี้อิ่มท้อง

282
00:33:43,720 --> 00:33:44,600
‎จากดาวฤกษ์…

283
00:33:47,600 --> 00:33:48,560
‎สู่ใบหญ้า…

284
00:33:52,280 --> 00:33:53,280
‎สู่วิลเดอร์บีสต์

285
00:33:59,720 --> 00:34:02,560
‎บัดนี้แสงอาทิตย์ได้ให้พลังงานในการเคลื่อนไหว…

286
00:34:04,640 --> 00:34:05,480
‎เติบโต…

287
00:34:07,760 --> 00:34:08,880
‎และแพร่พันธุ์

288
00:34:17,160 --> 00:34:20,200
‎และยิ่งมันกินหญ้าในทุ่งนานเท่าไร

289
00:34:21,040 --> 00:34:24,120
‎ก็ยิ่งมีโอกาสถูกกินนานเท่านั้น

290
00:34:39,880 --> 00:34:45,120
‎พลังงานที่เข้มข้น อร่อย และอุดมสมบูรณ์

291
00:34:45,200 --> 00:34:47,600
‎ในที่สุดก็อยู่ใกล้แค่ตะครุบ

292
00:34:55,800 --> 00:34:58,160
‎แต่เพราะมีดวงตาจับจ้องถึงสามล้านดวง

293
00:35:01,800 --> 00:35:03,880
‎วาชินีก็ต้องจู่โจมให้ไว

294
00:35:06,560 --> 00:35:09,320
‎โชคดีที่มันเป็นเสือชีตาห์

295
00:35:59,240 --> 00:36:03,360
‎ในที่สุด วาชินีก็ได้ลิ้มรสแสงดาวเสียที

296
00:36:26,040 --> 00:36:27,480
‎ทุกคำที่กัดกิน

297
00:36:27,560 --> 00:36:31,680
‎โปรตีนและไขมันที่ชุ่มโชกด้วยพลังงานคอสมิก

298
00:36:31,760 --> 00:36:33,880
‎เข้าสู่กระแสเลือดของวาชินี

299
00:36:39,840 --> 00:36:44,520
‎จุดหมายปลายทาง
‎คือโรงพลังงานของเซลล์ร่างกาย

300
00:36:45,520 --> 00:36:46,720
‎ไมโทคอนเดรีย

301
00:36:49,080 --> 00:36:53,000
‎ที่จะเกิดการแปรรูปครั้งสุดท้าย

302
00:37:00,840 --> 00:37:05,080
‎ข้างในไมโทคอนเดรียแต่ละตัว
‎มีภูมิทัศน์ที่เป็นระลอก

303
00:37:08,720 --> 00:37:13,240
‎เยื่อหุ้มเป็นคลื่นเหมือนหุบเขา
‎เต็มเปี่ยมด้วยเคมีซับซ้อน

304
00:37:15,080 --> 00:37:19,520
‎ที่นี่นั้นเองที่อาหารพลังงานสูง
‎ทำปฏิกิริยากับออกซิเจน

305
00:37:20,160 --> 00:37:22,120
‎และถูกแยกชิ้นส่วนในที่สุด

306
00:37:28,680 --> 00:37:34,320
‎ทำให้ปลดปล่อยพลังงานของจักรวาลเรา
‎เข้าสู่เซลล์ของวาชินีโดยตรง

307
00:37:38,440 --> 00:37:41,160
‎มันขับเคลื่อนทุกการกระทำและความคิด

308
00:37:41,920 --> 00:37:43,640
‎ทุกการเคลื่อนไหวแม้เล็กน้อยเพียงไร

309
00:37:51,160 --> 00:37:54,120
‎การเดินทางจากดาวฤกษ์สู่เซลล์นั้นเสร็จสิ้นแล้ว

310
00:37:59,000 --> 00:38:01,480
‎พลังงานที่ครั้งหนึ่งเคยให้แสงสว่างแก่จักรวาล

311
00:38:02,560 --> 00:38:06,200
‎บัดนี้มอบเวลาชีวิตให้กับวาชินีและลูก

312
00:38:18,920 --> 00:38:20,200
‎ในฤดูเขียวชอุ่ม

313
00:38:21,160 --> 00:38:23,200
‎ความหิวเป็นเพียงความทรงจำ

314
00:38:32,880 --> 00:38:36,920
‎ทั่วทั้งเซเรนเกติ
‎พลังงานแปรเปลี่ยนอย่างต่อเนื่อง

315
00:38:41,320 --> 00:38:43,960
‎ส่งต่อจากชีวิตหนึ่งไปยังอีกชีวิต

316
00:38:45,640 --> 00:38:48,480
‎บำรุงเลี้ยงระบบนิเวศทั้งหมด

317
00:38:51,400 --> 00:38:54,520
‎ดวงอาทิตย์ของเราคือผู้ให้ทุกสิ่ง

318
00:38:55,600 --> 00:38:58,280
‎ทุกอย่างล้วนกินแสงดาว

319
00:39:03,680 --> 00:39:07,520
‎ปัญหาคือ ดวงอาทิตย์ไม่มีอะไรจะกิน

320
00:39:10,920 --> 00:39:12,800
‎และในอีกห้าพันล้านปี

321
00:39:13,640 --> 00:39:15,320
‎เชื้อเพลิงจะหมดไป

322
00:39:19,840 --> 00:39:21,720
‎ขณะที่แกนพังทลาย

323
00:39:22,520 --> 00:39:24,240
‎ดวงอาทิตย์จะขยายตัว

324
00:39:26,680 --> 00:39:28,680
‎กลายเป็นดาวยักษ์แดง

325
00:39:31,520 --> 00:39:36,640
‎ซึ่งจะกลืนกินดาวเคราะห์วงใน
‎ดาวพุธและดาวศุกร์

326
00:39:41,800 --> 00:39:43,920
‎เมื่อมันพองออกมาใกล้โลก

327
00:39:44,720 --> 00:39:48,320
‎แรงโน้มถ่วงมหาศาล
‎จะฉีกดวงจันทร์ของเราเป็นชิ้นๆ

328
00:40:02,280 --> 00:40:05,480
‎เหลือเพียงวงแหวนหินดวงจันทร์ให้โคจรรอบโลก

329
00:40:10,480 --> 00:40:14,000
‎ชะตากรรมสุดท้ายของโลกเราเป็นปริศนา

330
00:40:18,440 --> 00:40:21,920
‎แต่จะมีภาพดวงอาทิตย์ขึ้นครั้งสุดท้ายอย่างแน่นอน

331
00:40:25,640 --> 00:40:28,760
‎ก่อนที่พื้นผิวชั้นนอกของดาวฤกษ์เราจะสลายไป

332
00:40:30,320 --> 00:40:32,160
‎และมันถึงวาระสุดท้าย

333
00:40:40,040 --> 00:40:43,960
‎สิ่งเดียวที่จะหลงเหลืออยู่คือดวงไฟใกล้มอด

334
00:40:44,960 --> 00:40:46,560
‎ดาวแคระขาว

335
00:40:46,640 --> 00:40:52,320
‎ขนาดเกือบเท่าดาวโลกของเรา
‎ห่อหุ้มด้วยเมฆหมอกเรืองแสงขนาดใหญ่

336
00:40:55,400 --> 00:40:57,280
‎ดวงประทีปที่บอกจักรวาลว่า

337
00:40:58,120 --> 00:41:00,680
‎"เราเคยอยู่ตรงนี้"

338
00:41:04,360 --> 00:41:05,480
‎แต่ในตอนนี้

339
00:41:06,360 --> 00:41:09,760
‎ดาวฤกษ์ของเรายังคงทอแสงสู่โลก

340
00:41:12,960 --> 00:41:16,200
‎และจะเป็นเช่นนี้ต่อไปอีกหลายพันล้านปี

341
00:41:17,200 --> 00:41:22,280
‎พลังงานของมันเป็นสิ่งสำคัญต่อสิ่งมีชีวิตทั้งมวล

342
00:41:30,120 --> 00:41:32,240
‎ต่อไปในเรื่องราวปริศนาจักรวาล

343
00:41:33,880 --> 00:41:35,640
‎ไม่ว่าจะเป็นดาวฤกษ์ที่ร้อนระอุ

344
00:41:38,080 --> 00:41:39,760
‎หลุมดำมหึมา

345
00:41:40,920 --> 00:41:43,960
‎หรือลิงชิมแปนซีที่กำลังหัดใช้ชีวิต

346
00:41:44,040 --> 00:41:46,280
‎ทุกอย่างต้องใช้เวลา

347
00:41:48,080 --> 00:41:51,920
‎แต่เรารู้อะไรบ้างเกี่ยวกับมิติอันน่าพิศวงนี้

348
00:41:53,200 --> 00:41:58,720
‎ทำไมทุกอย่างถึงมีอดีต ปัจจุบัน และอนาคต

349
00:41:59,480 --> 00:42:01,400
‎และเราจะได้มาอยู่ตรงนี้กันไหม

350
00:42:03,520 --> 00:42:04,800
‎หากไร้ซึ่งกาลเวลา

351
00:42:36,880 --> 00:42:38,880
‎คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล